Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού με σκοπιμότητα;

 

"κυβέρνηση ειδικού σκοπού μόλις ζοριστεί η κατάσταση το επόμενο διάστημα;" 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού κάτι σαν κυβέρνηση Παπαδήμα .. γιατι το μέλλον δεν είναι απλώς άδηλον, αλλά εκρηκτικό με όσα ήδη γίνονται και τρέχουν δίχως φρένο στον πληθωρισμό , στην ενέργεια , στην κοινωνική ένταση, στην παγκόσμια κρίση που εδώ θα γίνει κρισάρα , άσχετα αν όλα λέγονται ότι βαίνουν καλώς.

Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού κάτι σαν κολυβήθρα του Σιλωάμ για να σβηστούν ή να ξεχαστούν οι αμαρτίες και για να γιάνι το πολιτικό λερωμένο προφιλ κάποιων, ώστε να επανακάμψουν ως  "παρθένες" ή ως σωτήρες.

Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού για να αντιμετωπίσουμε την  γνωστή απειλή που απειλεί, ενώ περιμένει τα συμφωνηθέντα;

το όλο αυτό γεγονός μπορεί να στηθεί με σοβαροφάνεια και ως έκτακτη ανάγκη για να γίνει το παραμύθι πιστευτό και να κάνουμε λίγο πιο πέρα τις εκλογές;

μπορεί να έχει μελλοδραματικά στοιχεία   για να εμπεδωθεί το έκτακτον και το αναγκαίον...

από εκεί και πέρα θα ζήσουμε αυτά που ζήσαμε με τις ίντριγκες , τα παρασκήνια και την αναμονή πότε θα βγεί όχι ο ήλιος της δικαιοσύνης αλλά ο  ήλιος ο κλέφτης για να ξαναγυρίσουμε στην καρέκλα και την κουτάλα ...

Έτσι μπορεί να το προγραμματίζουν, αλλά ο  αλγόριθμος της πλεονεξίας και της υποκρισίας μπορεί να αποτύχει εντελώς γιατί η ανθρώπινη ματαιοδοξία δεν τιθασεύεται...

Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού με σκοπιμότητα; 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ η ΠΑΝΑΓΙΑ του ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ 

Την εικόνα αυτή, ο εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας την είχε στο δωμάτιο του και όπως φαίνεται από την ιδιόχειρη επιγραφή, που σώζεται όπισθεν της εικόνας, απευθυνόταν προσευχόμενος στην Υπεραγία Θεοτόκο κατά τις ώρες των περιστάσεων και των κινδύνων που συναντούσε στην προσπάθεια του να συστήσει και να συγκρότηση, συν Θεώ, εκ θεμελίων το καινούργιο Ελληνικό Κράτος.

Στο πίσω μέρος της εικόνας υπάρχει ιδιόχειρο ικετευτικό επίγραμμα του Ιωάννη Καποδίστρια: «Γλυκοφιλούσα Μαριάμ τον Υιόν σου αίτησαι υπέρ εμού του δούλου σου Ιωάννου, βραβεύσαι, μετά σοφίας κυβερνάν τον ευσεβή λαόν σου και βασιλείας με Αυτού τυχείν δι’ έλεός Του. 1829» ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

  

με μια τέτοια φώτο συνοψίζεις το σήμερα ..για το αύριο ξέρει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ πως θα μας ανοίξει τα μάτια

 

ΦΩΤΟ ΠΗΓΗ από τον φίλο Κ.Κ 

πνίγοντας τον Προφητικό Λόγο πετυχαίνεις την Επιβεβαίωση του. Τι συμβαίνει σήμερα...

 

"φωτοσυνθεση από αρθρογραφία μας το 2013"

Ποιοί πρόδωσαν στους Τούρκους τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό;

Ποιοί θέλησαν να φιμώσουν τον Αποστολικό  και Προφητικό Λόγο του;

Ποιοί πυροδοτούν ανθρωποκτόνους πολέμους;

Και ενώ ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ έλεγε και έδινε εξηγήσεις πάνω στα προφητευόμενα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού βλ. Εξαμίλια και άλλα, κάποιοι δεν είχαν αυτιά να ακούσουν ή μάτια για να δουν και έτσι έμειναν με το παράπονο, ότι επειδή σε αυτούς δεν είπε τίποτε ο Άγιος για αυτό και δεν ανέφερε τίποτε πάνω στα Εθνικά μας θέματα. 

Πιθανώς ο Άγιος να μην τους ανέφερε τίποτε, γιατί γνώριζε ότι δεν ήταν ευήκοοι σε τέτοια θέματα και δεν  ήθελε να τους σκανδαλίσει ( κάνουμε καλό λογισμό)

Άραγε όταν πέσει το "ράπισμα" στην Κύπρο θα πιστέψουν ;

Δεν ήταν μόνο τα Εθνικά θέματα που μίλησε με πόνο ο Άγιος, αλλά μίλησε και για το μείζον θέμα της Θεόσδοτης Ελευθερίας μας που τότε μας συνιστούσε να έχουμε την καλή ανησυχία και αν δούμε ότι  αρχίζουν να  μοιράζουν τα πλινθία, εμείς να κρατήσουμε καθαρό το Μύρωμα μας και να ξεσηκωθούμε από την βολή μας .

Και το χειρόγραφο κείμενο του  τα "Σημεία των Καιρών" ήταν προφητικό και καίριο για τον σημερινό σκανδαλισμό που υφιστάμεθα από πνευματικούς που μας φασκιώνουν με τα "γλυκά τους " λόγια , ότι δεν είναι τίποτε αυτό και δεν αφορά την εκκλησία .

Πολλοί θα ήθελαν να μην υπήρχε ποτέ ο Άγιος Παισιος ή να τον περιορίσουν σε όσα λεγόμενα του δεν τους πειράζουν, αλλά ο Άγιος Τριαδικός Θεός έχει άλλο ΣΧΕΔΙΟ γιατί απεργάζεται την Ανάσταση της Ελλάδος και μετά της Κύπρου.

ο Άγιος Παϊσιος στρατιώτης 

Το έλεγε ο Άγιος σε πολλούς, το ακούσαμε και εμείς και το επαναλαμβάναμε σε όλη την αρθρογραφία μας.

" Πίστη και Ελπίδα και θα χαρούν πολλοί"

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΑ γιατί αδελφοί η Ελευθερία εν Χριστώ είναι και η πραγματική Ευτυχία.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

τουλάχιστον να γνωρίζουμε ποιο είναι το ΚΛΕΙΔΙ

 

Η Ορθόδοξη Θεολογία έχει κυκλικό χαρακτήρα. Είναι σάν ένας κύκλος. Όπου κι άν ακουμπήσης πάνω στόν κύκλο, ξέρεις όλο τόν κύκλο, γιατί όλος ο κύκλος ο ίδιος είναι...

Όλα ανάγονται στήν Πεντηκοστή• τά μυστήρια τής Εκκλησίας, όπως η ιερωσύνη, ο γάμος, τό βάπτισμα, εξομολόγηση κλπ., οι αποφάσεις τών Συνόδων κλπ.

Εκείνο είναι τό κλειδί τής ορθοδόξου θεολογίας, η Πεντηκοστή. Γι’ αυτό καί εκείνος πού φθάνει στήν θέωση μετά τήν Πεντηκοστή, οδηγείται εις πάσαν τήν αλήθειαν... 

π. Ιωάννης Ρωμανίδης † 

http://pneumatoskoinwnia.blogspot.com/

http://agiosioannisprodromos.blogspot.com/2022/10/blog-post_29.html

"Μη τυχόν και βρεθούμε σφραγισμένοι , χωρίς να το καταλάβουμε, και δεν γίνεται τίποτα μετά " - ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ...το καταλάβατε;

 

Στην Μέση Ανατολή - Ουκρανία  χάνονται ζωές στην Ελλάδα ψυχές;

η δαιμονική μπόρα στην "δαιμονική " Δημοκρατία

 

αυτό το πράγμα δεν παλεύεται με τίποτε - έχουμε Δημοκρατία ή παγκόσμια μαύρη μαγεία;

Και όμως παλεύεται Ελληνορωμαϊκά και με ΧΡΙΣΤΟ

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Οι τελευταίοι λόγοι του Αγίου Λουκά του Ιατρού επισκόπου Συμφερουπόλεως ήταν : " προσέξετε παιδιά μου δεν πολεμάτε με αίμα και με σάρκα αλλά με τις καταχθόνιες δυνάμεις του κοσμοκράτορος του αιώνος τούτου" 

Και στις μέρες μας ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ μας προειδοποίησε:  

"τώρα δεν πολεμάμε με τον Χίτλερ και τον Μουσόλινι αλλά με τον ίδιο τον αντίχριστο για αυτό το μέτωπο είναι καθαρό , είτε είσαι με τον Χριστό , είτε είσαι με τον πονηρό και τα όργανα του"

Ένας άλλος σεβαστός ασκητής από την Ουκρανία μας έλεγε από το 2015 ( τότε το γράψαμε αλλά μόλις σήμερα το  κατανοήσαμε και σε σχέση με όσα γίνονται ) " όταν συνέρχονται οι μεγάλοι να αποφασίσουν χάνω την υπόληψη μου στο ανθρώπινο είδος " 

Όμως ο ΘΕΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ μας ειδοποίησε πριν αιώνες (για αυτό πρέπει επί καθημερινής βάσης να ανοίγουμε το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ για να ρουφάμε πραγματική ΖΩΗ )  

 " Ἀδελφοί, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. 

Ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· 

ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. 

Διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. 

Στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, ἐν πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι· καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ" 

Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα 6:10-17

δηλ. ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ μας λέει με τα παραπάνω  και τον τρόπο, πως να παλέψουμε.

Μόνο έτσι παλεύεται αυτό που μπήκε στις ζωές μας εξ αιτίας της αμαρτίας και των δικαιωμάτων που έλαβε ο αντίδικος που στις μέρες μας δημοσιογραφεί , πολιτεύεται , μάχεται στα πεδία των πολεμικών επιχειρήσεων. Είναι σύμβουλος μεγάλων πολυεθνικών κολοσσών , φαρμακευτικών εταιρειών , κυβερνήσεων και βασικά τα έχει ναρκοθετήσει  όλα για να φέρει το πλάσμα του ΘΕΟΥ σε αδιέξοδο 

Λέγανε οι παλαιοί με " το τσουβάλι μπαίνει και με το βελόνι βγαίνει" που σημαίνει ότι η δήθεν εικονική γλυκεία καθημερινότητα κρύβει πίκρα βάσανα και με πολύ κόπο ξαναγυρίζεις στο τραπέζι σου για να φας γλυκό και ευλογημένο ψωμί .

Πριν πολλά χρόνια τολμήσαμε τέτοιες μέρες να πούμε ότι αυτό που βιώνουμε δεν ομοιάζει με τίποτε από τις προηγούμενες ιστορικές περιόδους της ανθρωπότητας για αυτό δεν χρειαζόμαστε μόνο ήρωες, αλλά κυρίους αγίους.

Δηλ. να γίνουμε άγιοι και αν μας φαίνεται δύσκολο και ακατόρθωτο ισχύει "τα αδύνατα παρ ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ" άλλωστε και τους αγίους τους γέννησαν μάνες και πολλοί ξεκίνησαν από το τέλμα της αμαρτίας με σωσίβιο την πραγματική μετάνοια.

Αυτό που ζούμε παλεύεται μόνο με την αγιότητα και την εκκίνηση μας προς αυτήν.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  

"Αυτά τα δύσκολα χρόνια δεν θα κρατήσουνε για πολύ. Θα έρθουνε καλύτερες μέρες, καλύτερη ζωή και θα περάσετε πολύ καλά"

 

Δεν ήμουν καθόλου άνθρωπος θρησκευόμενος και δεν είχα καμία σχέση με την Εκκλησία. Το 1987 άκουσα σε κάποιες συζητήσεις να μιλάνε με ενθουσιασμό για έναν Γέροντα φωτισμένο, σπουδαίο και άλλα διάφορα.

Από περιέργεια σκέφτηκα να πάω να τον γνωρίσω, για να έχω προσωπική γνώμη.

Όταν πήγα στο Μήλεσι, όλα μου φάνηκαν παράξενα, διότι πρώτη φορά πήγαινα σε Μοναστήρι και σε Γέροντα. Στο αρχονταρίκι είδα αρκετό κόσμο να περιμένει και έναν ιερέα.

Ο ένας έλεγε ότι θα ζητήσει από τον Γέροντα να τους βοηθήσει να αποκτήσουνε παιδιά, ο άλλος έλεγε ότι θα του ζητήσει να θεραπευτεί από την τάδε ασθένεια… κτλ.

Εγώ σκέφτηκα πως αυτά δεν ήταν και τόσο σημαντικά, αλλά δεν ήξερα και τι να του πω, όταν θα ερχότανε η σειρά μου.

Όταν πέρασα στο Κελλάκι, του φίλησα το χέρι και του είπα: «Γέροντα, όλοι θέλουνε να τους θεραπεύσεις τις αρρώστιες, να τους λύσεις τα προβλήματα, το ένα, το άλλο… Εγώ δεν θέλω τέτοια πράγματα, δεν θέλω να σώσω το κορμί μου, θέλω να σώσω την ψυχή μου!».

Αμέσως έβγαλε μια δυνατή φωνή σαν ένα μικρό παιδί και μαζεύτηκε και έγινε ένα κουβαράκι επάνω στο κρεβάτι του, στη γωνιά. Και να λέει απανωτά: «Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ, ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ…».

Εγώ φοβήθηκα πολύ και σκέφτηκα πως είδε όλες μου τις αμαρτίες και τρόμαξε. Την ίδια στιγμή, από τις φωνές, μπήκε μέσα ανήσυχη η ανιψιά του, η γερόντισσα Φεβρωνία, και με ρωτάει:

-Τι του έκανες;

-Τίποτα, τίποτα…, δεν έκανα τίποτα… Και βγήκα έξω.

Καθώς έφευγα, με πρόλαβε η ανιψιά του και μου είπε: «Κυρία Χρυσούλα, είπε ο Γέροντας να έρθετε επάνω».

Παραξενεύτηκα που ξέρανε το όνομά μου και μάλιστα το χαϊδευτικό. Ξαναμπήκα στο Κελλί του, με σταύρωσε, πήρα την ευλογία του και έφυγα…

Ένα πρωινό, μου τηλεφώνησαν από το Μοναστήρι και μου είπανε: «Έλα, έλα, σε θέλει ο Γέροντας, γιατί φεύγει σήμερα για το Άγιον Όρος και δεν θα ξανάρθει.

Έλα να πάρεις την ευχή του!».

Αμέσως πήρα μαζί μου ένα φιλικό ζευγάρι και πήγαμε.

Συγκινημένη πήρα την ευχή του, μου ευχήθηκε, με σταύρωσε και τον αποχαιρέτησα. Τον άντρα αυτού του ζευγαριού, τον κύριο Λάζαρο, τον κράτησε μισή ώρα μέσα στο Κελλί του και τον συμβούλευε.

Επειδή είχανε κατσίκια, κουνέλια, κότες και βάζανε κηπευτικά, του έλεγε πως να τα προσέχει και πως να τα φροντίζει. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων του είπε:

«Τα ζώα σου να μην τα »χαλάσεις» ποτέ. Να τα κρατήσεις και να κάνεις και άλλο μαντρί, γιατί έρχονται δύσκολα χρόνια.

Θα έρθουν δύσκολες μέρες, γι’ αυτό να τα κρατήσεις, να έχεις το κρέας σου και το γάλα σου.

Μετά έχει ο Θεός. Αυτά τα δύσκολα χρόνια δεν θα κρατήσουνε για πολύ. Θα έρθουνε καλύτερες μέρες, καλύτερη ζωή και θα περάσετε πολύ καλά».

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

"Οι τεκτονικές πλάκες στην πολιτική συγκρούονται άσχημα"

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Οι τεκτονικές πλάκες στην πολιτική στην Ελλάδα συγκρούονται άσχημα, έστω και αν δεν φαίνεται τώρα .

Όλα κυλούν ήρεμα πριν τον "σεισμό" (σχήμα λόγου)

Το ρήγμα θα βγάλει άνθη, αλλά αργότερα όταν θα συνέλθουν οι πολίτες .

Τα λόγια δεν ταΐζουν , ούτε σπέρνουν, ούτε οικοδομούν, αποδομούν την ελπίδα, όταν αποκαλυφθεί η κενότητα τους .

Πολλοί κυβέρνησαν αυτό τον τόπο με ημερομηνία λήξης και με "εξουσία" που τους δόθηκε εφήμερα.

Το ξέρουν και το νοιώθουν.

Πολλοί θέλουν να πουλήσουν, αλλά ο Άγιος Θεός θα καταστρέψει με φωτιά τους αγοραστές αυτής της χώρας .

Υπάρχει η αμαρτία, η αμετανοησία και η ανταπόδοση.

Υπάρχει όμως και η ομοψυχία που είναι ισχυρό όπλο.

Υπάρχει όμως η ΠΙΣΤΗ που εξομαλύνει την ζωή μέσα σε αυτό το παγκόσμιο κακό.

Σε αυτό το παραθαλάσσιο χωριουδάκι με τις αρχαίες κολώνες και τις εκκλησιόπετρες με τους Σταυρούς δεν "ψηφίζουμε" εμείς αλλά ΕΚΕΙΝΟΣ που διαφεντεύει τον πνευματικό βιό του.

Για αυτό μηδένα προ του τέλους μακάριζε.

Να θριαμβεύει η ανθρωπιά και το καθαρό μυαλό δίχως φανατισμό.

Το άμεσο μέλλον ανθρωπίνως άδηλο γιατί οι τυφλοί οδηγοί δεν έχουν ούτε βακτηρία, είναι δε και ξυπόλητοι.

Τόσο αθόρυβα θα γίνει η αποκατάσταση σαν εκείνο το  πρωινό που τελειώνει την βάρδια του ο πετεινός.

Η Ορθοδοξία στην μόλυνση των ημερών μας είναι η Σωτήριος Αναπνευστική συσκευή που λειτουργεί δίχως την ΔΕΗ .

Με εκτίμηση σε όλους εσάς που μας διαβάζεται τόσα χρόνια και επιμένετε να μας συγχωρείτε για τα λάθη και τις παραλείψεις μας, αλλά τουλάχιστον βλέπετε την καρδιά . 

Κωνσταντίνος Βαρδάκας

( Αναδημοσίευση)

η ψηφιακή συνταγογράφηση και η Ουράνια Συνταγογράφηση στον καιρό που θα λείπουν φάρμακα...μια που μεθαύριο 1 Νοεμβρίου θα γιορτάσουμε τους Αναργύρους

 

«ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΤΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ»

ΠΗΓΗ ΘΗΒΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Σύναξις πάντων των Αγίων Αναργύρων (17 Οκτωβρίου)

Η ιερά Καλύβη που για 63 ολόκληρα χρόνια (1923–1986) ασκήθηκε ο σύγχρονος αδάμαντας της νοεράς προσευχής και της καρτερικής ησυχίας, ο μακαριστός Γέροντας Θεοφύλακτος ο Νεοσκητιώτης (1897–1986), τιμάται επ’ ονόματι της Συνάξεως όλων των αγίων και θαυματουργών Αναργύρων.

Σ’ αυτή την ιερή τους εικόνα ο Γέροντας Θεοφύλακτος από την αρχή της μοναχικής του αφιερώσεως έβαλε την καθιερωμένη μετάνοια και υποτάχθηκε στον ονομαστό Γέροντα Ιωακείμ Σπετσιέρη (1858–1943).

Έκτοτε, η ζωντανή επαφή του με το ιερό σμήνος των αγίων Αναργύρων ήταν καθημερινή μέχρι το τέλος της ζωής του. Το πόσο μεγάλος ήταν ο σύνδεσμός του με τους αγαπημένους αγίους του, το φανερώνουν τα πολλά θαυμαστά περιστατικά που ο ίδιος εμπιστευόταν και αποκάλυπτε στους πλησίον του πατέρες, αλλά και από τις εκδηλώσεις θαυμασμού που του διέφευγαν πηγαία και αυθόρμητα. Αποσιωπούσε πολλά λόγω ταπεινοφροσύνης. Και αρκετά πάλι, παρ’ όλο που τα ομολογούσε, δεν γίνονταν αντιληπτά από τους πατέρες.

Όταν μιλούσε για τους αγίους Αναργύρους μειδίαζε χαριτωμένα κι έλαμπε το πρόσωπό του κι αυτό, αν μη τι άλλο, πρόδιδε την αγάπη του γι’ αυτούς. Αποκαλούσε τους αγίους Αναργύρους «τα χρυσά μου τα παλικάρια!»· τον δε προεξάρχοντά τους, άγιο Παντελεήμονα, «το χρυσό μου το παλικάρι!».

Ο παπα–Αβράμιος, από τη συνοδεία των «Αβραμαίων», μας διηγείται: «Όταν φιλοξενούνταν ο παππούς προς το τέλος της ζωής του στην Καλύβη μας, στη Θεία Λειτουργία τού δίναμε να ψάλλει το απολυτίκιο των αγίων Αναργύρων. Άρχιζε με τη βαριά του φωνή να ψέλνει: “Τὴν εἰκοσάριθμον ἔνθεον φάλαγγα…” κλπ. Κι όταν έφτανε στο τέλος του απολυτίκιου έλεγε: “Τα χρυσά μου τα παλικάρια!...”».

Οι θαυματουργικές ιάσεις που δέχθηκε από τους αγίους τού χάρισαν μια απόλυτη εμπιστοσύνη και μια χαριτωμένη φιλία μαζί τους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να θεωρεί ο ίδιος μέσα του δεδομένο ότι θα λυθεί αυτό που ζητούσε από τους αγίους Αναργύρους, είτε για τον εαυτό του είτε για τους άλλους. Διαφορετικά, «ἐσκλήρυνε τοῦ αἰτεῖσθαι» (επέμενε με γρανιτένια υπομονή ακόμη περισσότερο στα αιτήματα των δεήσεών του), μέχρι να λάβει το αίτημα που ζητούσε διά της προσευχής. Κι αυτό, όχι μόνο σε θέματα υγείας σωματικής ή πνευματικής, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ζήτημα ήταν πάντα έτοιμος να καταφύγει προς τους αγίους του.

Στην Καλύβη των αγίων Αναργύρων, εκτός από την εφέστια και μεγάλη εικόνα των Είκοσι αγίων Αναργύρων, η οποία βρίσκεται στο τέμπλο, δίπλα στην εικόνα του Χριστού, υπάρχει και μια άλλη μικρή θαυματουργή εικόνα των αγίων, στην οποία απεικονίζονται οι τρεις πρόκριτοι των Αναργύρων, δηλαδή οι άγιοι Παντελεήμων, Κοσμάς και Δαμιανός, όλη επενδυμένη με ασημένιο κάλυμμα. Από την εικόνα αυτή ο Γέροντας Θεοφύλακτος με τρεις συγκεκριμένους τρόπους δέχονταν πάντα πληροφορία για κάτι επικείμενο, δυσάρεστο ή ευχάριστο: είτε με τριγμό είτε με άρρητη ευωδία είτε με κινήσεις της ακοίμητης κανδήλας τους. Και αυτά τα σημεία συμβαίνουν ακόμη και σήμερα!

Πολλές φορές μιλούσε με τους αγίους μόνος του. Κι όταν τον ρωτούσαν με ποιόν μιλάει, έλεγε με φυσικότητα και με παιδική αθωότητα: «Δεν βλέπετε τα χρυσά μου τα παλικάρια;». Πόσες προσευχές και αιτήματα, πόσα δάκρυα κι αναστεναγμούς, δεν δέχονταν καθημερινά οι άγιοι Ανάργυροι από τον Γέροντα Θεοφύλακτο! Έμενε ώρες πολλές στο στασίδι μέσα στο ναό των αγίων Αναργύρων και, ατενίζοντας προς την αγία εικόνα τους, συνομιλούσε πραγματικά μαζί τους! Το τι τελετουργούνταν μέσα στην καρδιά αυτού του «αναργυρόφιλου» Γέροντος, μόνο ο Θεός κι αυτός το γνώριζε! Ο σεβασμός του προς τους αγίους δεν περιγράφεται! Όταν έλεγε το απολυτίκιό τους στεκόταν σε ευλαβική στάση κι ήταν γεμάτος δέος και χαρά για «τα χρυσά του παλικάρια»!

Αρκετές φορές άκουγε ουράνιες και γλυκύτατες ψαλμωδίες που προέρχονταν μέσα από το ναό τους και που δεν συγκρίνονταν ούτε ακόμη και με αυτές τις ψαλμωδίες που άκουγε από τους πιο καλλίφωνους αγιορείτες ψάλτες! Ήταν σίγουρος ότι οι άγιοι Ανάργυροι ήταν αυτοί που έψαλλαν τόσο θεσπέσια!...

«ΤΙ ’Ν’ ΟΛ’ ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ;»

Κάποτε, στο ασκητικό σώμα του Γερο–Θεοφύλακτου εκδηλώθηκε και διαγνώστηκε καρκίνος. Για το λόγο αυτό, ετοιμάσθηκε από τους πατέρες ο παππούς και μετέβη κάτω στην Αθήνα. Εκεί φιλοξενήθηκε από την ανιψιά του, την Θεώνη, η οποία ανέλαβε και όλα τα ζητήματα της ασθενείας του.

Η ίδια εκμυστηρεύθηκε στους πατέρες ότι οι γιατροί τού έδωσαν όλο κι όλο είκοσι μέρες ζωή. Κατόπιν, με τη συμφωνία των πατέρων, έμενε στην Καλύβη των «Αβραμαίων» για να του δοθεί η καλύτερη περιποίηση για όσο διάστημα ζήσει. Του άρχισαν τη θεραπεία με τα φάρμακα κατά του καρκίνου, αλλά ο ίδιος δεν ήθελε με τίποτα να τα πάρει. «Πονάω!», έλεγε, «δεν θέλω να τα πάρω!... Αφήστε με!..». Κι έτσι οι πατέρες, κάνοντας υπακοή σε αυτή του την επιθυμία, δεν του δίνανε καθόλου φάρμακα γνωρίζοντας τα αποκαρδιωτικά προγνωστικά των γιατρών.

Όταν πέρασε ο καιρός, ο παππούς ζήτησε να πάει και πάλι στους γιατρούς. Οι Γεροντάδες, όμως, δεν ήθελαν να τον αφήσουν να πάει για να μην καταταλαιπωρηθεί. Ο νεαρός, τότε, π. Ανδρέας των «Αβραμαίων» γυρίζει και του λέει απροκάλυπτα:

–Παππού, έχεις καρκίνο και σε λίγες μέρες θα πεθάνεις! Τι θες, πάλι, τους γιατρούς;...

Τότε, χωρίς να δείξει την παραμικρή ανησυχία γι’ αυτό, γιατί προφανώς το ήξερε, λέει:

–Παιδί μου, θαύμα!... Μεγάλο θαύμα!...

Και σταυροκοπήθηκε.

Και με μεγάλη κατάνυξη άρχισε να διηγείται:

–Όταν ήμουν στο νοσοκομείο μπήκαν μέσα στο θάλαμο τρεις νέοι άνδρες· και ο ένας απ’ αυτούς φαινόταν σαν «αρχηγός» τους, πιο ισχυρός.

Με ρώτησε:

–Τι έχεις;

Κι εγώ του είπα:

–Παιδί μου, δεν μπορώ!...

Τότε, μ’ έπιασε τον καρπό του χεριού, σαν να μου μέτραγε το σφυγμό, και μου είπε:

–Καλά πάμε!

Κι έφυγε, αφήνοντάς μου μια αγαλλίαση εσωτερική. Όταν ήλθα πίσω στη Σκήτη, ακούω έξω μια «οχλαγωγία» και βλέπω όλους τους είκοσι αγίους Αναργύρους και τον προεξάρχοντα ηγέτη τους, «το χρυσό μου το παλικάρι» –έτσι αποκαλούσε τον άγιο Παντελεήμονα–, να έρχεται κοντά στο κρεβάτι μου και να μου λέει:

–Τί ’ν’ όλ’ αυτά τα φάρμακα; Άφησέ τα, αυτά!...

Και τά ’ριξε κάτω στο πάτωμα κι άφησε μόνο δύο απ’ αυτά, λέγοντάς μου:

–Απ’ αυτά θα πάρεις μόνο!

Κι από τότε, είμαι καλά!...

Γι’ αυτό δεν ήθελε να πάρει πλέον τα φάρμακα! Γιατί «το χρυσό του το παλικάρι» τού τα πέταξε κάτω από το τραπέζι και τον είχε ήδη θεραπεύσει! Ο παππούς ο Γερο–Θεοφύλακτος μετά απ’ αυτό το θαύμα έζησε όχι για είκοσι μέρες, όπως διέγνωσαν αρχικά οι γιατροί, αλλά τουλάχιστον για έξι χρόνια ακόμη. Έπειτα, επέτρεψε ο Θεός τον καρκίνο που εμφανίστηκε και πάλι κι έφυγε πραγματικά σαν πουλάκι!...

«ΕΜΕΙΣ, ΓΕΡΟΝΤΑ, ΣΕ ΘΕΡΑΠΕΥΟΥΜΕ, ΕΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ!»

Αυτό που χαρακτήριζε ιδιαίτερα τον όσιο Γέροντα Θεοφύλακτο τον Νεοσκητιώτη ήταν η πολλή του υπομονή. Γιατί εκτός από τις ποικίλες περιπέτειες του μοναχικού του βίου, σήκωνε και το σταυρό μιας ισόβιας ασθένειας που τον ταλαιπωρούσε μόνιμα.

Πολλές φορές ο πόνος δυνάμωνε πολύ. Απ’ ό,τι έλεγε κι ο ίδιος ο Γέροντας Θεοφύλακτος πήγαινε συχνά στους φίλους του, τους αγίους Αναργύρους, και τους παραπονιόταν γιατί δεν τον θεραπεύουν και μετά τους έβλεπε στον ύπνο τους να του λένε:

–Εμείς, Γέροντα, σε θεραπεύουμε, εάν το θέλεις! Αλλά αυτό εσένα δεν σε συμφέρει!...

Αυτή η «πληροφορία» που έπαιρνε, τον ανέπαυε και τον παρηγορούσε γι’ αρκετό καιρό. Και μετά πάλι συνέχιζε ο σταυρός του Ο πόλεμος, τον οποίο είχε σχεδόν μόνιμα, ο ευλαβέστατος αυτός αγωνιστής του Πνεύματος, ήταν ένα είδος λύπης, περίπου κάτι σαν μελαγχολία, που συχνά τον τυραννούσε, ιδιαίτερα, μετά το θάνατο του αγαπημένου Γέροντός του, του πατρός Ιωακείμ Σπετσιέρη. Στις δύσκολες στιγμές, όταν πιεζόταν από αυτόν τον πόλεμο κι έχανε σαν άνθρωπος το θάρρος του, εισερχόταν μέσα στη μικρή του εκκλησία κι έλεγε το παράπονό του προς τους προστάτες του αγίους Αναργύρους, οι οποίοι, με κάποια δική τους θεωρία πάντα τον παρηγορούσαν ανάλογα.

«ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟΝ ΔΕΣΑΜΕ; ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ!»

Διηγείται ο Γέροντας Θεοφύλακτος ο Νεοσκητιώτης: «Κάποτε, που ήμουν πολύ πνιγμένος απ’ αυτό τον πόλεμο, πήγα να κοιμηθώ σχεδόν απελπισμένος. Και βλέπω στον ύπνο μου ότι πήγαινα προς το Κυριακό της Νέας Σκήτης.

Όταν βρέθηκα σε κάποιο στενό σημείο του δρόμου, με τείχη δεξιά κι αριστερά, αισθάνθηκα μέσα μου πολύ φόβο και βλέπω ξαφνικά μπροστά μου έναν τεράστιο σκύλο σε μέγεθος υπερφυσικό, σαν λιοντάρι, με άγριο βλέμμα και με άγρια διάθεση εναντίον μου. Τότε, τα έχασα κυριολεκτικά κι άρχισα να παρακαλώ τους αγίους Αναργύρους μου για να με σώσουν. Δεν πρόλαβα σχεδόν να παρακαλέσω και στη στιγμή παρουσιάστηκαν δύο “παλικάρια” (=οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός), που ήταν όλο φως και δόξα. Άρπαξαν αυτό το «σκυλοθηρίο», τό ’δεσαν με μια χοντρή αλυσίδα και μου είπανε: “Βλέπεις πώς τον δέσαμε και δεν μπορεί τώρα να σε βλάψει; Μη φοβάσαι, λοιπόν! Αλλά γύρισε πίσω στην Καλύβη σου και ησύχαζε!”. Ταυτόχρονα, μού ’δωσαν κι ένα όμορφο κάτασπρο ψωμάκι κι αμέσως ξύπνησα κι ήμουν όλος χαρά!...».

«ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΓΩΓΙΟ ΜΑΣ;»

«Άλλοτε, πάλι, είχα τον ίδιο πόλεμο και την ίδια απόγνωση που με μάστιζε φοβερά. Γνώριζα, βέβαια, ότι αυτό είναι πόλεμος του εχθρού, αλλά δεν μπορούσα ν’ απαλλαγώ! Λόγω της απειρίας μου, δεν το πολέμησα εξ αρχής, όταν μου πρωτοεμφανίστηκε αυτό το πάθος, και μου έγινε μετά μόνιμος σταυρός.

Αφού κάθισα να ξεκουραστώ, βλέπω μια ομάδα ανθρώπων, διαφορετικής ηλικίας ο καθένας τους, να ανεβαίνει από το δρόμο του Κυριακού της Σκήτης προς τα πάνω, όπου ήταν η δική μου Καλύβη, και μιλούσαν μεταξύ τους. Εγώ, πρόσεχα ποιοί ήταν και πού πήγαιναν.«

»Όταν πέρασαν το σταυροδρόμι και πλησίασαν τη δική μου εξώπορτα, σταμάτησαν για λίγο και τους ακούω να λένε ευκρινώς:

–Δεν περνάμε κι από το καταγώγιό μας;

»Πράγματι, άνοιξαν την πόρτα μου και μπήκαν μέσα, ψάλλοντας το δικό τους απολυτίκιο:

«Τὴν εἰκοσάριθμον, ἔνθεον φάλαγγα, τὴν ἐξαστράπτουσαν, χάριν οὐράνιον, τῶν Ἀναργύρων τῶν λαμπρῶν, τὸ στίφος ἀνευφημοῦμεν·…...»

»Έβλεπα να προπορεύεται απ’ όλους πιο μπροστά ο άγιος Παντελεήμων: νεαρός, ξανθός, μεγαλοπρεπής, με παράσημο ιατρικής στο στήθος του, και ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι άγιοι Ανάργυροι ψάλλοντας μελωδικότατα όλο τους το τροπάριο. Ανέβηκαν τη σκάλα της Καλύβης στον επάνω όροφο που είναι η εκκλησία τους, μπήκαν μέσα, στάθηκαν με τη σειρά στους δύο χορούς κι άρχισαν να ψάλλουν τροπάρια από την ακολουθία τους. Όταν τελείωσαν τη ψαλμωδία, γύρισαν πίσω και έφυγαν προς το πάνω μέρος της Σκήτης, αφού μου άφησαν την ευλογία τους και πολλή παρηγοριά και για μέρες ήμουν γεμάτος χαρά και πνευματική ευτυχία…».

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. δ΄.

Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν· δωρεὰν ἐλάβατε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.

Ἕτερον ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ὡς θεῖοι θεράποντες, καὶ ἰατῆρες βροτῶν, ἀνάργυρον βλύζετε, τὴν θεραπείαν ἡμῖν, Ἀνάργυροι νδοξοι· ὅθεν τοὺς προσιόντας, τῇ σεπτῇ ὑμῶν σκέπῃ, ῥύσασθε νοσημάτων, καὶ παθῶν ἀνιάτων, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανέ, Ῥώμης βλαστήματα.

Ἕτερον ἀπολυτίκιον ὅλων τῶν Εἴκοσι ἁγίων Ἀναργύρων

Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.

Τὴν εἰκοσάριθμον, ἔνθεον φάλαγγα, τὴν ἐξαστράπτουσαν, χάριν οὐράνιον, τῶν Ἀναργύρων τῶν λαμπρῶν, τὸ στίφος ἀνευφημοῦμεν· οὗτοι γὰρ κατέβαλον τοῦ βελίαρ τὴν δύναμιν, πάντων τὰ νοσήματα συμπαθῶς ἐξιώμενοι, τῶν μετ’ εὐλαβείας βοώντων· δόξα Θεῷ τῷ ἐν Τριάδι.

Κοντάκιον

Ἦχος β΄.

Οἱ τὴν χάριν λαβόντες τῶν ἰαμάτων, ἐφαπλοῦτε τὴν ῥῶσιν τοῖς ἐν ἀνάγκαις, ἰατροὶ θαυματουργοὶ ἔνδοξοι· ἀλλὰ τῇ ὑμῶν ἐπισκέψει, καὶ τῶν πολεμίων τὰ θράση κατευνάσατε, τὸν κόσμον ἰώμενοι ἐν τοῖς θαύμασι.

Μεγαλυνάριον

Ἴασιν σωμάτων ῥῶσιν ψυχῶν, Κοσμᾶ θεοφόρε, σὺν τῷ θείῳ Δαμιανῷ, νείματε ὑψόθεν, ἀΰλῳ χειρουργίᾳ, τοῖς κατατρυχομένοις, ποικίλοις πάθεσι.

Ιερομονάχου Προδρόμου:

«Ο Γέρων Θεοφύλακτος ο Νεοσκητιώτης»

(Το ευωδέστατον άνθος της Χάριτος), Κεφ. 3ο, σελ. 75–80, 81–93, Έκδοσις Ιερά Καλύβη «Σύναξις των Αγίων Αναργύρων», Νέα Σκήτη – Άγιον Όρος, 2007.

Επιμέλεια ανάρτησης, επιλογή θέματος και φωτογραφιών, πληκτρολόγηση κειμένου: π. Δαμιανός.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

η ΕΛΛΑΔΑ είναι χώρα των ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ και όχι των δόλιων Πατριών

 

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ των ΠΑΤΕΡΩΝ και η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΡΗΣΙΑ του.

Κάποτε το 1986 επισκέφθηκαν δύο πνευματικά παιδιά του γέροντα Εφραίμ του Αριζονίτη , τον γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη, ( σημερινό ΑΓΙΟ της Εκκλησίας μας ) και τους λέει ο δεύτερος :

-Εσείς έχετε πολύ πλούσιο γέροντα....

Τον είδα μπροστά στο Θρόνο του Κυρίου και να του λέει ο Κύριος.

-" Με ευαρέστησες πολύ παιδί μου με όλη σου τη ζωή.."

Ευχαρίστησε ταπεινά ο γέροντας τον Κύριο....

Αλλά είπε πως έχει και μοναχούς και μοναχές και ζήτησε τη σωτηρία και γι αυτούς, και πως αν δεν μπουν και αυτοί στον παράδεισο ,ούτε και αυτός θέλει να περάσει μέσα.

Ο Χριστός συγκατένευσε...ΝΑΙ......

" -Ξέρεις Χριστέ μου ,έχω και τους λαϊκούς παρακαλώ σε και γι'αυτούς..."

Και ο ΚΥΡΙΟΣ πάλι συγκατένευσε ΝΑΙ....και γι αυτούς....

Και συνέχισε ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ο Κατουνακιώτης....

Τώρα καταλαβαίνετε πόσο πλούσιος είναι ο γέροντας σας και πόση παρρησία έχει στον Κύριο μας Ιησού Χριστό;

(απόσπασμα από τον επικήδειο λόγο που εκφώνησε το πνευματικό τέκνο του ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, Γέροντας Νικόδημος στην Ιερά Μονή του ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ στην Αριζόνα των ΗΠΑ, εμφανώς κατασυγκινήμενος. Το όλο αυτό εξιστορημένο γεγονός έκανε όχι μόνο τους παρευρισκόμενους στην κηδεία του αγίου γέροντα, αλλά και τους δεκάδες χιλιάδες πιστούς που την παρακολουθούσαν διαδικτυακά, να ξεσπάσουν σε λυγμούς, αναγνωρίζοντας τα μεγαλεία της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ που κρύβονται σε αγιασμένες ψυχούλες που ήταν εδώ στην γη για εμάς αλεξικέραυνα, αλλά και σήμερα ενώπιον του ΘΡΟΝΟΥ του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ είναι πρεσβευτές για την σωτηρία μας - Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας)

ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ: «Μόλις «πέσει» ο Ερντογάν, η ιστορία θα αλλάξει σελίδα.»

 

γράφτηκε - 24 Φεβρουαρίου 2016 βλ. ΣΥΝΔΕΣΜΟ

24.02.2016 - 23:04

15 Μάιου 2010 η Ελλάδα μας με το ζόρι στα μνημόνια και ο Ερντογάν σαν πρωθυπουργός βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα και δίνει συνέντευξη τύπου σε αίθουσα του ξενοδοχείου Hilton.

Αγαθή συγκυρία με έφερε στο ίδιο μέρος εκείνη την στιγμή για να συναντήσω ένα φίλο μου που ήλθε από το εξωτερικό και την προηγούμενη είχε κάνει το τάμα του στους Νεοφανείς Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη στην Μυτιλήνη.

Οι πόρτες της αίθουσας τύπου ήταν μισάνοικτες και τα μεγάφωνα είχαν μια σχετική ένταση ώστε να ακούμε καλά τα δρώμενα των ερωτήσεων και των απαντήσεων.

Μέσα σε αυτήν την συνέντευξη ο πανούργος Ερντογάν ξεδίπλωνε όλη την ευλυγισία της διπλωματικότητας και της πονηριάς.
Τι παραμύθια έλεγε στους δημοσιογράφους τότε, το 2010;

«στα επτάμισυ χρόνια, που είμαι πρωθυπουργός, δεν βομβάρδισα κάποια χώρα. Αν δεν είστε εσείς ήρεμοι, πώς θα μεταδώσετε σωστά τα μηνύματα, ώστε να υπάρχει ειρήνη στην περιοχή μας;».

«Δεν είμαστε οι δύο χώρες σε εμπόλεμη κατάσταση. Μέχρι τώρα λειτουργούμε μέσω του ΝΑΤΟϊκού σταθμού, που μεταφέρει εκατέρωθεν τις πληροφορίες για τις υπερπτήσεις μας. Δεν βλέπω, όμως, γιατί να μην αλληλο-ενημερωνόμαστε για τις πτήσεις μας, ταυτόχρονα με την ενημέρωση προς το ΝΑΤΟ»

«τα τουρκικά μαχητικά δεν απογειώνονται οπλισμένα, όπως τα Ελληνικά μαχητικά»

«Κάνουμε ένα νέο βήμα, γιατί θέλουμε να γίνει το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης. Υπάρχουν φοβίες κι από τις δύο πλευρές, θα ξεπεραστούν όμως. Δώστε λίγο χρόνο σε εμάς και τους συνεργάτες μας»

«Δεν έχουμε βλέψεις σε βάρος της χώρας σας. Είμαστε μια μεγάλη χώρα και έχουμε πολλά εδάφη να αξιοποιήσουμε»
Στα ακούσματα αυτά είδα τον παιδικό μου φίλο να κοκκινίζει και να κατσουφιάζει και αμέσως τον προέτρεψα να απομακρυνθούμε από το σημείο της συνέντευξης για να μπορέσουμε να τα πούμε καλύτερα.
-όχι θέλω να τον ακούσω τι άλλο θα πει..δεν είναι τυχαίο που σήμερα βρεθήκαμε εδώ, μου είπε.
Ήταν φυσικό να μου δημιουργηθεί μια απορία αλλά ταυτόχρονα αναγκάσθηκα να ακούσω στην γαλαρία την συνέντευξη του τούρκου πρωθυπουργού.

Όταν επιτέλους τελείωσε η συνέντευξη ντρεπόμουν να τον ρωτήσω, τι εννοούσε όταν μου είπε , ότι ¨δεν ήταν τυχαίο που βρεθήκαμε εδώ¨.

Από μόνος του όμως μου έλυσε την απορία.

- Εγώ θα σου πω κάτι και αν θέλεις το πιστεύεις.
- Το βράδυ που κοιμήθηκα στο Μοναστήρι των ΑΓΙΩΝ στον λόφο των Καρυών είδα μεταξύ ξύπνιου και ύπνου ένα υψηλόσωμο κληρικό που στο ένα χέρι του κρατούσε ξύλινο ΣΤΑΥΡΟ και στο άλλο έσφιγγε ένα κομποσκοίνι.
- Δεν φοβήθηκα αλλά μάλλον χάρηκα γιατί κατάλαβα ότι ήταν ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ, λέγοντας μέσα μου ,τόσο ταξίδι έκανα και ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ αξιώθηκα όπως τόσοι πολλοί άλλοι να δω την ΧΑΡΗ του.
- Αυστηρός ο Άγιος μου είπε…
¨ εγώ ήρθα πρόσφυγας εδώ σε αυτό το νησί καταδιωγμένος από τους Τούρκους και για την ΠΙΣΤΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ μου έκοψαν το κεφάλι¨
¨ αυτό το νησί σε λίγο καιρό θα γεμίσει με πρόσφυγες-περαστικούς¨
¨ οι τούρκοι θα συνεχίζουν να κόβουν κεφάλια μέχρι να πέσει το κεφάλι αυτουνού που θα συναντήσεις αύριο στην Αθήνα¨
¨τότε η Ιστορία θα αλλάξει σελίδα και οι τούρκοι θα γίνουν πρόσφυγες¨
- ΤΏΡΑ κατάλαβες φίλε μου για σου είπα ότι δεν ήταν τυχαίο που βρεθήκαμε εδώ και συναντήσαμε τον Ερντογάν.

Μπορώ να πω ότι μετά από πέντε και χρόνια πίστεψα και κατάλαβα τον φίλο μου.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

η εξίσωση της αβεβαιότητας βγάζει ΣΟΚ και ΔΕΟΣ.

 

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ:  

τι θα συμβεί εάν οι αυξημένες τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος και του φυσικού αερίου διατηρηθούν σε υψηλά επίπεδα.

Το περιβάλλον γίνεται ακόμη πιο σύνθετο λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Ευρώπη και τον Περσικό Κόλπο.

Τα δύο μέτωπα συντηρούν την αβεβαιότητα στις ενεργειακές αγορές, περιορίζοντας τη δυνατότητα ασφαλών προβλέψεων για την πορεία των τιμών.
Την ίδια στιγμή, στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται να υπάρχει προς το παρόν η διάθεση για μια γενικευμένη ευρωπαϊκή απάντηση αντίστοιχη με εκείνη της πανδημίας.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται, ακόμη και προτάσεις περιορισμού των μετακινήσεων τα Σαββατοκύριακα, αντί μιας συνολικής παρέμβασης για την εξισορρόπηση του ενεργειακού κόστους.
Και το χειρότερο υπάρχουν κράτη που επιμένουν στο αδιέξοδο μπλοκ στην Ρωσία. 
Για το Μέγαρο Μαξίμου, επομένως, το μείγμα γίνεται ολοένα πιο πιεστικό: ακριβότερη ενέργεια, επίμονος πληθωρισμός, αυξημένες ανάγκες στήριξης και αβέβαιη ευρωπαϊκή βοήθεια.
Η κυβέρνηση θα χρειαστεί να αποφασίσει πού θα κατευθύνει τους περιορισμένους πόρους της και ποιες κοινωνικές ομάδες θα ενισχύσει κατά προτεραιότητα.

Η ενεργειακή ακρίβεια ως πολιτικός κίνδυνος

Το πολιτικό ρίσκο είναι σαφές.
Αν οι λογαριασμοί και οι τιμές συνεχίσουν να πιέζουν τα νοικοκυριά, η δυσαρέσκεια μπορεί να ενταθεί.
Αν, από την άλλη, οι παρεμβάσεις αποδειχθούν περιορισμένες, η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με την κριτική ότι δεν προσφέρει επαρκή ανακούφιση.
Και αν επιλέξει εκτεταμένες ενισχύσεις χωρίς αντίστοιχα περιθώρια χρηματοδότησης, θα ανοίξει ένα διαφορετικό μέτωπο δημοσιονομικών πιέσεων.
Αυτός είναι ο πραγματικός εφιάλτης για το Μαξίμου: όχι μόνο η άνοδος του ενεργειακού κόστους, αλλά η πιθανότητα να συμπέσουν όλα τα μέτωπα στον ίδιο δύσκολο χειμώνα. Ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ μπορεί να μετατρέψει την οικονομική πίεση σε μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα, δημιουργώντας τις συνθήκες για ένα πολιτικό μπλακ άουτ, στην τελική ευθεία προς τις κάλπες, εφόσον η κυβέρνηση δεν καταφέρει να παρουσιάσει έγκαιρες και αποτελεσματικές λύσεις που θα περάσουν στην κοινωνία.

Νίκος Ελευθερόγλου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στην 

πηγή https://www.bankingnews.gr/politiki/articles/908103/efialtiko-energeiako-adieksodo-sto-maksimou-akriveia-kai-dytikes-emmones-apeiloyn-tin-kyvernisi-me-politiko-black-out

ο Νίκος είναι καλός αναλυτής και βλέπει μακριά, αλλά εμείς θα λέγαμε να κάνουμε τον ΣΤΑΥΡΟ μας γιατί το υπόβαθρο των τοπικών οικονομικών και   προβλημάτων μας όσο αφορά την ενέργεια  είναι πιο περίπλοκο από ότι δείχνει σε σχέση με την παγκόσμια σκηνή ..αν στα όσα ορθά σημείωσε ο αρθρογράφος βάλουμε και τα ανοικτά  εθνικά θέματα και τις προκλήσεις όχι μόνο των εξ ανατόλων γειτόνων τότε η εξίσωση της αβεβαιότητας βγάζει ΣΟΚ και ΔΕΟΣ. 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

ΑΧΑΡΟΣ ΛΑΟΣ μέσα στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ - πρώτα έβαλαν γερανοφόρα οχήματα πάνω στα μάρμαρα και μετά τα κάλυψαν με μοκέτα.

 

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Καίγονται τα ποδάρια τους για αυτό έβαλαν την μοκέτα 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Πώς απαντάτε στους πιστούς που, μπροστά στη φρίκη των συγκρούσεων, αναρωτιούνται «πού είναι ο Θεός»;

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ , Η ΕΚΤΡΟΠΗ  ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ, Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ  ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΣΚΛΗΡΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑΣ ... ΠΡΩΤΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΜΕΤΑ  ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ  ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ..ΣΕ ΛΙΓΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ... ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ  ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΜΕΘΟΔΕΙΑ.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς   

 διαβάζουμε: 

Γιάννης Μούτσιος | ΤΟ ΒΗΜΑ

---

Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων μιλάει στο «Βήμα» για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, την ιστορική του αποστολή, τη «διπλωματία του Πνεύματος» και την ελληνορθόδοξη παρουσία στην περιοχή.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει σήμερα η τοπική Εκκλησία και πώς προσαρμόζει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τη διακονία του, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ανάγκες όσων δοκιμάζονται;

«Δεν αποτελεί μυστικό ότι η κοινότητά μας διέρχεται μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Εχουμε εξαντληθεί από τον πόλεμο. Από κοινού με τους λοιπούς πατριάρχες και αρχηγούς των Εκκλησιών των Ιεροσολύμων, εκδώσαμε ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίσαμε την κατάσταση ως “έναν αδιάκοπο κύκλο θανάτου, καταστροφής και τρομακτικού ανθρώπινου πόνου”.

Ως Συμβούλιο των Εκκλησιών, ανανεώνουμε τις προσπάθειές μας για την εξασφάλιση σωτήριας ιατρικής περίθαλψης στα παιδιά της Γάζας που πάσχουν από καρκίνο. Είναι επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας ανθρωπιστικού διαδρόμου.

Παράλληλα, τρία χρόνια με ελάχιστη προσέλευση προσκυνητών έχουν οδηγήσει στο κλείσιμο χριστιανικών επιχειρήσεων και στην αναγκαστική αποχώρηση οικογενειών από τον τόπο τους.

Οι αυξανόμενες επιθέσεις εποίκων, μεταξύ άλλων και στην πόλη Τάιμπε, επιτείνουν το κλίμα εχθρότητας και απογοήτευσης.

Απαιτούνται μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και ουσιαστική συνδρομή, προκειμένου οι χριστιανοί να μπορέσουν να παραμείνουν στην πατρογονική τους γη».

Σε έναν κόσμο που κυριαρχείται ολοένα περισσότερο από τη λογική του πολέμου, η Εκκλησία καλείται συχνά να διατηρήσει μια λεπτή ισορροπία. Πώς απαντάτε στους πιστούς που, μπροστά στη φρίκη των συγκρούσεων, αναρωτιούνται «πού είναι ο Θεός»;

«Θεμελιώνοντας την αποστολή μας στην πνευματική της διάσταση, αποφεύγουμε την εμπλοκή σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Στην Παλαιά Πόλη των Ιεροσολύμων βρίσκεται ο Πανάγιος Τάφος, η υπέρτατη μαρτυρία της ελπίδας στον κόσμο. Επί αιώνες, προσκυνητές προσέρχονται στους Αγίους Τόπους, αναζητώντας τη συνάντηση με τον Θεό μέσα στις δοκιμασίες της ζωής.

Ολοι μπορούμε να ανακαλύψουμε την ελπίδα και τη χαρά του Χριστού μέσα από τη διακονία προς τον συνάνθρωπο.

Οπως μας διδάσκει ο Χριστός στο 25o κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, καλούμαστε να προσφέρουμε τροφή στους πεινασμένους, νερό στους διψασμένους, φιλοξενία στους ξένους, ένδυση σε όσους στερούνται τα αναγκαία, φροντίδα στους ασθενείς και συμπαράσταση στους φυλακισμένους.

Οταν οι διεθνείς εξελίξεις μοιάζουν συντριπτικές, αυτές οι απλές καθημερινές πράξεις προσφοράς γεννούν ελπίδα τόσο σε εκείνους που προσφέρουν όσο και σε εκείνους που δέχονται τη βοήθεια, αλλά και στο σύνολο της κοινότητας».

Το status quo που διέπει τα Πανάγια Προσκυνήματα αποτελεί θεμέλιο της ειρηνικής συνύπαρξης. Θεωρείτε ότι αυτή η ιστορική διευθέτηση απειλείται;

«Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αναγνωρίζεται ως η “Μήτηρ των Εκκλησιών”, διακονώντας στους τόπους όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Η ευθύνη μας υπερβαίνει τη διοίκηση μιας τοπικής Εκκλησίας ή τη μέριμνα για τη συντήρηση ιστορικών μνημείων.

Αποστολή μας είναι η διαφύλαξη της αυθεντικής χριστιανικής μαρτυρίας στους τόπους όπου γεννήθηκε η πίστη μας.

Πρωταρχικό μας καθήκον είναι η προστασία των Παναγίων Προσκυνημάτων και η διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης των πιστών σε αυτά.

Δεν πρόκειται απλώς για ιστορικούς τόπους, αλλά για ζωντανά κέντρα προσευχής και λατρείας, τα οποία αποτελούν πνευματική κληρονομιά ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Ορισμένοι παράγοντες απειλούν το status quo, επιδιώκοντας να περιορίσουν την πρόσβαση ή να αποκτήσουν τον έλεγχο των Ιερών Τόπων.

Ωστόσο, μας ενθαρρύνει η στάση εκείνων που υπερασπίζονται το ιστορικό αυτό καθεστώς, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος Τραμπ και η αυτού μεγαλειότης ο βασιλεύς της Ιορδανίας Αμπντάλα Β’, θεματοφύλακας των μουσουλμανικών και χριστιανικών Ιερών Τόπων.

Η αυτού μεγαλειότης αξιοποιεί την επιρροή του προκειμένου να διασφαλίζεται η ελεύθερη πρόσβαση των χριστιανών στα προσκυνήματά τους».

Πώς ασκείτε τη «διπλωματία του Πνεύματος», ώστε η φωνή της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας να ακούγεται και να λαμβάνεται υπόψη στις κρίσιμες διπλωματικές αποφάσεις;

«Πρωταρχική μου αποστολή ως Πατριάρχου είναι η διακονία του ποιμνίου μας στην Αγία Γη.

Ωστόσο, η αποστολή της Εκκλησίας μας έχει και οικουμενική διάσταση. Είναι κατεξοχήν πνευματική, ενίοτε εκπαιδευτική και, ολοένα περισσότερο, διπλωματική.

Αντιμετωπίζω με ιδιαίτερη σοβαρότητα την υποστήριξη που εξέφρασε ο πρόεδρος Τραμπ, στο Οβάλ Γραφείο, προς το πρόσωπό μου για την ανάληψη διαμεσολαβητικού ρόλου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπως επίσης και τις συναντήσεις μου με ηγέτες της Ελλάδος, της Ιορδανίας, του Ισραήλ και άλλων χωρών.

Οι θρησκευτικοί ηγέτες φέρουμε πνευματική και ηθική ευθύνη για την προαγωγή της ειρήνης.

Προσεγγίζουμε τη διπλωματία ως ταπεινοί διάκονοι εκείνων που υποφέρουν.

Δικό μου χρέος είναι να διατηρώ ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας, να μεταφέρω τις ελπίδες των απλών ανθρώπων σε όσους ασκούν την εξουσία και να ενθαρρύνω τον διάλογο, την αγάπη και την ειρηνοποιό δράση».

Ποια είναι σήμερα η σημασία της ελληνορθόδοξης παρουσίας για τη διαφύλαξη της θρησκευτικής πολυμορφίας και της ιστορικής μνήμης της περιοχής;

«Από την ημέρα της Πεντηκοστής, από κοινού με τις άλλες Εκκλησίες, διαφυλάσσουμε τη χριστιανική κληρονομιά της Αγίας Γης.

Αυτοκρατορίες και ηγεμόνες διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον, αλλά το Πατριαρχείο παρέμεινε αδιάλειπτα παρόν.

Η ευθύνη μας περιλαμβάνει και τους “Ζώντες Λίθους”, τις χριστιανικές κοινότητες που είναι ριζωμένες σε αυτή τη γη επί γενεές.

Τα Ιεροσόλυμα είναι μια πόλη που ανήκει σε όλους, η πνευματική πρωτεύουσα του κόσμου.

Το όραμά μας είναι μια πόλη πολυθρησκευτική, πολυεθνική και πολυπολιτισμική στην οποία χριστιανοί, μουσουλμάνοι, εβραίοι και όλες οι κοινότητες θα μπορούν να ζουν και να ευημερούν.

Η Εκκλησία οφείλει να υπερασπίζεται αυτό το όραμα, ώστε τα Ιεροσόλυμα να παραμείνουν μια πόλη κοινή και φιλόξενη για τις επόμενες γενεές».

Τι μπορεί να πράξει το Πατριαρχείο για να ενθαρρύνει τους νέους χριστιανούς της περιοχής να παραμείνουν στην πατρίδα τους και να συνεχίσουν να αποτελούν το «άλας της γης» στους Αγίους Τόπους;

«Η μετανάστευση των χριστιανών έχει επιταχυνθεί, καθώς οι οικονομικές δυσχέρειες, η πολιτική αστάθεια, οι περιορισμοί στην ελευθερία μετακίνησης και οι εκφοβιστικές ενέργειες ακραίων στοιχείων δημιουργούν στους νέους την αίσθηση ότι δεν έχουν μέλλον στον τόπο τους.

Ακούμε την αγωνία και τις εκκλήσεις τους.

Η παιδεία κατέχει κεντρική θέση στη διακονία μας.

Τα σχολεία μας προετοιμάζουν τους νέους ώστε να μπορούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή εργασία ή να δημιουργήσουν οι ίδιοι επαγγελματικές ευκαιρίες.

Παράλληλα, το Διεθνές Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Τόπου της Βαπτίσεως στην Ιορδανία, η πλέον πρόσφατη πρωτοβουλία μας στον τομέα της εκπαίδευσης, προσφέρει δυνατότητες περαιτέρω σπουδών.

Επιδιώκουμε επίσης την ανάπτυξη συνεργασιών που θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα και θα συνδέσουν τους νέους με την παγκόσμια οικονομία.

Η επιτυχία, όμως, δεν περιορίζεται στην επαγγελματική αποκατάσταση.

Μεριμνούμε για την καλλιέργεια του ήθους και της κοινωνικής ευθύνης, ώστε οι νέοι να παραμείνουν δημιουργικές δυνάμεις στον τόπο τους και να οικοδομήσουν ένα μέλλον ειρήνης, σταθερότητας και αμοιβαίας κατανόησης».

Πώς επιτυγχάνει το Πατριαρχείο την ισορροπία μεταξύ της πνευματικής του διακονίας και του διπλωματικού του ρόλου, ιδίως όταν καλείται να υπερασπιστεί την πρόσβαση στα Πανάγια Προσκυνήματα και να διασφαλίσει την προστασία των πιστών;

«Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, αναγνωριζόμενο παγκοσμίως ως η “Μήτηρ των Εκκλησιών”, προάγει την ενότητα, τον διάλογο και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ όλων των θρησκειών και των λαών.

Κατά συνέπεια, η διπλωματική μας δραστηριότητα απορρέει από την ίδια την πνευματική μας αποστολή: την προστασία των Ιερών Προσκυνημάτων, την υποδοχή των προσκυνητών και τη διασφάλιση της απρόσκοπτης τέλεσης της λατρείας.

Οι ευθύνες αυτές απαιτούν συνεργασία με κυβερνήσεις, διπλωματικούς εκπροσώπους και υποστηρικτές μας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα Ιεροσόλυμα αποτελούν την πνευματική πρωτεύουσα της οικουμένης.

Απευθύνουμε έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να συμβάλει στη διαφύλαξη αυτής της κοινής πόλης στην οποία όλοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ζουν, να δημιουργούν και να ευημερούν».

https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/79632-patriarxis-ierosolymon-exoume-eksantlithei-apo-ton-polemo

ο τούρκος ανάμεσα σε δυο πολέμους (Ιράν - Ουκρανία) και ετοιμάζεται για τον ΤΡΙΤΟ στο Αιγαίο;

 

ΤΙ ΠΑΖΑΡΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΑΣ;

τι συμβαίνει βρε παιδιά;   "Δεύτερη επικοινωνία Τραμπ-Ερντογάν εντός 24 ωρών" 

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ 

Σπυρίδων ΚίσσαςΣμχος (ΥΠΛ) ε.α.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της τουρκικής Προεδρίας, τηλεφωνική επικοινωνία είχε σήμερα (29/10), ο Τούρκος ΠτΔ με τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ, λόγω της εορτής της Δημοκρατιας που εορτάζεται στη χώρα, καθώς και της συνεδρίασης της Οργάνωσης των τουρκικών κρατών που διεξάγεται στην τουρκική πρωτεύουσα.

Να σημειωθεί σχετικά ότι, είναι η δεύτερη τηλεφωνική συνομιλία που πραγματοποιούν οι δύο ηγέτες εντός 24 ωρών, με την πρώτη που έγινε χθες (28/10), να επικεντρώνεται σύμφωνα πάντα με την τουρκική Προεδρία σε θέματα που αφορούν στο Ιράν, στην Υεμένη και στην Ουκρανία.

Η συχνή επικοινωνία των Προέδρων ΗΠΑ και Τουρκίας δημιουργεί σκεπτικισμό, καθώς δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν να είναι και το θέμα των εργασιών της ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου, οι οποίες αναμένεται να ξεκινήσουν τις αμέσως επόμενες ημέρες.

https://www.militaire.gr/deyteri-epikoinonia-tramp-erntogan-entos-24-oron/

 

και τώρα τα κρίσιμα ερωτήματα 

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ  ΕΧΕΙ ΕΚΛΟΓΕΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΜΙΛΑΕΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ 

ΤΙ ΡΟΛΟ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ; 

ΩΡΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ; 

ΩΡΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΤΟΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ; 

ΕΝΩ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΩΡΙΜΑΖΕΙ Η "ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ" ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ; 

 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

Δρ. Κωνσταντινός Βαρδάκας