κάντε λίγο υπομονή ..μπήκαμε στην τελική ευθεία για αυτό και αυξήθηκαν οι ταχύτητες

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Δεν χρειάζεται να σας πούμε τι ζείτε , τι ζούμε;

Όταν ο εφιάλτης έγινε καθημερινότητα , η καθημερινότητα μας τα καταπίνει όλα και τα θεωρεί ως φυσιολογικά , κάτι που συμβαίνει στις νεότερες ηλικίες που δεν έχουν σημεία αναφοράς σε χαρωπές μέρες του παρελθόντος...

Το τι φταίει και πάλι δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε γιατί κοινή σκέψη όλων μας μικρών και μεγάλων είναι ότι κάτι μας λείπει που είναι η εμπειρία της πραγματικής Ευτυχίας η οποία  ουσιαστικά συμπυκνώνει την χειροπιαστή Ελευθερία μέσα  σε συνθήκες δαιμονικής μπόρας...

Η γνώση πολλών πνευματικών εμπειριών  από άγιους Πατέρες των ημερών μας, μας οδηγεί  με  παρρησία  να σας πούμε:  

- κάντε λίγο υπομονή ..μπήκαμε στην τελική ευθεία για αυτό και αυξήθηκαν οι ταχύτητες 

-  η Μεταμόρφωση του ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ενεργεί κόντρα στην τραγωδία της αμαρτίας των καιρών μας 

- τα λόγια πλέον δεν αρκούν για να καλύψουν τα ψυχικά κενά ..μόνο το βίωμα και η ανακαίνιση μας  μέσα στην Αγιαστική Θεία Χάρη που δωρεά και  πλουσιοπάροχα παρέχεται    από τα νάματα της Ορθοδοξίας και της Ορθοπραξίας ( την τελευταία θεολογική  έκφραση  δεν την  πολυαναφέρουν αυτόν τον καιρό για τον φόβο των μεταπατερικών φαρισαίων) 

- η νέα γενιά πρέπει να ζήσει κόντρα στην ακίδα που μετάλλαξε το γεννετικό υλικό της ανθρωπότητας ..και αυτή είναι η τραγωδία και όχι ο αναμενόμενος μεγάλος πόλεμος 

- οι αντίχριστοι πάνω σε αυτό δούλεψαν χρόνια και τώρα κρύβονται από την μήνι που κατακλύζει τον πλανήτη

- πρώτα θα πέσει φωτιά για  να σβήσει ολάκερη την αμαρτία και τα παρακλάδια της,  ώστε μετά να δεχτούμε την πλημμυρίδα της ΧΑΡΙΤΟΣ..

- και πολλά άλλα, αλλά το πρώτο είναι η μετάνοια και η εγρήγορση, πως θα πορευτούμε μέσα σε πρωτόγνωρες καταστάσεις σήμερα...

- δεν υπάρχουν σωτήρες , ούτε ανθρώπινες λύσεις που στηρίζονται σε  προσωπικές φιλοδοξίες

- το πνεύμα το θυσιαστικό έρχεται μέσα από τους πειρασμούς , τα αδιέξοδα και τις δοκιμασίες  

- ενεργεί  όμως σήμερα  το "μυστικό σχέδιο" αγάπης  που σήμερα φανερώνεται σε πολλούς και δεν έχει καμία σχέση με την κρύα μεταμοντέρνα  αγαπητολογία της οικουμενιστικής νέας εποχής ..

- αν δεν τινάξεις από επάνω όλα τα πάθη σου και κυρίως αυτό της πλεονεξίας και των σαρκικών δεν θα μπορέσεις ποτέ να το δείς αυτό το ΣΧΕΔΙΟ του ΕΛΕΟΥΣ που ήδη κατακλύζει τα στερεώματα 

- όσοι το βλέπουν απέκτησαν πυξίδα- αζιμούθιο  για να περάσουν εντός  του  σκάφους της Εκκλησίας τις Συμπληγάδες της διαστροφής των καιρών μας 

- πολλοί νομίζουν ότι βρίσκονται σε προνομιούχες θέσεις μέσα στο σκάφος της στρατευόμενης  Εκκλησίας αλλά έχουν ήδη ξωπεταχτεί με δική τους ευθύνη...

- και πάμε σε μια έκφραση που πονάει, αλλά ειπώθηκε από πολλούς Αγίους ... " η Ελλάδα θα σωθεί αλλά τι θα πάθουν οι Έλληνες;" 

- τα ευχολόγια είναι για τους βολεψάκηδες, αλλά όχι για τους ήρωες της διπλανής πόρτας   

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Αγίες της Αττικής ...όταν η προσευχή της μας έσωζε 

Μια άλλη αδελφή διηγείται: «Κάποια φορά την επισκέφθηκα φέρνοντας μαζί μου και μία φίλη μου.

Διασχίσαμε με δυσκολία το μονοπάτι μέσα στο δάσος που βρίσκεται πάνω από τον Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, μέχρι να βρούμε μια τρύπα στο συρματόπλεγμα από την οποία συνήθως μπαίναμε στο χωράφι που κατοικούσε.

Η φίλη μου, βλέποντας όλα αυτά, σκεπτόταν μέσα της, όπως μου είπε αργότερα· για να μένει εδώ, σίγουρα κάποια τρελή είναι· κι αφού είναι τρελή, γιατί δεν την πηγαίνουν στο τρελοκομείο, στο Δαφνί;

Μόλις φθάσαμε κοντά της, η φίλη μου σοκαρίστηκε από την εμφάνισή της και με πολύ δυσκολία είπε, ‘χαίρετε’.

Μας κάλεσε να καθίσουμε έξω, στο υπαίθριο σαλόνι της. Κοιτούσε την φίλη μου και της έλεγε όλες τις δυσκολίες που είχε περάσει από μικρό παιδί.

Εγώ βέβαια δεν καταλάβαινα τίποτε. Κάποια στιγμή, άπλωσα το χέρι μου κι έπιασα το δεξί της χεράκι μέσα στις χούφτες μου.

Όταν το είδε αυτό η φίλη μου, πήγε κι αυτή να πιάσει το αριστερό της χέρι, μα η καλή μου Ταρσώ το τράβηξε γρήγορα με πολλή χάρι, το έκρυψε πίσω από την πλάτη της και της λέει:

– Εσύ τι θέλεις; Όταν ερχόσασταν στο μονοπάτι δεν έλεγες μέσα σου· αυτή την τρελή γιατί την έχουν εδώ και δεν την πάνε στο τρελοκομείο στο Δαφνί;

Τότε εκείνη ντράπηκε πολύ, ξέσπασε σε γέλια κι άρχισε να της ζητάει συγγνώμη».

Από το βιβλίο του Ιωάννου Κ. Κορναράκη, «Ταρσώ, η διά Χριστόν σαλή», έκδοση Ιερού Κελλιού Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Άγιον Όρος, 2003.