Ελληνορωμαϊκά!
ΑΡΘΡΑ του Δρ. Κωνσταντίνου Βαρδάκα Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι το τέλος του μεγάλου παιδαγωγικού κανόνος του Ελληνικού Ορθόδοξου Γένους. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η πραγματικότητα της επανεκκίνησης της συναλληλίας, του φιλότιμου και της αρχοντικής λεβεντιάς. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η αναστήλωση του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού στην σωστή αποστολική του πορεία.
Ελληνορωμαϊκά!
Σάββατο 30 Μαΐου 2026
μην ρωτάτε για την αψυχολόγητη συμπεριφορά του Τράμπ ρώτηστε για την δαιμονική ακίδα του Covid -19 που πλημμύρισε το μυαλό μας;
για τις ψυχές , για τους άγνωστους μάρτυρες για εμάς τους αμαρτωλούς
διαβάσαμε:
ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΟ ΔΟΥΣΙΚΟ: ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ...
Γεώργιος Αποστολάκης:
Υπάρχουν κάποιες νύχτες που μοιάζουν να μην ανήκουν ολοκληρωτικά σε αυτόν τον κόσμο.
Νύχτες που ο άνθρωπος, έστω για λίγες ώρες, αφήνει πίσω του τον θόρυβο της καθημερινότητας, τους λογαριασμούς, τις αγωνίες, τις ειδήσεις, τις μικρές και μεγάλες συγκρούσεις της ζωής, και στρέφει το βλέμμα του προς κάτι βαθύτερο. Προς εκείνο το μεγάλο μυστήριο που συνοδεύει τον άνθρωπο από τότε που πρωτοστάθηκε πάνω στη γη: το ερώτημα αν η αγάπη, η μνήμη και η ύπαρξη τελειώνουν πράγματι με τον θάνατο.
Σήμερα είναι Ψυχοσάββατο.
Για τους πιστούς της Εκκλησίας είναι ημέρα αφιερωμένη στις ψυχές των κεκοιμημένων. Ημέρα μνήμης, προσευχής και αγάπης. Όμως, ακόμη και για εκείνους που αμφιβάλλουν ή αναζητούν, η ημέρα αυτή κρύβει μια βαθιά ανθρώπινη αλήθεια: ότι οι άνθρωποι που αγαπήσαμε δεν παύουν να κατοικούν μέσα μας. Η μνήμη τους εξακολουθεί να επηρεάζει τις σκέψεις μας, τις επιλογές μας, ακόμη και τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο.
Χθες το βράδυ βρέθηκα στην αγρυπνία της Ιεράς Μονής Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου, κοντά στην Πύλη Τρικάλων.
Όποιος έχει βρεθεί έστω μία φορά εκεί, γνωρίζει ότι δεν πρόκειται απλώς για έναν ιστορικό ή θρησκευτικό χώρο. Είναι ένας τόπος που σε υποχρεώνει σχεδόν να σωπάσεις. Το αρχαίο Καθολικό της Μονής, οι τοιχογραφίες των μεγάλων μαστόρων της Κρητικής Σχολής, οι φορητές εικόνες, τα ιερά κειμήλια, η ευωδιά της τιμίας κάρας του Αγίου Βησσαρίωνος, το φως των καντηλιών που τρεμοπαίζει μέσα στο σκοτάδι, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτές τις γραμμές ίσως δίνουν μια μικρή μόνο ιδέα. Το ημίφως, οι σκιές, οι χρυσές ανταύγειες των εικόνων, οι λειτουργοί μπροστά στην Ωραία Πύλη. Όλα μοιάζουν σαν να ανήκουν σε μια άλλη διάσταση του χρόνου.
Λειτουργοί της αγρυπνίας ήταν ο σεβαστός Γέρων Βησσαρίων, καθηγούμενος της Μονής, ενώ προΐστατο ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αυλώνος κ. Χριστόδουλος, απλός, λιτός και σεβάσμιος, με εκείνη τη γαλήνη που θυμίζει τους παλαιούς αββάδες των ερήμων.
Ο ναός γέμισε γρήγορα. Μόνο άνδρες, καθώς το μοναστήρι παραμένει άβατο, σύμφωνα με την εντολή του Αγίου κτίτορά του.
Άφθονα τα κόλλυβα.
Αμέτρητα τα ονόματα.
Χιλιάδες οι ψυχές που πέρασαν από τα χείλη των ιερέων και από τις καρδιές των προσκυνητών.
Και κάπου εκεί, μέσα στις πολλές ώρες της ακολουθίας, γεννήθηκε μέσα μου μια αίσθηση που δύσκολα περιγράφεται. Δεν ξέρω αν θα την ονόμαζα βεβαιότητα. Ίσως περισσότερο εμπειρία.
Ένιωθα ότι οι ζωντανοί και οι κεκοιμημένοι δεν ήμασταν δύο διαφορετικοί κόσμοι.
Ότι αποτελούσαμε μία κοινότητα.
Μία μεγάλη οικογένεια.
Οι παρόντες και οι απόντες.
Οι ορατοί και οι αόρατοι.
Ενωμένοι μέσα στη μνήμη, στην αγάπη και στην προσευχή.
Η σκέψη μου περιπλανήθηκε τότε σε όλους τους ανθρώπους που έφυγαν.
Πρώτα στον Βασίλη μας.
Ύστερα στους γονείς, στους συγγενείς, στους φίλους, στους γνωστούς.
Και μετά άρχισα να γυρίζω νοερά στα σπίτια του χωριού όπου γεννήθηκα. Σαν να περπατούσα ξανά τους δρόμους του. Θυμόμουν πρόσωπα. Άλλοτε ολόκληρα ονόματα, άλλοτε μόνο επώνυμα, άλλοτε μονάχα ένα βλέμμα ή ένα χαμόγελο. Και τους μνημόνευα έναν-έναν.
Όταν η μνήμη μου αδυνατούσε να συμπληρώσει τα στοιχεία, εμπιστευόμουν την πανσοφία του Θεού.
Εκείνος γνωρίζει τα ονόματα όλων.
Εκείνος δεν ξεχνά κανέναν.
Και τότε κατάλαβα κάτι που ίσως έχει σημασία για όλους μας.
Ανεξάρτητα από το πώς αντιλαμβάνεται κανείς το μυστήριο του θανάτου, η λήθη είναι πάντοτε μια δεύτερη απώλεια.
Η μνήμη είναι πράξη αγάπης.
Και η προσευχή, για όσους πιστεύουν, είναι η υψηλότερη μορφή μνήμης.
Γι’ αυτό, σήμερα, θα ήθελα να παρακαλέσω όλους όσοι διαβάζουν αυτές τις γραμμές:
Μην ξεχνάτε τους ανθρώπους σας.
Ανάψτε ένα κερί.
Πείτε ένα όνομα.
Κάντε μια μικρή προσευχή.
Θυμηθείτε έναν πατέρα, μια μητέρα, έναν αδελφό, έναν φίλο, έναν γείτονα που έφυγε.
Ακόμη κι αν δεν είστε βέβαιοι τι υπάρχει πέρα από τον ορίζοντα αυτής της ζωής, η αγάπη δεν χάνεται ποτέ όταν γίνεται μνήμη.
Και αν η Εκκλησία έχει δίκιο — όπως πιστεύω βαθιά — τότε οι ψυχές περιμένουν αυτή τη μνήμη όπως ένα διψασμένο παιδί περιμένει ένα ποτήρι δροσερό νερό.
Ένα μικρό «αναψυκτικό».
Ένα γλυκό.
Ένα σημάδι ότι δεν τις ξεχάσαμε.
Αιωνία τους η μνήμη.
πέστου τα βρε τούρκε να μάθουν .." αν η Αθήνα οργανωνόταν και καλούσε σε Συνέδριο για την Άλωση "
Παρασκευή 29 Μαΐου 2026
τελικά με τι πλευρό θα ξυπνήσει;
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ
Δεν κατέληξε σε απόφαση ο Τραμπ για τη συμφωνία με το Ιράν, παραμένουν ανοιχτά ζητήματα
Δύο ώρες κράτησε η σύσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ με τους συμβούλους του στον Λευκό Οίκο - Η Ουάσινγκτον πιστεύει ότι βρίσκεται κοντά σε συμφωνία, αλλά εξακολουθούν να συζητούνται θέματα, μεταξύ των οποίων και το «ξεπάγωμα» κεφαλαίων για το Ιράν
Ο πόλεμος στο Ιράν έχει δυσανάλογο αντίκτυπο στις πιο ευάλωτες χώρες του κόσμου λόγω των υψηλότερων τιμών των καυσίμων και των λιπασμάτων και των κινδύνων για τις θέσεις εργασίας και τα μέσα διαβίωσης, προειδοποίησαν αρκετοί διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί.
Οι επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του Ομίλου της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου προβλέπουν επίσης περαιτέρω οικονομικές ζημίες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες εάν δεν ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ, από το οποίο συνήθως διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Από τον Μπίλι Στόκγουελ
https://edition.cnn.com/2026/05/29/world/live-news/iran-trump-war-news
είναι απλό σουλτάνε γιατί δεν μπορούν να χωνέψουν οι Έλληνες την Άλωση της Πόλης; ειδικά σήμερα ...γιατί είσαι αχώνευτος
ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως: "ήρθε η ΠΟΛΗ πιο κοντά"
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Σας το προαναγγείλαμε την Τετάρτη 27 Μαίου ανήμερα του ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ του Ρώσου
βλ. https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/05/blog-post_775.html
Ήταν την περασμένη Κυριακή το απόγευμα, όταν δεχτήκαμε ένα μήνυμα ανάμεσα στα τόσα, αλλά αυτό ήταν διαφορετικό γιατί προερχόνταν από καθαρή πνευματική πηγή που γνωρίζουμε ...
Και το μήνυμα αυτό ήταν συγκεκριμένο εν μέσω όλων αυτών που βιώνουμε ..
Ήταν μήνυμα ελπίδας και καλής είδησης.
Δεν ήταν μήνυμα πολιτικό ή στρατιωτικό, αλλά προφητικό.. ευαγγελικό
Φυσικά ο καθένας θα το προσλάβει με τον δικό του τρόπο και ανάλογα την ευρύτητα της Πίστης του και όσων έχει βιώσει από τις εμπειρίες της ζωής του..
Μας δόθηκε η ευλογία να το αναφέρουμε ανήμερα της Μνήμης της Άλωσης της ΠΟΛΗΣ γιατί το μήνυμα αυτό ήλθε από ένα μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας , τον Ιερό Χρυσόστομο, τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως..
και μπορεί κάποιοι να αναρωτιούνται ..μα είναι τόσο ζωντανοί οι Άγιοι μας;
Στην προκειμένη περίπτωση και εμείς προσωπικά συγκλονιστήκαμε γιατί πρώτη φορά αντιλαμβανόμαστε την ηχηρή πλέον παρουσία του Χρυσορρήμονα στο προφητικό λόγο, θεωρώντας ότι κυρίως μόνο νεώτεροι Άγιοι μας έδωσαν εθνικό προφητικό λόγο .
Αλλά όπως βλέπουμε όλοι οι ΑΓΙΟΙ μας βρίσκονται ήδη σε ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ
Και μας συγκλόνισαν οι παρακάτω αποκαλύψεις γιατί αυτός ο λόγος του ΑΓΙΟΥ προδιαγράφει μια σύντομη χρονική πορεία.
Μια πορεία που εξ αιτίας κάποιων γεγονότων που έγιναν μπροστά μας και δεν τα αντιληφθήκαμε, αλλά τα γνωρίζει μόνο ο Ουρανός, επιτάχυναν ήδη την πορεία μας προς το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ.
Δείχνουν και κάτι άλλο ..την ΒΟΥΛΗ, το ΘΕΛΗΜΑ του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ να τρέξει τα γεγονότα, ίσως όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς με την κοινή λογική μας, ότι δεν πάει άλλο ..ότι η δαιμονοκρατία ακουμπάει τον Ουρανό και ξεχειλίζει το ποτήριον της ΘΕΙΙΚΗΣ ΟΡΓΗΣ.
Μέσα σε αυτό το πνευματικό πλαίσιο της δαιμονικής σκλαβιάς ακούγεται ολοζώντανος ο Ιερός Χρυσόστομος ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ο Διώκτης των αιρέσεων και ο Διωκώμενος να προαναγγέλλει το ΘΕΛΗΜΑ του ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ:
" ήρθε η ΠΟΛΗ πιο κοντά"
"για να επιβιώσετε να τραφείτε με πνευματική τροφή"
Αυτός που τα άκουσε αυτά τα λόγια γέμισε με ΧΑΡΑ, την οποία αμέσως μετέδωσε σε αυτούς που τα ακούσαν πρώτοι.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΥΓ. προσπαθήσαμε να σας μεταφέρουμε τα παραπάνω με τον πτωχό λόγο γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν λόγια, αλλά ευρύτητα καρδιάς να προσλάβει αυτές τις τρεις - τέσσερες λέξεις του Ιερού Χρυσοστόμου ..προσωπικά από τότε που τις ακούσαμε καθημερινά ψάλλουμε το απολυτικίο του ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.
δημοσιεύσεις προηγούμενων 24ωρων μπορεί να μας δείξουν κάτι
" Bloomberg - στρατιωτικοστρατηγική περικύκλωση της Ρωσίας από την τουρκία και έτσι εξηγούνται πολλά και όχι μόνο οι ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ"
βλ. https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/05/bloomberg.html
"με τα νέα κόμματα εδώ ξεχάσαμε τον τούρκο βρε παιδιά"
βλ.https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/05/blog-post_463.html
Παραμονή του Ψυχοσάββατου ανήμερα της Άλωσης και μνημονεύουμε τους σφαγιασθέντες εντός της Αγίας Σοφίας Ρωμιούς και σύντομα εντός αυτής το μνημόσυνο τους
Κτυπούν τον μοναδικό πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Ιράν και ακούγεται καταιγισμός πυροβόλων όπλων στα Στενά του Ορμούζ ...όπως προείπαμε ζούμε την ΨΥΧΩ Γεωπολιτική των πσράφρονων
μπροστά μου έβγαλε τα παπούτσια του μέσα στο βαρύ χιονιά, τα έδωσε στον Μπαρμπά Θωμά και έμεινε ξυπόλητος ..δεν ήταν τρελός ..ήταν φίλος του Χριστού ο Κώστας
Πέμπτη 28 Μαΐου 2026
"η Πόλις εάλω" - 792 αφίξεις νότια της Κρήτης..σε μια μέρα παραμονή της άλωσης ...29 Μαϊου 2026
λέμε ότι θα ρθεί ο Τούρκος; μήπως ήδη ήρθε μεταμφιεσμένος σε "Έλληνα" ;;
φώτο Ανήμερα της Υπαπαντής του 2024 πήγε κάποιος στον "Μαύρο" δηλ. στον Ταξιάρχη στον Μανταμάδο και τον ρώτησε :