ΑΥΤΑ ΗΡΘΑΝ ΣΤΟ ΝΟΥ ΟΤΑΝ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΆ
του Στυλ. Καβάζη
«Ο αόρατος στρατηγός της Ελλάδας, ο άνθρωπος που μπήκε μόνος στο στρατηγείο του εχθρού»
Η Ιστορία των Εθνών δεν γράφεται μόνο από τις μάχες που ακούστηκαν,αλλά και από εκείνες που δεν έμαθε ποτέ κανείς.Από ανθρώπους που έδρασαν στο σκοτάδι για να μείνει το φως αναμμένο.Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγνωστος στο ευρύ κοινό Αείμνηστος Αντιστράτηγος Βασίλειος Γιαννόπουλος.
Γεννημένος το 1946 στο ακριτικό Νευροκόπι Δράμας, τόπο σκληρό και λιτό όπως και ο χαρακτήρας του, ακολούθησε από νωρίς τον δρόμο της προσφοράς. Το 1965 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και το 1969 ορκίστηκε Ανθυπολοχαγός Μηχανικού, θέτοντας τη ζωή του στην υπηρεσία της Πατρίδας όχι για δόξα, αλλά για καθήκον.Η σταδιοδρομία του υπήρξε λαμπρή και απαιτητική. Εκπαιδεύτηκε στις ανώτατες στρατιωτικές σχολές της χώρας, υπηρέτησε σε νευραλγικές θέσεις, διοίκησε μονάδες σε Κύπρο και Αιγαίο, ανέλαβε την Ανάλυση Πληροφοριών της ΕΥΠ και, ως Υποστράτηγος, διετέλεσε Διευθυντής της Υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών του ΓΕΕΘΑ.
Όμως, όσα καταγράφονται σε φύλλα πορείας και επετηρίδες είναι μόνο η επιφάνεια.Η αληθινή του προσφορά δεν φορούσε στολή με διακριτικά.
Δεν συνοδευόταν από τελετές.
Δεν ειπώθηκε ποτέ δημόσια.
Από το 1987 έως το 1995, ο Βασίλειος Γιαννόπουλος υπηρέτησε την Ελλάδα εκεί όπου η σιωπή είναι όπλο και το παραμικρό λάθος πληρώνεται με την ίδια σου την ζωή, μέσα στο στόμα του λύκου,στο έδαφος του αντιπάλου. Ως επιχειρησιακός πράκτορας της ΚΥΠ, έδρασε στην Τουρκία, μόνος, αόρατος, αποφασισμένος και σύντομα ήρθε η στιγμή που η ιστορία θα κράτουσε την ανάσα της.
Κατά τη διάρκεια μεγάλης στρατιωτικής άσκησης της 4ης Τουρκικής Στρατιάς,της διαβόητης «Στρατιάς του Αιγαίου»,εκεί όπου δοκιμάζονταν πραγματικά επιθετικά σχέδια κατά της Ελλάδας και των νησιών της, ένας Έλληνας βρισκόταν ήδη μέσα.Διέσχισε νύχτα τον κόλπο του Ντογάν.
Αποβιβάστηκε αθόρυβα στο Ντογάνμπεη.
Μεταμφιεσμένος, μόνος ανάμεσα στον εχθρό, μπήκε στο στρατόπεδο.Πέρασε σκηνές, φυλάκια, υπαίθρια καταλύματα και έφτασε εκεί όπου δεν έπρεπε να φτάσει κανείς.
Στο ίδιο το στρατηγείο.
Χάρτες. Επιχειρησιακά σχέδια. Απόρρητα έγγραφα.Στοιχεία που αποκάλυπταν προθέσεις, στόχους, σενάρια πολέμου και σαν σφραγίδα τόλμης, οι φωτογραφίες των ανώτατων αξιωματικών του αντιπάλου τη στιγμή της απόλυτης ανυποψίας.
Και ύστερα… σιωπή.
Έφυγε όπως ήρθε.
Χωρίς ίχνη.
Χωρίς θόρυβο.
Χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς.
Την επόμενη ημέρα, η Ελλάδα γνώριζε όσα έπρεπε να γνωρίζει.Χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός, χωρίς να χαθεί ούτε μία ζωή, ένας άνθρωπος είχε αλλάξει τις ισορροπίες. Είχε προλάβει τον κίνδυνο πριν πάρει σάρκα και οστά. Είχε προστατεύσει νησιά, ανθρώπους, Πατρίδα.
Και μετά… επέστρεψε στη σκιά.
Χωρίς παράσημα, περιττές φανφάρες και δημοσιότητα.
Χωρίς αφηγήσεις.
Χωρίς αξιώσεις.
Ο Βασίλειος Γιαννόπουλος έφυγε από τη ζωή τον Ιούνιο του 2020, στα 74 του χρόνια.
Όπως έζησε σιωπηλός, αξιοπρεπής, πιστός στο καθήκον.
Η Ελλάδα ίσως δεν έμαθε ποτέ το όνομά του όπως άξιζε. Όμως υπάρχει χάρη σε ανθρώπους σαν κι αυτόν.
Αιωνία του η μνήμη.
Τιμή στον αφανή φρουρό του Έθνους.
Τιμή σε εκείνους που πολέμησαν και πολεμούν πολλές φορές αθόρυβα για να μην χρειαστεί να πολεμήσουμε.
Στυλ. ΚαβάζηςΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
