Ο Άγιος Ραφαήλ παρέμενε εντελώς άγνωστος στην επίσημη εκκλησιαστική ιστοριογραφία για αιώνες, καθώς μαρτύρησε το 1463. Ο βίος του, το κοσμικό του όνομα (Γεώργιος Λάσκαρης/Λασκαρίδης), η γέννησή του στην Ιθάκη (γύρω στο 1410) και η πορεία του ως αξιωματικός και μετέπειτα κληρικός έγιναν γνωστά αποκλειστικά μέσα από τις υπερφυσικές εμφανίσεις και αποκαλύψεις του ίδιου του Αγίου σε πιστούς (με κυριότερη τη Μαρία Τσολάκη) κατά τις ανασκαφές στις Καρυές Θερμής της Λέσβου το 1959–1962.
Η σύνδεση του ονόματος Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης (ο μετέπειτα Άγιος Ραφαήλ) με τη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας δεν προέρχεται από καμία μεσαιωνική, σύγχρονη της Συνόδου ή κλασική ιστορική πηγή (όπως τα πρακτικά της Συνόδου ή τα «Απομνημονεύματα» του Συλβέστρου Συρόπουλου).
Η μοναδική πηγή από την οποία αντλούνται όλες οι πληροφορίες για τη ζωή, την καταγωγή, το κοσμικό όνομα και τη δράση του Αγίου Ραφαήλ είναι τα ίδια τα προσκυνηματικά κείμενα και οι καταγραφές των θαυματουργικών αποκαλύψεων (οραμάτων) που ξεκίνησαν στη Λέσβο το 1959- 1962.
Στα «Απομνημονεύματα» του Συλβέστρου Συρόπουλου (καθώς και στα επίσημα ελληνικά πρακτικά Acta Graeca της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας) δεν αναφέρεται κανένα εξέχον ή επίσημο μέλος της βυζαντινής αποστολής με το όνομα Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης.
Ωστόσο, η εμφάνιση αυτού του ονόματος στο πλαίσιο της Συνόδου ή της εποχής συχνά οφείλεται σε ιστορική σύγχυση με άλλες γνωστές προσωπικότητες:
1. Ιανός (Ιωάννης) Λάσκαρης (1445-1535): Είναι ο πιο διάσημος «Λάσκαρης» που συνδέεται στενά με τη Φλωρεντία, αλλά δεν συμμετείχε στη Σύνοδο, καθώς γεννήθηκε μερικά χρόνια μετά από αυτήν (το 1445). Υπήρξε κορυφαίος λόγιος της Αναγέννησης, τον οποίο προσέλαβε αργότερα ο Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής στη Φλωρεντία για να ταξιδέψει στην Ανατολή και να συλλέξει πολύτιμα ελληνικά χειρόγραφα για τη Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη
2. Κωνσταντίνος Λάσκαρης (1434-1501): Ένας ακόμη σπουδαίος βυζαντινός λόγιος και γραμματικός που διέφυγε στη Δύση μετά την Άλωση. Ήταν πολύ νεαρός (περίπου 4-5 ετών) την εποχή της Συνόδου, οπότε δεν θα μπορούσε να είναι επίσημο μέλος της αποστολής.
3. Γεώργιος Αμοιρούτζης ή Γεώργιος Σχολάριος: Επειδή ο κατάλογος των λαϊκών αρχόντων και συμβούλων περιλαμβάνει πολλούς «Γεώργιους» (Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων, Γεώργιος Σχολάριος, Γεώργιος Αμοιρούτζης), μερικές φορές το επώνυμο της μεγάλης βυζαντινής οικογένειας των Λασκάρεων συγχέεται εκ παραδρομής με τα δικά τους ονόματα.
Μεταξύ των επωνύμων μελών, θεολόγων, αρχόντων ή ευγενών, δεν καταγράφεται Γεώργιος Λάσκαρης/Λασκαρίδης στα «Απομνημονεύματα» του Συλβέστρου Συρόπουλου.
Ιστορική Αποτίμηση
Από την πλευρά της ακαδημαϊκής ιστορικής έρευνας, η παρουσία ενός αξιωματούχου με το όνομα Γεώργιος Λάσκαρης στη Φλωρεντία ή στην αυλή των Παλαιολόγων εκείνης της συγκεκριμένης περιόδου δεν επιβεβαιώνεται από τα διασωθέντα έγγραφα, τις επιστολές ή τα πρακτικά της εποχής. Συνεπώς, η αναφορά των όσων ακούγονται και διαδίδονται δεν είναι καταγεγραμμένο γεγονός της πολιτικής και εκκλησιαστικής ιστορίας του 15ου αιώνα..
και να πάμε στα απλά ..όλες οι μαρτυρίες του ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ για την επίγεια βιοτή του τις κατέχουμε από τους ανθρώπους που συμμετείχαν στο Συναξάρι της Εκφαντορικής ΑΝΕΥΡΕΣΗΣ των ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ των Νεοφανών Αγίων στον Ένηπτο Λόφο των Καρυών , όπως αυτές καταγράφονται στο βιβλίο ΣΗΜΕΙΟ ΜΕΓΑ του Φώτη Κόντογλου και στην ΖΩΗ ΕΚ ΤΑΦΩΝ του Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ.κ Δημητρίου Μπεκιάρη (όπου ταξινομήθηκαν επιμελώς ημεροχρονολογιακά)
ΚΑΙ ρωτάμε ...
σε ΠΟΙΟΝ παρουσιάστηκε ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ και του μαρτύρησε αυτά που αναφέρονται για την δήθεν συμμετοχή στην Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας;
ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙ .." εγώ τα είδα"
ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΔΟΥΝ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ και να πουν ..
"ορίστε από ΑΥΤΟΝ τον μάρτυρα στηριχθήκαμε και τα γράψαμε και σήμερα τα λέμε"
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
