Εγινε τον Φεβρουάριο του 2012 .
Ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος νοσηλεύονταν εκεί μέχρι την 29/2/2012, οπότε αναχώρησε για Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών και την 30ή Μαρτίου εκοιμήθη εν Κυρίω.
Το αναρτώ ως θαυμαστό γεγονός , που δείχνει ότι ο Θεός βάζει την τελική υπογραφή του, όχι οι γιατροί,όπως μας έλεγε ο Γέροντας Κύριλλος.
Και σας το γράφει μία μάνα που ο Θεός, το δικό της το παιδί, θέλησε να το πάρει κοντά Του.
Sofia Kalogirou .................
《 Θα ήθελα να ομολογήσω ένα θαύμα που συνετελέσθη τον Φλεβάρη του 2012, στη Λάρισα.
Μετεφέρθη ο αδελφός μου διασωληνωμενος απο τη Λαμία (όπου είχε πάει για κυνήγι με ένα φίλο του) στο Νοσοκομείο της Λάρισας , με ανεύρισμα στο κεφάλι , που είχε σπάσει.
Εκεί τον έβαλαν στη ΜΕΘ και περίμεναν να πέσει η ενδοκρανιακή πίεση , για να τον χειρουργήσουν με μηδαμινές ελπίδες.. και αν θα άντεχε.
Τα πράγματα απελπιστικά, κινδυνεύοντας ώρα με την ώρα να τον χάσουμε.
Εγώ την έβγαζα με τις ώρες στο εκκλησάκι του Νοσοκομείου αφιερωμένο στον Άγιο Λουκά, τον Ιατρό, προσευχομένη και παρακαλώντας για βοήθεια.
Μια ημέρα, φεύγοντας απο το εκκλησάκι και μπαίνοντας στο Νοσοκομείο στην κεντρική είσοδο , όπου υπάρχει μια τεράστια εικόνα της Παναγίας καλύπτοντας όλο τον τοίχο , είδα μαζεμένους πολλούς μοναχούς και πλησίασα να δω τί συμβαίνει.
Ρωτάω κάποιον , αν μπορεί να μου δώσει μια ευχή για τον αδερφό μου, και μου είπε να πάω μπροστά στην εικόνα να ζητήσω από τον Ηγούμενο την ευχή.
Πλησιάζω και βλέπω ένα Γέροντα καθισμένο σε αναπηρικό καροτσάκι με σκυμένο το κεφάλι, που προσευχόταν στη Παναγία και όταν του εξήγησα για τον αδερφό μου και ζήτησα ευχή, μου είπε:
- Πώς τον λένε τον αδερφό σου παιδί μου;
-Γιωργο τον λενε Γέροντα, απαντώ.
Εκείνος τότε μου απαντά, πάντα με σκυμένο κεφάλι.
-Με τη βοήθεια της Παναγίας, ο Γεώργιος θα γίνει καλά.
Έμαθα ότι ήταν ο Ηγούμενος Κύριλλος της Μονής Οσίου Δαυίδ Ευβοίας και νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο και παρόλο που ψηνόταν στο πυρετό, εκεί στο καροτσάκι έδινε ευχές και παρηγορούσε κόσμο.
Εκείνες τις μέρες ήρθαν τα λείψανα του Οσίου Δαυίδ σε μια εκκλησία, στη Λάρισα στην Αγία Σοφία, όπου φυσικά πήγα και προσκύνησα, έκατσα και στην ιερα αγρυπνία, πήρα και λαδάκι για να αλείψω το κεφάλι του αδερφού μου.
Αποτέλεσμα : 25 ημερες στην εντατική με όλες τις αγωνίες μας και τις προσευχες μας , χειρουργήθηκε , βγήκε απο την εντατική με τραχιοστόμο και λεβαιν, εμεινε σε νοσηλεια ένα μήνα με φυσιοθεραπείες και έφυγε απο το νοσοκομειο περπατώντας.
Ούτε κέντρο αποκατάστασης, ούτε ασθενοφορο για να γυρισει Αθήνα.
Οι γιατροί και οι νοσηλευτές μας ελεγαν ότι είχαν πάνω απο δέκα χρόνια να δουν τετοιο περιστατικό , που να φεύγει περπατώντας και χωρίς την ανάγκη αποκατάστασης.
Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού!!!
Εννοείται ότι πήγαμε στο Μοναστήρι του να τον ευχαριστήσουμε για το μεγάλο του θαύμα μαζι με τη βοήθεια και του Αγίου Λουκά του ιατρού και φυσικά της Υπεραγίας Θεοτόκου.Μεγάλη η Χάρη τους!!!》
(ΠΗΓΗ: Μαρτυρία Μαρίας Μπέλλου, που δημοσιεύτηκε, στην σελίδα: ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΙΔ Ο ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ,όπως ακριβώς εγράφη.)
Πηγή Πολυξένη Ρέρρα ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
