ΕΚΤΑΚΤΟ - ο θριαμβευτής των τουρκικών εκλογών την Κυριακή, ετοιμάζεται για ξέφρενα πανηγύρια στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ την Δευτέρα 29 ΜΑΙΟΥ ημέρα μνήμης και για απειλές "άλωσης" των νησιών μας. ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ

καλά λένε πάμε και θα σας "τσιγαρίσουμε" , αλλά δεν νοούν , τι έρχεται...

Πρίν δύο μέρες επισημαίναμε:

Οι ΗΠΑ είναι αναγκασμένες για να αποφύγουν την στάση των πληρωμών να συμφωνήσουν μια νέα αύξηση του ορίου χρέους δηλ. να εκτυπώσουν νέες ποσότητες χρήματος, όπως κάνουν έτσι τα τελευταία χρόνια τέτοια εποχή, αλλά πριν συμφωνήσουν μας " σπάζουν τα νεύρα"  ότι επίκειται οικονομική αναστάτωση διεθνώς.

Αυτή την φορά όμως τα πράγματα είναι αλλιώς.

Είτε τυπώσουν , είτε δεν συμφωνήσουν επίκειται μια πολύ μεγάλη αλλαγή στο παγκόσμιο σύστημα.

Παλαιά το νέο χρήμα που κοβόταν  διαμοιράζονται στις τέσσερεις γωνίες του πλανήτη ως αποθεματική αξία.

Σήμερα όμως που η Κίνα με την Ρωσία, με τους οικονομικούς δορυφόρους τους βλ. Ινδία, Σαουδική Αραβία, Βραζιλία και άλλους, κατήργησαν το δολάριο ως μέτρο συναλλαγής, αυτή η περίσσεια ποσότητα του νέου χρήματος θα λιμνάσει στις ΗΠΑ μπορεί και στην Ευρώπη και να προκαλέσει θανατηφόρα πληθωριστική ανεπάρκεια, όπως λέμε καρδιακή ανεπάρκεια 

Τα γνωρίζουν αυτά και ακόμη συσκέπτονται και βρίσκουν σαν μόνη λύση το ψηφιακό χρήμα και την ψηφιακή φυλακή που θέλουν να επιβάλλουν.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

βλ .https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2023/05/blog-post_670.html?m=1

ΣΗΜΕΡΑ

Ασιατικός «βρόχος» 3,2 τρισ. δολ. στην οικονομία των ΗΠΑ – Το χαοτικό σενάριο μαζικής φυγής από το αμερικανικό χρέος

Ένα άρθρο του www.bankingnews,gr

Τη περίοδο που διανύουμε όλη η προσοχή των ηγετών του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι στραμμένη στην επαπειλούμενη κρίση χρέους καθώς ο χρόνοα μετρά αντίστροφή μέχρι τις 5 Ιουνίου 2023 και τις δηλώσεις του Kevin McCarthy, όσον αφορά την επίτευξη συμφωνίας για απόφαση ανόδου του ορίου του χρέους στο αμερικανικό Κογκρέσο.

Όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα : Η Ασία έχει πλέον τον καθοριστικό ρόλο στις παγκόσμιες αγορές χρέους - και δη στη αμερικανική .

Τα 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια των ομολόγων του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ που κατέχονται από κορυφαίες ασιατικές οικονομίες πιστεύεται από όλες τις πλευρές ότι δίνουν σε αυτή την περιοχή μεγάλη μόχλευση έναντι της Ουάσιγκτον, η οποία αναμένεται να μετατραπεί σύντομα σε γεωπολιτική.

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ

έως εδώ !! παίρνει τέλος ο κατασκανδαλισμός

" μετά τις τουρκικές αυτές εκλογές η Ρωσία θα αλλάξει στάση απέναντι στην δήθεν φίλη της" 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Μας είπε ένας πρώην διπλωμάτης πριν μήνα και σημερινά δημοσιευματα επιβεβαιώνουν κατά αρχάς τον λογισμό του.

"Η προμήθεια όπλων από την Τουρκία στην Ουκρανία έρχεται σε αντίθεση με τον ρόλο της Άγκυρας ως μεσάζοντα, δήλωσε ο Γιούρι Πίλιπσον, επικεφαλής του τέταρτου ευρωπαϊκού τμήματος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, γράφει σήμερα η «Moskovskiy komsomolets».

Συγκεκριμένα, η τουρκική εταιρεία Baykar προμηθεύει επιθετικά drones Bayraktar TB-2 στην Ουκρανία από το 2018. Τον Αύγουστο του 2022, ο πρέσβης της Ουκρανίας στην Τουρκία Βασίλι Μποντνάρ είπε ότι η Baykar σκοπεύει να κατασκευάσει το δικό της εργοστάσιο στην Ουκρανία, όπως σημειώνεται." ΠΗΓΗ

https://echedoros.blog/2023/05/27/%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b

Ο σουλτάνος αναμένεται να επικρατήσει εκτός απροόπτου με διάφορα 8 μονάδες.

Το ερώτημα είναι γιατί στις προηγούμενες εκλογές  όλες οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δυτικών συμφερόντων έπεσαν τόσο έξω και σήμερα του δίνουν μεγάλο προβάδισμα;

Μήπως κάτι μεσολάβησε μεταξύ Δύσης και Τουρκίας;

Μήπως κάτι τέτοιο έμαθαν οι Ρώσοι και τραβούν το αυτί της Τουρκίας, έστω και αργά;

Ότι και να μεσολάβησε κανένα ανθρώπινο χέρι δεν μπορεί να αλλάξει το Σχέδιο του Άγιου Τριαδικού Θεού που παραδόθηκε σε εμάς από τους αγίους ΤΟΥ.

Είναι αυτό που έλεγε ένας σεβάσμιος Γέροντας πριν δύο χρόνια 

"ότι ο Θεός δεν θα βγάλει ψεύτες τους Αγίους του".

Μέσα σε αυτό το Σχέδιο είναι τα Ελληνοτουρκικά, τα Ρωσοτουρκικά και τα Ρωσονατοικά.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

μόλις ξυπνήσει από τον υπνάκο του σκέφτεται να μας στείλει πάλι ορδές στα σύνορα;

Φώτο

"Ο... Μορφέας πήρε στην αγκαλιά του τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια διακαναλικής συνέντευξης στους τηλεοπτικούς σταθμούς A Haber και ATV."

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η Τουρκία, με τουλάχιστον 3,4 εκατ. σύρους πρόσφυγες (κατά τα επίσημα δεδομένα), χωρίς να λογαριάζονται οι εκατοντάδες χιλιάδες Αφγανοί, Ιρανοί και Ιρακινοί στην επικράτειά της, είναι η χώρα υποδοχής των περισσοτέρων προσφύγων στον κόσμο το τρέχον διάστημα.

Όλες οι εκλογικές παρατάξεις στην Τουρκία υπόσχονται ότι όλους αυτούς θα τους διώξουν και θα πάρουν αποζημιώσεις από την ΕΕ.

ΑΡΑΓΕ που θα τους κατευθύνουν;

Για αυτό μετά την 28 Μαϊου η Ελληνική Υπηρεσιακή κυβέρνηση μπορεί να πρέπει να διαχειριστεί τέτοιες έκτακτες καταστάσεις.

ΣΤΩΜΕΝ Καλώς

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

αχ αδελφοί ενέσκηψε πνευματικός κορονοιός στις μέρες μας... δείτε τι γίνεται

Άλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία.

Μου έλεγε ο Γέροντας μια μέρα: « Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του. Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση· άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια. Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία. Του απάντησα: Παραδέχομαι, ότι μερικοί χριστιανοί, από σφάλματα δικά τους ή των άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια. Και οι μέν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζούν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει».

Ἁγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

ΠΗΓΗ

Παράκληση στην Παναγία Παρηγορήτρια για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις

Η μέριμνα και η συναντίληψή μας προς την μαθητιώσα νεολαία είναι συνεχής και αδιάκοπη, ειδικά την περίοδο αυτή κατά την οποία θα διεξαχθούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις 2023.

Για το λόγο αυτό, από σήμερα και καθ’ όλη τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων, στις Θείες Λειτουργίες, που θα τελούνται καθημερινά στον Ιερό Ναό μας, θα μνημονεύοντα τα ονόματα των υποψηφίων φοιτητών προς ενδυνάμωση και φωτισμό αλλά και επιτυχία στη δοκιμασία την οποία καλούνται να συμμετάσχουν.

Ιδιαιτέρως τη Δευτέρα 29 Μαΐου 2023 και ώρα 7:00 το απόγευμα στην Ιερά Παράκληση που θα τελεστεί ενώπιον της Θαυματουργού Ιεράς Μυροβλυζούσης Εικόνος της Παναγίας της Παρηγορητρίας της Δακρυρροούσης, η οποία θα είναι αφιερωμένη σε όλους τους Υποψηφίους, θα μνημονευθούν όλα τα ονόματα των Υποψηφίων για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις 2023.

Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοικτός καθημερινά από τις 7:00 το πρωί έως τις 8:30 το βράδυ.

ΘΑ ΒΙΏΣΟΥΜΕ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ ΓΙΑΤΊ ΕΚΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕ 

ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΤΡΩΘΗΚΑΝ ΣΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΑΛΙΑ  ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΚΟΣΤΙΣΟΥΝ 

Ότι και να γίνει η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ στο ΑΙΓΑΙΟ είναι μόνο η ΠΑΝΑΓΙΑ , ούτε το ΝΑΤΟ , ούτε η ΕΕ. Όλα θα δοκιμαστούν  πόσο αυθεντικά είναι.

 

2 Δεκεμβρίου του 2019 

Να γιατί η ΠΑΝΑΓΙΑ είπε « για αυτά που θα γίνουν θα είμαι η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ του ΑΙΓΑΙΟΥ» ΤΩΡΑ ΑΥΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ βλ. https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2019/12/blog-post_2.html

Η Ιστορία κλείνει τον κύκλο της. 

Η ΠΑΝΑΓΙΑ μας ολοζώντανη επί των επάλξεων του Ελληνικού  Έθνους των Ορθοδόξων Χριστιανών, ως ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ  

Τα κόλλυβα τα έχουν στο ζωνάρι τους οι τούρκοι. 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ « για αυτά που θα γίνουν θα είμαι η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ του ΑΙΓΑΙΟΥ»

ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΡΑΤΗΘΗΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ

ΑΥΤΗ ΘΑΜΑΣ ΣΩΣΕΙ – ΟΥΔΕΙΣ ΑΛΛΟΣ

Στις 19 Ιανουαρίου του 2019 δίνει την κάτωθι συγκλονιστική μαρτυρία:  

Αφού αναφέρετε στις συγκλονιστικές στιγμές της διάσωσης της αρχιλοχίας της Αεροπορίας Στρατού κ. Βασιλικής Πλεξίδας με την πτώση του ελικοπτέρου ΧΪΟΥΙ στο Σαραντάπορο της Ελασσόνας, την Τετάρτη της Λαμπροβδομάδας του 2017, στις 17 Απριλίου, στο 18:01  χρονικό σημείο του παρακάτω βίντεο συμπληρώνει :

Η αδελφή της προσπάθησε να αγιογραφήσει την ΠΑΝΑΓΙΑ, είναι αγιογράφος 

Όταν την τελείωσε είπε « την τελείωσα»  

Και της εμφανίστηκε η ΠΑΝΑΓΙΑ και της λέει:  

« δεν τελείωσες ,ΕΓΩ είμαι ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ»  

« ένας στρατηγός έχει γαλόνια»  

« και θα μου βάλλεις γαλόνια»  

https://youtu.be/xviNP9FXtV8

Και μάλιστα της είπε η ΠΑΝΑΓΙΑ: 

 « ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ Η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ»   

Έτσι έχουν τα πράγματα, αυτά τα έζησα ο ίδιος λέει ο Υποπτέραρχος Θεόδωρος Λίγκρης. 

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ στα στρατεύσιμα παιδιά μας, σε όλο το έμψυχο δυναμικό. 

ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΑΔΕΛΦΟΙ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ προπορεύεται επί των επάλξεων του Ελληνικού  Έθνους των Ορθοδόξων Χριστιανών ως ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ. 

Οι στρατηγοί υποκλίνονται ενώπιον ΤΗΣ. 

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Βίντεο από το Συσσίτιο (αποτελούμενο από σπαγγέτι, κρέας και σαλάτα) που προσέφερε η ενορία μας του Αγίου Νεκταρίου Γκόμας στο Αν. Κονγκό σε 700 φτωχά παιδιά, προς τιμήν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης των Ισαποστόλων.

ΒΙΝΤΕΟ

https://drive.google.com/file/d/1ufphek8gDUQ-1Cc3BjNy9JCu53xb92CV/view?usp=sharing

ανάβει - σβήνει και πάλι ανάβει πιθανώς παράλληλα με τα Ελληνοτουρκικά

τα Βαλκάνια τα ξεχάσαμε και αυτά ολισθαίνουν στην ώρα ΜΗΔΕΝ

"Ένταση επικρατεί στο βόρειο Κόσοβο όπου ο σερβικός πληθυσμός σε τέσσερις πόλεις προσπαθεί να αποτρέψει την ανάληψη καθηκόντων από τους νεοεκλεγέντες δημάρχους.

Ο πρόεδρος της Σερβίας Alexander Vucic, εξαιτίας των επεισοδίων, έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις σε επίπεδο μάχιμης ετοιμότητας και διέταξε την μετακίνηση μονάδων του στρατού προς τα διοικητικά σύνορα με το Κόσοβο, μετέδωσε η σερβική δημόσια τηλεόραση (RTS), σύμφωνα με τον ανταποκριτή της ΕΡΤ στο Βελιγράδι."

Πηγή

"Τη στάση της κυβέρνησης του Κοσόβου καταδίκασε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken επειδή απέκτησε πρόσβαση δια της βίας σε δημαρχεία τεσσάρων πόλεων και κάλεσε τον πρωθυπουργό Άλμπιν Κούρτι να αλλάξει πορεία.

Στην ανακοίνωσή του ο Blinken σημειώνει ότι οι ενέργειες του Κοσόβου αντίκεινται στις συμβουλές των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων εταίρων και «κλιμάκωσαν απότομα και άσκοπα την ένταση, υπονομεύοντας τις προσπάθειές μας για την εξομάλυνση των σχέσεων» μεταξύ της Πρίστινα και του Βελιγραδίου."

https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/680160/blinken-ypeks-ipa-katadikazoume-

"Ο Πρόεδρος της Σερβίας και Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, υπέγραψε εντολή για την ανύψωση της μαχητικής ετοιμότητας των μονάδων των Σερβικών Ενόπλων Δυνάμεων στο υψηλότερο επίπεδο.

Διέταξε άμεση κινητοποίηση προς την κατεύθυνση της διοικητικής γραμμής με το Κόσοβο και τα Μετόχια, αναφέρει η σερβική «Novosti».

https://echedoros.blog/2023/05/26/%ce%bf-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%c

Ἐάν ὁ ἄνθρωπος δέν γνωρίζει πώς βγῆκε ἀπό τά χέρια τοῦ Δημιουργοῦ δέν θά κατα-λάβει πώς τόν κατάντησε ἡ ἁμαρτία.

 

Ἡ προπτωτική - ἀρχέγονη κατάσταση τῶν πρωτοπλάστων

    

Ἐπιμ. Κων. Ἡρ. Δεσπότη

     Ἐάν ὁ ἄνθρωπος δέν γνωρίζει πώς βγῆκε ἀπό τά χέρια τοῦ Δημιουργοῦ δέν θά κατα-λάβει πώς τόν κατάντησε ἡ ἁμαρτία.

     Ὁ χαρακτηρισμός τοῦ Παραδείσου χαρακτηρίζεται ὡς ἀγγελική πολιτεία μέ κύρια χαρακτηριστικά τήν ἐλευθερία καί ἀπό μία συγκεκριμένη ποιότητα σχέσεως τοῦ ἀνθ-ρώπου μέ τόν ἑαυτόν του, τόν συνάνθρωπο καί τόν Θεό. Κατά τήν μεγαλειώδη προπτω-τική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου ἐξέρχεται ἀπό τόν ἑαυτόν του καί νά σχετίζεται ἀγαπη-τικά μέ τόν συνάνθρωπο, κατά τόν ἅγιο Θεόληπτο Φιλαδελφείας, νά ὁμοιάζει μέ τόν δημιουργό Του τόν Χριστό[1].

     Εἶναι σάρκα ἐξαιτίας τῆς ὑπερηφάνειας καί πνεῦμα ἐξαιτίας τῆς Χάρης· τό ἕνα, γιά νά ὑποφέρει καί ὑποφέροντας νά θυμᾶται καί νά γίνεται συνετός, καί τό ἄλλο, γιά νά μένει σταθερός καί νά δοξάζει τόν εὐεργέτη Του φιλοτιμούμενος ἀπό τό μεγαλεῖο του· τόν ἔπλασε ζῶσα ὕπαρξη πού κατ’ οἰκονομία ζεῖ ἐδῶ, δηλαδή στήν παροῦσα ζωή, ἀλλά πού προορίζεται γιά ἀλλοῦ, νά μετοικήσει στήν μέλλουσα ζωή· καί τό τέλος τοῦ μυστη-ρίου εἶναι ὅτι θεώνεται μέ τήν κίνησή του πρός τόν Θεό· θεώνεται μάλιστα μέ τήν με-τοχή στόν θεῖο φωτισμό, ἀλλά χωρίς νά μεταβάλλεται σέ θεῖα οὐσία.

     Καί τόν ἔπλασε ἀναμάρτητο στήν φύση του καί αὐτεξούσιο στήν θέλησή του. Λέ-γοντας «ἀναμάρτητο» δέν ἐννοῶ ὅτι δέν εἶναι δεκτικός ἁμαρτίας – μόνον ὁ Θεός εἶναι ἀνεπίδεκτος ἁμαρτίας–, ἀλλά ἐννοῶ ὅτι δέν ἔχει τήν ἁμαρτία στήν φύση του, ἀλλά μάλλον στήν προαίρεσή του· δηλαδή, ἔχει τήν δύναμη νά διατηρεῖται καί νά προοδεύει στό ἀγαθό, μέ τήν βοήθεια τῆς θείας Χάριτος· καί ἐπίσης, μπορεῖ νά παρεκτραπεῖ ἀπό τό καλό καί νά ὁδηγηθεῖ στό κακό, μέ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, ἐξαιτίας τοῦ αὐτεξουσί-ου του· διότι, ὅ,τι γίνεται ἐξαναγκαστικά, δέν εἶναι ἀρετή[2].

     Ἡ θεία ἄφθαρτη ζωή - τό θεῖο Φῶς ἤ ἡ ἀγαθότητα τῆς Χάριτος – κατεχόταν στήν ψυ-χή διά μέσου τῆς νοερᾶς αἴσθησης καί ἀπό ἐδῶ περνοῦσε στό σῶμα καί τό ἔτρεφε[3].

     Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός γράφει: «Τό τεμάχιο γῆς πού παρεχωρήθηκε (τό τέ-μενος) στόν βασιλέα ἄνθρωπο, δηλαδή ὁ Παράδεισος, τό μέν σῶμα κατοικοῦσε σέ θεϊ-κώτατο καί ὡραιότατο τόπον καί μέ τήν ψυχή εὑρισκόταν σέ ἀνώτερο καί ἀκόμη ὡραιότατο τόπο, ἔχοντας ὡς κατοικία τόν ἔνοικόν Του Θεό καί ἔνδοξο ἔνδυμα τόν ἴδιο τόν Θεόν, καί ἐνδεδυμένος τήν Χάρη Του καί ἀπολαμβάνοντας τόν μοναδικό γλυκύτατο καρπό, δηλαδή τήν θεωρία (δηλ. τήν θεϊκή ὅραση) τοῦ προσώπου Του, σάν ἄλλος Ἄγ-γελος καί τρεφόμενος μέ αὐτήν ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἄξια ἔχει ὀνομασθεῖ δένδρο τῆς ζωῆς· διότι ἡ γλυκύτης τῆς θείας κοινωνίας μεταδίδει σ’ αὐτούς, πού γίνεται μέτοχοί της, ζωήν πού δέν διακόπτεται ἀπό τόν θάνατο καί τό ὁποῖο ὡς γνωστόν ὠνόμασε ὁ Θεός «πᾶν ξύλον» λέγοντας· «Ἀπό παντός ξύλου τοῦ ἐν τῶ Παραδείσω βρώσει φάγε-σθε» (Γεν. β, 16)· διότι ὁ ἴδιος εἶναι τό πᾶν, πού μέσα στήν ὕπαρξή Του καί διά τῆς δη-μιουργικῆς δυνάμεώς Του τό πᾶν δημιουργήθηκε.

     Τό κατ’ εἰκόνα φανερώνει τό νοερό καί τό αὐτεξούσιο, (ἐλευθερία τῆς θελήσεως), ἡ δέ ἔκφραση «καθ’ ὁμοίωσιν» φανερώνει τήν ὁμοίωση κατά τό δυνατόν ὡς πρός τήν ἀρετήν.

     «…Μέσα στόν Παράδεισο ὁ Πανάγαθος Θεός τοποθέτησε τόν ἄνθρωπο ὡς βασιλέα, νά χρη-σιμοποιεῖ ὅλα τά ἀγαθά πού τοῦ ἔδωσε καί χρησιμοποιώντας καί ἐξουσιάζοντας αὐτά σωστά νά τά προσφέρει μέ εὐχαριστία στόν Θεό. Γιά ὅλα τά δῶρα πού τοῦ ἔδω-σε, νά εἶναι συγχρόνως καί ἱερεύς.

Ἔτσι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἦταν βασιλεύς καί ἱερεύς. Μποροῦσε νά δέχεται τά πρόσω-πα, τούς ἄλλους ἀνθρώπους, τά πράγματα, τόν ἑαυτό του, ὡς δῶρα τοῦ Θεοῦ καί εὐχα-ριστώντας τόν Θεό νά τά ἐπαναπροσφέρει πάλι στόν Θεό καί Πατέρα του ὡς θυσία· ζοῦσε θεοκεντρικά· εἶχε ὡς κέντρο τῆς ζωῆς τόν Θεό· ὅλα τά δεχόταν ὡς δῶρα τοῦ Θε-οῦ καί ὅλα τά ἐπέστρεφε στόν Θεό ὡς δῶρα δικά Του. Γινόταν δηλαδή μέσα στόν Πα-ράδεισο μία ἀνταλλαγή δώρων. Αὐτή ἦταν ἡ ζωή τῶν πρώτων ἀνθρώπων, ὅσο ἐδέχον-το τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ὅλη τους ἡ ζωή ἦταν μία εὐχαριστία, μία ἐκδήλωση εὐγνωμο-σύνης πρός τόν Οὐράνιο Πατέρα. Ἦταν μία ζωή ἀγαπητική[4]».

     Ὁ προπτωτικός ἄνθρωπος δέν ζοῦσε μόνο κατά τήν φύση του μέ τά φυσικά του δη-λαδή μόνο χαρίσματά του, ἀλλά εἶχε καί τό ὑπερφυσικό, τό ἄκτιστο στοιχεῖο μέσα του, πού τόν φώτιζε, τόν λάμπρυνε, τόν ἐκάλλυνε (τόν καλλώπιζε), τόν ἔκανε κατά Χάρη ὅμοιο μέ τόν Θεό: Αὐτῆς τῆς θείας ἐκλάμψεως καί λαμπρότητος ἦταν καί ὁ Ἀδάμ μέ-τοχος, στολισμένος πραγματικά μέ στολή ἔνδοξη, καί δέν ἦταν γυμνός ἀλλά ἀσύγκριτα ὡραιότερος ἀπό ἐκείνους πού φοροῦν τώρα τά διαβήματα τά στολισμένα μέ πολύ χρυ-σό καί διαυγεῖς λίθους, γράφει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς[5]. Οἱ Ἄγγελοι ἔβλεπαν σ’ αὐτόν τήν παράδοξη ἕνωση τῆς ψυχῆς του μέ τήν αἴσθηση καί τήν σάρκα· ἔβλεπαν ἕναν νέο Θεό κατά Χάρη πού ἔφερε σάρκα, νοῦ καί πνεῦμα. Ἦταν πλημμυρισμένος καί μεταμορφωμένος ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἔχει πλῆρες ὄχι μόνο τό κατ’ εἰκόνα ἀλλά καί τό κάθ’ ὁμοίωση[6].

     Ἡ φυσική κατάσταση τῆς ψυχῆς ἦταν ἀπαθής (χωρίς πάθη[7]) καί φωτεινή· γνώριζε τά αἰσθητά καί νοητά κτίσματα τοῦ Θεοῦ. Ὑπῆρχαν στήν φύση της ἡ ἐπιθυμία καί ὁ θυμός (καί τό λογικό), ὅπως καί τό κατ’ εἰκόνα[8].

     Πρό τῆς πτώσεως, κέντρο τοῦ ἀνθρώπου ἦταν ὁ Θεός. Ἡ ψυχή ἐτρέφετο ἀπό τήν Χά-ρη τοῦ Θεοῦ καί τό σῶμα ἀπό τήν χαριτωμένη ψυχή, πρᾶγμα τό ὁποῖο εἶχε συνέπειες γιά ὅλη τήν κτίση, καί μέ τήν ἔννοια αὐτή ὁ ἄνθρωπος ἦταν ὁ βασιλιᾶς ὅλης τῆς κτί-σεως.

     Ὁ ἀπό τόν Θεό δημιουργηθείς ἄνθρωπος χαρακτηριζόταν μέ μία μοναδική φυσική αἴσθηση, πού ἐνεργεῖτο ἐνιαίως καί μέ ἁπλότητα ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα. Μέ τήν αἴσθηση αὐτή, ὁ ἄνθρωπος γευόταν ἑνιαίως τό ἀγαθό καί τό καλό μέ ὅλη τήν ψυχοσωματική του ὕπαρξη.

     Ὁ νοῦς πρίν τήν πτώση, μετεῖχε μέ ὁλόκληρη τήν διάθεσή του –δηλ. ἑνιαίως – στό ἀγαθό ἤ στήν ἀγαθότητα τῆς Χάριτος, μέ τήν νοερά αἴσθηση. Ὑπῆρχε μία μοναδική σφαῖρα προσοχῆς ἡ ὁποία ἀπορροφοῦσε ὁκλόκληρη τήν ἐνέργεια τῆς αἴσθησης τοῦ νοῦ: ἡ θεία Χάρη, ἡ συνύπαρξη μέ τόν Θεόν, ἡ γλυκύτητά Του καταλάμβανε ὅλη τήν ψυχή.

     Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ συνελαμβανόταν ἀποκλειστικά μέ τήν αἴσθηση τοῦ νοῦ (ἐννο-οῦμε ἐδῶ τήν ὑπαρξιακή - ἐμπερική γνώση τοῦ Θεοῦ, στό πρόσωπο τοῦ Ὁποίου οἱ πρωτόπλαστοι γνώριζαν ἑνιαῖα τό πᾶν, ἐφ’ ὅσον σ’ Αὐτόν ἔβλεπαν τούς λόγους τῶν ὄντων, δηλαδή τήν αἰτία τῆς δημιουργίας των).

     Γιά τόν ἅγιο Διάδοχο, τό ὅργανο τῆς ἄμεσης κοινωνίας μέ τόν Θεό εἶναι ἡ αἴσθηση τοῦ βάθους τῆς ψυχῆς ἤ τοῦ νοῦ, ἡ νοερά αἴσθηση. Τό ἀντικείμενο τῆς νοερᾶς αἴσθη-σης αὐτῆς εἶναι ἡ μέ τόν Θεό διαπροσωπική σχέση, ἡ γεύση τῆς θείας παρουσίας, ἡ πεῖρα τῆς Χάριτος. Ὁ νοῦς ἐξιχνίαζε τόν Ἀόρατο, αἰσθάνεται τήν παρουσία τῆς Χάριτος, τήν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, τόν θεῖο πόθο κ.τ.λ.

     Στό περιφερειακό μέρος τῆς καρδιᾶς, ὑπῆρχε ἕνας τρόπος ἀλληλεπίδρασης ἀνάμε-σα στήν ψυχή καί τό σῶμα.Ἐκεῖ μεταδιδόταν στό σῶμα ἡ πεῖρα τῆς νοερᾶς αἴσθησης, ἡ ὁποία κυριαρχοῦσε στίς σωματικές αἰσθήσεις.

     Οἱ πρωτόπλαστοι ἦταν σκεπασμένοι μέ τόν θεῖο ἔρωτα καί δέν γνώριζαν τήν γυ-μνότητά τους. Δηλαδή μετεῖχαν συνεχῶς - μέ τήν αἴσθηση τοῦ νοῦ - στόν Θεό, στήν ἀγαθότητα τῆς παρουσίας Του, εἶχε μιά θεανθρώπινη σχέση πρός τήν ὑλική καί ὁρατή κτίση. Δέν γνώριζαν οἱ πρωτόπλαστοι τίς σαρκικές ἄλογες ἐπιθυμίες. Ὁ νοῦς κινοῦνταν κυκλικά μεταξύ τῆς πείρας τῆς θείας παρουσίας και τῆς μνήμης τῆς θείας ἐντολῆς, οἱ ὁποῖες στήριζαν ἡ μία τήν ἄλλη. Αὐτή ἡ κυκλική κίνηση δέν καταργοῦσε τό ἀνθρώπινο αὐτεξούσιο.

     Ἡ θεία ἄφθαρτη ζωή – τό θεῖο φῶς, ἡ ἀγαθότητα τῆς Χάριτος (δηλαδή ἡ παρουσία τῆς θείας Χάριτος ὡς Φῶς γλυκύτατο, καί αἰώνιο) - κατεχόταν στήν ψυχή διά μέσου τῆς νοερᾶς αἰσθήσεως καί ἀπ’ ἐδῶ περνοῦσε στό σῶμα, τό ὁποῖο τό ἔτρεφε[9].

     «Δημιουργώντας ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα Του τοῦ ἔβαλε στό εἶναι του τόν πόθο τῆς θείας ἀπεραντοσύνης, τῆς ζωῆς, τῆς γνώσεως, τῆς θείας τῆς τελειότητος. Γιά τόν λόγο ἀκριβῶς τοῦτο, ὁ ἀμέτρητος πόθος καί ἡ δίψα τοῦ ἀνθρώπινου δέν δύναται νά ἱκανοποιηθεῖ ὁλοκληρωτικά μέ τίποτε, παρά μέ μόνο τόν Θεό. Διακηρύττων τήν θεία τελειότητα ὡς τόν κύριον σκοπό τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως στόν κόσμο[10]». Ὁ ἄνθ-ρωπος ὡς κατ’ εἰκόνα Θεοῦ δημιούργημα[11], καί ἔχοντας ὡς ἀρχέτυπό του τόν Χριστό, εἶχε πάντοτε τήν δυνατότητα νά ὑψωθεῖ καί νά ὁμοιάσει πρός τό ἀρχέτυπό του, νά ἀγαπήσει τόν Θεό του καί νά ἑνωθεῖ κατά φύση μέ τό πρόσωπο τοῦ Λόγου[12].

     Κατά τόν ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας γιά τήν προπτωτική κατάσταση τῶν πρωτοπλά-στων ἀναφέρει: Ὁ «κατʹ εἰκόνα» καί «καθʹ ὁμοίωσιν» Θεοῦ δημιουργηθείς ἄνθρωπος, ὡς «ζῶον ἀληθῶς εὐφυές καί θεοειδέστατον», καί «τῆς ἀνωτάτω δόξης τό μίμημα», πού ὁ Θεός ἐπʹ αὐτῷ σεμνύνεται», τοποθετεῖται ἀπό τόν Τριαδικό Θεό στόν Παράδει-σο. Ὁ Παράδεισος γιά τόν ἅγιο Κύριλλο νοεῖται κατά τρόπο αἰσθητό καί νοητό, ὅπως καταδεικνύει στήν συνέχεια ἀπό τήν ἀνάλυση τῶν γνωρισμάτων τῆς προπτωτικῆς κα-τάστασης τοῦ ἀνθρώπου, καί ὄχι μόνο ὡς νοητή ἤ μόνο ὡς αἰσθητή κατάσταση, ὅπως ὑποστηρίζεται ἀπό προγενέστερους τοῦ ἁγίου Κυρίλλου ἐκκλησιαστικούς συγγραφεῖς.

Ἡ θεία διαβίωση τῶν πρωτοπλάστων στόν Παράδεισο περιγράφεται ἀπό τόν ἅγιο Κύ-ριλλο μέ πλῆθος χαρακτηριστικῶν, σχετιζομένων ἀκριβῶς μέ τό χαρακτήρα τῆς παρα-δείσιας διαβίωσης, μέ τά δῶρα μέ τά ὁποῖα τόν προίκισε ὁ Θεός, μέ τήν θαυμαστή ἐκδήλωση τῶν γνωρισμάτων τοῦ «κατ’ εἰκόνα» καί σέ ἀντιδιαστολή πάντοτε μέ τίς συνέπειες τῆς πτώσης.

Ἡ προπτωτική, λοιπόν, διαβίωση τοῦ ἀνθρώπου στόν Παράδεισο καί ἡ ἀπουσία τῆς ἁμαρτίας καθιστᾶ τόν ἄνθρωπο «Παραδείσου φυτόν ἀνθηρότατο καί εὐγενέστατο», καθώς καί μέ ἄφθονα οὐράνια ἀγαθά. Οἱ πρωτόπλαστοι ζοῦσαν «ἐν ἁγίᾳ καί τρισμακα-ρίᾳ ζωῇ» καί «λαμπρῶς ἐν ἁγιότητι καί μακαρισμῷ», ἡ πολιτεία τους ἦταν. «βίος ἁγιο-πρεπής», γιʹ αὐτό «ἦν γάρ ἅγιος ὁ πρῶτος χρόνος τῆς ἀνθρώπου ζωῆς». Ἔκφραση αὐ-τῆς τῆς ἁγιότητας τοῦ προπτωτικοῦ βίου ἦταν ἡ καθαρότητα καί ὁ ἐν Ἁγίω Πνεύματι ἁγιασμός τους.

Τό ἁγιοπρεπές τῆς διαβίωσης τῶν πρωτοπλάστων στόν Παράδεισο δέν νοεῖται κατά τόν ἅγιο Κύριλλο ὡς παθητική κατάσταση. Ἀντίθετα, δηλώνει ὅτι εἶναι καθαροί καί ἁγια-σμένοι οἱ γενάρχες, ἀκριβῶς γιατί ἐνεργητικῶς πρίν τήν εἰσδοχή τῆς ἁμαρτίας, ὅλη ἡ ὕπαρξή τους ἦταν προσανατολισμένη στήν τήρηση τοῦ θείου θελήματος καί στήν ἐλεύ-θερη ἐν Ἁγίω Πνεύματι προκοπή, στήν αὔξησή τους στό ἀγαθό, δείχνοντας ἀκριβῶς τήν ἀλληλουχία καί τήν ἐνδότατη συνάφεια τῶν γνωρισμάτων τοῦ «κατʹ εἰκόνα» σέ σχέση μέ τόν σκοπό τῆς δημιουργίας τους, πού ἦταν τό «καθʹ ὁμοίωσιν». Ἔτσι, βλέπουμε τόν ἄνθρωπο προπτωτικῶς νά ἄρχει τῶν κτισμάτων. Τό κυριαρχικό ὅμως λειτουργεῖ ἁρμο-νικά ὡς πρός τήν κτίση καί τά δημιουργήματα καί ὄχι διαιρετικά, τραυματικά ἤ καί ἀν-τιθετικά, ἀκριβῶς γιατί ἀπουσιάζει τό στοιχεῖο πού διασπᾶ τήν ἁρμονική σχέση τοῦ ἀνθρώπου πρός τήν δημιουργία, πού εἶναι ἡ ἁμαρτία. Δέν παραλείπει, ἐπίσης, ὁ ἅγιος Κύριλλος, στό πλαίσιο τῆς προπτωτικῆς κατάστασης τοῦ ἀνθρώπου, ἀπό τά γνωρίσμα-τα τοῦ «κατʹ εἰκόνα» νά τονίσει μέ σαφήνεια καί ἐπάρκεια τήν ἐλευθερία πού εἶχε ὁ προπτωτικός ἄνθρωπος, τήν ἐξουσία, τήν δυνατότητα νά ἐπιλέξει τό καλό ἤ τό κακό.

Ἡ καλή ἤ ἡ κακή χρήση τοῦ αὐτεξουσίου του, ἡ καλή διαχείριση τῆς ἐλευθερίας, μέ τήν ὁποία προικίστηκε ἀπό τόν Δημιουργό του, γιά νά ὑπάρξει ἡ δική του προσωπική καί ἐνσυνείδητη συμμετοχή στόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο πλάστηκε, ἔχει πολύ σπουδαία ση-μασία γιά τήν χριστιανική ἀνθρωπολογία γενικά, ἀλλά καί γιά τό γεγονός τῆς πτώσης καί τῆς σωτηρίας πού θά ἐπακολουθοῦσε, εἰδικά[13]».

     Στήν προπτωτική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου δέν ὑπῆρχε ἡ βασανιστική κυριαρχία τῶν λογισμῶν, (σκέψεις μέ εἰκόνες).

     Ἡ ζωή στόν Παράδεισο ἦταν καθαρά ἀγγελική, μοναχική πολιτεία, ἔκφραση τοῦ ἀκ-ραιφνοῦς ἡσυχαστικοῦ βιώματος. Ἦταν ζωή ἡσυχίας καί ἀγάπης, ἔκφραση θείας ζω-ῆς[14].

 

 

 

---

[1] Ἠλία Λιαμῆ, Ἡ πνευματική ζωή κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο Σιναΐτη καί Θεόληπτο Φιλαδελφίας, Πεμπτουσία, σελ. 7.

[2] Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δμασκηνοῦ ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κεφ. 26 ἐκδ. Πουρναρᾶ Θεσ/κη. 1976, σελ. 153 http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/paterikon/iwannhs_damaskhnos_ekdosis_akribhs.htm.

[3] Διακ. Κορνηλίου COMAN, Ἡ ὁντολογία τοῦ νοῦ κατά τόν ἅγιο Διάδοχο Φωτικῆς, Διπλωματική Διατριβή, Α.Π.Θ. Θεσ/νίκη 2002, σελ.31).

[4] Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία π. Γεωργίου Καψάνη, στήν Ἱερά Μητροπόλη Δράμας τήν 9η Μαΐου 1982.

[5] Κεφάλαια ἑκατόν πεντήκοντα, 67, Ε.Π.Ε., 8, 158, 9 – 1.

[6]  Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς Ε.Π.Ε. 1, σελ. 196 – 198.

[7] Πάθη εἶναι ἡ ἕξη, ἡ ρίζα τῆς ἁμαρτίας πού βρίσκεται στήν καρδιά, ἡ ὁποία ἀποκτήθηκε ἀπό τίς πολλές ἐνέργειες καί πράξεις τῆς ἁμαρτίας. Εἶναι ἡ παρά φύση κατάσταση τῶν ψυχικῶν δυνάμεων. Τά πάθη διαιροῦνται σέ σωματικά, δηλαδή ἡ πολυφαγία, ἡ λαγνεία, ἡ πορνεία, ἡ μοιχεία κ.τ.λ. Ψυχικά εἶναι ὁ φόβος, ἡ ἀμέλεια, ἡ ραθυμία, ἡ κακή ἐπιθυμία, ἡ ὑπερηφάνεια, κ.τ.λ. Τά δέ νοερά εἶναι ἡ ἀγνωσία, ἡ τύφλωση, ἡ φιληδονία, ἡ ἀφροσύνη, ἡ βλασφημία, κ.τ.λ.. (Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Νέα Κλῖμαξ, ὅ.π.π. σελ. 152.)

[8] Ασκητικοί λόγοι Ἰσαάκ τοῦ Σύρου, ἑρμ. Γ. Πινακούλας καί Δ. Κουτσούγερας, ἐν Πλῶ, Ἀθήνα 2019, σ.46-47.

[9] Διακ. Κορνηλίου COMAN, Ἡ ὁντολογία τοῦ νοῦ κατά τόν ἅγιο Διάδοχο Φωτικῆς, Διπλωματική Διατριβή, Α,Π.Θ. Θεσ/νίκη 2002, σελ. 21, 22, 27,31).

[10] Ἰουστίνου Πόποβιτς ἀρχιμ. Ἄνθρωπος καί Θεάνθρωπος, σελ. 106.

[11] Γεν. 1, 26.

[12] Βλ. Παναγιώτη Νέλλα, Ζῶον Θεούμενον, σελ. 35-36. Διδακτορική διατριβή ὑποβληθεῖσα στό Τμῆμα Θεολογί-ας μέ θέμα: «Περί πνευματικῶν μεθηλικιώσεων καί τῆς ὁκτάδας τῶν παθῶν στήν ἐργογραφία τοῦ ἀββᾶ Κασσια-νοῦ τοῦ Ρωμαίου» Διάκονος Σωκράτης Ανδρέου. Θεσσσαλονίκη 2017, σελ. 95.

[13] Πρωτ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος Περί σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου στή διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας, διδ/κή διατριβή Θεσσαλονίκη 2006, σελ.179 καί ἑξῆς….

[14] Θεοσέβης Μοναχῆς, Ἡ ἡσυχία κατά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, Διπλ/κή ἐργασία Α.Π.Θ. Θεσ/κη 2009,σελ. 42.

" αν η Κρίση του 1929 ήταν στο μέγεθος του αυγού , η νέα Κρίση που φαίνεται θα είναι στο μέγεθος του ΚΟΚΟΡΑ"

 

Πήγαν κάποιοι λαικοί και ρώτησαν ένα σεβάσμιο γέροντα.

- Γέροντα μας περικύκλωσαν με αδιέξοδα , η παγκοσμιοποίηση δείχνει το απεχθέστερο πρόσωπο της και οι αγωνίες του κόσμου ανεβαίνουν εκθετικά. Μαζί με την γενικευμένη θλίψη και την κατήφεια των προσώπων ο κόσμος έξω ξέχασε να αναπνέει κανονικά. Τι θα γίνει Άγιε Πατέρα, εσύ έχεις προσευχή , πες μας λόγο.

- θα προλάβουν να εφαρμόσουν τα απάνθρωπα σχέδια τους;

Ο Γέροντας δεν τους μιλούσε , ήταν σιωπηλός και αισθανόταν  σαν να μην παρακολουθούσε τα λόγια τους.

Σιώπησαν και αυτοί από σεβασμό και περίμεναν αν τους απαντήσει.

Πέρασαν κάποια λεπτά και άκουσαν τον Γέροντα να τους λέει:

-" ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ αλλάζει ΒΟΥΛΗ και ενεργεί διαφορετικά" 

-" αν η Κρίση του 1929 ήταν στο μέγεθος του αυγού , η νέα Κρίση που φαίνεται θα είναι στο μέγεθος του ΚΟΚΟΡΑ" 

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

 Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ένας Πάτερ βλέποντας την νέα κυβέρνηση με τόσους στρατηγούς ρώτησε " αυτή δεν είναι υπηρεσιακή κυβέρνηση αλλά μοιάζει με κυβέρνηση ¨πολέμου¨; "

 ΦΥΣΙΚΑ του απαντήσαμε με τόσους πολέμους που συμβαίνουν γύρω μας καλόν να λαμβάνουμε τα μέτρα μας  και χαμογελάσαμε........ 

ΑΝΩΘΕΝ ΜΗΝΥΜΑΤΑ : "ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Ρώσος που είπε τρεις φορές - ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟΣ - γεννήθηκε στην Ουκρανία - εκεί που γίνεται πόλεμος και φέτος μετά την εορτή του ουσιαστικά θα δίνονται " μάχες" στο ΑΙΓΑΙΟ" βλ.επιπτώσεις από εκλογές στην Τουρκία

 

Στην περιοχή της Ουκρανίας, σ’ ένα χωριό της Μικρορωσίας, εκεί όπου τα ήσυχα νερά του Δνείπερου ποταμού διασχίζουν και ποτίζουν τον μεγαλύτερο σιτοβολώνα του κόσμου, γεννήθηκε γύρω στο 1690 ο Ιωάννης. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς, δίκαιοι και τίμιοι. Δίδαξαν στο παιδί τους από τη μικρή ηλικία τα ιερά γράμματα, την τέχνη της προσευχής και τον δρόμο της θυσίας και της αγάπης και προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους. Ο Ιωάννης τα δεχόταν όλα με ευγνωμοσύνη. Τα εφάρμοζε με πιστότητα.

Βαρυφορτωμένο ξεκίνησε το πρωί της 10ης Σεπτεμβρίου 1924 το πλοίο «Βασίλειος Δεστούνης» από το λιμάνι της Μερσίνας της Μικράς Ασίας με προορισμό την Εύβοια. Δεν μετέφερε μόνο 800 πονεμένους ρακένδυτους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Στο αμπάρι του το πλοίο έκρυβε πολύτιμο θησαυρό. Ήταν ξύλινη (από κυπαρίσσι) λάρνακα με το τίμιο ιερό σκήνωμα του 40χρονου οσίου Ιωάννου του Ρώσου. Οι τουρκικές αρχές είχαν απαγορεύσει αυστηρά στους Χριστιανούς τη μεταφορά του αγίου από το Προκόπιο. Είχαν μάλιστα σφραγίσει τον ομώνυμο περικαλλή ιερό Ναό του. Αλλά ο πιστός σιδηρουργός του Προκοπίου με άδεια του ευλαβεστάτου ιερέως π. Χαραλάμπους Αβερκιάδη τη νύχτα της 9ης Σεπτεμβρίου τόλμησε και παραβίασε κρυφά τον ιερό Ναό.

Και ο τολμηρός Έλληνας και πιστός Μικρασιάτης Παναγιώτης Παπαδόπουλος, που επρόκειτο την επομένη να ταξιδέψει για την Ελλάδα, ανέλαβε να περιτυλίξει με κιλίμια το ιερό Λείψανο. Και με κίνδυνο της ζωής του το πέρασε από το τουρκικό τελωνείο.

Τόσο μεγάλη ευσέβεια και πίστη είχαν οι αγαπημένοι μας Μικρασιάτες πρόσφυγες. Μπορεί να έφθασαν στην μητροπολιτική Ελλάδα μας πάμφτωχοι υλικά, αλλά μας έφεραν τον ζωντανό τους πλούτο της Ορθοδόξου Παραδόσεως και ζωής όχι μόνο με το ήθος και την αρχοντιά τους, αλλά και με τα πλούσια εκκλησιαστικά κειμήλια, τις περίπυστες άγιες εικόνες και προπαντός με τα θησαυρίσματα των ιερών Λειψάνων των Αγίων τους.

Έτσι η Εύβοια χάρις στην πίστη των ευσεβών Μικρασιατών του Προκοπίου της Ανατολής απέκτησε τον θησαυρό αυτό, δηλαδή το ιερό άφθορο Λείψανο του αγίου Ιωάννου του Ρώσου. Σήμερα ευρίσκεται μέσα σε ασημένια Λάρνακα στον ομώνυμο περίλαμπρο Ναό του στο χωριό Νέο Προκόπιο στα βόρεια της νήσου.

Ποιος όμως ήταν ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος;

Στην περιοχή της Ουκρανίας, σ’ ένα χωριό της Μικρορωσίας, εκεί όπου τα ήσυχα νερά του Δνείπερου ποταμού διασχίζουν και ποτίζουν τον μεγαλύτερο σιτοβολώνα του κόσμου, γεννήθηκε γύρω στο 1690 ο Ιωάννης. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς, δίκαιοι και τίμιοι. Δίδαξαν στο παιδί τους από τη μικρή ηλικία τα ιερά γράμματα, την τέχνη της προσευχής και τον δρόμο της θυσίας και της αγάπης και προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους. Ο Ιωάννης τα δεχόταν όλα με ευγνωμοσύνη. Τα εφάρμοζε με πιστότητα.

Την εποχή εκείνη τσάρος της Ρωσίας ήταν ο Μέγας Πέτρος, άνθρωπος πολεμοχαρής και σκληροτράχηλος. Ο Ιωάννης σε νόμιμη ηλικία κατετάγη στο ρωσικό στρατό. Έλαβε μέρος στον ατυχή ρωσοτουρκικό πόλεμο (1711), που διήρκεσε 7 χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες να συλληφθούν αιχμάλωτοι από τους Τατάρους. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο νέος τότε στρατιώτης Ιωάννης. Οι Τάταροι πούλησαν τον Ιωάννη σε κάποιον Τούρκο αξιωματικό του ιππικού, τον Ομέρ αγά από το Προκόπιο της Μικράς Ασίας, μια πόλη που ήταν κτισμένη σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, 60 χιλιόμετρα έξω από την Καισάρεια της Καππαδοκίας.

Πολλοί τότε στρατιώτες αρνήθηκαν την ορθόδοξη πίστη τους πιεζόμενοι από τις απειλές των αλλόθρησκων Τούρκων. Μπροστά στα δώρα και τις υποσχέσεις των Αγαρηνών εκάμφθησαν. Αλλά ο γενναίος Ιωάννης παρέμεινε αλύγιστος στον ορθόδοξη πίστη του. Μέσα του βασίλευε η ευσέβεια και η βαθιά πεποίθηση ότι ο Θεός δεν θα τον εγκαταλείψει. Παραδίδει τη ζωή του στον Θεό με σύνθημά του: «Κύριος ποιμαίνει με, και ουδέν με υστερήσει» (Ψαλ. κβ΄ 1).

Προχωρεί γαλήνια, ατάραχα. Σηκώνει με υπομονή τον σταυρό του από τις ειρωνείες και τις περιφρονήσεις των άλλων που τον φώναζαν «κιαφίρη», δηλαδή άπιστο. Σταθερή είναι και η ομολογία του προς τον αγά του. «Είσαι αφέντης – του λέει – μόνο του σώματός μου, όχι όμως και της ψυχής μου. Είμαι πρόθυμος να υπακούω σε όλες τις διαταγές σου, εφ’ όσον με αφήσεις ελεύθερο στην πίστη μου. Διαφορετικά, εάν με πιέσεις να αλλαξοπιστήσω, ευχαρίστως σου παραδίδω την κεφαλή μου και όχι την πίστη μου. Χριστιανός γεννήθηκα, Χριστιανός θα αποθάνω. Τον Χριστό δεν πρόκειται να αρνηθώ».

Η σταθερή αυτή ομολογία του Ιωάννη συνδυασμένη πάντοτε με την εργατικότητα, την ταπεινοφροσύνη και την ευγενή συμπεριφορά του, τον έκαμαν πολύ συμπαθή στο σκληρό του αφεντικό.

Ο Ομέρ είχε αναθέσει στον Ιωάννη την ευθύνη του στάβλου του. Εκεί μέσα κάτω από ταπεινές συνθήκες, μέσα σε δυσοσμία και σε υγρό και σκοτεινό περιβάλλον ο Ιωάννης ο αιχμάλωτος και δούλος ζούσε αγία ζωή. Ήταν συνεπής και ακριβής όχι μόνο στα καθήκοντα της ευτελούς αυτής εργασίας αλλά και στα πνευματικά του καθήκοντα. Δοξολογούσε τον Θεό συνεχώς. Αναπολούσε τις ταπεινές συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκε ο Κύριος στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Και Τον ευχαριστούσε, γιατί τον αξίωνε να ζει και αυτός σε τέτοιο περιβάλλον.

Σε κάποια γωνία του στάβλου ξάπλωνε ήσυχος και ειρηνικός για να ξεκουραστεί τις νύχτες. Αρκετές όμως νύχτες έφευγε. Πήγαινε στον γειτονικό αρχαίο ναό του Αγίου Γεωργίου, λαξευμένο σε βράχο, και εκεί όρθιος στον Νάρθηκα έκανε τις ακολουθίες του… Προσευχόταν με θέρμη μέσα στη νυχτερινή γαλήνη. Κάθε Σάββατο κοινωνούσε τα άχραντα Μυστήρια. Όλο και ελαμπρύνετο. Ένας ύμνος που τον εγκωμιάζει γράφει: «Καθαρός τῷ σώμματι καί τῇ ψυχῇ ὅλος γέγονας».

Το ζεύγος των αφεντικών του θαύμαζε όλο και περισσότερο τη βιωτή του απλού και ταπεινού αυτού δούλου. Του προσέφεραν λοιπόν ένα μικρό δωμάτιο για να ζει πιο άνετα. Ο Όσιος όμως ευγενικά το αρνήθηκε. Προτίμησε να ζει μέσα στην κακοπάθεια και την άσκηση παρά μέσα στη χλιδή και την άνεση. Ο ταπεινός τόπος του στάβλου «του εξασφάλιζε», όπως γράφει ο βιογράφος του, «την ευωδία του Αγίου Πνεύματος». Ζούσε λιτά, με ελάχιστη τροφή, και πλούσια προσευχή. Όλα τα δεχόταν αγόγγυστα. Και όταν ο αφέντης του πορευόταν έφιππος, εκείνος τον ακολουθούσε πεζός ταπεινά σαν σκλάβος του ψελλίζοντας λόγια του Ψαλτηρίου.

Η παρουσία του αγίου αυτού υπηρέτη και σκλάβου Ιωάννη ήταν μια συνεχής ευλογία για τον Ίππαρχο αγά του Προκοπίου. Το σπιτικό του όλο και πλούτιζε. Έγινε «ο πλουσιότερος και ο πλέον αξιοσέβαστος στον πόλη» άνθρωπος. Ο Ιωάννης είχε πλέον αποκτήσει κύρος. Όλοι τον σέβονταν. Σταμάτησαν οι ειρωνείες και οι εμπαιγμοί των άλλων.

Κάποια περίοδο που ο αγάς – σαν ευσεβής Μουσουλμάνος – είχε φύγει σε ιερή αποδημία – προσκύνημα στη Μέκκα, η γυναίκα του θέλησε να καλέσει σε φαγητό φίλους και γνωστούς για να ευχηθούν για τον ασφαλή γυρισμό και την καλή υγεία του αγά της. Καθώς έφερνε η κυρία στους συνδαιτυμόνες το γνωστό φαγητό της Ανατολής, το πιλάφι, στράφηκε προς τον Ιωάννη και του είπε: «Πόση χαρά θα ένιωθε, Γιοβάν, σήμερα ο αφέντης σου, αν γευόταν από αυτό το αγαπημένο του φαγητό.» Ο Ιωάννης με απλότητα ζήτησε ένα πιάτο με πιλάφι. Και με τη δύναμη της αδιακρίτου πίστεως και θερμής προσευχής του το πιάτο θαυματουργικώς απεστάλη στο αφεντικό του! Οι παριστάμενοι δεν πίστεψαν. Γέλασαν… Όταν όμως μετά από καιρό επέστρεψε ο αγάς και έφερε πίσω το πιάτο άδειο με το οικόσημο της μωαμεθανικής του οικογένειας, τότε πείστηκαν όλοι για τη δύναμη της πίστεως του άκακου και φιλάγαθου και φιλάνθρωπου αυτού δούλου.

Ύστερα και από το γεγονός αυτό, το ζεύγος των κυρίων πίεζε περισσότερο τον Ιωάννη να μην κατοικεί πια στον ανθυγιεινό στάβλο και του παραχώρησε δωμάτιο για να ζει με αξιοπρέπεια. Αυτός όμως και πάλι – όπως και την πρώτη φορά αρνήθηκε. Προτίμησε να ζει ως ταπεινός δούλος Ιησού Χριστού στο «ησυχαστήριο» που τόσα χρόνια είχε αγαπήσει μένοντας πιστός στα θελήματα του αγά του και στη διακονία και τις περιποιήσεις των άκακων και άλογων ζώων.

Έφθασε κάποτε η ώρα που ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος επρόκειτο να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να αναχωρήσει για τον ουρανό. Ο Όσιός μας αρρώστησε. Παρέμενε ξαπλωμένος με υπομονή στον ταπεινό αχυρώνα του στάβλου ευγνωμονώντας τον Θεό για όλα τα δώρα που του είχε χαρίσει. Κάποια στιγμή αισθάνθηκε ότι πλησιάζει το τέλος του και ζήτησε με ισχυρό πόθο να κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια. Και, επειδή υπήρχε την περίοδο εκείνη ατμόσφαιρα μίσους από φανατισμένους Τούρκους, ο διακριτικός και ευλαβής ιερέας π. Θεόδωρος Παπαδόπουλος έφερε τη θεία Κοινωνία με άκρα ευλάβεια μυστικά μέσα σε ένα μήλο. Με ιερή συγκίνηση ο όσιος και ομολογητής του Χριστού Ιωάννης κοινώνησε για τελευταία φορά. Και ειρηνικά παρέδωσε την αγνισμένη και φωτισμένη ψυχή του στον αγαπημένο του Κύριο Ιησού Χριστό. Ήταν 27 Μαΐου του έτους 1730. Η είδηση διαδόθηκε αστραπιαία σε όλο το Προκόπιο. Μεγάλο πένθος απλώθηκε σε όλη την περιοχή της Καππαδοκίας. Ο Ομέρ αγάς τον τίμησε και τον έκλαψε.

Στη συνείδηση όλων, Χριστιανών και Οθωμανών, ο δούλος του Θεού Ιωάννης ήταν ένας άγιος. Είχαν περάσει τριάμισι μόλις χρόνια από την κοίμηση του Αγίου. Οι Προκοπιείς έβλεπαν κάθε νύχτα «φῶς λάμπον ἅγιον τῷ τοῦ ὁσίου μνήματι». Έτσι με θαυμαστή υπόδειξη του Αγίου το Νοέμβριο του 1733 έγινε η ανακομιδή των ιερών Λειψάνων του. Έκθαμβοι οι πιστοί Χριστιανοί αντίκρισαν το ιερό Λείψανο του νέου αυτού ασκητού και ομολογητού «ἀκέραιο καί εὐωδιάζον». Με ιερό δέος το εναπέθεσαν κάτω από την Αγία Τράπεζα του Αγίου Γεωργίου (του ναού που τόσο είχε αγαπήσει ο Άγιος).

Εκατό χρόνια μετά, το 1832, ο στρατός του Ογλού Οσμάν πορευόμενος σε πολεμική αποστολή λεηλάτησε το Προκόπιο. Βεβήλωσε και λήστεψε τον ιερό ναό. Παρέδωσε το ιερό Λείψανο του αγίου Ιωάννου στις φλόγες. Αλλά ο Άγιος παρουσιάστηκε σε όραμα και φοβέρισε τους ασεβείς Οθωμανούς. Έντρομοι οι στρατιώτες εγκατέλειψαν αμέσως εκεί ό,τι είχαν κλέψει και έφυγαν διακηρύσσοντας το μεγάλο θαύμα. Το σκήνωμα του Αγίου παρέμενε άθικτο, όμως μαύρισε επιφανειακά. Το 1862 με επέμβαση θαυματουργική του Αγίου γλύτωσαν από το σεισμό είκοσι παιδάκια του ελληνικού σχολείου.

Η φήμη του οσίου Ιωάννου ως θαυματουργού είχε απλωθεί πλέον σ’ όλη τη Μ. Ασία. Πάμπολλες είναι οι μαρτυρίες για τα θαύματά του. Πλήθη λαού τον επισκέπτονται και ζητούν θεία προστασία και βοήθεια. Τον ονομάζουν «θεραπευτή Άγιο». Οι Τούρκοι τον αποκαλούν «κουλέ Γιουβάν», αιχμάλωτο Ιωάννη. Με πίστη και αυτοί λαμβάνουν «το σιφά σουγιού», το νερό του αγιάσματός του. Με αυτό θεραπεύονται, ραντίζουν τα χωράφια, σταματούν οι επιδημίες. Μια δοξολογία εξέρχεται από τα χείλη όλων. Η λάρνακα του Οσίου «ἰατρεῖον δέδεικται πάσης ἀσθενείας». Έκθαμβος ο υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας αείμνηστος π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης θα γράψει: «Ἰδόντες σου τήν βιοτήν καί τήν πτωχείαν τήν πολλήν οἱ Ἀγαρηνοί, Ἰωάννη, σφόδρα ηὐλαβήθησαν ἠθῶν σου τήν σεμνότητα». Και σε δόξασαν. Και με μεγάλη φωνή διέδιδαν ότι είσαι φίλος και οικείος του Θεού!

Ο Ορθόδοξος κόσμος της Ανατολής απέδειξε τη μεγάλη του ευλάβεια και την ευγνωμοσύνη του προς τον όσιο Ιωάννη και με την ανέγερση μεγαλοπρεπούς βυζαντινού ναού στη μνήμη του ονόματός του στο Προκόπιο της Μικράς Ασίας. Για την ανέγερση αυτή έγινε πανελλήνιος συναγερμός. Μεγάλη ήταν και η συνεισφορά της Ι. Μ. Αγίου Παντελεήμονος Αγ. Όρους. Εκεί, μέσα στον λαμπρό αυτό ναό διαστάσεων 50×40 και ύψους 30 μέτρων και με τα 2 καμπαναριά του, που διαλαλούσαν τη δόξα της Χριστιανοσύνης από το 1886 έως τις 9 Σεπτεμβρίου 1924 ο άγιος Ιωάννης μέσα από την ξύλινη λάρνακα δεχόταν τις παρακλήσεις του αγαπημένου του πιστού λαού. (Δυστυχώς ο ναός αυτός κατεδαφίστηκε από τα θεμέλιά του το 1950 με εντολή του φανατικού «καϊμακάμη», Τούρκου διοικητού του Προκοπίου).

Τώρα ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος ο ομολογητής φιλοξενείται στο χώρο της ευβοϊκής γης. Το αγιασμένο ιερό του σκήνωμα αναπαύεται πλέον μόνιμα μέσα στον καινούργιο ολόλαμπρο, περικαλλή ναό του που έκτισαν στο Νέο Προκόπιο Ευβοίας με πολλές θυσίες οι πιστοί μας πρόσφυγες μαζί με τη συνδρομή πολλών ευσεβών Χριστιανών. Συνεχίζει ο Όσιός μας και από εκεί με την ίδια, όπως πάντα, απέραντη αγάπη του και στοργή να ακούει τις δεήσεις και τις προσευχές των πιστών αδελφών του. Και να θαυματουργεί σε πολλούς. Συνεχώς καταγράφονται και νέα θαύματά του.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προξενεί ένα ταπεινό μπαστουνάκι που παραστέκει δίπλα στην ασημένια λάρνακα του Αγίου. Βουβός μάρτυρας θαύματος. Προέρχεται από τη συγκύπτουσα γερόντισσα Μαρία Σιάκα από το Φρέναρος Αμμοχώστου (Κύπρο), η οποία στις 11.08.78 θεραπεύτηκε εκεί από τον Άγιο και με φωνή πνιγμένη από δάκρυα ευγνωμοσύνης του είπε: «Ίντα (τι) να σου δώσω, παλληκάρι μου; Άγιέ μου, είμαι φτωχιά, θα σου δώσω το μπαστούνι μου, διότι εν μου (δεν μου) χρειάζεται μέχρι να πεθάνω».

Συγκινητική είναι και η παρουσία του Αγίου τον Μάρτιο του 1999 στη Σερβία. Όπως η υπέρμαχος Στρατηγός, η Παναγία μας, ενδυνάμωσε τους στρατιώτες μας το 1940, έτσι και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος σε οράματα που πολλοί τον είδαν, τους βεβαίωσε: «Πηγαίνω στο Βελιγράδι, γιατί σφαγιάζεται η Ορθοδοξία». Και πράγματι• ντυμένος στρατιωτικά ο Άγιος ενίσχυε πολλούς Σέρβους την περίοδο εκείνη με τη θαυματουργική παρουσία του, όπως το κατέθεσαν αυτόπτες αξιόπιστοι μάρτυρες Σέρβοι.

Ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος ο ομολογητής αγάπησε αληθινά, βαθιά και ισόβια τον Χριστό μας. Καμιά δυσκολία δεν στάθηκε ικανή, ώστε να χαλαρώσει τους δεσμούς της αγάπης του προς τον Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό. Ούτε η μικρή του ηλικία τον εμπόδισε, ούτε το αρνητικό παράδειγμα της αποστασίας των συστρατιωτών του ούτε οι συνθήκες της αιχμαλωσίας ούτε οι πιέσεις και οι ειρωνείες των αλλοπίστων ούτε ο τόπος της διαμονής του. Όλα αυτά τα περιφρόνησε. Και είχε πάντοτε ως σύνθημα της ζωής του να πράττει «ό,τι αρέσει στον Βασιλέα Χριστό», οπουδήποτε και αν βρίσκεται. Γι’ αυτό με τη Χάρη του παντοδύναμου Θεού μέσα σε 40 μόλις χρόνια ολοκλήρωσε τον προορισμό του με τόσο θεάρεστη ακρίβεια. Έζησε άγια! Γι’ αυτό ο Κύριος, ο Παντοκράτωρ, τον βράβευσε με δόξα μεγάλη, με το φωτοστέφανο το τιμημένο του Αγίου!

Ας βαδίζουμε κι εμείς στα ίχνη του και με τις πρεσβείες του ας σταθεροποιούμε τις αποφάσεις μας για αγώνα αγιασμού μέχρι θανάτου.

Αναλυτική βιογραφία του Αγίου βλέπε: Αρχιμ. Χρυσοστόμου Τριανταφύλλου (νυν Μητροπολίτου Χαλκίδος), Ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, Χαλκίδα 2000 (έκδ. Ιερού Προσκυνήματος «Ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος», Προκόπιον Ευβοίας).

Θηβαίος Πολίτης

ΑΜΑΡΤΙΑ- ΑΠΙΣΤΙΑ- ΑΣΕΒΕΙΑ.

Αυτά τα ΤΡΙΑ (Α) είναι η πυρηνική γόμωση της πλανητικής καταστροφής και εμείς εμμένουμε σε αυτά και τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση.

Αρχές δεκαετίας του 90 λίγο πριν κοιμηθεί Οσιακά ο ΑΓΙΟΣ μια Κυριακή μετά την Θεία Λειτουργία μεταφέρει στους προσκυνητές της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ στην Βόρειο Εύβοια, το μήνυμα του Ουρανού μέσω του άλλου ΑΓΙΟΥ παλληκαριού της Εκκλησίας μας του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου.

«Ὁ μακαριστὸς Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης διηγεῖται σὲ προσκυνητὲς στὴν ἱερὰ μονὴ Ὁσίου Δαβὶδ στὴν Εὔβοια τὴ θαυμαστὴ συνομιλία ποὺ εἶχε μὲ τὸν ὅσιο Ἰωάννη, ὅπου τὸν παρακαλεῖ νὰ μὴν γίνει πόλεμος, ἀλλὰ ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τοῦ ἐπαναλαμβάνει ὅτι

«πρέπει νὰ γίνει πόλεμος γιατὶ ὁ κόσμος γέμισε μὲ πολλὴ ἁμαρτία, ἀπιστία καὶ ἀσέβεια»

Θαυμαστή συνομιλία του Γέροντα Ιάκωβου Τσαλίκη με τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο για τον 3ο Π. Πόλεμο

Σύνδεσμος Βίντεο https://www.youtube.com/watch?time_continue=7&v=dnxzwksbaa0&feature=emb_logo

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ βγάζει εις πείσμα του αντίχριστου πνεύματος πραγματικούς ΑΓΙΟΥΣ.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και η βιωμένη ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ της θα δίνει εις τους αιώνες των αιώνων το ΜΕΓΑ ΜΗΝΥΜΑ στην ανθρωπότητα την ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Εσταυρωμένου Θεανθρώπου μας, όπως το ψέλνει ο νέος ΟΣΙΟΣ της Εκκλησίας μας ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Τσαλίκης.

Σύνδεσμος Βίντεο https://youtu.be/WmP_5yRfnS8

Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ

ΣΤΩΜΕΝ  Καλώς 

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας.