«Αυτή η σαπίλα και η δυσωδία φέρνει ΑΝΑΣΤΑΣΗ» - (Ειπώθηκε Πασχαλιά τού 2020 έξω από τό Πρωτάτο)
ΑΡΘΡΑ του Δρ. Κωνσταντίνου Βαρδάκα Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι το τέλος του μεγάλου παιδαγωγικού κανόνος του Ελληνικού Ορθόδοξου Γένους. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η πραγματικότητα της επανεκκίνησης της συναλληλίας, του φιλότιμου και της αρχοντικής λεβεντιάς. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η αναστήλωση του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού στην σωστή αποστολική του πορεία.
Αλλά αν κοιτάξουμε ειλικρινά γύρω μας, αναπόφευκτα προκύπτει ένα ερώτημα: λειτουργεί πράγματι αυτό το σύστημα όπως είχε σχεδιαστεί;
Σήμερα, η Μέση Ανατολή βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο ένοπλης αντιπαράθεσης. Ο κόσμος συζητά όχι μόνο έναν ακόμη πόλεμο, αλλά και την πιθανότητα τα κράτη που μιλούν ανοιχτά για την καταστροφή άλλων εθνών να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα. Η τρομοκρατία δεν έχει εξαφανιστεί. Εκατομμύρια πρόσφυγες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή συνεχίζουν να αναδιαμορφώνουν το πολιτικό και κοινωνικό τοπίο της Ευρώπης. Πολλές αφρικανικές χώρες παραμένουν παγιδευμένες σε χρόνια φτώχεια και ανθρωπιστικές κρίσεις.
Υπάρχει ένα άλλο ζήτημα που εξακολουθεί να λαμβάνει πολύ λιγότερη προσοχή από όση του αξίζει. Μπαίνουμε στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Μας παρουσιάζονται τακτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας στα οποία οι μηχανές αναλαμβάνουν τον έλεγχο της ανθρωπότητας. Μας λένε ότι τα ρομπότ θα αντικαταστήσουν τους ανθρώπους στον χώρο εργασίας. Σε όλο τον κόσμο, βλέπουμε κύματα αυτοματοποίησης και μείωσης των θέσεων εργασίας.
Ταυτόχρονα, συμβαίνει κάτι άλλο. Δεν μπορούμε πλέον να εγκαταλείψουμε τις τεχνολογίες που σταδιακά γίνονται το θεμέλιο της καθημερινής ζωής.
Λίστες αναμονής σε νοσοκομεία. Τραπεζικά δάνεια. Κρατήσεις αεροπορικών εισιτηρίων και ξενοδοχείων. Κρατικές υπηρεσίες. Δημοτικές υπηρεσίες. Αστυνομία. Συστήματα ασφαλείας. Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οικονομική εποπτεία.
Σχεδόν κάθε βασικός τομέας της σύγχρονης ζωής εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από ψηφιακές πλατφόρμες, αλγόριθμους και συστήματα ανάλυσης δεδομένων. Γι' αυτό το κύριο ερώτημα δεν είναι αν η τεχνολογία θα εισέλθει στην πολιτική.
Για να είμαι ειλικρινής – και ως πολιτικός στρατηγός μπορώ να το πω με βεβαιότητα – το έχει ήδη κάνει.
Το πιο σημαντικό ερώτημα είναι ποιος θα ελέγχει αυτές τις τεχνολογίες και προς το συμφέρον τίνος θα χρησιμοποιούνται.
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι τόσο τα δημοκρατικά όσο και τα αυταρχικά κράτη αρχίζουν να χρησιμοποιούν αξιοσημείωτα παρόμοια εργαλεία ψηφιακής διακυβέρνησης.
Το κράτος συλλέγει δεδομένα. Το κράτος αναλύει δεδομένα. Το κράτος προβλέπει τη συμπεριφορά των πολιτών. Το κράτος αναπτύσσει ψηφιακές υπηρεσίες και μηχανισμούς παρακολούθησης. Συχνά, η διαφορά έγκειται μόνο στην εξήγηση.
Σε μια περίπτωση, αυτό περιγράφεται ως φροντίδα για τους πολίτες. Σε μια άλλη, εξηγείται ως διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας. Ωστόσο, οι ίδιες οι τεχνολογίες γίνονται ολοένα και πιο παρόμοιες.
Ίσως, λοιπόν, η καθοριστική συζήτηση του εικοστού πρώτου αιώνα να μην είναι πλέον μεταξύ της δημοκρατίας και της απολυταρχίας, όπως αυτές οι έννοιες κατανοούνται παραδοσιακά. Ίσως η ανθρωπότητα να επιλέγει αντ' αυτού μεταξύ διαφορετικών μοντέλων του ψηφιακού κράτους.
Περισσότερα στο https://english.pravda.ru/opinion/167189-future-global-world-order/
Ο πατέρας Ευστράτιος άφησε πίσω του μια σπουδαία πνευματική και κοινωνική παρακαταθήκη. Για δεκαετίες συνέδεσε το όνομά του με το ιστορικό προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάπτυξη και τη διεθνή ακτινοβολία του, ώστε να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος της Ορθοδοξίας.
https://www.stonisi.gr/post/113648/nekros-anasyrthhke-o-prwtopresvyteros-twn-taksiarxwn-mantamadoy
ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΙΣ 22ΙΟΥΝΙΟΥ ΑΝΑΡΤΗΣΑΜΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ.."ΑΡΑΠΗ σώσε μας"
https://www.facebook.com/reel/1634171467685283
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στοιχεία
Ο παπα Στρατής όπως ήταν γνωστός στο πανελλήνιο συνέδεσε το όνομά του με το ιστορικό προσκύνημα, στο οποίο υπηρέτησε από τις 7 Ιουνίου 1970 μέχρι και σήμερα.
Γεννήθηκε στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου του 1938. Το 1966 χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας και τοποθετήθηκε στην Πελόπη, ένα χωριό κοντά στο Μανταμάδο.
Μετά την τοποθέτηση του στο προσκύνημα του Ταξιάρχη πραγματοποίησε μεγάλα έργα ανακαίνισης του Ναού, αλλά και έργα με σαφή φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Έκτισε και λειτούργησε το οικοτροφείο αριστούχων μαθητών Γυμνασίου, προέβη σε εργασίες αποκατάστασης του ποταμού που περνά δίπλα από το προσκύνημα και σειρά άλλων τεχνικών έργων και κατέγραψε την παράδοση του χωριού του Μανταμάδου. Συνέγραψε βιβλία και ημερολόγια-λευκώματα, τα οποία αναφέρονται στο Μανταμάδο. Δημιούργησε την «Στέγη αγάπης», στην οποία βρίσκουν καθημερινά δωρεάν τροφή ηλικιωμένοι της περιοχής, ενώ έκτισε και μεγάλο γηροκομείο.
Το 1978 τού απενεμήθη το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιάκωβο
Δεν ασχολούμαστε με την πολιτική μιζέρια μας που δείχνει την κατάντια που δεν βλέπει τίποτε με σοβαρότητα, αλλά με τον στενό ορίζοντα του μικροκομματισμού φαντασιώνεται σωτήρες και καλοπέραση ξεχνώντας τις θηλειές που μας έβαλαν τα τοκογλυφικά απολειφάδια ...
Η λύση θα δοθεί όχι με νέα ή παλαιά κόμματα, αλλά από έξω όταν οι 'Εμποροι των Εθνών μπατιρίσουν και θα αποδράμουν ολοταχώς από τα σύγχρονα δουλεμπορικά ...
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Σύμφωνα με τον αναλυτή οικονομικών και γεωπολιτικών κύκλων Martin Armstrong, που προειδοποιεί πως έχει ξεκινήσει ένα ντόμινο που δεν θα σταματήσει στην ενέργεια, αλλά θα περάσει απευθείας στις τράπεζες και στο παγκόσμιο χρέος.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθει η αναταραχή, αλλά πόσο βίαιη θα είναι η επόμενη φάση του οικονομικού σοκ.Πιο συγκεκριμένα, ο Armstrong προειδοποίησε τον Μάιο του 2026 ότι «το Ιράν θα βομβαρδίσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να προκαλέσει χρηματοπιστωτική κατάρρευση».η κρίση κυρίαρχου χρέους μπορεί να ξεκινήσει από τη Μέση Ανατολή».
Και συνεχίζει: «Οι άνθρωποι αιφνιδιάζονται πλήρως γιατί πιστεύουν ότι στη Μέση Ανατολή υπάρχει άφθονο χρήμα — δεν ισχύει.Το Υπουργείο Μεταφορών του Κατάρ εξέδωσε τη Δευτέρα μια «σημαντική ανακοίνωση» καλώντας τους χρήστες θαλάσσιων σκαφών, συμπεριλαμβανομένων των τζετ σκι, να σταματήσουν να πλέουν μέχρι νεωτέρας λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια.
Η οδηγία ισχύει για «όλους τους ιδιοκτήτες και χρήστες θαλάσσιων σκαφών, συμπεριλαμβανομένων σκαφών αναψυχής, αλιευτικών σκαφών, τζετ σκι και όλων των παρόμοιων θαλάσσιων σκαφών», ανέφερε το υπουργείο.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επέμεινε στη σύνδεση των πολέμων στον Λίβανο και στο Ιράν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για την κατάπαυση του πυρός, δήλωσε τη Δευτέρα ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, παρά την επιθυμία του Ισραήλ να τις αντιμετωπίσει ως ξεχωριστές συγκρούσεις
https://edition.cnn.com/2026/06/29/world/live-news/iran-war-strikes-trump
βίντεο ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ νέα πλάνα - ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΜΙΛΆΜΕ

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη
Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου
Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου
«Πάντων κτημάτων κράτιστόν ἐστί φίλος σαφὴς κἀγαθός». Αιώνες πριν μια σημαντική διαπίστωση κάνει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης: "Απ' όλα τα αποκτήματα το ωραιότερο είναι ο ειλικρινής και πιστός φίλος".
Η φιλία στην ανθρώπινη ζωή είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός γιατί όχι μόνο προσδίδει χαρά, κουράγιο και ελπίδα στην κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την οδηγεί στην πνευματική της τελείωση.
Όταν κάποιος γίνεται φίλος με κάποιον άλλον, μαθαίνει να μοιράζεται πράγματα και καταστάσεις και να μην κλείνεται στα όρια της ατομικότητάς του.
Η φιλία επίσης ως αρετή συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του κοινού καλού και στην κοινωνική πρόοδο, αφού διαπλάθει χαρακτήρες και καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας.
Συνεπώς η γνήσια φιλία στοχεύει στο ηθικό καλό και προάγει το αγαθό.
Ίσως όμως γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ της "φιλίας" και των δύο αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων του Χριστού, Πέτρου και Παύλου;
Την απάντηση μας την δίνει το δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής της 29ης Ιουνίου: "Χαῖρε, Πέτρε Ἀπόστολε, καὶ γνήσιε φίλε, τοῦ σοῦ διδασκάλου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χαῖρε Παῦλε παμφίλτατε, καὶ κήρυξ τῆς πίστεως, καὶ διδάσκαλε τῆς οἰκουμένης."
Ο διαπρεπής υμνογράφος του Βυζαντίου Εφραίμ Καρίας εξυμνώντας τους δύο ενδόξους και πανεύφημους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, τους προβάλλει συν τοις άλλοις και ως παράδειγμα αληθινής φιλίας.
Τους παρουσιάζει στον ύμνο του ως υπόδειγμα αληθινής αγαπητικής σχέσης με τον Θεάνθρωπο Κύριο. Εύστοχα ο Ιερός Χρυσόστομος θα τους χαρακτηρίσει ως "εραστές του Θεού" των οποίων η ζωή είχε απορροφηθεί πλήρως από το πρόσωπο του Χριστού.
Θα σημειώσει: "ο μεν Πέτρος υπήρξε ο θερμός εραστής του Δεσπότη Χριστού, ο δε Παύλος ενώθηκε με τον Χριστό τόσο σφιχτά που σε κανένα σημείο της ζωής του, δεν δεχόταν να απομακρυνθεί απ' Αυτόν."
Και όντως ο απόστολος Πέτρος αποδείχθηκε γνήσιος φίλος του Χριστού μέσα απ' όλη την επίγεια διαδρομή του.
Πολλές στιγμές της ζωής του το μαρτυρούν. Ενδεικτικά ν' αναφερθεί ότι ο Πέτρος ήταν εκείνος που από υπερβολική αγάπη για το Διδάσκαλό του άδραξε το μαχαίρι και απέκοψε το αυτί του υπηρέτη Μάλχου, ενός εκ της συνοδείας των στρατιωτών που συνέλαβαν τον Ιησού στο κήπο της Γεθσημανή.
Αλλά και αργότερα παρότι αρνήθηκε τον Κύριο τρεις φορές φοβούμενος για την ίδια του τη ζωή, κατόπιν μετανόησε και επανόρθωσε με την τριπλή ομολογία της αγάπης του για τον Χριστό, όταν εμφανίστηκε ο Ίδιος ο Κύριος στους μαθητές Του μετά την Ανάστασή Του.
Ακόμη από την αστείρευτη αγάπη του για τον Χριστό έφτασε επί αυτοκράτορος Νέρωνος στη Ρώμη να σταυρωθεί γι' Αυτόν. Άρα με το σταυρικό του μαρτύριο επισφράγισε και συγχρόνως απέδειξε στη πράξη τη γνήσια φιλία του με τον Σωτήρα Χριστό.
Βεβαίως και ο απόστολος Παύλος αναδεικνύεται από το καθ' όλο βίο του, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, "ο παμφίλτατος" του Χριστού, ένας από τους πιο αγαπημένους και πιστούς φίλους του Κυρίου.
Αν και δεν ανήκε στην χορεία των Δώδεκα Αποστόλων, εντούτοις η πορεία του μετά τη μεταστροφή του στον χριστιανισμό χαρακτηρίζεται ως κατεξοχήν θυσιαστική.
Ο Ιερός Χρυσόστομος εγκωμιάζοντάς τον θα υπογραμμίσει ότι υπήρξε ο "Πρώτος μετά τον Ένα".
Αυτός που θεωρούσε τον εαυτό του έσχατο των Αποστόλων και ανάξιο του αποστολικού ονόματος, έγινε το σκεύος εκλογής της Θείας Χάριτος.
Τρανή απόδειξη της άνευ ορίων αγάπης του και αφοσίωσής του στον Λυτρωτή Χριστό ήταν τα όσα υπέμεινε μέχρι τέλους γι' Αυτόν.
Εξάλλου ο ίδιος θα γράψει σε επιστολή του προς τους Ρωμαίους: "πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν"(η΄, 38-39). Απ' όπου κι αν πέρασε κατά τις ιεραποστολικές του περιοδείες, προσπάθησε να καλλιεργήσει στους ανθρώπους τη ζωντανή σχέση τους με το Θεό.
Γι' αυτό το ιεραποστολικό του έργο κατηγορήθηκε, συνελήφθη στη Ρώμη και οδηγήθηκε εν τέλει στον αποκεφαλισμό αφήνοντας το αποτύπωμα της αληθινής φίλιας του με τον Κύριο.
Όλα όσα παρατέθηκαν ίσως φαίνονται αποκομμένα από το σημερινό γίγνεσθαι. Και σήμερα όμως είναι αναγκαία η καλλιέργεια της "κατά Χριστόν" φιλίας στον άνθρωπο, τη στιγμή που αποτελεί την ανώτερη μορφή ανθρώπινης σχέσης με βάση την πατερική θεολογία.
Πρόκειται για μια φιλία που δεν βασίζεται στο συμφέρον ή στη συμπάθεια ή στις κοινές ενασχολήσεις με κάποιον, αλλά θεμελιώνεται στο πρόσωπο του Θεανθρώπου.
Ο αληθινός φίλος του Χριστού γνωρίζει πως να αγαπά και να συγχωρεί τους πάντες.
Δεν κρατάει κακία, αλλά μεταμορφώνει τα πάθη του σε αρετές. Ο πραγματικός φίλος του Κυρίου δεν αγωνιά μόνο για την πνευματική του προκοπή, αλλά και για τη σωτηρία των ψυχών των "διπλανών" του.
Τέλος ο γνήσιος φίλος του Ιησού επιδιώκει διαρκώς δια του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας να ενώνεται μαζί Του προγευόμενος την Επουράνια Βασιλεία στην οποία η "κατά Χριστόν" φιλία συνεχίζεται στο διηνεκές.
Έγραφε ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος για τη φίλια του με τον Μέγα Βασίλειο: "είχαμε τα πάντα κοινά και μια ψυχή που ένωνε δυο σώματα... Μόνη μας επιδίωξη ήταν η αρετή και το να ζούμε για τις μελλοντικές ελπίδες της Βασιλείας."
Μεταφέροντας τη φιλία στο "σήμερα" θα διαπιστώσουμε ότι πολλοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την "ποσότητα" των φίλων τους στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ("Followers") και όχι ως προς την ποιότητα της φιλίας τους.
Ενδιαφέρονται εναγωνίως για το πόσες επισημάνσεις (likes) έλαβαν για κάτι που δημοσιοποίησαν, παρά για την εξεύρεση αληθινών φίλων, καθημερινών συμπαραστατών στην δύσκολη καθημερινότητα.
Αντίθετα στην πνευματική ζωή ένας από τους στόχους είναι και η καλλιέργεια της κατά Χριστόν φιλίας η οποία δεν αναζητεί αναγνώριση.
Ο πνευματικός φίλος είναι αυτός που θα σε ακούσει ακόμη και στην πτώση σου χωρίς να σε καταδικάσει.
Ο αληθινός φίλος του Κυρίου θα σου δείξει τον δρόμο της κατά χάριν θεώσεως.
Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς θα γράψει: "ο αληθινός φίλος δεν σκεπάζει τα λάθη, αλλά βοηθά στη διόρθωση του κακού και υποστηρίζει το καλό".
Συνοψίζοντας η κατά Χριστόν φιλία δεν είναι μια ξεπερασμένη θεωρία, αλλά ένα ζωντανό καταφύγιο για τον σημερινό άνθρωπο της εποχής της ψηφιακής τεχνολογίας και των ρομποτικών συστημάτων.
Έλεγε ο άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης: "Μη στενοχωριέσαι αν έχεις λίγους φίλους. Είναι καλύτερα να έχεις έναν καλό φίλο που σε φέρνει κοντά στο Χριστό, παρά πολλούς που σε απομακρύνουν απ' Αυτόν." Γένοιτο!
ΠΗΓΗ https://www.romfea.gr/pneumatika/77378-i-apostoliki-filia-se-kairoys-afilias