ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ- ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΑΓΟΥΜΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΙΜΑ
Του Κωνσταντίνου Βαθιώτη
– πρωθυπουργοί, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος (βλ. εφημ. «Χρόνος», 10.1.1912) και ο Νικόλαος Πλαστήρας (βλ. Λασκαρίδη, «Να σου πω τη μοίρα σου…». Πολιτικοί και καφετζούδες. Πρεσβευτές και ξεματιάστρες στη μεταπολεμική Αθήνα, Παρσκήνιο 2016, σελ. 20 επ.)
– ονόματα της υψηλής κοινωνίας των Αθηνών που σύχναζαν σε ευρύχωρα διαμερίσματα του αθηναϊκού κέντρου, όπως εκείνο της οδού Λυκαβηττού 5 στην συμβολή με την Σόλωνος, όπου διέμενε με την οικογένειά του ο πολιτικός και ιστορικός συγγραφέας Σπύρος Μαρκεζίνης (Λασκαρίδης, ό.π., σελ. 65)
– ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο οποίος είχε συγχαρεί σε (δημοσιευμένη το 1953 στο πνευματιστικό βιβλίο «Πνευματόφρονα Νάματα») επιστολή του τον ιατρό Βασίλειο Τσινούκα για τα μεταψυχικά του συγγράμματα (βλ. Μοναχού Αβερκίου, Η μασονία από αυθεντικές πηγές, Παγκόσμια Κυβέρνηση και Παγκόσμια Θρησκεία, εκδ. «Το Παλίμψηστον», σελ. 536 επ., 545).
Μία μεταγενέστερη περίπτωση πνευματιστή ήταν ο Εμμανουήλ Τσουδερός, ο οποίος, σύμφωνα με όσα καταγράφει ο βιογράφος του Ηλίας Βενέζης (Εμμανουήλ Τσουδερός, Ο πρωθυπουργός της μάχης της Κρήτης, Αθήναι 1966, σελ. 173/174· βλ. και Λασκαρίδη, ό.π., σελ. 39 επ.· Μοναχό Αβέρκιο, ό.π., σελ. 563-566), αφού ορκίσθηκε Πρόεδρος της Κυβερνήσεως ενώπιον του Βασιλέως το μεσημέρι της 21ης Απριλίου 1941, μίλησε μέσω του Ραδιοφωνικού Σταθμού των Αθηνών απευθυνόμενος στον στρατό και τον λαό της Ελλάδος.
Στον λόγο του εκείνο είχε αξιοποιήσει όσα του είχε πει ο Ελευθέριος Βενιζέλος (υποτίθεται) από το Υπερπέραν με διάμεσο την Δώρα Κασσιανίδου!
Αχ και να ήξερε ο κόσμος ότι ακόμη και η Μικρασιατική Καταστροφή συνδέεται αιτιωδώς με τον πνευματισμό (βλ. Θεοδοσίου Αγιοπαυλίτη «Ο Πνευματισμός, το Βδέλυγμα της Ερημώσεως», κατά παραπομπή Μοναχού Αβερκίου, ό.π., σελ. 567).
Έχουμε θεοποιήσει πολιτικούς που έπεσαν στις παγίδες του αόρατου εχθρού.
Διδαχθήκαμε την ελληνική και παγκόσμια ιστορία από φρικαλέους προπαγανδιστές που μας ήθελαν αιώνια τυφλούς...
ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
