Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026
ΕΚΤΑΚΤΟ- ο Δρ. Άντονι Φάουτσι σε ακρόαση στη Γερουσίας σχετικά με την πανδημία Covid....ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΑΡΧΙΜΑΓΕΙΡΑΣ;
γιορτάζει ο συνοδοιπόρος του Αποστόλου Παύλου Άγιος Σίλας και θυμηθήκαμε ....
Λιτανεία μετά από δυο χιλιετίες επί της λιθόστρωτης Ρωμαίικης Εγνατίας οδού που κατέληγε στην ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ από την Ρώμη
Δεν θα πούμε πολλά λόγια , θα αφήσουμε τις εικόνες των λιτανευόντων ανθρώπων πιστών να μιλήσουν από μόνες τους.
2019 - Πρώτη Λιτανεία μετά από χιλιάδες χρόνια στο διατηρημένο κομμάτι της λιθόστρωτης Εγνατίας οδού που συνέδεε τα Ρωμαικά χρόνια με τα Βυζαντινά χρόνια της καθ’ ημάς Ανατολής και της Ρωμιοσύνης.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Ανήμερα της εορτής του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΣΙΛΑ αξιώθηκε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Αποστολικής Μητροπόλεως Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου να βηματίσει εκεί που βημάτισαν οι ωραίοι πόδες των Αποστόλων και συγκεκριμένα του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ και των συνεργατών του ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Σίλα , Τιμοθέου και του ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ Λουκά.
Αυτό το λιθόστρωτο κομμάτι συνέδεε το επίνειο της Αρχαίας Νεάπολης, της μετέπειτα Βυζαντινής Χριστούπολης , της σημερινής καβάλας με τους αρχαίους Φιλίππους , όπου και διαδραματίστηκαν τα σπουδαία γεγονότα που περιγράφει στις Πράξεις των Αποστόλων ο Ευαγγελιστής Λουκάς.
Αυτό το λιθόστρωτο τμήμα της Ρωμαίικής Εγνατίας οδού ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας , ήταν το κομμάτι πού έφερνε τον Πολιτισμό στην Ευρώπη.
ΚΑΙ εξηγούμεθα , όταν το βημάτιζε ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ κάπου το 49 με 50 μ.Χ. στο μυαλό του περιφερόταν το όραμα του Μακεδόνα άνδρα που είδε κατ’ όναρ στην Τρωάδα λίγα 24ωρα πριν.
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ φορέας της Ελληνιστικής παιδείας γνώριζε πολλά και έτσι πρόσμενε στους Αρχαίους Φιλίππους να συναντήσει σε λίγο την ψυχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου που τον κάλεσε στην Μακεδονία μέσω του Μακεδόνα άνδρα που είδε στο γνωστό όραμα.
Μετά την ανηφοριά η Αποστολική συνοδεία κάθισε στο ανάγλυφο ίσιωμα του δρόμου , σημείο που ατενίζει προς τα Δυτικά τους Φιλίππους και Ανατολικά την Νεάπολη, που οι ρωμιοί πρόγονοι μας στα βυζαντινά χρόνια την μετονόμασαν σε ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗ για να τιμήσουν το γεγονός της απόβασης του ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΟΥ – ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ και ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ για πρώτη φορά στην ηπειρωτική Ευρώπη στο μέρος της ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.
Στο σημείο αυτό της Εγνατίας οδού που ξεκουράστηκαν οι Απόστολοι ανέπεμψαν δοξολογία στον ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ.
Το σημείο αυτό ως πάτημα των Αποστόλων ήταν γνωστό στα Βυζαντινά χρόνια.
Μια αγία γερόντισσα την δεκαετία του 90 ( η αείμνηστη σήμερα Μαρία Τσολάκη βλ.https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2024/07/blog-post_517.html?m=1) είδε καθ’ ήπαρ ( ζωντανά) τον ΑΓΙΟ ΡΑΦΑΗΛ και της είπε:
« - σε αυτό το σημείο όπου βρίσκεται η σημερινή ιερά μονή του Αποστόλου Σίλα ξεκουραζόμουν και εγώ καθ’ οδόν προς την Κωνσταντινούπολη»
Δεκάδες ΑΓΙΟΙ πέρασαν από αυτό το μέρος στα χρόνια της υπερχιλιετούς ρωμιοσύνης. ‘
Η παράδοση του πατήματος αυτού υπήρχε από τότε και κυκλοφορούσε σε εχθρούς και φίλους της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
Η βυζαντινή ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗ έπεσε στα χέρια των τούρκων και άλλαξε όνομα έγινε Καβάλα ώστε να ξεχαστεί το όνομα του ΧΡΙΣΤΟΥ.
Τι έκαναν λοιπόν οι εχθροί του σκλαβωμένου Ελληνισμού της αγίας αυτής περιοχής ;
Τα απόβλητα της επεξεργασίας των καπνών τα πέταγαν, ουσιαστικά τα συγκέντρωναν σε αυτό το μέρος.
Έτσι το πάτημα αυτό των ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ που βρίσκεται το κομμάτι της Εγνατίας οδού που διέρχεται από την σημερινή ιερά μονή του Αποστόλου Σίλα το έκαναν μια τεράστια χωματερή , ώστε να χαθεί η ιστορική μνήμη.
Αυτό δεν κάνουν και σήμερα άραγε οι διεθνείς πλαστογράφοι- τυμβωρύχοι της ιστορίας της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας;
Όταν η Χριστεπώνυμος ΠΟΛΗ της καβάλας απελευθερώθηκε από την μακρόχρονη τουρκοκρατία και την ολιγόχρονη βουλγαρική τυραννία απετέλεσε Μητρόπολη των Νέων Χωρών με πρώτο Μητροπολίτη τον κύρο Χρυσόστομο Χατζησταύρου, πρώην πρωτοσύγκελου του Εθνο μάρτυρα και ΑΓΙΟΥ μας Χρυσόστομου της Σμύρνης που κατακρεούργησαν οι τουρκαλάδες – τζιχαντιστές των χρόνων της Μικρασιατικής τραγωδίας.
Ο Δεσπότης αυτός γνώριζε την ιστορική αυτή παράδοση και αμέσως καθάρισε το άγιο αυτό μέρος που το έκαναν χωματερή για να σβήσουν οι αθεόφοβοι την ευλογία του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ.
Με την σειρά μας έχουμε προσωπικές μνήμες και αφηγήσεις που οι πρόσφυγες- ξυπόλητοι πρόγονοι μας που έφτασαν σε αυτό το μέρος μετά τον μεγάλο κατατρεγμό της Μικράς Ασίας , πειναλέοι διαμένοντας σε αντίσκηνα , βοηθούσαν στον καθαρισμό αυτής της αγίας περιοχής .
Το πάτημα( σημείο που ξεκουράστηκαν οι απόστολοι) βρέθηκε μαζί και το κομμάτι της λιθόστρωτης Εγνατίας οδού και στην συνέχεια έπηξαν ( έκτισαν) Ιερά Μονή με τα πενιχρά εισοδήματα τους.
Έτσι η ΕΥΛΟΓΙΑ των ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ αποκαταστάθηκε και σήμερα σε αυτό το μέρος που πρέπει να χαρακτηριστεί ως ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας αναπέμπονται ύμνοι και ωδές πνευματικές στον ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ.
Βαδίζουμε ως ΕΘΝΟΣ σε δύσκολα και κακοτράχαλα μονοπάτια αλλά έχουμε συνοδίτες του ΑΓΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ Παύλο- Λουκά- Τιμόθεο και τον εορτάζοντα Σίλα .
Μαζί με αυτούς φωνάζουμε η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ και στηρίζουμε τις ελπίδες μας σε αυτούς τους ΑΓΙΟΥΣ, ότι κόντρα στις δολιότητες των γεωπολιτικών παιχνιδιών θα αποκαταστήσουν την Ιστορική Αλήθεια.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Αναδημοσίευση https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2019/07/blog-post_91.html - 30 Ιουλίου 2019
Η Ελλάδα δεν είναι μόνο επικράτεια και χώρος, αλλά είναι ουσιαστικά η καρδιά του ανθρώπινου πολιτισμού.
Όλοι αναρωτιούνται τι θα μας σώσει και γιατί η Δημοκρατία μας έχει τόσα αδιέξοδα και τόσοι πολλοί προσπαθούν να τα εκμεταλλευθούν από όψιμους πατριώτες , κλιματικούς αναμορφωτές , πολεμοχαρείς , ειρηνοποιούς κα ;
Όταν οι εξουσίες συνοδοιπορούν με την παγκόσμια αποστασία αυτό δεν έχει ευλογία και φυσικά δεν πληροφορεί σωστά την κοινή λογική της μεγάλης πλειοψηφίας.
Μας σώζουν οι ΑΓΙΟΙ , απλώς περιμένουν το έναυσμα του Ουρανού .
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
φωνάξετε δυνατά τρεις φορές: «Ματρώνουσκα, βοήθησέ με!». Θα σας ακούσει και θα βοηθήσει.
Ἑορτάζει στὶς 29 Ἰουλίου
Ὁσία Ματρώνα Ἀνεμνιάσεβσκαγια (τοῦ Ἀνεμνιάσεβο), φωνάξετε δυνατὰ τρεῖς φορές: «Ματρώνουσκα, βοήθησέ με!». Θὰ σᾶς ἀκούσει καὶ θὰ βοηθήσει.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ΄.
«Ἐν σοὶ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβοῦσα γὰρ τὸν Σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες ὑπερορᾶν μὲν σαρκὸς παρέρχεται γάρ, ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται Ἁγία Ματρώνα τὸ πνεῦμά σου.»
Ἡ ὁσία Ματρώνα Ἀνεμνιάσεβσκαγια (τοῦ Ἀνεμνιάσεβο)
Ἡ Ματρώνα Μπελιακόβα γεννήθηκε στὶς 6 Νοεμβρίου 1864 στὸ χωριὸ Ἀνεμνιάσεβο τῆς περιφέριας τοῦ Κασίμοβ τοῦ νομοῦ της Ριαζὰν σὲ μιὰ φτωχὴ πολύτεκνη οἰκογένεια. Ἦταν τὸ τέταρτο παιδὶ τῆς οἰκογένειας. Ὅταν ἡ Ματρώνα ἔγινε ἑπτὰ χρονῶν, πέρασε εὐλογιά. Μετὰ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἀρρώστια τὸ κορίτσι ἔχασε τὴν ὅρασή της. Οἱ γονεῖς Γρηγόριος καὶ Εὐδοκία ἀπὸ τὴ συνεχῆ φτώχεια καὶ τὴ σκληρὴ δουλειά, σκληρύνθηκαν καὶ οἱ καρδιές τους κι ἔδερναν συχνὰ τὴν τυφλή τους κόρη. Ὁ πατέρας μεθοῦσε ὅλο καὶ πιὸ συχνά. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ σκληρὰ κτυπήματα τὸ κοριτσάκι ἔχασε καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ κουνιέται.
Ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τῆς Ὁσίας Ματρώνας:
Μιὰ μέρα, ὅταν ἤμουνα 10 χρονῶν, φρόντιζα ὡς συνήθως τὴν μικρή μου ἀδερφή, καὶ ἡ μάνα ἔφυγε γιὰ τὸ ποτάμι. Ἄθελά μου, μοῦ ἔπεσε ἡ ἀδερφούλα ἀπ’ τὰ χέρια. Τρόμαξα πολὺ καὶ ἄρχισα νὰ κλαίω. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ γύρισε ἡ μάνα. Μὲ ἅρπαξε καὶ ἄρχισε νὰ μὲ δέρνει. Μὲ ἔδερνε, ἔδερνε, ἔδερνε ὥστε μὲ ἔπιασε ἀδυναμία καὶ ξαφνικὰ εἶδα μπροστά μου τὴν Παναγία. Τὸ εἶπα στὴ μάνα μου, αὐτὴ ὅμως ἄρχισε πάλι νὰ μὲ δέρνει ἀκόμα πιὸ δυνατά... ἡ Παναγία ἦρθε τρεῖς φορές.
Μετὰ ἀπ’ αὐτὸ μὲ δυσκολία πῆγα πίσω ἀπὸ τὴ σόμπα καὶ ἔμεινα ἐκεῖ ξαπλωμένη ὡς τὸ πρωί. Τὸ πρωὶ μὲ φωνάζουν νὰ φάω κρέπες, ἐγὼ ὅμως δὲν μποροῦσα νὰ σηκωθῶ: τὰ πόδια δὲν κινιόντουσαν, τὰ χέρια ἦταν σὰν τσακισμένα καὶ τὸ σῶμα πονοῦσε. Ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἡμέρα δὲν μποροῦσα νὰ περπατάω πιά, οὔτε νὰ κάθομαι, ἤμουνα μόνο ξαπλωμένη...
Ἡ μάρτυς ἔμεινε στὸ πατρικό της σπίτι μέχρι 17 χρονῶν. Ὅλο αὐτὸ τὸν καιρὸ περνοῦσε μὲ ὑπομονὴ τὶς θλίψεις καὶ προσβολές, βρίσκοντας τὴ μόνη παρηγοριὰ στὰ ἀγαπημένα λόγια τῆς Παναγίας καὶ στὴν προσευχή. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ Ἀνεμνιάσεβο τὴ συμπονοῦσαν κι ἔδειχναν μεγάλο σεβασμὸ σ’ αὐτήν.
Μιὰ φορὰ ἕνας χωριάτης ζήτησε τὴ βοήθεια ἀπὸ τὴ Ματρώνα:
Ματριῶσα, εἶσαι ξαπλωμένη ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια, λοιπὸν ὁ Θεὸς πρέπει νὰ εἶναι εὐχαριστημένος μαζί σου. Ἡ πλάτη μου πονάει καὶ δὲν μπορῶ νὰ πριονίζω. Ἄγγιξε την, ἴσως νὰ περάσει ὁ πόνος. Δὲν ξέρω τί νὰ κάνω, ἔκαμα θεραπεία, ἀλλὰ οἱ γιατροὶ δὲν μποροῦν νὰ βοηθήσουν.
Ἡ Ματρώνα ἱκανοποίησε τὴν παράκλησή του καὶ ὁ πόνος ἔφυγε.
Μετὰ ἀπ’ αὐτὴν τὴ θαυμαστὴ ἴαση τὸ νέο γιὰ τὴν ἐκλεκτὴ τοῦ Θεοῦ μαθεύτηκε σ’ ὅλη τὴν περιοχή. Στὴν ὁσία Ματρώνα ἐρχόταν γιὰ νὰ ζητήσουν τὴ βοήθειά της ὄχι μόνο οἱ συγχωριανοί της, ἀλλὰ καὶ κάτοικοι ἄλλων χωριῶν. Ὁ καθένας ἔφερνε διάφορες δωρεές, ἀλλὰ ὁ πατέρας της ἔπαιρνε τὰ πάντα καὶ τὰ ξόδευε γιὰ καπνὸ ἢ βότκα .
Ὅταν πέθαναν οἱ γονεῖς της, ἡ Ματρώνα πέρασε πολλὲς θλίψεις ἀπὸ τὰ ἀδέρφια της. Κάποια στιγμὴ ὁ εὐσεβὴς κι εὐγενικὸς ἀνιψιός της, ὁ Ματθαῖος, τῆς πρότεινε νὰ μείνει στὸ σπίτι του. Ἡ ὅσια δέχτηκε μὲ εὐχαρίστηση. Στὸ σπίτι τοῦ ἀνιψιοῦ της ἡ ὁσία Ματρώνα εἶχε τὸ δικό της μικρὸ δωματιάκι μὲ ἕνα μικρὸ παιδικὸ κρεβατάκι. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἀνακούφιση δὲν κράτησε πολύ. Τὰ παιδιὰ τοῦ Ματθαίου μεγάλωσαν καὶ ἄρχισαν νὰ ἐνοχλοῦνται μὲ τὴν παρουσία της, γιατί συγγενεῖς καὶ οἱ χωρικοὶ ἄρχισαν νὰ τοὺς γελοῦν καὶ νὰ τοὺς κοροϊδεύουν ἐξ’ αἰτίας της.
Ὅταν ζοῦσε στὸ σπίτι τῶν γονιῶν της, κάθε καλοκαίρι, ὅταν εἶχε πολὺ ζέστη τὴν ἔβαζαν συνήθως στὴν αὐλὴ καὶ ἔτσι ἔμεινε ἐκεῖ ὡς τὸ χειμῶνα. Καὶ ποτὲ δὲν ζητοῦσε νὰ τὴν φέρουν πίσω στὴν καλύβα ὅταν ἔρχονταν τὸ κρύο.
Ἡ Ὅσια Ματρώνα θυμόταν:
Μιὰ φορὰ τὸν Ὀκτώβρη ἤμουνα ξαπλωμένη στὴν βεράντα. Τὴ νύχτα ἔβρεξε πολύ. Τὸ νερὸ περνοῦσε τὴ στέγη καὶ ἔτρεχε ἐπάνω μου καὶ ἔγινα μούσκεμα. Τὸ πρωὶ ἔκανε παγωνιὰ καὶ κρύωσα τόσο πολύ, ποὺ ὅλα τὰ ροῦχα μου πάγωσαν.
Ἡ Ματρώνα ἦταν ἐμφανισιακὰ τόσο μικρή, ποὺ φαινόταν σὰν 10 χρονῶν παιδί. Κανεὶς δὲν ξέρει πῶς προσευχόταν στὸν Θεό. Ἀλλα ὅλοι ἤξεραν ὅτι γνώριζε ἀπὸ καρδιᾶς πολλὲς προσευχὲς καὶ πολλοὺς ἀκαθιστους καὶ ἐκκλησιαστικοὺς ὕμνους.
Τοὐλάχιστον μία φορὰ τὸ μῆνα ἡ ὅσια Ματρώνα καλοῦσε τὸν παπᾶ τῆς ἐνορίας καὶ κοινωνοῦσε. Ἡ ἡμέρα τῆς Θείας Κοινωνίας ἦταν γιὰ αὐτὴν ἡ πιὸ χαρούμενη μέρα. Ὁ πνευματικὸς τῆς ἦταν ὁ Ἱερέας Ἀλέξανδρος Ὀρλόφ, ποὺ ἀργότερα δοξάστηκε ὡς νέος μάρτυρας.
Εἶναι γνωστό, ὅτι ἡ ὅσια Ματρώνα σταμάτησε νὰ τρώει κρέας ἀπὸ τὴν ἡλικία τῶν δεκαεπτὰ ἐτῶν. Νήστευε ὅλες τις Δευτέρες, Τετάρτες καὶ Παρασκευές. Δὲν ἔτρωγε σχεδὸν τίποτα κατὰ τὴ διάρκεια τῶν νηστειῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἢ ἔτρωγε πολὺ λίγο.
Ἡ ὅσια Ματρώνα σεβόταν πολὺ τὴν Ἱερουσαλήμ, τὰ μοναστήρια Ντιβέεβο καὶ Σαρώβ. Πάντα συμβούλευε τοὺς εὐσεβεῖς ἐπισκέπτες της νὰ πᾶνε στὸ Diveyevo καὶ τὸ Sarov. Θεωροῦσε, ὅτι αὐτὰ τὰ μέρη ἔχουν ἰδιαίτερη τὴν παρουσία τῆς χάρης Θεοῦ κι οἱ προσευχές τους ἐκεῖ θὰ ἀπαντηθοῦν.
Γνώριζε πολλοὺς ἁγίους καὶ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους, διασκορπισμένους σὲ ὅλη τὴ ρωσικὴ γῆ, καὶ ἦταν σὲ εὐλογημένη ἐσωτερικὴ ἐπικοινωνία μαζί τους, ἂν καὶ δὲν τοὺς εἶχε εἶδε ποτὲ οὔτε εἶχε μιλήσει μαζί τους.
Ἡ στάριτσα μὲ τὸν ἐσωτερικὸ φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔβλεπε ὅλες τὶς πνευματικὲς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἐρχόταν σ’ αὐτήν. Τοὺς κατεύθυνε, τοὺς καθοδηγοῦσε. Τοὺς ἀποκάλυπτε ἁμαρτίες καὶ ἐλαττώματα, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἐνθάρρυνε καὶ παρηγοροῦσε τοὺς ἀνθρώπους στὶς δύσκολες στιγμὲς τῆς ζωῆς τους. Ἀπὸ τὶς προσευχὲς τῆς ὁσίας Ματρώνας οἱ ἄνθρωποι γιατρευόταν ἀπὸ βαριὲς ἀσθένειες, ἀπὸ τὴν μέθη, ἀπὸ δαιμονικὲς ἐπήρειες, ἀπὸ ψυχικὲς καὶ πνευματικὲς νόσους.
Ἡ ἴαση τῆς Ἄννας:
Ἡ 19 χρονῶν Ἄννα, ἡ ὁποία μπῆκε στὸ κόμμα παρὰ τὴ θέληση τῶν πιστῶν γονιῶν της, ξαφνικὰ παρέλυσαν ἕνα πόδι καὶ ἕνα χέρι. Ἕξι ἑβδομάδες ἡ κοπέλα ἦταν ξαπλωμένη στὸ σπίτι της, ἀκίνητη. Οἱ γιατροὶ δὲν μποροῦσαν νὰ τὴ βοηθήσουν. Ἡ μάνα πῆγε τὴν κόρη της στὴ στάριτσα. Ὅταν ἡ ὁσία Ματρώνα ἄλειψε τὴν κοπέλα μὲ λάδι ἀπὸ τὴν καντήλα της, ἡ Ἄννα ἄρχισε νὰ γίνεται σιγά-σιγά καλά. Ἄρχισε νὰ περπατάει, ἀλλὰ δὲν ἔγινε ἐντελῶς καλά. Ἡ πλήρης θεραπεία ἦλθε μόνο μετὰ ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη τῆς στὸ μοναστήρι τοῦ Ντιβέεβο, ποὺ πῆγε μαζὶ μὲ τὴν μητέρα της μὲ τὴν εὐλογία της στάριτσας. Στὸ Diveyevo, ἐπισκέφτηκαν τὴν ὁσία Μαρία Ἰβάνοβνα καὶ μπῆκε στὴν πηγὴ τοῦ Ἁγίου Σεραφείμ. Ὕστερα ἀπ’αυτό ἡ Ἄννα ἀπέκτησε βαθιὰ πίστη στὸν Θεό.Από τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ ἐπισκόπου τῆς Καλούγκα Στεφάνου:
Τὰ χρόνια τῆς δεκαετίας 30-40 μὲ ἔκλεισαν στὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Ἐκεῖνα τὰ χρόνια ἤμουνα γιατρὸς καὶ μοῦ ἀνάθεσαν στὸ στρατόπεδο τὴ διεύθυνση τοῦ ἰατρείου. Οἱ περισσότεροι κρατούμενοι βρισκόταν σὲ τόσο δύσκολη κατάσταση, ὥστε ἡ καρδιά μου δὲν ἄντεχε. Μερικοὺς ἀπ’ αὐτοὺς ἀπελευθέρωνα ἀπὸ τὴ δουλειὰ καὶ γιὰ νὰ βοηθήσω κάπως τοὺς πιὸ ἀδύναμους τοὺς ἔστελνα στὸ νοσοκομεῖο.
Μιὰ μέρα ἡ νοσοκόμα, ποὺ δούλευε μαζί μου (καὶ αὐτὴ ἦταν κρατούμενη στὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως) μοῦ εἶπε:
Γιατρέ, ἔχω μάθει, ὅτι σᾶς κατάγγειλαν. Λένε, ὅτι εἶστε πολὺ καλόψυχος σχετικὰ μὲ τοὺς κρατούμενους καὶ ἀπειλεῖστε μὲ παράταση τῆς παραμονῆς σας στὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως γιὰ ἄλλα 15 χρόνια.
Ἡ νοσοκόμα ἦταν σοβαρὸς ἄνθρωπος, πληροφορημένη γιὰ τὸ τί γινόταν στὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως, γι΄ αὐτὸ μόλις ἄκουσα αὐτὸ ποὺ εἶπε, μὲ ἔπιασε φόβος. Μὲ καταδίκασαν 3 χρόνια, τὰ ὁποῖα κόντευαν νὰ τελειώσουν, καὶ ξαφνικὰ ἄλλα 15 χρόνια! Δὲν κοιμήθηκα ἐκείνη τὴ νύχτα καὶ ὅταν ἦρθα στὸ ἰατρεῖο τὸ πρωί, ἡ νοσοκόμα κούνησε τὸ κεφάλι της μὲ στεναχώρια, ὅταν εἶδε τὸ πρόσωπό μου ξάγρυπνο καὶ μαραζωμένο.
Μετὰ τὴ δουλειὰ ἡ νοσοκόμα μου εἶπε διστακτικά:
Γιατρέ, θέλω νὰ σᾶς δώσω μιὰ συμβουλή, ἀλλὰ φοβᾶμαι, ὅτι θὰ μὲ περιγελάσετε.
Πεῖτε μου, τῆς εἶπα.
Στὴν πόλη, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχομαι, μένει μιὰ γυναῖκα, ποὺ τὴν λένε Ματρώνουσκα. Ὁ Θεός της ἔδωσε τὴν ἰδιαίτερη δύναμη τῆς προσευχῆς. Ἂν ἀρχίζει νὰ προσεύχεται γιὰ κάποιον, αὐτὸς σώζεται. Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀπευθύνονται σ’ αὐτήν, δὲν ἀρνιέται τὴ βοήθεια σὲ κανέναν, νὰ τὴν παρακαλέσετε καὶ ἐσεῖς.
Γέλασα θλιμμένα.
Μέχρι νὰ φτάσει τὸ γράμμα μοῦ σ’ αὐτήν, θὰ προλάβουν νὰ μὲ καταδικάσουν γιὰ 15 χρόνια.
Δὲν χρειάζεται νὰ τῆς γράψετε, νὰ τὴν φωνάξετε μόνο..., εἶπε ἡ νοσοκόμα ντροπαλά.
Νὰ τὴν φωνάξω; Ἀπὸ δῶ; Μὰ μένει σὲ ἀπόσταση ἑκατὸ χιλιομέτρων ἀπὸ μᾶς!
Τὸ ἤξερα, ὅτι θὰ μὲ περιγελάσετε. Αὐτὴ ἀκούει ὅμως ἀπὸ παντοῦ, καὶ ἐσᾶς θὰ σᾶς ἀκούσει. Μπορεῖτε νὰ κάνετε ἔτσι: τὸ βράδυ, ὅταν θὰ βγεῖτε γιὰ βόλτα, νὰ μείνετε λίγο πίσω ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ νὰ φωνάξετε δυνατὰ τρεῖς φορές: «Ματρώνουσκα, βοήθησέ με, ἔπαθα συμφορά!». Θὰ σᾶς ἀκούσει καὶ θὰ βοηθήσει.
Ὅλα αὐτά μου φαινόταν περίεργα, καὶ ὅμως ὅταν βγήκαμε γιὰ βραδινὴ βόλτα, ἔκανα ἔτσι, ὅπως μοῦ εἶπε ἡ βοηθός μου.
Πέρασε μιὰ μέρα, μιὰ βδομάδα, ἕνας μῆνας. Κανένας δὲν μὲ καλοῦσε. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀνάμεσα στὴ διοίκηση τοῦ στρατοπέδου συγκεντρώσεως ἔγιναν ἀλλαγές: ἕναν ἀπόλυσαν, κι ἄλλον διόρισαν σὲ ἄλλο στρατόπεδο.
Πέρασε ἀκόμα μισὸς χρόνος καὶ ἦρθε ἡ μέρα τῆς ἀπελευθέρωσής μου. Παίρνοντας τὰ ἔγγραφα ἀπὸ τὸ φρουραρχεῖο, τοὺς παρακάλεσα νὰ μοῦ γράψουν τὸ διορισμὸ σ’ αὐτὴν τὴν πόλη, ποὺ ἔμεινε ἡ Ματρώνουσκα, διότι ἔδωσα ὑπόσχεση πρὶν ζητήσω τὴ βοήθειά της, ἂν θὰ μὲ βοηθήσει, θὰ λέω γι’ αὐτὴν ἕναν καλὸ λόγο κάθε μέρα ὅταν προσεύχομαι, καὶ ὅταν θὰ βγῶ ἀπὸ τὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως, τὸ πρῶτο ποὺ θὰ κάνω εἶναι νὰ πάω σ’ αὐτὴν νὰ τὴν εὐχαριστήσω.
Βάζοντας τὰ ἔγγραφα στὴν τσέπη μου, ἄκουσα, ὅτι δύο νέοι ποὺ ἀπελευθερώθηκαν μαζὶ μοῦ πήγαιναν σ’ ἐκείνη τὴν πόλη. Πῆγα μαζί τους.
Στὸ δρόμο ἄρχισα νὰ τοὺς ρωτάω ἂν γνωρίζουν τὴ Ματρώνουσκα.
Τὴν γνωρίζουμε πολὺ καλά. Ὅλοι τὴν γνωρίζουν στὴν πόλη καὶ σ’ ὅλη τὴν περιοχή. Θὰ μπορούσαμε νὰ σᾶς πᾶμε σ’ αὐτήν, ἀλλὰ δὲν μένουμε στὴν πόλη, μένουμε στὸ χωριὸ καὶ θέλουμε πολὺ νὰ φτάσουμε σπίτι πιὸ γρήγορα. Ἐσεῖς μπορεῖτε νὰ κάνετε τὸ ἑξῆς: ὅταν θὰ φτάσετε, ρωτῆστε τὸν πρῶτο ἄνθρωπο ποὺ θὰ δεῖτε, ποῦ μένει ἡ Ματρώνουσκα, καὶ θὰ σᾶς δείξει.
Μόλις ἔφτασα, ἔκανα ἔτσι ὅπως μοῦ εἶπαν: ρώτησα τὸ πρῶτο ἀγόρι, ποὺ συνάντησα στὸ δρόμο.
Νὰ ἀκολουθήσετε αὐτὸν τὸ δρόμο -μοῦ εἶπε- μετὰ νὰ στρίψετε δίπλα στὸ ταχυδρομεῖο στὴν πάροδο, ἐκεῖ στὸ τρίτο σπίτι ἀριστερὰ μένει ἡ Ματρώνουσκα.
Πλησίασα τὸ σπίτι της μὲ ἀνησυχία καὶ μόλις ἤθελα νὰ χτυπήσω τὴν πόρτα, πρόσεξα ὅτι δὲν ἦταν κλειδωμένη καὶ τὴν ἄνοιξα. Ἐβρισκόμενος στὸ κατώφλι, κοίταξα μέσα στὸ δωμάτιο, ποὺ ἦταν σχεδὸν ἄδειο. Στὴ μέση στεκόταν ἕνα τραπέζι καὶ πάνω στὸ τραπέζι ὑπῆρχε ἕνα σχετικὰ μεγάλο κιβώτιο.
Μπορῶ νὰ μπῶ; ρώτησα δυνατά.
Μπές, Σεργιούλη, ἀκούστηκε μιὰ φωνὴ ἀπὸ τὸ κιβώτιο.
Τρόμαξα ἀπὸ τὸ ἀναπάντεχο καὶ πῆγα ἀναποφάσιστα στὴ φωνή. Ὅταν κοίταξα μέσα στὸ κιβώτιο, εἶδα ἐκεῖ μιὰ μικρὴ τυφλὴ γυναῖκα, ποὺ ἦταν ξαπλωμένη ἀκίνητη. Τὸ πρόσωπό της ἦταν πολὺ φωτεινὸ καὶ τρυφερό. Τὴν χαιρέτησα καὶ ρώτησα:
Ἀπὸ ποῦ ξέρετε τὸ ὄνομά μου;
Πῶς μπορῶ νὰ μὴν τὸ ξέρω! ἤχησε ἡ ἀδύναμη, ἀλλὰ πολὺ καθαρὴ φωνή της. Μὲ φώναξες καὶ προσευχόμουνα γιὰ σένα, γι’ αὐτὸ τὸ ξέρω. Κάθισε νὰ σὲ φιλοξενήσω!
Πολλὲς ὧρες πέρασα στὴ Ματρώνουσκα. Μοῦ εἶπε, ὅταν ἦταν μικρή, ἀρρώστησε βαριὰ καὶ μετὰ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἀρρώστια σταμάτησε νὰ μεγαλώνει καὶ νὰ κουνιέται. Ἡ οἰκογένειά της ἦταν φτωχή. Ἡ μητέρα της πηγαίνοντας γιὰ δουλειὰ τὴν ἔβαζε στὸ κιβώτιο καὶ ἔτσι τὴν ἄφηνε στὴν ἐκκλησία ὡς ἀργὰ τὸ βράδυ. Βρίσκοντας στὸ κιβώτιο τὸ κορίτσι ἄκουγε ὅλες τὶς ἀκολουθίες τῆς ἐκκλησίας καὶ τὰ Θεῖα Κηρύγματα. Οἱ ἐνορῖτες λυπόνταν τὸ κορίτσι καὶ τῆς ἔφερναν πότε ἕνα νόστιμο κομμάτι φαγητοῦ, πότε κάτι ἀπ’ τὰ ροῦχα. Κάποιοι ἁπλὰ τὴν χάϊδευαν ἢ τὴν ἔβαζαν πιὸ ἄνετα. Ὁ παπᾶς καὶ αὐτὸς λυπόταν τὸ κοριτσάκι καὶ ἀσχολιόταν μαζί της. Ἔτσι μεγάλωνε σὲ ἀτμόσφαιρα μεγάλης πνευματικότητας καὶ προσευχῆς. Μετὰ μιλούσαμε μὲ τὴ Ματρώνουσκα γιὰ τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς, γιὰ τὴν πίστη, γιὰ τὸν Θεό. Ἀκούγοντάς την, ἔμενα κατάπληκτος ἀπὸ τὶς σοφές της γνῶμες, ἀπὸ τὶς γνώσεις γιὰ τοὺς Ἅγιους Πατέρες, ἀπὸ τὴν ἐκβάθυνσή της καὶ τελικὰ κατάλαβα, ὅτι μπροστά μου δὲν εἶναι μιὰ ἁπλὴ ἄρρωστη γυναῖκα, ἀλλὰ ἕνας μεγάλος ἄνθρωπος μπροστὰ στὸν Θεό.
Γιὰ τὸν ἑαυτό της ἡ Ματρώνουσκα εἶπε, ὅτι σύντομα θὰ τὴν πᾶνε στὴ Μόσχα καὶ μὲ παρακάλεσε:
Ὅταν θὰ ἔρθει ὁ καιρὸς ποὺ θὰ βρεθεῖς μπροστὰ στὴν Ἁγία Τράπεζα, λέγε ἕναν καλὸ λόγο καὶ γιὰ μένα.
Δὲν ἤθελα νὰ φύγω ἀπὸ τὴ Ματρώνουσκα καὶ ἔδωσα ὑπόσχεση στὸν ἑαυτό μου, ὅτι θὰ τὴν ἐπισκεφτῶ ξανὰ ὅσο πιὸ γρήγορα γίνεται, ἀλλὰ δὲν ἔτυχε νὰ τὴν ξαναδῶ. Σὲ λίγο καιρὸ τὴν πῆγαν στὴ Μόσχα καὶ τὴν ἔβαλαν φυλακή, ὅπου πέθανε. Ἦταν πάνω ἀπὸ 70 χρονῶν.
Στὴ Μόσχα ἡ ὁσία Ματρώνα ἔμεινε σχεδὸν ἕνα χρόνο. Πιθανὸν τὴν ἔκλεισαν στὴ φυλακὴ Μπουτίρσκαγια. Ὅμως ἔμεινε ἐκεῖ λίγο καιρό, ἐπειδὴ ἔγινε «ἀντικείμενο λατρείας» ὅλων τῶν φυλακισμένων χωρὶς ἐξαίρεση, οἱ ὁποῖοι ἄρχισαν νὰ προσεύχονται καὶ νὰ ψάλλουν ἀκάθιστους. Ἔπρεπε νὰ τὴν βάλουν κάπου. Φοβόταν νὰ τὴν σκοτώσουν, οὔτε ἤθελαν νὰ τὴν στείλουν στὸ στρατόπεδο. Ὑπάρχει καὶ μιὰ ἄλλη ἐκδοχή. Ἡ μητέρα τοῦ ἀνακριτῆ, ὁ ὁποῖος ἀσχολιόταν μὲ τὴν ὑπόθεση τῆς ὁσίας Ματρώνας, ἦταν ἀπελπιστικὰ ἄρρωστη. Ἡ Ματρώνα τὴν ἰάτρεψε καὶ ὁ ἀνακριτὴς κατάφερε νὰ ἐλευθερώσει τὴν Ματρώνα ὡς ἄρρωστη. Τὴν ἔβαλε σ’ ἕνα γηροκομεῖο γιὰ ἀνάπηρους καὶ χρόνια ἀσθενεῖς. Ὑπάρχουν τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, ὅτι ἡ ὁσία Ματρώνα πέθανε ἀπὸ καρδιακὴ ἀνεπάρκεια στὶς 16/29 Ἰουλίου τὸ 1936 στὸ γηροκομεῖο γιὰ τοὺς χρόνια ἀσθενεῖς τοῦ Ράντιτσεφ στὴ Μόσχα, δίπλα στὴν ἐκκλησία τῆς Γεννήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στὸ Βλαντικινό.
Ἡ Ἁγία Ματρώνα ἁγιοκαταταχθηκε στὴν πόλη Κασίμοβ τῆς ἐπισκοπῆς Ριαζὰν στὶς 9/22 Ἀπριλίου τὸ 1999. Ἡ μνήμη της τιμᾶται στὶς 29 Ἰουλίου καὶ στὶς 9/22 Ἀπριλίου [Παλαιὸ & Νέο Ἡμερολόγιο ἀντίστοιχα].
εντολή Δυτικών στον σουλτάνο ή στον διάδοχο του; "οι Ρώσοι ετοιμάζονται να κάνουν με την κατάληψη της Οδησσού την Ουκρανία Περίκλειστο κράτος , κλείστους και εσύ τα ΣΤΕΝΑ"
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ο παίκτης λέγεται τουρκία "Ερντογάν: «Το Ιράκ μας προσφέρει 1 εκατ. βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα – Δεν χρειαζόμαστε κανέναν άλλον» και εννοεί την Ρωσία
ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΛΠΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΓΡΙΕΥΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΙΑΝΕΙ ΦΩΤΙΑ ...
Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ ...
" ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΟΔΗΣΣΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ..ΚΛΕΙΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ"
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ;
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΑΙ ΑΝ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΜΠΛΑΚΕΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΣΤΕΝΑ... ΤΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΠΡΩΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ..ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΡΩΣΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.
ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΑΛΛΑ ΜΕΣΩ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΩΝ...
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΛΙΓΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ;
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
οι σημερινές Χρυσές στολές και ο αποτροπιασμός τους για το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ
οι ΚΑΙΡΟΙ ήρθαν
η ΠΟΛΗ ήρθε πιο κοντά μας
το Ποθούμενο δεν είναι πλέον θρύλος , είναι η κατάληξη ενός ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ που εκπονήθηκε από την Οικονομία και την Φιλανθρωπία του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ, ενώ συνέτρεχαν δίπλα του σχέδια χοικών ανθρώπων.
Τα προηγούμενα χρόνια δίχως να συντρέχουν τα όσα πρωτοφανή σήμερα βίωνουμε αρθρογραφούσαμε και το στίγμα μας ήταν για τους γνωστικούς της νέας εποχής ως γραφικό ... λέγαμε και αναλύαμε ότι
"όλοι οι γεωπολιτικοί δρόμοι συγκλίνουν στα ΣΤΕΝΑ"
"στο τέλος του Πολέμου θα υπογραφεί μια και μοναδική συμφωνία, η συνθήκη της Κωνσταντινούπολης"
και εμμέναμε να τα θεωρούμε όλα αυτά με πνευματική ματιά και υπό το πρίσμα της μετανοίας και της αναγέννησης μας μέσα στα νάματα της Ορθοδοξίας..
Σε λίγο αδελφοί η πανηγυρτζίδικη "Ορθοδοξία" δεν θα έχει πέραση και τότε θα καταλάβουν αυτοί με τις Χρυσές στολές, ότι το να κάθονται πάντα πίσω από το ταμείο και να έχουν συναντίληψη με τις εξουσίες του απατέωνος τούτου κόσμου, ότι δεν τους έκανε καλό , μάλλον κακό ...
Τόσοι άγιοι , τόσες μαρτυρίες και όλοι εμείς στον χαβά της αμαρτιάς, μήν τυχόν και χάσουμε δευτερόλεπτο απόλαυσης και ευρώ πλεονεξίας...
" την ΠΟΛΗ θα την πάρουμε έτσι και αλλιώς , αν είμαστε σε μετάνοια θα την πάρουμε με χαρά , αν εμμένουμε στην αμαρτία θα την πάρουμε με κλάματα" έλεγε η ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ της Κλεισούρας
και έρχονται και μας λένε οι "πνευματικοί" της νεάς εποχής και θιασώτες του ψηφιακού μέλλοντος της υποδούλωσης μας ...
- για ποια ΠΟΛΗ μιλάς;
Σήμερα δεν θα βάλουμε τους Αγίους να τους μιλήσουν, θα τους βάλουμε δημοσιεύματα, να τους πουν τα παρακάτω ..πόσο δηλάδη τα πράγματα δείχνουν τον δρόμο για το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ..αν δεν το θέλουν να μην έρθουν, να πάνε στην Ευρώπη της Ούρσουλας, όπως πήγε ο Βησσαρίων της συνόδου Φεράρας - Φλωρεντίας.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ για αυτούς
Ο Βόσπορος -το στενό πέρασμα που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο, από το οποίο διέρχεται σημαντικό μερίδιο του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας και σιτηρών- δεν είναι απλώς ένα τουρκικό περιουσιακό στοιχείο. Είναι ένα από τα πιο στρατηγικά κρίσιμα περάσματα στον πλανήτη. Ο έλεγχός του, ή η ικανότητα επηρεασμού του ποιος τον ελέγχει, αποτελεί ένα έπαθλο που οι σοβαρές περιφερειακές δυνάμεις δεν αγνοούν.
Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Naftali Bennett, πήγε γηραιότερα, βάζοντας την Τουρκία στην ίδια πρόταση με το Ιράν: «Μια νέα τουρκική απειλή αναδύεται. Πρέπει να δράσουμε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ταυτόχρονα ενάντια στην απειλή από την Τεχεράνη και ενάντια στην εχθρότητα από την Άγκυρα».
Αυτές δεν είναι περιθωριακές φωνές. Όταν ένας εν ενεργεία υπουργός και ένας πρώην επικεφαλής της κυβέρνησης χρησιμοποιούν τη γλώσσα της ταυτόχρονης διαχείρισης απειλών τόσο για το Ιράν όσο και για την Τουρκία, εκπέμπουν μια στρατηγική στάση — η οποία έχει προφανείς επιπτώσεις για τη συνοχή του ΝΑΤΟ, το μέλλον του Βοσπόρου ως ουδέτερου περάσματος και τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.
Οι κολόνες της Αγιάς-Σοφιάς είναι λειψανοθήκες.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΑΛΑΔΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΑΚΟΥΜΠΟΥΝ - ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΜΕ ΤΡΟΜΟ
Διαβάζουμε το όμορφο άρθρο
Ο μέγας Ιουστινιανός στους 40 κίονες που στήριζαν τον ναό έβαλε λείψανα αγίων.
« Εν παντί κιόνι των άνω και των κάτω, εν έκαστον λείψανον έχει ενθρονισμένον».
Ακόμη και σήμερα βρίσκονται εκεί.
Ενθρονισμένα στην καρδιά των κιόνων.
Ο ναός είναι θεοστήρικτος και αγιοστήρικτος.
Τα άγια λείψανα των παλληκαριών της πίστης, οι κίονες των αγίων Κωνσταντίνου, Δημητρίου, Γεωργίου, των αγίων Αποστόλων και των μεγαλομαρτύρων Παρασκευής και Βαρβάρας είναι στην θέση τους.
Οι κολόνες της Αγιάς-Σοφιάς είναι λειψανοθήκες.
Στην Κωνσταντινούπολη συνέβησαν καταστρεπτικοί σεισμοί στο διάβα των αιώνων.
Όμως ο ναός ποτέ δεν καταστράφηκε ολοσχερώς.
Γιατί ;
Διότι στους πανέμορφους κίονές του υπάρχουν «ενθρονισμένα» λείψανα αγίων.
Αυτό το ξέρουν οι Τούρκοι.
Και χίλιους ιμάμηδες και μουεζίνηδες να βάλουν να τσιρίζουν, η Αγία Σοφία είναι,
επαναλαμβάνω,
«η λειψανοθήκη της Ορθοδοξίας».
Είναι κατόρθωμα των Ελλήνων,
μέσω του οποίου εκφράζουν ες αεί την πίστη τους στον Υιό και Λόγο του τριαδικού Θεού, ο οποίος
«εξήλθε νικών και ίνα νικήση».
Έτσι λέω των παιδιών είναι και η πατρίδα μας.
Κατάσπαρτη από λείψανα και οστά αγίων.
Η Ελλάδα είναι η Αγιά-Σοφιά της οικουμένης.
Δεν πρόκειται ποτέ να πέσει και να χαθεί.
«Η Ρωμιοσύνη θα χαθεί όντας ο κόσμος λείψει».
Τώρα που κάποια κομμάτια της γκρεμίστηκαν και «ηκρωτηρίασται το κάλλος της»,
όλοι μαζί «είμαστε στο εμείς»ένδοξοι και άδοξοι να τρέξουμε να την αναστυλώσουμε, όπως έπραξαν τότε οι Ρωμιοί πρόγονοί μας.
ΠΗΓΗ
Νίκη Αρναουτάκη
Τρίτη 28 Ιουλίου 2026
ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ: "σήμερα υπάρχει στον κόσμο μια κακότητα"
– Αν έχουν ειλικρινή μετάνοια και παρακαλέσουν τον Θεό να βοηθήση τα παιδιά τους, ο Θεός κάτι θα κάνη γι᾿ αυτά· θα τους ρίξη κανένα σωσίβιο, για να σωθούν από την φουρτούνα στην οποία βρίσκονται.
Ακόμη και αν δεν παρουσιασθούν άνθρωποι, για να τα βοηθήσουν, μπορεί και κάτι που θα δούν να συντελέση, ώστε να πάρουν μια καλή στροφή.
Να ξέρετε, αυτοί οι γονείς είχαν καλή διάθεση, αλλά δεν βοηθήθηκαν μικροί από την οικογένειά τους και δικαιούνται την θεία βοήθεια.
– Καμμιά φορά, Γέροντα, τα παιδιά ζουν πνευματική ζωή, αλλά συναντούν πολλές δυσκολίες από τους γονείς τους που είναι αδιάφοροι.
– Γι᾿ αυτά τα παιδιά ο Θεός φροντίζει περισσότερο από τα άλλα που έχουν γονείς που ζουν πνευματικά, όπως φροντίζει και για τα ορφανά.
– Από ποιά ηλικία, Γέροντα, τα παιδιά επηρεάζονται από το περιβάλλον;
– Τα παιδιά από την κούνια ακόμη αντιγράφουν τους γονείς. Ξεσηκώνουν ό,τι βλέπουν να κάνουν οι μεγάλοι και τα γράφουν όλα στην άδεια κασέτα τους.
Γι᾿ αυτό οι γονείς πρέπει να αγωνισθούν να κόψουν τα πάθη τους. Άσχετα αν μερικά τα κληρονόμησαν από τους δικούς τους γονείς, θα δώσουν λόγο στον Θεό, όχι μόνο γιατί δεν αγωνίσθηκαν να τα κόψουν, αλλά και γιατί έχουν ευθύνη που τα μεταδίδουν στα παιδιά τους.
– Γέροντα, παιδάκια που έχουν την ίδια αγωγή από το σπίτι τους, πώς γίνεται μερικές φορές να μη μοιάζουν καθόλου;
– Συχνά το παιδί δέχεται και πολλές επιδράσεις από το εξωτερικό περιβάλλον.
Αλλά, όταν μεγαλώση, αν έχη καλή διάθεση, ο Θεός θα του δώση περισσότερη φώτιση, για να καταλάβη τις αρνητικές επιδράσεις που έχει δεχθή και να αγωνισθή να τις αποβάλη. Σήμερα υπάρχει στον κόσμο μια κακότητα. Πάνε να καταστρέψουν τα παιδιά από μικρά.
Αντί να τα φρενάρουν από το κακό, μέχρι να ενηλικιωθούν, τα εμποδίζουν και από το καλό.
Και ύστερα, τα κακόμοιρα, όταν πέφτουν στην αμαρτία και ταλαιπωρούνται, θέλουν να σηκωθούν και δεν ξέρουν πώς να σηκωθούν.
Γιατί, άμα πάρουν τον γλυκό κατήφορο, δύσκολα μπορούν να σταματήσουν.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οικογενειακή Ζωή
Γνωρίζαμε ότι ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ προσευχόμενος ενώπιον Εικόνος της ΠΑΝΑΓΙΑΣ κοιμήθηκε , αλλά δεν ξέραμε ποια Εικόνα ήταν αυτή
Η εικόνα της Παναγίας μπροστά στην οποία προσευχόταν ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ και μπροστά στην οποία εκοιμήθη γονατιστός ονομάζεται “Umilenie” όπου σημαίνει Ευσπλαγχνία, ενώ ο Άγιος την είχε ονομάσει “Χαρά πάντων των χαιρόντων”. Είναι αγιογραφημένη σε πανί πάνω σε ξύλο κυπαρισσιού. Η τεχνοτροπία δεν είναι Βυζαντινή, ενώ η Παναγία εμφανίζεται μόνη χωρίς τον Χριστό αγκαλιά. Τα χέρια τα κρατάει σταυρωμένα στο στήθος ενώ το βλέμμα Της είναι χαμηλωμένο, γεμάτο ταπεινότητα. Γύρω από το Φωτοστέφανό Της γράφει: “Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε“
ΠΗΓΗ Γιῶργος Βς ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
Μετα την κοίμηση του αγίου ο ηγούμενος του Σαρώφ είπε στον μοναχό που εξυπηρετούσε τον άγιο στο κελί του να δώσει την εικόνα στις αδελφές στο Ντιβέγιεβο λέγοντας: «Είναι προορισμένη να είναι εκεί μαζί τους».
Και μερικές ”ορφανές” του θυμήθηκαν, ότι λίγο πριν την κοίμηση του που τον είχαν επισκεφθεί, τους έδειξε την εικόνα του κελλιού του και τους είπε: “Σας εμπιστεύομαι και σας αφήνω στη φροντίδα της βασίλισσας των Ουρανών.”
Η εικόνα σήμερα είναι διακοσμημένη με πολύτιμους λίθους, που τους χάρισε άφθονους ο τσάρος Νικόλαος κι η τσαρίνα Αλεξάνδρα κατά την αγιοκατάξη του αγίου Σεραφείμ το 1903.
Ο Άγιος Σεραφείμ έλεγε στον Ιβάν Σεμυώνοβιτς Μελιούκωφ, τον αδελφό της Αγίας Μάρθας του Ντιβέγιεβο (+21 Αυγούστου 1829): Μακάριος είναι όποιος θα μένει είκοσι τέσσερεις ώρες στο Ντιβέιεβο του πτωχού Σεραφείμ, από το πρωί της μιας ημέρας μέχρι το πρωί της άλλης, γιατί η Μητέρα του Θεού, η Ουράνια Βασίλισσα, επισκέπτεται το Ντιβέιεβο κάθε είκοσι τέσσερεις ώρες“».
ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
προσοχή τι τρώτε και τι πίνετε το καλοκαίρι αυτό ...
έρχονται πληροφορίες για επιδημίες σε πολλές χώρες
οι ΗΠΑ υποφέρουν με επιδημία από το παράσιτο κυκλοσπορίνη ..χιλιάδεςκόσμος υποφέρει
στην Άγκυρα της τουρκίας μιλούν για μεγάλη επιδημία (άγνωστη προς το παρόν) και αιτιολογούν το πόσιμο νερό ..
οι συνθήκες υγιεινής υστερούν απέναντι στο εφήμερο κέρδος
ποιος βγήκε τσάρκα στην τουριστική Ελλάδα και έφαγε φαγητό του ΘΕΟΥ;
ούτε για τα σκουπίδια ...το κέρδος μεσουρανεί και η η υγεία του συναθρώπου μας πάει περίπατο;
μάθετε στα παιδιά σας τα απλά , να μην τρώνε " σκουπίδια"
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
μαζί με την πείνα και οι έλεγχοι για τα κλοπιμαία
"μαζί με την πείνα θα γίνονται έλεγχοι σε όλες τις κλεψιές των λαμογιών από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο καρχαρία "
γιατί μας τα λέτε αυτά Γέροντα τον ρωτήσαμε
και η απάντηση του ήταν ...
- ο λαός θα πεινά και θα βρίσκεται σε εξαθλίωση και θα απαιτεί να ανοίξουν τα Κολοσσαία για τους κλέφτες ..
- θα τους ρίξουν τότε στα θηρία των ελέγχων
- θα δούμε τότε το μέγεθος , τώρα μας δίνουν την παρανυχίδα για δικές τους σκοπιμότητες
- πολλοί έφαγαν και τους παρέλαβε ο Δικαιοκρίτης ΘΕΟΣ , εμείς θα τους μάθουμε για να τους "μνημονεύουμε " για το κακό που έκαναν.
- εμείς θα πεινάμε και αυτούς θα τους κοπεί η όρεξη γιατί θα βγαίνουν άπλυτα και άπλυτα
- όλοι θα κελαηδάνε και ο ένας θα δίνει τον άλλο έτσι για να μην κουράζεται ο έλεγχος
- στο ενδιάμεσο των πολεμικών ανταποκρίσεων οι πεινασμένοι θα " χορταίνουν" με σκάνδαλα επί σκανδάλων ..
- τελικά παιδί μου δεν φταίνε οι κλέφτες αλλά η δική μας αδιαφορία να τους ανοίξουμε την πόρτα και να χαλάσουν την πατρίδα ..
- ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ θα οικονομήσει πάλι τα κλεμμένα να γυρίσουν στην Ελλάδα
- για αυτό μην φοβάστε τώρα που θέλουν να σας βουλώσουν με τον δυσώνυμο
- να είστε από μια μεριά και να βλέπετε το ρίγος τους
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
τουρκικά μαχητικά στις Βαλτικές χώρες και τα "μυαλά στα κάγκελα" για τους πρώην φίλους τους Ρώσους
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ
Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη εγκαθίστανται για πρώτη φορά στις χώρες της Βαλτικής. Με την πρώτη ματιά, αυτό φαίνεται να είναι μια τυπική εναλλαγή στο πλαίσιο της λεγόμενης εναέριας αστυνόμευσης του ΝΑΤΟ σε ένα εσθονικό αεροδρόμιο. Αλλά το πλαίσιο υποδηλώνει ότι η Τουρκία έχει έναν πολύ πιο μακροπρόθεσμο σκοπό εδώ, έναν σκοπό που επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια της Ρωσίας, γράφει η ρωσική επιχειρηματική εφημερίδα (vzglyad)...
...η Άγκυρα αποφάσισε να συμμετάσχει σε αυτήν την ανοιχτά προκλητική αποστολή για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια, ακριβώς όταν είχε αναλάβει τις πιο επικίνδυνες και επικίνδυνες πτυχές της.
Αυτή η κίνηση της τουρκικής ηγεσίας δεν φαίνεται να είναι τυχαία, ειδικά δεδομένου του γενικότερου πλαισίου των τρεχουσών σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ένας υποθετικός λογισμός - οι ΗΠΑ διώχνουν τους στρατιώτες τους από τον Περσικό μήπως γιατί θέλουν να κάνουν χρήση πυρηνικών;
ΔΥΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΜΑΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΌ
για να σπάσεις τον γρανίτη της οροσειράς που έχουν το απεμπλουτισμένο Ουράνιο οι Πέρσες χρειάζεσαι πυρηνικά και όχι απλές βόμβες ή πυραύλους
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ:
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν και οι αναφορές του Trump στις υπόγειες εγκαταστάσεις του Pickaxe (Όρος Καλάνγκ), οι οποίες τα τελευταία χρόνια βρίσκονται στο επίκεντρο των διεθνών ανησυχιών για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι γνωρίζει πλήρως τι συμβαίνει στην περιοχή, απορρίπτοντας οποιαδήποτε ανάγκη ενημέρωσης από την ισραηλινή κυβέρνηση.«Δεν χρειάζομαι να μου πει ο Netanyahu τίποτα για το Pickaxe Mountain.
Ο Netanyahu λέει αυτά τα πράγματα επειδή θέλει να παραμείνω αναμεμειγμένος με το Ιράν.»
Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται ως μήνυμα ότι η Ουάσιγκτον λαμβάνει τις αποφάσεις της ανεξάρτητα από τις πιέσεις του Ισραήλ, αν και η στρατηγική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών παραμένει εξαιρετικά στενή.
Στη συνέχεια, ο Trump προχώρησε σε ακόμη μία απειλή.
«Ξέρουμε ακριβώς τι συμβαίνει στο Pickaxe. Δεν είναι μεγάλο πρόβλημα. Αν δεν συμφωνήσουμε, θα το καταστρέψουμε.»
Η συγκεκριμένη αναφορά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς πρόκειται για μία από τις ελάχιστες φορές που Αμερικανός πρόεδρος κατονομάζει δημόσια συγκεκριμένη εγκατάσταση ως πιθανό στόχο στρατιωτικής επιχείρησης.
Ο Trump επιχείρησε ταυτόχρονα να εμφανιστεί ως υποστηρικτής της διπλωματικής λύσης.
Όπως δήλωσε, δεν επιθυμεί επιθέσεις κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων ή κρίσιμων υποδομών του Ιράν.
«Δεν θέλω να επιτεθώ σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και γέφυρες. Δεν επιδιώκω κάτι τέτοιο.»
Παρά ταύτα, το μήνυμα που εξέπεμψε ήταν σαφές: εφόσον οι συνομιλίες αποτύχουν, όλα τα σενάρια παραμένουν ανοικτά. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
Οι Αμερικανοί εγκαταλείπουν νύχτα τις ημικατεστραμμένες βάσεις τους στην Μέση Ανατολή καθώς τους τελείωσαν τα καύσιμα και τα πυρομαχικά και δεν τα κατάφεραν απέναντι στο Ιράν. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
πάρτε μια ανάσα μέσα στο πνευματικό καμίνι και το καμίνι του καλοκαιριού
Η ιστορία του Λειψάνου της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος…!!!
Του Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Η Σκήτη της Αγίας Άννης βρίσκεται κοντά στη Μονή Αγίου Παύλου και κατοικείται από Έλληνες μοναχούς, οι οποίοι ακολουθούν τον ιδιόρρυθμο βίο.
Το “Κυριακό” χτίστηκε το 1752 και τοιχογραφήθηκε λίγο αργότερα. Κατά την παράδοση, τα υλικά για την ανοικοδόμηση του Ναού μετέφεραν οι ίδιοι οι Μοναχοί, χωρίς να χρησιμοποιήσουν ζώο ή άλλο μεταφορικό μέσο, σε ένδειξη ιδιαίτερης τιμής στην Αγία Άννας
Στο “Κυριακό” της Σκήτης της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος φυλάσσεται, σαν πολύτιμος θησαυρός, τμήμα του αριστερού ποδιού της Αγίας.
Για το ιερό αυτό λείψανο υπάρχουν οι εξής πληροφορίες στον Κώδικα 3 της Σκήτης:
«Κάποιος Ιερέας, εφοδιασμένος με έγγραφο του Οικουμενικού Πατριάρχη, σε ένα από τα ταξίδια του επισκέφτηκε την πόλη Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) της Αρμενίας.
Στον Ναό των Αγίων Μαρτύρων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου υπήρχαν πολλά λείψανα Αγίων, μεταξύ των οποίων και το πόδι της Αγίας Άννας. Προκειμένου να μην περιέλθει το λείψανο αυτό σε χέρια αλλοδόξων το αγόρασε, παίρνοντας πιστοποιητικό από τους Μητροπολίτες Καισαρείας της Καππαδοκίας Επιφάνιο και Χαλδείας Σίλβεστρο.
Μερικά χρόνια αργότερα δύο Άραβες Αρχιερείς, του Πατριαρχείου της Αντιοχείας, περιόδευαν στο Άγιο Όρος για ελεημοσύνη, έχοντας το λείψανο της Αγίας Άννας και το αντίστοιχο πιστοποιητικό γνησιότητας, τα οποία είχαν αγοράσει από τον εν λόγω Ιερέα.
Φτάνοντας στην Σκήτη της Προβάτας συνάντησαν τον Πνευματικό Ματθαίο τον Λέσβιο, που ήταν Εξομολόγος του Βοεβόδα Κατακουζηνού. Ο Γέροντας Ματθαίος έχοντας οικονομική άνεση, αγόρασε από τους Άραβες Αρχιερείς το λείψανο του αριστερού ποδιού της Αγίας Άννας μαζί με το Πιστοποιητικό της γνησιότητάς του.
Όταν ο Διονύσιος Γ΄ ο Βάρδαλης επεξέτεινε το “Κυριακό” της Σκήτης το 1666, οι Αδελφοί της Σκήτης αποφάσισαν να αποκτήσουν το Ιερό Λείψανο της Αγίας Άννας. Έστειλαν αντιπροσωπεία στο κελί του Αγίου Γεωργίου στην Προβάτα, όπου εγκαταβίωνε ο πνευματικός Ματθαίος ο Λέσβιος. Την αντιπροσωπεία την αποτελούσαν ο πνευματικός Γερμανός και ο πνευματικός Διονύσιος από την Μικρά Αγία Άννα, Λέσβιοι και αυτοί.
Ο Γέροντας Ματθαίος αρνήθηκε στην αρχή να τους δώσει τον πολύτιμο αυτό θησαυρό. Μετά όμως δεκαπέντε μέρες, χωρίς άλλη ενόχληση από τους Πατέρες της Σκήτης, πιθανόν μετά από κάποιο θαυμαστό σημείο που είδε, πήγε στην Αγία Άννα και κατέθεσε στο “Κυριακό” το Iερό Λείψανο, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα και επιτελεί πλήθος θαυμάτων...!!!
Ο Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος γράφει τα εξής για το ιερό αυτό λείψανο της Αγίας Άννας:
«…Με δέος ατενίζουμε το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας – το πάνσεπτο πέλμα του ποδός της συγκεκριμένως – το οποίο παλαιόθεν είναι θησαυρισμένο στο ιερό Βήμα του Κυριακού και ιεροτελεστικώς εξοδεύεται από εκεί καθ΄ ορισμένη στιγμή. Και έχει πολλά να σκεφτεί ο νους μας….
“Aυτό το Άγιο πέλμα έφερε από συλλήψεως και κατά την κυοφορία και από γεννήσεως περιέφερε εν τοις εξής την πρόξενο της σωτηρίας μας Μαρία!
Αυτό το άγιο πέλμα ποδηγέτησε την Πανάμωμο Κόρη στις αυλές της Ναζαρέτ για μόλις μια τριετία και συμβάδισε ακολούθως με τα ποδαράκια της Θεόπαιδος Μαριάμ στον Ναό του Σολομώντος, για να την αποχωρισθεί οριστικώς, αφού νηπιάζουσα την προσήγαγε και την αφιέρωσε κατά αυτοθέλητη υπόσχεση και κατ΄ εκπλήρωσιν θείας βουλής στα Άγια των Αγίων για την αγγελική προετοιμασία της για την κοσμοσωτήριο αποστολή της: «…Ἄπιθι τέκνον, τῷ δοτῆρι γενήθητι, καὶ ἀνάθημα, καὶ εὐῶδες θυμίαμα. Εἴσελθε εἰς τὰ ἄδυτα, καὶ γνῶθι μυστήρια, καὶ ἑτοιμάζου γενέσθαι, τοῦ Ἰησοῦ οἰκητήριον, τερπνὸν καὶ ὡραῖον…»!
(Απόστιχο Εσπερινού Εισοδίων)
Μπροστά μας, λοιπόν τώρα, μια ακόμα συγκλονιστική διαχρονική απόδειξις της οικονομίας του Παντάνακτος Θεού. Δεν είναι δυσωδία αποπνέοντα και αποστροφή προκαλούντα, όπως συμβαίνει με τα πτώματα και τα λοιπά έκδοχα των κοινών και δη εν αμαρτίαις τεθνηκότων συνανθρώπων μας, αλλά επιθυμητά προς θέα, αφή και ασπασμό τα τίμια λείψανα των αγίων μελών της Εκκλησίας μας, και μάλιστα εκείνων του αμεσωτάτου περιβάλλοντος του Κυρίου, και, έτι πλέον, των οικογενών της ανθρωπίνης για την σωτηρία μας υποστάσεώς Του.
Εν προκειμένω και υπ’ όψιν έχουμε – πέρα της ως ανωτέρω περιγραφείσης θαυματουργού Εικόνος – το πλησιέστερο προς την Μητέρα Του βιολογικό στοιχείο, μέσα σε πεποικιλμένη αργυροθήκη΄ οφθαλμοφανές δηλαδή, ψηλαφητό, προσκυνητό και ασπαστό το ιερό αυτό κατάλοιπο της μετ’ Εκείνου κατά σάρκα συγγενείας Του μαζί μας.
Είναι να χάνη κανείς τον νου του όταν σκεφθή και εμβαθύνη λιγάκι στα όσα οικονομεί και εξακολουθεί να ενεργή ο Πανάγαθος Θεός. Χάριτί Του δε υπερβαλλόντως αυτά τα στενώς κατά σάρκα συγγενικά Του πρόσωπα, όχι μόνο εμποδίζουν να μη χαθούμε οι ταλαίπωροι εμείς, αλλά και συντελούν στο να γινώμεθα ‘μέρα με τη ‘μέρα όλο και πιο άξιοι ευσπλαχνίας και ελέους, ακολούθως δε όλο και πιο κατάλληλοι για αγιασμό και για θείες κατακοσμήσεις.
Αλλοίμονό μας, εν ημέρα κρίσεως, αν δεν επωφεληθούμε αυτών των παροχών και καταξιώσεων»…!!!
ΠΗΓΕΣ
Α. Γερασίμου Σμυρνάκη. ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ. Εκδόσεις Πανσέληνος, 1988
Β. Η Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννας, έκδοση Αδελφότητας Καρτσωναίων, 2007
Γ. Ευαγγέλου Λέκκου. Η Αγία Άννα – Βίος και Παρακλητικός Κανόνας
Δ. Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου. Θεομητορικά και εξόδια στον Άθωνα
ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)