"Θα’ ρθει καιρός, που θα σας πουν να βουλωθείτε με τη βούλα του Σατανά. Να μη βουλωθείτε. Αν βουλωθείτε και στου βοδιού το κέρατο να κρυφθείτε θα σας βρουν”
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Το Wi-Fi σε «βλέπει» ακόμα κι αν δεν έχεις κινητό: Η αόρατη επιτήρηση που έρχεται.
Μια τεχνολογία που μετατρέπει κάθε router σε «μάτι», ακόμη και η Ευρώπη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου!
Περίληψη
Το άρθρο εξετάζει τη νέα τεχνολογία Wi-Fi sensing, η οποία επιτρέπει την ανίχνευση και ενδεχομένως την αναγνώριση ανθρώπων μέσω της ανάλυσης μεταβολών στα ραδιοκύματα των ασύρματων δικτύων. Ερευνητικές ομάδες στην Ευρώπη έχουν δείξει ότι τα σήματα Wi-Fi μπορούν να αποκαλύψουν παρουσία, κίνηση και μοναδικά «ραδιοβιομετρικά» χαρακτηριστικά ενός ατόμου. Η δυνατότητα αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον της ιδιωτικότητας, καθώς η φυσική παρουσία μπορεί να καταγράφεται ακόμη και χωρίς χρήση συσκευής ή σύνδεση σε δίκτυο.
Το Wi-Fi sensing εντάσσεται σε ένα ευρύτερο περιβάλλον ψηφιακού μετασχηματισμού, όπου κάθε πτυχή της ζωής παράγει δεδομένα. Αν οι τεχνολογίες αυτές συνδυαστούν με υπάρχοντα συστήματα παρακολούθησης, μειώνεται δραστικά η δυνατότητα ανώνυμης παρουσίας στον δημόσιο χώρο.
Παρότι σήμερα οι εφαρμογές βρίσκονται κυρίως σε ερευνητικό στάδιο, η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι πολλές τεχνολογίες επιτήρησης μεταβαίνουν γρήγορα από τα εργαστήρια σε εμπορική και κρατική χρήση. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η τεχνολογική δυνατότητα, αλλά το ρυθμιστικό και θεσμικό πλαίσιο που θα καθορίσει τα όριά της.
Το άρθρο καταλήγει στην ανάγκη δημόσιας συζήτησης, νομικής προστασίας και διαφάνειας πριν οι νέες μορφές ασύρματης ανίχνευσης καταστούν καθολικές.
Σκηνή πρώτη: Ένα καφέ στο κέντρο της πόλης
Φανταστείτε το εξής σενάριο. Μπαίνετε σε ένα καφέ για να συναντήσετε έναν φίλο. Δεν έχετε κινητό μαζί σας. Το αφήσατε σπίτι επίτηδες. Δεν συνδέεστε πουθενά. Δεν κοιτάζετε καμία οθόνη. Απλώς κάθεστε, πίνετε τον καφέ σας και φεύγετε.
Ερώτηση: Σας κατέγραψε κάποιος;
Η παλιά απάντηση ήταν: «Μόνο αν υπάρχει κάμερα ασφαλείας».
Η νέα απάντηση είναι πολύ διαφορετική: Το router του καφέ — αυτό που δίνει Wi-Fi στους πελάτες — μπορεί να έχει «δει» ότι μπήκατε. Ότι καθίσατε στο τρίτο τραπέζι δίπλα στο παράθυρο. Ότι σηκωθήκατε δύο φορές. Ότι φύγατε στις 18:47. Και αν έχει αρκετά δεδομένα από προηγούμενες επισκέψεις σας, μπορεί να «ξέρει» ότι είστε εσείς — όχι κάποιος άλλος.
Χωρίς κάμερα. Χωρίς κινητό. Χωρίς σύνδεση.
Αυτό δεν είναι επιστημονική φαντασία. Είναι το αντικείμενο δύο πρόσφατων ευρωπαϊκών ερευνών και μιας επίσημης προειδοποίησης από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Τι ακριβώς ανακοίνωσε η Κομισιόν
Στις 21 Φεβρουαρίου 2026, ο επίσημος λογαριασμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής @DigitalEU στην πλατφόρμα X ανήρτησε ένα μήνυμα που έκανε πολλούς να παγώσουν:
«Τα δίκτυα Wi-Fi μπορούν να σε αναγνωρίσουν, ακόμα κι αν δεν είσαι συνδεδεμένος. Χρησιμοποιώντας μόνο κεραίες και αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, Γερμανοί ερευνητές ανακατασκεύασαν τα σχήματα ανθρώπων μέσα σε δωμάτιο. Προειδοποιούν ότι η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο παρακολούθησης.»
Η έρευνα προέρχεται από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καρλσρούης (KIT) στη Γερμανία. Και ο τίτλος της επίσημης ανακοίνωσής τους ήταν αποκαλυπτικός: «Ο κατάσκοπος που ήρθε από το Wi-Fi: Προσοχή στην επιτήρηση μέσω ραδιοδικτύων!»
Πώς γίνεται αυτό; Η επιστήμη πίσω από το «αόρατο μάτι»
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που νομίζαμε για το Wi-Fi.
Το Wi-Fi δεν είναι απλώς «internet χωρίς καλώδιο». Είναι ραδιοκύματα ταξιδεύουν από τον δρομολογητή (router) προς τις συσκευές σας και πίσω. Αυτά τα κύματα διαπερνούν τοίχους, έπιπλα, πόρτες. Και φυσικά, διαπερνούν ανθρώπους.
Το κλειδί είναι αυτό: Κάθε φορά που ένα ραδιοκύμα περνά μέσα από το σώμα σας ή αναπηδά πάνω του, αλλάζει. Η αλλαγή είναι μικροσκοπική, αλλά μετρήσιμη. Και το πιο σημαντικό: είναι μοναδική για κάθε άνθρωπο.
Γιατί; Επειδή το σώμα κάθε ανθρώπου είναι διαφορετικό: Το ύψος σας. Η σωματοδομή σας. Ο τρόπος που περπατάτε. Ακόμα και η πυκνότητα των οστών σας και η σύσταση του σώματός σας.
Όλα αυτά δημιουργούν ένα μοναδικό «αποτύπωμα» στα ραδιοκύματα — σαν ένα δακτυλικό αποτύπωμα, αλλά αόρατο.
Η ιταλική μελέτη «WhoFi»: Σε αναγνωρίζουν με 95,5% ακρίβεια
Παράλληλα με τη γερμανική έρευνα, Ιταλοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης δημοσίευσαν τον Ιούλιο του 2025 τη μελέτη «WhoFi» — ένα σύστημα που πάει ένα βήμα παραπέρα.
Δεν λέει απλώς «υπάρχει κάποιος στο δωμάτιο». Λέει: «Αυτός είναι ο Γιώργος. Τον είδαμε και χθες.»
Πώς το κάνει; Χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη (AI) για να αναλύσει τις μικροσκοπικές αλλαγές που προκαλεί κάθε σώμα στα σήματα Wi-Fi. Μετά από «εκπαίδευση» με αρκετά δεδομένα, το σύστημα μαθαίνει να ξεχωρίζει τους ανθρώπους — ακόμα κι αν φοράνε διαφορετικά ρούχα.
Στις δοκιμές τους, οι ερευνητές πέτυχαν ακρίβεια 95,5% στην αναγνώριση του σωστού ατόμου. Δηλαδή, αν περάσετε μπροστά από ένα Wi-Fi δίκτυο που «σας γνωρίζει», υπάρχει 95% πιθανότητα να σας αναγνωρίσει σωστά.
Χωρίς να σας ρωτήσει. Χωρίς να το ξέρετε. Χωρίς να έχετε συσκευή.
Σκηνή δεύτερη: Η διαδήλωση που δεν φωτογραφήθηκε
Ας πάμε σε ένα πιο ανησυχητικό σενάριο.
Φανταστείτε μια ειρηνική διαδήλωση σε μια πλατεία. Οι διοργανωτές έχουν φροντίσει: «Μην πάρετε κινητά, μην ποστάρετε φωτογραφίες, μην αφήνετε ψηφιακά ίχνη.» Οι συμμετέχοντες ακολουθούν τις οδηγίες. Κάποιοι φοράνε ακόμα και καπέλα ή γυαλιά για να μην τους πιάσουν οι κάμερες.
Αλλά τι γίνεται με τα Wi-Fi δίκτυα γύρω από την πλατεία;
Κάθε καφετέρια, κάθε κατάστημα, κάθε τράπεζα, κάθε δημόσιο κτίριο έχει router. Τα σήματα αυτά «λούζουν» την πλατεία. Και αν κάποιος έχει πρόσβαση στα δεδομένα τους ή έχει τοποθετήσει δικές του κεραίες, μπορεί θεωρητικά να:
Μετρήσει πόσοι άνθρωποι ήταν εκεί (ανίχνευση παρουσίας).
Δει πού κινήθηκαν (χαρτογράφηση κίνησης).
Αναγνωρίσει συγκεκριμένα άτομα αν τα έχει «δει» ξανά αλλού (επαναταυτοποίηση).
Δεν χρειάζεται να βγάλει φωτογραφίες. Δεν χρειάζεται να ακολουθήσει κανέναν. Ο αέρας γύρω του «μαρτυρά».
«Μα εγώ δεν κάνω τίποτα παράνομο
Αυτή είναι η κλασική απάντηση που ακούμε όταν συζητάμε για επιτήρηση: «Αν δεν έχεις να κρύψεις κάτι, γιατί να φοβάσαι;»
Η απάντηση είναι απλή: Η ιδιωτικότητα δεν είναι για όσους «έχουν κάτι να κρύψουν». Είναι για όλους.
Σκεφτείτε τα εξής: Ένας δημοσιογράφος συναντά μια "πηγή" του σε ένα καφέ. Αν και οι δύο «καταγράφονται» από το Wi-Fi, η συνάντηση δεν είναι πια μυστική. Ένας δικηγόρος επισκέπτεται έναν πελάτη υπό κράτηση. Το Wi-Fi του κτιρίου «ξέρει» πότε ήρθε και πότε έφυγε. Ένας πολίτης πηγαίνει σε ένα κέντρο υγείας για εξετάσεις. Τα δίκτυα γύρω του «θυμούνται» ότι ήταν εκεί. Ένα ζευγάρι συναντιέται κρυφά. Τα routers των γειτονικών καταστημάτων έχουν ήδη καταγράψει τις «υπογραφές» τους.
Η ιδιωτικότητα δεν αφορά εγκληματίες. Αφορά τη δυνατότητα να υπάρχεις χωρίς να παρακολουθείσαι.
Σκηνή τρίτη: Το «έξυπνο σπίτι» που γνωρίζει τα πάντα
Ας φέρουμε το θέμα ακόμα πιο κοντά — μέσα στο σπίτι σας.
Σήμερα, ένα τυπικό σπίτι έχει: Ένα router Wi-Fi (τουλάχιστον). Έξυπνες συσκευές: τηλεόραση, ηχεία (Alexa, Google Home), θερμοστάτη, λάμπες, κάμερα κουδουνιού. Ίσως και «mesh» δίκτυο με πολλαπλά σημεία πρόσβασης.
Αυτά τα σήματα γεμίζουν το σπίτι σας με ραδιοκύματα. Και αυτά τα κύματα «βλέπουν»: Πότε είστε σπίτι. Σε ποιο δωμάτιο βρίσκεστε. Πότε κοιμάστε (η κίνησή σας μειώνεται). Αν είστε μόνοι ή με παρέα. Ακόμα και αν αναπνέετε κανονικά . Κάποιες έρευνες δείχνουν ότι το Wi-Fi μπορεί να ανιχνεύσει την αναπνοή.
Για τις εταιρείες, αυτά είναι «χαρακτηριστικά». Για έναν κακόβουλο παράγοντα, είναι παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο.
Το μεγάλο παζλ: Πώς «κουμπώνει» το Wi-Fi με την υπόλοιπη επιτήρηση
Το Wi-Fi sensing δεν υπάρχει στο κενό. Είναι ένα κομμάτι ενός τεράστιου παζλ που χτίζεται εδώ και χρόνια — συχνά με τη δική μας συγκατάθεση ή αδιαφορία.
Σκεφτείτε πόσα «ίχνη» αφήνετε σε μια τυπική μέρα:
Ώρα
Δραστηριότητα
Ποιος «βλέπει»
07:30
Ξυπνάτε, ελέγχετε το κινητό
Εφαρμογές, Google/Apple, πάροχος
08:00
Παίρνετε το αυτοκίνητο
Κάμερες πινακίδων, διόδια, GPS
08:45
Μπαίνετε στο γραφείο
Κάρτα εισόδου, Wi-Fi εταιρείας
12:30
Αγοράζετε σάντουιτς με κάρτα
Τράπεζα, κατάστημα, loyalty προγράμματα
18:00
Πάτε γυμναστήριο
Κάρτα μέλους, Wi-Fi γυμναστηρίου
19:30
Ψωνίζετε στο σούπερ μάρκετ
Κάρτα πόντων,
κάμερες, Wi-Fi καταστήματος
21:00
Βλέπετε Netflix
Smart TV, router, πάροχος internet
Τώρα προσθέστε σε αυτό το παζλ τη δυνατότητα να σας αναγνωρίζουν ακόμα κι όταν δεν έχετε συσκευή. Τα «κενά» στην επιτήρηση γεμίζουν. Ο χάρτης της ζωής σας γίνεται πληρέστερος.
Σε ποιον ανήκει η τεχνολογία; Σε ποιον θα ανήκει αύριο;
Αυτή τη στιγμή, οι έρευνες γίνονται σε πανεπιστήμια. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται σε επιστημονικά περιοδικά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιεί.
Αλλά η ιστορία μας έχει διδάξει κάτι: Ό,τι αρχίζει ως ακαδημαϊκή έρευνα, καταλήγει σε εμπορικά προϊόντα. Και ό,τι γίνεται εμπορικό προϊόν, γίνεται διαθέσιμο σε κυβερνήσεις.
Η τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου ακολούθησε αυτή τη διαδρομή. Οι αλγόριθμοι ανάλυσης κοινωνικών δικτύων το ίδιο. Τα συστήματα «κοινωνικής πίστωσης» της Κίνας δεν ήταν επιστημονική φαντασία. Ήταν η επόμενη εφαρμογή διαθέσιμων τεχνολογιών.
Ποιος εγγυάται ότι το Wi-Fi sensing δεν θα ακολουθήσει την ίδια πορεία;
Σκηνή τέταρτη: Η χώρα όπου οι τοίχοι έχουν «αυτιά»
Ας φανταστούμε ένα αυταρχικό καθεστώς που αποφασίζει να αξιοποιήσει πλήρως αυτές τις δυνατότητες.
Σε αυτή τη χώρα: Κάθε router είναι υποχρεωτικά συνδεδεμένο με κεντρικό σύστημα. Κάθε δημόσιος χώρος (σταθμοί, πλατείες, εμπορικά κέντρα) έχει αισθητήρες Wi-Fi. Το σύστημα «μαθαίνει» τους πολίτες: όσο περισσότερο κυκλοφορείς, τόσο καλύτερα σε αναγνωρίζει. Αν θέλεις να είσαι «αόρατος», πρέπει να μείνεις σπίτι — αλλά και εκεί, το router σου σε «βλέπει».
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Οι αντιφρονούντες δεν μπορούν να συναντηθούν χωρίς να καταγραφεί ότι ήταν στον ίδιο χώρο. Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να συναντήσουν πηγές. ανωνυμία στο πλήθος, αυτή η τελευταία καταφυγή, εξαφανίζεται.
Δεν χρειάζεται να φανταστούμε δυστοπία. Αρκεί να κοιτάξουμε πώς χρησιμοποιούνται ήδη παρόμοιες τεχνολογίες σε ορισμένες χώρες.
Το παράδοξο της «προστασίας ιδιωτικότητας»
Εδώ υπάρχει μια τραγική ειρωνεία.
Στις επιστημονικές δημοσιεύσεις, το Wi-Fi sensing συχνά παρουσιάζεται ως «φιλικό προς την ιδιωτικότητα» επειδή δεν χρησιμοποιεί κάμερες. Δεν καταγράφει πρόσωπα. Δεν αποθηκεύει φωτογραφίες.
Το επιχείρημα είναι: «Δεν σε βλέπουμε, άρα δεν σε παρακολουθούμε.»
Αυτό είναι μισή αλήθεια — και ίσως η πιο επικίνδυνη μισή αλήθεια. Ναι, δεν υπάρχει εικόνα. Αλλά υπάρχει κάτι εξίσου ισχυρό: μια μοναδική «υπογραφή» που σας ακολουθεί. Μια υπογραφή που: Δεν μπορείτε να αλλάξετε (δεν είναι ρούχα ή μαλλιά). Δεν μπορείτε να «κλείσετε» (δεν είναι συσκευή). Δεν μπορείτε να αποφύγετε (εκτός αν φύγετε από κάθε χώρο με Wi-Fi).
Είναι σαν να σας λένε: «Δεν σε βλέπουμε, απλώς ακούμε τον καρδιακό σου παλμό.» Τεχνικά διαφορετικό. Πρακτικά το ίδιο επεμβατικό.
Σκηνή πέμπτη: Το σούπερ μάρκετ του μέλλοντος
Ας δούμε και μια «αθώα» χρήση, που δείχνει πόσο εύκολα οι ίδιες τεχνολογίες μπορούν να γίνουν καθημερινότητα.
Μπαίνετε σε ένα σούπερ μάρκετ. Δεν έχετε κάρτα πόντων, δεν έχετε εφαρμογή, πληρώνετε μετρητά. Θεωρείτε ότι είστε «ανώνυμος πελάτης».
Αλλά το Wi-Fi του καταστήματος: Σας «αναγνώρισε» ως «Πελάτης #4782» (δεν ξέρει το όνομά σας, αλλά ξέρει ότι είστε ο ίδιος που ήρθε την Τρίτη). Κατέγραψε ότι σταματήσατε 3 λεπτά στα ψυγεία με τα γαλακτοκομικά. Είδε ότι περάσατε μπροστά από τα αλκοολούχα αλλά δεν σταματήσατε. Παρατήρησε ότι φύγατε χωρίς να πάτε στο ταμείο (άρα δεν αγοράσατε).
Αυτά τα δεδομένα πωλούνται. Αναλύονται. Τροφοδοτούν αλγόριθμους.
Σήμερα, αυτά γίνονται με κάμερες και Bluetooth beacons. Αύριο, μπορεί να γίνονται αποκλειστικά με Wi-Fi, πιο φθηνά, πιο διακριτικά, πιο δύσκολα να τα αντιληφθείτε.
Η μεγάλη εικόνα: Ο ψηφιακός μετασχηματισμός ως θεμέλιο επιτήρησης
Εδώ πρέπει να σταθούμε και να δούμε το δάσος, όχι μόνο τα δέντρα.
Ζούμε σε μια εποχή ψηφιακού μετασχηματισμού. Αυτό σημαίνει ότι όλο και περισσότερες πτυχές της ζωής μας γίνονται ψηφιακές: Οι πληρωμές μας τείνουν να είναι όλες ψηφιακές. Η ταυτότητά μας γίνεται ψηφιακή. Η υγεία μας καταγράφεται σε ψηφιακούς φακέλους. Η εκπαίδευσή μας γίνεται μέσω ψηφιακών πλατφορμών. Οι μετακινήσεις μας γίνονται με ψηφιακά εισιτήρια. Ακόμα και οι κοινωνικές μας σχέσεις αναπτύσσονται μέσα από ψηφιακά δίκτυα.
Κάθε ψηφιοποίηση δημιουργεί δεδομένα. Κάθε δεδομένο μπορεί να καταγραφεί, να αναλυθεί, να αξιοποιηθεί.
Το Wi-Fi sensing είναι το τελευταίο κομμάτι που έλειπε: η ψηφιοποίηση της φυσικής παρουσίας. Μέχρι τώρα, για να σε «δει» το σύστημα, έπρεπε να κάνεις κάτι: να συνδεθείς, να πληρώσεις, να σκανάρεις. Τώρα, αρκεί να υπάρχεις σε έναν χώρο.
Η αρχιτεκτονική της παγκόσμιας επιτήρησης
Αν συνδυάσουμε όλα τα επίπεδα, η εικόνα είναι συγκλονιστική:
Επίπεδο
Τεχνολογία
Τι καταγράφει
Διαδίκτυο
Cookies, tracking pixels, ιστορικό αναζητήσεων
Τι σκέφτεσαι, τι ψάχνεις, τι σε ενδιαφέρει
Κινητό
GPS, κεραίες, apps
Πού πηγαίνεις, πόσο μένεις, με ποιον είσαι
Πληρωμές
Κάρτες, e-banking, ψηφιακά πορτοφόλια
Τι αγοράζεις, πού, πότε
Μετακινήσεις
Κάμερες (ANPR), διόδια, εισιτήρια
Πού ταξιδεύεις, με τι μέσο
Κοινωνικά δίκτυα
Meta, X, TikTok
Με ποιον μιλάς, τι πιστεύεις, τι μοιράζεσαι
Έξυπνο σπίτι
Alexa, smart TV, θερμοστάτες
Πώς ζεις μέσα στο σπίτι σου
Φυσικός χώρος
Κάμερες αναγνώρισης προσώπου, Wi-Fi sensing
Πού βρίσκεσαι ακόμα κι αν δεν έχεις συσκευή
Το Wi-Fi sensing είναι το τελευταίο κενό που συμπληρώνεται. Η τελευταία «σχισμή» όπου μπορούσες να κρυφτείς. Έτσι και ο φυσικός χώρος χωρίς κάμερα κλείνει.
Τί προφήτευσε ο πατρο-Κοσμάς; «Αν βουλωθείτε και στου βοδιού το κέρατο να κρυφθείτε θα σας βρουν».
«Αλλά αυτό δεν γίνεται ακόμα παντού...»
Σωστό. Αυτή τη στιγμή, το Wi-Fi sensing είναι κυρίως σε ερευνητικά εργαστήρια. Οι δοκιμές γίνονται σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα. Η ακρίβεια εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Αλλά η ιστορία της τεχνολογίας μας διδάσκει: Το GPS ήταν στρατιωτικό. Τώρα είναι σε κάθε κινητό. Η αναγνώριση προσώπου ήταν επιστημονική φαντασία. Τώρα ξεκλειδώνει το iPhone σας. Τα «έξυπνα ηχεία» ήταν πολυτέλεια. Τώρα είναι σε εκατομμύρια σπίτια.
Η τεχνολογία δεν ρωτά αν είμαστε έτοιμοι. Απλώς έρχεται.
Το ερώτημα δεν είναι «αν» αλλά «πότε» και κυρίως: με ποιους κανόνες;
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Η απάντηση δεν είναι απλή. Δεν μπορείς να «κλείσεις» τα ραδιοκύματα. Δεν μπορείς να «κλείσεις» τα ραδιοκύματα. Δεν μπορείς να ζεις χωρίς Wi-Fi στον σύγχρονο κόσμο.
Αλλά μπορούμε να απαιτήσουμε:
1. Νομοθεσία με δόντια. Η Ευρώπη έχει τον GDPR. Αλλά ο GDPR γράφτηκε πριν το Wi-Fi sensing γίνει πραγματικότητα. Χρειαζόμαστε νόμους που να αναγνωρίζουν ρητά ότι η «ραδιο-βιομετρική υπογραφή» είναι προσωπικό δεδομένο. Και να την προστατεύουν αναλόγως.
2. Διαφάνεια. Κάθε χώρος που χρησιμοποιεί Wi-Fi sensing πρέπει να το δηλώνει. Όπως οι κάμερες έχουν πινακίδες «Χώρος βιντεοεπιτήρησης», έτσι πρέπει να υπάρχει ενημέρωση: «Αυτός ο χώρος χρησιμοποιεί ασύρματη ανίχνευση παρουσίας.»
3. Δικαίωμα «αορατότητας». Πρέπει να υπάρχει τρόπος να αρνηθείς. Να μπορείς να μπεις σε έναν χώρο χωρίς να καταγραφείς. Αυτό είναι τεχνικά δύσκολο, αλλά η δυσκολία δεν αναιρεί το δικαίωμα. Πόσο σοφό δείχνει το δικαίωμα σε μια offline ζωή που κατοχύρωσαν συνταγματικά δύο ελβετικά καντόνια!
4. Δημόσιος έλεγχος. Ποιος έχει πρόσβαση στα δεδομένα; Για πόσο αποθηκεύονται; Ποιος ελέγχει αν τηρούνται οι κανόνες; Χωρίς ανεξάρτητες αρχές με εξουσίες, οι νόμοι είναι απλά χαρτιά.
5. Δημόσια συζήτηση Το πιο σημαντικό από όλα. Αυτές οι τεχνολογίες αναπτύσσονται στο σκοτάδι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Όσο περισσότεροι άνθρωποι μάθουν τι γίνεται, τόσο πιο δύσκολο είναι να χρησιμοποιηθεί εναντίον τους.
Το μέλλον δεν είναι γραμμένο — ακόμα
Η τεχνολογία είναι ουδέτερη Ένα μαχαίρι μπορεί να κόψει ψωμί ή να σκοτώσει. Το Wi-Fi sensing μπορεί να σώσει ζωές (ανίχνευση πτώσης ηλικιωμένων, εντοπισμός ανθρώπων σε χαλάσματα) ή να γίνει όπλο μαζικής επιτήρησης.
Η διαφορά δεν είναι στην τεχνολογία. Είναι στους θεσμούς, τους νόμους, και τελικά στους ανθρώπους που αποφασίζουν πώς θα τη χρησιμοποιήσουν.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε κάτι σπάνιο: προειδοποίησε δημόσια για τους κινδύνους μιας τεχνολογίας που ακόμα δεν έχει εξαπλωθεί. Αυτό είναι σημαντικό. Σημαίνει ότι υπάρχει παράθυρο ευκαιρίας. Ακόμα.
Αλλά τα παράθυρα κλείνουν. Και η ιστορία δείχνει ότι οι τεχνολογίες επιτήρησης, όταν αναπτυχθούν, σπάνια αποσύρονται.
Η ερώτηση που μένει είναι απλή: Θέλουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου ακόμα και οι τοίχοι «μας βλέπουν»; Και αν όχι, τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε γι' αυτό;
Πηγές:
WhoFi: Deep Person Re-Identification via Wi-Fi Channel Signal Encoding, Avola et al., arXiv:2507.12869, Ιούλιος 2025.
Ανακοίνωση Ινστιτούτου Τεχνολογίας Καρλσρούης (KIT), Οκτώβριος 2025.
Ανάρτηση @DigitalEU (Ευρωπαϊκή Επιτροπή), X/Twitter, 21 Φεβρουαρίου 2026.
Εκπομπή Θάνου Κόκκαλη, δημοσιογράφου, https://www.youtube.com/watch?v= x5noN4jwK9M&t=196s
νέα τεχνολογία Wi-Fi sensing
