τώρα που έρχονται τα πάνω - κάτω πρέπει να διαχειριστούμε των Ελλήνων τις Κοινότητες

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  

Το τι βιώνουμε δεν χρειάζεται περιγραφή, άλλωστε είμαστε εξοικειωμένοι  με την τραγωδία σαν ιστορική συνέχεια της υπόστασης μας από αρχαιότατων χρόνων.

Σε αυτήν την διαχρονική πορεία όμως είχαμε ένα χαρακτηριστικό ..κάτι σοφό βρίσκαμε και ξεγλιστρούσαμε ..το έλεγαν "από μηχανής Θεός".

Δυστυχώς σε αυτήν την χρονική συγκυρία  συμβαίνει κάτι ξεχωριστό ...μας μάγκωσαν σε τέτοια κοινωνικά, πολιτικά και φιλοσοφικά συστήματα κλισέ  και μας λένε ...

- δεν υπάρχει τίποτε άλλο ..έτσι να πορευτείτε με μικρές μίζερες όμως αποκλίσεις   

Και εμείς τους λέμε ..ευχαριστώ και εισέρχομαστε πάλι στην εθνική κατάθλιψη να βλέπουμε το μέλλον μας με δοκιμασμένες γεύσεις ή ίδιες γεύσεις ( παλαιά  ή νέα κόμματα που φυτρώνουν σαν μανιτάρια και τα οποία είναι άσχετα σε σχέση με την  εμφάνιση νέων πρωτόγνωρων παγκόσμιων  προκλήσεων) 

Τι να κάνουμε αδελφοί ..το φώναξαν πολλοί ..η Ελλάδα των νεο- Ελλήνων  "αργοπεθαίνει"  σε ΜΕΘ.

Αυτή είναι η διάγνωση και σκέφτονται οι "ιατροί" του συστήματος των πρωτοκόλων  να τραβήξουν το σωληνάκι και να την επανεκκινήσουν σαν ένα χακαρισμένο υπολογιστή .

Αν ξέραμε ιστορία όμως ; ..γιατί τόσα χρόνια επιδίωξαν να μην μαθαίνουμε ιστορία;

Τώρα μπορούν να απαντηθούν όλα και γιατί το σύστημα εδώ και μισό αιώνα πολύ σκληρά μας έκανε ημιμαθείς. 

Ώστε να μην υπάρξει κάποιος να φωνάξει... 

- βρε Έλληνες ιστορικά ανδρωθήκαμε μέσα από Κοινότητες , μέσα από ένα ανεπανάληπτο Κοινοτικό Σύστημα που λειτουργούσε ακόμα και σε συνθήκες μακροχρόνιας σκλαβιάς. 

θα μας πείτε ..

τώρα ζούμε μακροχρόνια πνευματική σκλαβιά και όλα είναι  ναρκοθετημένα , τι μπορούμε να κάνουμε;

Να πούμε αδίστακτα .." όλοι πίσω - πίσω μακριά  απο τον γκρεμό  , πλανηθήκαμε"  ..είναι μια φράση που χρησιμοποίησε ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ για να μας πει με το πίσω - πίσω να ανατρέξουμε στην δύναμη που πηγάζει από την κοινοτική συνεργασία και οργάνωση των Ελληνικών Κοινοτήτων ...

Αυτές τις ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ της φιλότιμης Ελληνορωμιοσύνης φοβούνται και χρόνια απεργάζονται την διάσταση και το πνευματικό διαζύγιο  με αυτές..

κατανοείτε .. έχουμε γίνει όλοι παραδόξως  εξπέρ  το να ζούμε στο πετσί μας  την εφαρμογή των σκοτεινών σχεδιασμών τους  και μάλιστα αμίλητα ..

Ίσως θα μιλήσουμε όταν τα δαιμονικά συστήματα της φουλ παγκοσμιοποίησης καταρρεύσουν;

Είδατε το Αμερικανό ΥΠΕΞ στην Πνύκα να μιλάει για επαναφορά εθνικισμού ...

Θα ήταν ευτύχης  όμως αν του έλεγαν για  την πολιτεία των "Ελλήνων τις Κοινότητες"  που ενώ διατηρούσαν στοιχεία της Παράδοσης και  Πίστης  έβγαιναν προς τα έξω με ένα κοσμοπολίτικο οικουμενικό πνεύμα συνεργασίας ευθυγραμμιζόμενο στις ράγες του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού που έδωσε πολλά και έχει να δώσει περισσότερα.

Και σε άλλα άρθρα μας επισημάναμε για τις Κοινότητες των Ελλήνων  Ρωμιών, όχι σαν ένα ξεπερασμένο σύστημα, αλλά σαν μια ανάγκη για νεο καθολικό προσανατολισμό, ώστε να βγούμε από τεχνητά αδιέξοδα..

Τώρα που έρχονται τα πάνω - κάτω ..καλούμε τις επιστημονικές κοινότητες , τις επαγγελματικές, τις εκκλησιαστικές , του απόδημου Ελληνισμού κ.α  να ψαχτούμε,  να βρούμε άκρες συνεργασίας και συννενόησης , ώστε το κοινό πνεύμα για τον ίδιο σκοπό να δώσει λύσεις ..

Αδελφοί έρχονται θάματα και πράγματα ..ας ετοιμαστούμε και ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ θα μας ευλογήσει να περάσουμε αυτά που έρχονται με την μικρότερη ζημιά ..

σας ευχαριστώ που κάνετε τον κόπο να διαβάζετε τον κόπο μας... 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ βγήκε στα μονοπάτια της Δύσης και κάνει "επιστράτευση" ψυχών λίγο πριν την ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

-κάνει επιστράτευση όχι σταυροφόρων όπως παλαιότερα έκανε ο Πάπας, αλλά μέσα από ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΣΟΚ μαζεύει καλοπροαίρετους. 

- η Ευρώπη μυρίζει θάνατο μας είπε πριν δεκαετίες ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτσ και σήμερα βρωμάει την δυσωδία της πτωμαίνης της νέας εποχής. 

- δες στους δρόμους του Παρισιού , όπου διαδραματίζεται το μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα, όπου οι παγκοσμιοποιητές τα έριξαν όλα μέσα στο μπλέντερ και  από διαδικασίες χάους θέλουν όχι απλώς να φοβίσουν, αλλά να τρομοκρατήσουν. 

- δες τι έρχεται  σαν κατολίσθηση στην εικονική ευημερία της Ευρώπης... 

- δες την αγωνία των φιλοσοφικών ρευμάτων που μας θόλωσαν το νου και σήμερα γίνονται βρώμικοι Σηκουάνες... 

- δες τα απλάνη βλέματα των νέων τι βλέπουν στις οθόνες των κινητών... 

- λαμβάνουν το μήνυμα  από τον κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου ...

"σαρώστε τα όλα " 

να μας μην σας κουράζω άλλο ..

σας  μεταφέρω την άποψη ενός ανθρώπου του ΘΕΟΥ...

" αυτή η γενιά δυστυχώς είναι αυτή που θα πάρει μέρος στον αγριότερο πόλεμο που θα λάβει πάνω στην γη και τα έργα της θα είναι αποτρόπαια" 

" δυστυχώς θα καταστραφεί " 

" γιατί ο ΑΓΙΟΣ  ΘΕΟΣ θέλει να σώσει το κλήμα ΤΟΥ και να το περιποιηθεί, ώστε να έρχεται και να κυκλοφορεί δίπλα στα παιδιά του"  

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

2026 - ΕΚΔΗΜΙΑ πατρός ημών Ιουστίνου του ομολογητή «πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν»

 

Τὴν 11π.μ. ὥραν τοῦ Σαββάτου, 27ης Σεπτεμβρίου /10ης Ὀκτωβρίου 2026, ἐτελέσθη ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἰουστίνου Ἡγουμένου τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακὼβ εἰς τὸν τόπον τῆς Ἡγουμενίας αὐτοῦ.

Τῆς Νεκρωσίμου Ἀκολουθίας προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνιερουργούντων τῶν Ἀρχιερέων τοῦ Πατριαρχείου, πολλῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων καὶ Ἱεροδιακόνων, τῶν Ἱερέων τῶν ὁμόρων περιοχῶν τῆς Νεαπόλεως καὶ ἄλλων περιοχῶν τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου ὡς, Ἄκκρης, Βηθλεέμ, Μπετζάλλας, Ἱεριχοῦς, τῇ τιμητικῇ παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως Θρησκευμάτων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τῆς Ἑλλάδος κ. Γεωργίου Καλαντζῆ καὶ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα κ. Δημητρίου Ἀγγελοσοπούλου, τοῦ Νομάρχου τῆς Νεαπόλεως, τῆς Δημάρχου τῆς πόλεως Τζενίν καὶ ἄλλων προσωπικοτήτων τοῦ Παλαιστινιακοῦ Κράτους, τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας καὶ τοῦ Σώματος τῶν Προσκόπων, συμπροσευχομένων μοναχῶν, μοναζουσῶν, πολλῶν προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος, Κύπρου καὶ ἄλλων χωρῶν, σεβομένων ἐκεῖνον καί τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον οὗτος ἐπετέλεσεν.

Τὸν ἐπικήδειον λόγον ἐξεφώνησεν ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος ἑλληνιστὶ: ὡς ἕπεται:

«Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Σεβασμία τῶν Ἱεραρχῶν χορεία,

κ. Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,

Σεβαστοί Πατέρες,

Εὐλαβεῖς προσκυνηταί,

Ἀληθῶς ἅγιος εἶναι ὁ τόπος, ἐπί τοῦ ὁποίου ἱστάμεθα. Οὕτως μαρτυρεῖται ἐν Γραφαῖς Ἁγίαις, ἐν τῇ Παλαιᾷ καί τῇ Καινῇ Διαθήκῃ καί κυρίως ὑπό τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου.

Εἶναι ὁ τόπος, ἐν ᾧ ὁ Πατριάρχης Ἰακώβ ὤρυξε φρέαρ, ἤνοιξε πηγήν, δι’ἑαυτόν καί τά τέκνα αὐτοῦ καί τά θρέμματα αὐτοῦ, (Ἰω. 4, 12). Ἐν αὐτῇ τῇ πηγῇ ὁ Ἰησοῦς «οὕτως ἐκάθέζετο κεκοπιακώς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας», (Ἰω. 4,6).

Εἰς αὐτήν, «γυνή Σαμαρεῖτις προσῆλθε ἀντλῆσαι ὕδωρ», (Ἰωάν. 4, 7) καί συνήντησε τόν Κύριον, ὁ Ὁποῖος εἶπεν εἰς αὐτήν ὅτι «πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν», (Ἰω, 4, 24) καί ὅτι Αὐτός «ὁ λαλῶν αὐτῇ εἶναι ὁ Μεσσίας», (Ἰω. 4,26).

Ἐκ τούτου τοῦ τόπου ἡ γυνή «ἀφήσασα τήν ὑδρίαν αὐτῆς, ἐξελθοῦσα ἀπῆλθεν εἰς τήν πόλιν» (Ἰω. 4, 28), καί «εἶπε τοῖς ἀνθρώποις, δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον, ὅς εἶπε μοι πάντα ὅσα ἐποίησα, μήτι οὗτὸς ἐστιν ὁ Χριστός, ἐπίστευσε καί ὄντως εὗρε τό ὕδωρ τό «ἁλλόμενον εἰς ζωήν αἰώνιον», (Ἰω.4, 14).

Ἐμαρτύρησεν αὐτή καί ἡ οἰκογένεια αὐτῆς, δύο υἱοί καί τέσσαρες ἀδελφαί αὐτῆς. Ὤ εὐλογημένη οἰκογένεια! Τό φρέαρ τοῦτο ἡγιάσθη ἐκ τῆς καθίσεως ἐπί τοῦ χείλους αὐτοῦ Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὐχ ἧττον ὅμως καί ἐκ τῶν ρανίδων τοῦ αἵματος τοῦ Ἁγιοταφίτου ἱερομάρτυρος ἡγουμένου αὐτοῦ Ἀρχιμανδρίτου Φιλουμένου, ἀπηνῶς μαρτυρήσαντος ὑπό ἀνοσίου χειρός, τήν 16ην/ 29ην Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 1979 καί ἁγιοκαταταχθέντος Συνοδικῇ Ἀποφάσει ἐπί τῆς Πατριαρχίας τοῦ Μακαριωτάτου Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου κ. Θεοφίλου τό ἔτος 2009.

Ἡ ἁγιότης τοῦ τόπου τούτου, τά συντελεσθέντα ἐν αὐτῷ θαυμάσια τῆς πίστεως ἡμῶν καί ἡ εἰς Χριστόν πίστις ἡμῶν εἰς Μεσσίαν, Θεάνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν, Ἐνανθρωπήσαντα, Σταυρωθέντα καί Ἀναστάντα, παραμυθοῦν καί ἀνακουφίζουν τήν συνέχουσαν τήν ψυχήν ἡμῶν βαθεῖαν θλῖψιν καί στενοχωρίαν, ὡς ἐκ τῆς πρός Κύριον ἐκδημίας τοῦ προκειμένου προσφιλοῦς ἀδελφοῦ ἡμῶν ἡγουμένου Ἀρχιμανδρίτου Ἰουστίνου.

Τελοῦντες σήμερον τήν νεκρώσιμον Ἀκολουθίαν καί κυκλοῦντες τό σκήνωμα αὐτοῦ, ἀναμιμνῃσκόμεθα τά τοῦ βίου καί τῆς πολιτείας αὐτοῦ.

Ὅτι οὗτος γεννηθείς εἰς τήν νῆσον Κέρκυραν τό ἔτος 1941, ἦλθεν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν τό ἔτος 1961 καί ἐζήτησε νά ἐνταχθῇ εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα. Ἐγένετο δεκτός καί ἐκάρη μοναχός τό ἔτος 1962 ὑπό τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Βενεδίκτου.

Ἀκολούθως ἐχειροτονήθη εἰς διάκονον καί Πρεσβύτερον, ἔλαβε τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου καί ὑπηρέτησεν εἰς διαφόρους Ἁγιοταφιτικάς διακονίας, ὡς Σκευοφύλαξ εἰς Βηθλεέμ, ἡγούμενος εἰς Μπετζάλλαν, Τιβεριάδα καί τήν ἱεράν Μονήν τῶν Ἀρχαγγέλων εἰς Ἱεροσόλυμα καί, κυρίως ἀπό τοῦ 1982, ὡς ἡγούμενος τοῦ προσκυνήματος τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ.

Ἔκτοτε ἐπεδόθη μετά ζήλου πολλοῦ, εἰργάσθη μετά κόπου καί μόχθου διά τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καί ἀριστερῶν καί ἐξεδαπάνησε τάς δυνάμεις αὐτοῦ διά τήν ἀνάδειξιν τοῦ Βιβλικοῦ προσκυνήματος τούτου ἐπαξίως τῆς ἱστορίας καί τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ.

Ὅτε παρέλαβε τήν ἡγουμενίαν τό ἔτος 1982, ἡ ἑορτή τῆς Μονῆς τήν Δ΄ Κυριακήν τοῦ Πάσχα ἑκάστου ἔτους ἐτελεῖτο ἄνω τοῦ Φρέατος εἰς χῶρον ἀτελειώτου ἡμιερειπωμένου ναοῦ, ἀνεγερθέντος ὑπό τοῦ Ἁγιοταφίτου Μητροπολίτου Γάζης Σωφρονίου τό ἔτος 1908, καλυπτομένου ὑπό τέντας.

Εἰς διάρκειαν ὅμως ὀλίγων ἐτῶν ὁ μακαριστός Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος, τῇ εὐλογίᾳ τοῦ Πατριαρχείου, ἐζήτησε παρά τοῦ μακαριστοῦ Προέδρου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας Γιάσερ Ἀραφάτ ἄδειαν ὁλοκληρώσεως τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ναοῦ τούτου καί ὁ Πρόεδρος Ἀραφάτ εἰς ἀναγνώρισιν τῆς φιλανθρωπικῆς προσφορᾶς τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἰουστίνου πρός τόν Παλαιστινιακόν λαόν τῆς πέριξ περιοχῆς εἰς καιρούς «ἰντιφάντας», πολιορκίας καί ἐνδείας, ἐχορήγησεν αὐτῷ τήν ἄδειαν.

Ἐντός ὀλίγων ἐτῶν, διά τῆς ἐμφύτου ἀρχιτεκτονικῆς καί ζωγραφικῆς ὀξυνοίας αὐτοῦ καθωδήγησε Ἀρχιτέκτονας, τεχνίτας καί ἁγιογράφους, συνεκέντρωσεν ὑλικά καί ὡλοκλήρωσε τόν κεντρικόν ἱερόν ναόν τοῦτον, ἐν ᾧ ἱστάμεθα πρός τιμήν τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος, μετά παρεκκλησίου τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Φιλουμένου τοῦ Ἁγιοταφίτου καί παρεκκλησίου τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου τοῦ Φιλοσόφου καί μάρτυρος, ἀποστολικοῦ πατρός καί ἀπολογητοῦ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ πρώτου αἰῶνος.

Διά τῆς εὐπρεπείας αὐτοῦ ἐσωτερικῶς καί ἐξωτερικῶς ὁ ναός ἀποτελεῖ τό κόσμημα καί τό ἁγίασμα τῆς πόλεως τῆς Νεαπόλεως, ἐγκαινιασθείς δι’ ἐπισήμου τελετῆς ἐγκαινίων ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Θεοφίλου τό ἔτος 2008.

Λόγῳ τοῦ ἔργου τούτου, ἡ Ἐκκλησία εἰς τό ἑξῆς, εἰς ἑκάστην Θείαν Λειτουργίαν θά μνημονεύῃ τόν Ἀρχιμανδρίτην Ἰουστῖνον μεταξύ τῶν «μακαρίων καί ἀειμνήστων κτιτόρων τοῦ ναοῦ τούτου» καί θά ἀναπέμπῃ τήν προσευχήν «ἁγίασον Κύριε τούς ἀγαπῶντας τήν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου Σου».

Μνημονεύσαντες ἀξιοχρέως τήν ἱδρυτικήν καί ἀνακαινιστικήν δραστηριότητα ταύτην τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἰουστίνου, παρακαλοῦμεν τόν φιλάνθρωπον καί ἐλεήμονα Θεόν ἡμῶν, ὅπως εἰς τήν φιλεύσπλαγχνον κρίσιν Αὐτοῦ λογίσηται τήν δραστηριότητα ταύτην ὑπέρ αὐτοῦ, παρίδῃ αὐτῷ εἴτι ἑκουσίως ἤ ἀκουσίως ἥμαρτε καί χαρίσηται αὐτῷ ζωήν τήν αἰώνιον ἐν ἀγαλλιάσει τοῦ φωτός τῆς τρισηλίου Θεότητος Αὐτοῦ. Γένοιτο. Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη».

Ἀκολούθως ὁ Ἐπικήδειος λόγος ἐξεφωνήθη καί διὰ στόματος τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἤσσα Μοῦσλεχ ἀραβιστὶ.

Μετὰ τὴν Ἀπόλυσιν τῆς Νεκρωσίμου Ἀκολουθίας παρετέθη ἡ «μακαρία» διά τήν εὐχήν τῆς ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ.

Ἐνεταφιάσθη εἰς τὸν πρὸ τοῦ Ναοῦ τάφον, τὸν ὁποῖον προητοίμασεν ὁ ἴδιος ὁ μακαριστὸς Γέροντας.

Εἴη αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη!

https://www.romfea.gr/patriarxeia-ts/patriarxeio-ierosolimon/79142-to-ystato-xaire-ston-makaristo-arxim-ioustino-agiotafiti

για να παρηγοριόμαστε ότι ο Άγιος Θεός δεν θα μας αφήσει στο μέλλον από Πατριαρχικά Αναστήματα..θα δώσει πάλι

 Τελικά η Θεσσαλονίκη έχει και βγάζει μεγάλους Αγίους. 

Φίλοι καρδιακοί  της ησυχίας και της φωτιστικής νήψης ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο Άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος είχαν γραμμένο τον Παπά και τα "παπάκια" στα κατάστιχα της αίρεσης ...

Έτσι διαβάζουμε μέσα από την εκκλησιαστική ιστορία ...ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Του Αρχιμ. π. Μακαρίου Τσιμέρη*

---

Ο σοφός Πατριάρχης και φωτεινός ησυχαστής της Θεσσαλονίκης

Η 11η Οκτωβρίου είναι ημέρα μνήμης για τη Θεσσαλονίκη, για την τοπική μας εκκλησίας  και για ολόκληρη την Ορθοδοξία.

Την ημέρα αυτή τιμούμε τον Ἅγιο Φιλόθεο τὸν Κόκκινο, έναν από τους σημαντικότερους εκκλησιαστικούς πατέρες του 14ου αιώνα, γεννημένο στη Θεσσαλονίκη, που έλαμψε ως μοναχός, θεολόγος και Οἰκουμενικός Πατριάρχης.

Από τη Θεσσαλονίκη στο Άγιον Ὄρος

Ο Φιλόθεος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη περί το 1300 μ.Χ., από οικογένεια ταπεινή αλλά ευσεβή.

Έλαβε εξαιρετική μόρφωση κοντά στον σοφό Θωμά Μάγιστρο, ενώ από νεαρή ηλικία εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και αφοσιώθηκε στη μοναχική άσκηση.

Πρώτα ασκήτεψε στη Μονή του Σινά και κατόπιν στο Άγιον Ὄρος, στη Μονή Βατοπαιδίου, όπου συνδέθηκε με τον Ἅγιο Σάββα τον δια Χριστόν Σαλό, του οποίου και συνέγραψε τον βίο.

Αργότερα μετέβη στη Μεγίστη Λαύρα, όπου ανήλθε στη θέση του ηγουμένου (1342–1345).

Ο υπερασπιστής του Ἡσυχασμοῦ

Ο Ἅγιος Φιλόθεος υπήρξε στενός φίλος και υποστηρικτής του Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ. Μαζί του αγωνίστηκε για τη θεολογία του φωτισμού, δηλαδή τη βίωση της Θείας Χάριτος ως ἄκτιστης ἐνεργείας του Θεοῦ.

Ως θεολόγος και συγγραφέας, υπερασπίστηκε την εμπειρική γνώση του Θεού έναντι της σχολαστικής διανοήσεως της Δύσεως.

Τα συγγράμματά του χαρακτηρίζονται από πνευματικό βάθος, νηφαλιότητα και εκκλησιαστικό φρόνημα.

Το 1347 εξελέγη Μητροπολίτης Ἡρακλείας, και το 1353 Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Κατά τη διάρκεια της δευτέρας πατριαρχίας του (1364–1376), ανακήρυξε επίσημα ἅγιο τον Γρηγόριο Παλαμά (1368) και καθιέρωσε την εορτή του κατά τη Β΄ Κυριακή των Νηστειών.

Ήταν επίσης ειρηνοποιός μεταξύ των Εκκλησιών και στήριξε το κύρος του Πατριαρχείου σε δύσκολους καιρούς για τη Ρωμανία.
Πατριάρχης με ταπείνωση και ειρήνη

Παρά τη μεγάλη του θεολογική δύναμη, ο Φιλόθεος διακρινόταν για την ταπεινοφροσύνη και την πραότητα. Εκθρονίστηκε δύο φορές, μα ουδέποτε παραπονέθηκε· δέχθηκε τα πάντα ως ευλογία Θεού.

Πέρασε τα τελευταία του χρόνια σε ησυχία και προσευχή, μέχρι την οσιακή του κοίμηση περί το 1379.

Η Θεσσαλονίκη, πόλη των Αγίων Δημητρίου και Γρηγορίου Παλαμά, τιμά τον Φιλόθεο ως τοπικό άγιο και θεολογικό στύλο της εκκλησιαστικής της παραδόσεως.

Η μορφή του υπενθυμίζει ότι η αληθινή θεολογία γεννιέται στην προσευχή και στην κάθαρση της καρδιάς· εκεί όπου ο άνθρωπος συναντά ζωντανά τον Θεό.

«Ὁ εἰρηνοποιὸς Πατριάρχης, ὁ θεολόγος τῆς Ἡσυχίας,
Ἅγιε Φιλόθεε, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.»

Κληρικός στην Ι.Μ. Θεσσαλονίκης

Πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ένας έγραφε: "Μαγική Δημοκρατία ή σκέτη Δημοκρατία; από το κακό στο χειρότερο"

 

Θηβαίος Πολίτης  Φωτογραφία από τον εξωνάρθηκα της ΙΜ Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους

Σχόλιο : αν γνωρίζαμε τι κυκλοφορεί ορατά και αόρατα δίπλα μας θα φροντίζαμε με πραγματική μετάνοια να αγοράσουμε την πανοπλία της Πίστης για να μονομαχήσουμε. Και ενώ η μαγική τέχνη και ο σατανισμός έγινε εργόχειρο για πολλούς θα έπρεπε οι πνευματικοί να κηρύξουν πανστρατιά και να δώσουν στον κόσμο να κατανοήσει γιατί αυτή η Εθνική κακοριζιά ..φυσικά όταν το δηλητήριο της δαιμονικής αυτής πανδαιμίας εισέλθει στον οργανισμό μιας ζωντανής κοινωνίας χρειάζεται αντίδοτο ισχυρό ..και το αντίδοτο είναι να γίνουμε όχι απλώς καλοί άνθρωποι αλλά άγιοι ..πως; ...να τα πούνε και όχι να διαχειρίζονται μόνο δημόσιες σχέσεις. 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Ο ἥλιος ἤδη εἶχε γείρει ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τοῦ ῎Αθωνα, ὅταν φτάσαμε καταϊδρωμένοι καί κατάκοποι ἔξω ἀπό τό μοναστήρι τοῦ Κουτλουμουσίου. ᾽Εκεί ἦταν καί ἄλλοι προσκυνητές πού περίμεναν νά ἀνοίξει ἡ κεντρική εἴσοδος τῆς μονῆς.

Γιατί ἄραγε νά εἶναι κλειστή; ἀναρωτηθήκαμε. Οἱ ἀπαντήσεις πού δώθηκαν ἦταν πολλές καί ποικίλες. ῾Η σωστή ἀπάντηση δόθηκε σέ λίγο, ὅταν ἀντικρίσαμε μία ὁμάδα μοναχῶν νά ἔρχονται ἀπό τήν πλευρά τῶν Καρυῶν. Μπροστά ἦταν ὁ ἡγούμενος καί ἀκολουθοῦσαν οἱ πατέρες. «Εὐλογεῖται, Γέροντα» εἴπαμε ὅλοι μέ μιά φωνή. «῾Ο Κύριος, παιδία μου, νά σᾶς εὐλογεῖ» ἀπάντησε ὁ ἠγούμενος, «σᾶς κάναμε καί περιμένατε, ὅπως βλέπετε ὅλοι μας εἴμασταν στούς κήπους τῆς Μονῆς, γιατί ἔπρεπε νά γίνουν ὁρισμένες γεωργικές ἐργασίες, σέ λίγο, ἀφοῦ ἐτοιμαστοῦν οἱ Πατέρες, θά ἀνοίξει ἡ πόρτα, καί θά μπῆτε στό μοναστήρι».

Πράγματι σέ λίγο ἕνας μοναχός ἄνοιξε τή σιδερένια πόρτα κι ὅλοι μας κατευθυνθήκαμε στό ᾽Αρχονταρίκι, ὅπου ὁ ᾽Αρχοντάρης μᾶς ἐνημέρωσε γιά τό πρόγραμμα τῆς Μονῆς. «Μετά τήν τράπεζα ἕνας ἀδελφός τῆς Μονῆς θά ἀπαντήσει στά ἐρωτήματα σας».

Μετά τόν ῾Εσπερινό καί τήν τράπεζα συγκεντρωθήκαμε όλοι στόν ἐξωνάρθηκα τοῦ Κυριακοῦ πρός τήν πλευρά τοῦ παρεκκλησίου «Παναγία ἡ Φοβερά Προστασία», ὅπου φυλάσσεται ἡ ὁμώνυμη θαυματουργός εἰκόνα.

῾Ο μοναχός πού ἦλθε μᾶς ρώτησε ἄν θέλουμε νά ἀπαντήσει σέ κάποια μας ἐρώτηση. ῞Ενας ἀπό τούς προσκυνητές τόν παρακάλεσε νά πεῖ κάτι γιά τή μαγεία, διότι στίς μέρες μας ἔχει μεγάλη ἄνθιση.

-Πράγματι στίς μέρες μας πολλοί, πού λέγουν ὅτι εἶναι Χριστιανοί, ὅταν συναντοῦν στή ζωή τους διάφορα ἐμπόδια καί δυσκολίες ἤ θέλουν νά μάθουν τό μέλλον τους ἤ νά βροῦν κάποιο θησαυρό ἀντί νά καταφύγουν στόν Παντοδύναμο Κύριό μας καταφεύγουν στά ὄργανα τοῦ μισόκαλου διαβόλου, δηλαδή τούς μάγους, τίς καφετζοῦδες καί τίς χαρτορίχτρες μέ ἀποτέλεσμα νά ξεβαφτίζονται καί τελικά ἄν δέ μετανοήσουν νά χάσουν τήν ψυχή τους. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νομίζω, στεροῦνται τή στοιχειώδη λογική ἤ τουλάχιστον εἶναι πολύ ἀφελεῖς γιατί ἄν οἱ κάθε εἴδους τσαρλατάνοι γνώριζαν τό μέλλον, θά γνώριζαν πρῶτα τό δικό τους. ῎Αν εἶχαν τήν ἰκανότητα νά βρίσκουν κρυμμένα πράγματα, θά ἔβρισκαν ὅλους τούς κρυμμένους θησαυρούς, ἤ τόν ἀριθμό τοῦ λαχείου πού θά κερδίσει. ῎Αν εἶχαν τήν ἰκανότητα νά κάνουν ἀνακαλύψεις, θά ἔβρισκαν τό φάρμακο τοῦ καρκίνου, θά πλούτιζαν καί δέ θά εἶχαν ἀνάγκη νά «φορολογοῦν» τούς ἀφελεῖς.

῾Ο ἅγιος Νικόδημος ῾Αγιορείτης στά συγγράμματά του ἀναφέρει ὅτι μέ τόν ὅρο μαγεία ἐννοοῦνται πολλές πράξεις τοῦ ἀνθρώπου. Θά ἀναφέρουμε τίς κυριότερες:

Πρῶτο εἶδος εἶναι «ἡ κυρίως καί καθαυτό λεγόμενη μαγεία», πού εἶναι ἡ μέθοδος μά τήν ὁποία οἱ ἄνθρωποι ἔρχονται σέ ἐπικοινωνία μέ τούς δαίμονες, γιά νά τούς ρωτήσουν διάφορα θέματα πού τούς ἀπασχολοῦν.

Δεύτερο εἶδος εἶναι ἡ μαντεία καί ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ αὐτό τό εἶδος λέγονται μάντεις. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί συνδέονται μέ τό διάβολο, παραδίδουν τόν ἑαυτό τους στούς δαίμονες «καί διά μέσου τῆς παλάμης τῆς χειρός των ἤ τῆς λεκάνης ἤ τῶν θυσιῶν ἤ ἀπατηλῶν ἐμπλάστρων ἤ ἄλλων τοιούτων σημείων νομίζονται ὅτι προλέγουν ἐκείνα ὅπου μέλλουν νά γίνουν».

Τρίτο εἶδος εἶναι ἡ λεγόμενη γητεία, καί ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ αὐτό τό εἶδος λέγονται γητευτές, οἱ ὁποίοι μαζί μέ τήν ἐπίκληση τῶν δαιμόνων ἀναμιγνύουν «καί ψαλμούς τοῦ Δαβίδ καί ὀνόματα ἁγίων, τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Θεοτόκου».

῎Αλλο εἶδος μαγείας εἶναι ἡ φαρμακεία, ὅσοι τή μεταχειρίζονται «κατασκευάζουν φαρμακερά ποτά γιά νά θανατώσουν κάποιον ἤ γιά νά σκοτίσουν τόν ἐγκέφαλο τοῦ συνανθρώπου τους ἤ γιά νά τόν ἐλκύσουν στή σαρκική ἀγάπη τους».

Δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε τήν οἰωνοσκοπία, τή νεφοδιωκτική καί τέλος τήν ἀστρολογία. ᾽Εδῶ κατατάσσονται καί τά διάφορα φυλακτά πού δίνουν οἱ μάγοι γιά νά μή ματιαστοῦμε ἤ νά μήν πάθουμε κακό.

῾Ο ἅγιος Νικόδημος στή μαγεία κατατάσσει καί τά ἀναστενάρια. Δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι σήμερα ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού λατρεύουν τό σατανᾶ, οἱ γνωστοί μέ τό ὄνομα σατανιστές.

-Θά σωθοῦν, πάτερ, ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τή μαγεία;

-῾Η ᾽Εκκλησία μας ἀπαγορεύει αὐστηρά νά καταφεύγουμε ἤ νά συμμετέχουμε σέ σατανιστικές τελετές. ῎Ηδη ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη ὁ Θεός ἀπαγόρευσε τούς ᾽Ισραηλίτες νά καταφεύγουν στούς μάγους. ῾Η ἐκκλησία θεωρεῖ μεγάλο ἁμάρτημα τήν ἐνασχόληση μέ τή μαγεία καί ὁρίζει μεγάλα ἐπιτίμια μέχρι καί ἀφορισμό. ῾Ο Μέγας Βασίλειος κατατάσσει αὐτούς πού ἀσχολοῦνται μέ τή μαγεία μέ τούς φονεύσαντες θεληματικά καί τούς κανονίζει νά μήν κοινωνοῦν γιά εἴκοσι χρόνια. Καί τοῦτο γιατί ἡ μαγεία δέν εἶναι ἕνα ἁπλό πταίσμα, ἀλλά ἄρνηση τοῦ Θεοῦ.

-Γιατί καταφεύγουν οἱ χριστιανοί στούς μάγους; ρώτησε ἕνας προσκυνητής.

- Οἱ λόγοι πού ὁδηγοῦν τούς ἀνθρώπους στούς μάγους εἶναι πολλοί, οἱ κυριότεροι εἶναι: ἡ περιέργεια, γιά νά ἐπικοινωνήσουν δῆθεν μέ τούς νεκρούς, γιά νά γνωρίσουν τό μέλλον τους, γιά νά θεραπευθοῦν ἀπό κάποια ἀσθένεια, γιά νά ἐκδικηθοῦν κάποιον συνάνθρωπό τους ἤ ἀπό ἀφέλεια γιατί πιστεύουν ὅτι αὐτό πού κάνουν δέν εἶναι τίποτε τό σοβαρό.

Οἱ δυστυχισμένοι αὐτοί συνάνθρωποί μας ξεχνοῦν ὅτι ἐμεῖς οἱ ᾽Ορθόδοξοι εἴμαστε πολύ δυνατοί διότι ἡ ᾽Εκκλησία μᾶς δίνει τά μέσα γιά νά λύσουμε ὁποιοδήποτε πρόβλημα κι ἄν ἔχουμε στή ζωή μας. ᾽Εμεῖς ἔχουμε τό Χριστό πού εἶναι Παντοδύναμος. ῎Εχουμε τόν Τίμιο Σταυρό πού τρέμει ὁ διάβολος. ῎Εχουμε τά μυστήρια τῆς ᾽Εκκλησίας, ὅπως τό ἅγιο Εὐχέλαιο, τή Θεία Εὐ-χαριστία καί τήν ἱερά ᾽Εξομολόγηση πού φυγαδεύουν τούς δαίμονες. ῎Εχουμε τούς ἐξορκισμούς καί τόν ῾Αγιασμό. ῞Ολα αὐτά ὀχυρώνουν τούς πιστούς καί τούς κάνουν ἄτρωτους στίς μεθοδίες τοῦ διαβόλου καί τά τεχνάσματά του.

Δέν πρέπει νά ξεχνᾶτε ὅτι ἡ προσευχή καί ἡ νηστεία «ξεδοντιάζουν» τό διάβολο, γι᾽ αὐτό νά μήν ἀμελοῦμε ποτέ τήν προσευχή μας καί νά τηροῦμε τίς νηστείες πού θέσπισε ἡ ᾽Εκκλησία μας. ῾Ο χριστιανός πού ἐξομολογεῖται εἰλικρινά, Κοινωνᾶ τακτικά καί ζεῖ πνευματική ζωή δέν τόν πιάνουν τά μάγεια καί δέ φοβᾶται τό διάβολο καί τούς ἀνθρώπους του.

᾽Αντί νά καταφεύγουμε στούς μάγους ἄς καταφεύγουμε στούς ῾Αγίους τῆς ᾽Εκκλησίας μας οἱ ὁποίοι μέ τίς πρεσβείες τους συμπαρίστανται στούς ἀγωνιζόμενους πιστούς. ᾽Ιδιαίτερα σ᾽ ἐκείνους, οἱ ὁποίοι σέ ἐπιβράβευση τῶν ἀγώνων τους ἔλαβαν ἀπό τόν δωροδότη Θεό τό κατά τῶν δαιμόνων χάρισμα, ὅπως ὁ Μέγας ᾽Αντώνιος, ὁ ἅγιος Γεράσιμος τῆς Κεφαλληνίας, ὁ ἅγιος Νεκτάριος καί ὁ πρώην μάγος ἅγιος Κυπριανός.

Προσοχή, λοιπόν ἀδελφοί μου, ὄχι μόνον ἐμεῖς ἀλλά νά διαφωτίσουμε καί τούς ἄλλους ἀδελφούς μας πού ξέρουμε ὅτι ἔχουν σχέσεις μέ ἀνθρώπους πού συνεργάζονται μέ τό διάβολο, νά μήν καταφύγουμε ποτέ σέ μάγους καί χαρτορίχτρες καί νά μή διαβάζουμε τά ὥροσκόπια πού δημοσιεύουν οἱ ἐφημερίδες καί τά περιοδικά. ῎Αν πήγαμε σε μάγους ἄς μετανοήσουμε κι ἄς ἐξομολογηθοῦμε γιά νά ξαναρθεῖ ἡ Θεία Χάρη μέσα μας καί νά πάρουμε ἀπόφαση νά ζήσουμε ὅπως θέλει ὁ Χριστός.

Τό σήμαντρο πού μᾶς καλοῦσε στό ᾽Απόδειπνο διέκοψε τήν τόσο ἐποικοδομητική καί πνευματική συζήτηση πού εἴχαμε.

-Πᾶτε στό ναό, γιατί σέ λίγο θά βγάλουν τά ἅγια Λείψανα πού κι αὐτά τρέπουν σέ φυγή τούς δαίμονες.

-Ευχαριστοῦμε, πάτερ, τήν εὐχή σας.

τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

12 οι νεκροί στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ στην ΣΑ , δεκάδες τραυματίες - τώρα θα ρίξουν κουφέτα Ισραήλ - ΗΠΑ

 

ΕΝΑΣ ΠΥΡΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΧΟΥΘΙ ΕΚΑΝΕ ΤΕΤΟΙΑ ΖΗΜΙΑ 

Τουλάχιστον δώδεκα είναι οι νεκροί σύμφωνα με τους New York Times και δεκάδες οι τραυματίες από την επίθεση στο αεροδρόμιο του Ριάντ στη Σαουδική Αραβία, που σημειώθηκε σήμερα.

Νωρίτερα, διπλωματική πηγή δήλωσε ότι το διεθνές αεροδρόμιο επλήγη από πύραυλο των δυνάμεων των Χούθι.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

βρε αθεόφοβοι και το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ στα "Σκόρπια"';

 

 ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ - Οπαδοί της MZT Σκοπίων κρέμασαν ένα πανό με χάρτη, όπου τμήματα της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Χαλκιδικής ( ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ) , αλλά και τμήματα της Σερβίας, της Αλβανίας και της Βουλγαρίας, εμφανίζονται ως εδάφη της . Στο πανό, το οποίο πλαισιωνόταν και με τον Ήλιο της Βεργίνας αναγραφόταν: «Το ιερό σου όνομα θα το υπερασπιστούμε σε όλο τον κόσμο». ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

αγαπητοί μου βρισκόμαστε στην ώρα 0 ..δεν πάμε για χειμωνιάτικη ώρα αλλά για πολεμική ώρα

 

ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΠΑΝΩ - ΚΑΤΩ ..ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ 

ΤΑ ΠΑΝΩ 

Δήλωση-βόμβα Τραμπ για Ζελένσκι: Ήρθε η ώρα η Ουκρανία να αποκτήσει νέο πρόεδρο - Του είπαμε να μην χτυπάει τα ρωσικά διυλιστήρια και δεν μας άκουσε

Προτείνω να βρουν νέο ηγέτη, που να μπορεί να κάνει μια συμφωνία, δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, εκφράζοντας την έντονη δυσαρέσκειά του για τη στάση του προέδρου της Ουκρανίας

Ευρωπαϊκή Ένωση και Λονδίνο γυρίζουν την πλάτη στη συμφωνία Τραμπ - Πούτιν για το ντίζελ: «Δεν θα χρηματοδοτήσουμε τον πόλεμο της Ρωσίας»
Κομισιόν, Βερολίνο και Λονδίνο επιμένουν στις κυρώσεις κατά της Μόσχας, παρά τη συμφωνία που ανακοίνωσαν χθες ΗΠΑ και Ρωσία - Αταλάντευτη η στήριξη στην Ουκρανία, διαμηνύουν

με πληροφορίες από το ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ https://www.protothema.gr/

ΤΑ ΚΑΤΩ 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρεται να άσκησαν πιέσεις στο Ισραήλ προκειμένου να πραγματοποιήσει μόνο του νέα στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν, ώστε η Ουάσινγκτον να αποφύγει το πολιτικό κόστος μιας αμερικανικής επίθεσης ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.

Αυτό υποστηρίζει δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Maariv, το οποίο επικαλείται πηγές με γνώση των επαφών που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των δύο χωρών τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ https://www.protothema.gr/

Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν ήθελε να κάνει το βασίλειό του πόλο έλξης για επενδύσεις , τουρισμό και τις μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις στον κόσμο. Τώρα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από την Υεμένη χτυπούν πόλεις της Σαουδικής Αραβίας, βυθίζοντας το βασίλειο βαθύτερα στην περιφερειακή αναταραχή που ήλπιζε να αφήσει πίσω του.

https://edition.cnn.com/2026/10/10/middleeast/saudi-yemen-war-miscalculations-intl

Αιματηρό πλήγμα των Houthi στο αεροδρόμιο του Ριάντ - Αναφορές για 5 νεκρούς, έως και 70 τραυματίες -  Χτύπημα σε γιγαντιαίο κοίτασμα πετρελαίου της Aramco  

Σκηνές πολέμου στο Ριάντ - Mαζικές αεροδιακομιδές τραυματιών μετά το νέο χτύπημα στο αεροδρόμιο - Πληροφορίες για πέντε νεκρούς

Πολεμική είναι η κατάσταση στο διεθνές αεροδρόμιο King Khalid της Σαουδικής Αραβίας, μετά τη νέα επίθεση της 10ης Οκτωβρίου.
Πληροφορίες κάνουν λόγο για συνεχείς πτήσεις ελικοπτέρων προς νοσοκομεία και μεταφορά έως και 70 τραυματιών σε νοσοκομεία. 
Ο απολογισμός του τελευταίου χτυπήματος παραμένει άγνωστος.
Εξαιρετικά ανησυχητικές είναι οι πληροφορίες που φτάνουν από το Ριάντ, καθώς το διεθνές αεροδρόμιο King Khalid βρέθηκε εκ νέου στο στόχαστρο επίθεσης, εν μέσω της κλιμακούμενης σύγκρουσης ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τους Houthi της Υεμένης.
Σύμφωνα με το Associated Press, δύο περιφερειακοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν νέα επίθεση το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, ενώ αναφέρθηκαν εκκένωση του αεροδρομίου και διακοπή της εναέριας κυκλοφορίας. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

«Μαζική έκρηξη» από πρόσκρουση σε θαλάσσια νάρκη υπέστη supertanker με αργό πετρέλαιο στο Στενό του Hormuz, προκαλώντας νέο κύμα ανησυχίας για την ασφάλεια των πετρελαϊκών μεταφορών.
Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν (IRGC) υποστήριξαν ότι το πλοίο παραβίασε τους κανόνες ναυσιπλοΐας και είχε σβήσει τα συστήματα εντοπισμού, προειδοποιώντας με μήνυμα-σοκ ότι κάθε ανάλογη απόπειρα θα καταλήγει σε «τρομερή πυρκαγιά».

Το μήνυμα σοκ από IRGC

Πιο αναλυτικά, σε δήλωσή του που μεταδόθηκε από το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, το IRGC ανέφερε ότι το δεξαμενόπλοιο είχε απενεργοποιήσει τα συστήματα πλοήγησης και εντοπισμού θέσης, ενώ επιχειρούσε να εγκαταλείψει το Στενό μεταφέροντας αργό πετρέλαιο.
«Μια τρομερή πυρκαγιά είναι το τελικό αποτέλεσμα για κάθε παραβατικό δεξαμενόπλοιο που επιχειρεί να αγνοήσει την ασφάλεια και τους κανόνες του Στενού του Hormuz», προστίθεται στην ανακοίνωση. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Πληροφορίες από το https://www.bankingnews.gr/

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Γεώργιος Αποστολάκης: Η ελευθερία του προσώπου στον ψηφιακό πολιτισμό. Το ανθρώπινο αυτεξούσιο ενώπιον των σύγχρονων προκλήσεων

 

Η ελευθερία του προσώπου στον ψηφιακό πολιτισμό

Το ανθρώπινο αυτεξούσιο ενώπιον των σύγχρονων προκλήσεων

Εισήγηση στην θεολογική ημερίδα  με θέμα:  "Ελευθερία: Δικαίωμα, Δώρο ή Ευθύνη;", Σύλλογος Θεολόγων "Μέθεξις"

Εισαγωγή — Το πραγματικό ερώτημα

Όταν μιλούμε για την ψηφιακή εποχή, η συζήτηση συνήθως περιορίζεται στα οφέλη ή στους κινδύνους της τεχνολογίας. Μας λένε ότι η τεχνολογία είναι ουδέτερη και ότι όλα εξαρτώνται από τη χρήση της. Η διαπίστωση αυτή είναι εν μέρει σωστή, αλλά δεν είναι πλέον αρκετή. Διότι σήμερα δεν έχουμε απλώς νέα εργαλεία στα χέρια μας. Διαμορφώνεται σταδιακά ένα ολόκληρο περιβάλλον ζωής: ένα σύστημα μέσα στο οποίο εργαζόμαστε, συναλλασσόμαστε, ενημερωνόμαστε, επικοινωνούμε, αποδεικνύουμε ποιοι είμαστε και ασκούμε τα δικαιώματά μας.

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν θα χρησιμοποιήσουμε ή όχι την τεχνολογία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα υπηρετεί ποιον. Θα υπηρετεί το ψηφιακό σύστημα τον άνθρωπο ή θα υποχρεώνεται ο άνθρωπος να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του συστήματος; Θα παραμένει πρόσωπο, μοναδικό και ανεπανάληπτο, ή θα μετατρέπεται σε σύνολο δεδομένων, σε ψηφιακό προφίλ, σε προβλέψιμη συμπεριφορά; Και ακόμη βαθύτερα: θα εξακολουθεί να μπορεί να λέει ελεύθερα «ναι» και «όχι», να αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής του και να ακολουθεί τη συνείδησή του, ακόμη και όταν αυτή αντιστέκεται στην επιβαλλόμενη κανονικότητα;

Αυτό είναι το ανθρωπολογικό και πνευματικό πρόβλημα του ψηφιακού πολιτισμού. Δεν είναι μία τεχνική διαφορά για κάρτες, αριθμούς και εφαρμογές. Είναι ερώτημα για το ποιος είναι ο άνθρωπος και σε ποιον ανήκει η ελευθερία του.

1. Το αυτεξούσιο ως θεόσδοτο γνώρισμα του προσώπου

Η Αγία Γραφή παρουσιάζει τον άνθρωπο πλασμένο «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού. Η εικόνα αυτή δεν εξαντλείται στη λογική ικανότητα. Φανερώνεται και στο αυτεξούσιο: στη δυνατότητα του ανθρώπου να στραφεί ελεύθερα προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, να αγαπήσει, να αρνηθεί, να μετανοήσει, να δημιουργήσει και να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός συνδέει ρητά το λογικό με το αυτεξούσιο. Και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μας βοηθεί να κατανοήσουμε ότι η ανθρώπινη ελευθερία βρίσκει την πληρότητά της όχι στην αυθαιρεσία, αλλά στην ελεύθερη κίνηση προς το αγαθό.

Η ορθόδοξη αντίληψη της ελευθερίας διαφέρει τόσο από τον ατομικισμό, όσο και από τον καταναγκασμό. Ελευθερία δεν σημαίνει «κάνω ό,τι θέλω»· σημαίνει ότι δεν είμαι ένα προγραμματισμένο ον. Μπορώ να υπερβώ την επιθυμία, τον φόβο, το συμφέρον και την πίεση. Μπορώ να θυσιαστώ. Μπορώ να ομολογήσω. Μπορώ να πω το «γενηθήτω» της Παναγίας, αλλά ακριβώς επειδή μπορώ και να το αρνηθώ. Η αγάπη χωρίς ελευθερία παύει να είναι αγάπη, η πίστη χωρίς ελευθερία παύει να είναι πίστη και η αρετή χωρίς δυνατότητα επιλογής μετατρέπεται σε μηχανική συμμόρφωση.

Γι’ αυτό ο Θεός δεν καταργεί το αυτεξούσιο ούτε ακόμη και όταν ο άνθρωπος το χρησιμοποιεί εναντίον Του. Καλεί, δεν εξαναγκάζει. «Όπου το Πνεύμα Κυρίου, εκεί ελευθερία». Και ο Χριστός δεν ζητεί απλώς εξωτερική πειθαρχία, αλλά ελεύθερη ανταπόκριση: «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν». Το «εἴ τις θέλει» αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής ανθρωπολογίας.

Από εδώ προκύπτει και η προσωπική ευθύνη. Εάν οι αποφάσεις μου λαμβάνονται από άλλους, εάν η συμπεριφορά μου κατευθύνεται αθέατα, εάν οι διαθέσιμες επιλογές έχουν ήδη φιλτραριστεί και ιεραρχηθεί για λογαριασμό μου, τότε περιορίζεται όχι μόνο η ελευθερία αλλά και η ευθύνη μου. Ο άνθρωπος παύει βαθμιαία να είναι υποκείμενο αποφάσεως και γίνεται αντικείμενο διαχειρίσεως.

2. Από το εργαλείο στο περιβάλλον διαμορφώσεως

Η τεχνολογία υπηρέτησε πολλές φορές τον άνθρωπο και εξακολουθεί να το πράττει. Η άμεση επικοινωνία, η πρόσβαση στη γνώση, οι ιατρικές εφαρμογές, η διευκόλυνση του αναπήρου ή του απομακρυσμένου πολίτη είναι πραγματικά αγαθά. Η Εκκλησία δεν έχει λόγο να τα αρνηθεί. Η άκριτη απόρριψη κάθε τεχνολογικής προόδου θα ήταν εξίσου ρηχή με την άκριτη αποθέωσή της.

Ωστόσο, το ψηφιακό μέσο έχει μία ιδιαιτερότητα. Δεν εκτελεί μόνο την εντολή μας· καταγράφει τη συμπεριφορά μας. Μαθαίνει τις προτιμήσεις μας, συσχετίζει τις κινήσεις μας, προβλέπει την επόμενη ενέργειά μας και, ολοένα συχνότερα, διαμορφώνει το πεδίο μέσα στο οποίο θα επιλέξουμε. Η πλατφόρμα δεν μας δείχνει απλώς πληροφορίες. Επιλέγει ποιες πληροφορίες θα δούμε, με ποια σειρά, πόσο συχνά και με ποιο συναισθηματικό φορτίο. Ο αλγόριθμος δεν απαγορεύει πάντοτε. Πολύ αποτελεσματικότερα, ωθεί, αποθαρρύνει, ανταμείβει, αποκρύπτει ή επαναλαμβάνει.

Έτσι περνούμε από την εξωτερική επιβολή στην αθέατη καθοδήγηση. Ο παλαιός καταναγκασμός έλεγε: «θα κάνεις αυτό». Ο ψηφιακός καταναγκασμός μπορεί να οργανώνει το περιβάλλον έτσι ώστε να πιστεύουμε ότι επιλέξαμε μόνοι μας αυτό που κάποιος άλλος είχε ήδη καταστήσει πιθανότερο. Η ελευθερία δεν καταργείται θεαματικά· ατροφεί αθόρυβα.

Η εξάρτηση αυτή εντείνεται όταν η πρόσβαση σε βασικά αγαθά συνδέεται με μία μοναδική ψηφιακή πύλη: με έναν καθολικό αναγνωριστικό αριθμό, με μία ηλεκτρονική ταυτότητα, με ένα πορτοφόλι εφαρμογών, με βιομετρική επαλήθευση ή με μία αλγοριθμική αξιολόγηση. Τότε η άρνηση δεν έχει μόνο το κόστος της ταλαιπωρίας. Μπορεί να συνεπάγεται αδυναμία συναλλαγής, μετακινήσεως, εργασίας ή προσβάσεως σε υπηρεσίες. Μία επιλογή που συνοδεύεται από κοινωνικό αποκλεισμό δεν είναι πραγματικά ελεύθερη επιλογή.

Δεν είναι λοιπόν αρκετό να μας λέγουν ότι η ψηφιακή διαδικασία είναι ασφαλής ή βολική. Πρέπει να ερωτούμε: είναι προαιρετική; Υπάρχει ισότιμη αναλογική εναλλακτική; Μπορεί ο πολίτης να αρνηθεί χωρίς να τιμωρηθεί; Ποιος ελέγχει τη διασύνδεση των δεδομένων; Μπορεί μία αλγοριθμική απόφαση να επανεξεταστεί από άνθρωπο; Εάν αυτά δεν κατοχυρώνονται, η ευκολία μετατρέπεται σταδιακά σε εξάρτηση και η εξάρτηση σε μέσο εξουσίας.

3. Το ανθρώπινο και γνωστικό πεδίο ως πεδίο επιχειρήσεων

Σε αυτό ακριβώς το σημείο η συζήτηση για τον λεγόμενο «γνωστικό πόλεμο» αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε θεωρίες συνωμοσίας. Αρκεί να διαβάσουμε τα ίδια τα δημοσιευμένα κείμενα και τις επίσημες σελίδες της Συμμαχικής Διοίκησης Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ.

Στα κείμενα αυτά ο γνωστικός πόλεμος περιγράφεται ως σύνολο δραστηριοτήτων που, σε συντονισμό με άλλα μέσα ισχύος, αποβλέπουν στο να επηρεάσουν στάσεις και συμπεριφορές, επηρεάζοντας, προστατεύοντας ή διαταράσσοντας τη νόηση ατόμων και ομάδων, ώστε να αποκτηθεί πλεονέκτημα. Η Συμμαχική Διοίκηση Μετασχηματισμού διαχειρίζεται ήδη ένα “Cognitive Warfare Exploratory Concept” (=Ερευνητική Ιδέα Γνωστικού Πολέμου), ενταγμένο στην ευρύτερη ατζέντα αναπτύξεως του πολέμου. Σε σχετικές μελέτες του Innovation Hub (=κόμβος καινοτομίας) προτάθηκε μάλιστα να θεωρηθεί το “Human Domain”, το ανθρώπινο πεδίο, ως έκτος τομέας επιχειρήσεων, δίπλα στη γη, τη θάλασσα, τον αέρα, το διάστημα και τον κυβερνοχώρο.

Εδώ απαιτείται ακρίβεια. Το ΝΑΤΟ δεν έχει ανακηρύξει επισήμως και οριστικά τον ανθρώπινο νου ως έκτο επιχειρησιακό τομέα. Πρόκειται για πρόταση και για εξελισσόμενη εννοιολογική επεξεργασία. Όμως η ίδια η πρόταση είναι αποκαλυπτική της κατευθύνσεως. Σε μελέτη του 2020 το ανθρώπινο πεδίο ορίζεται, δοκιμαστικά, ως η σφαίρα μέσα στην οποία σχεδιάζονται και εφαρμόζονται στρατηγικές που στοχεύουν τις γνωστικές ικανότητες ατόμων ή κοινοτήτων, ιδίως με ψηφιακά εργαλεία, ώστε να επηρεάζουν την αντίληψη και τη συλλογιστική τους και να αποκτούν έλεγχο στους μοχλούς λήψεως αποφάσεων, αντιλήψεως και συμπεριφοράς.

Η επίσημη αιτιολόγηση είναι κυρίως αμυντική: οι αντίπαλοι χρησιμοποιούν παραπληροφόρηση, ψυχολογικές επιχειρήσεις, κοινωνική μηχανική, δεδομένα και τεχνητή νοημοσύνη για να διαβρώσουν την εμπιστοσύνη, να πολώσουν τις κοινωνίες και να επηρεάσουν αποφάσεις. Η απειλή είναι πραγματική. Η προπαγάνδα είναι παλαιά όσο και ο πόλεμος, αλλά η ψηφιακή τεχνολογία της δίνει πρωτοφανή ακρίβεια, ταχύτητα, εξατομίκευση και κλίμακα.

Το θεμελιώδες, όμως, ερώτημα παραμένει: όταν για να αμυνθείς απέναντι στη χειραγώγηση αναπτύσσεις και εσύ ικανότητες χαρτογραφήσεως, προβλέψεως και επηρεασμού της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ποιος εγγυάται ότι οι δυνατότητες αυτές θα μείνουν μόνο απέναντι σε έναν εξωτερικό αντίπαλο; Πού τελειώνει η προστασία της κοινωνίας και πού αρχίζει η διαχείριση της κοινωνίας; Ποιος ορίζει ποια πληροφορία είναι επικίνδυνη, ποια αντίδραση είναι “ανθεκτική” και ποια γνώμη θεωρείται προϊόν εχθρικής επιρροής;

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένας διεθνής οργανισμός σαν το ΝΑΤΟ μελετά τις νέες μορφές πολέμου. Θα ήταν αφελές να μην τις μελετά. Το πρόβλημα γεννιέται όταν η ίδια η ανθρώπινη συνείδηση αντιμετωπίζεται με τη γλώσσα του επιχειρησιακού πεδίου, όταν η σκέψη γίνεται στόχος, η συγκίνηση μετατρέπεται σε δεδομένο, η συμπεριφορά σε επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και ο πολίτης σε “ακροατήριο” που πρέπει να διαμορφωθεί.

Και εδώ συναντώνται ο γνωστικός πόλεμος με την καθημερινή ψηφιακή οικονομία. Οι ίδιες τεχνικές (συλλογή δεδομένων, ψυχομετρική ανάλυση, εξατομικευμένα μηνύματα, εκμετάλλευση ταυτότητας και συναισθήματος, τεχνητή νοημοσύνη) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διαφήμιση, πολιτική επικοινωνία, δημόσια πολιτική ή στρατιωτική επιρροή. Διαφέρουν οι σκοποί, αλλά η υποδομή είναι συγγενής: για να επηρεάσεις αποτελεσματικά έναν άνθρωπο, πρέπει προηγουμένως να τον καταστήσεις μετρήσιμο και προβλέψιμο.

Η βαθύτερη απειλή, επομένως, δεν είναι μόνον η παρακολούθηση όσων κάνουμε. Είναι η φιλοδοξία να προβλέπονται και να διαμορφώνονται όσα πρόκειται να θελήσουμε. Από τον έλεγχο της πληροφορίας περνούμε στον έλεγχο της προσοχής· από τον έλεγχο της προσοχής στη διαμόρφωση της επιθυμίας· και από τη διαμόρφωση της επιθυμίας στην καθοδήγηση της αποφάσεως. Εκεί ακριβώς αγγίζεται ο πυρήνας του αυτεξουσίου.

4. Ελευθερία συνειδήσεως και ελευθερία ομολογίας

Η ελευθερία της συνειδήσεως δεν προστατεύεται μόνο όταν το κράτος μας επιτρέπει να πιστεύουμε εσωτερικά ό,τι θέλουμε. Προστατεύεται όταν μπορούμε να ζούμε σύμφωνα με αυτήν την πίστη. Η συνείδηση που επιτρέπεται να υπάρχει μόνο ως ιδιωτικό συναίσθημα, χωρίς δικαίωμα αρνήσεως και χωρίς δημόσια συνέπεια, δεν είναι ελεύθερη.

Στον ψηφιακό πολιτισμό μπορεί να αναδυθεί μία νέα μορφή διωγμού, λιγότερο θεαματική αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική. Δεν απαιτεί φυλακή ούτε απαγόρευση της πίστεως. Αρκεί να οργανωθεί η καθημερινότητα κατά τέτοιο τρόπο ώστε όποιος δεν συμμορφώνεται να μην μπορεί να εργαστεί, να ταξιδέψει, να πληρώσει, να λάβει υπηρεσίες ή να ακουστεί στον δημόσιο χώρο. Ο αποκλεισμός μπορεί να αυτοματοποιηθεί και η ευθύνη να διαχυθεί: “δεν σας αποκλείει κάποιος άνθρωπος· έτσι λειτουργεί το σύστημα”. Αλλά πίσω από κάθε σύστημα υπάρχουν ανθρώπινες επιλογές, νομοθέτες, σχεδιαστές και συμφέροντα.

Η Εκκλησία γνωρίζει ότι η ομολογία δοκιμάζεται ακριβώς όταν έχει κόστος. Δεν δικαιούται όμως να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα ένα σύστημα που κατασκευάζει τεχνητά αυτό το κόστος και μετατρέπει την άσκηση της συνειδήσεως σε κοινωνική αναπηρία. Η ποιμαντική μέριμνα δεν μπορεί να εξαντλείται στη σύσταση “μη φοβάστε”. Οφείλει συγχρόνως να ερωτά εάν ο άνθρωπος εκβιάζεται, εάν διατηρεί πραγματική δυνατότητα επιλογής και εάν οι επιφυλάξεις του αντιμετωπίζονται με σεβασμό και όχι με χλευασμό.

Χρειάζεται επίσης πνευματική διάκριση. Δεν είναι κάθε ψηφιακή χρήση άρνηση της πίστεως ούτε κάθε τεχνικό μέσο έχει από μόνο του εσχατολογικό χαρακτήρα. Αλλά ούτε είναι θεολογικά αδιάφορο ένα καθολικό σύστημα ταυτοποιήσεως, παρακολουθήσεως και συναλλαγών, όταν μπορεί να καταστήσει τη συμμετοχή σε αυτό προϋπόθεση κοινωνικής υπάρξεως. Η Εκκλησία δεν καλείται να ορίσει ημερομηνίες ούτε να καλλιεργήσει πανικό. Καλείται να διαφυλάξει σήμερα τις προϋποθέσεις της ελεύθερης πίστεως και της ελεύθερης ομολογίας.

5. Η ορθόδοξη ασκητική της ελευθερίας

Ποια μπορεί να είναι η απάντηση; Ούτε τεχνοφοβία ούτε τεχνολατρία. Χρειαζόμαστε μία ορθόδοξη ασκητική της ελευθερίας: μία παιδαγωγία που γυμνάζει τον άνθρωπο να παραμένει κύριος των μέσων του, άγρυπνος απέναντι στους μηχανισμούς επιρροής και ικανός να αναλαμβάνει το κόστος της συνειδήσεώς του.

Πρώτον, άσκηση της προσοχής. Στην πατερική παράδοση η νήψη είναι φύλαξη του νου και της καρδιάς. Σήμερα η προσοχή μας αποτελεί αντικείμενο εμπορίας και πεδίο ανταγωνισμού. Η συνειδητή αποσύνδεση από τα μέσα, η σιωπή, η προσευχή, η ανάγνωση χωρίς διαρκείς ειδοποιήσεις και η νηστεία από την ακατάπαυστη ροή πληροφοριών δεν είναι απλώς συμβουλές ευεξίας. Είναι πράξεις ανακτήσεως της εσωτερικής κυριαρχίας.

Δεύτερον, άσκηση της κρίσεως. Να μη δεχόμαστε ως αλήθεια ό,τι επαναλαμβάνεται περισσότερο ούτε ως ελεύθερη επιλογή ό,τι μας προσφέρεται πρώτο. Να ελέγχουμε την πηγή, να ακούμε το αντίθετο επιχείρημα, να διακρίνουμε το γεγονός από την ερμηνεία και να μην επιτρέπουμε στον θυμό ή στον φόβο να αποφασίζει πριν από εμάς. Η ψηφιακή εγκράτεια είναι μορφή πνευματικής εγρηγόρσεως.

Τρίτον, άσκηση της αρνήσεως. Το αυτεξούσιο δεν διασώζεται θεωρητικά. Διασώζεται με μικρά και μεγάλα “όχι”: όχι στην περιττή συλλογή δεδομένων, όχι στη διαρκή διαθεσιμότητα, όχι στην υποκατάσταση κάθε ανθρώπινης σχέσεως από μία εφαρμογή, όχι στην αποδοχή όρων που δεν κατανοούμε, όχι στην παραίτηση από τις αναλογικές εναλλακτικές μόνο και μόνο επειδή η ψηφιακή οδός είναι ταχύτερη.

Τέταρτον, άσκηση της κοινότητας. Ο απομονωμένος χρήστης είναι ευάλωτος. Το πρόσωπο ελευθερώνεται μέσα στη σχέση. Η ενορία, η οικογένεια και η κοινότητα μπορούν να διατηρούν χώρους πραγματικής συναντήσεως, αλληλοβοηθείας και μη ψηφιακής ζωής. Να μη μένει μόνος ο ηλικιωμένος, ο φτωχός, ο άνθρωπος χωρίς δεξιότητες ή εκείνος που για λόγους συνειδήσεως δεν επιθυμεί να ενταχθεί πλήρως στο ψηφιακό δίκτυο.

Πέμπτον, θεσμική μαρτυρία. Η ασκητική της ελευθερίας δεν είναι ιδιωτική φυγή. Η Εκκλησία οφείλει να ζητήσει συγκεκριμένες εγγυήσεις: πραγματική προαιρετικότητα της ψηφιακής ταυτοποιήσεως· ισότιμη πρόσβαση με φυσικά έγγραφα και ανθρώπινη εξυπηρέτηση· απαγόρευση δυσμενούς μεταχειρίσεως όσων επιλέγουν να μη χρησιμοποιούν ψηφιακό μέσο· ελαχιστοποίηση και όχι άκριτη διασύνδεση δεδομένων· δικαίωμα ανθρώπινης επανεξετάσεως κάθε αλγοριθμικής αποφάσεως· προστασία των μετρητών και της μη ψηφιακής συναλλαγής· διαφάνεια στους μηχανισμούς επηρεασμού και ουσιαστικό δημοκρατικό έλεγχο.

Αυτό μπορεί να ονομαστεί δικαίωμα στην ψηφιακή ακεραιότητα: το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να διατηρεί τον έλεγχο της ψηφιακής του υπάρξεως, να μη συντίθεται χωρίς τη θέλησή του ένα καθολικό προφίλ της ζωής του και να μπορεί να ζει εκτός δικτύου χωρίς να εκπίπτει από την ιδιότητα του πολίτη.

Επίλογος — Να παραμείνει ο άνθρωπος πρόσωπο

Αγαπητοί αδελφοί,

Η μεγάλη πρόκληση του ψηφιακού πολιτισμού δεν είναι ότι οι μηχανές θα γίνουν άνθρωποι. Είναι ότι ο άνθρωπος κινδυνεύει να αποδεχθεί να ζει σαν μηχανή: διαρκώς συνδεδεμένος, προβλέψιμος, αξιολογούμενος, καθοδηγούμενος και ανίκανος να υπάρξει έξω από το σύστημα.

Η Εκκλησία έχει εδώ μία ανεκτίμητη αποστολή. Να υπενθυμίσει ότι ο άνθρωπος δεν είναι δεδομένο προς επεξεργασία, ούτε βιομετρικό αποτύπωμα, ούτε αριθμός, ούτε καταναλωτικό και πολιτικό προφίλ. Είναι εικόνα Θεού. Δεν εξαντλείται σε όσα μπορούν να μετρηθούν γι’ αυτόν. Έχει βάθος, μυστήριο, δυνατότητα μετανοίας και ελευθερία που καμία πρόβλεψη δεν μπορεί να περικλείσει ολοκληρωτικά.

Η απάντησή μας δεν είναι η φυγή από τον κόσμο αλλά η ελεύθερη παρουσία μέσα σε αυτόν. Να χρησιμοποιούμε χωρίς να υποδουλωνόμαστε. Να ενημερωνόμαστε χωρίς να χειραγωγούμαστε. Να συνεργαζόμαστε χωρίς να παραδίδουμε τη συνείδησή μας. Να δεχόμαστε την πρόοδο όταν υπηρετεί το πρόσωπο και να αντιστεκόμαστε όταν απαιτεί την υποταγή του.

Διότι στο τέλος το ερώτημα δεν είναι πόσο ψηφιακή θα γίνει η κοινωνία μας. Το ερώτημα είναι αν μέσα στην ψηφιακή κοινωνία θα παραμείνει ελεύθερος ο άνθρωπος. Και για την Εκκλησία η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη: κάθε πολιτισμός, κάθε θεσμός και κάθε τεχνολογία κρίνονται από το αν υπηρετούν το πρόσωπο, το αυτεξούσιο, τη συνείδηση και την κλήση του ανθρώπου προς την ελεύθερη κοινωνία με τον Θεό.

Σας ευχαριστώ.

ΠΗΓΗ https://iepomenimera.gr/index.php/el/ekklisia-kai-theologia/georgios-apostolakis-i-eleftheria-tou-prosopou-ston-psifiako-politismo-to-anthropino-afteksoysio-enopion-ton-sygxronon-prokliseon

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ - καιρό είχαν να ψεκάσουν τις ντομάτες κάτω -την ίδια στιγμή ο Βαπτιστής μας ραντίζει με τον Αγιασμό του - Επίσκεψη των Ιερών Λειψάνων του Τιμίου Προδρόμου στην Αγία Σοφία του Ν.Ψυχικού ΦΩΤΟ

Ποιος μας σώζει τόσα χρόνια ;

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Θα χρειαστούν "τοξικολογικές" εξετάσεις για να μελετηθεί πως η πατρίδα έγινε το πτώμα του ΨΕΥΤΟΡΩΜΑΙΙΚΟΥ κατά τον ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ;

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Οι τεκτονικές πλάκες στην πολιτική στην Ελλάδα συγκρούονται άσχημα, έστω και αν δεν φαίνεται τώρα .
Όλα κυλούν ήρεμα πριν τον "σεισμό" (σχήμα λόγου)
Το ρήγμα θα βγάλει άνθη, αλλά αργότερα όταν θα συνέλθουν οι πολίτες .
Τα λόγια δεν ταΐζουν , ούτε σπέρνουν, ούτε οικοδομούν, αποδομούν την ελπίδα, όταν αποκαλυφθεί η κενότητα τους .
Πολλοί κυβέρνησαν αυτό τον τόπο με ημερομηνία λήξης και με "εξουσία" που τους δόθηκε εφήμερα.
Το ξέρουν και το νοιώθουν.
Πολλοί θέλουν να πουλήσουν, αλλά ο Άγιος Θεός θα καταστρέψει με φωτιά τους αγοραστές αυτής της χώρας .
Υπάρχει η αμαρτία, η αμετανοησία και η ανταπόδοση.
Υπάρχει όμως και η ομοψυχία που είναι ισχυρό όπλο.
Υπάρχει όμως η ΠΙΣΤΗ που εξομαλύνει την ζωή μέσα σε αυτό το παγκόσμιο κακό.
Σε αυτό το παραθαλάσσιο χωριουδάκι με τις αρχαίες κολώνες και τις εκκλησιόπετρες με τους Σταυρούς δεν "ψηφίζουμε" εμείς αλλά ΕΚΕΙΝΟΣ που διαφεντεύει τον πνευματικό βιό του.
Για αυτό μηδένα προ του τέλους μακάριζε.
Να θριαμβεύει η ανθρωπιά και το καθαρό μυαλό δίχως φανατισμό.
Το άμεσο μέλλον ανθρωπίνως άδηλο γιατί οι τυφλοί οδηγοί δεν έχουν ούτε βακτηρία, είναι δε και ξυπόλητοι.
Τόσο αθόρυβα θα γίνει η αποκατάσταση σαν εκείνο το πρωινό που τελειώνει την βάρδια του ο πετεινός.
Η Ορθοδοξία στην μόλυνση των ημερών μας είναι η Σωτήριος Αναπνευστική συσκευή που λειτουργεί δίχως την ΔΕΗ .
Με εκτίμηση σε όλους εσάς που μας διαβάζεται τόσα χρόνια και επιμένετε να μας συγχωρείτε για τα λάθη και τις παραλείψεις μας, αλλά τουλάχιστον βλέπετε την καρδιά.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Πάρτε αυτήν την εικόνα στην Ελλάδα, για ευλογία. (σε σχέση με όσα θα γίνουν)

 

Πάρτε αυτήν την εικόνα στην Ελλάδα, για ευλογία.

—Που να την έχω εγώ την εικόνα, Γερόντισσα, στο σπίτι μου;

—Πάρτε την στην Ελλάδα και η Παναγία θα σας δείξει που θέλει να μείνει.

Αυτά είπε η Γερόντισσα Θαβωρία στην κ. Κατερίνα από την Θεσσαλονίκη, όταν τελευταία επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους 

Πηγή ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΎΝΔΕΣΜΟΣ

Η Γερόντισσα Θαβωρία, μία ευλαβέστατη μοναχή της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Όρος Θαβώρ, με το λιγοστό φως των ματιών της αγιογράφησε την εικόνα της Παναγίας Παραμυθίας και την δώρησε στο προσκύνημα της Παναγίας στην Ναζαρέτ. Εκεί η εικόνα επετέλεσε πολλά θαύματα ακόμη και σε μουσουλμάνους. Η Γερόντισσα όμως έλαβε την πληροφορία μέσα της να την στείλει στην Ελλάδα για ευλογία. Πράγματι, η εικόνα έφθασε στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 2012 και πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, όπου σκορπούσε την παρηγοριά και θεράπευε τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη.

Το γεγονός το πληροφορήθηκε και η Καθηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίου Γεωργίου και Παναγίας Παραμυθίας Ανύδρου Γερόντισσα Ιωάννα και ζήτησε από την κ. Κατερίνα να πάρει και στο Μοναστήρι την εικόνα για ευλογία. Η κ. Κατερίνα ανταποκρίθηκε στην παράκληση της Γερόντισσας και έφερε την εικόνα στο Μοναστήρι για λίγες μέρες στο πανηγύρι της Μονής στις 21 Ιανουαρίου του 2013. Την ημέρα που ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψει η εικόνα στην Θεσσαλονίκη και την ώρα που κατεβάζανε οι μοναχές την εικόνα από τα κελλιά στην εκκλησία συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός. Χιλιάδες πουλιά, αμέτρητα πουλιά, συγκεντρώθηκαν και πετούσαν χαρούμενα ακριβώς πάνω από τη Μονή.

Κατά διαστήματα χωρίζονταν σε κοπάδια και κατέβαιναν στις ρεματιές, στα χωράφια και στους ελαιώνες της περιοχής και μετά από λίγο όλα μαζί πάλι συγκεντρώνονταν πάνω από το Μοναστήρι και συνέχιζαν το χαρούμενο πέταγμά τους, σαν ενα αόρατο χέρι να τα κατηύθυνε. Ήταν κάτι το καταπληκτικό και ανερμήνευτο μια που βρισκόμασταν στην καρδιά του χειμώνα και δεν μπορεί να γίνει λόγος για αποδημητικά πουλιά. Όταν μάλιστα η εικόνα έφθασε μπροστά στην εκκλησία, όλα εκείνα τα πουλιά έπεσαν στο έδαφος μέσα στους κήπους και στα παρτέρια της Μονής για να προσκυνήσουν την Μητέρα του Κυρίου. Το φαινόμενο, που δεν είχε το προηγούμενό του ούτε επαναλήφθηκε κατόπιν, ήταν ένα σημάδι για την ευλογία που θα ακολουθούσε.

Όταν το απόγευμα ήρθε η κ. Κατερίνα να παραλάβει την εικόνα και πληροφορήθηκε το θαύμα με τα πουλιά, ήχησαν στ’ αυτιά της τα λόγια της Γερόντισσας Θαβωρίας.

—Πάρτε την εικόνα στη Ελλάδα και η Παναγία θα σας δείξει που θέλει να μείνει.

Σύνδεσμος ΠΗΓΉ

Πηγή: Θεοδρομία, Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διδαχής, Έτος ΙΣΤ΄, Τεύχος 1, σελ.9-10, Ιανουάριος – Μάρτιος 2014

Συνεχίζει να παραμένει στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Γεωργίου και της Παναγίας Παραμυθίας στα Γιαννιτσά η εικόνα της μοναχής Θαβωρίας δίπλα στην εικόνα της Παναγίας Παραμυθίας της μονής και είναι Θαυματουργές

Από την lina Foti