Το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου είναι “Πύρ Καταναλίσκον” φωτιά που κατακαίει τά πάντα. (ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)
Με αφορμή κάποιο περιστατικό που είδαμε σήμερα όπου ένας ιερέας κυριολεκτικά έγλυφε την Αγία Τράπεζα επί 15 λεπτά, γιατί έπεσαν από τα Άγιο Δισκοπότηρο μερικά «ψυχουλάκια» (το γράψαμε με «υ» γιατί περί ψυχών πρόκειται) θυμηθήκαμε κάποιο άλλο περιστατικό που μας μεταφέρθηκε πριν από μερικά χρόνια το οποίο έγινε σε κάποια μακρινή πόλη της Μακεδονίας.
Εκεί λοιπόν σε αυτήν την πόλη της Μακεδονίας υπήρχε ένας τέτοιος άξιος ιερέας όπου σε τέτοιες περιπτώσεις που χυνόταν ή έπεφτε κάτω η Θεία Κοινωνία έκαιγε κυριολεκτικά τα πάντα με οινόπνευμα και φωτιά για να μην πατήσει πόδι ανθρώπου εκεί. Με την υποψία και μόνο ότι είχε πέσει κάτι στο χαλί με τον δικέφαλο αετό μπροστά από την ωραία πύλη, το έκαιγε χωρίς δεύτερη κουβέντα μέσα σε ένα βαρέλι που είχε έξω από την εκκλησία. Όσον αφορά τα μάκτρα (τα κόκκινα πανάκια που σκεπάζει ο ιερέας την Θεία κοινωνία) αυτά τα αγόραζε με το κιλό ο παππούλης, γιατί δεν προλάβαινε να τα καίει μιας και κάθε Κυριακή όλο και κάποιο παιδάκι θα ήταν απρόσεκτο.
Κάποια Κυριακή λοιπόν μετά την Θεία Λειτουργία και πρίν καταλύσει ο ιερέας, τον κάλεσαν να κοινωνήσει έναν βαριά άρρωστο στο Νοσοκομείο της πόλης. Πήρε λοιπόν ο νεωκόρος το φαναράκι όπως συνηθίζεται, και ξεκίνησε μπροστά αυτός ενώ από πίσω ακολουθούσε ο ιερέας. Φθάνοντας στο νοσοκομείο ο ιερέας διαπίστωσε ότι ο πονηρός είχε πιάσει ήδη δουλειά, μιας και άκουγε χαμηλόφωνα κάποια επικριτικά σχόλια , χωρίς όμως να δώσει καμία σημασία μιας και κρατούσε τον Χριστό και έπρεπε να Τον μεταφέρει σε έναν άρρωστο άνθρωπο, προχώρησε αμίλητος προς τον ανελκυστήρα του νοσοκομείου.
Εκεί ο ιερέας διαπίστωσε την δεύτερη επίθεση του πονηρού , η οποία ήταν πολύ πιο επιθετική τώρα γιατί κατάφερε και ακινητοποίησε τον ανελκυστήρα ανάμεσα στους δύο τελευταίους ορόφους. Χωρίς να τα χάσουν ο ιερέας και ο νεωκόρος ειδοποίησαν το προσωπικό για να τους απεγκλωβίσουν. Μετά από αρκετή ώρα κατεύθασαν εκεί οι άνδρες της πυροσβεστικής, και μιλώντας με τον παππούλη προσπαθούσαν να τον πείσουν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση από το να σκαρφαλώσουν και οι δύο στην οροφή του θαλάμου με κάποια σκάλα για να τους τραβήξουν επάνω μετά. Αυτό όμως δεν μπορούσε να γίνει γιατί ο ιερέας δεν γινόταν να μην κρατάει ο ίδιος την Θεία Κοινωνία και αν γινόταν έτσι υπήρχε ο κίνδυνος να χυθεί. Έπρεπε λοιπόν να καταλύσει πρώτα ο ιερέας μέσα στον ανελκυστήρα και μετά να σκαρφαλώσουν και οι δύο στην οροφή.
Εκεί ο ιερέας διαπίστωσε την τρίτη επίθεση του πονηρού η οποία ήταν και η πιο ύπουλη, δηλαδή ότι για να βγουν από εκεί έπρεπε ο ιερέας να καταλύσει την Θεία Κοινωνία και έτσι ο άρρωστος να μείνει χωρίς τον Χριστό μέσα του. Κι αν ο άρρωστος δεν είχε πολύ ζωή, τι θα γινόταν?
- «Πόσο πονηρό το σχεδιο του» …. σκέφτηκε, αυτήν την ώρα της σύγχησης μέσα στον ανελκυστήρα ο ιερέας πήρε την σωστή απόφαση να μην ακολουθήσει τις οδηγίες των πυροσβεστών, αλλά να αρχίσει την προσευχή προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Επί μία ώρα σχεδόν ο ιερέας προσευχόταν μέσα στον ανελκυστήρα κάνοντας την παράκληση της Παναγίας , ώσπου εντελώς ξαφνικά ο ανελκυστήρας κατέβηκε στον από κάτω όροφο και μπόρεσαν τελικά να βγούν. Έτσι κοινώνησε ο άρρωστος και έλαβε τον Χριστό μέσα του, όμως η εμπειρία για τον ιερέα και τον νεωκόρο ήταν από τις πιο συγκλονιστικές γιατί δέχθηκαν τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του πονηρού.
Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εδώ, γιατί το γεγονός μαθεύτηκε στην μακρινή πόλη της Μακεδονίας, και έτσι μετά από μερικές ημέρες επικοινώνησε με τον ιερέα ένα διοικητικό στέλεχος του νοσοκομείου.
- «Παππούλη ήσουν πολύ τυχερός έμαθα που βγήκες από τον ανελκυστήρα από την κανονική είσοδο, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να σκαρφαλώσεις από την οροφή» του είπε με κάπως αλαζονικό ύφος.
- «Μάλλον εσείς είσαστε τυχεροί» του απάντησε ο ιερέας.
- «Γιατί αν γινόταν κάτι και χυνόταν η Θεία Κοινωνία τότε θα έπρεπε να βάλω φωτιά και να κάψω τον ανελκυστήρα» του είπε ο ιερέας, αφήνοντας άλαλο το στέλεχος του νοσοκομείου.
Προς δόξαν Θεού
Αμήν.
Καλή και Ευλογημένη Σαρακοστή
(2026)
πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
