Ελληνορωμαϊκά!

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

Αγιοκατατάχθηκε ο Πατέρας των Πατέρων παπα- Τύχων ο Γέροντας του Αγίου Παϊσίου και του Παπά - Φώτη Λαυριώτη και τόσων άλλων ...Άγιος και ο Χατζή Γεώργης ο ξακουστός

Στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας ο παπά Τύχων ο Ρώσος ο Αγιορείτης. Στην Αγιοκατάταξη του παπά Τύχωνα του Αγιορείτη, του Πνευματικού του Αγίου Παϊσίου, προέβη σήμερα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Επίσης 
Αγιοκτατατάχθηκε ο όσιος Γέροντας Χατζή Γεώργης για τον οποίο εγγράψε ο Άγιος Παϊσιος 
Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος συνέχισε καί σήμερον, 11ην Φεβρουαρίου 2026, τάς ἐργασίας αὐτῆς, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.

Τό Ἱερόν Σῶμα ἀπεφάσισεν ὁμοφώνως τήν κατάταξιν εἰς τό ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας τῶν ὁσιακῆς βιοτῆς Ἁγιορειτῶν Ἱερομονάχου Τύχωνος, τοῦ ἐν τῷ ἐν τῇ Σκήτῃ Καψάλας Ἱερῷ Σταυρονικητιανῷ Κελλίῳ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀσκήσαντος, καί μοναχοῦ Γεωργίου, τοὐπίκλην Χατζη-Γεώργη, τοῦ ἐκ Καππαδοκίας καταγομένου καί ἐν Κωνσταντινουπόλει κοιμηθέντος. 

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου του Οικουμενικού Θρόνου 
φωτοσύνθεση της Φιλιππίας Βεβετσάνου 
+ O παπα Τύχων ο ερημίτης της Καψάλας
Εκοιμήθη στις 10 Σεπτεμβρίου
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Ακόμη και για την Θεία Λειτουργία έλεγε στον Μοναχό, που θα τον βοηθούσε και θα έκανε τον ψάλτη, να έρχεται το πρωί με το φώτισμα. Την ώρα δε της Θείας Λειτουργίας του έλεγε να μένη στον μικρό διάδρομο, έξω από τον Ναό, και από εκεί να λέη το Κύριε, ελέησον, για να νιώθη τελείως μόνος του και να κινήται άνετα στην προσευχή του. Όταν έφθανε στο Χερουβικό, ο Πάπα -Τύχων ηρπάζετο είκοσι έως τριάντα λεπτά, και ο ψάλτης θα έπρεπε να επαναλάβη πολλές φορές το Χερουβικό, μέχρι να ακούση τις περπατησιές του στην Μεγάλη Είσοδο. Όταν τον ρωτούσα μετά στο τέλος «τι βλέπεις, Γέροντα», εκείνος μου απαντούσε:
–Τα Χερουβείμ και Σεραφείμ δοξολογούν τον Θεό.
Έλεγε επίσης στην συνέχεια:
– Έμενα μετά από μισή ώρα με κατεβάζει ο φύλακάς μου Άγγελος και τότε συνεχίζω την Θεία Λειτουργία…
Για τον Παπά-Τύχωνα, όλες σχεδόν οι ημέρες του χρόνου ήταν Διακαινήσιμες, και ζούσε πάντα την Πασχαλινή χαρά. Συνέχεια άκουγε κανείς από το στόμα του το: Δόξα Σοι ο Θεός, Δόξα Σοι ο Θεός. Αυτό συνιστούσε και σε όλους, να λέμε το: Δόξα Σοι ο Θεός, όχι μόνο όταν περνάμε καλά, αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες, γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός, για φάρμακα της ψυχής.
Το “δόξα σοι ο Θεός” να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας. Εγώ, όταν πονάω, το “δόξα σοι ο Θεός” έχω για χάπι του πόνου· τίποτε άλλο δεν με πιάνει. Το “δόξα σοι ο Θεός” είναι ανώτερο και από το “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”.
(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου: Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα, Ι. Ησυχαστήριο Αγ. Ιωάννου Θεολόγου, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 1994)

ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΔΕΛΦΗ ΜΑΣ ΕΙΠΕ :



ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ..ΔΥΟ ΝΕΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ;
Ο ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΤΟΥ ΞΑΝΘΟΥ ΓΕΝΟΥΣ. 
ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς 
Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας