Ελληνορωμαϊκά!

Τρίτη 30 Ιουνίου 2026

ΠΡΩΤΑΤΟ - «σου φαίνεται τώρα παράδοξο που ο ΧΡΙΣΤΟΣ αφήνει την Ελλάδα να σαπίζει;»

 


«Αυτή η σαπίλα και η δυσωδία φέρνει ΑΝΑΣΤΑΣΗ» - (Ειπώθηκε Πασχαλιά τού 2020 έξω από τό Πρωτάτο)

Λίγο πριν την καραντίνα μια ομάδα λαϊκών επισκέφτηκε το ΑΓΙΟΣ ΟΡΟΣ. Φέτος το Περιβόλι της Πανάγιας δοκιμάστηκε με ακραία φυσικά φαινόμενα που είχαν σαν αποτέλεσμα να μετατοπιστούν όγκοι χώματος, να ξηλωθούν δρόμοι και σε πολλές περιπτώσεις η κάθοδος του νερού και του χώματος να αλλάξει το ανάγλυφο περιοχών.
Κεντρικό σημείο συνάντησης και αναχώρησης για τους προσκυνητές στις Μονές και τις Σκήτες όπου θα διαμείνουν είναι η πρωτεύουσα Καρυές του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, εκεί στο ΠΡΩΤΑΤΟ που ευλογείται από την ΠΑΝΑΓΙΑ το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ και άλλες θαυματουργές εικόνες της Ορθοδοξίας , όπως η εικόνα της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσσης στο μετόχι της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου.
Μια ομάδα προσκυνητών βρέθηκε εκεί στα μαρμάρινα σκαλοπάτια του κτιρίου της Επιστασίας , απέναντι από το ΠΡΩΤΑΤΟ και άνοιξαν συζήτηση επί παντός επιστητού.
Κεντρικό θέμα η «σαπίλα στην σημερινή Ελλάδα» και συμπέρασμα που κατέληγαν πολλοί και το μετέφεραν μαζί με την απαισιοδοξία τους στους άλλους, ήταν:
«Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε , όφελος θα έχουμε , σαπίλα στην Ελλάδα , δεν σωζόμαστε με τίποτα»
Τα άκουγαν αυτά και κάποιοι μοναχοί που βρέθηκαν εκεί και προσπαθούσαν να τους πείσουν, ότι υπάρχει άνωθεν προοπτική σωτηρίας για τον καθένα χωριστά και για όλους, αρκεί η μετάνοια και η επίγνωση.
Εκείνη την ώρα έβγαινε από την επιστασία ένας λαϊκός που δουλεύει χρόνια στο ΠΕΡΙΒΟΛΙ της ΠΑΝΑΓΙΑΣ και μπήκε και αυτός άθελα του στην συζήτηση , λέγοντας στους γνωστούς του μοναχούς.
- Έχουν δίκαιο οι προσκυνητές άγιοι πατέρες , η Ελλάδα των ημερών μας σάπισε και βρωμάει από δυσωδία και η καθημερινή ζωή στην κοινωνία έγινε χειρότερη από εφιάλτη.
-Αλλά θα διαφωνήσω με τους φίλους μας επισκέπτες – προσκυνητές, που λένε ότι δεν σωζόμαστε.
-Εχθές επισκέφτηκα ένα γεροντάκι ασκητή και είχαμε ακριβώς την ίδια συζήτηση .
-Αυτό το γεροντάκι με έπεισε ότι η σημερινή αυτή σαπίλα δείχνει ότι θα δούμε πολύ γρήγορα κάτι σχετικό σαν την ΑΝΑΣΤΑΣΗ του ΛΑΖΑΡΟΥ , λέγοντας μου:
«παιδί μου η Ελλάδα έχει την αγαθή τύχη να λογίζεται σαν φίλη ΧΡΙΣΤΟΥ, δεν είναι και λίγο πράγμα αυτό, να έχεις την προσωνυμία σαν τον φίλο του Λάζαρο»
«άλλωστε πήραν ιδιαίτερες ευλογίες οι Έλληνες έμποροι, όταν συνάντησαν τον Κύριο πριν τα ΑΓΙΑ ΠΑΘΗ του κοντά εκείνες τις ημέρες, όταν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ανέστησε τον τετραήμερο φίλο του ΛΑΖΑΡΟ»
«και σε ρωτάω, γιατί δεν έτρεξε Κύριος μας να θεραπεύσει τον φίλο του Λάζαρο , όταν έμαθε από τις αδελφές του ότι ασθενούσε ; γιατί δεν πήγε μόλις έμαθε ότι κοιμήθηκε; γιατί δεν πήγε την Πρώτη, την Δεύτερη , την Τρίτη μέρα αλλά προσήλθε την Τέταρτη μέρα, όταν τα σώματα αρχίζουν και σαπίζουν;»
«σου φαίνεται τώρα παράδοξο που ο ΧΡΙΣΤΟΣ αφήνει την Ελλάδα να σαπίζει;»
«απαισιόδοξες ήταν οι αδελφές του ΛΑΖΑΡΟΥ, όταν ο ΚΥΡΙΟΣ διέταξε να ανοίξουν την θύρα του μνημείου και του είπαν – ¨Κύριε όζει, τεταρταίος είνα騻
«έτσι και εμείς είμαστε τελείως απαισιόδοξοι, όταν βλέπουμε την σημερινή σαπίλα παντού, σε ηγέτες , σε καταστάσεις , σε σχέσεις , μέσα σε κοινωνικά, πολιτικά ακόμα και εκκλησιαστικά δρώμενα»
«αυτή η σαπίλα και η δυσωδία φέρνει ΑΝΑΣΤΑΣΗ»
«αυτή η σαπίλα φέρνει μεγαλύτερο ΘΑΥΜΑ, όχι για πιστέψουμε μόνο εμείς οι Έλληνες από το ανέλπιστο, αλλά και οι άλλοι που έβαλαν το χεράκι τους για να σαπίσουμε»
« και αν ρωτάς γιατί ο ΚΥΡΙΟΣ λογίζει την ΕΛΛΑΔΑ σαν τον φίλο του τον ΛΑΖΑΡΟ ; θα συμπληρώσω τούτο , δεν ήταν μόνο οι Έλληνες έμποροι που άκουσαν τότε σχετικά ή μπορεί να είδαν την Ανάσταση του Λαζάρου , ήταν και το γεγονός ότι ο ΚΥΡΙΟΣ έστειλε τον φίλο του ΛΑΖΑΡΟ να γένει ο πρώτος επίσκοπος της Ελληνικής Μεγαλονήσου , της Κύπρου»
«θες και άλλο να σου πω; ο ΛΑΖΑΡΟΣ ήταν η αιτία να έρθει η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ, όταν η ΠΑΝΑΓΙΑ αποφάσισε με τον αγαπημένο μαθητή του , τον Ιωάννη Θεολόγο να τον επισκεφτούν στην Κύπρο και ΘΕΙΑ ΒΟΥΛΗ βρέθηκαν στον ΑΘΩΝΑ , έτσι και εμείς βρισκόμαστε εδώ και υμνούμε την ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ»
«Η σημερινή Ελλάδα από πολλές πλευρές μοιάζει του ΛΑΖΑΡΟΥ για αυτό και η ΑΝΑΣΤΑΣΗ της θα γίνει αφορμή να πιστέψουν πολλοί και μάλιστα αδιάφοροι, ακόμα και εχθροί της, ώστε να δοξάσουν τον ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ»
« Όλα αυτά γίνονται για κάποιο λόγο σύμφωνα με το τέλειο Σχέδιο του ΘΕΟΥ»
«σαπίζουμε, αλλά είμαστε σε καλά χέρια άσχετα αν οι επίβουλοι σήκωσαν εναντίων μας χέρια μαχαίρια»
Τα άκουγαν στην παρέα όλα αυτά προσκυνητές , μοναχοί , εργάτες και κουνούσαν το κεφάλι τους.
Στο τέλος η συζήτηση έκλεισε.
Κανείς δεν γνωρίζει αν πείστηκαν οι περισσότεροι γιατί η χωματένια υπόσταση μας μόνο με ΘΑΥΜΑ πιστεύει, αλλά τότε δεν έχει μισθό γερό.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Πετράλωνα - Βενεζουέλα Καράκας..πόσα σημεία να μας δείξει ο Άγιος Θεός;

Καρέ καρέ η κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα, δείτε φωτογραφίες από τη στιγμή που το κτήριο παίρνει κλίση και πέφτει
η Ελλάδα μας "καταγκρεμίζεται" εκ θεμελίων - έπεσε κτίριο με επτά διαμερίσματα 
Διαβάζουμε:
Κατάρρευση πολυκατοικίας σημειώθηκε, το μεσημέρι της Τρίτης (30/6) στην οδό Αλκμήνης 22 στα Πετράλωνα

- Η πολυκατοικία αποτελούνταν από επτά διαμερίσματα, έρευνες στα συντρίμμια για τυχόν εγκλωβισμένους

- Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η κατάρρευση σημειώθηκε κατά τη διάρκεια εκτέλεσης εργασιών στη διπλανή οικοδομή και κατά την εκσκαφή πείραξαν τα θεμέλια της οικοδομής που έπεσε

- Πέντε προσαγωγές, τέσσερις εργάτες και ο ιδιοκτήτης από τη διπλανή οικοδομή
- Στο σημείο επιχειρούν ισχυρές δυνάμεις του Πυροσβεστικού Σώματος και της 1ης Ε.Μ.Α.Κ. με δύο ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους έρευνας και διάσωσης, ενώ έχει δοθεί εντολή να τεθούν σε αυξημένη ετοιμότητα και οι όμορες Ε.Μ.Α.Κ., προκειμένου να συνδράμουν εφόσον απαιτηθεί
Περισσότερα στο ΣΥΝΔΕΣΜΟ
Μόλις πριν δύο 24ωρα επισημαίναμε :
Ελλάδα "εξοικονομώ και ανακαινίζω" - Βενεζουέλα "αχ να είχα καλύτερη στατική επάρκεια ".
Περισσότερα στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ
Ορδές Βαλκανίων και Ανατολιτών με φθηνά μεροκάματα σήμερα κτίζουν , ανακαινίζουν την χώρα του Ψευτορωμαίικου.
Έτσι για να έχουμε μια ωραία βιτρίνα που όταν την ταράξει ο σεισμός θα γίνει θρύψαλλα ..
Για τις πολεοδομίες δεν υπάρχουν λόγια ..μόνο η δυσωδία γίνεται ανυπόφορη στις μέρες μας .
ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

στην Κωνσταντινούπολη μπορείς να φας φρέσκους αλλά κλεμμένους κολιούς από τα Κύθηρα

Διαβάζουμε: 
Σε μια ακόμη προκλητική εικόνα που επαναλαμβάνεται διαρκώς στα νησιά του Αιγαίου, τουρκικά αλιευτικά σκάφη έχουν εισβάλει μαζικά στην περιοχή των Κυθήρων, «σαρώνοντας» τα αλιευτικά πεδία από τα δυτικά προς τα ανατολικά του νησιού κλέβοντας τον ελληνικό πλούτο και χωρίς να αντιδρά κανένας!
Περισσότερα στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ

ΓΙΑΓΙΑ ΠΗΔΑ !!!! ( Όσο υπάρχουν ακόμα άνθρωποι.. ) έπεσε και κρατούσε την Ελληνική Σημαία ....δεν την άφησε να καεί

Κάτι έχει σπάσει στη διεθνή τάξη (και εμείς σπάζουμε πλάκα)

 


Κάτι έχει σπάσει στη διεθνή τάξη του 
 Γιούρι Μποχάροφ

Αλλά αν κοιτάξουμε ειλικρινά γύρω μας, αναπόφευκτα προκύπτει ένα ερώτημα: λειτουργεί πράγματι αυτό το σύστημα όπως είχε σχεδιαστεί;

Σήμερα, η Μέση Ανατολή βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο ένοπλης αντιπαράθεσης. Ο κόσμος συζητά όχι μόνο έναν ακόμη πόλεμο, αλλά και την πιθανότητα τα κράτη που μιλούν ανοιχτά για την καταστροφή άλλων εθνών να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα. Η τρομοκρατία δεν έχει εξαφανιστεί. Εκατομμύρια πρόσφυγες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή συνεχίζουν να αναδιαμορφώνουν το πολιτικό και κοινωνικό τοπίο της Ευρώπης. Πολλές αφρικανικές χώρες παραμένουν παγιδευμένες σε χρόνια φτώχεια και ανθρωπιστικές κρίσεις.

Εν τω μεταξύ, οι διεθνείς οργανισμοί πραγματοποιούν ατελείωτες συναντήσεις, υιοθετούν ψηφίσματα, δημοσιεύουν δηλώσεις, συγκροτούν επιτροπές και δημιουργούν ομάδες εργασίας. Ωστόσο, υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση ότι πίσω από όλη αυτή τη δραστηριότητα κρύβεται η αδυναμία επηρεασμού των πραγματικών γεγονότων...

Ο κόσμος αλλάζει ταχύτερα από τα πολιτικά συστήματα

Υπάρχει ένα άλλο ζήτημα που εξακολουθεί να λαμβάνει πολύ λιγότερη προσοχή από όση του αξίζει. Μπαίνουμε στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Μας παρουσιάζονται τακτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας στα οποία οι μηχανές αναλαμβάνουν τον έλεγχο της ανθρωπότητας. Μας λένε ότι τα ρομπότ θα αντικαταστήσουν τους ανθρώπους στον χώρο εργασίας. Σε όλο τον κόσμο, βλέπουμε κύματα αυτοματοποίησης και μείωσης των θέσεων εργασίας.

Ταυτόχρονα, συμβαίνει κάτι άλλο. Δεν μπορούμε πλέον να εγκαταλείψουμε τις τεχνολογίες που σταδιακά γίνονται το θεμέλιο της καθημερινής ζωής.

Λίστες αναμονής σε νοσοκομεία. Τραπεζικά δάνεια. Κρατήσεις αεροπορικών εισιτηρίων και ξενοδοχείων. Κρατικές υπηρεσίες. Δημοτικές υπηρεσίες. Αστυνομία. Συστήματα ασφαλείας. Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οικονομική εποπτεία.

Σχεδόν κάθε βασικός τομέας της σύγχρονης ζωής εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από ψηφιακές πλατφόρμες, αλγόριθμους και συστήματα ανάλυσης δεδομένων. Γι' αυτό το κύριο ερώτημα δεν είναι αν η τεχνολογία θα εισέλθει στην πολιτική.

Για να είμαι ειλικρινής – και ως πολιτικός στρατηγός μπορώ να το πω με βεβαιότητα – το έχει ήδη κάνει.

Το πιο σημαντικό ερώτημα είναι ποιος θα ελέγχει αυτές τις τεχνολογίες και προς το συμφέρον τίνος θα χρησιμοποιούνται.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι τόσο τα δημοκρατικά όσο και τα αυταρχικά κράτη αρχίζουν να χρησιμοποιούν αξιοσημείωτα παρόμοια εργαλεία ψηφιακής διακυβέρνησης.

Το κράτος συλλέγει δεδομένα. Το κράτος αναλύει δεδομένα. Το κράτος προβλέπει τη συμπεριφορά των πολιτών. Το κράτος αναπτύσσει ψηφιακές υπηρεσίες και μηχανισμούς παρακολούθησης. Συχνά, η διαφορά έγκειται μόνο στην εξήγηση.

Σε μια περίπτωση, αυτό περιγράφεται ως φροντίδα για τους πολίτες. Σε μια άλλη, εξηγείται ως διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας. Ωστόσο, οι ίδιες οι τεχνολογίες γίνονται ολοένα και πιο παρόμοιες.

Ίσως, λοιπόν, η καθοριστική συζήτηση του εικοστού πρώτου αιώνα να μην είναι πλέον μεταξύ της δημοκρατίας και της απολυταρχίας, όπως αυτές οι έννοιες κατανοούνται παραδοσιακά. Ίσως η ανθρωπότητα να επιλέγει αντ' αυτού μεταξύ διαφορετικών μοντέλων του ψηφιακού κράτους.

Περισσότερα στο https://english.pravda.ru/opinion/167189-future-global-world-order/


Λ ι β ά ν ι ε λ ι ά s

 


Θα ήθελα σήμερα να γράψω για ένα ιδιαίτερο θέμα,

που είμαι σίγουρος ότι ελάχιστα είναι γνωστό τόσο στους αδερφούς κληρικούς, όσο και στους αδερφούς λαϊκούς.
Λ ι β ά ν ι ε λ ι ά s
Ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι το κατεξοχήν ευλογημένο δέντρο της ελιάς παράγει κι αυτό λιβάνι.
Όμως είναι πολύ δύσκολο, σπάνιο και τρομερά δυσεύρετο.
Αρκεί να γνωρίζουμε ότι στα 800 δέντρα ελιάς,
μόλις 1 το παράγει,
κι αυτό σε πολύ πολύ μικρή ποσότητα.
Γιαυτό ούτε πωλείται,
ούτε αγοράζετε.
Και βέβαια ούτε κι εμείς θα γνωρίζαμε την ύπαρξη του,
αν δεν μας το έδειχναν και δεν μας το γνώριζαν οι παλιοί εραστές της παράδοσης,
οι σεπτοί κολλυβάδες πατέρες της Ι. Μ. του Ευαγγελισμού της νήσου μας,
πρίν φύγουν απ τη παρούσα ζωή.
Τα περισσότερα θυμιάματα που σήμερα πουλούνται έχουν ώς βάση τη ρητίνη,
η οποία αναμιγνύεται με διάφορα αρώματα ( γιασεμί, βιολέτα, τριαντάφυλλο, γαρδένια κτλ )
Το λιβάνι ελιάς είναι πάρα πολύ ευωδιαστό χωρίς να χρειάζεται πρόσμιξη άλλου τινός αρώματος.
Μοιάζει λίγο με το θυμίαμα - πέτρα της Μαλαισίας η οποία είναι κι αυτό φυσικό και μπορεί κάποιος να το σπάσει σε κομμάτια για παραπάνω χρήση.
Οι παλιοί παπάδες του νησιού μας το χρησιμοποιούσαν
μόνο τρείς φορές το χρόνο.
Στην δοξολογία των Χριστουγέννων,
όταν ψέλνονταν το :
" Δόξα εν υψίστοις Θεώ",
κατά την Μ. Παρασκευή,
όταν άρχιζε το γ´ μεγαλυνάριο - εγκώμιο,
το γνωστό :
" Αι γενεαί πάσαι ...",
και κατά την είσοδο,
στο “Φως ιλαρόν” κατά τον εσπερινό της Κυριακής της Πεντηκοστής,
ολίγον πριν αναγνωστούν οι ευχές της γονυκλισίας.
Ποτέ άλλοτε.
Και ο ναός μοσχομύριζε απίστευτα - γλυκά.
Καμία σχέση με τα αρώματα του κόσμου τούτου .....
( Εγώ την τελευταία φορά που το χρησιμοποίησα ήταν στην νεκρώσιμη ακολουθία του πατέρα μου το 2008.)
Δυσεύρετο !!
Το λιβάνι της ελιάς βγαίνει μόνο από τον κυρίως κορμό του δέντρου ( όχι από τα κλωνάρια του )
ίσως γιατί εκεί,
οι ρίζες του κορμού καθαγιάστηκαν,
όταν πρίν από 2.000 χρόνια δέχτηκαν τους θρόμβους αίματος από το Πανάγιο μέτωπο του νυχτερινού,
εν αγωνία προσευχομένου,
Επισκέπτη.
Το χρώμα του λιβανιού είναι καφέ,
ακριβώς σαν το χρώμα της καραμέλας,
σαν το χρώμα του τσόφλιου του κάστανου.
Το καλοκαίρι,
με τη ζέστη κυλά στο κορμό του δέντρου πηχτό,
σαν μέλι
και το χειμώνα στερεοποιείται και γίνεται σαν μικρή γυαλιστερή καραμελένια πέτρα.
Μόνο τότε μαζεύεται.
Όταν λοιπόν περπατάτε στους ελαιώνες ρίξτε και καμιά ματιά στους κορμούς των δέντρων.
Αν είστε τυχεροί ......
π. Αλέξανδρος Δ. Κανταράκιας
Σκιάθος.Ιουνίος 2026.

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026

Νεκρός ανασύρθηκε από την θάλασσα ο πρωτοπρεσβύτερος των Ταξιαρχών Μανταμάδου

 

Ο πατήρ Ευστράτιος Δήσσος κατά πληροφορίες εντοπίσθηκε χωρίς τις αισθήσεις του σε θαλάσσια περιοχή στην Πεδή


Βαρύ πένθος έχει σκορπίσει στον Μανταμάδο και σε ολόκληρη τη Λέσβο η είδηση του θανάτου του πρωτοπρεσβύτερου του Ιερού Προσκυνήματος των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Ευστρατίου Δήσσου, ο οποίος εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του να επιπλέει στη θάλασσα, στην περιοχή της Πεδής. 

Ο πατέρας Ευστράτιος άφησε πίσω του μια σπουδαία πνευματική και κοινωνική παρακαταθήκη. Για δεκαετίες συνέδεσε το όνομά του με το ιστορικό προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάπτυξη και τη διεθνή ακτινοβολία του, ώστε να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος της Ορθοδοξίας.

https://www.stonisi.gr/post/113648/nekros-anasyrthhke-o-prwtopresvyteros-twn-taksiarxwn-mantamadoy

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΙΣ 22ΙΟΥΝΙΟΥ ΑΝΑΡΤΗΣΑΜΕ ΜΙΑ  ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ.."ΑΡΑΠΗ σώσε μας" 

https://www.facebook.com/reel/1634171467685283 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στοιχεία 

Ο παπα Στρατής όπως ήταν γνωστός στο πανελλήνιο συνέδεσε το όνομά του με το ιστορικό προσκύνημα, στο οποίο υπηρέτησε από τις 7 Ιουνίου 1970 μέχρι και σήμερα.

Γεννήθηκε στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου του 1938. Το 1966 χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας και τοποθετήθηκε στην Πελόπη, ένα χωριό κοντά στο Μανταμάδο.

Μετά την τοποθέτηση του στο προσκύνημα του Ταξιάρχη πραγματοποίησε μεγάλα έργα ανακαίνισης του Ναού, αλλά και έργα με σαφή φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Έκτισε και λειτούργησε το οικοτροφείο αριστούχων μαθητών Γυμνασίου, προέβη σε εργασίες αποκατάστασης του ποταμού που περνά δίπλα από το προσκύνημα και σειρά άλλων τεχνικών έργων και κατέγραψε την παράδοση του χωριού του Μανταμάδου. Συνέγραψε βιβλία και ημερολόγια-λευκώματα, τα οποία αναφέρονται στο Μανταμάδο. Δημιούργησε την «Στέγη αγάπης», στην οποία βρίσκουν καθημερινά δωρεάν τροφή ηλικιωμένοι της περιοχής, ενώ έκτισε και μεγάλο γηροκομείο.

Το 1978 τού απενεμήθη το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιάκωβο

" Εσάς στη Θεολογική Σχολή αυτά σας τα λένε μαλακά" " Αστούς να κοιμούνται. Μην τους αφήνεις να ξυπνούν"

 


Όσοι κάνουν το χάραγμα, δεν θα βρουν στιγμή ησυχίας. Πρέπει ν' αποκτήσετε ισχυρή πίστη, μόνοι σας, με υπομονή, με καλοσύνη, με δι­καιοσύνη. Να μη χάσουμε την πίστη! Σταθερή πίστη, και ο Θεός θα δώ­σει βοήθεια. Χωρίς την προσευχή, πάμε χαμένοι. Μη σκέφτεστε για το μέλλον. Είναι όλα στα χέρια του Θεού.

Να διαβάζετε Πατερικά κάθε μέ­ρα από λίγο και ο Θεός θα φωτίζει. Ύστερα θα δυναμώνει ο νους σας.
Πήγα ένα τέταρτο στην κόλαση και νόμιζα ότι ήμουν τρεις ώρες.
Να μη λέμε να πάμε επάνω, αλλά ψηλά, γιατί και επάνω καιρο­φυλακτεί ο πονηρός, να μας γκρεμίσει. Μόνο όταν μπούμε στον Παράδεισο δεν κινδυνεύουμε.
Επειδή έρχονται πολύ δύσκολες μέρες για την ανθρωπότητα, ο Θεός πήρε ορισμένους ανθρώπους και τους έκανε αξιωματικούς.
Τα πράγματα θα εξελιχθούν πολύ γρήγορα. Ό διάβολος θα κυριαρ­χήσει. Όσοι τον πλησιάσουν, θα τους τσακίσει, θα τους συντρίψει. Φίλους αυτός δεν έχει.
Βρεθήκαμε στους έσχατους καιρούς εμείς οι ταλαίπωροι, και οι μο­ναχοί και κοσμικοί, αλλά ο αγώνας είναι αγώνας. Δεν θα σταματή­σεις τον αγώνα ούτε δευτερόλεπτο. Αγώνας μέχρι τέλους! Και τότε ο Κύριος, πού στεφανώνει τους ανθρώπους και τους αποκατασταίνει αιώνια, Εκείνος την τελευταία ώρα θα σου χαρίσει όχι πράγματα ψεύτικα και μάταια της ζωής αυτής, αλλά θα σε κάνει άξια να βασι­λεύεις μέσα στη Βασιλεία του Θεού. Αιώνια! Όχι για 1.000 χρόνια,για 100.000 χρόνια. Αιώνια (σημαίνει) δεν έχει τέλος.
Άλλη τόση να είναι ή γη, μπορεί ο Θεός να τη θρέψει. Περί αναστάσε­ως των σωμάτων μην αμφιβάλλετε. Να, είμαι 90 χρόνων.
Αυτό το σώμα πρέπει να λιώσει στον τάφο, για να βγει καινούριο, άφθαρτο, αιώνιο, χωρίς να αρρωσταίνει, χωρίς να πονά, χωρίς να δίψα, χωρίς να ζεσταίνεται, θα είναι όπως τα αγγελικά σώματα. Αρκεί να μην πέ­σουμε στην αμαρτία. Ό Θεός θέλει να Του πούμε ότι μόνο γι' Αυτόν θα ζούμε. Αν μείνουμε στην αμαρτία, τότε και τα καταχθόνια είναι αιώνια. Δεν αλλάζει από κει ή κατάσταση, ή βάσανος, ή οδύνη, ο πό­νος, οι φωτιές. Εσάς στη Θεολογική Σχολή αυτά σας τα λένε μαλακά. Έτσι έπρεπε να τα πουν, να τα ακούσει ο κόσμος και να μετανοήσει.
Έρχεται ο διά­βολος και με χτυπάει αλύπητα. Μου λέει: Μην τους τα λες τόσο κα­θαρά. Αστούς να κοιμούνται. Μην τους αφήνεις να ξυπνούν.
Οι πεθαμένοι πού είναι σε καλή μεριά δεν μπορούν να επισκέπτονται τους ζωντανούς οπότε θέλουν. Πρέπει να πάρουν άδεια από τον Κύριο.
Ή ευχή Κύριε, ελέησον είναι σαν ένα σπαθί πού κόβει στα δύο τον σατανά.
Ή οικογένεια είναι Ιερή. Όποιος εγκαταλείπει την οικογένεια του, τον σύντροφο ή τη σύντροφο, τα παιδιά του, τιμωρείται πολύ σκληρά από τον Θεό.
Στις μεγάλες εορτές ή οικογένεια πρέπει να είναι όλοι μαζί.
Ή οικογένεια πρέπει να έχει τον ίδιο Πνευματικό.
Είδες ο Μέγας Βασίλειος; Είχε Χάρη από τον Θεό και δεν κοιμόταν καθόλου. Έζησε 49 χρόνια και είδες τι έργο έκανε; Εγώ όμως είμαι 80 ετών και δεν είμαι ούτε το δαχτυλάκι του. Είμαι ένας ελεεινός μο­ναχός. Ό Θεός να με ελεήσει, γιατί πάω χαμένος. Ξυπνώ τα βράδια να μελετώ, όπως έκανε κι αυτός, κατά τον λόγο του, και να εφαρμόσω τον λόγο του μεγάλου Αγίου. Εγώ όμως κοιμάμαι συνέχεια. Ξυπνώ πότε-πότε, κλαίω και λέω: Κύριε, Ελέησον!. Ξανά κοιμούμαι πάλι.
Οι σημερινοί άνθρωποι δεν έρχονται προς το φως, γιατί είναι πονηρά τα έργα τους.
Όπως έλεγε και ο Κύριος στο Ευαγγέλιο.
Και όταν πη­γαίνουν να μιλήσουν με κάποιον και ν' ακούσουν λόγο Θεού, πάλι μπερδεύονται πιο πολύ, επειδή τα έργα τους είναι πονηρά.
Ξέρεις τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι εδώ πού μιλάμε, είναι έξω απ' το μυαλό σου, είναι μέσα στο μυαλό σου, είναι γύρω απ' το στόμα σου, είναι παντού. Είδες πόσο κοντά είναι ο Θεός σ' εμάς; Είναι Ζωή, είναι παντού. Οι Πατέρες λένε: Ό Θεός είναι τόσο κοντά μας, όση ώρα θέλει ο αέρας να βγει από το στόμα μας.
Όταν ζητάτε τη βοήθεια ενός Αγίου και λέτε Άγιε μου, βοήθα με, ο Άγιος την ίδια στιγμή πού το ζητάτε είναι δίπλα σας. Δεν σας αφήνει να το καταλάβετε, γιατί θα ερχόσασταν σε έπαρση και μπορεί να του ζητάγατε και χαζά πράγματα. Σας προσφέρει τη βοήθεια όχι άμεσα, αλλά απαλά, σιγά, όπως ο Θεός πλησιάζει τον άνθρωπο, ώστε να μην ανέβει ο εγωισμός σας. Θα δείτε, μέρα με τη μέρα, ότι αυτό πού ζητήσατε λύνεται και έρχεται, αν είναι για το όφελος της ψυχής σας.
Το Πιστεύω να το λέτε απαραιτήτως πρωί και βράδυ. Διότι έτσι ομο­λογούμε την πίστη μας και, ότι κι αν μας συμβεί κατά τη διάρκεια της μέρας ή της νύχτας, θα έχουμε ομολογήσει τον Κύριο.
Το Πάτερ ημών να το λέτε αργά, για να το καταλαβαίνετε.
Το Απόδειπνο είναι ομπρέλα προστασίας. Να κάνετε το Απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς.
Και είναι μεγάλη ευλογία να κάνετε το πρωί τον Όρθρο. Ή καρδιά σας να βαδίζει σύμφωνα με αυτά πού λέτε.
Όταν ο ιερέας λέει Πρόσχωμεν τα Άγια τοις Άγίοις, είναι ή μεγαλύ­τερη και φοβερότερη στιγμή, γιατί τότε είναι ανοιχτοί οι Ουρανοί και για ότι παρακαλέσουμε τον Θεό, εισακουόμαστε.
Να προσεύχεσθε συνέχεια, να συνηθίζει ο νους. Και αν ακόμα συγχύ­ζεστε, εσείς να λέτε την ευχή. Τι πιο εύκολο πράγμα; Τη λες πάντοτε, εκεί πού βαδίζεις, στο λεωφορείο, παντού. Έστω και μηχανικά. Τη συνηθίζει έπειτα ο νους και προχωράς. Στην αρχή ο νους θα είναι στο Λονδίνο, αλλά υστέρα μαζεύεται. Αρκεί να μη σταματάς να τη λες.
Πώς θες να σε συγχωρήσει ο Κύριος, ενώ μέσα σου βράζει το καντή­λι της μνησικακίας; Τι νομίζεις, πώς ο Κύριος δεν βλέπει τι έχεις μέσα στην ψυχή σου;
Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης.

"Πάρ' τ' αυγό και κούρευτο" ή το νεώτερο " μηδέν εις το πηλίκιον"


 πώς πάμε; απλώς δεν πάμε ..όταν είσαι μέσα στο τέλμα δεν βλέπεις μην λερώσεις τα παπούτσια σου αλλά πως θα σωθείς ...

Δεν ασχολούμαστε με την πολιτική μιζέρια μας που δείχνει την κατάντια  που δεν βλέπει τίποτε με σοβαρότητα, αλλά με τον στενό ορίζοντα του μικροκομματισμού φαντασιώνεται σωτήρες και καλοπέραση ξεχνώντας τις θηλειές που μας έβαλαν τα τοκογλυφικά απολειφάδια ...

Η λύση θα δοθεί όχι με νέα ή παλαιά κόμματα, αλλά από έξω όταν οι 'Εμποροι των Εθνών μπατιρίσουν και θα αποδράμουν ολοταχώς από τα σύγχρονα δουλεμπορικά ...

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ 

Σύμφωνα με τον αναλυτή οικονομικών και γεωπολιτικών κύκλων Martin Armstrong, που προειδοποιεί πως έχει ξεκινήσει ένα ντόμινο που δεν θα σταματήσει στην ενέργεια, αλλά θα περάσει απευθείας στις τράπεζες και στο παγκόσμιο χρέος.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθει η αναταραχή, αλλά πόσο βίαιη θα είναι η επόμενη φάση του οικονομικού σοκ.

Πιο συγκεκριμένα, ο Armstrong προειδοποίησε τον Μάιο του 2026 ότι «το Ιράν θα βομβαρδίσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να προκαλέσει χρηματοπιστωτική κατάρρευση».η κρίση κυρίαρχου χρέους μπορεί να ξεκινήσει από τη Μέση Ανατολή».

Και συνεχίζει: «Οι άνθρωποι αιφνιδιάζονται πλήρως γιατί πιστεύουν ότι στη Μέση Ανατολή υπάρχει άφθονο χρήμα — δεν ισχύει.
Τώρα είναι όπως όλοι οι άλλοι, με χρέη μέχρι τον λαιμό. Το Ιράν είναι έξυπνο.
Δεν είναι Βενεζουέλα.
Επιτίθενται στα διυλιστήρια των κρατών του Κόλπου και στο στενό του Hormuz. Γνωρίζουν ότι αυτό δεν επηρεάζει τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς οι ΗΠΑ είναι σε μεγάλο βαθμό αυτάρκεις ενεργειακά.
Επηρεάζει, όμως, την Ασία και την Ευρώπη».
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πραγματικός στόχος είναι η οικονομική ασφυξία των κρατών του Κόλπου: «Αν δεν μπορούν να πουλήσουν πετρέλαιο, θα αθετήσουν τα δάνειά τους.
Αν αθετήσουν τα δάνειά τους, θα προκληθεί τραπεζική κρίση που θα μεταφερθεί απευθείας στο Λονδίνο.
Είναι πολύ πιο περίπλοκο απ’ όσο νομίζουν οι περισσότεροι.
Ο Donald Trump καταλαβαίνει ότι αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από το Στενό του Hormuz και την τιμή του πετρελαίου».
Ο Armstrong προσθέτει επίσης: «Δεν θα υπάρξει ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν.
Υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων.

Ο Trump προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί λόγω των ενδιάμεσων εκλογών, αλλά ο Benjamin Netanyahu θα κατέβει ξανά και χρειάζεται μια νίκη — κάτι που, κατά τη γνώμη μου, είναι αδύνατο.
Η αντιπολίτευση στο Ισραήλ τον πιέζει έντονα λέγοντας ότι δεν κέρδισε τίποτα από αυτή την κρίση.
Αν ο Netanyahu συναινέσει σε ειρήνη, ουσιαστικά χάνει τις εκλογές.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 61% των Ισραηλινών είναι εναντίον του».
Έτσι, σύμφωνα με τον Armstrong, δεν αναμένεται ειρήνη με το Ιράν μέσα στο υπόλοιπο του έτους, με την κρίση να επεκτείνεται έως και το 2027.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
«υπάρχει διάθεση για πόλεμο λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων» και προειδοποιεί ότι «οι εντάσεις μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας θα κλιμακωθούν, καθώς έχει δοθεί το πράσινο φως στον Zelensky για κλιμάκωση».

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ
Αντικρουόμενες δηλώσεις Τραμπ και Ιράν σχετικά με νέες συνομιλίες
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναφέρει ότι νέες συνομιλίες έχουν προγραμματιστεί για αύριο στο Κατάρ, αλλά το Ιράν λέει ότι δεν έχουν προγραμματιστεί συναντήσεις.

Το Υπουργείο Μεταφορών του Κατάρ εξέδωσε τη Δευτέρα μια «σημαντική ανακοίνωση» καλώντας τους χρήστες θαλάσσιων σκαφών, συμπεριλαμβανομένων των τζετ σκι, να σταματήσουν να πλέουν μέχρι νεωτέρας λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια.

Η οδηγία ισχύει για «όλους τους ιδιοκτήτες και χρήστες θαλάσσιων σκαφών, συμπεριλαμβανομένων σκαφών αναψυχής, αλιευτικών σκαφών, τζετ σκι και όλων των παρόμοιων θαλάσσιων σκαφών», ανέφερε το υπουργείο. 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επέμεινε στη σύνδεση των πολέμων στον Λίβανο και στο Ιράν κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για την κατάπαυση του πυρός, δήλωσε τη Δευτέρα ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, παρά την επιθυμία του Ισραήλ να τις αντιμετωπίσει ως ξεχωριστές συγκρούσεις

https://edition.cnn.com/2026/06/29/world/live-news/iran-war-strikes-trump

αν δεν έχουμε εμείς ειρήνη δεν θα έχει και ο πλανήτης μας - ΒΙΝΤΕΟ νέα πλάνα από Βενεζουέλα

 

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΙΛΑΜΕ
+ «η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν» (Φιλιπ. Δ΄ 7)
Δέσμιος ο μεγάλος Απόστολος Παύλος, για την αγάπη και τη δόξα του Χριστού, κατά την πρώτη φυλάκισή του στη Ρώμη περί το 62 ή 63 μ.Χ., αποστέλλει τη θεόπνευστη αυτή επιστολή του. Οι ιεροί ερμηνευτές γράφουν μεταξύ των άλλων ότι το κείμενο αυτό ο Απόστολος το γράφει ως ένα είδος εγκυκλίου, την οποία απέστειλε στην Έφεσο για να αναγνωστεί απ’ όλη την τοπική Εκκλησία, ώστε στην συνέχεια να κυκλοφορήσει και στις τοπικές Εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής.
Και ναι μεν, σε κάθε κείμενο και επιστολή του ο Απόστολος Παύλος εκφράζει κατά συγκινητικό τρόπο την αγάπη του προς τον Κύριο ημών Ιησού, στην επιστολή του όμως αυτή, την τόσο θεολογική, διαφαίνεται η κάμινος που έκαιε στην καρδιά του Αποστόλου. Επίσης, αποκαλύπτεται η συγκίνησίς του αλλά και ομολογία του για το ότι ο Θεός διά του Ιησού Χριστού, ένωσε εθνικούς και Ιουδαίους σε ένα σώμα. Σε μία Εκκλησία. Το δε κεντρικό μήνυμα του σημερινού Αποστολικού αναγνώσματος είναι ότι ο Χριστός είναι η ειρήνη ημών!
Δεν χρειάζεται να γίνει ειδική αναφορά στο ότι όλος ο κόσμος επί της ουσίας επιζητά την ειρήνη. Το παράδοξο μάλιστα της υποθέσεως είναι ότι και αυτοί που ξεκινούν τους πολέμους και τον εξολοθρευμό του κόσμου και των λαών, το όνομα της ειρήνης έχουν στα χείλη τους. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι έμαθαν πλέον, και όσο περισσότερο ακούν πολιτικά κηρύγματα περί ειρήνης, τόσο και περισσότερο «κουμπώνονται» και ετοιμάζονται για θλίψεις και ταραχές, για πείνα και για αίματα…
H θέση πλέον αυτή, αποτελεί «κοινόν τόπον». Όμως, η διαπίστωση και η διάγνωση δεν φέρνουν και τη θεραπεία. Ας προσεγγίσουμε περισσότερο λοπόν τον λόγο του Θεού, και εν ταπεινώσει ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει και από πού ξεκινά επιτέλους αυτή η ειρήνη.
Φίλοι μου, η υπόθεση της ειρήνης δεν έχει να κάνει με την πολιτική, ούτε και με την ψυχολογία. Δεν είναι αποτέλεσμα διακριτικών χειρισμών και σχέσεων, ούτε φιλοσοφικών και κοινωνιολογικών συστημάτων. Και φυσικά δεν είναι θέμα εκρηκτικών ή ηπίων χαρακτήρων που πάντοτε θα υφίστανται στην ανθρωπότητα.
Το πρόβλημα της ειρήνης έχει να κάνει με τον ίδιο τον άνθρωπο. Και έχει να κάνει όχι μόνο με την εσωτερική κατάσταση του καθενός μας, αλλά κυρίως του ανθρώπου με τον Θεό.
Όλες αυτές οι φρικτές καταστάσεις που ζούμε, των πολέμων δηλαδή και των ταραχών που ταλανίζουν τον κόσμο, τις βιώνουμε ακριβώς διότι διερράγη η ειρήνη του ανθρώπου με τον δημιουργό του Θεό. Οι άνθρωποι «οδόν ειρήνης ουκ έγνωσαν» (Ψαλμ. ΙΓ’ 3).
Εδώ βρίσκεται η όλη ουσία της αναζητήσεως του θέματός μας. Και φυσικά, πριν ξεσπάσουν οι διαμάχες και οι πόλεμοι, στις καρδιές μέσα, λόγω της αποστασίας εκ του Θεού, έχουν ξεσπάσει και έχουν κυριεύσει τα πάθη. Οι καταραμένες αυτές καταστάσεις με τις οποίες συνειδητά ο άνθρωπος διαστρέφει την ύπαρξή του αλλά και τον προορισμό του, και που έχουν ως αποτέλεσμα αφού ξεφύγει η όλη ύπαρξις, τελικώς να μην μπορεί ο ταλαίπωρος να γευθεί και να χαρεί την ειρήνη ποτέ.
Ο άνθρωπος λόγω της αποστασίας και των «παθών της ατιμίας» είχε τόσο πολύ διαστραφεί που όχι την εσωτερική ειρήνη αγνοούσε, τι πράγμα είναι, αλλά κινδύνευε, λόγω αυτής ακριβώς της καταστάσεως να αφανιστεί από προσώπου γης.
Όμως, ας έχει δόξα ο Θεός, διότι γι’ αυτό έγινε άνθρωπος. Το ψάλλει με τόση συγκίνηση και το ομολογεί ο Ζαχαρίας στην Ωδή του: « επιφάναι τοις εν σκότει και σκια θανάτου καθημένοις, του κατευθύναι τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης» (Λουκ. Α’ 79). Δηλ. Ήλθε η ουράνια αυτή ανατολή για να φωτίσει εκείνους που κάθονται σαν κρατημένοι και απελπισμένοι στο σκοτάδι της πλάνης και της ασέβειας και στην σκιά της αμαρτίας του θανάτου. Και να ενδυναμώσει την θέλησή μας, που εξ΄ αιτίας της αμαρτίας εξασθένησε, ώστε η εν γένει ζωή μας να μπει σταθερά στον ίσιο δρόμο, που οδηγεί ασφαλώς στην κατά θεόν ειρήνη και στην αιώνια σωτηρία.
Επήλθε λοιπόν η συμφιλίωση μεταξύ Θεού και ανθρώπων διά του Κυρίου Ιησού και συγκεκριμένα με την ασύλληπτη για τους ανθρώπους αλλά και για ολόκληρο τον αγγελικό κόσμο, Σταυρική Του Θυσία. Μια θυσία που ουδέποτε έλλογο κτίσμα θα μπορούσε να φανταστεί!
Τι κρύβει αλήθεια το σχήμα και το μυστήριο του Σταυρού! Πόση χάρη και πόση ευλογία! Αλλά και τι όπλο εναντίον του εχθρού της ειρήνης, εναντίον του διαβόλου! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι λυσσούν τα όργανα του ανθρωποκτόνου εναντίον του σημείου του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Για τούτο δε και κάνουν τα πάντα ώστε να εκδιώξουν το σύμβολο της Νίκης από οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία. Και είναι τούτο επόμενο. Το όργανο της σωτηρίας, ο Σταυρός, καίει τον διάβολο και ερεθίζει τους οπαδούς του. Η δήθεν δικαιολογία που προβάλλουν ότι δηλ. θα αφαιρεθούν και τα άλλα θρησκευτικά σύμβολα, εκεί ακριβώς στοχεύει. Στο να αφανίσουν τον Τίμιο Σταυρό. Όλα τ’ άλλα δεν τους ενδιαφέρουν, είτε υπάρχουν, είτε όχι, αφού δεν έχουν να κάνουν τίποτε με τον άνθρωπο και την επικοινωνία του με τον Θεό.
Ο Σταυρός λοιπόν, με τις δύο του κεραίες, αυτό ακριβώς υποδηλώνει. Καθέτως την ειρήνη του ανθρώπου με τον Θεό, και οριζοντίως την ειρήνη του ανθρώπου με το συνάνθρωπο. Αποτελεί πλέον τον συνδετικό κρίκο της ειρήνης. Της Ειρήνης που δεν είναι κάποια θεωρία ή κάποιο σύστημα αλλά της Ειρήνης που είναι πρόσωπο. Το λατρευτό πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Πόσο όμορφα διασαλπίζει ο ουρανοφάντορας Μέγας Βασίλειος αυτήν ακριβώς την αλήθεια: «Ο ζητών την ειρήνην, ΧΡΙΣΤΟΝ ΕΚΖΗΤΕΙ, ότι αυτός εστίν η ειρήνη ημών»!.
Όμως, επειδή και αυτή η υψηλή κατάσταση της ειρήνης, δεν επέρχεται απλώς και θεωρητικώς, αλλά κυρίως βιωματικώς, είναι ανάγκη να γνωρίζουμε ότι ο βασικότερος τρόπος που ο Θεός χορηγεί την ειρήνη του και την ευλογία του, είναι το μυστήριο της αφέσεως των αμαρτιών. Δηλ. Το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως διά του οποίου έρχεται ο ίδιος ο Χριστός και σηκώνει το βαρύ φορτίο των αμαρτιών μας. Έρχεται να θεραπεύσει τα τραύματα της ψυχής μας, τα οποία είναι τα πλεόν σοβαρά τραύματα που μπορεί να υποστεί ο άνθρωπος, αφού κυρίως άνθρωπος δεν είναι το σώμα, αλλ’ αυτή η αθάνατη και αιώνια ψυχή μας. Και εννοείται πως η ειρήνη, ως μόνιμη πλέον κατάσταση της ψυχής μας, έρχεται ως ευλογία με το μεγάλο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Της Θείας δηλ. επικοινωνίας η οποία κατακαίει και αφανίζει μέσα στην ύπαρξή μας και το χειρότερο πάθος, και τον ισχυρότερο πειρασμό που είναι δυνατόν όσο υπάρχει να μας αφαιρέσει την ειρήνη. Το δώρο αυτό του Αγίου Πνεύματος και την ζεστή παρουσία της χάριτος.
Από την μια λοιπόν πλευρά τα μυστήρια της Εκκλησίας μας, από την άλλη ο συνειδητός τρόπος ορθοδόξου πνευματικότητος όπως ακριβώς εμφανίζεται στη ζωή των αγίων της Εκκλησίας μας, μας οδηγούν στον ευλογημένο δρόμο της ειρήνης. Ζούμε με ειρήνη και μεταδίδουμε πλέον την ειρήνη στο άμεσο περιβάλλον μας. Μέσα λοιπόν στο πνευματικό αυτό πλαίσιο του αγώνα κατά της πολυκέφαλης αμαρτίας, της συνειδητής συμμετοχής στην Εκκλησιαστική εν γένει ζωή και στο μέτρο της ασκήσεως και της προσευχής, ( ακολουθίες, απλή, νοερά, καρδιακή-ησυχαστών) «η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν» (Φιλιπ. Δ΄ 7) φρουρεί πλέον το νου και την καρδιά μας αλλά και όλη την πορεία της αγωνιστικής και μαρτυρικής μας ζωής…
Αδελφοί μου, δεν υπάρχει στον κόσμο μεγαλύτερο αγαθό και πλουσιώτερη ευλογία από αυτήν την Ειρήνη του Θεού. Όχι βεβαίως την ειρήνη όπως την εννοεί ο μακράν του Θεού κόσμος (που με τον όρο αυτό εννούν την ευκολία για αμαρτία και την πνευματική εν γένει αναισθησία) αλλά την Ειρήνη του Κυρίου! Του Παναγίου Πνεύματος! Αυτή την κατάσταση που όταν ο άνθρωπος την αισθανθεί, πράγματι γνωρίζει την εμπειρία των αγίων. Φως, ουράνιο άρωμα, χαρά, αυτή την ευτυχία και ευλογία του Αγίου Πνεύματος. Όταν συμβαίνει αυτό, τότε ο πιστός Χριστιανός είναι έτοιμος να δώσει και αυτή τη ζωή του, είτε με το κόκκινο μαρτύριο του αίματος, είτε με το λευκό μαρτύριο της συνειδήσεως.
Είθε ο Άρχων της ειρήνης να μας χαρίζει το ατίμητο δώρο του με την χάρη της παρουσίας Τού!
Αμήν
Αρχιμανδρίτου Ιωήλ Κωνστάνταρου

βίντεο ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ νέα πλάνα - ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΜΙΛΆΜΕ 



Η ''αποστολική'' φιλία σε καιρούς αφιλίας.....

 petros pavlos

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη 
Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου
Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου


«Πάντων κτημάτων κράτιστόν ἐστί φίλος σαφὴς κἀγαθός». Αιώνες πριν μια σημαντική διαπίστωση κάνει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης: "Απ' όλα τα αποκτήματα το ωραιότερο είναι ο ειλικρινής και πιστός φίλος".

Η φιλία στην ανθρώπινη ζωή είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός γιατί όχι μόνο προσδίδει χαρά, κουράγιο και ελπίδα στην κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την οδηγεί στην πνευματική της τελείωση.

Όταν κάποιος γίνεται φίλος με κάποιον άλλον, μαθαίνει να μοιράζεται πράγματα και καταστάσεις και να μην κλείνεται στα όρια της ατομικότητάς του.

Η φιλία επίσης ως αρετή συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του κοινού καλού και στην κοινωνική πρόοδο, αφού διαπλάθει χαρακτήρες και καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας.

Συνεπώς η γνήσια φιλία στοχεύει στο ηθικό καλό και προάγει το αγαθό.

Ίσως όμως γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ της "φιλίας" και των δύο αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων του Χριστού, Πέτρου και Παύλου;

Την απάντηση μας την δίνει το δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής της 29ης Ιουνίου: "Χαῖρε, Πέτρε Ἀπόστολε, καὶ γνήσιε φίλε, τοῦ σοῦ διδασκάλου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χαῖρε Παῦλε παμφίλτατε, καὶ κήρυξ τῆς πίστεως, καὶ διδάσκαλε τῆς οἰκουμένης."

Ο διαπρεπής υμνογράφος του Βυζαντίου Εφραίμ Καρίας εξυμνώντας τους δύο ενδόξους και πανεύφημους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, τους προβάλλει συν τοις άλλοις και ως παράδειγμα αληθινής φιλίας.

Τους παρουσιάζει στον ύμνο του ως υπόδειγμα αληθινής αγαπητικής σχέσης με τον Θεάνθρωπο Κύριο. Εύστοχα ο Ιερός Χρυσόστομος θα τους χαρακτηρίσει ως "εραστές του Θεού" των οποίων η ζωή είχε απορροφηθεί πλήρως από το πρόσωπο του Χριστού.

Θα σημειώσει: "ο μεν Πέτρος υπήρξε ο θερμός εραστής του Δεσπότη Χριστού, ο δε Παύλος ενώθηκε με τον Χριστό τόσο σφιχτά που σε κανένα σημείο της ζωής του, δεν δεχόταν να απομακρυνθεί απ' Αυτόν."

Και όντως ο απόστολος Πέτρος αποδείχθηκε γνήσιος φίλος του Χριστού μέσα απ' όλη την επίγεια διαδρομή του.

Πολλές στιγμές της ζωής του το μαρτυρούν. Ενδεικτικά ν' αναφερθεί ότι ο Πέτρος ήταν εκείνος που από υπερβολική αγάπη για το Διδάσκαλό του άδραξε το μαχαίρι και απέκοψε το αυτί του υπηρέτη Μάλχου, ενός εκ της συνοδείας των στρατιωτών που συνέλαβαν τον Ιησού στο κήπο της Γεθσημανή.

Αλλά και αργότερα παρότι αρνήθηκε τον Κύριο τρεις φορές φοβούμενος για την ίδια του τη ζωή, κατόπιν μετανόησε και επανόρθωσε με την τριπλή ομολογία της αγάπης του για τον Χριστό, όταν εμφανίστηκε ο Ίδιος ο Κύριος στους μαθητές Του μετά την Ανάστασή Του.

Ακόμη από την αστείρευτη αγάπη του για τον Χριστό έφτασε επί αυτοκράτορος Νέρωνος στη Ρώμη να σταυρωθεί γι' Αυτόν. Άρα με το σταυρικό του μαρτύριο επισφράγισε και συγχρόνως απέδειξε στη πράξη τη γνήσια φιλία του με τον Σωτήρα Χριστό.

Βεβαίως και ο απόστολος Παύλος αναδεικνύεται από το καθ' όλο βίο του, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, "ο παμφίλτατος" του Χριστού, ένας από τους πιο αγαπημένους και πιστούς φίλους του Κυρίου.

Αν και δεν ανήκε στην χορεία των Δώδεκα Αποστόλων, εντούτοις η πορεία του μετά τη μεταστροφή του στον χριστιανισμό χαρακτηρίζεται ως κατεξοχήν θυσιαστική.

Ο Ιερός Χρυσόστομος εγκωμιάζοντάς τον θα υπογραμμίσει ότι υπήρξε ο "Πρώτος μετά τον Ένα".

Αυτός που θεωρούσε τον εαυτό του έσχατο των Αποστόλων και ανάξιο του αποστολικού ονόματος, έγινε το σκεύος εκλογής της Θείας Χάριτος.

Τρανή απόδειξη της άνευ ορίων αγάπης του και αφοσίωσής του στον Λυτρωτή Χριστό ήταν τα όσα υπέμεινε μέχρι τέλους γι' Αυτόν.

Εξάλλου ο ίδιος θα γράψει σε επιστολή του προς τους Ρωμαίους: "πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα  οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν"(η΄, 38-39). Απ' όπου κι αν πέρασε κατά τις ιεραποστολικές του περιοδείες, προσπάθησε να καλλιεργήσει στους ανθρώπους τη ζωντανή σχέση τους με το Θεό.

Γι' αυτό το ιεραποστολικό του έργο κατηγορήθηκε, συνελήφθη στη Ρώμη και οδηγήθηκε εν τέλει στον αποκεφαλισμό αφήνοντας το αποτύπωμα της αληθινής φίλιας του με τον Κύριο.

Όλα όσα παρατέθηκαν ίσως φαίνονται αποκομμένα από το σημερινό γίγνεσθαι. Και σήμερα όμως είναι αναγκαία η καλλιέργεια της "κατά Χριστόν" φιλίας στον άνθρωπο, τη στιγμή που αποτελεί την ανώτερη μορφή ανθρώπινης σχέσης με βάση την πατερική θεολογία.

Πρόκειται για μια φιλία που δεν βασίζεται στο συμφέρον ή στη συμπάθεια ή στις κοινές ενασχολήσεις με κάποιον, αλλά θεμελιώνεται στο πρόσωπο του Θεανθρώπου.

Ο αληθινός φίλος του Χριστού γνωρίζει πως να αγαπά και να συγχωρεί τους πάντες.

Δεν κρατάει κακία, αλλά μεταμορφώνει τα πάθη του σε αρετές. Ο πραγματικός φίλος του Κυρίου δεν αγωνιά μόνο για την πνευματική του προκοπή, αλλά και για τη σωτηρία των ψυχών των "διπλανών" του.

Τέλος ο γνήσιος φίλος του Ιησού επιδιώκει διαρκώς δια του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας να ενώνεται μαζί Του προγευόμενος την Επουράνια Βασιλεία στην οποία η "κατά Χριστόν" φιλία συνεχίζεται στο διηνεκές.

Έγραφε ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος για τη φίλια του με τον Μέγα Βασίλειο: "είχαμε τα πάντα κοινά και μια ψυχή που ένωνε δυο σώματα... Μόνη μας επιδίωξη ήταν η αρετή και το να ζούμε για τις μελλοντικές ελπίδες της Βασιλείας."

Μεταφέροντας τη φιλία στο "σήμερα" θα διαπιστώσουμε ότι πολλοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την "ποσότητα" των φίλων τους στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ("Followers") και όχι ως προς την ποιότητα της φιλίας τους.

Ενδιαφέρονται εναγωνίως για το πόσες επισημάνσεις (likes) έλαβαν για κάτι που δημοσιοποίησαν, παρά για την εξεύρεση αληθινών φίλων, καθημερινών συμπαραστατών στην δύσκολη καθημερινότητα.

Αντίθετα στην πνευματική ζωή ένας από τους στόχους είναι και η καλλιέργεια της κατά Χριστόν φιλίας η οποία δεν αναζητεί αναγνώριση.

Ο πνευματικός φίλος είναι αυτός που θα σε ακούσει ακόμη και στην πτώση σου χωρίς να σε καταδικάσει.

Ο αληθινός φίλος του Κυρίου θα σου δείξει τον δρόμο της κατά χάριν θεώσεως.

Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς θα γράψει: "ο αληθινός φίλος δεν σκεπάζει τα λάθη, αλλά βοηθά στη διόρθωση του κακού και υποστηρίζει το καλό".

Συνοψίζοντας η κατά Χριστόν φιλία δεν είναι μια ξεπερασμένη θεωρία, αλλά ένα ζωντανό καταφύγιο για τον σημερινό άνθρωπο της εποχής της ψηφιακής τεχνολογίας και των ρομποτικών συστημάτων.

Έλεγε ο άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης: "Μη στενοχωριέσαι αν έχεις λίγους φίλους. Είναι καλύτερα να έχεις έναν καλό φίλο που σε φέρνει κοντά στο Χριστό, παρά πολλούς που σε απομακρύνουν απ' Αυτόν." Γένοιτο!

ΠΗΓΗ https://www.romfea.gr/pneumatika/77378-i-apostoliki-filia-se-kairoys-afilias