Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026
Γεώργιος Αποστολάκης:27 Σεπτεμβρίου 1831 — Ιωάννης Καποδίστριας . Μια δολοφονία που άφησε ανολοκλήρωτο κάτι πολύ περισσότερο από ένα κυβερνητικό έργο
Μια δολοφονία που άφησε ανολοκλήρωτο
κάτι πολύ περισσότερο από ένα κυβερνητικό έργο
27 Σεπτεμβρίου, η μνήμη επιστρέφει στο Ναύπλιο. Στην πόρτα του Αγίου Σπυρίδωνος. Εκεί όπου, το πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου 1831, έπεσε νεκρός ο πρώτος Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας.
Δεν δολοφονήθηκε απλώς ένας πολιτικός άνδρας. Διακόπηκε βίαια μια απόπειρα συγκροτήσεως του νέου ελληνικού κράτους σε μία από τις κρισιμότερες στιγμές της ιστορίας του. Τα Γενικά Αρχεία του Κράτους συνοψίζουν χαρακτηριστικά ότι δολοφονήθηκε «χωρίς να προλάβει να υλοποιήσει το ανορθωτικό πρόγραμμά του».
Ο Καποδίστριας δεν εμφανίσθηκε από το πουθενά.
Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1776, μέσα στον κόσμο του επτανησιακού Ελληνισμού, μορφώθηκε στην Πάδοβα και πέρασε από την πολιτική εμπειρία της Επτανήσου στη μεγάλη ευρωπαϊκή διπλωματία. Έφθασε μέχρι το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Και όμως, όταν το επαναστατημένο Γένος τον κάλεσε, εγκατέλειψε τη διεθνή σταδιοδρομία και ήρθε να κυβερνήσει όχι μια κανονική χώρα, αλλά σχεδόν τα ερείπια μιας χώρας που ακόμη γεννιόταν.
Η στιγμή ήταν δραματική.
Το Μεσολόγγι είχε πέσει. Η Επανάσταση είχε περάσει από τους εμφυλίους. Ο Ιμπραήμ είχε σαρώσει μεγάλες περιοχές της Πελοποννήσου. Η Αθήνα και η Ακρόπολη είχαν παραδοθεί. Η κρατική διοίκηση ήταν στοιχειώδης, τα δημόσια οικονομικά διαλυμένα και ακόμη δεν είχε οριστικοποιηθεί ούτε η ίδια η διεθνής υπόσταση και η έκταση του νέου κράτους. Η περίοδος 1828–1830 υπήρξε ταυτόχρονα περίοδος στρατιωτικής αποκαταστάσεως και σκληρού διπλωματικού αγώνα για την ανεξαρτησία και τα σύνορα της Ελλάδος.
Αυτόν τον τόπο ανέλαβε ο Καποδίστριας.
Και τον ανέλαβε όχι ως ξένος ηγεμόνας που του παραδόθηκε ένας θρόνος, αλλά ως αιρετός Κυβερνήτης, εκλεγμένος από την Γ΄ Εθνοσυνέλευση.
Αξίζει να θυμόμαστε τι είχε προηγηθεί. Το Σύνταγμα της Τροιζήνας του 1827 —το ωριμότερο από τα επαναστατικά Συντάγματα— είχε διακηρύξει για πρώτη φορά ρητά ότι «η κυριαρχία ενυπάρχει εις το Έθνος» και είχε αναθέσει την εκτελεστική εξουσία σε αιρετό Κυβερνήτη, τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, το βαθύτερο ιστορικό νόημα της δολοφονίας του.
Η Επανάσταση του 1821 δεν αγωνίσθηκε μόνο για να αλλάξει αφέντη ο τόπος. Δεν αγωνίσθηκε για να αντικαταστήσει έναν Σουλτάνο με έναν εισαγόμενο μονάρχη. Τα επαναστατικά Συντάγματα μαρτυρούν την αγωνία του Γένους να αποκτήσει πολιτική ελευθερία, θεσμούς, συμμετοχή και αυτεξουσιότητα. Το Σύνταγμα της Τροιζήνας είχε ήδη φθάσει μέχρι τη ρητή κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας.
Ο Καποδίστριας είχε ασφαλώς τις αντιφάσεις του. Η αναστολή του Συντάγματος της Τροιζήνας και η συγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του αποτέλεσαν και αποτελούν αντικείμενο ιστορικής συζητήσεως. Δεν χρειάζεται να κατασκευάσουμε έναν αψεγάδιαστο μύθο για να αναγνωρίσουμε το ανάστημά του. Οι συνθήκες στις οποίες παρέλαβε τη χώρα ήταν οριακές και η προσπάθειά του ήταν να συγκροτήσει πρώτα κράτος εκεί όπου ουσιαστικά κράτος δεν υπήρχε ακόμη.
Και ύστερα ήρθε η 27η Σεπτεμβρίου 1831.
Με τη δολοφονία του, κατά τη δική μου ανάγνωση της ιστορίας, δεν έμεινε απλώς στη μέση το έργο ενός κυβερνήτη. Έμεινε μετέωρη μία δυνατότητα του ίδιου του 1821.
Δεκαέξι περίπου μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1833, έφθανε στην Ελλάδα ο Όθων. Άρχιζε μια άλλη εποχή.
Η Βαυαροκρατία δεν ήταν απλώς αλλαγή προσώπων στην κορυφή της εξουσίας. Σήμανε την εισαγωγή ενός διαφορετικού κρατικού υποδείγματος: συγκεντρωτικού, γραφειοκρατικού, δυτικοευρωπαϊκού, ξένου σε μεγάλο βαθμό προς το κοινοτικό ήθος μέσα στο οποίο είχε επιβιώσει επί αιώνες η Ρωμηοσύνη.
Από εκεί αρχίζει, όπως έχω υποστηρίξει[1] και άλλοτε, ένα από τα μεγάλα δράματα του νεότερου Ελληνισμού: η απόσταση ανάμεσα στο κράτος και στο Γένος· ανάμεσα στην ιστορική μας συνέχεια και στην ανάγκη διαρκούς μιμήσεως εισαγόμενων προτύπων· ανάμεσα στην καθ’ ημάς Ανατολή και σε ένα κράτος που συχνά αναζητούσε έξω από τον εαυτό του το πρότυπο της υπάρξεώς του.
Η Επανάσταση κέρδισε την κρατική ανεξαρτησία.
Αλλά το βαθύτερο αίτημά της —η πολιτική, πολιτισμική και πνευματική αυτεξουσιότητα του Ελληνισμού— έμεινε σε μεγάλο βαθμό ανολοκλήρωτο.
Γι’ αυτό και ο Καποδίστριας εξακολουθεί να μας συγκινεί σχεδόν δύο αιώνες μετά.
Όχι επειδή χρειαζόμαστε έναν νέο «σωτήρα». Αλλά επειδή στο πρόσωπό του αναγνωρίζουμε αρετές που σπανίζουν στην άσκηση της εξουσίας: προσωπική λιτότητα, αίσθηση καθήκοντος, διεθνές κύρος, μόρφωση, διοικητική ικανότητα και την αντίληψη ότι το δημόσιο αξίωμα είναι διακονία και όχι ιδιοκτησία.
Ίσως γι’ αυτό κάθε φορά που η Ελλάδα περνά κρίση επανέρχεται το ίδιο ερώτημα:
Πού είναι ένας Καποδίστριας;
Και ίσως το πιο οδυνηρό είναι ότι, σχεδόν διακόσια χρόνια μετά, εξακολουθούμε να αναζητούμε εκείνο το πρότυπο Κυβερνήτη και να μην το βρίσκουμε.
Στις 27 Σεπτεμβρίου, λοιπόν, δεν θυμόμαστε μόνο έναν δολοφονημένο Κυβερνήτη.
Θυμόμαστε μια Ελλάδα που θα μπορούσε ίσως να είχε ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο.
Και μαζί θυμόμαστε ότι η Επανάσταση του 1821 δεν είναι μόνο ένα γεγονός του παρελθόντος.
Είναι ακόμη ένα ανολοκλήρωτο αίτημα ιστορικής αυτογνωσίας και ελευθερίας.
Αιωνία η μνήμη του Ιωάννη Καποδίστρια.
[1] Γεώργιος Αποστολάκης: Η Πόλη εάλω, η Ρωμηοσύνη όχι! Ορθοδοξία, Τουρκοκρατία, 1821 και η αναζήτηση της αληθινής Ελλάδας. .
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026
το δίνουμε έτσι όπως το είδαμε "μέχρι και τα μπουρδέλα του κέντρου έγιναν airbnb"
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ Μεχρι και τα μπουρδελα του κεντρου εγιναν airbnb. Ολα τα ακατοικητα της Πλακας ντυθηκαν με γυψοσανιδες και επιπλακια απο το ΙΚΕΑ και εγιναν ξαφνικα μπουτικ σουιτες...τα μπουρδελα... Κανεις δεν εχει περπατησει στην Αθηνας στην Ερμου στο Μοναστηρακι , στα γυρω στενακια που μοσχοβολουν κατουρο, να δει τους ερμους τουριστες που σερνουν τις βαλιτσες ? Εχει κανεις φανταστει τι θα συμβει στον επομενο σεισμο? Πισω απο τη μητροπολη εχετε παει να περπατησετε> Η αποθεωση τησ γυψοσανιδας... καμμια κολωνα σκυροδεματος να ενισχυσει τις κατασκευες του προπερασμενου αιωνα... ολα γινονται νυχτα. Σαν να εισαι χειμωνα στη Μυκονο στην Παρο ή τη Σαντορινη... Τοτε που φυτρωνουν υποσκαφα βιλες μεγαθηρια και καθε τι που καταστρεφει την αισθητικη αλλα και τη ζωη αυτων που δεν αποσκοπουν στην κονομα!
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Έκρηξη στην Πλάκα: Η επιστολή των κατοίκων για τους κινδύνους που έμεινε αναπάντητη, μέχρι που συνέβη χθες το μοιραίο.
Η έκρηξη στην οδό Λυσικράτους στην Πλάκα επιβεβαίωσε τις προειδοποιήσεις που είχε αποστείλει η Κίνηση Κατοίκων Πλάκας από τις 5 Οκτωβρίου 2025, καθώς οι αρμόδιες υπηρεσίες αγνόησαν το αίτημα για διεξαγωγή άσκησης πυρόσβεσης και ελέγχου των υποδομών ασφαλείας στην περιοχή.
Η πρόεδρος της Κίνησης, Σοφία Παρασκευοπούλου, κατήγγειλε την έλλειψη ανταπόκρισης από το Πυροσβεστικό Σώμα και τον Δήμο Αθηναίων, ενώ δύο τραυματισμένες γυναίκες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς» μετά την έκρηξη που έθεσε σε άμεσο κίνδυνο την πυκνοκατοικημένη ιστορική γειτονιά.
Τα χωροταξικά προβλήματα και οι στενοί δρόμοι δυσχεραίνουν την πρόσβαση των οχημάτων, με τον αρχιτέκτονα Γιώργο Ζαφειρίου να επισημαίνει την απουσία πυροσβεστικών κρουνών και την ανάγκη λήψης μέτρων προστασίας έναντι πιθανών βραχυκυκλωμάτων ή διαρροών φυσικού αερίου σε κτίρια μεικτών χρήσεων.
''Εκφράζουμε την ανησυχία μας για την περίπτωση που θα μπορούσε να υπάρξει μία έκτακτη κατάσταση, ειδικότερα το ξέσπασμα μιας πυρκαγιάς από τη διαρροή φυσικού αερίου, από ένα βραχυκύκλωμα ή από άλλη αιτία (τυχαία ανάφλεξη, έκρηξη φιάλης υγραερίου, εμπρησμός από δόλο, ξεκαθάρισμα λογαριασμών) σε ένα κέντρο εστίασης, σε ένα εμπορικό κατάστημα, ή ακόμα και σε μία κατοικία που εκτός από τις υλικές ζημιές και την καταστροφή των περιουσιών, θα εγκλώβιζε χωρίς δυνατότητα διαφυγής σε μία παγίδα θανάτου κατοίκους, τουρίστες και εποχούμενους'', έγραφαν στην επιστολή τους και ζητούσαν τον συντονισμό Πυροσβεστικής, Αστυνομίας, Δήμου, ΔΕΔΔΗΕ και Εταιρείας Διανομής Αερίου Αττικής.
''Στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν περιπτώσεις πυρκαγιών που αντιμετωπίστηκαν χάρις στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστικών δυνάμεων, των οποίων τα οχήματα προσέγγισαν με μεγάλη δυσκολία τις εστίες της φωτιάς, αλλά και τους πυροσβεστικούς κρουνούς για ανεφοδιασμό με νερό, κυρίως λόγω της στενότητας των δρόμων, των σταθμευμένων οχημάτων αλλά και της οδικής κυκλοφορίας που δεν είχε δυνατότητες εκτροπής'', επισήμαναν στην ίδια επιστολή.
Ένα από τα ζητήματα που θέτουν οι κάτοικοι είναι κατά πόσον είναι νόμιμες οι χρήσεις ορισμένων κτιρίων στην περιοχή, εάν υπάρχουν επαρκείς δίοδοι διαφυγής σε ταράτσες όπου λειτουργούν καταστήματα και εάν τηρούνται τα μέτρα πυρασφάλειας.
Μετά την έκρηξη στη Λυσικράτους, πρόκειται να θέσουν εκ νέου στους αρμόδιους φορείς το θέμα της άσκησης στην περιοχή τους.
Στην Πυροσβεστική είχαν απευθυνθεί στο παρελθόν έπειτα από πυρκαγιά σε κτίριο της περιοχής και τα μέλη της Επιτροπής Κατοίκων Πλάκας της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού...
ευχαριστούμε την Ιωάννα που μας το έστειλε
ΟΣΟΙ ΖΟΥΝΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ
δεν παρακολουθούμε ειδήσεις, αλλά παρακαλουθούν τι ειδήσεις διαβάζουμε για να μας "φτιάξουν" ειδήσεις
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Δαιμονιώδες το πλέγμα των ΜΜΕ σε όλο τον πλανήτη ...
η τεχνολογία δεκανίκι του άρχοντα του σκότους
δισεκατομμυριούχοι οι βοηθοί του
σε μακροχρόνια υπνοθεραπεία το κοινό
οι συνέπειες τρομακτικές
οι εγκεφαλικές λειτουργίες συρρικνώνονται
ο ψυχικός κόσμος μαυρίζει
η κοινωνική ζωή στεγνώνει
τα προφητεύομενα του Πατρό Κοσμά .." τα άλαλα και τα μπάλαλα" δηλ. η τεχνητή νοημοσύνη μας κυβερνούν ..ο αλγόριθμος του δυσώνυμου της Αποκάλυψης του Ιωάννη του Ευαγγελιστή και Θεολόγου "θριαμβεύει"
σε απόγνωση πιστεύοντες και μη πιστεύοντες ψάχνουν τις Προφητείες των Αγίων Πατέρων της Ορθοδοξίας
αλλά δυσνόητες αυτές, αν δεν έχεις Πίστη και Καθαρή Πνευματική ζωή..
κάθε μέρα όχι ένα κουλό αλλά πολλά τέτοια ...
φαίνεται να νικάει το κακό και να δοκιμάζεται το φυσιολογικό γιατί η ανηθικότητα έγινε η νέα ηθικότητα
πότε θα επέμβει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ να βγει η ανθρωπότητα από τα δαιμονικά αδιέξοδα;
κρίσιμος παράγοντας οι ψυχές των μικρών παιδιών
αυτό μας είπε άνθρωπος του ΘΕΟΥ πριν κάποια χρόνια ...
θα επέμβει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ την στιγμή που η νέα γενιά που δεν έχει εικόνες προηγούμενου στοιχειώδους ανθρώπινου πολιτισμού παραφύση θα εδραιώνει μέσα της, ότι αυτό που βιώνουμε είναι φυσικό ...
άραγε που βρισκόμαστε ή μάλλον βρισκόμαστε στις κόκκινες γραμμές αυτής της χρονικής συγκυρίας
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
άντε πάλι ....τελείωσε η μάζωξη του ΟΗΕ και ξεκινά κλιμάκωση στον Περσικό...ονόμασε το Ορμούζ Στενά Τραμπ
Ο Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε χθες Παρασκευή ιρανική πρόταση με σκοπό να ανοίξει ξανά το στενό του Ορμούζ σε επτά ημέρες, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, κατά το οποίο ο αμερικανός πρόεδρος προβλέπει επίσης επανέναρξη των πληγμάτων στο Ιράν μετά τις εκλογές του μέσου της δεύτερης θητείας του, στις αρχές Νοεμβρίου.
Χθες βράδυ (σ.σ. λίγο πριν από τις 04:00 ώρα Ελλάδας), εξάλλου, δημοσιοποίησε χάρτη στον οποίο το στενό του Ορμούζ έχει μετονομαστεί σε «στενό Τραμπ» μέσω Truth Social......
Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές της δεύτερης θητείας του, κρίσιμες για το κόμμα του, καθώς οι ρεπουμπλικάνοι διατρέχουν κίνδυνο να απολέσουν την πλειοψηφία και στα δυο σώματα του ομοσπονδιακού Κογκρέσου, ο αμερικανός πρόεδρος είναι ολοένα λιγότερο δημοφιλής, λόγω του ολοένα υψηλότερου κόστους ζωής στις ΗΠΑ και ειδικά της ανόδου των τιμών των καυσίμων, που εν μέρει οφείλεται ακριβώς στον πόλεμο εναντίον του Ιράν που διέταξε και στο κλείσιμο του Ορμούζ.
Ο «Ρόγχος» του Ψευτορωμαίικου
Στεγνώσαμε από τον ιδρώτα της ψυχής που λέγεται ΜΕΤΑΝΟΙΑ γιατί στεγνώσαμε από ΧΡΙΣΤΟ Εσταυρωμένο και Αναστημένο.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Αναδημοσίευση από τα Πέτρινα χρόνια που περάσαμε
Το Ψευτορωμαίικο το μάθαμε από τον ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ τον Αιτωλό και πέρασαν εκατοντάδες χρόνια για να το καταλάβουμε και να τρυγήσουμε, να γευτούμε τους πικρούς καρπούς του.
Το Ψευτορωμαίικο δομήθηκε μετά την άνανδρη δολοφονία του ΑΓΙΟΥ της πολιτικής μας Ιωάννη Καποδίστρια και σήμερα από τις απρεπείς δηλώσεις που κάνουν για αυτόν καταλαβαίνουμε ποιοι φτύνουν για να κάνουν λάσπη που φυσικά δεν κολλάει στην πραγματική ιστορία.
Το Ψευτορωμαίικο ήρθε από έξω σαν πνευματική επιδημία και σάρωσε την Ελληνική επικράτεια με εθνικές τραγωδίες , επαναστάσεις , χούντες , οικονομικές καταστροφές, μνημόνια , υπογραφές ξεπουλήματος της ιστορίας μας και πολλά άλλα θλιβερά.
Έτσι το Ψευτορωμαίικο έχει γερές πλάτες στο εξωτερικό , αλλά και αυτό σαν πνευματική επιδημία προσβλήθηκε από μια ζωντανή πανδημία.
Ένας νέος παθογόνος με υψηλή μολυσματικότητα ιός, στο οποίο δεν υπάρχει ανοσία, εμβόλιο ή ειδική θεραπεία. Ένας ιός που συμπεριφέρεται διαφορετικά λόγω της αλληλεπίδρασης του με τον άνθρωπο που καθίσταται μοναδική, λόγω πλειάδας παραγόντων όπως π.χ. η ηλικία ή η παρουσία άλλων χρόνιων νοσημάτων.
Οι παράπλευρες συνέπειες αυτού ορατές και σε λίγο θα γίνουν έντονα εμφανείς σε όλες τις γωνιές του πλανήτη.
Φυσικός ιός ή βιολογικό όπλο, ότι και να είναι φαίνεται να άλλαξε την ροή του ανθρώπινου πολιτισμού.
Οικονομική κατάρρευση , υγειονομική χούντα ότι και να φέρει ομοιάζει με μια επέμβαση του ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.
Αυτό το επέτρεψε ο ΘΕΟΣ να γίνει, ώστε για κάποιο λόγο να οδηγήσει τα πράγματα, όχι εκεί που θέλουν οι παγκοσμιοποιητές – εμβολιαστές, αλλά το Σχέδιο της Οικονομίας του ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ.
Οι συνέπειες είναι παγκόσμιες.
Ένα είναι το βέβαιο, ότι αποκάλυψε η πανδημία αυτή τα ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΝΑ του ανθρώπινου πολιτισμού μας που δομήσαμε δίχως ΧΡΙΣΤΟ.
ΜΕΤΑ ΗΡΘΕ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Ποιος μπορεί να σηκωθεί πάλι όρθιος στα πόδια του δίχως ΧΡΙΣΤΟ και αγάπη στον συνάνθρωπο;
Κατεβατό οι εξελίξεις και ένας κοινός νους αναλογίζεται, τι έρχεται.
Η Τουρκία ζορίζεται αφάνταστα και στρατικοποιεί γρήγορα τις αποφάσεις της εναντίον της Ελλάδος.
Στην Ουκρανία δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα , πάνω από το 60% καταστροφή υποδομών.
Στην Ρωσία έχουν στεγνώσει οικονομικά λόγω του πολέμου στην Ουκρανία Είναι τόσο εκνευρισμένη η αρκούδα που όποιος της πατήσει τώρα το πόδι και την κοροϊδέψει ( βλ. τουρκία) θα φάει γερό μπάτσο.
Σήμερα λοιπόν σε αυτές τις ιστορικές στιγμές που ζούμε, αλλά δεν νοιώθουμε ότι είναι τόσο κρίσιμες για το μέλλον μας, βλέπουμε ότι:
Οι σημερινοί τεκτονικοί σεισμοί στις οικονομίες των δήθεν φίλων μας που υπέγραψαν και χρηματοδότησαν το Εθνικό Ελληνικό μόρφωμα που άρχισε να σχηματίζεται μετά την Επανάσταση του 1821, ταρακουνούν τις πλάτες του Ψευτορωμαίικου.
https://konstantinoupolipothoumeno.blogspt
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Αναδημοσίευση από τα Πέτρινα χρόνια που περάσαμε
Με λένε Ιωάννη, έρχομαι από την Κέρκυρα, κυβέρνησα αυτό το μέρος, το νοιάζομαι, το αγαπάω και κάθε βράδι που έχει ησυχία κάνω παρέα στους Εύζωνές μας… Ιωάννης Καποδίστριας
«Με λένε Ιωάννη, έρχομαι από την Κέρκυρα…»
Ένας Γέροντας έκοβε βόλτες στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και έψελνε τους Χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο .
Ήταν περασμένα μεσάνυχτα και βλέπει έναν φραγκοφορεμένο με σμόκιν παλαιάς κοπής .
Στην αρχή νόμισε ότι ήταν ηθοποιός και τραβούσαν κινηματογραφικά πλάνα .
Γρήγορα κατάλαβε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν ηθοποιός γιατί τον άκουσε και αυτόν να ψελλίζει τους Χαιρετισμούς στην Παναγία μας .
Με θάρρος ο Γέροντας τον ρώτησε :
– Πως σε λένε άνθρωπε μου, γιατί ντύθηκες έτσι; που μένεις;
Και αυτός του απάντησε:
–Με λένε Ιωάννη, έρχομαι από την Κέρκυρα, κυβέρνησα αυτό το μέρος, το νοιάζομαι, το αγαπάω και κάθε βράδι που φεύγουν οι τουρίστες και έχει ησυχία κάνω παρέα στους Εύζωνες μας.
Αυτοί δεν με βλέπουν, όμως αν έλεγαν τους Χαιρετισμούς από μέσα τους θα με έβλεπαν, όπως επέτρεψε ο Θεός να με δεις εσύ.
Όπως μας είπε αυτός ο Σεβάσμιος Γέροντας εκείνη την στιγμή λύγισαν τα πόδια του , σαν να του ήρθε από την συγκίνηση μια λιποθυμία . Μέχρι να σταθεί για να μην παραπατήσει από την ζάλη έχασε από μπροστά του τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδος , τον Ιωάννη τον Καποδίστρια.
( σας τα γράφω έτσι και εγώ χύμα και με συγκίνηση γιατί τώρα τα έμαθα και πρέπει να τα μάθετε και εσείς )
https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2024/04/blog-post_453.html
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας .
[Σαρακοστή 2024]
***
Ιωάννης Καποδίστριας
Αγάπησε με πάθος, αγωνίστηκε και πέθανε για Χριστο και Ελλάδα
Ο Καποδίστριας έστειλε δικούς του ανθρώπους και με δικά του χρήματα εξαγόρασε σημαντικό αριθμό παιδιών που είχαν αιχμαλωτισθεί και μεταφερθεί από τον Ιμπραήμ στην Αλεξάνδρεια.
Παραγγέλλει στον Ανδρέα Μουστοξύδι: «Σπούδασον να με προμηθεύσεις όσο γίνεται πιο γρήγορα κατάλογο όλων των παιδιών αρσενικών και θηλυκών τα οποία οι καταστροφές που συνέβησαν στην Ελλάδα τα έριξαν στα λιμάνια του Αδριατικού, Ενετία, Τεργέστη, Φιούμη και Αγκώνα». Και σε μια επιστολή του προς αυτον, εξομολογείται: «Η μόνη μου ανακούφιση και χαρά είναι το ν΄ απασχολούμαι με τα παιδιά και τα σχολεία».
Την αγωνία του για τους Ελληνόπαιδες «το ροδόχρουν όνειρό του» όπως τους χαρακτηρίζει, την εκφράζει και στην πιστή του φίλη Ρωξάνδρα Στούρτζα, που συνδεόταν με το περιβάλλον του τσάρου. Αρχικά συμπαρίσταται ηθικά και στη συνέχεια εμπράκτως, αναλαμβάνοντας η ίδια την περίθαλψη των παιδιών των ελλήνων μεταναστών στη Ρωσία και στη Γερμανία. Γράφει, λοιπόν, στο ημερολόγιό της: «…Όταν μου μιλούσες για τα παιδιά της πατρίδας μας, τα Ελληνόπουλα, ή για το λαό της, που τους βασάνιζαν οι Τούρκοι, με την ανοχή και την επιδοκιμασία των Άγγλων και Αυστριακών και των Γάλλων, τα ωραία μάτια σου θόλωναν από δάκρυα και η θεσπέσια φωνή σου έπαιρνε δραματικούς τόνους».
Η ίδια μαρτυρεί «Δώσαμε τα χέρια και υποσχεθήκαμε στο Θεό ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τους δυό μεγάλους σκοπούς της ζωής μας: τη μόρφωση των Ελληνοπαίδων και την απελευθέρωση της Πατρίδας μας της Ελλάδος!».
Η Ρωξάνδρα έγινε η στοργική μητέρα όλων των Ελλήνων που σπούδαζαν με χορηγίες του Καποδίστρια και της «Φιλομούσου Εταιρείας» σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Το μέγαρό της στη Βαϊμάρη έγινε κέντρο συγκέντρωσης των Ελλήνων σπουδαστών. Φρόντιζε για τη διαμονή τους και τις σπουδές τους, για την υγεία τους και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους.
Η μόρφωση των νέων της Ελλάδας ήταν για τον Κυβερνήτη επιτακτική ανάγκη, πρώτη προτεραιότητα. Έλεγε συγκεκριμένα: «Ο πλέον πολύτιμος θησαυρός όπου έχει η πατρίς είναι οι νέοι, των οποίων η καλή αγωγή θέλει είναι η γωνιαία πέτρα της τιμής και της ευτυχίας του γένους μας».
Οργάνωσε την παιδεία στους δυό άξονες: Χριστός και Ελλάδα.
Επί εποχής Καποδίστρια η παιδεία προσφερόταν δωρεάν σε όλους, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το φύλο, η κοινωνική θέση, ενώ για πρώτη φορά γινόταν η μόρφωση υποχρεωτική.
«Χωρίς πίστιν εις τον Θεόν, αγάπη προς την πατρίδα των και διατήρησιν της ελληνικής γλώσσης χάνονται εν τη ξένη οι Ελληνόπαιδες».
Απευθυνόμενος προς τον Κοραή του εκφράζει την επιθυμία του για τα Ελληνόπουλα του εξωτερικού: «Κρίνω αναγκαιότατο να συλλέξουμε και να επαναφέρουμε στην Ελλάδα τους νέους Έλληνας που με πρόφαση τη μάθηση διαφθείρονται στην Ευρώπη, αλλά έχουμε ανάγκη από οικήματα για να τους βάλουμε». Επιπλέον τον παρακαλεί να στείλει όσο πιο πολλά βιβλία μπορεί.
Η μεγάλη αγάπη και φροντίδα του Καποδίστρια για τους Ελληνόπαιδες αντανακλώνται και στις συγκλονιστικές επιστολές των μικρών μαθητών που έζησαν από πολύ κοντά το πατρικό του άγγιγμα. Σε μια από αυτές αναγράφεται: «Αγαπημένε μας, τρυφερέ Πατέρα! Με το θάνατό σου σκοτείνιασαν όλα γύρω μας. Τα λουλούδια μαράθηκαν. Τα πουλιά σώπασαν. Όλα βουβάθηκαν από τις δικές μας παιδικές και νεανικές κραυγές, που τις στέλνουμε στον ουρανό, μαζί με τους λυγμούς μας. Εκείνοι που σε σκότωσαν θα είναι για πάντα καταραραμένοι. Γιατί σκότωσαν την ελπίδα μας. Σκότωσαν την παρηγοριά μας. Τη δύναμη. Το φως για ένα καλύτερο αύριο. Γιατί σκότωσαν Εσένα, αγαπημένε μας Κυβερνήτη-Πατέρα!».
Ο αείμνηστος φιλόσοφος και πολιτικός Κωνσταντίνος Τσάτσος σημειώνει: «Αν κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας μερικά χρόνια ακόμα – όταν πέθανε δεν ήταν ούτε 56 ετών – θα ήταν άλλη η μοίρα του τόπου και πολλά δεινά που ακολούθησαν θα είχαν αποτραπεί. Ίσως λίγοι τότε να ήταν σε θέση να αναμετρήσουν το μέγεθος της εθνικής συμφοράς. Μόνο η απόσταση μας επιτρέπει να τη δούμε σήμερα ολόκληρη, σε όλες της τις συνέπειες».
Σήμερα έχουμε ανάγκη το Φως του περισσότερο από ποτέ.
ΑΚΟΕΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ - με αυτόν επείγονται για να σκεπάσουν τα απόνερα της πρόσφατης Πανδημίας και τα ΤΡΙΣ του Παγκόσμιου Χρέους ..πριν θέλουν όμως να μας βουλώσουν με τον δυσώνυμο αριθμό ..έτσι αν δεν πεθάνουμε στον πόλεμο να χάσουμε την ψυχή
27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ
"ΑΠΟΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ" ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ - ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΣΟΥΡΑΝΕΙ
(ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΓΙΑΤΙ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΙΧΕΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ ΧΑΛΑΡΑ ΚΑΙ ΧΑΡΩΠΑ)
Η " ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ" ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ;
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
" ο πόλεμος με την Τουρκία θα αργήσει" μας λένε ...λες και εξαρτάται από το χέρι της Τουρκίας
Κυκλοφορεί μια νέα καθησυχαστική εκδοχή όσο αφορά την επικείμενη εν δυνάμει σύγκρουση με την Τουρκία .
Ίσως και οι δηλώσεις του σουλτάνου από το βήμα του ΟΗΕ που μας "καθησύχασαν " γιατί ήταν εντελώς αντίθετες με όσα θρασύτατα διεκδικεί στο Αιγαίο και τα νησιά του .
Ποιος τον πίστεψε ; Στοίχημα ότι σε λίγα 24 ώρα θα φωνάζει πάλι.
Έτσι με βάσει όλα αυτά άρχισαν να μας λένε ότι η Τουρκία θα αργήσει να μας επιτεθεί γιατί δεν έχει ακόμα εξοπλιστεί όπως θα ήθελε στρατιωτικά . ( δεν έχει πάρει ακόμα τα F -35)
Η μονόπλευρη αυτή ανάλυση -εκδοχή προσκρούει σε πραγματικά γεγονότα διότι δεν είναι μόνο στο χέρι της Τουρκίας να αποφασίσει πότε θα μας επιτεθεί.
Η απόφαση αυτή είναι σύμιξη πολλών γεωπολιτικών εξελίξεων εκείνης της στιγμής , όπως αυτά τώρα τρέχουν στην Ουκρανία βλ.Μαύρη Θάλασσα , Στενά Βοσπόρου με στρατηγική του ΝΑΤΟ , επίσης με τα γεγονότα στον Περσικό , Στενά Ορμούζ και γενικότερα με το αλαλούμ της Μέσης Ανατολής ( αμέση σχέση με Συρία)
Η απόφαση αυτή έχει να κάνει επίσης με την τρέχουσα ραγδαία επιδεινούμενη ενεργειακή κρίση , τις χαράξεις νέων αγωγών μεταφοράς γραμμών ενέργειας , το μοίρασμα των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων στην Αν.Μεσογειο , στο Κρητικό και στο Αιγαίο .. την δυσκολία της Γερμανίας και εν γένει της ΕΕ να ζεσταθεί αξιοπρεπώς τον χειμώνα .
Θεωρούμε ότι κατανοείται ότι δεν είναι στο χέρι της Τουρκίας πότε θα αποφασίσει να μας επιτεθεί ...
Κάπου εδώ εισέρχεται και ο πνευματοκίνητος προφητικός λόγος από μαρτυρίες του Αγίου Παϊσίου που ειπώθηκαν πριν τρεις δεκαετίες και σήμερα συνάδουν με τις εξελίξεις που ζούμε .
" Θα πιαστούμε ξαφνικά στα νερά "
" Επεισόδιο και θα πάρουν τις πρεσβείες ένθεν και ένθεν ..τότε πρέπει να πούμε ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου "
" Θα πειράξουν ένα δύο νησιά "
" Οι Ρώσοι θα κατέβουν στα Στενά και δίχως να το θέλουν θα μας βοηθήσουν "
Δεν θα συμπληρώσουμε με όσα ανέφερε ο Άγιος για την Μέση Ανατολή και τα Έθνη του Βορρά ( σήμερα εκεί τα φορτώνουν με πυρηνικά) ...αλλά θα πάμε σε μια άλλη αγιορείτικη οσιακή μορφή , όπως είναι αυτή του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού που μαρτυρούσε ..." Θα ερεθίσουν οι Εβραίοι τους Τούρκους για να μας επιτεθούν, ώστε να γίνει η δουλειά τους "
Τι να συμπληρώσουμε ή τι να αναλύσουμε άλλο, όταν η γεωπολιτική σκηνή βοά;.
Να πάμε όμως σε μια εκτίμηση που έρχεται από τα λόγια του Αγίου Γέροντα Παπά Γιάννη Καλαίδη ..." τα γεγονότα για την Πόλη θα προλάβουν την κάρτα και έτσι θα σωθεί όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και άλλοι Λαοί "
Αδελφοί από τον Φεβρουάριο του 26 που ξεκίνησε το νέο μπαντιρτί στον Περσικό ρωτάμε ...
Ποια θα προηγηθούν πρώτα τα Αμερικανοιρανικά ή τα Ελληνοτουρκικά;
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ.Κωνστσντίνος Βαρδάκας
ποιος γιορτάζει σήμερα αντίχριστοι που σας ξεγύμνωσε πριν 2000 χρόνια;
«ίνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι») προέρχεται από την Αποκάλυψη του Ιωάννη (Κεφάλαιο 13, Στίχος 17).
Στο βιβλίο της Αποκάλυψης, η φράση αυτή αναφέρεται στο χάραγμα του Θηρίου (του Αντιχρίστου). Σύμφωνα με το κείμενο, όποιος άνθρωπος δεν δέχεται το χάραγμα αυτό στο δεξί του χέρι ή στο μέτωπό του, θα αποκλείεται πλήρως από την οικονομική και κοινωνική ζωή, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ούτε να αγοράσει ούτε να πουλήσει τίποτα για να επιβιώσει.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ Ο ΠΑΠΑ ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
διαβάζουμε
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Εξεφωνήθη την 19η Σεπτεμβρίου 2007
[…] Στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, 26 Σεπτεμβρίου. Κι εδώ σταματάμε. Είναι η μετάσταση του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.
Τι έγινε με τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο; Την ιστορία την ξέρομε, βέβαια, από τις Γραφές, το ευαγγέλιο, έχει γράψει και ευαγγέλιο, έχει γράψει την «Αποκάλυψη», ώρες μπορούμε να μιλάμε για τον άγιο Ιωάννη. Τι θα πει μετάσταση; Ενός άλλου του λέει μνήμη. Τι σημαίνει μετάσταση; Πού άλλου λέμε μετάσταση; Στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Λέμε Κοίμησις και Μετάστασις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.
Τι έγινε ο άγιος Ιωάννης;
Αφού πέρασε την Έφεσο, πέρασε την Πάτμο, πέρασε παντού, έφθασε στο τέλος του. Ήταν σε ηλικία 105 ετών και εφτά μηνών. Πήρε τους μαθητάς και πήγε έξω από την Έφεσο, τους διέταξε να σκάψουν ένα τάφο σε σχήμα σταυρού, κι ύστερα μπήκε μέσα, του έριξαν χώμα μέχρι τά γόνατα, τους ασπάσθηκε και τους απεχαιρέτησε, του έριξαν χώμα μέχρι τον λαιμό, τους ασπάσθηκε, πάλι, τους απεχαιρέτησε, κι ύστερα του βάλαν ένα σουδάριο, ένα σεντόνι στο πρόσωπο, και τον σκέπασαν τελείως.
Και κλαίγοντας γύρισαν στην Έφεσο, και το ‘παν και στους άλλους χριστιανούς κι εκείνοι έτρεξαν γρήγορα να τον ξεχώσουν και να πάρουν την ευχή του και να του δώσουν τον τελευταίο ασπασμό.
Τόση αγάπη του είχαν του αγίου Ιωάννου.
Και άνοιξαν τον τάφο και δεν είδαν τίποτα μέσα. Μόνο τα εντάφια σπάργανα. Τι είχε γίνει, κατά μία ευσεβή παράδοση; Μετέστη ολόσωμος, όπως και η Θεοτόκος. Και πήγε στον Χριστό. Κι είναι μαζί Του.
Του επεφύλαξε ο Κύριος, δηλαδή, ένα διαφορετικό τρόπο. Μια διαφορετική μεταχείριση του έκαμε. Και τον πήρε κοντά Του, στον παράδεισο, μαζί με την Θεοτόκο, και θα ‘ναι εκεί μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.
Τον ξεχώρισε απ’ τους άλλους αποστόλους. Γιατί ο Πέτρος, όταν ήταν στην Τιβεριάδα, εκεί που τους έκαμε τη θαυμαστή αλιεία, μετά την Ανάσταση, κι είπε στον Πέτρο, «Ακολούθει μοι», του ‘πε ο Χριστός, εκείνος ακολουθούσε, αλλά γύρισε να δει και τον Ιωάννη.
«Ε, αυτός, τι θα γίνει; Δεν θα ρθει κοντά; Πώς θα πεθάνει»;
Του λέει: «Αν αυτόν θέλω να μείνει μέχρι που έρχομαι, εσένα τι σε νοιάζει; Εσύ ακολούθησέ με».
Κι είπαν διάφοροι πως δεν θα πέθαινε. Ο απόστολος πέθανε, πραγματικά, είναι ο τάφος του κλπ., αλλά, τι; Μετέστη.
Ανέστη και με το σώμα του και ανελήφθη στον ουρανό. Γιατί;
Γιατί ο Ιησούς δεν άντεχε να έχει μακριά Του, ας το πούμε σχηματικά, αυτόν τον μαθητή τον όποιο ηγάπα. Γιατί τον ηγάπα ο Ιησούς;
Γιατί αυτός πρώτα ηγάπα τον Ιησού απόλυτα. Όσο κανένας άλλος. Γι’ αυτό είναι κοντά εκεί στον ουρανό και η Θεοτόκος ολόσωμη και ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.
Γι’ αυτό μην τον ξεχνάμε. Ας τον παρακαλούμε τον άγιο.
Το μεγαλύτερο προσκύνημα στην ορθοδοξία εδώ, αποστολικό προσκύνημα, είναι η νήσος Πάτμος.
Έχει εκεί την εκκλησία, το σπήλαιό του και τόσα άλλα, αλλά τώρα πρέπει να σταματήσομε εδώ, και να με συγχωρέσει ο άγιος Ιωάννης, που ‘παμε λίγα, κάποια άλλη φορά θα πούμε περισσότερα…
Είναι ωραίοι οι Βίοι των Αγίων. Εγώ αισθάνομαι την παρουσία τους και την αγάπη τους, είναι το ευαγγέλιο στην πράξη, και χαιρόμεθα που κάνομε αυτό, γιατί η Εκκλησία το κάνει κάθε μέρα. Κι ας τους έχομε και στη σκέψη μας και στη ζωή μας και ας προσπαθούμε να τους μιμηθούμε και να τους αντιγράψομε.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη, «Φθινοπωρινό συναξάρι», τόμος α’, των εκδόσεων Ακτή, Λευκωσία 2008. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟ - Παπά Χριστόδουλε "Έρχονται πολλά άσχημα...ας μην είναι τόσο βαριά για τους ανθρώπους" είπε ο Άγιος
Παπά Χριστόδουλε...έτσι είναι η Παναγία μας!
"....Λίγο πρὶν τὴν πύλη τῆς Κουτλουμουσίου ἔρχονται στ᾿ αὐτιά μας ψαλμωδίες καὶ κωδωνοκρουσίες μέσα ἀπ᾿ τὸ Μοναστήρι. Δέκα τὸ πρωί... Τὴν ἔκπληξή μας διαδέχεται μιὰ ὄμορφη εἰκόνα ποὺ ἀντικρίζουμε ἅμα τῇ εἰσόδῳ μας. Ὁ Γέροντας Χριστόδουλος σήμερα ἑορτάζει! Μόλις εἶχε τελειώσει ἡ ἀγρυπνία! Κυριακὴ μαζὶ μὲ τὰ ὀνομαστήρια τοῦ Γέροντος! Πολλαπλὴ χαρά! Ἐκεῖνος φορῶντας τὸν ἡγουμενικό του μανδύα καὶ κρατῶντας τὴν ράβδο του, ἐν πομπῇ κατευθύνεται πρὸς τὴν πανηγυρικὴ τράπεζα! Ὅλες οἱ Καρυὲς βρίσκονται ἐδῶ! Ὅλες οἱ καλύβες καὶ τὰ κελλιὰ ἐκπροσωποῦνται! Γνωστὲς μορφὲς γερόντων ποὺ ἦρθαν γιὰ νὰ τιμήσουν τὸν γλυκύτατο καὶ πραότατο Κουτλουμουσιανὸ Ἡγούμενο. Συναντᾶμε καὶ τὸν πατέρα Ἀρσένιο ἀπὸ τὴν Παναγούδα! Πάντοτε ἡ Παναγούδα ἐκπροσωπεῖται... Κάποτε σὲ τούτην τὴν ἀγρυπνία βρισκόταν, στὸ παρεκκλήσι καθισμένος ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Φοβερὰ Προστασία καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος! Πόση ἀγάπη εἶχαν αὐτοὶ οἱ δύο μεταξύ τους!
Καὶ πόσο νοιαζόταν ὁ πατὴρ Χριστόδουλος τὸν Ἅγιο! Λίγο πρὶν ἀσθενήσει βαριὰ ὁ Ἅγιος ἂν καὶ τακτικὰ ἐκκλησιαζόταν στὸ μοναστήρι εἶχε νὰ παρουσιαστεῖ περίπου σαράντα μέρες. Ἀνησύχησαν πάνω στὴν μονὴ οἱ πατέρες καὶ κατέβηκε ὡς τὴν Παναγούδα ὁ Γέροντας γιὰ νὰ δεῖ τί συμβαίνει. Χτυποῦσε τὴν πόρτα ἀλλὰ καμιὰ ἀπόκριση δὲν λάβαινε ἀπὸ μέσα! Δίνει μιὰ μὲ δύναμη καὶ ἀνοίγει. Μόλις μπῆκε μέσα γαλήνεψε μέσα του, ἐνῶ πρὶν εἶχε ἔνταση καὶ ἀγωνία. Βρῆκε τὸν Ἅγιο νὰ κάθεται κάτω σὲ ἕνα μαξιλαράκι καὶ νὰ προσεύχεται. Μπροστά του ἕνα τσαμπὶ σταφύλι καὶ λίγο ψωμάκι.
-Γέροντα τί συμβαίνει; Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ μπῆκα ἔτσι μέσα! Μὰ ἀνησυχήσαμε τόσες μέρες ποὺ δὲν ἀνεβήκατε πάνω!
-Παπᾶ Χριστόδουλε ὅλες αὐτὲς τίς μέρες τίς πέρασα μὲ νηστεία καὶ προσευχή! Ἔρχονται πολλὰ ἄσχημα...ἄς μὴν εἶναι τόσο βαριὰ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους! Καὶ ἔτσι ὅπως μὲ εἶδε ἡ Παναγία μας ποὺ ἐξαντλήθηκα μοῦ ἔφερε ἡ ἴδια αὐτὰ ἐδῶ νὰ στηριχτῶ λίγο! Πᾶρε λίγο σταφύλι!
Γεύτηκε ὁ πατὴρ Χριστόδουλος μιὰ γεύση ἄμοιαστη καὶ ἕνα ἄρωμα πρωτόγνωρο!
-Γέροντα, σαράντα μέρες συνεχόμενες νηστεία καὶ προσευχή!
Πὼς ἦταν ἡ Παναγία μας;
Τοῦ ἔφερε τότε μπροστά του ὁ Ἅγιος μιὰ εἰκόνα τῆς Ἰεροσολυμίτισσας.
-Ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι ἡ Παναγία μας, εἶπε! Πάντοτε ἔτσι ἐμφανίζεται! Ὅπως ἀποτυπώνεται σὲ αὐτὴν τὴν εἰκόνα!
Περιμένουμε στὸ ἀρχονταρίκι νὰ τελειώσει ἡ τράπεζα γιὰ νὰ πάρουμε δωμάτιο. Τὸ τυπικὸ τῆς ἡμέρας ἔχει μιὰ σπάνια ἰδιαιτερότητα. Καὶ πάλι ἡ πομπὴ ἐξέρχεται τῆς τραπέζης καὶ ἐπιστρέφει στὸ καθολικό! Ἐκεῖ ψέλνονται καὶ πάλι ἑόρτιοι ὕμνοι τῆς διπλῆς πανηγύρεως. Ὁ γέροντας στὸ τέλος δέχεται εὐχὲς ἀπὸ ὅλους! Τοῦ φιλᾶμε τὸ χέρι εὐχόμενοι καὶ ἐκεῖνος ἀνταποδίδει τὸ πιὸ γλυκὸ καὶ καταδεκτικό του χαμόγελο! Ἀξέχαστες θὰ μᾶς μείνουν οἱ ἐξομολογήσεις τοῦ σοφοῦ Ἀθωνίτη καὶ ἡ ἀπίστευτη ἠρεμία ποὺ σοῦ μετέδιδε χρόνια πρὶν στὸν ἐξωνάρθηκα τῆς Κουτλουμουσίου ἐν ὥρᾳ μεσονυχτικοῦ. Πλέον ζυγώνει τὰ ὀγδόντα του χρόνια! Ἡ καθολικὴ ἀγάπη πρὸς τὸ πρόσωπό του, εὐχὴ νὰ γίνει Χριστιανῶν ἀνωδύνων καὶ ὁσίων ἐσχάτων, μὰ καὶ ἐπιπλέον χρόνων πατρικῆς προστασίας γιὰ τὰ ἀμέτρητα πνευματικά του παιδιά. Κατηφορίζουμε ξανὰ γιὰ Παναγούδα! Δρομολόγιο ποὺ ἡ ψυχή μᾶς ὑπαγορεύει καὶ ἀνυποχώρητα ἀξιώνει! Οἱ κορμοὶ ἀπ᾿ τίς ὀξειὲς πρὶν τὸ ξύλινο γεφύρι, πομποδέκτες τῆς δίψας τοῦ Παραδείσου, ἀκόμα βαστοῦν τοὺς χαραγμένους σταυροὺς ἀγαπημένων ἀδελφῶν-συνοδοιπόρων μας πάνω τους. Εὐλογημένη στιγματοθέτηση ἀπέναντι στὶς μεθοδεῖες τοῦ πανούργου, ποὺ πασχίζει τίς ψυχὲς νὰ ἀποπροσανατολίζει. Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ οἰκεῖα μονοπάτια τῆς ἐν μετανοίας ζωῆς τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων καὶ ὄχι μόνο. Ξανὰ στὴν Παναγούδα!..."
Νώντας Σκοπετέας
Στην ιερή μνήμη του π.Χριστοδούλου Κουτλουμουσιανού.
Απόσπασμα από το βιβλίο: "Δεν χαμηλώνει ο Άθωνας" Εκδ.Πρόμαχος Ορθοδοξίας
«Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να οδηγήσει στον θάνατο ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων; " είπε ο φιλάνθρωπος ..ΜΗΠΩΣ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΒΕΛΟΝΙΑΣΜΑ;
ΤΕΛΙΚΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΒΓΑΛΕ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥΣ "ΕΞΥΠΝΟΥΣ" ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ;
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026
Θώμη Πατρώνα: Τα λουτρά που αφήσαμε να ρημάξουν και τα θαύματα που χρυσοπληρώνουμε
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ :
Τα λουτρά που αφήσαμε να ρημάξουν και τα θαύματα που χρυσοπληρώνουμε
Μια προσωπική μαρτυρία από το Πλατύστομο για την εγκατάλειψη της λουτροθεραπείας και την εμπορία της ψευδαίσθησης της αθανασίας
Της Θώμης Πατρώνα, ε.τ. Προέδρου Εφετών
Ζούμε σε μια παράξενη εποχή. Όσο περισσότερο προοδεύει η ιατρική, τόσο ευκολότερα φαίνεται να ανθίζει γύρω της μια βιομηχανία θαυμάτων. Άνθρωποι με μεγάλη οικονομική επιφάνεια (και συχνά με ακόμη μεγαλύτερη αγωνία απέναντι στον χρόνο) σπεύδουν να χρυσοπληρώσουν κάθε καινούργιο “πρωτόκολλο ευεξίας”, κάθε αμφίβολη θεραπεία αντιγήρανσης, κάθε πρόθυμο έμπορο ελπίδας που τους υπόσχεται νεότητα, μακροζωία και ένα καθρεφτάκι σχεδόν αθανασίας. Το πρόβλημα δεν είναι η φυσική επιθυμία να ζήσουμε καλύτερα και υγιέστερα. Είναι ότι, όταν η επιθυμία αυτή συναντά το χρήμα και τον φόβο, η κριτική σκέψη υποχωρεί και η υγεία μετατρέπεται σε πανάκριβο καταναλωτικό προϊόν.
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα αφήνει να ρημάζει μπροστά στα μάτια της έναν πραγματικό, δοκιμασμένο και κοινωνικά προσιτό πλούτο. Μιλώ για τις ιαματικές πηγές και τις λουτροπόλεις της. Δεν πρόκειται για ελιξίρια αθανασίας, ούτε για υποκατάστατα της ιατρικής. Πρόκειται για φυσικούς πόρους που, όταν αξιοποιούνται με επιστημονικούς κανόνες, ιατρική επίβλεψη και σοβαρές υποδομές, μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση, αποκατάσταση, ξεκούραση και καλύτερη ποιότητα ζωής. Και μπορούν να τα προσφέρουν όχι μόνο στους πλούσιους, αλλά και στον συνταξιούχο, στον εργαζόμενο, στον άνθρωπο της επαρχίας, σε εκείνον που έχει ανάγκη από μια προσιτή συμπληρωματική φροντίδα.
Το Πλατύστομο που θυμάμαι
Κατάγομαι από το Πλατύστομο της Φθιώτιδας. Γι’ αυτό, το ζήτημα δεν το βλέπω από απόσταση, ούτε σαν ένα ακόμη “τουριστικό ακίνητο”. Το βλέπω ως κομμάτι της ζωής του τόπου μου. Τα Λουτρά Πλατυστόμου υπήρξαν για δεκαετίες σημείο αναφοράς όχι μόνο για τη Φθιώτιδα και τη Θεσσαλία, αλλά και την Αθήνα. Η τοπική μνήμη συνδέει τη χρήση των νερών τους ακόμη και με τα ρωμαϊκά χρόνια. Η ίδια η επίσημη καταγραφή του Υπερταμείου, στο οποίο ανήκει, αναγνωρίζει πως η περιοχή ήταν γνωστή από την αρχαιότητα για το ιαματικό της δυναμικό.
Εκεί δεν έφταναν μόνο παραθεριστές. Έρχονταν άνθρωποι με πόνους και κινητικά προβλήματα, ηλικιωμένοι που αναζητούσαν λίγη ανακούφιση, οικογένειες που συνδύαζαν τη θεραπεία με λίγες ημέρες ανάπαυσης. Γύρω από τα λουτρά κινείτο μια ολόκληρη μικρή οικονομία. Ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, καφενεία και ταβέρνες, καταστήματα, μεταφορές, τοπικά προϊόντα, θέσεις εργασίας. Η λουτρόπολη δεν ήταν μια περίκλειστη πολυτέλεια για λίγους. Ήταν ένας κοινός τόπος θεραπείας, αναψυχής, κοινωνικής συνάντησης και αξιοπρεπούς βιοπορισμού.
Σήμερα η εικόνα είναι οδυνηρή. Το επίσημο χαρτοφυλάκιο περιγράφει μια έκταση περίπου 785 στρεμμάτων, πέντε ιαματικές πηγές και δομημένη επιφάνεια σχεδόν 13.500 τετραγωνικών μέτρων. Καταγράφει το ξενοδοχείο Ασκληπιός με spa, υδροθεραπευτήριο και πισίνα, το Ξενία, το Ασκληπιός Palace και το εστιατόριο. Δίπλα σε όλες σχεδόν αυτές τις εγκαταστάσεις υπάρχει η ίδια ψυχρή φράση: “εκτός λειτουργίας”. Η δε αξιοποίηση εμφανίζεται ακόμη “σε ωρίμανση”, με επόμενα βήματα την ολοκλήρωση της ωρίμανσης, την έγκριση ειδικού χωρικού σχεδίου και, κάποτε, έναν διαγωνισμό.
Από την αποτυχημένη επένδυση στη μακρά αναμονή
Προηγήθηκε μια ιδιωτική επένδυση που παρουσιάστηκε στην τοπική κοινωνία με μεγάλες υποσχέσεις. Η κατάληξή της ήταν η ακριβώς αντίθετη. Δεν είναι στις προθέσεις του άρθρου να κρίνει τον επενδυτή. Το Νοέμβριο του 2017 ανακοινώθηκε αιφνιδίως το κλείσιμο της επιχείρησης Θέρμαι Πλατυστόμου. Είκοσι δύο εργαζόμενοι βρέθηκαν χωρίς δουλειά, με εκκρεμότητες ως προς δεδουλευμένα και αποζημιώσεις, ενώ είχαν ήδη δημιουργηθεί σημαντικές οφειλές προς εργαζομένους και Δημόσιο. Αυτά είναι τα τεκμηριωμένα γεγονότα. Και αρκούν για να δείξουν πόσο ακριβά πληρώνει ένας τόπος τις μεγάλες επενδυτικές εξαγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από διαρκή έλεγχο, δεσμευτικές υποχρεώσεις και πραγματική λογοδοσία.
Ύστερα ήρθε η μακρά σιωπή της διαχείρισης. Η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου, η ΕΤΑΔ, ανήκει κατά 100% στο Υπερταμείο και δηλώνει ως σκοπό της τη βέλτιστη αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Ωστόσο, για την κοινωνία του Πλατυστόμου το αποτέλεσμα παραμένει ορατό και μετρήσιμο. Κλειστά κτίρια, εγκαταστάσεις που γερνούν, ιαματικό νερό που ρέει άσκοπα και δεν υπηρετεί τον ασθενή, χαμένες θέσεις εργασίας και ένας τόπος που περιμένει. Η γλώσσα της “ωρίμανσης” και της “αξιοποίησης” δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη απάντηση όταν περνούν τα χρόνια και η δημόσια περιουσία φθείρεται.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στο Πλατύστομο. Σε πολλές ελληνικές λουτροπόλεις συναντούμε την ίδια αντίφαση. Φυσικός πλούτος, σπουδαία ιστορία και υπαρκτή ζήτηση από τη μία. Εγκατάλειψη, γραφειοκρατική αδράνεια ή σχέδια που αντιλαμβάνονται την λουτροθεραπεία αποκλειστικά ως πολυτελές τουριστικό προϊόν από την άλλη. Έτσι δημιουργείται ένα ψευδές δίλημμα. Ή τα λουτρά θα ρημάζουν ή θα παραδοθούν σε ένα μοντέλο ακριβής ευεξίας για λίγους. Υπάρχει όμως και τρίτος δρόμος. Και αυτός είναι ο δρόμος του δημόσιου συμφέροντος, της επιστημονικής αξιοπιστίας και της κοινωνικής πρόσβασης.
Λουτροθεραπεία χωρίς μύθους και χωρίς περιφρόνηση
Χρειάζεται, βέβαια, να μιλήσουμε τίμια. Η λουτροθεραπεία δεν θεραπεύει τα πάντα. Δεν ξανανιώνει τον άνθρωπο, δεν σταματά τον χρόνο και δεν αντικαθιστά τον γιατρό, τη φαρμακευτική αγωγή ή τη φυσικοθεραπεία. Η αξία της βρίσκεται ακριβώς στο ότι δεν έχει ανάγκη από ψεύτικες υποσχέσεις. Η επιστημονική έρευνα δεν επιβεβαιώνει θαύματα. Επιβεβαιώνει, όμως, ότι η λουτροθεραπεία μπορεί να προσφέρει ουσιαστική ανακούφιση. Σύγχρονες ανασκοπήσεις μελετών καταγράφουν μείωση του πόνου, βελτίωση της κινητικότητας και θετική επίδραση στην ποιότητα ζωής ανθρώπων που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, ιδίως του γόνατος. Τα ευρήματα χρειάζονται ασφαλώς περαιτέρω επιβεβαίωση, είναι όμως αρκετά ώστε η λουτροθεραπεία να μην αντιμετωπίζεται ούτε ως θαυματουργή πανάκεια ούτε ως ξεπερασμένη συνήθεια, αλλά ως μια χρήσιμη συμπληρωματική μορφή φροντίδας.
Αυτό είναι η σοβαρή στάση: ούτε κομπογιανιτισμός ούτε περιφρόνηση. Όχι “θαυματουργό νερό”, αλλά οργανωμένη συμπληρωματική φροντίδα, με σαφείς ενδείξεις και αντενδείξεις, ιατρικό προσωπικό, φυσικοθεραπευτές, ελεγχόμενες εγκαταστάσεις και πραγματική ενημέρωση του λουομένου. Οι Γερμανοί, οι οποίοι έχουν βαθιά ριζωμένη κουλτούρα λουτροθεραπείας και του θεσμού της Kur, δεν είναι αφελείς. Σε γερμανικές πόλεις όπως η Στουτγάρδη, η παράδοση των μεταλλικών λουτρών, που ανάγεται στους Ρωμαίους, δεν αντιμετωπίζεται ως γραφικό απομεινάρι αλλά ως ζωντανό στοιχείο υγείας, πολιτισμού και τοπικής ζωής.
Εμείς, αντίθετα, μοιάζουμε πρόθυμοι να πιστέψουμε κάθε ακριβοπληρωμένη μόδα που έρχεται με ξενόγλωσσο όνομα, πολυτελή αίθουσα αναμονής και φωτογραφίες διασήμων, ενώ θεωρούμε ξεπερασμένο το ιαματικό νερό που αναβλύζει στον ίδιο μας τον τον τόπο. Είναι σαν να ντρεπόμαστε για ό,τι είναι φυσικό, κοινόχρηστο και προσιτό, και να σεβόμαστε μόνο ό,τι είναι ακριβό, αδιαφανές και αποκλειστικό. Η νεοπλουτίστικη αυταπάτη δεν βρίσκεται μόνο στην επίδειξη του πλούτου. Βρίσκεται και στην πεποίθηση ότι όποιος πληρώνει πολύ αγοράζει αναγκαστικά και την αλήθεια.
Τι σημαίνει πραγματική αναγέννηση
Η αναγέννηση των Λουτρών Πλατυστόμου δεν πρέπει να εξαντληθεί στην αναζήτηση ενός ακόμη “επενδυτή” και σε μια νέα μακέτα. Χρειάζεται δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, διαφανής διαγωνιστική διαδικασία, αυστηρές ρήτρες λειτουργίας και συντήρησης, συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης και ουσιαστικός κοινωνικός έλεγχος. Χρειάζεται, κυρίως, να κατοχυρωθεί ότι ένα μέρος των υπηρεσιών θα παραμένει οικονομικά προσιτό και θα συνδέεται με προγράμματα αποκατάστασης, ασφαλιστικής κάλυψης και κοινωνικού τουρισμού. Ο φυσικός πόρος ανήκει στον τόπο και οφείλει να υπηρετεί και τον άνθρωπο που δεν μπορεί να πληρώσει πακέτα πολυτελείας.
Ένα σύγχρονο Πλατύστομο θα μπορούσε να λειτουργεί όλο τον χρόνο ως κέντρο λουτροθεραπείας, αποκατάστασης και ήπιας ευεξίας, συνδεδεμένο με νοσοκομεία, πανεπιστημιακές σχολές και επιστημονικούς φορείς. Θα μπορούσε να στηρίζει τοπικούς παραγωγούς, μικρές επιχειρήσεις και ποιοτικά καταλύματα, να δημιουργεί σταθερές θέσεις εργασίας και να δίνει στους νέους έναν λόγο να μείνουν ή να επιστρέψουν. Θα μπορούσε να προστατεύει το φυσικό περιβάλλον και τα ιστορικά κτίρια, αντί να τα αφήνει να γίνονται φωτογραφίες μιας χαμένης εποχής.
Γράφω αυτές τις γραμμές ως γυναίκα που κατάγεται από το Πλατύστομο και πονά να βλέπει έναν τόπο ευλογημένο από τη φύση να περιμένει επί χρόνια. Το παράπονό μου δεν είναι νοσταλγία για ένα παρελθόν που δεν επιστρέφει. Είναι απαίτηση για ένα μέλλον που μπορεί ακόμη να οικοδομηθεί.
Ας πάψουμε, λοιπόν, να κυνηγούμε τους πανάκριβους εμπόρους της αθανασίας και ας ξανασκύψουμε πάνω στις αληθινές πηγές ζωής που έχουμε εγκαταλείψει. Το νερό του Πλατυστόμου δεν υπόσχεται να νικήσει τον θάνατο. Μπορεί, όμως, με γνώση, μέτρο και κοινωνική ευθύνη, να ανακουφίσει τον άνθρωπο, να ξαναδώσει εργασία και να αναστήσει έναν ολόκληρο τόπο. Και αυτό είναι πολύ πιο τίμιο -και πολύ πιο σπουδαίο- από κάθε ψεύτικο θαύμα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)