Αυτό έγινε στις μέρες μας και στο μεγάλο λιμάνι ..
ο περισσότερος κόσμος των πιστών δεν το γνωρίζει ..
η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ στέκει δίπλα μας και θα στέκει στα δύσκολα που μόλις έφτασαν και στις δικές μας μέρες ..
ας αφήσουμε τις παρακάτω πηγές να μας εξιστορήσουν το ΘΑΥΜΑΣΙΟ αυτό
Από το κήρυγμα του Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ Σεραφείμ που σε πολλές ομιλίες του το αναφερεί:
«Αυτός ο Ναός ανηγέρθη διότι την εποχή εκείνη ήταν δυσχερής η ναυσιπλοΐα και δεν υπήρχαν τα σύγχρονα μέσα για την επιτέλεση του ιερού προσκυνήματος στην Παναγία της Τήνου, η οποία, όπως γνωρίζουμε ιστορικά, υπήρξε το ιερό έναυσμα και το ιερό πρόταγμα του επικού αγώνος του λαού μας για να αποτινάξει την τεσσάρων αιώνων σκληρά, βάρβαρη και αιματηρά δουλεία στους Οθωμανούς τούρκους», σημείωσε αρχικά ο Σεβασμιώτατος, συμπληρώνοντας πως «το αίμα έρευσε ποταμηδόν για να ποτιστεί το δένδρο της ελευθερίας μας και της εθνικής παλιγγενεσίας».
Αναφέρθηκε στην εμφάνιση της Παναγίας το 1823 στην Μοναχή Πελαγία στο Κεχροβούνι και στην θαυματουργική εύρεση της Ιεράς της Εικόνος η οποία «ενέπνευσε στους πολεμάρχους και ηγήτορες του λαού μας την βεβαιότητα και την πίστη» ότι αυτό που έλεγε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, πως ο Θεός υπέγραψε την ελευθερία της Ελλάδος και δεν παίρνει πίσω την υπογραφή του, «ήταν αλήθεια».
Η Θεοτόκος αποδέχθηκε την προσφορά του Ναού της στον Πειραιά αλλά και «την αγίασε, την Ευλόγησε, τη χαρίτωσε», τόνισε σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος, αναφέροντας την εμφάνισή της, σωματικώς, «την 24η προς 25η Μαρτίου 1929, ενώπιων 800 αδελφών μας που προσεύχονταν στη Χάρη της. όπου ευλόγησε τον συναγμένο λαό και άπλωσε το ιερό της πέπλο σε ένδειξη ευλογίας και θείας χαριτώσεως, γεγονός που κατεγράφη με τις μαρτυρίες όλων των παρισταμένων στα τότε δημοσιογραφικά φύλλα της εποχής και βρίσκονται στα αρχεία του Κράτους και των αρμοδίων υπηρεσιών. Ο Ναός αυτός έγινε ευμενώς δεκτός από την Υπεραγία Θεοτόκο και δια αυτού του Ναού ευλογήθηκε και η πόλη του Πειραιώς, γι’ αυτό και λέγουμε ότι είναι πλέον Παναγιοσκέπαστος. Εδώ ζήσαμε και βιώσαμε την Παναγιοφάνεια», πρόσθεσε.
Επισημαίνοντας πως «η Υπεραγία Θεοτόκος, η Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων, η Κυρία των Αγγέλων, η Δέσποινα των Ουρανών, η Βασίλισσα του κόσμου, είναι το πρόσωπο εκείνο δια του οποίου ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος έγινε Θεός», υπογράμμισε πως σήμερα πανηγυρίζουμε τέσσερα γεγονότα: την Κοίμηση της Θεοτόκου «γιατί είναι νίκη αυτή η Κοίμηση απέναντι στην ανθρώπινη αποτυχία», τον ενταφιασμό της, «που έγινε στο Ιερό και πανάχραντο προσκύνημα της Γεθσημανή», την Ανάστασή της «διότι η Θεοτόκος δεν ήταν δυνατόν να κρατηθεί στη φθορά και το Πανάχραντο και Θεοδόχο και Αειπάρθενο σώμα της να υποστεί κυτταρική σήψη και διάλυση» και την Μετάστασή της, «την ένωση του παναχράντου σώματος που πνευματοποιήθηκε Θεία Χάριτι, με την παναγία ψυχή της».
Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε με έμφαση πως «η Θεοτόκος είναι ο πρώτος άνθρωπος, μετά τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, που εισήλθε όχι απλώς στην πρόγευση του Παραδείσου», όπως όλοι οι Άγιοι και οι καθαροί τη καρδία, «αλλά στην Βασιλεία των Ουρανών. Κανείς άλλος δεν έχει εισέλθει στην Βασιλεία των Ουρανών, παρά η Θεοτόκος».
Η Παναγία «είναι η Βασιλεία του Θεού. Η ιδία είναι η αλήθεια του Θεού, η αγάπη του Θεού, το χάρισμα των Ουρανών στη γη και της γης προς το Θεό. Μέσα σε εκείνη πραγματώθηκε ο μυστικός άρρητος γάμος του ακτίστου Θεού με τον κτιστό άνθρωπο», σημείωσε, τονίζοντας πως «η Ορθόδοξη Ελλάδα από άκρου εις άκρον, από νήσου έως τα πλέον υψηλά βουνά γεραίρει, μεγαλύνει, δοξάζει, τιμά υπερήδιστα την Κυρία Θεοτόκο, την Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων, την γέφυρα που μας ένωσε για πάντα με το Θεό».
Είμαστε πανευτυχείς, συνέχισε, και θα έπρεπε αυτή η αλήθεια να δονεί τις καρδιές μας, γιατί «ο άνθρωπος είναι αυτό που κατέδειξε η Παναγία: Θείας φύσεως κοινωνός, κεκλιμένος να αποβεί ουράνιος πολίτης της Βασιλείας του Θεού, όπως εκείνη. Γι’ αυτό και η Ανάστασή της και η Μετάστασή της εγγυόνται και την δική μας Ανάσταση», ανέφερε ο Σεβασμιώτατος, σημειώνοντας, όμως, παράλληλα πως «η προϋπόθεση είναι δεδομένη: ‘’μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται’’».
«Μόνο την καρδιά μας ζητάει ο Θεός, τίποτε άλλο και τότε ο άνθρωπος γίνεται Ναός του Αγίου Πνεύματος», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, επισημαίνοντας πως «το Ιερό του Θεού είναι ο ανθρώπινος νους και η ανθρώπινη καρδία, όταν όμως και το σώμα και η ψυχή και η διάνοια είναι καθαρά από ρύπους, από βρωμιά και από ψεύδος. Δεν κοινωνεί ο Θεός με το ψεύδος και την αναλήθεια», πρόσθεσε.
Την παραμονή του Ευαγγελισμού του 1929, ο κόσμος διαρκώς προσερχόταν στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας, στον Πειραιά, ενώ ο συνωστισμός του πλήθος ήταν τόσο μεγάλος, ώστε νόμιζε κανείς ότι ήταν Μεγάλη Εβδομάδα. Οι ευσεβείς χριστιανοί έκαναν τον σταυρό τους και γονάτιζαν μπροστά από την εικόνα της Θεομήτορος.
Κι ενώ τελούνταν όλη αυτή η κατανυκτική μυσταγωγία, ο Ναός ήταν αδύνατον να δεχτεί πλέον άλλους πιστούς. Ξαφνικά, κατά την ακολουθία του Παρακλητικού Κανόνα, ακούστηκε μια σπαρακτική φωνή να κραυγάζει:
“Αχ! Θεέ μου! Η Παναγία… η Παναγία! Βοήθησέ μας, Παναγία μου!”
Οι ιερείς εξήλθαν από τον κυρίως ναό και είδαν όλες τις γυναίκες να προσεύχονται ευλαβικά πεσμένες στα γόνατα. Όλων τα βλέμματα στράφηκαν εκστατικά προς τον θόλο του Ναού, όπου ήταν απεικονισμένη η Παναγία η Πλατυτέρα. Η μορφή της Θεομήτορος κινούνταν από τη μέση και πάνω, ενώ ήταν καλυμμένη από μια υπέρλαμπρη νεφέλη.
Το θέαμα ήταν εκπληκτικό και συνάμα συνταρακτικό. Όλο το εκκλησίασμα με δάκρυα και κλαυθμηρισμούς υποδέχτηκε το θαύμα, αδυνατώντας να συγκρατήσει τη συγκίνηση και το δέος, που αισθανόταν από τα τρίσβαθα της ψυχής του. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι, που λιποθύμησαν μπροστά σε αυτό το θείο γεγονός. Οι περισσότεροι, όμως, φώναζαν:
“Ήμαρτον, Παναγία μου! Μεγάλη η χάρη σου! Δοξασμένο το όνομα του Θεού!”
Το πλήθος ζητούσε να γίνει λιτανεία και να περιφερθεί η εικόνα της Παναγίας της Θεομήτορος σε όλο τον Πειραιά. Η βαθιά και αγνή συγκίνηση είχε καταλάβει τους πάντες και ήταν αδύνατο να αναχαιτιστεί.
Οι ιερείς, όλοι εν χορώ, έψελναν διάφορα τροπάρια προς τη Θεοτόκο, θυμίζοντας τις παλιές εκείνες εποχές των μαρτυρικών χρόνων της Εκκλησίας προς επικράτηση της Ορθοδοξίας.
Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 29/03/1929…
Ψηφιδωτό της Πλατυτέρας, πιστό αντίγραφο της Αγίας Σοφίας Κων/πόλεως, στον Άγιο Φανούριο Δραπετσώνας - ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://youtu.be/nzxviXBe_98?si=3ixQRWekMsWbPoDp
