Ο Βλαντίμιρ Πούτιν βρίσκεται στην τελική φάση της βασιλείας του. Όταν κάποιος εξετάσει προσεκτικά τη σοβαρότητα της κατάστασής του, τα πιθανά αποτελέσματα και το χρονοδιάγραμμα, γίνεται σαφές ότι το τέλος του είναι κοντά.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας ανάλυσης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Forbes και προβλέπει την πτώση του Πούτιν, και παρόμοιες εκτιμήσεις έγιναν στο podcast από τον Sebastian Junger – έναν παγκοσμίου φήμης πολεμικό ανταποκριτή, βραβευμένο συγγραφέα και σκηνοθέτη ντοκιμαντέρ, γνωστότερο στο κοινό για το βιβλίο του «Η τέλεια καταιγίδα», ανέφερε το Index.hr
Λόγω των συνεχών επιθέσεων από ουκρανικά drones, η χερσόνησος της Κριμαίας έχει πρακτικά αποκοπεί από την τροφοδοσία της με καύσιμα. Οχήματα αυτοκινήτων μήκους χιλιομέτρων που μεταφέρουν ανθρώπους που προσπαθούν να διαφύγουν από τη χερσόνησο στη μέση της αιχμής της τουριστικής περιόδου στέλνουν μια εικόνα καταστροφής στο κοινό. Οι Ρώσοι έχουν μόνο μία διαδρομή παράδοσης καυσίμων: τη γέφυρα του Κερτς.
Αυτό το εξαιρετικά συμβολικό αρχιτεκτονικό έργο έχει βομβαρδιστεί αρκετές φορές, αλλά εξακολουθεί να στέκεται. Ωστόσο, τα βυτιοφόρα καυσίμων που το διασχίζουν γίνονται τέλειοι στόχοι και κάθε επόμενο χτύπημα εγγυάται μια τεράστια καταιγίδα πυρών. Οι ουκρανικές πηγές πληροφοριών επιβεβαιώνουν ότι μια μεγάλης κλίμακας επίθεση σε αυτόν τον στόχο είναι θέμα χρόνου.
Απώλεια νομιμότητας και το πνεύμα της εξέγερσης του Πριγκόζιν
Είναι κοινός τόπος ότι η πορεία του πολέμου στην Ουκρανία έχει αλλάξει, αλλά σε τέτοιες συγκρούσεις, η αντίληψη του κοινού είναι εξίσου σημαντική με την κατάσταση επί τόπου. Όταν συμβαίνουν καταστροφές σε τέτοια κλίμακα που ούτε ο Πούτιν ούτε το ρωσικό κοινό μπορούν να τις αγνοήσουν, η ίδια η πραγματικότητα αλλάζει.
Όλη αυτή η βάρβαρη ουκρανική περιπέτεια αρχίζει ξαφνικά να μοιάζει με πλήρες φιάσκο και ο Πούτιν δεν μπορεί πλέον να κρύψει αυτή την τεράστια εδαφική και πολιτική αποτυχία.
Το Forbes επισημαίνει ότι τη στιγμή που ένας δικτάτορας χάνει τον έλεγχο αυτού που βλέπει το κοινό, το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται και ο χρόνος που τελειώνει αρχίζει να κυλάει πιο γρήγορα. Η απώλεια αξιοπιστίας στα δεσποτικά καθεστώτα οδηγεί αναπόφευκτα σε απώλεια νομιμότητας.
Μια σημαντική δήλωση από έναν Ρώσο βετεράνο
Η πρόσφατη δήλωση του Αλεξάντερ Λούνιν δείχνει ότι το ίδιο το σύστημα βράζει επικίνδυνα. Αυτός ο Ρώσος στρατιωτικός μπλόγκερ και βετεράνος της εισβολής στην Ουκρανία δημοσίευσε ένα βίντεο στο οποίο προειδοποιεί ανοιχτά για μια ανταρσία εντός του στρατού και τελικά απαιτεί μια άμεση συνέντευξη με τον Πούτιν στην τηλεόραση.
Ο Λούνιν ισχυρίστηκε ότι κατέχει άκρως απόρρητα μυστικά που του αποκαλύφθηκαν από υψηλόβαθμους διοικητές, τα οποία πρέπει να μεταφέρει προσωπικά στον πρόεδρο.
Το βίντεο συγκέντρωσε γρήγορα 11 εκατομμύρια προβολές. Αν και προσπάθησε να ηρεμήσει τη ρητορική του στο επόμενο βίντεο, αμέσως εμφανίστηκε ένα νέο βίντεο – αυτή τη φορά με ομάδες στρατιωτών που τον υποστήριζαν και απειλούσαν να στρέψουν τα όπλα τους στους δικούς τους αξιωματικούς που τους κακοποιούσαν.
Ο Λούνιν φυλακίστηκε αμέσως, αλλά όλη η υπόθεση αναζωπύρωσε το πνεύμα της αποτυχημένης εξέγερσης του Γεβγκένι Πριγκοζίν στο ρωσικό κοινό.
Σουρεαλιστικές λήψεις από βενζινάδικα και ο φόβος της ελίτ
Βίντεο επιτυχημένων ουκρανικών επιθέσεων σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και αποθήκες καυσίμων γύρω από τη Μόσχα, καθώς και σε απομακρυσμένες ρωσικές περιοχές, κυκλοφορούν συνεχώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ρώσοι influencers βιντεοσκοπούν με δάκρυα στα μάτια πώς δεν μπορούν να βρουν καύσιμα για τα αυτοκίνητά τους πουθενά, και στα βενζινάδικα οι άνθρωποι κυριολεκτικά μάχονται για καύσιμα.
Ταυτόχρονα, δραματικές εικόνες κυκλοφορούν στο διαδίκτυο που δείχνουν στρατιωτική αστυνομία να απαγάγει κυριολεκτικά άνδρες σε ρωσικούς δρόμους και να τους αναγκάζει να μπουν σε περιπολικά για το μέτωπο, ενώ οι συγγενείς τους προσπαθούν να μπλοκάρουν τα οχήματα των απαγωγέων με τα σώματά τους.
Λογικά, ένα βασικό ερώτημα τίθεται όλο και πιο έντονα στους δρόμους των ρωσικών πόλεων: γιατί οι ίδιοι κακοποιοί του καθεστώτος που πραγματοποιούν την κινητοποίηση δεν πηγαίνουν οι ίδιοι στην πρώτη γραμμή;
Η ρωσική ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα κατάρρευσης καθεστώτων
Η ιστορία μας διδάσκει ότι τον τελευταίο αιώνα, η Ρωσική Αυτοκρατορία γνώρισε δύο φορές κατάρρευση και αλλαγή καθεστώτος λόγω καταστροφικών στρατιωτικών εκστρατειών στο εξωτερικό – την πρώτη φορά στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τη δεύτερη φορά μετά την εισβολή στο Αφγανιστάν.
Καθώς η πίεση στον Πούτιν αυξάνεται, οι ελίτ γύρω του αρχίζουν να πανικοβάλλονται για τη δική τους μοίρα και σε προσωπικότητες όπως ο Αλεξάντερ Λούνιν βλέπουν τα φερέφωνα των κρυφών φόβων τους.
Οι απλοί άνθρωποι μπορούν να συμπεράνουν μόνο δύο πράγματα από όλα αυτά – είτε ο ίδιος ο Πούτιν φταίει για όλα, είτε η διεφθαρμένη ελίτ τον κρατά σε πληροφοριακή απομόνωση, ώστε να μην καταλαβαίνει πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση.
Ο λαός θα κατηγορήσει αρχικά την ελίτ, και ακριβώς γι’ αυτό η ίδια ελίτ θα επαναστατήσει πρώτη – ακόμη και πριν από τον ίδιο τον στρατό – από καθαρό φόβο για τη ζωή της.
Η Πραιτωριανή Φρουρά και το σενάριο του Τσαουσέσκου
Ο Forbes μας υπενθυμίζει ότι προέβλεψε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ένα μήνα πριν από την έναρξή της το 2022, καθώς και την καταστροφική της έκβαση, σε μια εποχή που οι περισσότεροι λεγόμενοι ειδικοί και δημοσιογράφοι απέρριπταν την ίδια την πιθανότητα πολέμου. Ο Πούτιν, φυσικά, διαθέτει ένα ολόκληρο σύνολο αμυντικών μηχανισμών, ένα είδος Πραιτωριανής Φρουράς.
Πρόκειται για πιστούς σχηματισμούς ασφαλείας που περιλαμβάνουν την FSB, μονάδες του Υπουργείου Εσωτερικών, την Εθνοφρουρά (την Rosguard με 300.000 άνδρες) και περίπου 30.000 μέλη των ειδικών δυνάμεων που χρησιμεύουν ως άμεση προσωπική ασφάλεια. Για χρόνια τους χρησιμοποιούσε για να ελέγχει ο ένας τον άλλον και να διατηρεί την ισορροπία του φόβου.
Αλλά καθεμία από αυτές τις υπηρεσίες αποτελεί επίσης μια τεράστια απειλή, επειδή τα μέλη της είναι κυρίως πιστά στους άμεσους ανωτέρους τους. Η σύγκρουση και ο ανοιχτός πόλεμος μεταξύ αυτών των φυλών είναι ένα από τα πιο πιθανά σενάρια εντός του Κρεμλίνου.
Το πώς θα είναι το τέλος του Πούτιν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αποτέλεσμα όσων εργάζονται πάνω στο γενικό του σχέδιο.
Η ταχεία εκκαθάριση και η επικείμενη διαμάχη για την εξουσία απαιτούν την πλήρη εξουδετέρωση της απειλής του προτού καν αντιδράσουν οι πιστοί του. Αλλά αυτή η επιλογή εξαλείφει ένα βασικό πολιτικό εργαλείο – μια στημένη δίκη στην οποία ο Πούτιν θα γινόταν ο αποδιοπομπαίος τράγος για όλες τις αμαρτίες και τα βάσανα της διακυβέρνησής του, απαλλάσσοντας έτσι όλους τους άλλους στην κορυφή της κυβέρνησης.
Αυτό θα επέτρεπε σε ολόκληρο το σύστημα και στην τρέχουσα ελίτ να παραμείνουν στην εξουσία με ελάχιστο χάος. Στην ιστορία, αυτό είναι γνωστό ως το «σενάριο Τσαουσέσκου».
Υπενθυμίζεται ότι αυτός ο διαβόητος Ρουμάνος δικτάτορας της εποχής του Ψυχρού Πολέμου εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες από τη στρατιωτική ηγεσία μαζί με τη σύζυγό του, ενώ αξιωματούχοι του προηγούμενου καθεστώτος του συνέχισαν να κυβερνούν τη χώρα ειρηνικά υπό το πρόσχημα ενός κατ’ όνομα δημοκρατικού συστήματος.
Μυστηριώδης θάνατος στην κορυφή του Κρεμλίνου
Το ότι τέτοια σκοτεινά σενάρια αποτελούν μια πολύ πραγματική απειλή για το καθεστώς υποδηλώνεται επίσης από τον πρόσφατο μυστηριώδη θάνατο του Σεργκέι Ιβάνοφ, μακροχρόνιου στενού συμμάχου και φίλου του Πούτιν, ο οποίος πέθανε στις 26 Ιουνίου σε ηλικία 73 ετών. Για χρόνια, ο Ιβάνοφ θεωρούνταν από το κοινό ως ο πιο πιθανός διάδοχός του.
Ήταν μία από τις λίγες προσωπικότητες στην κορυφή της ρωσικής κυβέρνησης που είχε τέτοια επιρροή και ασυλία που μπορούσε περιστασιακά να επικρίνει δημόσια την κατάσταση στη χώρα. Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε γρήγορα την είδηση της αποχώρησής του, χωρίς όμως να διευκρινίσει την αιτία θανάτου.
Ο Ιβάνοφ, ο οποίος ήταν κοντά στον Πούτιν από τη δεκαετία του 1970, τελικά απομακρύνθηκε από επιχειρησιακές πολιτικές θέσεις, αλλά διατήρησε εξαιρετικά ισχυρές και βαθιές διασυνδέσεις εντός της FSB μέχρι το τέλος.
Τέτοιες μυστηριώδεις εκκαθαρίσεις εντός του καθεστώτος δημιουργούν ένα τεράστιο πρόβλημα για τον Πούτιν. Καθώς οι πιθανοί αντίπαλοι και οι κάτοχοι εξουσίας εξαλείφονται με συνοπτικές διαδικασίες, τα υπόλοιπα μέλη της ελίτ συνειδητοποιούν ότι είναι τα επόμενα στη σειρά και αποφασίζουν να εξαπολύσουν ένα προληπτικό χτύπημα εναντίον του δικτάτορα για να σώσουν τους εαυτούς τους.
Η αφορμή μπορεί να είναι οτιδήποτε.
Η παράνοια στο Κρεμλίνο αυξάνεται ραγδαία και το έναυσμα για την τελική πτώση θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε – νέες δραματικές ουκρανικές επιθέσεις στην ίδια τη Μόσχα, μαζικές ελλείψεις τροφίμων, αποσχιστικές εξεγέρσεις σε αυτόνομες περιοχές όπως το Ταταρστάν, το Μπασκορτοστάν ή η Τσετσενία, ή η είσοδος του ουκρανικού στρατού στην Κριμαία.
Ωστόσο, το κλειδί για το πεπρωμένο βρίσκεται στην Κίνα. Εάν το Πεκίνο αποφασίσει ότι ένας αποδυναμωμένος Πούτιν έχει γίνει υπερβολικό βάρος για τα δικά του γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, ο ασιατικός γίγαντας θα μπορούσε να ανατρέψει τον Ρώσο πρόεδρο με διάφορους τρόπους – από την πλήρη διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας έως τον οικονομικό στραγγαλισμό.
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ήδη εφαρμόζει πολύ αυστηρά τις δόσεις και περιορίζει τη βοήθεια προς τη ρωσική οικονομία, κάτι που φάνηκε καλύτερα όταν αρνήθηκε κατηγορηματικά να χρηματοδοτήσει την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «Η Δύναμη της Σιβηρίας 2» που υποτίθεται ότι θα κατευθυνόταν απευθείας στην Κίνα.
Οι μέρες του Πούτιν είναι μετρημένες. Εάν οι τρέχουσες εξελίξεις συνεχιστούν με αυτόν τον ρυθμό ή επιδεινωθούν περαιτέρω, η πτώση του Βλαντιμίρ Πούτιν θα συμβεί το πολύ μέσα σε τρία χρόνια, καταλήγει το Forbes.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στο https://echedoros.blog/
