Ένας πού μαλώνει μέ τούς άλλους, πού δὲν έχει είρήνη, είναι «άλλότριος τής χαράς»
.Νά μήν κατηγορής τούς άνθρώπους νά συμφωνής μαζί τους. 'Έχεις έναν προϊστάμενο πού δὲν σὲ χωνεύει Μίλησέ του όμορφα, πές του ένα εύχαριστώ, βρές μιά εύκαιρία γιά νά τοῦ κάνης ένα δωράκι, καὶ θά δής, όπως θά τὸν τιμήσης, θά σέ τιμήση και έκεῖνος και ο Θεὸς έσένα διπλά και τετραπλά
Έπίσης τό χαρούμενο πρόσωπό μας παίζει σπουδαῖο ρόλο. Νά μήν είμεθα σκυθρωποί, νά μήν είμεθα κατσούφηδες, νά μήν είνα κατεβασμένα τά μούτρα μας, διότι όπως ή καρδιά, όταν είναι πικραμένη και βαρειά, δηλητηριάζει τὸ στόμα μας, τά μάτια μας, τά
αύτιά μας καὶ άρρωσταίνομε, έτσι και όταν τό πρόσωπό μας είναι συνεχώς σκυθρωπό, όταν δὲν χαμογελάμε ή γυναίκα, ό άνδρας, ίδίως τά παιδιά μας θά άρρωστήσωμε.
“Όταν θέτωμε τά πάντα ένώπιον τού Θεου, τότε ολα τελειώνουν .
Όταν άποκτήσωμε τήν έμπειρία αύτής τής μακαριότητος, είμεθα έγγύς τοῦ παραδείσου. "Ανθρωπος πού χαίρεται άμέσως μπορεῖ νά πάη στὸν ούρανό. "Ανθρωπος πού στενοχωρεῖται, πού κουράζεται, πού άπελπίζεται, ούτε τὸν Χριστόν θυμάται ούτε προσευχή μπορεῖ νά κάνη. Γιατί μαραζώνεις τήν καρδούλα σου; Πώς νά μπής στὸν παράδεισο μέ αύτὸν τὸν μαρασμό, «Χαῖρε», νά λέμε στὸν εαυτό μας καὶ στούς άλλους. Και οσο τά πράγματα τοῦ κόσμου μεταβάλλονται, τόσο έμεῖς νά είμεθα χαρούμενοι και γλυκεῖς. Γιατί; Διότι πέθανε ο θάνατος καὶ ο ούρανὸς έγινε δικός μας. Τὸ πρόβλημα όλων τῷν αίώνων ήταν ο θάνατος. ‘Ο θάνατος δμως «κατεπόθη» και τώρα πιά έμεῖς μὲ τήν χαρά μας και μὲ τὴν είρήνη έν τή Εκκλησία μπορούμε νά ταξιδεύωμε πρός τήν αίώνια ζωή. Η προσευχή μας θά μάς βοηθή. Οι πειρασμοι πού θὰ έχωμε στήν ζωή μας θὰ μας χαλκεύουν και θά γινώμεθα περισσότερο πιστοί. Οί θλίψεις, οί δυσκολίες είναι «συναλλάγματα παρά τῷ δικαίω κριτή».
Πόνεσες, κουράσθηκες, δυσκολεύθηκες, άρρώστησες; Έάν δὲν φοβάσαι, έὰν νοιώθης ότι πλησιάζεις πιό κοντά είς τὸν Θεόν, τότε ο πόνος, ή κούρασις ή δυσκολία, ή άρρώστια είναι συναλλάγματα. Δίνομε δεκάρες καὶ παίρνομε έκατομμύρια. 'Έτσι ή ζωή μας είναι άνεκλάλητη χαρά.
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
