Ο Λιμενάρχης Μυτιλήνης Ηλίας Καζάκος, ο Τσεσμελής καπετάνιος Δημήτρης Γιαγκουδάκης, η ανεμότρατα «ΡΟΔΟΠΗ» και το καΐκι «ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ».
Στις 5 Ιουνίου 1942, οι ναζί κατακτητές εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, οκτώ Έλληνες πατριώτες. Ανάμεσά τους τον τότε Λιμενάρχη Μυτιλήνης Ηλία Καζάκο και τον Τσεσμελή καπετάνιο Δημήτρη Γιαγκουδάκη.
Ο Λιμενάρχης Μυτιλήνης Ηλίας Καζάκος (φωτεινή εξαίρεση ανάμεσα σε πολλούς αξιωματούχους που υποδέχτηκαν και υπηρέτησαν τις γερμανικές αρχές κατοχής) από τις πρώτες μέρες της γερμανικής κατοχής στη Λέσβο συμμετείχε σε μυστικές ενέργειες, για να οργανωθεί αντίσταση στους κατακτητές. Οργάνωσε κατασκοπευτικό δίκτυο συνεργαζόμενος με το συμμαχικό στρατηγείο Σμύρνης, αλλά και με την αντιστασιακή οργάνωση «ΟΜΗΡΟΣ», που δημιουργήθηκε στην Αθήνα.
Στις αρχές του 1942, οι κατακτητές συλλαμβάνουν μέλη το δικτύου και ο Ηλίας Καζάκος, που βρίσκεται στην Αθήνα, προσπαθεί να διαφύγει στη Αίγυπτο. Την διαφυγή αναλαμβάνει ο πρόσφυγας, θαλασσόλυκος, Τσεσμελής καπετάνιος Δημήτρης Γιαγκουδάκης, που στο καΐκι του έχει δώσει το όνομα του μικρασιατικού χωριού του: «Αγία Παρασκευή».
Συλλαμβάνονται την 1η Απρίλη του 1942 από γερμανική καταδίωξη, φυλακίζονται, βασανίζονται και εκτελούνται στις 5 Ιουνίου 1942.
Μεγάλος ήρωας των διαφυγών, ήταν ο Τσεσμελής καπετάν Δημήτρης Γιαγκουδάκης, με το ιστιοφόρο του «Αγία Παρασκευή». Έμενε στα Νέα Ψαρά Χαλκίδας και είχε 4 ανήλικα παιδιά. Αυτό δεν τον εμπόδισε να έχει πραγματοποιήσει 17 αποστολές διαφυγής.
Ένα ακόμα περιστατικό, που δείχνει τον πραγματικό πατριωτισμό και την παλικαριά του Ηλία Καζάκου, είναι το παρακάτω: Στα τέλη Απριλίου 1941 η Λήμνος είχε καταληφθεί και από μέρα σε μέρα οι Ναζί θα καταλάμβαναν τη Λέσβο.
Στις 30 Απρίλη 1941 ο Λιμενάρχης Μυτιλήνης Ηλίας Καζάκος ζήτησε από τον εικοσάχρονο τότε Γιάννη Μπουρνού και τους δύο καπεταναίους ιδιοκτήτες Γιάννη Ρήγα και Δημήτρη Μπουρνού, να διπλαρώσουν την ανεμότρατα «ΡΟΔΟΠΗ» μπροστά στο Λιμεναρχείο μετά τα μεσάνυχτα, λέγοντάς τους: «Δεν θα παραδώσω τα όπλα του Λιμεναρχείου στους κατακτητές της πατρίδας μας. Θα τα φορτώσουμε στο καΐκι και θα τα φουντάρουμε ανοιχτά στη θάλασσα»!
Εκείνοι συμφώνησαν παρά το μεγάλο ρίσκο για τις ζωές τους, αφού οι ντόπιοι γερμανόφιλοι είχαν ξεθαρρέψει και παραμόνευαν.
Έτσι, μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώνοντας Πρωτομαγιά του 1941, το «ΡΟΔΟΠΗ» έπεσε δίπλα στον μόλο μπροστά στο Λιμεναρχείο και δυο έμπιστοι ναύτες του Καζάκου μαζί με τον έμπιστο μηχανικό της ανεμότρατας, φόρτωσαν τα όπλα του Λιμεναρχείου, ανοίχτηκαν 3 μίλια έξω από το Λιμάνι της Μυτιλήνης και τα φούνταραν στη θάλασσα! *Απόγονοι της οικογένειας Γιαγκουδάκη από την Αγιά Παρασκευή Τσεσμέ, η Άννα Λιγνού (από τη μεριά της μητέρας της), καθώς και τα εγγόνια της Ελένης Γιαγκουδάκη ( παιδιά της Γραμματικής Βολικάκη και του Γιάννη Μπουρού), είναι μέλη του Συλλόγου μας. ** Αρκετοί απόγονοι των οικογενειών του καπτά-Γιάννη Ρήγα και του καπτά-Δημήτρη Μπουρνού από την Αγιά-Παρασκευή Τσεσμέ, είναι επίσης, μέλη του Συλλόγου μας
