και ενώ το έργο έτρεχε και βούρκωναν τα μάτια μας , λίγο πριν το τέλος "παγώσαμε"
μια σκήνη αλλόκοτη μπροστά μας
Ένας Κολοκοτρώνης μαζί με το Καποδίστρια και λίγους άλλους κάπου στους λόφους της Ακροναυπλίας πλησίασαν ένα τσαντήρι, έξω από το οποίο καθόταν ένας ρακένδυτος, ενώ επάνω από αυτόν κρεμόταν περίτεχνα σκιάχτρα.
Πρώτος παίρνει τον λόγο ο Κολοκοτρώνης και λέει στην απόκοσμη αυτή φιγούρα ...
- γέρο (αν θυμάμαι τον αποκάλεσε με το παρατσούκλι του σαν μάντη Έλενο) , όσα μας είπες τις προάλλες βγήκαν ...
και συνεχίζει ..(όπως περίπου μας εντυπώθηκαν)
- σου φέραμε αυτόν (δείχνει τον Καποδίστρια ) να του πεις , αν θα ξαναδεί ένα δικό του πρόσωπο (εννοούσε την αρραβωνιαστικά του Κυβερνήτη)
τότε βλέπουμε ένα Καποδίστρια στο έργο να σκύβει σεβαστικά μπροστά σε αυτήν την απόκοσμη φιγούρα του μάντη και να περιμένει την απάντηση του..
το όλο αυτό σκηνικό μου έκανε ΜΠΑΜ μέσα μου γιατί ...
ο Κυβερνήτης και ο Κολοκοτρώνης ήταν ΕΝΘΕΟΙ και άφηναν την ίδια την ζωή τους στα χέρια της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ..αυτό φάνηκε και στο έργο, αλλά είναι και η μόνη ιστορική αλήθεια μέσα από τα γεγονότα.
Αν στον δρόμο τους συνάντησαν την φιγούρα αυτή και ο μάντης ανάλαβε από μόνος του να μιλήσει στον Καποδίστρια, αυτό σημαίνει ότι δεν πήγαν ΕΠΙ ΤΟΥΤΟΥ δηλ. επίτηδες σε αντίθεση με αυτό που βγαίνει από την ροή της σκηνοθεσίας.
Για εμάς προσωπικά ήταν σαν να γέμισε μια καρδάρα με γάλα πνευματικό και μετά κάποιος την έχυσε και μαζί της κατεδαφίστηκε όλο το συγκινησιακό φορτίο της ηθοποιίας που ήταν άριστη και ταυτιζόταν με τα ιστορικά εκείνα γεγονότα τα οποία ήταν ζυμωμένα με την καθαρή και ανόθευτη Πίστη του Κυβερνήτη Καποδίστρια ...
και αν το έργο αυτό έδωσε και δίνει πολλά όμορφα και ΕΝΘΕΑ μηνύματα , το παραπάνω σημείο που περιγράψαμε τι σημείο δίνει στον πιστό κόσμο , δηλ.πάμε και από εδώ , πάμε και από εκεί;
αν αυτό ισχύει όπως παίζεται (πιστεύουμε όχι ) τότε ο Καποδίστριας σαν πιστό τέκνο της Εκκλησίας θα έπρεπε να πάει να το εξομολογηθεί ως ΠΤΩΣΗ..
παραπάνω δεν θέλω να επισημάνω αλλά προσμένω τα αυριανά ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ να μας φωτίσουν...
Αν σήμερα ζούσε ο γνωστός παπά - Ανανίας Κουστένης που βίωσε μαζί με την Ελένη Κούκου τις πραγματικές διαστάσεις του βίου και του έργου του Καποδίστρια θα μιλούσε σκληρά και θα απαιτούσε αυτό το σημείο να ανασκευαστεί.
ΑΥΤΑ
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
