ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ
" Η Τουρκία ετοιμάζεται να κατοχυρώσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε νόμο, ένα δόγμα που έχει γίνει ακρογωνιαίος λίθος της γεωπολιτικής της στρατηγικής μέσα σε λίγα μόλις χρόνια.
Πίσω από αυτή τη νομοθεσία, η οποία αναμένεται να συζητηθεί στο τουρκικό κοινοβούλιο τον Ιούνιο, κρύβονται πολύ περισσότερα από μια νομική συζήτηση.
Η Μεσόγειος θα μπορούσε να γίνει το σκηνικό μιας νέας κλιμάκωσης των εντάσεων μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου τις επόμενες εβδομάδες.
Μέχρι πρόσφατα, η «Γαλάζια Πατρίδα», ή Mavi Vatan στα τουρκικά, λειτουργούσε κυρίως ως στρατηγικό δόγμα, σύνθημα, ένα σύνολο απαιτήσεων. Ωστόσο, το τουρκικό κοινοβούλιο θα εξετάσει ένα νομοσχέδιο εμπνευσμένο από αυτό το στρατιωτικό και γεωπολιτικό δόγμα τον Ιούνιο.
Αλλά για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στην Τουρκία σήμερα, πρέπει να ανατρέξουμε στις απαρχές αυτής της θεωρίας, η οποία διαμορφώθηκε εντός του στρατιωτικού κατεστημένου.
Εμφανιζόμενη στα μέσα της δεκαετίας του 2000 εντός εθνικιστικών κύκλων, « αυτό το δόγμα διατυπώθηκε από ναυάρχους του τουρκικού ναυτικού, κυρίως από δύο από αυτούς, τον Cem Gürdeniz και τον Cihat Yaycı », εξηγεί ο Aurélien Denizeau, ερευνητής διεθνών σχέσεων και ειδικός σε θέματα Τουρκίας.
Για να το αναπτύξουν, αυτοί οι αξιωματικοί ξεκίνησαν από την παρατήρηση ότι « στον 21ο αιώνα, η ναυτική ισχύς θα αποτελούσε το στρατηγικό βάθος ενός κράτους » .
Η συλλογιστική τους είναι απλή. Η Τουρκία, η οποία για καιρό είχε επικεντρωθεί στην χερσαία επικράτειά της, είχε παραμελήσει την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) και τα θαλάσσια σύνορά της"
Πηγή στο https://echedoros.blog/
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ
Σε επτά παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου προέβη την Τρίτη η τουρκική πολεμική αεροπορία.
Συνολικά πάνω από το αρχιπέλαγος πέταξαν σήμερα δεκαέξι τουρκικά αεροσκάφη ( ένα αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας ATR-72, ένα κατασκοπευτικό CN-235, δύο μη επανδρωμένα UAV και 12 ελικόπτερα σε τρεις σχηματισμούς) τα οποία προέβησαν και σε 11 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών.
ωχ ωχ σεισμός 6,2 ρίχτερ κοντά σε κατοικημένες περιοχές στην Ιταλία- με το φως της ημέρας οι συνέπειες ....ευτυχώς
Ανανέωση πληροφοριών ...άσχετα τι λένε οι σεισμολόγοι η Ιταλία δέχτηκε ένα Σοκ και μια ευεργεσία...το θαύμα ήταν ότι δεν υπήρξαν μεγάλες καταστροφές την στιγμή που τα σπίτια εκεί είναι " ιστορικά" παλαιά.
Και το θαύμα αυτό είναι μια ευεργεσία της μεγάλης Αγίας της Σικελίας , της Αγίας Αγαθής που μαρτύρησε στα χρόνια των διωγμών και από τότε βοηθάει την ευρύτερη περιοχή από τους μεγάλους σεισμούς και τα ηφαίστεια που ΣΚΑΖΟΥΝ εκεί συνέχεια .
Η Αγία Αγάθη που εορτάζει στις 5 Φεβρουαρίου είναι και προστάτιδα όλων των ασθενειών που σχετίζονται με τους μαστούς διότι ΤΗΣ απέκοψαν με φρικτό τρόπο τους μαστούς οι διαχρονικοί εμφορούμενοι από το αντίχριστο πνεύμα..
Πολλές φορές προσκυνήσαμε Ιερό της Λείψανο στο μικρό, αλλά πανέμορφο εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης δίπλα στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Εικόνες ζωής, πριν 5 μήνες, από τον 95χρονο κτηνοτρόφο, Κωνσταντίνο Τσουλέλλη από την Αγία Παρασκευή της Λέσβου που σήμερα πλήττεται από τη ζωονόσο του αφθώδους πυρετού σφαγιάζοντας κοπάδια και οδηγώντας οικογένειες σε αδιέξοδο
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΙΟΎΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΣ
- καλά δεν βλέπουν δαύτοι που τους έχουν κυκλώσει τόσα προβλήματα που βρίσκουν την όρεξη να ασχολούνται με δημοσκοπήσεις πριν ακόμα προκηρυχθούν εκλογές;
Από το σημείο αυτό της φώτο ο προσκυνητής ατενίζει τα παράλια της ΓΗΣ της Μικράς Ασίας ..μάλιστα από εκεί ήρθαν στα χρόνια των ΑΓΙΩΝ οι τζιχαντιστές εκείνης της εποχής και τους κατέσφαξαν.
Σήμερα εκεί απέναντι κάνουν αποβατικές ασκήσεις ..θέλετε να πούμε και άλλα;
Μόνο ενωμένοι και ξύπνιοι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πολεμικό τσουνάμι.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Η Πεντηκοστή μας καλεί απέναντι. Η ξεχασμένη ιεραποστολή της Ρωμηοσύνης.
Η ιστορία του Alper Tolga Eker[1] δεν είναι απλώς η προσωπική ιστορία ενός ανθρώπου που εγκατέλειψε το Ισλάμ και βαπτίσθηκε Ορθόδοξος Χριστιανός.
Είναι ένα καμπανάκι.
Είναι μια φωνή που έρχεται από την απέναντι ακτή του Αιγαίου και μας λέει κάτι που ίσως δεν θέλουμε να ακούσουμε: Υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν την Ορθοδοξία. Υπάρχουν άνθρωποι που διψούν για την αλήθεια της. Υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν τις ρίζες τους.
Και εμείς σχεδόν απουσιάζουμε.
Ο ίδιος ο Alper ομολογεί ότι, όταν άρχισε να αναζητά την Ορθοδοξία, δεν μπορούσε να βρει ούτε στοιχειώδες υλικό στα τουρκικά που να εξηγεί τι είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία. Έβρισκε ιστοσελίδες προτεσταντών, καθολικών, ευαγγελικών οργανώσεων, αλλά ελάχιστα έως σχεδόν τίποτε από τους Ορθοδόξους.
Αυτό από μόνο του είναι συγκλονιστικό.
Επί αιώνες θρηνούμε για τη χαμένη Ρωμηοσύνη της Μικράς Ασίας. Μιλούμε για τις αλησμόνητες πατρίδες, για τις χαμένες εκκλησίες, για τους ξεριζωμούς, για τις γενοκτονίες και τους εξισλαμισμούς.
Αλλά πόσοι αναρωτιόμαστε: Τι κάναμε για να ξαναμιλήσουμε στους ανθρώπους εκείνους;
Πόσες οργανωμένες ορθόδοξες ιεραποστολές απευθύνονται σήμερα σε τουρκόφωνους αναζητητές της αλήθειας; Πόσα βιβλία υπάρχουν στα τουρκικά; Πόσες ιστοσελίδες; Πόσα βίντεο; Πόσες κατηχητικές κοινότητες; Πόσοι ιερείς εκπαιδεύονται ειδικά γι' αυτή τη διακονία;
Η απάντηση είναι οδυνηρή. Ελάχιστα.
Και όμως, η μεγαλύτερη ίσως ανεκμετάλλευτη ιεραποστολική περιοχή του Ορθόδοξου κόσμου δεν βρίσκεται στην Αφρική. Βρίσκεται απέναντι. Στις ακτές της Ιωνίας. Στα παράλια του Πόντου. Στην Καππαδοκία. Στην Καισάρεια. Στην Τραπεζούντα. Στα βάθη της Ανατολίας.
Εκεί όπου επί χίλια και πλέον χρόνια χτυπούσε η καρδιά της Ρωμανίας. Εκεί όπου γεννήθηκαν Πατέρες της Εκκλησίας, άγιοι, μάρτυρες, ασκητές και θεολόγοι. Εκεί όπου εκατομμύρια άνθρωποι υπήρξαν κάποτε Ρωμαίοι Ορθόδοξοι.
Και ας μην βιαστούν κάποιοι να πουν ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.
Η ιστορία των κρυπτοχριστιανών δεν είναι μύθος. Είναι πραγματικότητα.
Επί αιώνες ολόκληρες οικογένειες διατήρησαν θραύσματα μνήμης. Ένα σταυρό κρυμμένο. Ένα όνομα. Μια προσευχή. Μια παράδοση που μεταδιδόταν ψιθυριστά. Πολλοί από τους απογόνους τους σήμερα ίσως να μη γνωρίζουν τίποτε πλέον συνειδητά.
Η μνήμη τους ίσως να έχει κρυώσει. Αλλά δεν έχει σβήσει. Μοιάζει με κάρβουνο θαμμένο κάτω από στάχτες αιώνων. Περιμένει μια φλόγα. Περιμένει κάποιον να του θυμίσει ποιος ήταν.
Όχι για να δημιουργηθούν εθνικισμοί. Όχι για να ξανανοίξουν ιστορικά μίση. Αλλά για να ξαναβρούν άνθρωποι τη σχέση τους με την αλήθεια του Χριστού.
Γιατί η αληθινή Ορθοδοξία δεν είναι φυλετική. Δεν είναι εθνική. Δεν είναι φυλετικό προνόμιο των Ελλήνων. Είναι οικουμενική. Είναι η πίστη της Ρωμανίας. Η πίστη της καθ' ημάς Ανατολής. Η πίστη που ένωσε λαούς, γλώσσες και έθνη κάτω από το φως της Πεντηκοστής.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το δικό μας πρόβλημα.
Πώς θα μιλήσουμε στους άλλους για τη Ρωμηοσύνη όταν εμείς οι ίδιοι την αγνοούμε; Πώς θα θυμίσουμε στους εξισλαμισμένους απογόνους των Ρωμαίων την ταυτότητά τους όταν εμείς οι ίδιοι έχουμε λησμονήσει τη δική μας;
Για δεκαετίες μετατραπήκαμε σε δυτικόπληκτους μιμητές. Μάθαμε να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από ξένα μάτια. Ξεχάσαμε ότι πριν γίνουμε «Βαλκάνιοι», πριν γίνουμε «Νοτιοευρωπαίοι», πριν γίνουμε «Δυτικοί», ήμασταν Ρωμαίοι της Ανατολής. Ήμασταν πολίτες μιας πνευματικής πολιτείας που εκτεινόταν από την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Αντιόχεια και από τον Πόντο μέχρι την Αίγυπτο.
Αν δεν ξαναβρούμε αυτή την αυτοσυνειδησία, δεν μπορούμε να γίνουμε ιεραπόστολοι κανενός.
Η Πεντηκοστή δεν είναι μια ανάμνηση. Είναι εντολή. Το Άγιο Πνεύμα δεν κατέβηκε στους Αποστόλους για να κλειστούν στα σπίτια τους. Τους έστειλε στα έθνη. Στις γλώσσες. Στους λαούς. Στους ξένους. Στους αναζητητές.
Σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι ζουν στην Ευρώπη. Στη Γερμανία. Στη Γαλλία. Στην Ολλανδία. Στο Βέλγιο. Στην Αυστρία. Στη Σουηδία. Εκεί υπάρχουν ελευθερίες. Υπάρχουν δικαιώματα. Υπάρχει δυνατότητα αναζήτησης. Υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν. Που αμφισβητούν. Που αναζητούν νόημα. Που θέλουν να μάθουν. Που ψάχνουν μια σελίδα στο διαδίκτυο. Ένα βιβλίο. Μια κατήχηση. Έναν ιερέα που να απαντήσει. Μια κοινότητα που να τους δεχθεί.
Και συχνά δεν βρίσκουν τίποτε.
Ίσως λοιπόν η μεγαλύτερη ιεραποστολική πρόκληση της εποχής μας να βρίσκεται ακριβώς δίπλα μας. Όχι στις ζούγκλες. Όχι στις σαβάνες. Αλλά στην ιστορική καρδιά της Ανατολής. Εκεί όπου εκατομμύρια ψυχές κουβαλούν μέσα τους μνήμες που δεν γνωρίζουν πλέον να ονομάσουν. Και ίσως περιμένουν, χωρίς να το ξέρουν, κάποιον να τους τις θυμίσει.
Η ιστορία του Alper δεν είναι το τέλος μιας διαδρομής. Είναι η αρχή μιας υπενθύμισης. Ότι η Ρωμηοσύνη δεν πέθανε. Ότι κάτω από τα στρώματα της ιστορίας εξακολουθεί να αναπνέει.
Και ότι η Πεντηκοστή μάς καλεί ξανά να βγούμε από την αυτάρκειά μας και να μιλήσουμε στις ψυχές που περιμένουν. Όχι για να τις κατακτήσουμε. Αλλά για να τις συναντήσουμε. Όχι για να τις εξελληνίσουμε. Αλλά για να τις οδηγήσουμε στον Χριστό. Εκεί όπου κάθε αληθινή ταυτότητα βρίσκει τελικά το νόημά της.
η αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων μέσα στην ανθρωπίνη ιστορία, αλλά δυστυχώς ο υγρό που ανεβοκατεβαίνει είναι σκέτη πίκρα, κακία και υποκρισία.
αν η καθημερινοτήτα των σχέσεων μας έγινε έτσι, σκεφτείτε τα γεωπολιτικά παιχνίδια που στήθηκαν και σήμερα υλοποιούνται ...
επικρατεί συνολικά το αντίχριστο πνεύμα και έτσι καμία προκοπή δεν φαίνεται προς το παρόν ..μονο η υποκρισία κάνει "προκοπή" και μάλιστα στις μέρες μας "στεφανώνει" τους πνευματικούς δήθεν ανθρώπους ...
να μας συμπαθάτε για την μεγάλη εισαγωγή, αλλά διαισθανόμαστε , όπως και εσείς αυτό που έρχεται καταπάνω μας ...
είμαστε πλέον σε σταυροδρόμι άμεσων εξελίξεων και συνεπειών
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΉ ΚΑΡΑΜΠΟΛΑ και η τρύπα που θα μπεί η μπίλια λέγεται ΑΙΓΑΙΟ
το Ισραήλ που τα τελευταία χρόνια εκθειάστηκε ως τρανός σύμμαχος μας έχει μεγάλα προβλήματα στην οικονομία , την πολιτική , την κοινωνία , στον στρατό ..μπορεί να θεωρηθεί και μέγας ασθενής..
η εξασθένηση του λόγω του πολέμου με το ΙΡΑΝ είναι πλέον εμφανής ..
αν δεν ήταν οι οργανώσεις του στο εξωτερικό μπορεί να μιλούσαμε για θλιβερό τέλος κυριαρχίας του στην Μέση Ανατολή .. αυτή την στιγμή το σώζουν οι πυρηνικές κεφαλές που διαθέτει ως ασπίδα οφθαλμού αντί οφθαλμού ..προς το παρόν ..
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο απέναντι στο μέγα ασθενή ίσταται ο μέγας άγαρ που θεωρεί τον εαυτό του νικήτη σήμερα γιατί τα έχει με όλες τις πλευρές καλά σε Δύση και Ανατολή ..
όμως τα τελευταία 24ωρα κάποια πράγματα έτρεξαν ερήμην της δημοσιογραφικής ενημέρωσης που κάποια ψήγματα ψηλαφεί, αλλά δεν ακουμπάει ..
το παρασκήνιο της πολιτικής διαμάχης μεταξύ Κεμαλίστων και Νεοθωμανών μέσα στην τουρκία είναι τόσο έντονο και είναι η πρώτη σπορά ένος εμφύλιου που θα παρακολουθήσουμε..
το παρασκήνιο επίσης της πίεσης των Δυτικών ΗΠΑ και Βρυξέλλες προς την τουρκία να κλείσουν τα ΣΤΕΝΑ για τους Ρώσους και να τα ανοίξουν για αυτούς είναι πάρα πολύ ζωντανό τώρα που ετοιμάζονται οι ρώσοι στρατηγοί να τελείωνουν με το Κίεβο και την Οδησσό .
αν η Ουκρανία γίνει περίκλειστο κράτος δίχως ακτογραμμή ακυρώνεται όλος ο σχεδιασμός του ΝΑΤΟ στην Ρουμανία και την Βουλγαρία ..
και πάμε στο γαλάζιο αρχιπέλαγος μας το ΑΙΓΑΙΟ που ο σουλτάνος μετά το μπαιράμι του Ιουνίου με νομοθετική διάταξη ετοιμάζεται στο πλείστον μέρος του να το μετονομάσει ως τουρκική επικράτεια ..
και μόλις το ονομάσει τουρκικό ..θα μας πεί "ήρθα στην περιουσία μου .."
εσείς τι λέτε θα του πούνε τίποτε αυτοί με τους οποίους είμαστε μαζί στην σωστή πλευρά της ιστορίας ;
ή απλά θα του πούνε; "κάνε ότι θέλεις αρκεί γρήγορα κάνε κάτι στα ΣΤΕΝΑ του Βοσπόρου πριν μπουκάρει ο Ρώσος στην Κεντρική Ευρώπη;;"
και τότε θα τους πει ο τούρκος:
" δεν θέλω μόνο γαλάζια πατρίδα , θέλω και γαλάζια νησιά που υπάρχουν σε αυτήν"
δήθεν θα τον μαλώσουν οι δήθεν φίλοι , αλλά το σενάριο είναι το ίδιο με την τραγωδία του Κυπριακού..
τότε ποιο Ισραήλ θα μας βοηθήσει;
όλοι θα τρέχουν και όλα θα τρέχουν και θα κατανοήσουμε γιατί ήρθαν από το πουθένα τόσοι ξένοι στην Ελλάδα διχως να είναι τουρίστες , δίχως να είναι επενδυτές , δίχως να είναι εργαζόμενοι...
δεν θα το θέλαμε αυτό, αλλά δυστυχώς σχεδιάστηκε εδώ και χρόνια.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας