ΣΕ ΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΣΥΝΗΣ ΤΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΡΩ ΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΣΑΣ..ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΚΛΕΨΙΑΣ , ΤΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ
ΑΡΘΡΑ του Δρ. Κωνσταντίνου Βαρδάκα Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι το τέλος του μεγάλου παιδαγωγικού κανόνος του Ελληνικού Ορθόδοξου Γένους. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η πραγματικότητα της επανεκκίνησης της συναλληλίας, του φιλότιμου και της αρχοντικής λεβεντιάς. Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η αναστήλωση του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού στην σωστή αποστολική του πορεία.
(διακαής πόθος τους ) το Κανδήλι της Ελλάδος θα το ανάβει η ΠΑΝΑΓΙΑ μέχρι να επιστρέψουμε .
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ;
ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΕΔΙΩΞΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ;
ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ;
ΛΟΙΠΟΝ ΜΑΣ "ΕΔΙΩΞΑΝ" ΟΤΑΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΜΑΣ ΕΚΟΨΑΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΟΣΙΟ ( να μην πούμε περισσότερα..κατανοείτε )
ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΕΘΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΒΟΛΕΜΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ.
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΝΑΒΕΙ ΤΟ ΚΑΝΔΗΛΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟ ΠΡΟΥΣΟ
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΩΣ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΤΟ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ
"από την ΠΑΝΑΓΙΑ την ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ θα ξεκινήσει το ξεπάτωμα του ψευτορωμαίικου που θα μας πάει στην Πηγή της Ρωμιοσύνης στην ΠΟΛΗ, άλλωστε η Εικόνα ΤΗΣ από εκεί ήλθε και εκεί βλέπει στο μεγάλωμα της πατρίδος " μας είπε ο μακαριστός Γέροντας Δοσίθεος ηγούμενος της Ιεράς Μονής της Τατάρνας Αγράφων που ξεκίνησε την Μοναχική του πορεία από το Προυσό
ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ η ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ εορτάζει 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ θα μας φανερώσει την εξόδο από την αμαρτία στην σωτηρία...
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνστάντινος Βαρδάκας
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ το σχετικό περιστατικό το οποίο μάλιστα το επαναλάμβανε ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
Ψηλά, στὶς ἐλατόφυτες βουνοκορφὲς τῆς νοτιοδυτικῆς Εὐρυτανίας, καὶ σφηνωμένη ἀνάμεσα σὲ κάθετους γκριζωποὺς βράχους μὲ ἄγρια μεγαλοπρέπεια, προβάλλει ἡ Ιερὰ Μονὴ τοῦ Προυσού. Εἶναι σταυροπηγιακὸ καὶ ἱστορικὸ μοναστήρι, μὲ μεγαλόπρεπα τριώροφα κτίρια. Ἀνάμεσά τους ὑπάρχει σπήλαιο λαξευμένο, ποὺ φιλοξενεῖ στὸ ἐσωτερικό του τὸν πρῶτο καὶ παλαιὸ ναὸ τῆς Μονῆς. Μέσα σ’ αὐτὸν φυλάσσεται ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας, ποὺ ἐπονομάζεται Προυσιώτισσα καὶ ἑορτάζει μὲ κάθε ἐκκλησιαστικὴ καὶ βυζαντινὴ μεγαλοπρέπεια στὶς 22-23 Αὐγούστου.
Τὴ θαυματουργὴ αὐτὴ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου (Παναγία Προυσιώτισσα) λέγεται ὅτι τὴν ζωγράφισε ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς καὶ ἦλθε ἀπὸ τὴν Προῦσα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας (σύμφωνα μὲ τὸ χειρόγραφο 3 τοῦ κώδικα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Προυσιωτίσσης). Τὴν ἔφερε ἀπὸ τὴν Προῦσα κάποιος εὐγενὴς νέος στὰ χρόνια της εἰκονομαχίας (829 μ.Χ.) ἐπὶ εἰκονομάχου βασιλέως Θεοφίλου. Στὸ δρόμο ὅμως γιὰ τὴν Ἑλλάδα, στὴν Καλλίπολη τῆς Θράκης, τὴν ἔχασε καὶ ἡ εἰκόνα ἀποκαλύφθηκε θαυματουργικὰ σ’ ἕνα τσοπανόπουλο, μὲ μία στήλη φωτὸς σὰν πυρσὸς – γι’ αὐτὸ πῆρε καὶ τὴν ἐπωνυμία Πυρσὸς – στὸ μέρος ὅπου ἦταν κρυμμένη. Ὁ νέος, ποὺ εἶχε ἐγκατασταθεῖ στὴν Πάτρα, ὅταν τὸ ἔμαθε θέλησε νὰ τὴν πάρει. Ἀλλὰ ἡ εἰκόνα θαυματουργικὰ γύρισε καὶ πάλι στὸ ἄγριο μέρος τῆς Εὐρυτανίας, ὅπου ἀποκαλύφθηκε στοὺς ντόπιους βοσκοὺς τὴ νύχτα ἀπὸ 22 πρὸς 23 Αὐγούστου. Τότε ὁ νέος, μαζὶ μ’ ἕναν ὑπηρέτη του, πῆγαν καὶ αὐτοὶ ἐκεῖ, ὅπου ἔγιναν μοναχοὶ μετανομασθέντες Διονύσιος καὶ Τιμόθεος ἀντίστοιχα.
Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας εἶναι τύπου Ὁδηγήτριας καὶ εἶναι ἐπιχρυσωμένη μὲ ἀργυροεπίχρυση ἔνδυση, δῶρο τοῦ στρατηγοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη ποὺ φιλοξενοῦνταν στὴ Μονὴ τὴν περίοδο τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1821 μ.Χ. Τὴν ἔνδυση, τὴν κατασκεύασε ὁ χρυσοχόος Γεωργίος Καρανίκας τὸ 1824 μ.Χ., ὅπως μᾶς ἀποκαλύπτει ἡ ἀνάγλυφη ἐπιγραφὴ πάνω ἀπὸ τὸν δεξιὸ ὦμο τῆς Παναγίας: «Ἡ Παντάνασσα. Δὶ ἐξόδων τοῦ γενναιοτάτου στρατηγοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη, χειρὶ Γεωργίου Καρανίκα, 1824».
Στὸ ἱστορικό της μονῆς ἀναφέρεται ὅτι ἐπὶ τουρκοκρατίας καταστράφηκε πολλὲς φορές. Ἡ τελευταία ὅμως καταστροφή, ποὺ μετέβαλε τὰ κτίρια σὲ σωροὺς ἐρειπίων, ἔγινε τὸ 1944 μ.Χ. ἀπὸ τοὺς γερμανούς. Μετὰ τὴν καταστροφὴ τῶν κτισμάτων, ἕνας ἀξιωματικὸς θέλησε νὰ κάψει καὶ τὴν ἐκκλησία. Προσπάθησε πολλὲς φορές, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα. Ἐνῶ λοιπὸν στεκόταν ἂπ’ ἔξω κι ἔδινε διαταγές, τιμωρήθηκε παραδειγματικὰ ἀπὸ τὸ χέρι τῆς Παναγίας. Μία ἀόρατη δύναμη τὸν ἔριξε μὲ ὁρμὴ πάνω στὸ πλακόστρωτο. Τὸ χτύπημα ἦταν δυνατό, καὶ ὁ Γερμανὸς ἀνίκανος νὰ σηκωθεῖ. Τὸν σήκωσαν οἱ στρατιῶτες καὶ τὸν ἔβαλαν πάνω σὲ ζῶο γιὰ νὰ τὸν μεταφέρουν στὸ Ἀγρίνιο. Ἔτσι ὁ ναὸς παρέμεινε ἀβλαβής, ὅπως διαφυλάχθηκε ἀκέραιος διὰ μέσου τῶν αἰώνων.
Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Ὁ ἐμφύλιος πόλεμος τώρα μαίνεται στὴν ἑλληνικὴ ὕπαιθρο. Οἱ κάτοικοι τῆς Εὐρυτανίας καὶ ὀρεινῆς Ναυπακτίας ἐγκαταλείπουν τὰ χωριά τους καὶ προσφεύγουν γιὰ ἀσφάλεια σὲ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Μαζί τους προσφεύγει καὶ ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας. Ἀκολουθεῖ κι αὐτὴ τὴν τύχη τῶν παιδιῶν της καὶ μεταφέρεται ἀπὸ τοὺς μοναχούς του Προύσου στὴ ἀκρόπολη τῆς Ναυπάκτου. Τὸ μοναστήρι παραμένει τελείως ἔρημο.
Ὕστερα ἀπὸ καιρὸ ἀρχίζουν οἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ στρατοῦ. Ἡ ἐνάτη μεραρχία ἀναλαμβάνει ἐκκαθαριστικὲς ἐπιχειρήσεις στὴν Εὐρυτανία. Μερικὰ τμήματα περνοῦν ἀπὸ τὸν Προυσό.
Ὁρισμένοι ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶτες πλησιάζουν στὴ σκοτεινὴ ἐκκλησούλα τῆς σπηλιᾶς καὶ μπαίνουν γιὰ νὰ προσκυνήσουν. Ἐκεῖ μέσα ἀντικρίζουν ἕνα παράδοξο θέαμα:
Μπροστὰ τὸ τέμπλο, στ’ ἀριστερά της ὡραίας πύλης, ένα ἀναμμένο καντήλι καὶ μία καλόγρια γονατιστή.
Οἱ στρατιῶτες ἀποροῦν. Πῶς ζεῖ αὐτὴ ἡ μοναχὴ ἐδώ,τι στιγμὴ ποῦ ἡ Εὐρυτανία εἶναι τελείως ἔρημη ἀπὸ κατοίκους;
Πῶς συντηρεῖται, τί τρώει, ποῦ βρίσκει λάδι γιὰ τὸ καντήλι; Τὴν ἐρωτοῦν λοιπόν, κι ἐκείνη σεμνὰ καὶ πονεμένα τοὺς ἁπαντά: «Παιδιά μου, ζῶ ἐδῶ μοναχή μου δυόμισι τώρα χρόνια. Γιὰ τὴ δική μου ζωὴ δὲν χρειάζονται φαγητὸ καὶ ψωμί. Μοῦ ἀρκεῖ ὅτι ἔχω τὸ καντήλι μου ἀναμμένο».
Οἱ στρατιῶτες, κουρασμένοι ἀπὸ τὶς ἐπιχειρήσεις καὶ βιαστικοὶ νὰ φύγουν, δὲν ἔδωσαν προσοχὴ στὰ λόγια της.
Τὴν ἑπομένη ὅμως, ὅταν τὰ ἔφεραν πάλι στὴ μνήμη τους, κατάλαβαν πὼς ἐπρόκειτο γιὰ κάτι θαυμαστό.
Κι ὅταν ἀργότερα περνοῦσαν ἀπὸ τὴ Ναύπακτο, ζήτησαν μὲ ἐπιμονὴ ἄδεια ἀπὸ τὸν διοικητὴ τοὺς νιὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν τὸν μητροπολίτη.
Ὁ ἐπίσκοπος Ναυπακτίας καὶ Εὐρυτανίας Χριστοφόρος τοὺς ὑποδέχθηκε μὲ ἀγάπη, κι ἀφοῦ τοὺς ἄκουσε συγκινημένος, ἔριξε φῶς στὸ μυστήριο. «Ὁ ναός, τοὺς εἶπε, ποὺ ἐπισκεφθήκατε, ἀνήκει στὴν ἔρημη τώρα Ιερὰ Μονὴ Προυσιώτισσας, τῆς ὁποίας ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα βρίσκεται πάνω ἀπὸ δύο χρόνια ἐδῶ, στὸ παρεκκλήσι τῆς Μητροπόλεώς μας, στὸν ἅγιο Διονύσιο. Πηγαίνετε νὰ τὴν προσκυνήσετε, καὶ θὰ καταλάβετε».
Πῆγαν πράγματι καὶ προσκύνησαν. Τότε αὐθόρμητα στὸν καθένα δόθηκε ἡ ἐξήγηση στὴν ἀπορία του: Στὴν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος ἀναγνώρισαν τὴ μοναχὴ ἐκείνη ποὺ συνάντησαν στὸ ἐκκλησάκι τῆς σπηλιᾶς, ψηλὰ στὸν Προυσό!
Ἀπολυτίκιον Παναγία Προυσιώτισσα
Τῆς Ἑλλάδος ἁπάσης σὺ προΐστασαι πρόμαχος καὶ τερατουργὸς ἐξαισίων τὴ ἐκ Προύσσης εἰκόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, καὶ γὰρ φωτίζεις ἐν τάχει τοὺς τυφλοὺς δεινοὺς τὲ ἀπελαύνεις δαίμονας καὶ παραλύτους δὲ συσφίγγεις ἀγαθή. Κρημνῶν τὲ σώζεις καὶ πάσης βλάβης τοὺς σοὶ προστρέχοντας. Δόξα τῷ σῶ ἀσπόρω τοκετῶ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τὸ ἐνεργούντι διὰ σου τοιαῦτα θαύματα.
Όταν συκοφαντηθούμε ή αδικηθούμε, από πονηρούς και κακούς ανθρώπους, οι οποίοι διαστρέφουν την αλήθεια, εάν μπορούμε, καλά είναι να μην θέλουμε να δικαιωθούμε από τους ανθρώπους, όταν η αδικία αφορά μόνο το άτομό μας. Ούτε και να πούμε: ''να το βρουν από το Θεό'', γιατί και αυτό είναι κατάρα. Καλά είναι να τους συγχωρέσουμε με όλη την καρδιά μας και να παρακαλέσουμε τον Θεό να μας δυναμώσει, να μπορέσουμε να σηκώσουμε το βάρος της συκοφαντίας και να συνεχίζουμε την πνευματική ζωή (στην αφάνεια).
Ένας από αυτούς, διέκρινε ανάμεσα στο πλήθος μία αέρινη μαυροφορεμένη φιγούρα. Δίχως δισταγμό έσπευσε να απαθανατίσει τη στιγμή....
Με τα χρόνια, οι μοναχοί του Αγίου Παντελεήμονος ανέπτυξαν μία ιδιαίτερη παράδοση. Κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Κοιμήσεως της Θεοτόκου μέχρι και τα «εννιάμερα» της Παναγίας, συνήθιζαν να προσφέρουν...ελεημοσύνη στους φτωχούς κελιώτες. Οι κελιώτες ήταν μοναχοί με μεγάλη πίστη στο Θεό, οι οποίοι όμως έμεναν σε μικρά εξαρτηματικά κελιά και σε συνθήκες πλήρους λιτότητας. Κάθε Αύγουστο, λοιπόν, μέρος των πόρων της Μονής διατίθονταν για να απαλύνουν λίγο την ταλαιπωρία τους....
Ωστόσο, ο Αύγουστος του 1903, όπως όλα έδειχναν, θα ήταν ο τελευταίος....
Λόγω της κρίσης που περνούσε η Ρωσία, οι δωρεές είχαν ελαττωθεί σημαντικά με αποτέλεσμα τα αποθέματα του μοναστηριού διαρκώς να μειώνονται...
Αυτό οδήγησε στην απόφαση της λήξης της παράδοσης αυτής. Οι οικονομικές δυσκολίες απαγόρευαν την συνέχισή της....
Ήταν παραμονές των «εννιάμερων» της Παναγίας και οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα. Στο άκουσμά τους, μοναχοί και πιστοί άρχισαν να συγκεντρώνονται στο ιερό της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα....
Ένας από αυτούς, ο Γαβριήλ, είχε φέρει μαζί του μία φωτογραφική μηχανή της εποχής, από αυτές που είχαν πλάκα αντί για φιλμ....
Ήθελε να απαθανατίσει το γεγονός της σύναξης των μοναχών και την ιερή πράξη της ελεημοσύνης. Άλλωστε, ήξερε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία του ευκαιρία....
Έτσι, όταν όλοι πλέον είχαν μαζευτεί, ο Γαβριήλ ξεκίνησε να τραβά φωτογραφίες. Κάποια στιγμή, του φάνηκε πως ανάμεσα στους πατέρες κυκλοφορούσε μία μαυροφορεμένη γυναίκα. ...
Απορημένος, έφερε τη μηχανή κοντά του και πάτησε ένα ακόμα «κλικ». Όταν η φωτογραφία εμφανίστηκε αργότερα, το θέαμα τον σόκαρε. Πράγματι, στην αριστερή γωνία του κάδρου διακρινόταν θολά μία γυναικεία φιγούρα.
Ο Γαβριήλ έσπευσε να δείξει τη φωτογραφία στους πατέρες. Αμέσως όλοι πείστηκαν ότι επρόκειτο για την Παναγία. Φαινόταν σαν να κατευθύνεται προς την έξοδο της Μονής λυπημένη και με το κεφάλι σκυμμένο....
Παράλληλα λουζόταν από μία αλλόκοτη λάμψη. Κατευθείαν οι αγιορείτες το εξέλαβαν ως σημάδι ότι η παράδοση της ελεημοσύνης δεν έπρεπε να σταματήσει....
Έτσι κι έγινε. Κάθε Αύγουστο, η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος συνέχισε να βοηθά τους φτωχούς κελιώτες προς τιμήν του θελήματος της Θεοτόκου....
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-fotografia-me-tin-gynaikeia-figoyra-sto-agion-oros-poy-apodidetai-stin-panagia-tin-travixe-enan-monachos-kai-to-antigrafo-tis-proskynatai-stin-moni-toy-agioy-panteleimona/
ΦΩΤΟ ΠΗΓΗ Γιώργος Βς ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ LARGE ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΧΩΡΟ ...ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ
ΑΦΟΥ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΝΑ ΤΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΜΗΝ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΚΑΙ ΜΠΑΤΑΧΤΣΗΔΕΣ..
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΕΒΑΛΑΝ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΤΡΟΠΟ;
ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΟΚΟΜΜΑΤΑ ..ΜΟΝΟ ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ ,,
ΤΥΧΕΡΟΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ , ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΙΛΙΕΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΑΝ ...ΤΥΧΕΡΟΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΖΕΣΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥΣ ΕΞΩΚΕΙΛΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ ΟΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΝ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΕΣ
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
"ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2024 - ΦΟΒΟΣ να μην φανερωθούν δόλια σχέδια"
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
και γιατί μας το λες αυτό άνθρωπε του Θεού , τον ρωτήσαμε:
και μας απήντησε εν κατανύξη ...
- πέρασε πολύς καιρός από τότε που συναντηθήκαμε , Κώστα
- γνωρίζω τον κόπο σου και τον πόνο που διακατέχει τις ψυχές όλων μας
- κάθε βράδι στην προσευχή ρωτάμε:
" γιατί Κύριε τους αφήνεις να βλασφημούν το ΠΑΝΑΓΙΟ ΌΝΟΜΑ σου και να σκανδαλίζουν;"
" για τις αμαρτίες μας , τις ασέλγειες μας , την σκληροκαρδία μας ; "
" μήπως για την υποκρισία μας, να λέμε ότι είμαστε Βαπτισμένοι Ορθόδοξα και να συμπεριφερόμαστε χειρότερα από τους αμύρωτους και αδιάφορους;"
" μήπως για την εγωπάθεια μας να κάνουμε τον δάσκαλο σε άλλους για να τονώνεται η πληγωμένη προσωπικότητα μας, ενώ είμαστε τυφλοί στην πραγματική μετάνοια;"
αφού είπα ..είπα και έκλαψα αδελφέ με αποπήρε ένας ύπνος στα όρθια και άκουσα μια φωνή να μου λέει:
- ΦΟΒΟΣ να μην φανερωθούν δόλια σχέδια γιατί δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν
- δες αύριο πόσες Παναγίες ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΕΣ γιορτάζουν σε όλη την Ελλάδα (Προσκυνήματα στις 23 Αυγούστου), ειδικά στο ΑΙΓΑΙΟ
- σε λίγες μέρες πριν βγει ο ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ γιορτάζει και ο ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ παντού και στην Ρόδο
- εσύ τι λες να μην σας ΦΑΝΕΡΩΘΟΥΝ αυτά που γίνονται πίσω από τις πλάτες σας;
τότε ξύπνησα αδελφέ και δεν ζήτησα τίποτε άλλο από αυτά που ρωτούσα στην αμαρτωλή Προσευχή μου.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας