Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026
το θαύμα της μικρής φίλης μου Ραφαηλίας που δείχνει ότι η νέα γενιά μας ξέρει να δοξολογεί
9/11 Αγίου Νεκταρίου του θαυματουργού! Θαυματουργός γιατί όλοι έχουμε ζήσει ή θα ζήσουμε ένα θαύμα του. Το δικό μου το 2021 ( μαζί με τον Άγιο Ραφαήλ) Ο Άγιος Νεκτάριος θεράπευσε το γόνατο μου κατ' ομολογία του γιατρού!!!
Είχα ρήξη συνδέσμου, κάκωση, μηνίσκο και οίδημα! Θα έκανα χειρουργείο που για την ηλικία μου θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις σοβαρές! Ήταν διστακτικοί μέχρι και οι γιατροί όμως έπρεπε να γίνει η αθροσκόπηση που θα κόστιζε πάνω από 4000 ευρώ και με αμφίβολα αποτελέσματα. Η μαμά μου μου έβαζε στο γόνατο κάθε μέρα λαδάκι από τον Άγιο Ραφαήλ και μύρο από τον Άγιο Νεκτάριο και Ω του θαύματος ο τελευταίος γιατρός ( γιατί άλλαξα αρκετούς) ο οποίος σημειωτέον δεν ήταν της εκκλησίας και ήταν και γνωστός διακεκριμένος, γιατρός ομολόγησε πως " Εδώ έχει μπει χέρι , δεν ξέρω τι κάνατε αλλά αυτό το λες και και θαύμα ,η κλινική εικόνα δεν ταιριάζει με την μαγνητική, τις ακτίνες, θα κάνει φυσιοθεραπείες και θα φοράει ειδικό νάρθηκα, χειρουργείο ΌΧΙ! Και ρωτάμε εμείς " δεν θα χρειαστεί στο μέλλον ; " και απαντά ο γιατρός " Ίσως αλλά μάλλον όχι"
Άγιε μου Νεκτάριε ( και φυσικά Άγιε μου Ραφαήλ ) Ευχαριστώ για όλα.
«θα ξαναγυρίσουν εκεί στην πατρίδα πάλι οι Έλληνες» ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ και ειδικά όταν αυτή είναι μαρτυρία δυο ΑΓΙΩΝ
«θα ξαναγυρίσουν εκεί στην πατρίδα πάλι οι Έλληνες» ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΥΟ, ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ και ειδικά όταν αυτή είναι μαρτυρία δυο ΑΓΙΩΝ
ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ βοήθεια μας η μνήμη του. Ας έχομε όλοι τις αγίες του Ευχές.
«Τρεις μέρες πριν την εκδημία του ήλθε η Παναγία, τον γύρισε σ’ όλο το Άγιο Όρος, τα Μοναστήρια, τους Ναούς που τόσο επιθυμούσε να δει και δεν είχε αξιωθεί και του είπε ότι σε τρεις ημέρες θα παρουσιαστεί στον Κύριο, που τόσο πολύ αγάπησε και έδωσε όλο του τον εαυτό σ’ Αυτόν. Έφυγε στις 10 Νοεμβρίου το 1924.
Ήταν αυτό που ψέλνουμε στο Απολυτίκιο του - Θείας πίστεως.
«Βίον ένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιον, του Παρακλήτου, ανεδείχθης θεοφόρε Αρσένιε, και των θαυμάτων την χάριν δεξάμενος, πάσιν πάρέχεις ταχείαν βοήθειαν. Πάτερ όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.»
ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ( όταν ένας ΑΓΙΟΣ βαπτίζει κάποιον που γίνεται ΑΓΙΟΣ – αυτά τα πράγματα είναι η ίδια η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ μας που την πολεμούν σήμερα με λύσσα)
Μας έφερε ο γέροντας ένα τετράδιο που είχε γραμμένες κάτι προφητείες του Αγίου Αρσενίου του Χατζηεφεντή του νοννού του .
Εκεί μέσα ο Άγιος προφήτευε τα γεγονότα του 1923 και έλεγε ότι θα ξαναγυρίσουν εκεί στην πατρίδα πάλι οι Έλληνες.
– Ο Γέροντας είπε ότι εκτός που θα κάνουν κράτος οι Κούρδοι και οι Αρμένιοι , θα πέσει και χολέρα στην Τουρκία και θα αποδεκατισθούν από την αρρώστια οι Τούρκοι.
Ο Πατήρ Παΐσιος μου είπε του Αθανάσιου Ρακοβαλή , Σελ: 79
Και την Κωνσταντινούπολη θα την πάρουμε. Θα μας την δώσουν δηλαδή. Όχι από καλοσύνη ή από δικαιοσύνη. ΟΧΙ. Αλλά θα οικονομήσει ο Θεός νάρθουν έτσι τα συμφέροντα των μεγάλων, ώστε να τους βολεύει ναχουμε εμείς την Πόλη .
Και την Καππαδοκία θα την πάρουμε.
Τον κοίταξα με απορία.
– Και την Καππαδοκία γέροντα ; ρώτησα .
–Έ!…Θα είναι τόσο χαλαρά τα πράγματα εκεί που θα μπορεί να πηγαίνει όποιος θέλει, οπότε θα είναι σαν να την έχουμε.
– Καλά Γέροντα , οι Τούρκοι είναι δέκα εκατομμύρια στην Πόλη….και θα μας την δώσουν, πως θα μπορέσουμε να τους ελέγξουμε ;
– Θα τους περάσουν απέναντι, από την άλλη μεριά . Ο λογισμός μου λέει (το τόνισε ο «λογισμός») ότι θα τον κάνουν έτσι για τα νερά….Να είναι διεθνή…. Μετά θα πέσει και χολέρα στην Τουρκία και θα γίνει μεγάλο κακό. Θα πεθάνουν πάρα πολλοί. Το έχει πει και ο Άγιος Αρσένιος αυτό. Είχε γράψει ένα τετράδιο με προφητείες …σου το έχω δείξει;
– Ναι , γέροντα .
– …μετά είναι και το ένα τρίτο που θα γίνουν χριστιανοί .
Ο Πατήρ Παΐσιος μου είπε του Αθανάσιου Ρακοβαλή, Σελ: 77
Τι έρχεται; " η ίδια η λέξη νόμισμα προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «νομίζειν»
"εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται"
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ
Οι μηχανές τυπώματος των κεντρικών τραπεζών που δούλευαν ανηλεώς τα προηγούμενα χρόνια γέννησαν πληθωριστικό χρήμα – νόμισμα η αξία του οποίου δεν έχει κάποιο εμπράγματο έρεισμα – και κινδυνεύουν να προκαλέσουν τη μεγαλύτερη ιστορικά νομισματική φούσκα.
Το χάσμα μεταξύ των αξιών των νομισμάτων fiat (αυτά που κατά δήλωση εκδίδονται από τις κεντρικές τράπεζες) και του χρήματος η αξία του οποίου έχει έννομο έρεισμα, που είναι ο χρυσός, έχει διευρυνθεί έτσι ώστε τα δολάρια να διατηρούν σήμερα μόνο το 2% της αξίας τους πριν από τη δεκαετία του 1970 ενώ για τη στερλίνα το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 1%.
Τι θα συμβεί σε έναν χαοτικό κόσμο όπου το χρήμα δεν θα αντιστοιχεί σε … καμία αξία;
Και αυτό καθώς από την εποχή του Αριστοτέλη η ίδια η λέξη νόμισμα προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «νομίζειν», δηλαδή η αξία του είναι συμβατική, προϊόν συμφωνίας…
αυτός ο δύσκολος Νοέμβριος έχει μπεί με μεγάλους Αγίους - 10 του μηνός ο Άγιος Νονός του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ
«Η τελευταία νύχτα το Αγίου Αρσενίου»
Ο άγιος Αρσένιος προείδε την ώρα της κοιμήσεως του και την συντροφιά των αγγέλων που θα έρχονταν να τον πάρουν. Κανένας από του Φαρασιώτες δεν ήταν εκείνο το βράδυ κοντά του. Ο άγιος φώναξε τη νοσοκόμα που τον πρόσεχε και της μίλησε γι’ αυτό που θα συνέβαινε και θα συναντούσε εκείνη τη νύχτα.
«Παιδί μου», της είπε, «απόψε τα μεσάνυχτα θα γίνει κάτι θαυμαστό εδώ στο δωμάτιο. Κοίταξε να είσαι ξάγρυπνη. Τα μεσάνυχτα, ένα υπέρλαμπρο θείο φώς θα γεμίσει το δωμάτιο. Τρείς λαμπροφορεμένοι άγγελοι θα εμφανισθούν. Να είσαι ψύχραιμη και να μη φοβηθείς. Μόνο να έχεις την παλάμη σου ανοιχτή, γιατί κάτι θα σου δώσουν». Η νοσοκόμα δεν έδωσε σημασία στα λόγια του αγίου. Παρανόησε ο παππούλης, σκέφθηκε. Δεν ήξερε τίποτε για τον Χατζηεφεντή. Κάτι έκτακτο της έτυχε εκείνο το βράδυ, θεώρησε ότι μπορούσε να πάει, να λείψει και παρακάλεσε μια συνάδελφο της να την αντικαταστήσει. Δεν την ενημέρωσε όμως για αυτά που της είπε ο Χaτζηεφεντής και έφυγε. Εκείνη τη νύχτα, τα μεσάνυχτα ακριβώς, συνέβη το θαυμαστό γεγονός. Η νοσοκόμα βρισκόταν κοντά στον άγιο, όταν ακούσθηκε ένας μεγάλος θόρυβος. Το δωμάτιο γέμισε από ένα εκθαμβωτικό φώς και παρουσιάστηκαν τρείς άγγελοι. Η νοσοκόμα δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο, τρόμαξε και λιποθύμησε.
Όταν συνήλθε, όλα ήταν ήρεμα. Ξαφνιάστηκε όμως, που είδε τον άγιο ξαπλωμένο με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος να κρατά σφιχτά το Ευαγγέλιο. Πλησίασε τον άγιο και διαπίστωσε ότι είχε πεθάνει. Θυμήθηκε τι είχε συμβεί και έτρεξε στο διάδρομο φωνάζοντας. Στις φωνές της έτρεξαν κοντά οι γιατροί και οι νοσοκόμες να μάθουν τι συμβαίνει. Η νοσοκόμα τρομαγμένη τους εξήγησε. Πήγαν στο θάλαμο όπου βρισκόταν ο άγιος και είδαν το ήρεμο πρόσωπο του με το Ευαγγέλιο στο στήθος.
Το επόμενο πρωί, όταν ήρθε η νοσοκόμα της βάρδιας και έμαθε τι είχε συμβεί τη νύχτα, θυμήθηκε τα λόγια του Χατζηεφεντή και έκλαψε. Μίλησε στους γιατρούς και στις συναδέλφους της για το λάθος της. Πήγαν όλοι στον προσφυγικό καταυλισμό, βρήκαν τους Φαρασιώτες, τους ενημέρωσαν για την κοίμηση του Χaτζηεφεντή και ζήτησαν να μάθουν για τον άγιο.
Ο άγιος έζησε στην Ελλάδα για περίπου δυόμισι ή τρείς μήνες και στις 10 Νοεμβρίου του 1924 παρέδωσε το πνεύμα του.
Από το βιβλίο «Λόγοι και Νουθεσίες Αγίου Αρσενίου του Χατζηεφεντή» του Λάζαρου Κελεκίδη.
proskynitis
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ "θα στριμώξουν τα πράγματα" ..το είπε και έγινε ..είπε όμως και το τέλος ..
Και ο Άγιος Νεκτάριος που γιορτάσαμε μίλησε για το αξιακό φορτίο του Έλληνα και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού που πρέπει να το διαφυλάξουμε υπό Ελευθερία, ώστε να γίνει το θέλημα του Αγίου Θεού ...Αυτό το θέλημα ΤΟΥ είναι η ανθρωπότητα να μην στερηθεί από αιώνιους διδασκάλους στο πρόσωπο των Ελλήνων Ορθόδοξα βαπτισμένων χριστιανών.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς - Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Εμείς διαβάζουμε , βλέπουμε , γρηγορούμε
Εμείς διαβάζουμε , βλέπουμε , γρηγορούμε
όλη η Ελλάδα σήμερα προσκυνάει τον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα και όλος ο πλανήτης για το ΔΩΡΟ του Θεού - τώρα βίντεο - φώτο
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ .https://www.facebook.com/share/v/1KcPDhCJLA/
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://www.facebook.com/share/p/1EHYFmFQ7t/
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://www.facebook.com/share/v/1HW2eh6WoD/
Εγκώμια στην Μητρόπολη της Αίγινας ..Ιερός Ναός Αγίου Διονυσίου
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://www.facebook.com/share/v/1NavrSB6dg/
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://www.facebook.com/share/v/1D5sPGCmBa/
Χρόνια πολλά
ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΑ
τι συμβαίνει και ανησυχούν οι ΗΠΑ για το Αιγαίο;
Διαβάζουμε: "Παρέμβαση ΗΠΑ για το καλώδιο λίγο πριν ξεκινήσουν οι έρευνες: Σε τέτοια έργα δεν δικαιολογείται ένσταση ή αντίρρηση από καμία πλευρά.
Η παρέμβαση μέσω των διπλωματικών αρχών των ΗΠΑ σε Άγκυρα, Λευκωσία και Αθήνα γίνεται ενώ το Abeille Marengo έχει προγραμματιστεί να βρίσκεται στην περιοχή των ερευνών τις επόμενες ώρες". ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
Μια ανησυχία που δείχνει ανησυχία Πόντιου Πιλάτου ..και με πολλά ερωτηματικά και πολλά παραμύθια για εσωτερική κατανάλωση ...
Φτάνει πια ...ας γίνουμε για λίγο Έλληνες ..ας γίνουμε για λίγο " τρελοί " για την Πατρίδα που ξένοι παράγοντες στοχεύουν τα νόμιμα δικαιώματα της .
"Σήμερα, Δευτέρα, εκτός απροόπτου, αναμένεται να αποπλεύσει από το λιμάνι του Ηρακλείου το γαλλικό Abeille Marengo, σηματοδοτώντας την επανεκκίνηση των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Η αναχώρηση του πλοίου έρχεται έπειτα από ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο μεταξύ Αθήνας, Παρισιού και Άγκυρας, με τον μεγαλύτερο γρίφο να αφορά το περιεχόμενο της γαλλικής γραπτής ενημέρωσης προς την Τουρκία και το κατά πόσον αυτή επιχειρείται να παρουσιαστεί από την τουρκική πλευρά ως αίτημα για άδεια" ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΣΉΜΕΡΑ λοιπόν τι κάνουμε για να γλυτώσουμε από τους δαίμονες που μας πήραν στο καταπόδι;
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Διεφθαρμένοι καιροί , αδυσώπητα ερωτηματικά , αδιέξοδα πνευματικά και δείκτης αβεβαιότητας να κτυπάει ρεκόρ γκίνες.
Γυρίζεις από εδώ ..βλέπεις να βρίσκουν πτώματα μέσα σε βαλίτσες στο κέντρο των Αθηναίων
(σημερινό περιστατικό με μια δυστυχισμένη από την Αφρική που την έφεραν εδώ οι βάρκες των δουλεμπόρων) ..συμμετέχεις δίχως να το θέλεις σε ένα εθνικό οδοιπορικό ντροπής που συμβαίνει τούτες τις ώρες στα σύνορα μας και μέσα στην χώρα ..δεν χρειάζεται να περιγράψουμε τίποτε , ούτε να προσθέσουμε φόβο στον φόβο ...ίσως γιατί τα λόγια τα ανθρώπινα τελείωσαν και μόνο η σιωπή πλέον ενώνει τους λογικούς και σώφρωνες.
Γυρίζεις από εκεί ..πόλεμος εν εξελίξη στην Ουκρανία και τον Περσικό ..χάνονται άνθρωποι και οι καρδιές γίνονται πιο ψυχρές..άρα δεν μιλούμε για καρδιές αλλά για μεταμόρφωση του "καθ ομοίωση" σε δαιμονική παρομοίωση.
Θεωρούμε ότι η κοινωνική ανάλυση όταν το φαινόμενο των ημερών μας ένας "πρώην λογικός" κατά τα άλλα πολίτης (βλ. πριν λίγες ώρες μαζική δολοφονία στην Κρακοβία της Πολωνίας) έγινε πλέον μόδα , έγινε "ανάγκη " για να εκτονωθεί κάποιος από τους δάιμονες του σκοτώνει άλλους.. Σημέρα λοιπόν δεν υφίσταται η επιστήμη της κοινωνιολογίας , όπως παλαιότερα αλλά αυτή μετατράπηκε σε σχολή θρίλερ.
Αδυσώπητο σήμερα τόλμημα να κινηθείς, να ζήσεις σε μιά τέτοια κοινωνία ( αυτά όλα μας τα προείπαν άγιοι από χρόνια, όταν π.χ ο Γέροντας Αμβρόσιος τόνιζε ..να ξέρατε σε τι βαθμό έφτασε η διαστροφή στην Ελλάδα ...έπρεπε να γνωρίζαμε από τότε που θα καταλήγαμε)
ΣΉΜΕΡΑ λοιπόν τι κάνουμε για να γλυτώσουμε από τους δαίμονες που μας πήραν στο καταπόδι λόγω των αμαρτιών μας;
πάμε στον ψυχοθεραπευτή , πάμε στον υπνωτιστή , πάμε στην χαρτού , πάμε στα ξόρκια , πάμε στους κήπους των απίθανων αιρέσεων που οργιάζουν στην Ελλάδα και καταπίνουν ζωντανές ψυχές, μάλιστα ψυχές Ορθόδοξα Βαπτισμένες και Μυρωμένες;
πάμε στην "επιφανειακή Ορθόδοξη Ψυχοπεραπεία" μιας πίστης- μόδας που κινείται επάνω σε μια στεγνή τυπολατρεία και σε ένα μοδάτο γεροντισμό δίχως ουσιαστικό Πατερικό περιεχόμενο που δεν συνδέει πνευματικά την αγωνιώσα ψυχή με τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και δια μέσου αυτού με την ΖΩΟΠΟΙΟ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ, αλλά δυστυχώς την "αναβαθμίζει" ψηφιακά μέσα από το πνεύμα του συγκρητικού θεολογισμού- οικουμενισμού, του ατομικού υπολογισμού και της αγαπητολογίας δίχως αγάπη κάτω από ένα καταιγισμό θεολογικών πληροφοριών δίχως όμως ουσιαστικό αντίκρυσμα;
που πάμε λοιπόν για να να "αναβαπτιστούμε" στα νάματα της Αγιαστικής Χάριτος, της μόνης ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ για κάθε σημερινό και αυριανό πρόβλημα όχι μόνο επιβίωσης μας αλλά και βεβαίας προοπτικής μας μέσα στο χώρο της ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ που είναι κάθε στιγμή το 24ωρο ανοικτός για όλους;
Βασικά δεν πάμε αδελφοί, αλλά πρέπει να σαλτάρουμε στο Αβύθιστο Σκάφος της Εκκλησίας που ήταν, είναι και θα είναι η μόνη ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ για πάντα, δηλάδη μια συνεχόμενη έκπληξη στην σωτηριώδη πορεία μας προς την πραγματική Ελευθερία που είναι η ίδια η Ευτυχία που τόσο μας λείπει στις μέρες μας σε μικρούς και μεγάλους.
όμως ΕΚΕΙ λοιπόν που θέλουν να σαλτάρουν τόσες ψυχές (όχι στην τρέλα ή την άβυσσο ) αλλά στο χώρο αυτό της Εκκλησίας που ενεργούν άρρητα Μεγάλα ΜΥΣΤΗΡΙΑ ο πονηρός και τα όργανα του (ακόμα και στον εκκλησιατικό χώρο μέσω σκανδάλων) κάθεται στην κουπαστή και ρίχνει πάλι στην θάλασσα τις ψυχές....
Ίσως όλα αυτά να συνέβαιναν και σε άλλες ιστορικές περιόδους αλλά στις μέρες μας η ποικιλομορφία και η δαιμονική πολυχρωμία κορυφώνεται...και τούτο συμβαίνει όχι γιατί ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ μας λογίζει για χαμένους, αλλά θέλει να δει αν το αυτεξούσιο μας αντέχει για να φτάσουμε όχι στην μετριότητα, αλλά στην αγιοτήτα γιατί αγίους μας θέλει.
μη φοβού, μόνο πίστευε και σώζεσαι
μη φοβού, μόνο δες τι εστί αγιότητα και σώζεσαι
φρόντισε ο ΦΙΛΑΝΡΩΠΟΣ να μας δώσει από πριν Δώρα του, ανθρώπινα βιώματα , συναξάρια άγια για να δούμε ..
μας έδωσε το Συναξάρι της Ζωής , του Έργου και της Διδασκαλίας του εορτάζοντος ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ του Πενταπόλεως του Θαυματουργού, ενός ΑΓΙΟΥ που από μόνος του είναι μια Θεολογική Σχολή και ένα Πανεπιστήμιο Αγιότητας μέσα από άρρητα Μυστήρια που τα ακουμπάς και αισθάνεσαι την πραγματική ΑΓΑΠΗ που γεμίζει την Δημιουργία του Σύμπαντος Κόσμου.
Όταν ένας τέτοιος ΑΓΙΟΣ έχει εμφανιστεί σε χιλιάδες ανθρώπους προστρέχοντας εις την βοήθεια τους, δεν μιλάμε απλώς για ένα ΘΑΥΜΑ, αλλά για ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΩΡΟ.
'Όταν ένας τέτοιος ΑΓΙΟΣ ταπεινά γράφει για την πορεία του Ελληνικού 'Εθνους ότι οι Ελλήνες είναι προορισμένοι να είναι εσάει αίωνιοι διδάσκαλοι της ανθρωπότητας , τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα Άγιο αλλά και για ένα ΠΡΟΦΗΤΗ.
Λοιπόν αδελφοί δεν υπάρχουν πραγματικά αδιέξοδα, αλλά εικονικά λίγο πιο έντονα στις μέρες μας γιατί πρωταγωνιστεί η τεχνολογία του πονηρού σαν δήθεν μυστήριο.
Λοιπόν αδελφοί όσοι δαίμονες - πειρασμοί - αιρετικές απόψεις κάθονται στην κουπάστη του σκάφους της Εκκλησίας μας εμείς πρέπει να σαλταίρνουμε μέσα σε αυτό και να δίνουμε την Καλή Ομολογία, βλέποντας στα μάτια τον μοναδικό αιώνιο Καραβοκύρη του , τον γλυκύτατο μας ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΥΓ σας κούρασα αδελφοί αλλά πως μπορούσα να εκφράσω και εγώ ο αμαρτωλός την αιώνια ευγνωμοσύνη μου προς τον ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ που πολλά χρόνια πριν μας είπε ολοζώντανα: "όταν έχεις πρόβλημα να έρχεσαι σε εμένα"
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026
εκεί που ο Μανταμαδιώτης τους απελευθέρωσε ανήμερα της γιορτής του...(που έφτασε η οργή του κόσμου;)
Με καθυστέρηση ξεκίνησε η παρέλαση στη Μυτιλήνη για την απελευθέρωση της πόλης, κτηνοτρόφοι ανέβηκαν στην εξέδρα των επισήμων
"κατέβασε την ΡΟΜΦΑΙΑ του και τον έκοψε" πραγματικό περιστατικό
Ήταν κάπου το 2003 και μοναχός μας εκμυστηρεύτηκε το παρακάτω :
Κάποιος συγγενής του τον κατά- συκοφάντησε μαζί με άλλους δύο συγγενείς του λέγοντας ασύστολα ψευδή εναντίον του
Μας είπε ο μοναχός
- έκανα υπομονή και προσευχή να τους φωτίσει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ
- κάθε βράδυ μπροστά στο αναμμένο κανδήλι στην μεγάλη εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ παρακαλούσα όχι για την εις βάρος μου συκοφαντία, αλλά να ειρηνεύσει Θεός τους συκοφάντες μου.
- αυτοί όμως γινόταν χειρότεροι και πλέον επικίνδυνοι.
- ο Γέροντας μου με πρότεινε τώρα να κάνω Σιωπή και να λέω αδιάλειπτα την ΕΥΧΗ .
- Πέρασε κάμποσος καιρός έτσι .
- ένα βράδυ την ώρα της προσευχής στο εικόνισμα του Ταξιάρχη Μιχαήλ άκουσα ένα θρόισμα , σαν να πετούσε δίπλα μου ένα τεράστιο πουλί.
- ανατρίχιασα με την όψη της εικόνας που ζωντάνεψε και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έφερε την ΡΟΜΦΑΙΑ του στον αέρα, τσυτόχρονα έβλεπα ένα εκ των τριών συκοφαντών μου να τον χτυπά στην μέση με την Σπάθα του.
- είχα μείνει άναυδος και έκλεισα τα μάτια τρομάζοντας.
- όταν τα άνοιξα είδα τον Αρχάγγελο να μου χαμογελάει.
- το εξομολογήθηκα στον Γέροντα μου και αυτός μου είπε " υπομονή και κάτι ετοιμάζει ο Αρχάγγελος"
- έκανα τώρα μεγαλύτερη υπομονή γιατί οι συκοφάντες μου γινόταν ανελέητοι και πιο επικίνδυνοι.
- πέρασε ένας χρόνος , αλλά στο μυαλό και στα αυτιά μου έρχονταν αυτό το μεγαλοπρεπές φτερούγισμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ , όταν μια μέρα έμαθα ότι τον βασικό συκοφάντη μου τον πήγαν στο Νοσοκομείο με πόνο στην μέση , όπου και κατέληξε.
- έπεσα στα γόνατα γιατί λυπήθηκα σφόδρα για την ψυχή του συγγενή.
- δυστυχώς μέσα στον ίδιο χρόνο έφυγαν και οι άλλοι δύο συκοφάντες μου αν και νέοι .
- στα αυτιά μου τώρα ερχόταν το θρόισμα των Αρχαγγελικών φτερούγων, αλλά και το θρόισμα της ΡΟΜΦΑΙΑΣ του όταν την ανεβοκατέβαζε.
- δεν είναι παίξε γέλασε να έχεις απέναντι σου τον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Μέγα Ταξιάρχη
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
"Ο Μιχαήλ Αρχάγγελος θεωρήθηκε από τους Ιουδαίους Προστάτης του Ισραήλ, από τους Χριστιανούς Προστάτης του Νέου Ισραήλ, δηλαδή της Εκκλησίας του Χριστού και στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Προστάτης του Αυτοκράτορα και ταυτόχρονα Προστάτης του βυζαντινού στρατού ως Αρχιστράτηγος των ουρανίων στρατιών, των αγγέλων." Πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΣΤΩΜΕΝ καλώς Ελλάδα
"-Τέλος τὰ βασίλεια. Πόλεμοι... ἀνησυχίαι, σφαγαί, καταστροφαί. Κυρίαρχος ὁ φόβος.-Ὁ φόβος... " είπε ο ασκητής στον ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ και έβλεπε τις ημέρες μας πριν 100 χρόνια
ΠΗΓΗ ΘΗΒΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
Ἀποφεύγοντας λοιπὸν νὰ παρασταθοῦμε καὶ παρακολουθήσουμε εἴτε γενικά, εἴτε μὲ λεπτομέρειες τὴν παραμονή του στὴ χερσόνησο τοῦ Ἄθω, τὴν καταγεμάτη διδαχή, συγκίνηση καὶ δέος, θὰ βρεθοῦμε κοντὰ σὲ μία ἐπίσκεψη ποὺ ἔκανε μιὰ ἀπὸ κεῖνες τὶς ἡμέρες στὰ Καυσοκαλύβια, στὴ δροσερὴ Κερασιὰ κι ἀπὸ ἐκεῖ στὰ Κατουνάκια, στὸ Ἡσυχαστήριο τῶν ζωγράφων Δανιηλαίων, στὴν ἀκροτοπιά, πού, ὅπως λένε, ψέλνουν ἀγγελικά. Ἦταν μία ταλαιπωρία, γιὰ νὰ φθάσει ὡς ἐκεῖ. Ἀλλὰ ὑπερνικήθηκε ἀπὸ τὸν ἔρωτα ποὺ ἔνοιθε γιὰ βυζαντινὲς μελῳδίες, γιὰ κατανυκτικοὺς ὕμνους στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο.
Στὰ Κατουνάκια οἱ περίφημοι ζωγράφοι Δανιηλαῖοι ἀπὸ ἀδελφὸ σὲ ἀδελφὸ φύλαγαν τὸ θησαυρὸ τοῦ ἀρχαίου μέλους, ἰσοκρατοῦσαν καὶ ἔμελπαν τὴν ὑμνολογία χρωματίζοντας τὸ λόγο σὰν ἄγγελοι. Κάτι τὸ ἀσύλληπτο, τὸ «ῥαντίζον τὴν ψυχὴν θεϊκὴν δρόσον καὶ ἀγαλλίασιν». Στὸ Ἡσυχαστήριό τους, περίφημο γιὰ τὴν Ἀβραμιαία φιλοξενία του, ἐμόναζαν καὶ τότε κάπου δώδεκα ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι ζοῦσαν μεταξύ τους μὲ ἄκρα ὑπακοή, ἁπλότητα καὶ ἀγάπη. Ἐκτελοῦσαν τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες μὲ τέτοια κατάνυξη, ποὺ ὁ ἐπισκέπτης λησμονοῦσε τὰ πάντα, αἰθεροπιανόταν, ξέφευγε ἀπὸ τὴ χοϊκὴ οὐσία καὶ ἐπιθυμοῦσε νὰ μὴ σαλέψει ποτὲ ἀπὸ κεῖ. Κάπου δέκα λεπτὰ τῆς ὥρας πορεία, κάτω ἀπὸ τὸ Ἡσυχαστήριό τους, ἦταν τὸ φρικτὸ Καρούλι, ἕνας ἀπόκρημνος βράχος πάνω ἀπὸ ἑκατὸ μέτρα, ὅπου κάτω χαμηλὰ στὶς ἀκριές του βρεχόταν ἀπὸ τὸ μανιασμένο κῦμα.
Οἱ Δανιηλαῖοι δὲν εἶχαν εἰδοποιηθεῖ γιὰ τὴν ἐπίσκεψή του, δὲν ἤξεραν ποιὸς εἶναι. Παρουσιάστηκε μὲ καλογερικὸ σκοῦφο, μὲ τὰ παλαιὰ ράσα ποὺ χρησιμοποιοῦσε στὴν καλλιέργεια τῶν λουλουδιῶν τοῦ κήπου τῆς Ῥιζαρείου, μὲ χοντρὲς καλογερίστικες ἀρβύλες. Εἶπε πὼς ἦταν ἕνας μοναχὸς ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Τὸν ὑποδέχθηκαν ὅμως ὅπως πάντα μὲ ἐγκαρδιότητα, μὲ Ἀβραμιαία, ὅπως εἴπαμε, καλοσύνη καί, ἀφοῦ τὸν ἐκέρασαν νωπὰ σῦκα, φουντούκια μὲ ἀγριόμελο, εὐχαριστήθηκαν ποὺ θὰ ἔμενε μερικὲς μέρες κοντά τους νὰ παρακολουθήσει τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες.
Ἀλλὰ τὰ λίγα λόγια του, περίεργο, εἶχαν οὐσία, τόξευαν ἀκτῖνες «Θείου Φωτός!». Ὅπου καθὼς σὲ μιὰ στιγμὴ ὕστερα ἀπὸ τὶς πρῶτες περοποιήσεις σιγοπερπατοῦσαν μὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς Δανιηλαίους, τὸν πέμπτο της συντροφιᾶς, κατευθυνόμενοι πρὸς τὸ φοβερὸ βράχο τοῦ Καρουλίου, συναπαντοῦν ἕναν ἄγνωστο «περίεργο» ἐρημίτη, μελαμψό, μὲ καταμπαλωμένο κίτρινο ράσο, λιπόσαρκο, μὲ δύο μεγάλα μάτια ποὺ σὲ καθήλωναν...
-Εὐλογεῖτε...ψιθύρισε ὁ Νεκτάριος. Κι ἀπόμεινε ἐκστατικός.
-Ὁ Κύριος, ἀποκρίθηκε αὐτός. Καὶ μονομιᾶς ἔκανε παρατήρηση στὸν ἀδελφὸ Δανιήλ.
-Πῶς προπορεύεσθε, ἀδελφέ, ἀπὸ τὸν Πενταπόλεως, τὸν πρὸ πολλοῦ ἐνταχθέντα μεταξὺ τῶν ἁγίων ἱεραρχῶν;
Σὰ νὰ τοὺς κόπηκε ἡ ἀναπνοή. Ὁ Δανιὴλ ἀπόμεινε νὰ κυττάζει χαῦνος. Ἐκεῖνος ἐκύτταζε τὰ μάτια τοῦ ἐρημίτη καὶ σώπαινε. Ἡ καρδιά του γοργοκτυποῦσε. Εἶχε λοιπὸν δίπλα του μίαν ἄγνωστη ἀγωνιστικὴ ψυχή, εὐλογημένη μὲ τὸ ποορατικὸ χάρισμα; Ἄθελά του δάκρυσε.
-Ὑπερευλογημένο τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας, ἀδελφέ, ψιθύρισαν τὰ χείλη του. Μὴν ἀναφέρετέ τι διὰ τὸν ταπεινὸν δοῦλον του. Παρακαλῶ... παρακαλῶ, δεχθεῖτε... τὸν ἀσπασμόν μου. Κι ἐπλησίασε κι ἔσκυψε νὰ φιλήσει τὸ ῥοζιασμένο χέρι τοῦ ἐρημίτη.
Ἐκεῖνος τραβήχθηκε μὲ φόβο. Καὶ σκύβοντας μὲ τὴ σειρά του νὰ φιλήσει τὸ χέρι τοῦ ἐπισκέπτη, βρέθηκαν οἱ δύο πρόσωπο μὲ πρόσωπο. Ἀντάλλαξαν ἐγκάρδιο ἀσπασμό.
-Χθὲς οἱ δαίμονες φρύαξαν... ψιθύρισαν τὰ χείλη τοῦ ἀσκητῆ. Μεταβλήθησαν σὲ σμῆνος μεγάλων κωνώπων, μὲ ἔπληττον καὶ προσπαθοῦσαν νὰ μὲ ἀφήσουν χάμου ἀναίσθητον. Πλὴν ὅμως δὲν ἴσχυσαν εἰς τὸ σημεῖον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Εἰς δὲ τὴν φράσιν «Ἀναστήτω ὁ θεὸς καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ Αὐτοῦ», ἐξηφανίσθησαν.
-Διατί;
-Διότι θὰ μοῦ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ γνωρίσω ἕναν φοβερὸ διώκτην των. Τί νέα ἀπὸ τὸν κόσμο;
-Τί νέα... Πόλεμοι, ἀτασθαλίαι, ζυμώσεις καί...
-Καταλαμβάνω, συμπλήρωσε ὁ ἐρημίτης. Κομπασμός, ὑπερηφάνεια, νοησιαρχία.
Ἀκολούθησε σιγή.
Στὸ μεταξὺ ὁ ἀδελφὸς Δανιὴλ παρατηροῦσε μὲ ἔκσταση τὸν ἀπρόσμενο ἐκεῖνο ἐπισκέπτη, ποὺ ἦταν Ἐπίσκοπος, καὶ προσπαθοῦσε μὲ λόγια συντριβῆς νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν παράλειψη προσφορᾶς τοῦ ἀνάλογου σεβασμοῦ.
-Σᾶς ἀντιλαμβάνομαι, Σεβασμιώτατε, ἐπίασε νὰ λέει ὁ ἀσκητής. Νοσταλγεῖτε τὴν μόνωσιν. Ἀλλ᾿ ἐφόσον θεωρήσατε καθῆκον νὰ ὑπηρετήσετε αὐτοπροσώπως τὸν λαόν, ἐφόσον ὑπελογίσατε τοὺς συνανθρώπους καὶ τοὺς ἀγαπήσατε ἐκ μέσης καρδίας... Θἄρθει καὶ ἡ μόνωσις.
Τὸν κύτταξε πάλι στὰ μάτια καὶ ξαναδάκρυσε.
-Τί φρονεῖτε διὰ τὸν εἰκοστὸν αἰῶνα ποὺ ἔρχεται; σιγορώτησε.
Ὁ ἐρημίτης δὲν ἀποκρίθηκε ἀμέσως. Σήκωσε τὸ βλέμμα ψηλά, πῆρε βαθειὰ ἀναπνοὴ καὶ εἶπε:
-Τέλος τὰ βασίλεια. Πόλεμοι... ἀνησυχίαι, σφαγαί, καταστροφαί. Κυρίαρχος ὁ φόβος.
-Ὁ φόβος... ἐπαναλαβαν τὰ χείλη τοῦ Δανιήλ.
Δὲν εἶπαν ἄλλο τίποτα. Προχώρησαν καὶ οἱ τρεῖς γιὰ τὸ φοβερὸ βράχο...
dimitriosmamoglou
- Κωστή εμείς δεν έχουμε. Ο Θεός όμως πάντα έχει και πρόσεχε...
Κάποτε επισκέφτηκε κάποιος τον Άγιο Νεκτάριο και του είπε:
- Σεβασμιότατε, χρωστώ 25 δραχμές (πολλά λεφτά για την εποχή εκείνη).
Αύριο το γραμμάτιο λήγει και πάω χαμένος...
Δεκάρα δεν έχω και σε παρακαλώ να με βοηθήσεις.
Ο Άγιος Νεκτάριος καλεί τον ταμία του και του λέει:
- Κωστή, δώσε 25 δραχμές στον άνθρωπο.
Και φωνάζει από μέσα ο Κωστής στον Άγιο και του λέει:
- Δεν έχουμε Σεβασμιότατε.
- Για κοίταξε Κωστή, γιατί είναι ανάγκη...
- Σεβασμιότατε το ταμείο έχει όλο και όλο 25 δραχμές και είμαστε στην αρχή του μήνα. Πώς θα βγάλουμε το μήνα;
- Δώσε Κωστή και έχει ο Θεός...
Ο Κωστής μουρμουρίζοντας έδωσε τις 25 δραχμές και ο ξένος έφυγε.
Δεν είχε όμως περάσει αρκετή ώρα και έρχεται μια ειδοποίηση από την Αρχιεπισκοπή που έλεγε τα εξής:
«Παρακαλείτε ο Πενταπόλεως Νεκτάριος το απόγευμα της ιδίας ημέρας να τελέσει γάμο (πλουσιοτάτης της εποχής εκείνης οικογενείας), έχοντας μαζί τους 4 φοιτητές της Ριζαρείου Σχολής για να ψάλλουν Βυζαντινά, καθότι ο Αρχιεπίσκοπος ασθένησε εκτάκτως».
Πράγματι ο Άγιος Νεκτάριος έκανε τη στέψη και το αποτέλεσμα ήταν, αφού τους περιποιήθηκαν, τόσο τον Άγιο όσο και τους ψάλτες και στο τέλος, τους πρόσφεραν από έναν φάκελλο.
Άνοιξαν οι 4 φοιτητές τους φακέλλους τους και βρήκε ο καθένας τους από 20 δραχμές μέσα δηλ. σύνολο 80 δραχμές.
Άνοιξε και ο Άγιος Νεκτάριος το φάκελλό του και βρήκε μέσα 100 δραχμές. Έλαβαν λοιπόν συνολικά 180 δραχμές, οι οποίες παραδόθηκαν στον Κωστή, στον ταμία, ο οποίος κατ' ομολογία του ιδίου κατεπλάγη και ουδέποτε πλέον εξέφερε γνώμη στις εντολές του Αγίου Νεκταρίου.
Ο Άγιος Νεκτάριος έκανε επί τη ευκαιρία έκανε ένα σοβαρό μάθημα, λέγοντας επιγραμματικώς στον Κωστή:
- Κωστή εμείς δεν έχουμε.
Ο Θεός όμως πάντα έχει και πρόσεχε...
Αυτά είναι και για εμάς, που πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό...
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)
ΠΗΓΗ http://agiosioannisprodromos.blogspot.com/
Ἄγγελοι περνοῦσαν µπροστὰ ἀπὸ τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας! Ἀπὸ τὴν µιὰ µεριὰ τῆς σπηλιᾶς ἔµπαιναν, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη ἔβγαιναν. Τὶ ὀµορφιά!
Ἡ ὡραιότητα τῶν Ἀγγέλων δὲν περιγράφεται
«Τὶ ὀμορφιὰ ἦταν αὐτή, Θεέ μου!»
Γύρω στὸ 1960-62 εἶχα γνωρίσει στὸ Ἅγιον Ὄρος ἕναν Ἀσκητὴ ἀπὸ τὴν Καψάλα, τὸν πατέρα Θεόφιλο, ὁ ὁποῖος µεταξὺ τῶν ἄλλων µοῦ διηγήθηκε κάποια πράγµατα γύρω ἀπὸ τὴν ζωὴ ἑνὸς Ἐρηµίτου, τοῦ Γέροντος Χαραλάµπους τοῦ «κοµποσχοινᾶ», ὁ ὁποῖος τὰ τελευταῖα πέντε χρόνια τῆς ζωῆς του τὰ ἔζησε στὴν ἄγρια περιοχὴ τῆς Καψάλας. Ἐλέγετο δὲ «κοµποσχοινάς», διότι σὰν ἐργόχειρο καὶ διακόνηµά του εἶχε τὸ νὰ πλέκη κοµποσχοίνια.
* * *
Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Γερµανικῆς Κατοχῆς ἦταν στὴν Ἀθήνα ὁ ΓεροΧαράλαµπος καὶ τότε γνώρισε µία γριούλα Μοναχή, ὀνόµατι Μακαρία, Μικρασιάτισσα, ποὺ καλογέρευε µόνη της σ’ ἕνα µικρὸ ἀπέριττο φτωχικὸ σπιτάκι. Ἦταν σωστὸς ἐπίγειος ἄγγελος.
« Ἀξιώθηκα µὲ τὴν εὐχή της», ἔλεγε, «νὰ δῶ καὶ ἐγὼ ὁ ἄθλιος οὐράνιους Ἀγγέλους. Αὐτὴ ἡ Γερόντισσα εἶχε µία Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γλυκοφιλούσας, πολὺ θαυµατουργή, ποὺ τὴν εἶχε φέρει ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία. Κάποια µέρα, τότε, στὴν Κατοχή, µὲ πῆγε σὲ µία σπηλιὰ στὰ βουνὰ τῆς Πεντέλης, ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, γιὰ νὰ κάνουµε τριήµερη νηστεία, ἀγρυπνία καὶ προσευχὴ γιὰ τὴν πεῖνα, τὴν γύµνια, τὰ βασανιστήρια τῆς Γκεστάπο, τοὺς τόσους σκοτωµοὺς καὶ γιὰ ὅσους ὑπέφεραν ἀπὸ τὶς πολλὲς κακουχίες. Τὴν ἡµέρα εἴχαµε ἀναµμένο ἕνα κανδηλάκι µπροστὰ στὸ Ἅγιο Εἰκόνισµα τῆς Παναγίας. Τὴ νύχτα ὅµως τὸ σβήναµε, γιὰ νὰ µὴ γίνουµε ἀντιληπτοὶ ἀπὸ τοὺς Γερµανούς.
Τὴν δεύτερη ὅµως νύχτα ἐντελῶς ξαφνικὰ ἕνα ἀστραφτερὸ οὐράνιο τόξο κύκλωσε τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας. Λάµψι καὶ ἀκτινοβολία, ἄλλο πρᾶγµα…, ἔξω ἀπὸ τὸν γήϊνο κόσµο ποὺ ζοῦµε. Δὲν ἄντεξα, ἔπεσα κάτω καὶ ἄρχισα ἀµέτρητες στρωτὲς µετάνοιες…, δὲν ξέρω πόσες. Κατάκοπος ἀκούµπησα στὸν βράχο τῆς σπηλιᾶς καὶ µὲ κλειστὰ τὰ µάτια ἄρχισα νὰ λέγω συνεχῶς τὴν “Εὐχὴ”: “Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν µε”. Σὲ λίγο µὲ φωνάζει ἡ Μοναχὴ καί, ἀνοίγοντας τὰ µάτια µου, ἀντίκρυσα ἔκπληκτος ὑπερουράνιες ὑπάρξεις. Ἄγγελοι περνοῦσαν µπροστὰ ἀπὸ τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας! Ἀπὸ τὴν µιὰ µεριὰ τῆς σπηλιᾶς ἔµπαιναν, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη ἔβγαιναν. Τὶ ὀµορφιά! Ἡ δὲ ὡραιότητα τῶν Ἀγγέλων δὲν περιγράφεται… Τὰ πρόσωπά τους ὁλόλαµπρα, ὁ χιτώνας τους φωτεινός, τὰ µαλλάκια τους ὄµορφα ριγµένα πρὸς τὰ πίσω, οἱ φτεροῦγες τους ἀνοικτές! Μόλις δὲ ἔφθαναν στὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας, µάζευαν τὶς φτεροῦγες τους, σταύρωναν τὰ χέρια τους καὶ προσκυνοῦσαν τὴν Θεοτόκο!
Ἔκλεισα τὰ µάτια, γιατὶ δὲν θεωροῦσα τὸν ἑαυτό µου ἄξιο καὶ ἱκανὸ νὰ βλέπω Ἀγγέλους. Ἔµοιαζαν ὅλοι τους. Ἐλάχιστα διέφεραν, ἁπλῶς καὶ µόνο γιὰ νὰ δείχνουν ὅτι εἶναι διαφορετικὰ πρόσωπα ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλο, ἐνῶ ἦσαν κατὰ πάντα ἴδιοι. Δὲν σκέφθηκα νὰ παρακαλέσω ἐκείνη τὴν ὥρα τὴν Παναγία νὰ δώση εὐλογία γιὰ νὰ µοῦ ποῦν τὰ ὀνόµατά τους! Ἐκείνη τὴν ὥρα δὲν σκέπτεσαι τὸ παραµικρό. Μόνο κοιτάζεις καὶ χαίρεσαι, ἀπορεῖς, θαυµάζεις… Νοιώθεις ἀπέραντη εὐτυχία. Ὁ φόβος ἐξαφανίζεται.
Πέρασαν καὶ Ἀρχάγγελοι, οἱ ὁποῖοι ξεχώριζαν λιγάκι ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους γιατὶ εἶχαν κάτι ρίγες πάνω στὸ ἔνδυµά τους.
– Θεέ µου καὶ Κύριέ µου, ἀνεφώνησα, ὄντως Σοῦ ὑπεραξίζει νὰ περιβάλλουν τὸν Οὐράνιο Θρόνο Σου τέτοιες ἐξαίσιες ἀκτινοβολοῦσες οὐράνιες ὑπάρξεις! Ὡς θαυµαστὰ τὰ ἔργα Σου, Κύριε, οὐράνια καὶ ἐπίγεια!… Τὶ ὀµορφιὰ ἦταν αὐτή, Θεέ µου! Τὶ ὀµορφιά! Τὶ κάλλος! Τὶ θεία εὐφροσύνη ἀπὸ τὴν ἄφατη ἐκείνη ὡραιότητα τῶν Ἀγγέλων!…».
(*) Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστοπούλου, Οἱ Ἀναβαθµοὶ στὴν ἐν Χριστῷ πορεία, σελ. 120-124, Πειραιὰς 2011
[Ο Γέροντας Χαράλαμπος ο Κομποσχοινάς (εκ Βρυούλων Μ. Ασίας, 1914 – 18-2-1998), έγινε μοναχός στο Καλύβι της Παναγίας Καζάνσκας στην Καψάλα.
Στό τέλος της ζωής του γηροκομήθηκε στην Μονή Σταυρονικήτα, από όπου και ανεχώρησε γιά τον ουρανό το 1998.]
Πηγή Αφροδίτη Καστάνη ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
Κάθε βράδυ ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ περνάει από το σπίτι του στην Σηλυβρία της Αν. Θράκης "μετρώντας τέλος χρόνου" για αυτούς που τα ρήμαξαν όλα.
«Ναι, αυτός έρχεται κάθε βράδυ
και κάθεται εδώ στην πέτρα».
... Και όσα και να λένε οι μεγάλοι,
οι πολιτικοί και οι ισχυροί,
εκείνα τα μέρη θα είναι
εις αιώνας αιώνων Χριστιανικά.
Όταν επήγε ο Γέροντάς μου, ο Μητροπολίτης Ύδρας Ιερόθεος, εις την Σηλυβρία, εις την πατρίδα του Αγίου Νεκταρίου, να βρει κάτι από τον τόπο, από το σπίτι όπου γεννήθηκε αυτός ο μεγάλος θαυματουργός Άγιος του αιώνα μας, έψαχνε, έψαχνε μήπως βρει κάποιο στοιχείο.
Δυστυχώς, τόσο πολιτισμό έχουν, που τα κατέστρεψαν όλα, τα εξαφάνισαν όλα, τα εξερίζωσαν όλα και σιγά, σιγά, με πολλή υπομονή και ταπείνωση, έμαθε ο ευλογημένος πού ήταν το σπίτι του Αγίου και πήγε να προσκυνήσει στον τόπο.
Οι Άγιοι έχουν χάρη, είναι θεοφόροι και γίνονται και οι τόποι τους αγιοβάδιστοι, αγιάζονται και τα δέντρα, και οι πέτρες.
Έψαχνε, λοιπόν, ο Ιερόθεος Ύδρας
και του είπε ένας γέρος εκεί Τούρκος:
«Παππούλη, εδώ έρχεται το βράδυ και κάθεται ένας γέρος παπάς …»
«Πώς είναι, παιδί μου;»
ρώτησε ο Δεσπότης
και ο Τούρκος τού τον περιέγραψε.
Τότε έβγαλε από την τσέπη του την εικόνα του Αγίου, του πολιούχου της Μητροπόλεώς του,
και του την έδειξε:
«Ναι, αυτός έρχεται κάθε βράδυ
και κάθεται εδώ στην πέτρα».
Και έσκυψε ο Μητροπολίτης και προσκύνησε την πέτρα, διότι δεν αφήνουν οι Άγιοι τον τόπο τους, επιβλέπουν, σκέπουν, φρουρούν και ευλογούν.
Μακαριστος π. Γεράσιμος Φωκάς
Μητροπολιτης Κεφαλληνίνων
από τον φίλο Πέτρο Πάπαγεωργίου
ΣΗΜΕΙΩΣΗ - ο Ιεράρχης αυτός ο πρώην Ιερόθεος Ύδρας ήταν μια χαρισματική μορφή της Εκκλησίας της Ελλάδος .
Σε αυτόν οφείλουμε την ανέγερση του περικαλλούς Ιερού Ναού του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ στην Αίγινα όπου και εκεί βρίσκεται το μνήμα του Θυμόμαστε Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία μαζί του και πως έψελνε το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ λες και κουβαλούσε όλη την ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ πάνω του.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας.
άραγε θα τολμήσουν οι απέναντι "να επισκεφτούν" τα ΝΕΝΗΤΑ της Χίου βράδυ προς το ξημέρωμα ;
Η συγκλονιστική ιστορία του:
Η Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στα Νένητα ιδρύθηκε το 1305 προς τιμή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το 1306 μετονομάσθηκε σε «Μονή Ταξιαρχών» ύστερα από θαυματουργή εύρεση της Εικόνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Η παράδοση λέει ότι στα 1306 σε κάποιο μοναστήρι της Πελοποννήσου ένας ιερομόναχος με το όνομα Παρθένιος είδε στον ύπνο του τον Αρχιστράτηγο Μιχαήλ και τον πρόσταξε να φτιάξει την εικόνα του όπως ακριβώς τον είδε και να την στείλει στο μοναστήρι στα Νένητα της Χίου(3). Ο Γέροντας ρώτησε με απορία με ποιό τρόπο να στείλει την εικόνα στην Χίο. Ο Άρχων Μιχαήλ του είπε ότι μόλις την τελειώσει να γράψει στο πίσω μέρος της εικόνας το όνομά του και να την ρίξει στην θάλασσα και μόνη της θα πάει στον προορισμό της. Έτσι ο Γέροντας έφτιαξε την εικόνα όπως είδε τον Αρχάγγελο με εντυπωσιακές διαστάσεις ένα μέτρο και ογδόντα πόντους ύψος και ένα μέτρο και είκοσι πόντους πλάτος και την έριξε στην θάλασσα.
Στα Θυμιανά στην περιοχή του Μέγα Λιμνιώνα , μια μέρα ο παπάς του χωριού είδε μία λάμψη στην θάλασσα και πηγαίνοντας να δει τη είναι βρήκε την εικόνα του Αρχάγγελου. Ευχαριστώντας τον Θεό που τον αξίωσε να δει αυτό το θαύμα πήγε και ανακοίνωσε την έβρεσει της εικόνας στους συχωριανούς του(4). Αυτοί πήραν την εικόνα και το θεώρησαν ως καλό σημάδι για το χωριό τους μιας και την περίοδο αυτήν έχτιζαν στο χωριό μια καινούργια εκκλησία και αποφάσισαν ότι η εκκλησία θα πρέπει να αφιερωθεί στον ταξιάρχη μιας και η εύρεση της εικόνας ήταν θεϊκό σημάδι.
Το βράδυ όμως ο αρχιμάστορας είδε στον ύπνο του τον Ταξιάρχη και του είπε ότι πρέπει να τον πάνε στην μονή στα Νένητα. Ο αρχιμάστορας δεν έδωσε βάση στο όνειρο και την επόμενη το βράδυ τον ξαναείδε και του είπε πάλη ότι έχει έρθει για να πάει στην μονή στα Νένητα . Ο αρχιμάστορας τότε τρομοκρατημένος το ανέφερε στους Θημιανούσους αλλά αυτή μη θέλοντας να αποχωριστούν και την μεγαλόπρεπη εικόνα του αγίου δεν τον άκουσαν. Το επόμενο όμως βράδυ ο αρχιμάστορας είδε πάλη τον Ταξιάρχη στον ύπνο του αλλά αυτήν την φορά ήταν πολύ αγριεμένος και απείλησε τον αρχιμάστορα και τους Θημιανούσους που τον παρακούν και ότι θα τους τιμωρήσει αν δεν εκτελέσουν την εντολή του. Το πρωί της άλλης μέρας και κατά την διάρκεια που ο αρχιμάστορας ανέβαινε στην σκαλωσιά, κάτι τον έσπρωξε και τον έριξε κάτω, αλλά χωρίς να πάθει περαιτέρω κακό. Βλέποντας αυτό αμέσως ,έντρομος, ο αρχιμάστορας και οι Θυμιανούσοι αποφάσισαν ,για να είναι και σίγουροι μην πάθουν μεγαλύτερο κακό, να εκτελέσουν την εντολή του Ταξιάρχη και έτσι με πομπή ξεκίνησαν να φέρουν την εικόνα του Αγίου στα Νένητα.
Το ίδιο βράδυ στην μονή η Ηγουμένη είδε στον ύπνο της ότι την επομένη θα έρθει στην μονή κάποιος αξιωματούχος να τους επισπευτεί και γι αυτό θα πρέπει να ετοιμαστούν αυτές και η μονή να τον υποδεχτούν .Η γερόντισσα αφού ανακοίνωσε στης μοναχές τη άκουσε προετοίμασαν το μοναστήρι και βγήκαν στον δρόμο και περίμεναν την άφιξη του αξιωματούχου μην γνωρίζοντας όμως ούτε ποιός είναι ούτε τι είδους αξιωματούχος θα τους επισκεφτεί. Όταν όμως είδαν την πομπή και την εικόνα να έρχονται κατάλαβαν ότι το όνειρο ήταν για τον Αρχιστράτηγο των Αγγέλων. Με ψαλμούς και με όλη την μεγαλοπρέπεια πήραν την εικόνα και την τοποθέτησαν στο καθολικό στα αριστερά του τέμπλου, σύμφωνα με τους κανόνες που υπάρχουν για την τοποθέτησης των εικόνων μέσα στον ναό.
Το βράδυ όμως ακούστηκε ένας μεγάλος θόρυβος μέσα στον ναό και μπαίνοντας μέσα οι μοναχές να δουν από πού προέρχεται και τη συμβαίνει αντίκρισαν την εικόνα του ταξιάρχη να βρίσκεται στα δεξιά της Ωραίας Πύλης στην θέση που μπαίνει η εικόνα της Παναγίας. Οι καλόγριες δεν τόλμησαν να αλλάξουν θέση στην εικόνα και μόνο όταν μετά από καιρό κάποιος Δεσπότης επισκέφτηκε την μονή και είδε αυτήν την παραβίαση του κανόνα και μη πιστεύοντας τις μοναχές, τις πρόσταξε να τοποθετήσουν την εικόνα στην κανονική του θέση και να την δέσουν στον τοίχο ώστε να μην μπορεί να μετακινηθεί. Τότε μπήκε στον ναό ένας αγγελιοφόρος και παρέδωσε ένα μήνυμα στον δεσπότη, ο οποίος αμέσως ο Δέσποτας έπεσε στην εικόνα και άρχισε να κλαίει και να παρακαλάει τον Ταξιάρχη να τον συχωρέσει που ήθελε να τον βγάλει από την θέση του και τώρα αυτός έχανε την δική του.
Έτσι η εικόνα πήγε πάλι στην θέση της Παναγίας και από τότε δεν τόλμησε κανένας να την μετακομίσει μέχρι και σήμερα.
Πηγη ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Ανήμερα της εορτής του ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ολοζώντανος παρουσιάζεται στο ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ Νοσοκομείο των Αθηνών και παραλαμβάνει την ψυχή του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ. Ήταν 8 Νοεμβρίου 1920 το βράδυ
Ένα μεγάλο ΑΓΙΟ σαν τον ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ τον Επίσκοπο Πενταπόλεως τον Θαυματουργό , τον παραλαμβάνουν Αρχαγγελικές Δυνάμεις τιμητικά για να τον παρουσιάσουν ενώπιον του θρόνου της ΔΟΞΗΣ του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ.
8 Νοεμβρίου του 1920 και είχε σουρουπώσει για τα καλά , η εκκλησία μας εόρτασε την Σύναξη των ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ και είχε ήδη τελειώσει ο μεθεόρτιος πανηγυρικός εσπερινός για την εορτή των Ταξιαρχών στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΣΩΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΑΚΗ.
Λίγο πιο κάτω στο Αρεταίειο Νοσοκομείο των Αθηνών επί της λεωφόρου Βασ. Σοφίας νοσηλευόταν εδώ και δύο μήνες ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ με σοβαρότατη ουρολογική πάθηση.
Το Αρεταίειο Νοσοκομείο βρισκόταν λίγο πιο πέρα από την Σχολή της Ριζαρείου, όπου ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ έσπειρε , πότισε και καλλιέργησε χυμώδεις καρπούς πνευματικούς στις ψυχές των νέων Θεολόγων εκείνης της περιόδου επί 14 συναπτά έτη.
Ήταν λογικό ο ΑΓΙΟΣ να αισθανόταν ότι βρισκόταν σε οικείο μέρος.
Αυτά ως εισαγωγή αν και δεν φτάνουν, όταν πρόκειται κάποιος να μιλήσει για τον ΜΕΓΑΛΟ αυτό ΑΓΙΟ της εποχής μας.
Πριν ικανούς χρόνους ένας Ιερομονάχος από την Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη με την παρακάτω μαρτυρία του μας μετέφερε στις τελευταίες ώρες της επίγειας ζωής του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ.
Όπως μας είπε, εξομολογούσε την θυγατέρα ( υπερηλικιωμένη κυρία σήμερα ) της νοσοκόμας που έκανε νυχτερινή βάρδια στο θάλαμο, όπου νοσηλευόταν ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ.
Αυτά τα συγκινητικά της μετέφερε η μητέρα της από εκείνες τις στιγμές που κάνεις μέσα στον νοσοκομείο του ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΥ δεν γνώριζε πόσο υψηλό επισκέπτη είχαν. Η ταπεινότητα και η απλότητα του ΑΓΙΟΥ δεν έδινε σημεία μιας αρχιερατικής παρουσίας.
-« στον θάλαμο επικρατούσε ησυχία , είχε ήδη τελειώσει το απογευματινό επισκεπτήριο και οι νοσοκόμες εκτελούσαν τις τελευταίες οδηγίες για κάθε ασθενή που έλαβαν από τους γιατρούς»
-« έτσι βρέθηκα στο δωμάτιο του ΑΓΙΟΥ φυσικά αγνοώντας ποιος ήταν»
-« η γερόντισσα που τον διακονούσε είχε γείρει το κεφαλάκι της αποκαμωμένη»
- « την ώρα που έβλεπα προς το παράθυρο του βορειοανατολικού δωματίου( οπού νοσηλευόταν ο ΑΓΙΟΣ) αν είναι καλά κλειστό»
-« Βλέπω έξω από το παράθυρο μια γιγαντόσωμη ανθρώπινη φιγούρα με φτερούγες να το ανοίγει και να μπαίνει στο χώρο» -« με το σπαθί που έφερε ακούμπησε το μέτωπο του ΑΓΙΟΥ και στο σημείο αυτό δημιουργήθηκε ένα δυνατό ΦΩΣ υπέρλαμπρο»
-« ήταν η στιγμή που παρελήφθη η ψυχή του ΑΓΙΟΥ για να βρίσκεται σήμερα κοντά μας και να μεσιτεύει για όλους μας»
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)