ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΕ 48 ΩΡΕΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ; ΒΙΝΤΕΟ

 

ΤΕΤΑΜΕΝΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ

ΒΙΝΤΕΟ - ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Οι Αμερικανοί θέλουν συμφωνίες για Ουκρανία και Ιράν τις επόμενες 48 ώρες -Κρίσιμες συζητήσεις στη Γενεύη

Μπορεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν να αποτελεί πρόβλημα δεκαετιών για την παγκόσμια ασφάλεια και ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας να μπαίνει στο πέμπτο του έτος, όμως το επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ φιλοδοξεί να πετύχει συμφωνίες, ή έστω σημαντική πρόοδο, σε μία ή δύο ημέρες. 

https://www.iefimerida.gr/kosmos/amerikanoi-theloyn-symfonies-gia-oykrania-iran-epomenes-48-ores

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ 

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν επίσης να στέλνουν συστήματα αεράμυνας στην περιοχή, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, και αρκετές αμερικανικές στρατιωτικές μονάδες που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή και αναμενόταν να απομακρυνθούν τις επόμενες εβδομάδες έχουν λάβει παράταση των παραγγελιών τους, δήλωσε μια πηγή που γνωρίζει το θέμα. Δεκάδες αμερικανικά στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη έχουν μεταφέρει εξοπλισμό από τις ΗΠΑ στην Ιορδανία, το Μπαχρέιν και τη Σαουδική Αραβία τις τελευταίες εβδομάδες, σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων.

Το βράδυ της Παρασκευής, πολλά μαχητικά αεροσκάφη έλαβαν επίσης διπλωματική άδεια να εισέλθουν στον εναέριο χώρο της Ιορδανίας, σύμφωνα με επικοινωνίες εναέριας κυκλοφορίας ανοιχτού κώδικα . Δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι 12 αμερικανικά επιθετικά αεροσκάφη F-15 έχουν τοποθετηθεί στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti της Ιορδανίας από τις 25 Ιανουαρίου.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί με στρατιωτική δράση κατά του Ιράν εδώ και εβδομάδες, ξεκινώντας τον περασμένο μήνα, όταν προειδοποίησε τους Ιρανούς ηγέτες ότι ήταν έτοιμος να διατάξει επίθεση εάν η κυβέρνηση δεν σταματούσε να σκοτώνει διαδηλωτές. Και την Παρασκευή, δήλωσε ότι πιστεύει ότι η αλλαγή καθεστώτος «θα ήταν το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί» στο Ιράν.

Η συγκέντρωση στρατιωτικών πόρων και η έμφαση από τον Τραμπ και ανώτερα μέλη της κυβέρνησης ότι η αλλαγή καθεστώτος είναι προτιμότερη έχει φέρει την περιοχή σε αγωνία και αυξάνει τα διακυβεύματα για τις συνομιλίες της Τρίτης. Οι συνομιλίες στην Ελβετία αναμένεται να ηγηθούν από την αμερικανική πλευρά ο απεσταλμένος του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, και ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, με το Ιράν να εκπροσωπείται από τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.

ΠΗΓΗ https://edition.cnn.com/2026/02/16/politics/us-iran-military-buildup-pressure

πως θα αποτινάξουμε τον πνευματικό κανόνα του εμφυλίου σπαραγμού για να δούμε ΘΕΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ;

 ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΤΡΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ  ΠΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΒΛ. ΣΗΜΕΡΑ - ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΚΟΡΙΖΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗΣ ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑΣ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ - ΓΡΑΨΕ - ΣΒΗΣΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ..ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΑΖΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

«Η Σταύρωση του Παπα-Σκρέκα στον Κόζιακα»

Ήταν Μάρτιος του 1947.

Η Θεσσαλία βρισκόταν στο επίκεντρο της πιο σκληρής φάσης του Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος.

Στα ορεινά των Τρικάλων, στον Κόζιακα, δρούσαν αντάρτικες ομάδες, ενώ ο κυβερνητικός στρατός επιχειρούσε εκκαθαρίσεις. Τα χωριά ζούσαν ανάμεσα στον φόβο, στις επιτάξεις, στις συλλήψεις, στις υποψίες.

Η καχυποψία είχε γίνει καθημερινότητα η βία, σχεδόν κανονικότητα.

Στη Μεγάρχη, εφημέριος ήταν ο ιερέας Γεώργιος Σκρέκας.

Από το 1944 είχε τοποθετηθεί οριστικά στο χωριό, έχοντας υπηρετήσει νωρίτερα σε Κρανιά και Καλονέρι.

Ήταν πατέρας έξι ανήλικων παιδιών, με το μικρότερο βρέφος λίγων μηνών.

Για τους συγχωριανούς του ήταν πνευματικός πατέρας και σημείο αναφοράς.για την ταραγμένη εποχή, πρόσωπο με επιρροή.

Τη νύχτα της 27ης Μαρτίου 1947, ένοπλη ομάδα περίπου πενήντα ανδρών εισέβαλε στη Μεγάρχη. Επικεφαλής αναφέρεται ο καπετάνιος Χρήστος Τζιατζιάς, γνωστός ως «Καπετάν Φαρμάκης».

Ο ιερέας συνελήφθη στο σπίτι του. Ακολούθησαν ξυλοδαρμοί, λεηλασίες και εκφοβισμοί της οικογένειάς του.

Η σύζυγός του και οι ηλικιωμένοι συγγενείς του υπέστησαν κακοποιήσεις τα παιδιά έμειναν να θρηνούν μέσα στο σκοτάδι.

Από τη Μεγάρχη οδηγήθηκε στο Γοργογύρι και κατόπιν, έπειτα από πορεία μέσα από τα χωριά Τύρνα και Ξυλοπάροικο, στο Νεραϊδοχώρι, ορεινό κέντρο δράσης των ανταρτικών τμημάτων στον Κόζιακα.

Κρατήθηκε σε αχυρώνα και σε υπόγειο χώρο, όπου σύμφωνα με μαρτυρίες υπέστη επανειλημμένους βασανισμούς.

Του ζητήθηκε να αποκηρύξει την αγάπη του για τον Χριστό αλλά εκείνος επέμεινε βαθιά στην πίστη του.

Η Μεγάλη Εβδομάδα του 1947 βρήκε τον ιερέα φυλακισμένο.

Η κορύφωση ήρθε τη Μεγάλη Παρασκευή, 11 Απριλίου. Σε ένα αυτοσχέδιο «λαϊκό δικαστήριο» καταδικάστηκε σε θάνατο.

Η εκτέλεση, κατά τις τοπικές αφηγήσεις, έγινε με σταύρωση σε δίκορμο έλατο μια πράξη με βαρύ συμβολισμό, αφού επαναλάμβανε την εικόνα του Γολγοθά την ίδια ημέρα που η Εκκλησία μνημονεύει τα Πάθη.

Το σώμα του, όπως καταγράφηκε μεταγενέστερα, έφερε σημάδια σκληρών βασανισμών.

Όταν ο κυβερνητικός στρατός ανέκτησε τον έλεγχο της περιοχής, ο αξιωματικός Νικόλαος Χόνδρος εντόπισε το λείψανο σε χαράδρα.

Η ιατροδικαστική εξέτασις ήταν κόλαφος,απέδειξε οτι σταυρώθηκε ζωντανός. Επιπλέον διαπιστώθηκε εξόρυξη των οφθαλμών του.

Λογχισμός της δεξιάς πλευράς καθώς και κόψιμο των γεννητικών οργάνων. Τα οστά του ήσαν καταθρυμματισμένα από τα ανελέητα φοβερά κτυπήματα.

Επίσης οτι είχε πυροβοληθεί στο μέτωπο και στους κροτάφους.

Η καταπονημένη σορός μεταφέρθηκε στα Τρίκαλα, όπου τελέστηκε πάνδημη κηδεία με τη συμμετοχή δεκάδων ιερέων και πλήθους λαού.

Η υπόθεση του παπα-Σκρέκα εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο ωμοτήτων που σημάδεψαν τον Εμφύλιο.

Εκείνη την περίοδο, στα ορεινά της Θεσσαλίας, σημειώθηκαν εκτελέσεις, αντίποινα, στρατοδικεία, καψίματα χωριών, συλλήψεις υπόπτων.

Η κοινωνία ήταν βαθιά διχασμένη οι οικογένειες χωρισμένες.

Η τραγωδία που συνέβαινε είχε ξεπεράσει κάθε ανθρώπινη φαντασία.

Κι όμως, μέσα στη δίνη και την φθορά του χρόνου μπορεί να μην έχουμε φωτογραφικό υλικό (όπως σε άλλες περιπτώσεις) αλλά η μορφή του ιερέα έμεινε χαραγμένη στη μνήμη της τοπικής κοινωνίας ως σύμβολο μαρτυρίου.

Όχι μόνο για τον τρόπο του θανάτου του, αλλά για την εικόνα ενός ανθρώπου που, μπροστά στη βία, απάντησε με προσευχή.

Οι τελευταίες του φράσεις προς τη σύζυγό του

«Έλπιζε στον Θεό. Υπομονή» διασώθηκαν ως

πνευματική παρακαταθήκη.

Σήμερα, σχεδόν ογδόντα χρόνια μετά, τα χωριά της Μεγάρχης, του Γοργογυρίου και του Νεραϊδοχωρίου έχουν επιστρέψει στη γαλήνη της καθημερινότητας.

Ο Κόζιακας παραμένει ίδιος έλατα, πέτρα, άνεμος.

Μα κάτω από το χώμα εκείνων των βουνών βρίσκεται η μνήμη ενός καιρού που δίδαξε πόσο βαθιά μπορεί να πληγώσει ο διχασμός.

Το σπουδαιότερο στοιχείο της ιστορίας δεν είναι βέβαια η φρικτή πράξη αλλά η αντοχή της πίστης μέσα στην απόλυτη και πιο σκληρή δοκιμασία.

Είναι το γεγονός ότι ένας πατέρας έξι παιδιών, χωρίς όπλο, στάθηκε μέχρι τέλους με τη συνείδησή του.

Η ιστορία δεν γράφεται για να αναμοχλεύει μίση, αλλά για να φωτίζει αλήθειες.

Και η θυσία εκείνης της Μεγάλης Παρασκευής στον Κόζιακα στέκει ως υπενθύμιση ότι ο εμφύλιος δεν έχει νικητές μόνο πληγές.

Και ότι η μνήμη, όταν συνοδεύεται από ταπείνωση και δικαιοσύνη, μπορεί να γίνει γέφυρα συμφιλίωσης.

Στυλ. Καβάζης

πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟ

ενδιαφέρον πως βλέπουν οι Ισραηλινοί τα προβλήματα. μας με τον Τούρκο στο Αιγαίο , στην Κύπρο , με το τουρκολιβυκό κ α

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΙΟ ΡΕΥΣΤΟ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ...ΑΡΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ..ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ. ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ: 

ο Shay Gal, Ισραηλινός αναλυτής διεθνούς ασφάλειας, αμυντικής πολιτικής και γεωπολιτικής διαχείρισης κρίσεων, υποστηρίζει με άρθρο του στην Israel Hayom ότι από τα αμφισβητούμενα ύδατα του Αιγαίου έως τις στρατιωτικές βάσεις στη Συρία και τη Λιβύη, η Ιερουσαλήμ δεν αντιμετωπίζει τις κινήσεις της Άγκυρας ως μεμονωμένες διαφορές, αλλά ως στοιχεία μιας ενιαίας, επεκτεινόμενης περιμέτρου που επηρεάζει άμεσα τα ισραηλινά συμφέροντα ασφαλείας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, στο ισραηλινό στρατηγικό λεξιλόγιο το Αιγαίο δεν ταξινομείται ως διμερής διαφορά, αλλά ως «θέατρο πίεσης», όπου χαρτογραφούνται πρότυπα κλιμάκωσης και δοκιμάζονται όρια αντίδρασης.

Αυτό που εμφανίζεται ως νησιωτική διαμάχη, εκτιμά ότι λειτουργεί ως πεδίο δοκιμής.

Το διακύβευμα, σημειώνει, δεν είναι το έδαφος καθαυτό, αλλά το εάν το διεθνές δίκαιο περιορίζει την ισχύ ή εάν η κλιμακούμενη, μετρημένη ισχύς αναδιαμορφώνει το δίκαιο.

Ο Shay Gal εκτιμά ότι η απόφαση της Τουρκίας να μην προσχωρήσει στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) υπήρξε στρατηγική και όχι διαδικαστική.

Παραμένοντας εκτός του πλαισίου της, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί την ερμηνεία της, η Άγκυρα, κατά την ανάλυσή του, εξασφάλισε μέγιστη ευελιξία ελιγμών

Στο Αιγαίο αυτό μεταφράζεται, όπως λέει, σε προσπάθεια αποτροπής της Ελλάδας από την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Υπενθυμίζει ότι η απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995 περί casus belli παραμένει ενεργή, δημιουργώντας μια κατάσταση όπου ο διάλογος συνεχίζεται, αλλά η απειλή πολέμου επίσης διατηρείται.

Κατά την άποψή του, αυτή η δυαδικότητα δεν είναι αντίφαση αλλά συνειδητός σχεδιασμός.

Ο ίδιος περιγράφει μια επαναλαμβανόμενη μέθοδο: NAVTEX χωρίς χρονικό όριο, ερευνητικά σκάφη με συνοδεία, χαρτογραφικές επικαλύψεις σε αναγνωρισμένες δικαιοδοσίες, κρατικά υποστηριζόμενους χωροταξικούς χάρτες που εκτείνονται πέραν διεθνώς αναγνωρισμένων ορίων και προληπτικές

ενστάσεις πριν από κυρίαρχες πράξεις.

Κάθε επιμέρους κίνηση, επισημαίνει, παρουσιάζεται ως τεχνική ή αμυντική• στο σύνολό τους, όμως, αναπροσαρμόζουν την κανονικότητα στη θάλασσα.

Θαλάσσια πάρκα, οριοθετήσεις ΑΟΖ, υποθαλάσσια καλώδια και ερευνητικά οικόπεδα νότια της Κρήτης και της Κύπρου, υπογραμμίζει, μετατρέπονται σε σημεία πίεσης ενταγμένα στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Για την Κύπρο αναφέρει ότι αποτελεί το πιο ώριμο πεδίο δοκιμής.

Η Άγκυρα, κατά την ανάλυσή του, απορρίπτει τις θαλάσσιες συμφωνίες της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς τη συναίνεση των Τουρκοκυπρίων, αμφισβητεί γεωτρητικές δραστηριότητες και αντιδρά δυναμικά σε αμυντικές προμήθειες της Λευκωσίας.

Το νησί, εκτιμά, αντιμετωπίζεται ως υπό όρους οντότητα, με πίεση που ασκείται κάτω από το όριο ρήξης ώστε να διατηρείται η αβεβαιότητα — και η αβεβαιότητα, τονίζει, λειτουργεί ως μοχλός.

Στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα, προσθέτει, η στάση είναι επιχειρησιακή: υποδομές οπλισμένων UAV, αντιαεροπορική και αντιαποβατική κάλυψη και εγκαταστάσεις συλλογής σημάτων επεκτείνουν την τουρκική εμβέλεια στην Ανατολική Μεσόγειο, δημιουργώντας προωθημένο επιχειρησιακό βάθος.

Tουρκολιβυκό μνημόνιο

Αναφερόμενος στο μνημόνιο του 2019 με τις αρχές της Τρίπολης, σημειώνει ότι αυτό επέκτεινε την αρχιτεκτονική της τουρκικής περιμέτρου προς τα δυτικά, χαράσσοντας διάδρομο που τέμνει ελληνικές αξιώσεις κοντά στην Κρήτη.

Οι μεταγενέστερες συμφωνίες και επιχειρησιακές κινήσεις, κατά την εκτίμησή του, δεν στοχεύουν στην άμεση εξόρυξη αλλά στην εδραίωση θέσης.

Μια αξίωση που επαναλαμβάνεται και εφαρμόζεται μερικώς, επισημαίνει, αποκτά επιχειρησιακό βάρος ανεξαρτήτως αντιδράσεων, παρά την επίσημη απόρριψή της από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Περισσότερα στο https://www.bankingnews.gr/

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

"φροντιστήριο" του Λέοντος Σοφού σε εμάς τους νεοέλληνες...για τους Τούρκους παρακαλώ

 

Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές που ουσιαστικά παίζεται η τύχη της χώρας μας παραθέτουμε την ρύση από την στρατιωτική πραγματεία του Έλληνα Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ' Σοφού (ο οποίoς δεν ονομάστηκε τυχαία έτσι).

“Είναι περίεργα τα τουρκικά φύλα, κρύπτοντα τας σκέψεις αυτών, άφιλα,άπιστα, άπληστα ως προς τα χρήματα, περιφρονούντα  τον όρκον, μήτε τηρούντα τας συνθήκας, ούτε αρκούμενα εις τας δωρεάς, αλλά πριν ή δεχθούν το διδόμενον, μελετούν τρόπον επιβουλής και ανατροπής των συνθηκών.

48. Δεν αφήνουν ευκαιρίαν κατάλληλον επιθέσεως και μελετούν να καταπολεμήσουν τους εχθρούς αυτών, όχι τόσον δυναμικώς, όσον μέσω της απάτης και αιφνιδιασμών και της αποστερήσεως αυτών εκ των πόρων διατροφής των.

129. Οφείλομεν ημείς οι Ρωμαίοι, όχι μόνον να μελετώμεν τα περί αυτών και να είμεθα εκ προαιρέσεως εύψυχοι και να συνεκστρατεύωμεν μετά των στρατευομένων κατά των βλασφημούντων τον πάντων βασιλέα Χριστόν και Θεόν ημών, τον ενισχύοντα παντοιοτρόπως τους κατά των εθνών, υπέρ αυτού, εκστρατεύοντας αλλά και να μεριμνώμεν υπέρ των

οικογενειών των ανδρείως και προθύμως στρατευομένων, ως και να διαθέτωμεν ίππους, ή οπλισμόν ή εφόδια, αν υπάρχει ανάγκη”

δήλωνε ο ίδιος πριν πολλούς αιώνες, προειδοποιώντας μέχρι και σήμερα τους Έλληνες Ρωμιούς για τον κίνδυνο εξ Ανατολών.

( μας εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ) 

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/

μπορεί να είναι στην Μυτιλήνη αλλά να τον κάνετε και εσείς φίλο σας...

 

ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΝΗΣΙ - 17 Φεβρουαρίου 

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΕΡΑΙΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ.

ΜΟΛΙΣ ΦΤΑΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΒΗΜΑΤΙΣΕΙΣ ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙΣ ΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙΣ ΤΙΣ ΔΩΡΕΕΣ ΤΟΥ .

ΣΤΩΜΕΝ καλώς   

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ (1774 – 1795) Ένας ένδοξος νεομάρτυς διασώζει τη Μυτιλήνη από τη θανατηφόρο πανώλη και ανακηρύσσεται πολιούχος άγιος του νησιού

Εορτάζει 17 Φεβρουαρίου.

Μέσα στη σεπτή χορεία των ενδόξων νεομαρτύρων της ορθοδόξου πίστεως, που έλαμψαν ως φωταυγείς αστέρες την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ξεχωριστή θέση κατέχει ο Άγιος νεομάρτυς Θεόδωρος ο Βυζάντιος, ο πολιούχος άγιος της Μυτιλήνης, ο οποίος απαγχονίστηκε για την αγάπη του Χριστού στις 17 Φεβρουαρίου 1795 και διέσωσε την πρωτεύουσα του ακριτικού και ευλογημένου αυτού νησιού του Αιγαίου από τη θανατηφόρο επιδημία της πανώλης το 1832.

Ο Άγιος νεομάρτυς Θεόδωρος γεννήθηκε το 1774 στο Νεοχώρι του Βυζαντίου και έζησε επί των ημερών της βασιλείας του σουλτάνου Μαχμούτ Α΄. Οι γονείς του ονομάζονταν Χατζή Αναστάσιος και Σμαραγδή και ανέθρεψαν χριστιανικά τόσο τον Θεόδωρο, όσο και τα δύο αδέλφια του, τον Αντώνιο και τον Γεώργιο. Μάλιστα ο Γεώργιος είχε τέτοια χριστιανική ευσέβεια, που μετά τον μαρτυρικό θάνατο του αδελφού του, του Θεοδώρου, χειροτονήθηκε μητροπολίτης Αδριανουπόλεως με το όνομα Γρηγόριος. Από μικρός ο Θεόδωρος ήθελε να γίνει ζωγράφος και γι’ αυτό πήγε με έναν ζωγράφο στα ανάκτορα του σουλτάνου, όπου άρχισε να εργάζεται. Όμως μέσα στο μουσουλμανικό περιβάλλον των ανακτόρων παρασύρθηκε από τις ηδονές και τη χλιδή σε τέτοιο βαθμό, ώστε αρνήθηκε τη χριστιανική του πίστη και ασπάσθηκε τον μωαμεθανισμό.

Πέρασαν τρία χρόνια και η θανατηφόρος επιδημία της πανώλης άρχισε να μαστίζει την περιοχή του Βυζαντίου. Πολλοί άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων οδηγήθηκαν στον θάνατο, γεγονός που έκανε τον Θεόδωρο να φοβηθεί και να σκεφθεί τον Θεό. Συναισθανόμενος το αμάρτημά του άρχισε να αναζητά τρόπο για να δραπετεύσει από τα ανάκτορα και να μετανοήσει για την εξώμοσή του. Προσπάθησε να φύγει, αλλά δεν τα κατάφερε, αφού ο δυνατός θόρυβος της πτώσης του από ψηλό τοίχο κινητοποίησε τους μωαμεθανούς των ανακτόρων, οι οποίοι και τον συνέλαβαν. Η δεύτερη προσπάθειά του στέφθηκε όμως με επιτυχία. Με τη βοήθεια ενός χριστιανού γούναρη των ανακτόρων προμηθεύτηκε ναυτικά ρούχα και αφού μουτζούρωσε το πρόσωπό του, έδεσε ένα μαντήλι στο μέτωπό του και σηκώνοντας στους ώμους του μία στάμνα, έφυγε από το παλάτι χωρίς να γίνει αντιληπτός από κανέναν. Μετά τη δραπέτευσή του κατόρθωσε να φτάσει σε συγγενικό του σπίτι, όπου μετά από λίγες ημέρες εξομολογήθηκε, χρίσθηκε με Άγιο Μύρο και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων.

Για να μην ανακαλυφθεί όμως από τους Τούρκους, αποφάσισε να φύγει και έφτασε στη Χίο, η οποία στάθηκε ο τόπος της ψυχικής του ανατάσεως, του πνευματικού του ανεφοδιασμού, της βαθιάς του μετανοίας και της προετοιμασίας του για να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Η καρποφόρα αυτή πνευματική προετοιμασία οφείλεται στην καθοδήγησή του από τον Άγιο Μακάριο Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου τον Νοταρά (1731 – 1805), ο οποίος αναδείχθηκε Γενάρχης του Φιλοκαλισμού, πολύτιμος συγγραφέας και θαυμαστός αλείπτης νεομαρτύρων. Την εποχή αυτή ο Άγιος Μακάριος εφησυχάζει και ασκητεύει στο μοναστήρι του Αγίου Πέτρου πάνω από την κωμόπολη του Βροντάδου και σ’ αυτόν τον χώρο ο Άγιος Θεόδωρος βρίσκει την ευκαιρία να διαβάσει πολλά ψυχωφελή βιβλία και κυρίως τα μαρτυρολόγια των νέων μαρτύρων, που τον ενισχύουν στην πίστη του και τον παροτρύνουν να ομολογήσει τον Χριστό και να μαρτυρήσει για την αγάπη Του. Τρεις φορές εξομολογήθηκε με δάκρυα στον Άγιο Μακάριο για το φοβερό αμάρτημα της αρνησιθρησκείας ζητώντας το έλεος του Θεού, ενώ καθημερινά υποβαλλόταν σε νέες δοκιμασίες για να στερεωθεί στην πίστη του και στην απόφασή του να μαρτυρήσει για τον Χριστό.

Οπλισμένος με ακλόνητη πίστη και σθεναρό φρόνημα ο νεαρός Θεόδωρος ανεχώρησε για τη Μυτιλήνη για να ομολογήσει εκεί τον Χριστό και να μαρτυρήσει γι’ Αυτόν. Στο ταξίδι του τον συνόδευσε και ο ευλαβής μοναχός Νεόφυτος, ο οποίος έμεινε κοντά του μέχρι το μαρτύριό του, συμπροσευχόμενος και ενισχύοντάς τον ψυχικά. Ο Θεόδωρος του ζήτησε μάλιστα μετά τον θάνατό του να πάει να βρει τους γονείς του για να τους παρηγορήσει, αλλά και να ευχαριστήσει για μια ακόμη φορά τον Άγιο Μακάριο, ο οποίος τον καθοδήγησε πνευματικά και τον στερέωσε στην πίστη του. Μέχρι σήμερα σώζονται επτά επιστολές του Αγίου Μακαρίου προς την οικογένεια του Αγίου Θεοδώρου.

Στη Μυτιλήνη ο νεαρός Θεόδωρος, αφού κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, φόρεσε τουρκικά ενδύματα και παρουσιάστηκε με θάρρος στις τουρκικές αρχές ομολογώντας με παρρησία τη χριστιανική του πίστη, την οποία, όπως είπε, πριν δέκα χρόνια πρόδωσε, ασπαζόμενος τον μωαμεθανισμό. Μάλιστα μπροστά στα έκπληκτα μάτια του κριτή πέταξε τον μωαμεθανικό σκούφο, έσχισε τα ενδύματά του και τα ποδοπάτησε περιφρονητικά. Στην αρχή νόμισαν, ότι είναι τρελός, αλλά ο μάρτυς απάντησε, ότι είναι χριστιανός ορθόδοξος και θα πεθάνει χριστιανός. Η ομολογία του Θεοδώρου εξόργισε τόσο πολύ τον κριτή και τους παρευρισκόμενους, ώστε αφού τον μαστίγωσαν, τον έστειλαν στο παλάτι του Ναζήρη. Εκεί τον έβαλαν στη φυλακή και τον υπέβαλαν σε πλήθος βασανιστηρίων. Τα πόδια του ήταν δεμένα και στον λαιμό του είχαν περάσει βαριά αλυσίδα. Κάθε μωαμεθανός, που περνούσε από μπροστά του, τον κορόιδευε ότι είναι τρελός, ενώ εκείνος ομολογούσε τον Χριστό και δήλωνε, ότι είναι υγιής και σώφρων.

Την επόμενη ημέρα οδηγήθηκε ενώπιον του Ναζήρη, ο οποίος προσπάθησε με δώρα και υποσχέσεις να τον μεταπείσει να ασπασθεί και πάλι τον μωαμεθανισμό. Ο Θεόδωρος όμως ομολόγησε και πάλι με παρρησία τη χριστιανική του ταυτότητα, αλλά και τη σταθερή του πρόθεση να μαρτυρήσει για τον ένα και αληθινό Θεό. Τότε ο Ναζήρης διέταξε να τον κλείσουν στη φυλακή και αφού τον έδεσαν, τον μαστίγωσαν ανελέητα με 300 μαστιγώσεις. Άφησαν μάλιστα και τις πόρτες της φυλακής ανοικτές και κάθε φορά, που έμπαινε κάποιος Τούρκος, τον κτυπούσε βάναυσα. Ο Θεόδωρος προσευχόταν διαρκώς στον Θεό και δεχόταν με καρτερία τα βασανιστήρια, ενώ συνέχισε να δηλώνει, ότι είναι χριστιανός. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να του βγάλουν τα μάτια και να του γυρίσουν το κεφάλι προς τα πίσω, ενώ για να τον κάνουν να σωπάσει, του έβαλαν στο στόμα μία ράβδο και του έσπασαν τα δόντια.

Το πρωί του Σαββάτου ο χριστιανός φύλακας τον βρήκε μισοπεθαμένο μέσα στη φυλακή να ψάλλει χαμηλόφωνα τον ύμνο «Τη Υπερμάχω». Στη συνέχεια του ζήτησε να πει στον αρχιερέα να του αποστείλει Θεία Κοινωνία, όπως και έγινε.

Την εποχή αυτή κάποιος νέος από τη Θεσσαλονίκη με το όνομα Γεώργιος είχε διαβάσει για τα μαρτύρια των παλαιών μαρτύρων, αλλά είχε εξεφράσει τις αμφιβολίες του γι’ αυτά. Έτσι ακούγοντας τα βασανιστήρια του Θεοδώρου, επιθυμούσε να μπει στη φυλακή και να δει τον νεαρό αθλητή της πίστεως. Γι’ αυτό και προκάλεσε τον εγκλεισμό του στη φυλακή και έζησε από κοντά πολλά από τα βασανιστήρια, που υπέστη ο Θεόδωρος, όπως το δέσιμο του κεφαλιού με σχοινί, το κάψιμο του λαιμού του και το μαστίγωμα. Ο Θεόδωρος ευχαρίστησε τον νεαρό Γεώργιο, που βρέθηκε κοντά του και τον ενίσχυσε με την παρουσία του στο μαρτύριο.

Ο τοπάρχης όμως της περιοχής πληροφορούμενος τα γεγονότα, δήλωσε ότι όποιος βλασφημεί τη θρησκεία του, καταδικάζεται σε θάνατο. Γι’ αυτό και επισκέφθηκε τον Θεόδωρο στη φυλακή, ζητώντας του να του δώσει το «σαλαβάτι» του, δηλαδή τη μαρτυρία της μουσουλμανικής θρησκείας. Τότε ο Θεόδωρος με παρρησία και σθένος μίλησε τόσο περιφρονητικά για τον Μωάμεθ και την πίστη του, ώστε αποφασίστηκε η θανατική του καταδίκη.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1795, την ημέρα δηλαδή της μνήμης του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, και σε ηλικία 21 ετών ο νεαρός Θεόδωρος έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου με τον δι’ αγχόνης μαρτυρικό θάνατο. Το σώμα του μάρτυρος έμεινε τρεις ημέρες κρεμασμένο στην αγχόνη και πολλοί χριστιανοί προσέρχονταν με ευλάβεια και έκοβαν τεμάχιο από τον χιτώνα του, το οποίο βουτούσαν στο αίμα και το κρατούσαν ως φυλακτό. Μετά από τρεις ημέρες οι χριστιανοί ενταφίασαν το μαρτυρικό λείψανο με την πρέπουσα εκκλησιαστική τάξη στον Ιερό Ναό της Παναγίας Χρυσομαλλούσας στην πόλη της Μυτιλήνης, όπου μέχρι σήμερα σώζεται ο τάφος του, ενώ μετά από τρία χρόνια πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή του ιερού λειψάνου, το οποίο βρέθηκε ακέραιο. Το γεγονός αυτό πιστοποίησε την αγιότητα του νεομάρτυρος, ο οποίος κατέλαβε ξεχωριστή θέση στη χορεία των πολυάριθμων αγίων της Λέσβου και στη θρησκευτική συνείδηση των κατοίκων του νησιού. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις τριανταπέντε και πλέον εικόνες του Αγίου, που φυλάσσονται σε ιερούς ναούς του νησιού, αλλά και από την ιστόρηση εικόνος του Αγίου το 1798, τρία χρόνια δηλαδή μετά το μαρτύριό του, τεθησαυρισμένη σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Παμφίλων Λέσβου.

Μετά την ανακομιδή το άφθαρτο λείψανο του Αγίου τοποθετήθηκε στην κρύπτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Αθανασίου μέχρι το 1832. Κατά το έτος αυτό έγινε το θαύμα της διασώσεως της πόλεως της Μυτιλήνης από τη θανατηφόρο πανώλη. Μόλις ξέσπασε η φοβερή επιδημία και ο θάνατος άρχισε να κτυπά ολοένα και περισσότερες οικογένειες, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να διαφύγουν στους γύρω λόφους. Όμως τίποτα δεν μπόρεσε να σταματήσει τον θάνατο, ούτε και η αποστολή γιατρών και φαρμάκων έφερε κάποιο αποτέλεσμα. Τότε ο Άγιος παρουσιάστηκε κατ’ όναρ το βράδυ της πρώτης Παρασκευής της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στον τότε Πρωτοσύγκελλο Καλλίνικο και του παρήγγειλε να πει στον Μητροπολίτη να μαζέψει τους χριστιανούς, που είχαν φύγει από την πόλη και να κάνουν αγρυπνία στον Μητροπολιτικό Ναό, βγάζοντας το λείψανο από την κρύπτη του ναού. Ο Πρωτοσύγκελλος δεν έδωσε σημασία στο όνειρο, αλλά ο Άγιος εμφανίστηκε και πάλι στον ύπνο του μετά από μία εβδομάδα. Τότε ενημέρωσε τον Μητροπολίτη, ο οποίος με τη σειρά του ζήτησε από τον Τούρκο διοικητή να ειδοποιηθούν οι χριστιανοί για να τελεσθεί η αγρυπνία. Κατά τις πρωινές ώρες και ενώ ο ναός ήταν κατάμεστος από χριστιανούς, που παρακολουθούσαν την αγρυπνία, ο Μητροπολίτης και ο Πρωτοσύγκελλος έβγαλαν από την κρύπτη το ιερό λείψανο του Αγίου και έκαναν λιτανεία γύρω από τον ναό. Από εκείνη τη στιγμή σταμάτησε η επιδημία της πανώλης, γεγονός που οδήγησε στην καθιέρωση και ανακήρυξη του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου ως πολιούχου και προστάτου της πόλεως και του νησιού της Μυτιλήνης.

Από το 1832 το ιερό λείψανο του πολιούχου του νησιού φυλάσσεται ως «τιμαλφής θησαυρός» στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου, εις ανάμνηση δε της θαυματουργικής διασώσεως της πόλεως της Μυτιλήνης από τη θανατηφόρο πανώλη καθιερώθηκε από το 1936 με πρωτοβουλία του Μητροπολίτου Μυτιλήνης Ιακώβου του από Δυρραχίου παλλεσβιακή πανήγυρις με πάνδημη λιτάνευση του ιερού λειψάνου του στην πόλη της Μυτιλήνης την Κυριακή του Παραλύτου.

ΠΗΓΗ- ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΙΤΙΣΣΑ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

" αυτός που πιστεύει στον Χριστό βλέπει ότι οι άλλοι απατώνται. Αυτοί που αγνοούν τη Θεία Δικαιοσύνη, είναι αυτοί που προκαλούν κάθε είδους θλίψεις..." Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

 

"Το γεγονός ότι ο κόσμος δεν μας καταλαβαίνει, δεν σημαίνει ότι είμαστε έξω από την αλήθεια... Αντιθέτως, αυτός που πιστεύει στον Χριστό βλέπει ότι οι άλλοι απατώνται. Αυτοί που αγνοούν τη Θεία Δικαιοσύνη, είναι αυτοί που προκαλούν κάθε είδους θλίψεις..."

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΖΗΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ.

" η αλήθεια του Κυρίου μένει εις τον αιώνα" και την κατάλληλη στιγμή την παρουσιάζει για να μάθουμε πως διακινδυνεύει η ζωή μας από τον αντίδικο και τα όργανα του .

Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης όλα γίνονται πιθανά και θολά .

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

ΑΝΤΕ ΠΑΛΙ ΕΝΤΑΣΗ - είστε απερίσκεπτοι και θα πληρώσετε (τουρκικό δημοσίευμα για ΧΙΟ )

 

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΝΤΑ 

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ:  

«Στρατιωτικές ασκήσεις στη Χίο, η οποία έχει μη στρατιωτικό χαρακτήρα», γράφει το τουρκικό δημοσίευμα

Μονάδες τεθωρακισμένων του Ελληνικού Στρατού πραγματοποίησαν ασκήσεις βολής με ZU-23-2 στη Χίο

Ο Ελληνικός Στρατός έχει οδηγήσει την ανομία και την ασέβεια σε νέο επίπεδο αναπτύσσοντας άρματα μάχης και αντιαεροπορικά πυροβόλα στη Χίο, η οποία απέχει μόλις 8 χιλιόμετρα από την Τουρκία και έχει μάλιστα διεξάγει στρατιωτική άσκηση εκεί, παρά το γεγονός ότι η Χίος δεν έχει στρατιωτικό χαρακτήρα, γράφει η τουρκική Yeni Akit.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΕΝΤΟΝΑ

Καθώς Έλληνες στρατιώτες, άρματα μάχης και κανόνια Rheinmetall των 20 χιλιοστών έβαλαν στόχους στη θάλασσα, οι Τούρκοι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η Χίος είναι Νησί με Μη Στρατιωτικό Καθεστώς (GASA), αντέδρασαν στην απερισκεψία και την ανομία των Ελλήνων, σημειώνει το τουρκικό δημοσίευμα.

ΠΗΓΗ https://echedoros.blog/

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

—

δεν τελείωσαν οι "εκπλήξεις" αδελφοί ..μαζί μας και την ΑΓΙΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 

ΠΡΙΝ 10 ΕΤΗ - "ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ δεν σας αποκαλύπτει όσα γίνονται πίσω από τις πλάτες σας γιατί θα τρελαινόσασταν"  μας είπε 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

αυτά μας είπε ένας σεβάσμιος παπούλης ..τότε τα γράψαμε και σήμερα τα ζούμε  

και τι βλέπουμε σήμερα ...ο ΘΕΟΣ μας αποκαλύπτει όλο αυτό το διάστημα το πνευματικό ψέκασμα που μας έκαναν οι σιχαμεροί για να κατανοήσουμε τους μεγίστους κινδύνους που κυκλώνουν την καθημερινότητα και την επιβίωση μας και όχι μόνο αυτό ..ο χειρότερος κίνδυνος είναι να απωλέσουμε σαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί το δικαίωμα που έχουμε να εισέλθουμε εις την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.

Αυτοί που χαρακτήριζαν ανερυθρίαστα τους συνανθρώπους τους ως ψεκασμένους , τι έχουν να πουν τώρα που άνοιξε ο βόθρος του σιωνιστή Επστάιν που ήταν μέσα σε όλα ..σε προγράμματα ευγονικής μαζί με τους γνωστούς φιλάνθρωπους , σε προγράμματα επανεκκινήσης της ανθρωπότητας με την νέα ηθική της αχαλίνωτης ανωμαλίας ..τότε μας κουνούσαν το χέρι...

Δεν τελείωσαν οι εκπλήξεις αδελφοί, έδωσαν τον δικό τους Επστάιν για να σώσουν τον "άλλον" που τον φέρνουν μυστικά και δόλια για να γίνει ο πλανητάρχης της ανωμαλίας  ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ

Να βρεθούμε κοντά στα ΑΓΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ της Εκκλησίας μας με συντριπτική μετάνοια .. είναι η μόνη συνταγή Σωτηρίας γιατί το κακό ντύθηκε καρναβάλι και ξεσαλώνει σε όλες τις γωνιές του πλανήτη . 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς  

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

" εκεί Ιράν;"

 

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://youtu.be/y6eWkOJZ3Vs?si=57fKG47lTdhb89ZM

ΑΛΗΘΙΝΟ και ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ

 

Το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου είναι “Πύρ Καταναλίσκον” φωτιά που κατακαίει τά πάντα. (ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Με αφορμή κάποιο περιστατικό που είδαμε σήμερα όπου ένας ιερέας κυριολεκτικά έγλυφε την Αγία Τράπεζα επί 15 λεπτά, γιατί έπεσαν από τα Άγιο Δισκοπότηρο μερικά «ψυχουλάκια» (το γράψαμε με «υ» γιατί περί ψυχών πρόκειται) θυμηθήκαμε κάποιο άλλο περιστατικό που μας μεταφέρθηκε πριν από μερικά χρόνια το οποίο έγινε σε κάποια μακρινή πόλη της Μακεδονίας.

Εκεί λοιπόν σε αυτήν την πόλη της Μακεδονίας υπήρχε ένας τέτοιος άξιος ιερέας όπου σε τέτοιες περιπτώσεις που χυνόταν ή έπεφτε κάτω η Θεία Κοινωνία έκαιγε κυριολεκτικά τα πάντα με οινόπνευμα και φωτιά για να μην πατήσει πόδι ανθρώπου εκεί. Με την υποψία και μόνο ότι είχε πέσει κάτι στο χαλί με τον δικέφαλο αετό μπροστά από την ωραία πύλη, το έκαιγε χωρίς δεύτερη κουβέντα μέσα σε ένα βαρέλι που είχε έξω από την εκκλησία. Όσον αφορά τα μάκτρα (τα κόκκινα πανάκια που σκεπάζει ο ιερέας την Θεία κοινωνία) αυτά τα αγόραζε με το κιλό ο παππούλης, γιατί δεν προλάβαινε να τα καίει μιας και κάθε Κυριακή όλο και κάποιο παιδάκι θα ήταν απρόσεκτο.

Κάποια Κυριακή λοιπόν μετά την Θεία Λειτουργία και πρίν καταλύσει ο ιερέας, τον κάλεσαν να κοινωνήσει έναν βαριά άρρωστο στο Νοσοκομείο της πόλης. Πήρε λοιπόν ο νεωκόρος το φαναράκι όπως συνηθίζεται, και ξεκίνησε μπροστά αυτός ενώ από πίσω ακολουθούσε ο ιερέας. Φθάνοντας στο νοσοκομείο ο ιερέας διαπίστωσε ότι ο πονηρός είχε πιάσει ήδη δουλειά, μιας και άκουγε χαμηλόφωνα κάποια επικριτικά σχόλια , χωρίς όμως να δώσει καμία σημασία μιας και κρατούσε τον Χριστό και έπρεπε να Τον μεταφέρει σε έναν άρρωστο άνθρωπο, προχώρησε αμίλητος προς τον ανελκυστήρα του νοσοκομείου.

Εκεί ο ιερέας διαπίστωσε την δεύτερη επίθεση του πονηρού , η οποία ήταν πολύ πιο επιθετική τώρα γιατί κατάφερε και ακινητοποίησε τον ανελκυστήρα ανάμεσα στους δύο τελευταίους ορόφους. Χωρίς να τα χάσουν ο ιερέας και ο νεωκόρος ειδοποίησαν το προσωπικό για να τους απεγκλωβίσουν. Μετά από αρκετή ώρα κατεύθασαν εκεί οι άνδρες της πυροσβεστικής, και μιλώντας με τον παππούλη προσπαθούσαν να τον πείσουν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση από το να σκαρφαλώσουν και οι δύο στην οροφή του θαλάμου με κάποια σκάλα για να τους τραβήξουν επάνω μετά. Αυτό όμως δεν μπορούσε να γίνει γιατί ο ιερέας δεν γινόταν να μην κρατάει ο ίδιος την Θεία Κοινωνία και αν γινόταν έτσι υπήρχε ο κίνδυνος να χυθεί. Έπρεπε λοιπόν να καταλύσει πρώτα ο ιερέας μέσα στον ανελκυστήρα και μετά να σκαρφαλώσουν και οι δύο στην οροφή.

Εκεί ο ιερέας διαπίστωσε την τρίτη επίθεση του πονηρού η οποία ήταν και η πιο ύπουλη, δηλαδή ότι για να βγουν από εκεί έπρεπε ο ιερέας να καταλύσει την Θεία Κοινωνία και έτσι ο άρρωστος να μείνει χωρίς τον Χριστό μέσα του. Κι αν ο άρρωστος δεν είχε πολύ ζωή, τι θα γινόταν?

- «Πόσο πονηρό το σχεδιο του» …. σκέφτηκε, αυτήν την ώρα της σύγχησης μέσα στον ανελκυστήρα ο ιερέας πήρε την σωστή απόφαση να μην ακολουθήσει τις οδηγίες των πυροσβεστών, αλλά να αρχίσει την προσευχή προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Επί μία ώρα σχεδόν ο ιερέας προσευχόταν μέσα στον ανελκυστήρα κάνοντας την παράκληση της Παναγίας , ώσπου εντελώς ξαφνικά ο ανελκυστήρας κατέβηκε στον από κάτω όροφο και μπόρεσαν τελικά να βγούν. Έτσι κοινώνησε ο άρρωστος και έλαβε τον Χριστό μέσα του, όμως η εμπειρία για τον ιερέα και τον νεωκόρο ήταν από τις πιο συγκλονιστικές γιατί δέχθηκαν τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του πονηρού.

Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εδώ, γιατί το γεγονός μαθεύτηκε στην μακρινή πόλη της Μακεδονίας, και έτσι μετά από μερικές ημέρες επικοινώνησε με τον ιερέα ένα διοικητικό στέλεχος του νοσοκομείου.

- «Παππούλη ήσουν πολύ τυχερός έμαθα που βγήκες από τον ανελκυστήρα από την κανονική είσοδο, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να σκαρφαλώσεις από την οροφή» του είπε με κάπως αλαζονικό ύφος.

- «Μάλλον εσείς είσαστε τυχεροί» του απάντησε ο ιερέας.

- «Γιατί αν γινόταν κάτι και χυνόταν η Θεία Κοινωνία τότε θα έπρεπε να βάλω φωτιά και να κάψω τον ανελκυστήρα» του είπε ο ιερέας, αφήνοντας άλαλο το στέλεχος του νοσοκομείου.

Προς δόξαν Θεού

Αμήν.

Καλή και Ευλογημένη Σαρακοστή

Θηβαίος Πολίτης

(2026)

πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Κοιμήθηκε χθες ο Μητροπολίτης εκείνος που ο Γέροντας του Άγιος Αμφιλοχίας του αποκάλυψε ότι ο Θεός άδειασε την Μικρά Ασία από τους Έλληνες για να μην είναι εκεί παρόντες κατά την Ρωσική Λαίλαπα (διαβάστε το)

Κοιμήθηκε οσιακά ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος Τσούκος  που ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής του μετέφερε την προφητεία « -Ξέρεις γιατί φύγανε οι Έλληνες Χριστιανοί από την Μικρά Ασία; - Επέτρεψε ο ΘΕΟΣ να φύγουνε για να μην βρεθούνε εκεί την ημέρα ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ.» ( εννοεί από την Ρωσική Πολεμική λαίλαπα)

Ο μακαριστός Μητροπολίτης  Αμφιλόχιος Τσούκος ο οποίος ήταν πνευματικό τέκνο του Αγίου Γέροντος Αμφιλοχίου Μακρή έχει καταθέσει από τον Οκτώβριο του 2014 συγκλονιστικές προρρήσεις του Γέροντα του Αγίου  Αμφιλόχιου που συνάδουν με αυτά τα αποκαλυπτικά που ζούμε ήδη.

Γράφει ο Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Κατά αρχάς διαβάζουμε: 

Με σεβασμό και ευγνωμοσύνη αποχαιρετούμε σήμερα έναν ευλογημένο Γέροντα, που στάθηκε δίπλα μας στήριγμα, φως και παρηγοριά. Υπήρξε τιμή και ευλογία για όλους εμάς που τον γνωρίσαμε και αξιωθήκαμε να δεχθούμε την αγάπη, τη σοφία και την προσευχή του.

Η παρουσία του ήταν ένα θείο δώρο στη ζωή μας· λόγος γλυκύς, βλέμμα γεμάτο κατανόηση, καρδιά ανοιχτή για τον καθένα. Μας δίδαξε με το παράδειγμά του την ταπείνωση, την πίστη και την ανιδιοτελή αγάπη. Στις δύσκολες στιγμές ήταν εκεί, να μας ενθαρρύνει και να μας δείχνει τον δρόμο της ελπίδας.

Αν και η σωματική του παρουσία δεν θα είναι πια ανάμεσά μας, η μνήμη και η ευχή του θα μας συνοδεύουν. Προσευχόμαστε ο Κύριος να τον αναπαύσει εν χώρα ζώντων, και τον παρακαλούμε να συνεχίσει να προσεύχεται για εμάς, να μας σκεπάζει με την ευχή του και να μεσιτεύει για όλους μας.

Αιώνια του η μνήμη 

Πηγή ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΥΡΑ

Ξημερώνει –Νυχτώνει και δεν καταλαβαίνουμε τίποτε, λες και ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ κολόβωσε τις μέρες για να περάσει ποιο εύκολα η δαιμονική μπόρα των ημερών μας .

 Αρθρογραφούσαμε το 2017

Σύνδεσμος

Η νέα πολιορκία του ¨Μεσολογγίου¨ από τους τοκογλύφους και νεοθωμανούς είναι γεγονός που κλείνει τον ιστορικό της κύκλο και μαζί με αυτή η πλάνη και ο δόλος θα μας αναγκάσουν, όπως φαίνεται εκ των πραγμάτων να αποφασίσουμε αν θα μείνουμε μέσα στην πολιορκημένη ¨μεταπολίτευση ¨για να καταλήξουμε να ¨τρώμε ποντίκια και γάτες¨ ή θα βγούμε έξω στο πνευματικό ξέφωτο του ιστορικού πεπρωμένου μας;

Οι Τοκογλύφοι –δανειστές και οι νεοθωμανοί έγιναν το ίδιο δαιμονικό συνονθύλευμα στις ημέρες μας και φυσικά πάντα ιστορικά ανταμώνανε.

« Οι δείκτες των προκλητικών στρατιωτικών κινήσεων των Τούρκων  έχουν «κοκκινίσει», ενδεικτικό του ότι οι νέο-οθωμανοί «κάτι μαγειρεύουν» εδώ και καιρό αναμένοντας απλά την καλύτερη ευκαιρία, που θα ήταν ίσως μια πολιτική «ανωμαλία» στην Ελλάδα.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ= ΜΠΙΖΝΑ + ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ+ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΑΠΛΗΣΤΙΑ= ΟΛΕΘΡΟΣ

Για τον λόγο αυτό τα πάντα όλα είναι ρευστά και τα συμπεράσματα απατηλά.

Η  μπίζνα Πούτιν-Ερντογάν έδωσε σε κάποιους αναλυτές και ιστοσελίδες την βεβαιότητα ότι οι προφητείες των ΑΓΙΩΝ μας αναβάλλονται επ αόριστο.

Η πνευματοκίνητη προφητεία δεν εξουθενώνεται διότι ο αρχηγός και ο τελειωτής της ανθρώπινης ιστορίας είναι ο ίδιος ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ.

Ο ΘΕΟΣ δεν κάνει γεωπολιτική, απλώς γράφει ΙΣΤΟΡΙΑ πάλι για την Μικρά Ασία.

Είμαστε σε συνέχεια της ιστορίας της Μικρασιατική καταστροφής, αλλά με άλλο φινάλε. 

Ξεκίνησε ¨ΣΜΥΡΝΗ 27 Αυγούστου 1922: Αίμα θάνατος

Που θα τελειώσει αυτή η ΙΣΤΟΡΙΑ;

Και πάμε δια των πνευματοφόρων Πατέρων μας στην εξέλιξη των γεγονότων που θα συντελεστούν στην Ορθόδοξη Ρωμαίικη Μικρασιατική ΓΗ.

ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΑΤΙΑ ΑΣ ΔΕΙ Και ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΙΑ ΑΣ ΑΚΟΥΣΕΙ

Το παρακάτω βίντεο που εν μέρει απομαγνητοφωνήσαμε δίνει το ΣΤΙΓΜΑ:

« -Ξέρεις γιατί φύγανε οι Έλληνες Χριστιανοί από την Μικρά Ασία;¨

¨- Επέτρεψε ο ΘΕΟΣ να φύγουνε για να μην βρεθούνε εκεί την ημέρα ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ

ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ.» ( εννοεί από την Πολεμική λαίλαπα)

Άγιος  Αμφιλόχιος Μακρής (1888-1970)

Δηλ. είναι σαν να μας λέει ο Άγιος  Αμφιλόχιος,  ότι ο Μικρασιατικός Ελληνισμός γνώρισε την προσφυγιά για να σωθεί το πνευματικό προζύμι με τους Έλληνες Μικρασιάτες- Πόντιους και Καππαδόκες πρόσφυγες που τελικά θα βοηθήσει να φουσκώσει το Πρόσφορο της ΑΝΑΛΑΜΠΗΣ της κατά άλλα και πολιτισμικής ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ στην Οικουμένη στις μέρες μας μετά την διαφαινόμενη και επερχόμενη ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.

Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής, πνευματικό τέκνο του Αγίου Νεκταρίου, είναι μία από τις μεγαλύτερες πνευματικές μορφές του 20ού αιώνα.

Ο Μακαριστός   Μητροπολίτης  Αμφιλόχιος Τσούκος ο οποίος ήταν πνευματικό τέκνο του Αγίου Γέροντος Αμφιλοχίου Μακρή έχει καταθέσει από τον Οκτώβριο του 2014 συγκλονιστικές προρρήσεις του  Αγίου  Αμφιλόχιου που συνάδουν με αυτά τα αποκαλυπτικά που ζούμε ήδη μετά από ένα χρόνο.

Τις παραθέτουμε :

« - Πολύ τον έθλιβε όταν αντίκριζε τα βουνά της Μικράς Ασίας και ήξερε ότι οι ΕΠΤΑ ΛΥΧΝΙΕΣ της ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ήτανε σβησμένες η Έφεσος, η Σμύρνη, η Πέργαμος , τα Θυάτειρα , οι Σάρδεις , η Φιλαδέλφεια, η Λαοδίκεια και ότι η μόνη αναμμένη Λυχνία ήτανε η Λυχνία της Αποκαλύψεως ( στην Πάτμο)

ΕΛΕΓΕ

- Να σας αξιώσει ο ΘΕΟΣ να πάρετε το ΦΩΣ από την αναμμένη Λυχνία της Αποκαλύψεως ( στην Πάτμο) να το μεταφέρετε για να ανάψετε τις σβησμένες Λυχνίες του ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ στην Μικρά Ασία.

-Ξέρεις γιατί φύγανε οι Έλληνες Χριστιανοί από την Μικρά Ασία;

– Επέτρεψε ο ΘΕΟΣ να φύγουνε για να μην βρεθούνε εκεί την ημέρα ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ.

Φαίνεται ο ΘΕΟΣ του το απεκάλυψε αυτό γιατί είχε την μεγάλη αγωνία για αυτό το θέμα και του φανέρωσε ότι εκεί θα γίνει μεγάλο κακό …

Ίσως ο ΘΕΟΣ θα τους τιμωρήσει( τους τούρκους) εφ όσον μέχρι σήμερα μένουν αμετανόητοι.

Μια άλλη φορά πάλι είπε τις μοναχές και έκαναν μια τούρτα και εκεί εζωγράφισαν την Μικρά Ασία και έβαλαν τα ονόματα των ΕΠΤΑ ΛΥΧΝΙΩΝ στα παράλια της Μικράς Ασίας.. νομίζω ήτανε και η Πάτμος… μας επαναλάμβανε αυτά τα λόγια… που θα πέρναμε το ΦΩΣ από την Λυχνία της Πάτμου την αναμμένη να το μεταφέρουμε στις σβησμένες Λυχνίες της Μικράς Ασίας.

Έχουμε ένα ανεξόφλητο χρέος πρώτα προς τους κρυπτοχριστιανούς απέναντι οι οποίοι περιμένουν μέχρι τώρα κάτι από εμάς και δεύτερο στον τουρκικό λαό ο οποίος στο σύνολο του μάλλον περίπου κατά το 50% είναι Έλληνες εξισλαμισθέντες.

– Μέσα στις φλέβες τους τρέχει αίμα Ελληνικό και Χριστιανικό.

Ιεραποστολές να γίνουν από τα μοναστήρια των Δωδεκανήσων προς αυτούς.

Θα γίνει όμως το ΜΕΓΑΛΟ αυτό ΚΑΚΟ που λέει ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ να πέσει το 1/3 των τούρκων στον πόλεμο , το άλλο να πάει στην κόκκινη μηλιά και το τρίτον να γίνουν Χριστιανοί…οπότε τότε πρέπει μα είμαστε έτοιμοι εδώ κοντά για να μπορέσουμε να τους βοηθήσουμε καλύτερα

Συμπλήρωσε ο Σεβασμιώτατος.»

Προφητεία Αγ. Αμφιλοχίου για τους Τούρκους. Το 50% των Τούρκων………

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΒΙΝΤΕΟ https://youtu.be/ubL0iPwQSk8

¨Τίποτε δεν εξηγείται σήμερα με την λογική , μόνο με την υπέρβαση της διορατικότητας των Αγίων Πατέρων μας και φυσικά όποιος πίστεψε- πίστεψε γιατί ο στόχος των δεινών που διερχόμαστε είναι κατ εξοχήν δαιμονικός.

¨ η Ορθοδοξία στην Ελλάδα πρέπει να εξαφανιστεί για να μην σηκώσει η Ελλάδα κεφάλι¨

ο πονηρός ξέρει το σχέδιο του ΘΕΟΥ εν μέρει και όχι εν όλο για αυτό και μας παρακολουθεί κατά πόδι για να μας συνθλίψει ή να πιστέψουμε ότι μας έχει συνθλίψει¨

¨Το σχέδιο του Θεού δουλεύει χρόνια για την Ελλάδα και τους Έλληνες και ήδη ο Ουρανός πλέον απροκάλυπτα συνωμοτεί για την σωτηρία της Ελλάδος, αρκεί να έχουμε μάτια να βλέπουμε.¨

Με Πίστη Και Ελπίδα

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας