Ελληνορωμαϊκά!

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

θα βγάζουν ένα - ένα τα χαρτιά του παιδοβιαστή και αίφνης θα τραβήξουν ένα χαρτί που θα λέει " ΙΡΑΝ επίθεση"

 

(συνεχίζεται)

«Φύγετε τώρα από το Ιράν» προειδοποιούν οι ΗΠΑ τους πολίτες τους ενώ ξεκινούν σήμερα οι κρίσιμες συνομιλίες στο Ομάν
«Πιθανότητα 75% για εχθροπραξίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν» τις επόμενες μέρες βλέπει ο Μπομπ ΜακΝάλι, πρόεδρος της Rapidan Energy Group ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ο πόλεμος λέει στην ειρήνη ..δεν είσαι πια μόδα (10:00 το πρωί της Παρασκεύης στην Μέση Ανατολή ξεκίνησαν οι δήθεν συνομιλίες) 
ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ - ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΜΑΣ ΑΦΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ.
ΤΑ ΙΝΔΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΕΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ ΣΕ ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 
ΣΤΩΜΕΝ καλώς 
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  

η ξεφτίλα των ΜΜΕ ο «Έλλην πολίτης» που σκότωσε τον τούρκο ελεγκτή στην Γερμανία ήταν Σύρος πρώην λαθραίος με Ελληνικό διαβατήριο επί ΣΥΡΙΖΑ

 

φωτο - απόβαση με φουσκωτά στην Λέσβο ( τα ξεχάσατε;)

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΤΩΝ ΜΜΕ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 


 Το όνομά του είναι Μουσταφά Ασλάν ή Μοχάμεντ Αλ Μπασίρ ή τουλάχιστον ένα από τα ονόματα που δήλωνε το 2013, όταν είχε έρθει ως ανήλικος «πρόσφυγας».

Αυτό αναφέρουν νεότερες πληροφορίες από τη Γερμανία, οι οποίες λένε ότι πήρε την ελληνική υπηκοότητα όπως χιλιάδες άλλοι αλλοδαποί επί ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια απλώς ταξίδεψε στη Γερμανία ως… «Έλλην πολίτης», χωρίς ιδιαίτερες διατυπώσεις.

Ο «Έλληνας» που δολοφόνησε το βράδυ της Δευτέρας (2/2) στην Γερμανία τον άτυχο 36χρονο ελεγκτή του τραίνου τουρκικής καταγωγής αποδεικνύεται ότι είναι Σύρος ισλαμιστής ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα το 2013 μέσω της γνωστής οδού των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και πήρε στη συνέχεια ελληνικό διαβατήριο.

Μπήκε στην Ελλάδα επί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το 2013 και του έδωσαν την υπηκοότητα επί ΣΥΡΙΖΑ!

ανατριχίλα - Υπάρχει «σκηνοθέτης» της «ελεγχόμενης κλιμάκωσης» στο Αιγαίο και τι «παράσταση στήνει»;

 


ΑΔΥΝΑΤΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΨΥΧΙΑ - ΣΤΩΜΕΝ καλώς μαζί με τους ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥΣ μας 

Επιμέλεια iEpikaira Υπάρχει «σκηνοθέτης» της «ελεγχόμενης κλιμάκωσης» στο Αιγαίο και τι «παράσταση στήνει»; 

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ στο https://www.militaire.gr/yparchei-skinothetis-tis-elegchomenis-klimakosis-sto-aigaio-kai-ti-parastasi-stinei/






Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

ΒΙΝΤΕΟ - Σε εκκλησία της ΠΑΝΑΓΙΑΣ στην ΘΑΣΟ το ΑΓΙΑΣΜΑ που βγαίνει κάτω από ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ βγαίνει ποτάμι

 



ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://www.facebook.com/watch/?v=2776475726078024

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ


Της Παναγίας στο Ραχώνι
Η πετρόκτιστη εκκλησία που ξεπροβάλλει ολόλευκη μέσα από τη ρεματιά και πλαισιώνεται από δροσερές πηγές με γάργαρο νερό, είναι απομεινάρι της ιδιοκτησίας των μοναστηριών του Αγίου Όρους στο νησί της Θάσου. Πρόκειται για το μετόχι της Μονής Βατοπεδίου. 

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ για αυτά που ζούμε και έρχονται - Νικόλαος Ζουρνατζόγλου

 

φωτο ΘΗΒΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ 

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

από τους Λόγους του Αγίου Παϊσίου και άλλων Θεοφόρων

Πατέρων σχετικά με τα επερχόμενα γεγονότα

Εισαγωγικό σημείωμα

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα δύσκολα χρόνια που περνούμε και την κρισιμότητα

των καταστάσεων, κρίθηκε σκόπιμο προς ενημέρωσή σας, να παρατεθούν

ορισμένα στοιχεία, σταχυολογημένα από τους Λόγους του Αγίου Παϊσίου, που

βρίσκονται κατατεθειμένα στο αρχείο των εκδόσεών μας, μέρος των οποίων

ήδη έχει συμπεριληφθεί στα βιβλία μας που κυκλοφορούν «Μαρτυρίες

Προσκυνητών Τόμος Α΄ 8η Ἔκδοση» και «Τόμος Β΄ 2 η Έκδοση».

Η πνευματική κληρονομιά που μας άφησε ο Άγιος Παΐσιος  είναι ουράνια και

ανεκτίμητη. Οι μαρτυρίες των προσκυνητών κρύβουν έναν πραγματικό

πνευματικό θησαυρό, διότι σε κάθε μαρτυρία βρίσκει κανείς απαντήσεις στους

καθημερινούς προβληματισμούς, ενώ μας προετοιμάζουν, μας ενδυναμώνουν

και μας εμψυχώνουν για τα επερχόμενα, που τόνιζε κατ’ επανάληψη ο Άγιος,

ότι θα ζήσουμε. 

Όπως οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, κατά τον ίδιο τρόπο και οι

Άγιοι της Καινής Διαθήκης δεν λαλούν αφ’ εαυτών αλλά ό,τι το Άγιον

Πνεύμα εμβάλλει εις την καρδίαν των. Ο Άγιος Παΐσιος, εκλεκτό όργανο

του Αγίου Πνεύματος, μας πληροφόρησε χρόνια πριν από την κοίμησή

του για τα «μέλλοντα συμβαίνειν».

Τα στοιχεία αυτά, που παρατίθενται αμέσως παρακάτω, συνιστούν

πληροφορίες που μεταξύ άλλων άπτονται θεμάτων υψίστης εθνικής

σημασίας. Ωστόσο, πριν προχωρήσουμε στην παράθεσή τους, κρίνεται

σκόπιμο να γίνουν ορισμένες καίριες επισημάνσεις, οι οποίες βασίζονται τόσο

στη μελέτη του σχετικού υλικού, όσο και σε μια προσεκτική παρατήρηση του

ευρύτερου πλαισίου της περιόδου που διανύουμε.


1. Τα χαρακτηριστικά της εποχής μας


2Ο Άγιος Πορφύριος είπε:

«Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε

φθάσει σε μία αθλία κατάσταση. Ο Θεός, όμως μας λυπήθηκε. Και τώρα

δεν πρέπει ν’ απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από τη συμφορά να

εμφανίζεται κάποιος πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού, ο οποίος θα

συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό».

Ο βασικός πυρήνας της σκέψης του Γέροντα Πορφυρίου ήταν ότι ο κόσμος

είναι ανάγκη να εμπεδώσει και να καλλιεργήσει την αγάπη προς το δημιουργό

του, όχι μέσα από το φόβο των μελλούμενων, αλλά μέσα από μια ανιδιοτελή

σχέση, όπως ο στοργικός πατέρας προς το παιδί του. Γιατί η ενότητα που

ήταν η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Χριστού προς τους Αποστόλους,

μπορεί να εξασφαλισθεί όταν το παιδί ενωθεί με τον πατέρα δια της αγάπης

πρωτίστως και όχι δια του φόβου.

Ο Γέρων Πορφύριος παρομοίασε ευστόχως την εποχή που ζούμε όπως

τα χρόνια λίγο πριν έλθει ο Χριστός. Τι επικρατούσε τότε; Μια ρωμαϊκή

«ειρήνη» στην εξουσία, η ειδωλολατρία, ένα ιερατείο αλλοτριωμένο από τα

πάθη της εξουσίας, υποκριτικό χωρίς να ωφελεί αντιθέτως να απομακρύνει

τον κόσμο από τον Θεό και τέλος υπήρχε μια μικρή μερίδα αγνών και αγαθών

ανθρώπων.

Όλα αυτά περιγράφουν το σήμερα με λεπτομέρεια και η επανάληψη της

ίδιας εποχής προφανώς πρέπει να μας προβληματίσει εντόνως.

Πριν από τον Χριστό υπήρξαν προφητείες για τον ερχομό Του αλλά και

προειδοποιήσεις για μετάνοια στο λαό του Θεού, όπως στην περίπτωση του

Ιωνά και της Νινευή. Ωστόσο αυτές οι προφητείες στάλθηκαν από τον Θεό για

εκείνους τους λίγους αγνούς και αγαθούς ανθρώπους κάθε εποχής, όπως

προανέφερα, γιατί είχαν την καλή προαίρεση να δεχθούν τα μηνύματα και να

γνωρίζουν τι θα πράξουν.

2. Πνευματική αποστασία της ανθρωπότητος και

επιπτώσεις


3α. Ο Γέρων Παΐσιος τον Φεβρουάριο του 1994

Όταν ευρίσκετο στο Θεαγένειο Νοσοκομείο, δέχτηκε επίσκεψη από τον

Αθανάσιο Α. ο οποίος αργότερα έγινε ιερέας και κοιμήθη την περίοδο

του κορωνοϊού.

Στη συζήτησή τους, ο Γέροντας, μεταξύ άλλων, του είπε

χαρακτηριστικά: «Αθανάσιε, γράψε μια ημερομηνία: Από τις 23

Απριλίου 2002 η ανθρωπότητα μπαίνει σε καταστροφική πορεία, λόγω

της μεγάλης αποστασίας της από τον Άγιο Τριαδικό Θεό, ο οποίος θα

παραχωρήσει να έχουμε γεωλογικά και ακραία καιρικά φαινόμενα,

λοιμούς, σεισμούς, καταποντισμούς, ασθένειες. Θα έχουμε εκατομμύρια

θανάτους».

«Η αμαρτία που συσσωρεύτηκε ανά τους αιώνες στην ανθρωπότητα, θα

πέσει στη γη σαν ζελέ, και οι άνθρωποι θα δαιμονιστούν».

β. Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΦΟΔΟ  

Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου (1884 - 1980)

 Ακράτητοι είναι οι άνθρωποι και λαός και κλήρος, σαν τα αχαλίνωτα

άλογα, τρέχουν εις την αμαρτία – ούτε συλλογίζονται Θεό, θάνατο,

κρίση, ανταπόδοση, τίποτε – τίποτε, μόνο για την ύλη, για το σώμα, για

τις ηδονές, για τις τιμές. Για την ψυχή, για τον Θεό, για την αρετή;

τίποτε. Πολύ ολίγοι είναι εκείνοι που έχουν αληθινά ενδιαφέροντα και

ίσως χάριν αυτών των ολίγων κρατεί ο Θεός τον κόσμο.

Ο Σατανάς κάνει την τελευταία έφοδο και εις αυτά τα χρόνια που

ευρισκόμεθα μεγάλη θλίψη και μεγάλη οργή θα έρθει εις τον κόσμο...

Στην εποχή του Προφήτου Ιερεμίου ο Θεός απεφάσισε να τιμωρήσει

τους Ισραηλίτες πολλές φορές και ο Ιερεμίας παρακαλούσε τον Θεό να

λυπηθεί το πλάσμα του, τον λαό του και να μην τους τιμωρήσει, για τις

αμαρτίες του.

 Μια φορά. όμως, λέγει του Ιερεμίου θα την καταστρέψω την Ιερουσαλήμ.


Ο Ιερεμίας τότε άρχισε να παρακαλεί:

 – Θεέ μου μη την καταστρέψεις και μη τους τιμωρήσεις,αλλά ο Θεός του

είπε – μη με παρακαλάς δεν σε ακούω, θα την παραδώσω εις τους

Βαβυλωνίους, που ήδη είχαν πλησιάσει την Ιερουσαλήμ.

Τότε λέει ο Ιερεμίας στον Θεό – πως είναι δυνατόν να μπούνε μέσα οι

εχθροί που είναι ισχυρά τα τείχη; Εγώ θα ανοίξω τις πόρτες, απάντησε ο

Κύριος, για να μπουν. Εάν δεν την παραδώσω εγώ δεν μπαίνουν, αλλά

εγώ θα την παραδώσω.. Αύριο το πρωί θα καθίσεις σε ένα υψηλό μέρος

και θα δεις πως θα την παραδώσω..

Και είδε έναν Άγγελο που πήγε και άνοιξε την Ανατολική θύρα και πήρε

τα κλειδιά, κατόπιν στην Δυτική, Νότιο και Βόρειο και τα τοποθέτησε

κάτω από μια πέτρα, λέγοντας: Δέξου πέτρα τα κλειδιά της πόλεως

αυτής της αμαρτωλού και να τα φυλάξεις εώς ότου επιστρέψουν οι

αιχμάλωτοι και κατόπιν εφώναξε ο Άγγελος – Είσελθε η δύναμις των

Χαλδαίων και εμπήκαν οι εχθροί μέσα, έσφαξαν και ερήμωσαν και

επήραν πολλούς αιχμαλώτους και μαζί με αυτούς και τον Ιερεμία.


 Λοιπόν μεγάλη οργή θα έρθει. Πολλά γίνονται, ιδίως δύο μεγάλα κακά,

η ασέλγεια και οι εκτρώσεις που κάνουν οι γυναίκες. Τόσο μεγάλο κακό

στον κόσμο δεν έγινε σε καμιά εποχή, να σκοτώνουν 6-10 παιδιά οι

μητέρες και να μην αισθάνονται καθόλου τύψη της συνειδήσεως, που,

αν είχαν λίγο ίχνος μετάνοιας και συναισθήσεως, έπρεπε να ανοίξουν

τάφους και να μπουν μέσα να βασανίζονται, αλλά αναίσθητες. Ένα αυτό

και δεύτερο η γύμνια των γυναικών. Περπατούν τώρα γυμνές και οι

άνδρες γυμνοί, δεν πέφτουν πίσω, αλλά περισσότερο οι γυναίκες και

αυτό δεν είναι δυνατόν να το υπομένει ο Θεός.

Υπέμεινε και τους επί Νώε αμαρτωλούς και τους Σοδομίτας και

Γομορρίτας, αλλά δεν είχαν φτάσει και σε αυτό το σημείο, να

περπατούν γυμνοί και να επιδεικνύουν τα σώματά των στους άνδρες

για να τους ελκύσουν και παρασύρουν εις την αμαρτία. Ο Θεός είναι

μακρόθυμος και μια ώρα παρά Θεού ως 1000 έτη. Μακροθυμεί, αλλά η

μακροθυμία Του έχει και όρια.

5«Εάν μη επιστραφήτε, λέγει, την ρομφαίαν αυτού στιλβώσει, το τόξον

αυτού ενέτεινε και ητοίμασεν αυτό και εν αυτώ ητοίμασε σκεύη θανάτου,

τα βέλη αυτού τοις καιομένης εξειργάσατο».

Λοιπόν ας είμεθα έτοιμοι, διότι ουκ οίδαμε την ώραν ουδέν την στιγμή

του θανάτου. Τώρα τι τιμωρία θα μεταχειρισθεί, Εκείνος ξεύρει. Πάντως

όμως η τιμωρία θα έλθει..Λοιπόν έγιναν πολλά κακά και γίνονται και

εξακολουθούν αλματωδώς να γίνονται. Υπάρχουν και μερικοί ολίγοι

καλοί, οι οποίοι μαζί με τους άλλους, φοβούμαι ότι θα υποφέρουν και

αυτοί, αλλά αυτοί άμα φυλάξουν την πίστη τους και την αγάπη τους

προς τον Θεό, ο Θεός δεν θα τους αφήσει και ολίγα παιδευθέντες

μεγάλα ευεργετηθήσονται – οι άλλοι όμως θα παιδευθούν και εδώ και θα

παραπεμφθούν στο πυρ το εξώτερον. Αυτά είναι τα χάλιαμας..

Δεν είναι δυνατό ποτέ ο Θεός, ο οποίος πάντοτε την αμαρτία την

τιμωρεί, να αφήσει τόσα κακά να γίνονται χωρίς τιμωρίαν.. Μόνον να

είμεθα έτοιμοι.

 «Οι πεποιθότες επί Κύριον, εοίκασιν όρει τω αγίω – οι ουδαμώς

σαλεύονται , προσβολαίς του βελίαρ» (Αντίφωνον Γ΄των Αναβαθνών

του Β΄ήχου).

Εις τον Θεόν να έχουμε την πίστη μας, την ελπίδα μας, την αγάπη μας

και δεν θα μας εγκαταλείψει και ας μη μας χωρίσει τίποτα από την

αγάπη του Χριστού.


*Από το βιβλίο: «ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ» Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου

(εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη).

γ. Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος (1884 - 1980)

 Ἀρχίμ. Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου

Κάποτε ὁ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβᾶκος ἀπὸ τὴν Πάρο, ἅγιος ἄνθρωπος,

μοῦ ἔλεγε κλαίγοντας ἕνα ὅραμά του. Εἶχε ἀγωνία. Κάτι συνέβαινε στὴν

Ἑλλαδικὴ κοινωνία καὶ ἔλεγε: «Πῶς χάλασε ἡ κοινωνία; Πάει, θὰ πεθάνη

ἡ κοινωνία»…

Καὶ ἀπογοητευμένος σηκώνει τὸ βλέμμα του καὶ τί βλέπει; Στρατιὰ

ἀμέτρητη ἀπὸ Ἁγίους, μιλιούνια – οὔτε ἀρχὴ οὔτε τέλος εἶχαν καὶ τὴν

Παναγία μπροστά, ἡ Ὁποία ὕψωνε τὰ χέρια στὸν Χρὶστὸν καὶ ἔλεγε:


6«Αὐτοὶ εἶναι δικοί μου… Σὲ παρακαλῶ, ἐκείνους πὸὺ εἶναι κάτω, θέλω

νὰ σώσης».

Τότε τῆς λέγει ὁ Χριστός: «Μά, ἁμαρτάνουν». Καὶ ἡ Παναγία ἀπαντᾶ:

«Ἁμαρτάνουν· ἀλλά, ὅσο ὑπάρχει τὸ ἔλεός Σοῦ καὶ ὅσο ὑπάρχω Ἐγώ, ἡ

Μάνα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸὺς ἀφήσης νὰ

χαθοῦν». «Καλά, Μητέρα, θὰ σώσω καὶ αὐτούς». Καὶ ὁ Γέροντας ἔβλεπε

μυστικὰ νὰ προστίθενται, νὰ προστίθενται ἁμαρτωλοὶ καὶ νὰ βγαίνουν

καινούργιοι Ἅγιοι.

Ἂς ἑτοιμαζώμαστε, ἀδελφοί μου. Ἀξίζομε τόσο, ὅσο περισσότερο

προσπαθοῦμε καὶ ὅσο περισσότερο δοκιμαζόμαστε καὶ

προετοιμαζόμαστε γιὰ νὰ εἴμαστε ἄξιοι τύποι καὶ προτυπώσεις τῆς

Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, ἄξιοι νὰ ἀριθμηθοῦμε ἀνάμεσα στὰ

πλήθη τῶν Ἁγίων. 

Ἡ πληροφορία ποὺ ἔλαβε ὁ Ὅσιος Παΐσιος

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης πληροφορήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ

θαυμαστὸ τρόπο, τὴν πρὸς Κύριον ἐκδημία τοῦ Ἁγίου Γέροντος

Φιλοθέου Ζερβάκου στὶς 8 Μαΐου 1980. Τὸν εἶδε μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς

του νὰ φεύγει ἀπὸ τὴν ματαιότητα καὶ νὰ πορεύεται πρὸς τὴν ἀληθινή

μας Πατρίδα. Τὸ γεγονὸς αὐτό, τὸ ἔκανε γνωστὸ σὲ πνευματικό του

παιδί, ποῦ ἔτυχε νὰ εἶναι κοντά του, λέγοντας:

«Αὐτὴ τὴν στιγμὴ φεύγει γιὰ τὴν Αἰωνιότητα ἕνας μεγάλος Ἅγιος τῆς

Ἐκκλησίας μας, ὁ πατὴρ Φιλόθεος Ζερβάκος!».

 8 Μαΐου 1980 – 8 Μαΐου 2025

45 ἔτη ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ Ὁσίου Φιλοθέου Ζερβάκου.

δ. Πνευματικὲς συμβουλὲς καὶ ὑποθῆκες –

Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Ἡ εἰκόνα πού τοῦ ἔδειξε ἡ Παναγία!

…Ζῶ, μοῦ ΄πὲ ὁ Γέροντας, μὲ τὴν ἀγωνία τοῦ κόσμου, τοῦ κόσμου πού

‘γινε μᾶζα, καὶ πορεύεται σὰν πρόβατο σὲ σφαγή, χωρὶς διαμαρτυρία

καὶ προσπάθεια νὰ ξεφύγει ἀπ’ τὰ χέρια τοῦ βέβαιου θανάτου. Ὁ

σατανᾶς ἔχει ὑπνώσει τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς χρησιμοποιεῖ…


Στὶς μέρες μας τὶς ἔσχατες, θὰ μεγαλώσει ἐπικίνδυνα ὁ φόβος καὶ ἡ

ἀνασφάλεια. Ἔτσι θὰ παραλύσουν τὰ πάντα ἀπὸ μία ἀδιαφορία, θὰ

μεγαλώσει ἡ ἐπιθετικότητα μὲ ὁμαδικὴ μορφὴ καὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ

ξεχάσει πὼς εἶναι ἄνθρωπος, πλάσμα Θεοῦ…

Ἔρχονται σκληρὲς μέρες στὴ ζωὴ τῆς ἀποστασίας μας. Δὲν θὰ περάσει

πολὺς καιρὸς ποὺ ἡ κυριαρχία τοῦ σατανᾶ θὰ κάνει φανερὴ τὴν

ἐμφάνισή της. Ἡ γῆ θὰ στενάζει κάτω ἀπ’ τὴ φοβερὴ καὶ τυραννικὴ

κυριαρχία του. Θὰ μοιάζει κάθε πόλη καὶ χωριὸ μὲ φρενοκομεῖο, γιατί οἱ

ἄνθρωποι θὰ τρώγονται μεταξύ τους χωρὶς τύψεις, ἀφοῦ θὰ ἔχουν

ἐγκαταλειφθεῖ ἀπὸ μόνοι τους…

Ἡ Παναγία μου ἔδειξε μία εἰκόνα καὶ παρίστανε ἀνθρώπους ἀμέτρητους,

ποὺ βούλιαζαν σὲ μιὰ ἀτέρμονη πεδιάδα λὲς καὶ τοὺς ρουφοῦσε ἡ

λασπουριά, φωνάζοντας ἀπέλπιδες φωνές. Στὴ θέα αὐτὴ ἔνιωθες φρίκη

καὶ γέμιζες ἀγωνία.

Καὶ ἄκουσα, μοῦ εἶπε ὁ Γέροντας, τὴν φωνὴ τοῦ Προφήτου μὲ τὸ στόμα

τὸ ἅγιο τῆς Παναγίας νὰ μοῦ λέει: «Οἱ ποιμένες κατέστρεψαν τὸ ἀμπέλι

μου καὶ τὸ μετέτρεψαν σὲ βοῦρκο». Ὁ Γέροντας λέγοντάς μοῦ αὐτά, εἶχε

πάνω του ὅλο τὸ παράπονο τοῦ κόσμου καὶ ὅλο τὸν καημὸ τῆς ζωῆς.

Τὸ ὅπλο τῆς σατανικῆς ἐπιρροῆς θὰ γίνει στὰ χέρια τῶν κακῶν, ὀλέθριο

γιὰ ὅσους δὲν θὰ ἔχουν πίστη… Οἱ ἄνθρωποι θὰ ἀρνηθοῦν στὸ σύνολό

τους σχεδὸν νὰ μᾶς ἀκοῦνε. Γιὰ νὰ φανοῦμε χρήσιμοι, στὸν αὐριανὸ

ἄνθρωπο, πρέπει νὰ περισεύσει σὲ μᾶς, ποὺ πιστεύουμε, ἡ καλοσύνη

καὶ ἡ ἀγάπη….

Πηγή: «Θὰ θελήσουμε νὰ ξυπνήσουμε, ἀπὸ τὴν καταστροφική μας

ἐκκοσμίκευση;», ἐκδόσεις “Ὀρθόδοξος Κυψέλη”

 Ὁ σημερινὸς συγχρονισμὸς καὶ ψευδοπολιτισμὸς τείνει νὰ μεταβάλει

τὴν Οἰκουμένη καὶ αὐτὴ τὴν πατρίδα μας Ἑλλάδα, εἰς Σόδομα καὶ

Γόμορρα.

Οἱ Χριστιανοὶ Ἕλληνες τῶν πρώτων αἰώνων μετέδωσαν εἰς τὰ

ἀλλόφυλα Ἔθνη τὸν Χριστιανισμόν, τὰ λαμπρὰ καὶ σεμνὰ ἤθη, τὴν

Ἀρετήν. Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες λαμβάνουν παρὰ τῶν Ἐθνῶν τὸ σκότος,

τὴν πλάνην, τὴν ἀσέβειαν, τὴν ἀπιστίαν, τὴν βλασφημίαν, τὴν

διαφθορὰν καὶ ἀκολασίαν, τὴν ξετσιπωσύνην, τὴν ἀκαθαρσίαν καὶ


δυσωδίαν, καὶ τὸ λυπηρὸν ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν Ἑλλήνων ἀνδρῶν

καὶ γυναικῶν μετὰ χαρᾶς τα δέχονται, τὰ ἐφαρμόζουν καὶ νομίζουν ὅτι

εὑρῆκαν θησαυρούς…. ὅτι πρὶν ἦσαν εἰς τὸ σκότος καὶ τώρα ἄνοιξαν τὰ

μάτια τους καὶ ἐγνώρισαν πὼς πρέπει νὰ ζοῦν! Ἀλλίμονον ποὺ

καταντήσαμε!

ε. Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος εἶδε τὸ θηρίο τῆς

Ἀποκαλύψεως!

Λίγες ἡμέρες μετὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κατὰ τὸ ἔτος 1922

κάποια νύκτα εἶδα ὅτι εὑρέθηκα μὲ μερικοὺς ἄλλους ὄχι μακριὰ ἀπὸ τὴν

Μονή μου στὸ ἄκρο τῆς κοιλάδας καὶ θωρῶ (βλέπω) ὑψηλὰ στὸν αἰθέρα

κάποιο νέφος μικρό, σκοτεινό, μαῦρο τὸ ὅποιο ἄρχισε λίγο-λίγο νὰ

διαλύεται καὶ ὅταν διαλύθηκε φάνηκε καθαρὰ τὸ θηρίο τῆς

Ἀποκαλύψεως μὲ τὰ ἑπτὰ κεφάλια καὶ δέκα κέρατα.

Στὴν ἀρχὴ πετοῦσε σὰν ἀεροπλάνο ὑψηλά, μετὰ κατέβηκε χαμηλὰ καὶ

κοντά μου μέχρι 15 μέτρα, καὶ εἶδα νὰ κάθονται ἐπάνω στὰ κεφάλια καὶ

τὰ κέρατά του πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τῆς γῆς, αὐτοκράτορας,

βασιλεῖς, ἡγεμόνας, πρωθυπουργοὺς καὶ ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τῆς

Ἐκκλησίας, πάπας, πατριάρχας, ἀρχιερεῖς, ἐνδεδυμένους τὶς στολές

τους, οἱ μὲν ἄρχοντες τῆς πολιτείας τὰ διαδήματα καὶ τὰ σκῆπτρα, οἱ δὲ

τῆς Ἐκκλησίας τὶς Ἱερατικὲς στολές τους, τιᾶρες, μίτρες, πατερίτσες

κ.λπ.

Φόβος καὶ τρόμος μὲ κατέλαβε καὶ ἀφοῦ στέναξα ἀπὸ τὴν καρδιά μου,

εἶπα: «Ἀλλίμονο στὸν κόσμο! Πόση θλῖψις πρόκειται νὰ ἔλθει στοὺς

κατοικοῦντας τὴν γῆ, ὅταν οἱ ἄρχοντες τοὺς εἶναι ὑπηρέτες καὶ δοῦλοι

τοῦ Ἀντίχριστου!».

Πηγή: Περιοδικὸ «Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος τῆς Πάρου», 2001

 στ. Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος, προσευχόταν πολλὰ χρόνια, γιὰ νὰ

δώσει ὁ Θεὸς καλοὺς ποιμένες στὴν Ἐκκλησία

Ἕνα βράδυ, ἐνῷ προσευχόταν, ἄκουσε μιὰ (ἀόρατη) φωνὴ ποὺ τοῦ

εἶπε:

9«Σὲ σκολιοὺς (δηλαδὴ στραβούς, ὄχι εὐθεῖς) ἀνθρώπους, σκολιὰς

(δηλαδὴ στραβές, ὄχι εὐθεῖες) ὁδοὺς ἀποστέλλει ὁ Θεός».

Κατὰ τὸν λαὸν δίδει καὶ ὁ Θεός τους ἄρχοντας. Καὶ δώσω, λέγει ὁ

Κύριος, τοὺς ἄρχοντας κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν.

Ὁ Κύριος διὰ τῆς δικαίας του ὀργῆς θὰ καθαρίση τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν

γῆν, μερικῶς, ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσίαν, ἡ δὲ γενικὴ κάθαρσις θὰ γίνη κατὰ

τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς κρίσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς μᾶς βεβαιώνει ὁ

Ἀπόστολος Παῦλος «ἅπαντες παραστησώμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ

ἵνα κομίσητε ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος, πρὸς α ἔπραξε εἴτε ἀγαθὸν

εἴτε κακόν».

Καὶ ἀπελεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς οἱ δὲ τὰ

φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως καὶ κόλασιν αἰώνιον.

Ἀληθῶς, ἡ ἐν γένει κατάστασις τῆς κοινωνίας καὶ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι

ἀξιοθρήνητος. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἀπελπιζώμεθα ἀλλὰ νὰ ἔχωμεν

θάρρος, ὑπομονήν, πίστιν καὶ ἐλπίδα. Νὰ μὴ προσέχωμεν εἰς τοὺς

πολλοὺς καὶ ἀχρήστους, ἀλλὰ εἰς τοὺς ὀλίγους καὶ ἐκλεκτούς…

Ἂς μὴ μᾶς χωρίσει δὲ τίποτε τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ οὔτε θλῖψις, οὔτε

στενοχώρια, οὔτε πεῖνα, οὔτε γυμνότης, οὔτε κίνδυνος, οὔτε θάνατος.

Πρέπει δὲ νὰ πιστεύωμεν ὅτι τὰ μυστήρια καὶ δι’ ἀναξίων ἱερέων καὶ

Σιμωνιακῶν καὶ φαύλων τελοῦνται, ὡς λέγει καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος:

«Ὁ Θεὸς δὲν χειροτονεῖ πάντας, ἀλλὰ διὰ πάντων ἐνεργεῖ». Τὰ μυστήρια

δὲν τὰ τελοῦν οἱ Σιμωνιακοί, οἱ ἀνάξιοι καὶ φαῦλοι, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ

Ἅγιον διὰ τὸν ἁγιασμὸν καὶ τὴν σωτηρίαν τῶν πιστῶν.

ζ. Μακαριστός Γέρων Εφραίμ Αριζονίτης (1928-2019)

Επιστολή προς κάποια οικογένεια στον Καναδά το 1995.

«Υπομονή, όσον μπορείς και μετρημένα συμβούλευε τα παιδάκια σου.

Τα δαιμόνια έχουν βγει απ’ την κόλαση και μπήκαν στους ανθρώπους,

γιατί είναι τα τελευταία μας χρόνια και δεν ξέρουμε κατά πού να

κάνουμε. Όλα γκρεμίζονται και μας γεμίζουν απόγνωση και απελπισία.

Λοιπόν κράτα μέτωπο όσον μπορείς και αγωνίζου με τα δόντια σου

μήπως και κάτι περισώσουμε».


10 (Το παραπάνω απόσπασμα περιέχεται στο βιβλίο «Συμβουλευτικές

πατρικές επιστολές σε μια οικογένεια», Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου

(1928-2019), από τις Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», σελ 16)

η. Αγία Ματρώνα η αόμματη: Γιατί επέτρεψε ο Θεός να κλείσουν και να

γκρεμίσουν τόσες Εκκλησίες στην Σοβιετική Ένωση

2 Μαΐου 2023

Αγία Ματρώνα η αόμματος (1881-1952).

Την ρώτησε κάποτε η Ζηναΐδα Ζδάνοβα:

– Γιατί επέτρεψε ο Θεός να κλείσουν και να γκρεμίσουν τόσες

Εκκλησίες; και απάντησε με τα παρακάτω λόγια:

– Αυτό ήταν το θέλημα του Θεού. Ο λαός είναι σαν υπνωτισμένος και μια

φοβερή δαιμονική δύναμη έχει μπει σε δράση. Βρίσκεται στον αέρα, και

διεισδύει παντού.

Παλιά, η δαιμονική αυτή δύναμη κατοικούσε στα έλη και στα πυκνά

δάση, επειδή οι άνθρωποι πήγαιναν τακτικά στην εκκλησία, φορούσαν

και τιμούσαν τον σταυρό. Τα σπίτια τους ήταν προστατευμένα από τις

εικόνες, τα κανδήλια που έκαιγαν, τον αγιασμό που έκαναν…

Τα δαιμόνια πετούσαν μακριά και φοβόντουσαν να πλησιάσουν…

Σήμερα όμως, τα σπίτια αυτά αλλά και οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουνε γίνει

κατοικητήριο δαιμόνων για την απιστία τους, και την απομάκρυνσή

τους από τον Χριστό…

θ. Στις 30-09-2021 επισκέφτηκα Αγιορείτη Ιερομόναχο, πνευματικό παιδί

του Αγίου Παϊσίου. Του ανέφερα ότι εντάθηκαν οι δαιμονικές επιθέσεις

στους ανθρώπους. Ο Γέροντας μου απήντησε πως πολλοί

αγωνιζόμενοι χριστιανοί δέχονται επιθέσεις δαιμόνων. Είπε

χαρακτηριστικά: «Τα δαιμόνια έχουν βγει από την κόλαση, γιατί

γνωρίζουν ότι είναι τα τελευταία τους χρόνια».

ι. Αρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος Καθηγούμενος Ιεράς Μονής του Αγίου

Όρους αναφερόμενος στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2016 μού είπε:


11- «Παιδί μου, ένα μαύρο σύννεφο έχει κατακλύσει την χώρα μας και την

πιέζει».

- «Οι σκοτεινές δυνάμεις προσπαθούν να μας καταστρέψουν και κάνουν

επίκληση δαιμόνων στη χώρα και το λαό της».

- «Η πατρίδα μας είναι σε κατάσταση μόρας (υπνική παράλυση υπό

δαιμονική επήρεια)».

- «Ο άνθρωπος χρειάζεται μετάνοια που την δίνει ο Θεός και συχνή

εξομολόγηση».

- «Χρειάζεται προσευχή, νηστεία, σιωπή, εκκλησιασμό και Θεία

Κοινωνία».

- «Παιδί μου, η ανάσχεση του κακού είναι αδύνατη».

- «Τώρα πια, ο σώζων εαυτόν σωθήτω!».

Σχόλια:

- Καταθέτω ταπεινά τον λογισμό μου πως οι ανθρώπινες σχέσεις θα

επιδεινωθούν έτι περαιτέρω και θα φτάσουν στο χειρότερο επίπεδο.

- Η δε εγκληματικότητα θα βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση.

- Παρατηρούμε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης το τελευταίο χρονικό

διάστημα να συμβαίνουν αποτρόπαια εγκλήματα, τόσο στη χώρα μας,

όσο και σε ολάκερη την ανθρωπότητα.

- Θα ήθελα εδώ να καταθέσω στην αγάπη σας, όχι πως είμαι ο επαΐων,

αλλά αυτό οφείλεται στους ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με την

Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, οι οποίοι είναι επιρρεπείς, ευάλωτοι

και έχουν προδιάθεση στο κακό.

- Με αποτέλεσμα να είναι εύκολα θύματα και να χειραγωγούνται από τις

δαιμονικές δυνάμεις με τα γνωστά αποτελέσματα.

Με  σεβασμό  και  αγάπη

Νικόλαος  Ζουρνατζόγλου

μπορεί τελικά ο κόπρος να απολυμανθεί με πυρηνικά; μπορεί και αυτό θα γίνει γιατί μίλησαν προφήτες

Διαβάζουμε: η  υπόθεση Επστάιν καίει και το Χόλιγουντ: Ο Jay Z, ο Λεονάρντο ντι Κάπριο, ο Τζορτζ Κλούνεϊ και τα «ενδιαφέροντα κορίτσια της Κοπεγχάγης»
Οι φωτογραφίες, οι διάλογοι και οι καταθέσεις που εμπλέκουν διάσημους σταρ με τον καταδικασμένο παιδοβιαστή

Ένα ενδεικτικό σχόλιο από τον ΣΤΕΡΓΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
"Τερματισαμε πλεον.Και δυστυχως το βρωμερό βαρελι δεν φαινεται να εχει πατο.Ποια η σκοπιμοτητα να βγαλουν ολο το βρωμερο συναφι τους στην φορα και ιδιως μεχρι του σημειου να προκαλουν εμετο στο ανωνυμο πληθος? Γιατι τωρα??? Τι αλλο ετοιμαζουν καποιοι? Σιγουρα υπαρχει σεναριο και στρατηγικη στην κινητικοτητα της παγιδευσης ανα τον Πλανητη χιλιαδων ανωμαλων που παιζουν σημαντικο ρολο στην αλυσοδεση εκατομμυριων ανθρωπων."

« Τους περιμένουν και άλλα στην τουρκία , θα πέσει και χολέρα μετά από τόσους νεκρούς που θα έχουν» και όμως τα μεταφέραμε πριν καιρό από λόγους γέροντα ασκητή

 

το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και ανατριχιάζω 

« Θα είναι τόσο τραγικά τα πράγματα από αυτά που θα συμβούν στη τουρκία , που θα εξαφανιστούν και τα πουλιά από τον ουρανό τρομαγμένα.»  

« Θα σχίζονται τα βουνά και θα χαθούν πολλοί άνθρωποι» 

 « Τους περιμένουν και άλλα , θα πέσει και χολέρα μετά από τόσους νεκρούς που θα έχουν»

 « Οι τούρκοι θα συγκλονιστούν με αυτά και εμείς θα τα βλέπουμε και θα τρομάζουμε»


- τα μηνύματα του Ουρανού πάνε και έρχονται στις μέρες μας.

 Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

 « Θα είναι τόσο τραγικά τα πράγματα από αυτά που θα συμβούν στη τουρκία , που θα εξαφανιστούν και τα πουλιά από τον ουρανό τρομαγμένα» 

αυτά ειπώθηκαν πριν καιρό βλ. σύνδεσμο https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2022/10/blog-post_569.html


- τα μηνύματα του Ουρανού πάνε και έρχονται στις μέρες μας.

 Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Αυτό ο Γέροντας μας είπε και τα υπόλοιπα παρακάτω και τρανταχτήκαμε  και εμείς.

Είναι αυτός ο Ασκητής- Γέροντας που πριν χρόνια μας είπε: 

«υπομονή και ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ δεν θα βγάλει ψεύτες τους ΑΓΙΟΥΣ του»

Είναι αυτός που μας μίλησε σε ανύποπτο χρόνο για τα 5 Π στο άρθρο της 5 Δεκεμβρίου του 2019



Ασκητής «βιώνουμε ΜΕΡΕΣ του (Π))

 https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2019/12/blog-post_5.html

Είναι κληρικός της Εκκλησίας μας με ρίζες από την περιοχή της Σμύρνης , 

 Το  μήνυμα του αυτό έχει   πνεύμα του λόγου και της αγωνίας του.

 « Να δείτε τι θα πάθουν οι απέναντι (οι τούρκοι)» 

 « Τολμήσανε να κάνουν στον Ναό της Του Θεού Σοφίας αυτό που έκαναν (τον βεβήλωσαν)»

 « Σφάδαζε από το κλάμα η Παναγιά μας γι αυτό»

 « Νομίζετε ότι θα το αφήσει έτσι ο Κύριος ;»  

 « Θα δείτε τι έχει να γίνει εκεί» 

 « Θα σχίζεται η γη γιατί θα γίνει και άλλος μεγάλος σεισμός εκεί»

 « Θα σχίζονται τα βουνά και θα χαθούν πολλοί άνθρωποι» 

 « Τους περιμένουν και άλλα , θα πέσει και χολέρα μετά από τόσους νεκρούς που θα έχουν»

 « Οι τούρκοι θα συγκλονιστούν με αυτά και εμείς θα τα βλέπουμε και θα τρομάζουμε»

 « Τα γύρω έθνη (από εμάς και τους τούρκους) θα κοιτάνε σαν τα όρνεα»

 « Αχ γιανγκίνι (μικρασιάτικη έκφραση που σημαίνει πυρκαγια - ολοκαύτωμα,)  την έκαναν οι τούρκοι τη Σμύρνη στην καταστροφή για να βγάλει ο κεμαλ το άχτι του για εμάς τους Έλληνες»

 « Το ίδιο θέλει να κάνει και ο σημερινός»  

 « Να ξέρετε όμως κάτι»   

 « Στους ουρανούς μαζί με τους αεροπόρους μας που θα έχουν τις δικές τους ρομφαίες , θα κραδαίνουν τις ρομφαίες μαζί τους και οι Αρχάγγελοι»

 « Πήραν θέση τα Ουράνια Τάγματα»

 « Ήρθε η ώρα τους (των τούρκων)»

 « Δεν έχει ξαναϋπάρξει τέτοιο αιμοβόρο και βάρβαρο έθνος»   

 « Τώρα θα πληρώσουν»  

 « Και θα πληρώσουν για όλα τα φοβερά που έπραξαν διαχρονικά»

 « Αλλά μη τους φοβόμαστε , θα είναι ξεδοντιασμένοι»  

 « Θα είναι τόσο τραγικά τα πράγματα από αυτά που θα συμβούν στη τουρκία , που θα εξαφανιστούν και τα πουλιά από τον ουρανό τρομαγμένα.»  

 « Την ώρα που θα γίνονται αυτά εκεί, εδώ θα υπάρχει πείνα και πόνος . Να προσθέσουμε και τον Πόνο στα Π.»  Εννοεί το άρθρο τα 5 Π https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2019/12/blog-post_5.html

   « Θα τρομάξουμε και εμείς και τα αδέλφια μας οι Κύπριοι.»  

 « Από θαλάσσης θα έλθει ο τρόμος για τους Κύπριους»  

 « Αλλά ευτυχώς στη χώρα των αγαρηνών θα έχει υπάρξει εμφύλιος»  

« Και ακόμη δεν γνωρίζουμε το τέλος του σουλτάνου . Θα το δούμε . Αλλά δυστυχώς εδώ κάποιοι θα βλαστημήσουν το Όνομα του Αγίου Θεού όταν γίνουν τα γεγονότα .»  

 « ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ . Ο Ουρανός το λέει σε όλους τους τόνους , χρόνια τώρα .»  

 « Καλό πράγμα η αγάπη, αλλά όταν καίγεται το σπίτι σου δεν νοιάζεσαι για τον διπλανό, όταν μάλιστα είναι αυτός που είναι»

 « Όμως να ξέρουμε κάτι καλά και να μη το ξεχνάμε .»   

 « Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ .»

 « Και όπως έχουμε πει πολλές φορές , ήλθε η ώρα να μιλήσει ο ΟΥΡΑΝΟΣ .»  

 « Για να πληρωθούν τα ρηθέντα υπό των Αγίων , ότι αυτή η χώρα (τουρκία) θα εξαφανιστεί από τον χάρτη.»

 ΑΔΕΛΦΟΙ αξιολογήστε τα παραπάνω και ας κάνουμε κυρίως εξοπλισμούς και εφοδιασμούς πρώτα μετάνοιας μεταδίδοντας το μήνυμα ΤΗΣ και στους διπλανούς μας αδελφούς.

 https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  

" εντατικό φροντιστήριο για τις μέρες μας, ο διχασμός μας ματώνει" αυτά μου ήρθαν στο νου όταν ακούσαμε τον αείμνηστο Πάπα Γιώργη Μεταλληνό ΒΙΝΤΕΟ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://youtu.be/QXlDjxrhkZY?si=0_HYNupENsOufAt6


μπορεί να πεινάνε, μπορεί να ζούνε σε εμπόλεμη περιοχή, αλλά αυτοί ανοικοδομούν τον ένα Ιερό Ναό μετά τον άλλον γιατί θέλουν να έχουν την προστασία των Αγίων.

Στιγμιότυπα από την ανέγερση του Ιερού Ναού της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης στο Καμπάρε/Μουφούμα στο Νότιο Κίβου (217 χλμ. από την Γκόμα, έδρα της Επισκοπής).


Les instantanées de la construction du Temple de la Sainte Grande martyre Catherine à Kabare/ Mufuma dans le Sud Kivu (217 km de Goma, siège du Diocèse).

και " Κινέζος" Σμήναρχος

Γράφει ο Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 
Δεν κρίνουμε το άτομο , την πράξη του κρίνουμε που μοιάζει με εκείνη του Εφιάλτη των Θερμοπυλών.
Και εδώ μιλάμε για Θερμοπύλες των Ουρανών σε ένα σώμα αιχμής , όπως είναι η Πολεμική Αεροπορία.
Όσοι αξιώθηκαν να υπηρετήσουν σε αυτό το σώμα από τον απλό σμηνίτη μέχρι τον πτέραρχο γνωρίζουν πολύ καλά, ότι όταν διαχειρίζεσαι πληροφορίες σε έγγραφα διαβαθμισμένα είναι μεγάλη ευθύνη γιατί αυτό έχει να κάνει με πολλά επίπεδα Εθνικής  ασφάλειας, αλλα και με τις ζωές των πιλότων μας που αυτοί τις αναλώνουν   καθημερινά στον βωμό της Πατρίδας.
Κάποιοι νομίζουν ότι ο πόλεμος με την Τουρκία δεν ξεκίνησε ..πάτε λοιπόν στις Πτέρυγες Μάχης να σας διευκρινίσουν, ότι ο πόλεμος με τους γείτονες κρατάει εδώ και δεκαετίες και τώρα πάμε στην κορύφωση .
Κινέζικος λένε ήταν ο δακτύλιος , δηλαδή αν πλειοδοτούσε η Τουρκία με περισσότερα αργύρια μπορεί να ήταν και τουρκικός;
Στις Μυστικές υπηρεσίες υπάρχει ένα καθημερινό χρηματιστηρίων πληροφοριών , όπου τα μυστικά διατιμώνται και ξεπουλιούνται.
Και που ξέρουμε αν οι Κινέζοι τα πουλούσαν στους Ρώσους ή στους Τούρκους;
Για να μην λέμε πολλά στην  θλιβερή αυτή  υπόθεση  ας φέρουν ως πολιτική αγωγή τους Έλληνες Πιλότους που έπεσαν μαχόμενοι για να απολαμβάνουμε εμείς εκείνη την ελευθερία που δυστυχώς την μετατρέψαμε σε ασυδοσία και ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς 
Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας


"Ισολογισμοί" Μεταπολίτευσης ...έχουμε ευθύνη όλοι μας - Διαβάζουμε : Γεώργιος Αποστολάκης, Το ρήγμα εμπιστοσύνης και το στοίχημα της ευθύνης

Διαβάζουμε :
Γεώργιος Αποστολάκης, Το ρήγμα εμπιστοσύνης και το στοίχημα της ευθύνης

Με αφορμή την υπεξαίρεση στη ΓΣΕΕ από τον πρόεδρό της Γιάννη Παναγόπουλο.

Δεν πρόκειται πια για μεμονωμένα σκάνδαλα. Ούτε για «κακές εξαιρέσεις» σε έναν κατά τα άλλα υγιή θεσμικό κορμό. Όταν ειδήσεις όπως οι βαρύτατες κατηγορίες περί υπεξαίρεσης που βαραίνουν τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλο, προστίθενται καθημερινά σε μια αλυσίδα παρανομιών, αυθαιρεσιών και ηθικών εκπτώσεων από κρατικούς λειτουργούς, κομματικούς εκπροσώπους και θεσμικά πρόσωπα, τότε το πρόβλημα παύει να είναι ποινικό. Γίνεται πολιτικό και βαθύτατα κοινωνικό.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο αν αποδοθούν ευθύνες – αυτό είναι αυτονόητο σε ένα κράτος δικαίου. Το διακύβευμα είναι η διάβρωση της εμπιστοσύνης. Εκείνο το αόρατο νήμα που συνδέει τον πολίτη με τους θεσμούς, τα συλλογικά όργανα, ακόμη και με τις ίδιες τις μορφές εκπροσώπησης που υποτίθεται ότι μιλούν στο όνομά του.

Η κοινωνία δεν οργίζεται απλώς. Κουράζεται. Κουράζεται να βλέπει θεσμούς να επικαλούνται αξίες που οι ίδιοι παραβιάζουν. Κουράζεται να ακούει λόγια περί «δημοκρατικής νομιμοποίησης» από πρόσωπα που φέρονται να διαχειρίστηκαν δημόσιο ή συλλογικό χρήμα σαν ιδιωτικό λάφυρο. Και κυρίως, κουράζεται να μην βλέπει καμία εσωτερική κάθαρση, καμία αυτοκριτική, καμία ανάληψη ευθύνης πριν την επέμβαση της Δικαιοσύνης.

Έτσι γεννιέται το πιο επικίνδυνο φαινόμενο της εποχής μας: όχι η εξέγερση, αλλά η αποστασιοποίηση. Όχι η σύγκρουση, αλλά η σιωπηρή απόσυρση. Ο πολίτης δεν πιστεύει πια ούτε τους θεσμούς, ούτε τα κόμματα, ούτε – σε πολλές περιπτώσεις – τα ίδια τα κινήματα που κάποτε εξέφραζαν ελπίδα.

Κι όμως, εδώ βρίσκεται και το κρίσιμο σημείο καμπής.

Η απάντηση σε αυτό το ρήγμα εμπιστοσύνης δεν μπορεί να είναι ούτε η κυνική παραίτηση ούτε η γενικευμένη απαξίωση των πάντων. Μπορεί – και οφείλει – να είναι η συνειδητοποίηση. Η κατανόηση ότι η ποιότητα των θεσμών δεν είναι ανεξάρτητη από την ποιότητα των πολιτών που τους ανέχονται, τους στηρίζουν ή τους ελέγχουν.

Η δημοκρατία δεν σώζεται με συνθήματα, αλλά με απαιτήσεις. Με πολίτες που δεν χαρίζουν λευκές επιταγές σε «εκπροσώπους». Με συλλογικότητες που χτίζονται από τα κάτω, με διαφάνεια, λογοδοσία και ήθος, όχι ως μηχανισμοί εξουσίας αλλά ως σχολεία ευθύνης.

Το ρήγμα εμπιστοσύνης είναι υπαρκτό. Δεν κρύβεται. Αλλά δεν είναι και τελεσίδικο. Μπορεί να γίνει το σημείο από όπου θα ξαναρχίσει κάτι ουσιαστικό: ένας αγώνας όχι μόνο εναντίον της διαφθοράς, αλλά υπέρ μιας ώριμης πολιτείας και μιας πιο απαιτητικής κοινωνίας.

Γι’ αυτό, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν «θα σωθούν οι θεσμοί». Οι θεσμοί σώζονται μόνο όταν οι κοινωνίες παύουν να τους ανέχονται ως μηχανισμούς και αρχίζουν να τους απαιτούν ως αξίες. Όταν ο πολίτης σηκώνεται από τον καναπέ της απογοήτευσης και ξαναμπαίνει στο πεδίο, όχι ως οπαδός, αλλά ως φορέας ευθύνης. Όταν η συμμετοχή αντικαθιστά την ανάθεση και ο έλεγχος τη σιωπή. Αν κάτι μπορεί να κλείσει το ρήγμα εμπιστοσύνης, δεν είναι μια ακόμη «αλλαγή προσώπων», αλλά η συλλογική απόφαση να μην αποδεχθούμε άλλο μια πολιτεία χαμηλών προσδοκιών. Αυτός ο αγώνας δεν είναι εύκολος, ούτε σύντομος. Είναι όμως ο μόνος που αξίζει να δοθεί – γιατί χωρίς ενεργούς, συνειδητούς και απαιτητικούς πολίτες, καμία κοινωνία δεν μπορεί να σταθεί όρθια.
Και δημοσίευμα άλλο λέει:
«Αθώος» και «ανήξερος» δηλώνει ο Παναγόπουλος και λέει ότι δεν φεύγει από τη ΓΣΕΕ και πως θα προσφύγει στα δικαστήρια
Όπως επισημαίνει, μέχρι στιγμής δεν του έχει επιδοθεί κανένα εισαγγελικό πόρισμα.





ο ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ και η συνάντηση του με τον ΜΕΓΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ

 


Βίος και πολιτεία και μερική θαυμάτων διήγηση του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου

(Από τον χειρόγραφο κώδικα 632 της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου)
Ο καλός και θαυμαστός Παρθένιος καταγόταν από πατέρα που έφερε το όνομα Χριστόδουλος και είχε το βαθμό του διακόνου στην Εκκλησία της Μελιτουπόλεως.

Ο ίδιος ο Παρθένιος ήταν εντελώς άγευστος της κατά κόσμον παιδείας, αλλά έδειξε τέτοιαν επιμέλεια στην ακρόαση των θείων Γραφών, ώστε ήδη από μικρή ηλικία να έχει αξιωθεί της θείας Χάριτος.

Αν και τότε ακόμα δε φανέρωνε την αρετή του, αλλά έκρυβε τον εαυτό του όσο μπορούσε.
Και όταν έγινε δεκαοκτώ χρονών, σ’ αυτή την ηλικία, έκανε αρχή των θαυμάτων.

Πρόσεξε λοιπόν πόσο φανερή ήταν από την αρχή η φιλανθρωπία του. Έχοντας εκεί κοντά μία λίμνη πήγαινε και ψάρευε, δε χρησιμοποιούσε όμως τα ψάρια για δική του διατροφή, ούτε τα πρόσφερε προς εκδούλευση σε κάποιον από τους ένδοξους. Αντίθετα τα πουλούσε και όσα χρήματα κέρδιζε απ’ αυτό το καλό εμπόριο, τα έδινε στους φτωχούς.
Με αυτόν τον τρόπο κέρδιζε για τον εαυτό του τον αρραβώνα της θείας φιλανθρωπίας, μέσω εκείνων των φτωχών.
Επειδή λοιπόν και εξαιτίας της λαμπρότητας του βίου, αλλά και των πολλών θαυμάτων που έκανε, έγινε επιφανής και όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν, αφού μόνον η επίκληση του ονόματος του ήταν αρκετή για να τρέψει σε φυγή τους δαίμονες,

ο Φιλητός, ο Επίσκοπος Μελιτουπόλεως, άνδρας αγαθός και εραστής της αρετής, στέλνει και καλεί τον άνδρα και ύστερα από πολλές προτροπές, με μεγάλη δυσκολία τον πείθει και τον χειροτονεί πρεσβύτερο και «περιοδευτή» της επισκοπής του.
Στη συνέχεια η θεία Χάρις εκχυνόταν αφθονότερη σ’ αυτόν, γιατί είχε μεγάλη παρρησία προς το Θεό λόγω της καλής του ζωής και έτσι ακολουθούσε πλήθος θαυμάτων.

Γιατί δεν άφηνε να μείνουν άγνωστα Αυτός που βλέπει «εν τω κρύ­πτω» όσα επιτυγχάνονται μυστικά Γι’ αυτό ακριβώς και εκείνον τον καθιστά πασίγνωστο μέσω των θαυμάτων και κατορθώνει με αυτόν τον τρόπο δύο, τα πιο σπουδαία· και τον ίδιο τον Άγιο δοξάζει σύμφωνα με την επαγγελία και πολλούς που υπέφεραν πολύ θεραπεύει μέσω αυτού.
Θα εκθέσουμε δε τα θαύματα έτσι απλά, όπως ακριβώς έχουν, χωρίς καμμία επεξεργασία και χωρίς να τα συγκρίνουμε με κάποια άλλα.

Και αυτό το κάνουμε αφ’ ενός μεν επειδή δε θέλουμε να μακρύνει ο λόγος, αφ’ έτερου δε φροντίζοντας να φανεί η αξία των θαυμάτων, δηλαδή για να μην αποδίδεται το παν στη δύναμη του λόγου αλλά στη φύση των πραγμάτων.
Προχωρώντας λοιπόν κάποτε στο δρόμο ο Παρθένιος συναντά κάποιον που κτυπήθηκε στο μάτι από ταύρο.

Ο καημένος κρατούσε στα χέρια του το βγαλμένο του μάτι και με οδυρμούς καλούσε τις συμπαθείς ψυχές να τον ελεήσουν. Αυτόν ο Παρθένιος τον βλέπει με μάτια σπλαγχνικά. Και παίρνει το βγαλμένο μάτι στο δεξί του χέρι με μεγάλη προσοχή και προφύλαξη και το ξαναβάζει πάλι στη θέση του.
Και δε χρειάστηκε πια ούτε φάρμακα, ούτε πολύς χρόνος για να θεραπευθεί. Αλλά για τρεις μονάχα μέρες το έβρεχε με απλό νερό, αν βέβαια θα μπορούσες να πεις απλό το νερό που είναι ανάμεικτο με τη θεία Χάρη, κι έτσι το κάνει εντελώς καλά όπως ήταν πριν.




Μια γυναίκα πέφτει στην αρρώστια του φοβερού καρκίνου. Και γίνεται σ’ αυτήν διπλό το πάθος, γιατί βλάστησε στα απόρρητα μέρη τού σώματος, έτσι που και πάρα πολύ πονούσε η άρρωστη και ντρεπόταν να το δείξει στους γιατρούς για θεραπεία

Η Χάρις, που βλέπει τα αφανή και που οπωσδήποτε προσφέρει αφανώς, θεραπεύει διά του Παρθε­νίου την αρρώστια.

Αφού λοιπόν τη σφράγισε στο μέτωπο με το σημείο του σταυρού μονάχα, εξαναγκάζει τον όγκο να πέσει αμέσως ολόκληρος στη γη και προετοιμάζει τη γυναίκα με χαρούμενο στόμα να μεγαλύνει το Χριστό.
Αναχώρησε κάποτε ο Μεγάλος, για να επισκεφθεί κάποιον άρρωστο και στο δρόμο ένας σκύλος πολύ μεγάλος σπάει τα δεσμά που ήταν δεμένος και ορμάει κατ’ επάνω του.

Τινάζεται όρθιος και ανοίγει το μεγάλο και φονικό του στόμα απειλητικά, μάλλον όχι από μόνος του και με τη φυσική του δύναμη, αλλά ενεργούμενος από τον αφανή κύνα ή και δράκοντα.

Αν συνέβαινε αυτό σε κάποιον άλλο, οπωσδήποτε θα προξενούσε φόβο ή θα αναζητούσε ράβδο ή οποιοδήποτε όπλο να αμυνθεί και θα καλούσε τους παρόντες για βοήθεια.

Τίποτε όμως από όλα αυτά δεν έκανε ο Παρθένιος, παρά μονάχα τον φύσηξε στο ανοιχτό του στόμα και έτσι, όπως συνήθιζε, τον σφράγισε με το σημείο του σταυρού και αμέσως το φοβερό θηρίο έμεινε νεκρό και έπεσε χωρίς πνοή από τους ώμους του στη γη.
Αυτά και πολλά άλλα παρόμοια έφτασαν στα αυτιά του Μητροπολίτη της Κυζίκου Ασχόλιου, που του φαί­νονταν άξια θαυμασμού.

Πίστευε λοιπόν ότι, αυτόν που αξιώθηκε να κάνει τέτοια κατορθώματα, δεν έπρεπε να τον αφήσει στο βαθμό του πρεσβυτέρου.

Το θεωρούσε αυτό ντροπή δική του, αν φαινόταν ότι περιφρονούσε έναν τόσο μεγάλο στην αρετή άνδρα και δεν προσέφερε σ’ αυτόν με προθυμία την τιμή που μπορούμε, εξαιτίας της αδιαφορίας του προς τα καλά.

Γι’ αυτό λοιπόν, αφού έστειλε και κάλεσε τον άνδρα και όπως λέγεται, αφού κίνησε κάθε λίθο, τον ανέβασε στον επισκοπικό θρόνο της Λαμψάκου, κάνοντας χάρη περισσότερο στην πόλη των Λαμψακηνών παρά σε εκείνον. Και ότι είναι αληθινός ο λόγος αμέσως θα το αποδείξουμε.
Επειδή βρήκε λοιπόν εκείνος την πόλη να νοσεί από αρρώστια θανάσιμη, γιατί τέτοια είναι η άγνοια του αληθινού Θεού και η προσκύνηση των ματαίων ειδώλων, το έφερε βαρέως και στενοχωριόταν πολύ.

Η φλόγα του ζήλου του έκαιγε την καρδιά. Πλην όμως, παρ’ όλη την απελπιστική κατάσταση, αυτός δεν παραμέλησε να κάνει τα δικά του, καλύτερα όχι τα δικά του, αλλά να ακολουθεί τα αποστολικά διατάγματα, νουθετώντας, παρακαλώντας, επιτιμώντας·

τί άλλο δεν έκανε, ώστε να αφαιρέσει την πηκτή ύλη γύρω από τα μάτια τους και να τους προετοιμάσει να δουν με καθαρούς οφθαλμούς το μέγα της ευσέβειας φως.

Επρόκειτο πάντως, έτσι όπως η σταγόνα που πέφτοντας συνέχεια κάνει κοίλη την πέτρα και αυτός κτυπώντας επίμονα να ανοίξει καρδιές που κωφεύουν.

Αυτό δηλαδή σε μερικούς με λόγια το κατόρθωνε και σε άλλους περισσότερο με έργα το πραγματοποιούσε, θεραπεύοντας τους αρρώστους και κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους σαν μισθό της θεραπείας.

Έτσι τους ελκύει σιγά-σιγά στην επίγνωση της αλήθειας και γίνεται η γιατρειά νόσων σωματικών διόρθωση μεγαλύτερης κακίας, της αρρώστιας της ψυχής. Έτσι φάνηκε ότι ωφελούνται περισσότερο οι Λαμψακηνοί παρά ο Παρθένιος, που ανέβηκε στον επισκοπικό θρόνο.
Βλέποντάς τους λοιπόν να προκόβουν στην πίστη και να περιφρονούν εντελώς τα είδωλα, θέλησε αφ’ ενός μεν να καταστρέψει τους βέβηλους ναούς και στη θέση τους να κτίσει ιερούς ναούς αφιερωμένους στο Χριστό.

Προτίμησε δε να γνωστοποιήσει αυτά στο βασιλιά, πριν ενεργήσει, δείχνοντας έτσι ότι ήταν ενημερωμένος και ενεργούσε διακριτικά.

Γιατί ενώ ο βασιλιάς, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ήταν ευσεβέστατος και χριστιανικώτατος περισσότερο από κάθε άλλον, όμως δεν είχε ακόμα ανακηρυχθεί επίσημα η καταστροφή των ειδωλολατρικών ναών και έτσι έπρεπε προηγουμένως να γνωστοποιήσει τα σχέδια του σ’ αυτόν και κατόπιν με την άδειά του να επιχειρήσει το πράγμα.

Ύστερα λοιπόν από αυτή την απόφαση, αμέσως ξεκινάει και μόλις προσεγγίζει τη βασιλεύουσα, συναντάει το βασιλιά να εξέρχεται προς επίσκεψη των οικημάτων των φυλάκων του σιταριού.

Συναντήθηκαν λοιπόν και αφού του γνωστοποίησε το λόγο της επίσκεψης, ο βασιλιάς συγκατανεύει και τον προστάζει να προχωρήσει προς τα ανάκτορα και να τον περιμένει να επιστρέψει.

Αφού επανήλθε, καλεί και βλέπει τον άνδρα και μιλάει όχι δεσποτικά, ούτε υπερήφανα, αλλά μπορούμε να πούμε εξ’ ολοκλήρου βασιλικά και όπως ταίριαζε σε άνθρωπο που περισσότερο υπηρετεί το Θεό, παρά κυριαρχεί στη γη και κυβερνάει εκατομμύρια ανθρώπων.

Και έτσι όπως όταν συναντάει άνθρωπο του Θεού ο άνθρωπος του Θεού, τον ατενίζει με ήμερα μάτια, του προτείνει τη δεξιά, τον ασπάζεται χείλη με χείλη και τον παρακαλεί να προσευχηθεί γι’ αυτόν.

Τέτοιοι πρέπει να είναι οι βασιλιάδες, όχι μονάχα να ξέρουν να κυβερνούν, αλλά και άνωθεν να κυβερνώνται·

γιατί η μεγαλοπρέπεια έγκειται στο ότι περισσότερο τιμούν το Θεό, παρά να αξιώνουν να τους τιμούν.

Τιμώντας βέβαια το Θεό δεν μπορεί παρά να τιμούν και τους φίλους του Θεού. Έτσι λοιπόν αφού με χαρά τον δέχτηκε ο βασιλιάς, έπειτα και διατάγματα εξέδωσε που να επιτρέπουν γενικά την καταστροφή των ειδωλολατρικών ναών, αλλά και ειδική άδεια που επικύρωνε την ανάληψη του εγχειρήματος από τον ίδιο τον Άγιο· επιπλέον με την καταβολή όχι και λίγου χρυσού, βοηθούσε στην ανέγερση του ναού του Θεού.

Αυτά έκαμε ο βασιλιάς και επισφραγίζοντας την ευμενή του διάθεση προς το Μεγάλο, τον ασπάζεται πάλιν χείλη με χείλη και τον στέλνει πίσω με ειρήνη.
Μόλις επέστρεψε λοιπόν στη Λάμψακο ο θείος άνδρας, καθόλου δεν ανέβαλε τήν πραγματοποίηση των αποφάσεων, αλλά αμέσως και το γκρέμισμα των βδελυγμάτων έκανε και τα σχέδια του ιερού ναού προετοίμαζε. Αφοσιώθηκε λοιπόν στο έργο, κτίζοντας ναό που ήταν πάρα πολύ ωραίος και ταυτόχρονα πάρα πολύ στέρεος. Αυτά όσον άφορα τα ειδωλολατρικά τεμένη και τους ιερούς ναούς.
Και αυτό δεν είναι τυχαία απόδειξη της εκτίμησης και της ευλάβειας που είχαν προς τον Άγιο· ενώ δηλαδή πολλοί ξένοι κάθε μέρα απέπλεαν από τη Λάμψακο, κανένας δεν ξεκινούσε να φύγει εάν προηγουμένως δεν επισκεπτόταν το μακάριο, για να πάρει τις ευλογίες του σαν εφόδιο ωραίο και σωτήριο για το ταξίδι. […]
Ο Παρθένιος λοιπόν ήταν σε όλα καλός και σε όλα θαυμάσιος, έζησε έτσι ώστε η ζωή του φαινόταν ολοκληρωτικά δοσμένη στο Θεό και ο βίος του έγινε παράδειγμα προς μίμηση για τους φιλαρέτους.

Είναι βέβαια ίσως πολύ λίγοι όσοι μιμούνται τη ζωή των Αγίων, όσο για τους πολλούς διστάζω να το πιστέψω.

Πάντως και η τιμή προς τον Άγιο είναι επαινετή σαν απόδειξη αγαθής προαιρέσεως.

Αφού έτσι λοιπόν έζησε, μεταβαίνει προς το Θεό που ποθούσε στις 7 Φεβρουαρίου. Για τον ίδιο η μετάβαση ήταν αιτία χαράς, για όσους όμως τον στερήθηκαν πρόξενος λύπης απερίγραπτης. Μόλις πληροφορήθηκε ο Υπατιανός τη μετάσταση του Αγίου, καμμία από τις υποθέσεις του δε θεώρησε τόσο σημαντική ώστε να τον συγκρατήσει έστω και ελάχιστο.

Αντίθετα όλα τα παράτησε και αμέσως μπαίνει στο καράβι και βρίσκοντας άνεμο ευνοϊκό φτάνει γρήγορα στη Λάμψακο.

Ούτε κανείς άλλος απ’ όσους ζούσαν σε γειτονικά μέρη προτίμησαν να αμελήσουν. Γιατί και ο Κυζίκου αμέσως, κοντά σ’ αυτόν και ο Μελιτουπόλεως αλλά και ο Παρίου παρευρέθησαν αμέσως.

Γιατί πώς ήταν δυνατόν να παραβλέψουν το θάνατο εκείνου που η ζωή του τους ήταν τόσο αγαπητή και που επιθυμούσαν να παραταθεί για πάρα πολύ χρόνο; Τί έγινε λοιπόν μετά;

Το ιερόν εκείνον και όντως παρθενικό σώμα του Παρθενίου, αφού απέλαβε των ύμνων που του άρμοζαν στο μικρό παρεκκλήσι που ο ίδιος οικοδόμησε κοντά στον πάνσεπτο ναό, κατατίθεται με πολύ ευλάβεια και φιλοκαλία. Όμως δεν έφυγε από κοντά μας ο Παρθένιος, αλλά και τώρα ακόμη συμπαραστέκεται σ’ αυτούς που τον επικαλούνται· βοηθός ετοιμότατος «νόσους διώκων, δαίμονας απελαύνων, πάθη ψυχών τε και σωμάτων ιώμενος». Και ήταν τόσοι πολλοί που ωφελήθηκαν μετά το τέλος του, όσο και αυτοί που τον πρόλαβαν εν ζωή.
(Πηγή: Μαρίας Μελετίου-Μακρή, Ο θεραπευτής των ασθενειών του αιώνα μας. Αθήνα 2005 – αποσπάσματα)
Πηγή : www.vatopedi.gr
πηγή ΔΗΜΗΤΡΑ ΦΟΥΣΕΚΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ