ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026
Πώς απαντάτε στους πιστούς που, μπροστά στη φρίκη των συγκρούσεων, αναρωτιούνται «πού είναι ο Θεός»;
ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ , Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ, Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΣΚΛΗΡΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑΣ ... ΠΡΩΤΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ..ΣΕ ΛΙΓΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ... ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΜΕΘΟΔΕΙΑ.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
διαβάζουμε:
Γιάννης Μούτσιος | ΤΟ ΒΗΜΑ
Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων μιλάει στο «Βήμα» για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, την ιστορική του αποστολή, τη «διπλωματία του Πνεύματος» και την ελληνορθόδοξη παρουσία στην περιοχή.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει σήμερα η τοπική Εκκλησία και πώς προσαρμόζει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τη διακονία του, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ανάγκες όσων δοκιμάζονται;
«Δεν αποτελεί μυστικό ότι η κοινότητά μας διέρχεται μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Εχουμε εξαντληθεί από τον πόλεμο. Από κοινού με τους λοιπούς πατριάρχες και αρχηγούς των Εκκλησιών των Ιεροσολύμων, εκδώσαμε ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίσαμε την κατάσταση ως “έναν αδιάκοπο κύκλο θανάτου, καταστροφής και τρομακτικού ανθρώπινου πόνου”.
Ως Συμβούλιο των Εκκλησιών, ανανεώνουμε τις προσπάθειές μας για την εξασφάλιση σωτήριας ιατρικής περίθαλψης στα παιδιά της Γάζας που πάσχουν από καρκίνο. Είναι επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας ανθρωπιστικού διαδρόμου.
Παράλληλα, τρία χρόνια με ελάχιστη προσέλευση προσκυνητών έχουν οδηγήσει στο κλείσιμο χριστιανικών επιχειρήσεων και στην αναγκαστική αποχώρηση οικογενειών από τον τόπο τους.
Οι αυξανόμενες επιθέσεις εποίκων, μεταξύ άλλων και στην πόλη Τάιμπε, επιτείνουν το κλίμα εχθρότητας και απογοήτευσης.
Απαιτούνται μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και ουσιαστική συνδρομή, προκειμένου οι χριστιανοί να μπορέσουν να παραμείνουν στην πατρογονική τους γη».
Σε έναν κόσμο που κυριαρχείται ολοένα περισσότερο από τη λογική του πολέμου, η Εκκλησία καλείται συχνά να διατηρήσει μια λεπτή ισορροπία. Πώς απαντάτε στους πιστούς που, μπροστά στη φρίκη των συγκρούσεων, αναρωτιούνται «πού είναι ο Θεός»;
«Θεμελιώνοντας την αποστολή μας στην πνευματική της διάσταση, αποφεύγουμε την εμπλοκή σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Στην Παλαιά Πόλη των Ιεροσολύμων βρίσκεται ο Πανάγιος Τάφος, η υπέρτατη μαρτυρία της ελπίδας στον κόσμο. Επί αιώνες, προσκυνητές προσέρχονται στους Αγίους Τόπους, αναζητώντας τη συνάντηση με τον Θεό μέσα στις δοκιμασίες της ζωής.
Ολοι μπορούμε να ανακαλύψουμε την ελπίδα και τη χαρά του Χριστού μέσα από τη διακονία προς τον συνάνθρωπο.
Οπως μας διδάσκει ο Χριστός στο 25o κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, καλούμαστε να προσφέρουμε τροφή στους πεινασμένους, νερό στους διψασμένους, φιλοξενία στους ξένους, ένδυση σε όσους στερούνται τα αναγκαία, φροντίδα στους ασθενείς και συμπαράσταση στους φυλακισμένους.
Οταν οι διεθνείς εξελίξεις μοιάζουν συντριπτικές, αυτές οι απλές καθημερινές πράξεις προσφοράς γεννούν ελπίδα τόσο σε εκείνους που προσφέρουν όσο και σε εκείνους που δέχονται τη βοήθεια, αλλά και στο σύνολο της κοινότητας».
Το status quo που διέπει τα Πανάγια Προσκυνήματα αποτελεί θεμέλιο της ειρηνικής συνύπαρξης. Θεωρείτε ότι αυτή η ιστορική διευθέτηση απειλείται;
«Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αναγνωρίζεται ως η “Μήτηρ των Εκκλησιών”, διακονώντας στους τόπους όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Η ευθύνη μας υπερβαίνει τη διοίκηση μιας τοπικής Εκκλησίας ή τη μέριμνα για τη συντήρηση ιστορικών μνημείων.
Αποστολή μας είναι η διαφύλαξη της αυθεντικής χριστιανικής μαρτυρίας στους τόπους όπου γεννήθηκε η πίστη μας.
Πρωταρχικό μας καθήκον είναι η προστασία των Παναγίων Προσκυνημάτων και η διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης των πιστών σε αυτά.
Δεν πρόκειται απλώς για ιστορικούς τόπους, αλλά για ζωντανά κέντρα προσευχής και λατρείας, τα οποία αποτελούν πνευματική κληρονομιά ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Ορισμένοι παράγοντες απειλούν το status quo, επιδιώκοντας να περιορίσουν την πρόσβαση ή να αποκτήσουν τον έλεγχο των Ιερών Τόπων.
Ωστόσο, μας ενθαρρύνει η στάση εκείνων που υπερασπίζονται το ιστορικό αυτό καθεστώς, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος Τραμπ και η αυτού μεγαλειότης ο βασιλεύς της Ιορδανίας Αμπντάλα Β’, θεματοφύλακας των μουσουλμανικών και χριστιανικών Ιερών Τόπων.
Η αυτού μεγαλειότης αξιοποιεί την επιρροή του προκειμένου να διασφαλίζεται η ελεύθερη πρόσβαση των χριστιανών στα προσκυνήματά τους».
Πώς ασκείτε τη «διπλωματία του Πνεύματος», ώστε η φωνή της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας να ακούγεται και να λαμβάνεται υπόψη στις κρίσιμες διπλωματικές αποφάσεις;
«Πρωταρχική μου αποστολή ως Πατριάρχου είναι η διακονία του ποιμνίου μας στην Αγία Γη.
Ωστόσο, η αποστολή της Εκκλησίας μας έχει και οικουμενική διάσταση. Είναι κατεξοχήν πνευματική, ενίοτε εκπαιδευτική και, ολοένα περισσότερο, διπλωματική.
Αντιμετωπίζω με ιδιαίτερη σοβαρότητα την υποστήριξη που εξέφρασε ο πρόεδρος Τραμπ, στο Οβάλ Γραφείο, προς το πρόσωπό μου για την ανάληψη διαμεσολαβητικού ρόλου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπως επίσης και τις συναντήσεις μου με ηγέτες της Ελλάδος, της Ιορδανίας, του Ισραήλ και άλλων χωρών.
Οι θρησκευτικοί ηγέτες φέρουμε πνευματική και ηθική ευθύνη για την προαγωγή της ειρήνης.
Προσεγγίζουμε τη διπλωματία ως ταπεινοί διάκονοι εκείνων που υποφέρουν.
Δικό μου χρέος είναι να διατηρώ ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας, να μεταφέρω τις ελπίδες των απλών ανθρώπων σε όσους ασκούν την εξουσία και να ενθαρρύνω τον διάλογο, την αγάπη και την ειρηνοποιό δράση».
Ποια είναι σήμερα η σημασία της ελληνορθόδοξης παρουσίας για τη διαφύλαξη της θρησκευτικής πολυμορφίας και της ιστορικής μνήμης της περιοχής;
«Από την ημέρα της Πεντηκοστής, από κοινού με τις άλλες Εκκλησίες, διαφυλάσσουμε τη χριστιανική κληρονομιά της Αγίας Γης.
Αυτοκρατορίες και ηγεμόνες διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον, αλλά το Πατριαρχείο παρέμεινε αδιάλειπτα παρόν.
Η ευθύνη μας περιλαμβάνει και τους “Ζώντες Λίθους”, τις χριστιανικές κοινότητες που είναι ριζωμένες σε αυτή τη γη επί γενεές.
Τα Ιεροσόλυμα είναι μια πόλη που ανήκει σε όλους, η πνευματική πρωτεύουσα του κόσμου.
Το όραμά μας είναι μια πόλη πολυθρησκευτική, πολυεθνική και πολυπολιτισμική στην οποία χριστιανοί, μουσουλμάνοι, εβραίοι και όλες οι κοινότητες θα μπορούν να ζουν και να ευημερούν.
Η Εκκλησία οφείλει να υπερασπίζεται αυτό το όραμα, ώστε τα Ιεροσόλυμα να παραμείνουν μια πόλη κοινή και φιλόξενη για τις επόμενες γενεές».
Τι μπορεί να πράξει το Πατριαρχείο για να ενθαρρύνει τους νέους χριστιανούς της περιοχής να παραμείνουν στην πατρίδα τους και να συνεχίσουν να αποτελούν το «άλας της γης» στους Αγίους Τόπους;
«Η μετανάστευση των χριστιανών έχει επιταχυνθεί, καθώς οι οικονομικές δυσχέρειες, η πολιτική αστάθεια, οι περιορισμοί στην ελευθερία μετακίνησης και οι εκφοβιστικές ενέργειες ακραίων στοιχείων δημιουργούν στους νέους την αίσθηση ότι δεν έχουν μέλλον στον τόπο τους.
Ακούμε την αγωνία και τις εκκλήσεις τους.
Η παιδεία κατέχει κεντρική θέση στη διακονία μας.
Τα σχολεία μας προετοιμάζουν τους νέους ώστε να μπορούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή εργασία ή να δημιουργήσουν οι ίδιοι επαγγελματικές ευκαιρίες.
Παράλληλα, το Διεθνές Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Τόπου της Βαπτίσεως στην Ιορδανία, η πλέον πρόσφατη πρωτοβουλία μας στον τομέα της εκπαίδευσης, προσφέρει δυνατότητες περαιτέρω σπουδών.
Επιδιώκουμε επίσης την ανάπτυξη συνεργασιών που θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα και θα συνδέσουν τους νέους με την παγκόσμια οικονομία.
Η επιτυχία, όμως, δεν περιορίζεται στην επαγγελματική αποκατάσταση.
Μεριμνούμε για την καλλιέργεια του ήθους και της κοινωνικής ευθύνης, ώστε οι νέοι να παραμείνουν δημιουργικές δυνάμεις στον τόπο τους και να οικοδομήσουν ένα μέλλον ειρήνης, σταθερότητας και αμοιβαίας κατανόησης».
Πώς επιτυγχάνει το Πατριαρχείο την ισορροπία μεταξύ της πνευματικής του διακονίας και του διπλωματικού του ρόλου, ιδίως όταν καλείται να υπερασπιστεί την πρόσβαση στα Πανάγια Προσκυνήματα και να διασφαλίσει την προστασία των πιστών;
«Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, αναγνωριζόμενο παγκοσμίως ως η “Μήτηρ των Εκκλησιών”, προάγει την ενότητα, τον διάλογο και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ όλων των θρησκειών και των λαών.
Κατά συνέπεια, η διπλωματική μας δραστηριότητα απορρέει από την ίδια την πνευματική μας αποστολή: την προστασία των Ιερών Προσκυνημάτων, την υποδοχή των προσκυνητών και τη διασφάλιση της απρόσκοπτης τέλεσης της λατρείας.
Οι ευθύνες αυτές απαιτούν συνεργασία με κυβερνήσεις, διπλωματικούς εκπροσώπους και υποστηρικτές μας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τα Ιεροσόλυμα αποτελούν την πνευματική πρωτεύουσα της οικουμένης.
Απευθύνουμε έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να συμβάλει στη διαφύλαξη αυτής της κοινής πόλης στην οποία όλοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ζουν, να δημιουργούν και να ευημερούν».
ο τούρκος ανάμεσα σε δυο πολέμους (Ιράν - Ουκρανία) και ετοιμάζεται για τον ΤΡΙΤΟ στο Αιγαίο;
τι συμβαίνει βρε παιδιά; "Δεύτερη επικοινωνία Τραμπ-Ερντογάν εντός 24 ωρών"
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ
Σπυρίδων ΚίσσαςΣμχος (ΥΠΛ) ε.α.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της τουρκικής Προεδρίας, τηλεφωνική επικοινωνία είχε σήμερα (29/10), ο Τούρκος ΠτΔ με τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ, λόγω της εορτής της Δημοκρατιας που εορτάζεται στη χώρα, καθώς και της συνεδρίασης της Οργάνωσης των τουρκικών κρατών που διεξάγεται στην τουρκική πρωτεύουσα.
Να σημειωθεί σχετικά ότι, είναι η δεύτερη τηλεφωνική συνομιλία που πραγματοποιούν οι δύο ηγέτες εντός 24 ωρών, με την πρώτη που έγινε χθες (28/10), να επικεντρώνεται σύμφωνα πάντα με την τουρκική Προεδρία σε θέματα που αφορούν στο Ιράν, στην Υεμένη και στην Ουκρανία.
Η συχνή επικοινωνία των Προέδρων ΗΠΑ και Τουρκίας δημιουργεί σκεπτικισμό, καθώς δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν να είναι και το θέμα των εργασιών της ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου, οι οποίες αναμένεται να ξεκινήσουν τις αμέσως επόμενες ημέρες.
και τώρα τα κρίσιμα ερωτήματα
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΕΧΕΙ ΕΚΛΟΓΕΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΜΙΛΑΕΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ
ΤΙ ΡΟΛΟ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ;
ΩΡΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ;
ΩΡΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΤΟΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ;
ΕΝΩ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΩΡΙΜΑΖΕΙ Η "ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ" ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ;
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντινός Βαρδάκας
αληθεύει; "Σήμερα οι εγγυημένες καταθέσεις ανέρχονται στο ποσό των 146,9 δις € με τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα κάλυψης τους να φθάνουν τα 1,87 δις € ή το 1,25% των εγγυημένων καταθέσεων"
από το άρθρο:
" Έρχεται νέα τραπεζική κρίση... Ιδιωτικό χρέος 420,9 δισ., «κόκκινα» δάνεια 238,6 δισ. και μόλις 1,87 δισ. για τις καταθέσεις"
διαβάζουμε:
" Τι γίνεται όμως όταν η διάσωση αφορά σε περισσότερα από ένα ιδρύματα;
Σήμερα οι εγγυημένες καταθέσεις ανέρχονται στο ποσό των 146,9 δις € με τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα κάλυψης τους να φθάνουν τα 1,87 δις € ή το 1,25% των εγγυημένων καταθέσεων.
Το ευτράπελο είναι ότι το αντίστοιχο ποσοστό το 2017 έφθανε στα επίπεδα του 1,45% οπότε και ξεκινά μια φθίνουσα πορεία η οποία μετά το 2021 έχει παγιωθεί στα επίπεδα του 1,25%.
Αυτό διότι οι συστημικές κυρίως τράπεζες παρά τα τεραστία κέρδη τους περί τα 12,6 δις € την περίοδο 2023-2025 προτιμούν να δίνουν μερίσματα της τάξεως του 50-55% παρά να συμβάλουν έστω και οριακά στην αύξηση της ασφάλειας των καταθετών .
Εδώ να θυμίσουμε ότι το 85% των μερισμάτων που δίνονται φεύγουν στο εξωτερικό μιας και το ιδιοκτησιακό των εγχώριων τραπεζών έχει μετά την ανακεφαλαιοποίηση τους το 2015 περάσει στα χέρια του διεθνούς κεφαλαίου με το ελληνικό δημόσιο να έχει στην κατοχή του μόνο το 10% της Εθνικής Τράπεζας.
Παρατηρούμε επομένως ότι το λεχθέν ‘θα περάσουμε ένα δύσκολο χειμώνα’ σε περίπτωση κλιμάκωσης των γεωπολιτικών εντάσεων ενδέχεται να δημιουργήσει τεράστια προβλήματα που εάν λάβουν τον επιθετικό προσδιορισμό συστημικά τότε θα έχουμε να κάνουμε με μια νέα κρίση που στην βάση της κόπωσης των ελλήνων φορολογούμενων και της συσσώρευσης της εκρηκτικής ύλης που λέγεται μη εξυπηρετούμενα δάνεια να πυρπολήσει τον κοινωνικό ιστό με ανεξέλεγκτες διαστάσεις."
Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026
έτσι όπως πάμε ..θα ρωτάμε ..τι ΑΙΓΑΙΟ απέμεινε για την Ελλάδα;
ΦΩΤΟ προιόν τεχνητής νοημοσύνης
" Ο Μητσοτάκης έβγαλε τον χάρτη του τουρκολιβυκού μνημονίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ:«Είναι παράνομο, η γεωγραφία δεν μπορεί να ξαναγραφτεί»
«Τουρκία και Λιβύη δεν έχουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές, έχουν επιχειρήσει να καθορίσουν ένα τεχνητό θαλάσσιο σύνορο μεταξύ τους και αυτό είναι παράλογο, δεν υπάρχει προηγούμενο για μια τέτοια διαγώνια οριοθέτηση» είπε ο πρωθυπουργός
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΑΛΛΆ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ
Πριν το τέλος του χρόνου η τουρκική κυβέρνηση θα φέρει προς ψήφιση το νομοσχέδιο για την Γαλάζια Πατρίδα, μεταδίδει το τηλεοπτικό δίκτυο Haberturk.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του το νομοσχέδιο βρίσκεται στο στο τελικό στάδιο της προετοιμασίας.
Σύμφωνα με τις ππληροφορίες που διαρρέουν οι Τούρκοι το νομοσχέδιο θα προβλέπει ότι τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας εκτείνονται στα έξι ναυτικά μίλια στο Αιγαίο και στα δώδεκα ναυτικά μίλια στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο και πως κάθε οικονομική, επιστημονική ή περιβαλλοντική δραστηριότητα που θα πραγματοποιείται εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Τουρκίας θα υπόκειται σε άδεια της Αγκυρας.
Στην προετοιμασία νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» προχωρά η Τουρκία, επιδιώκοντας να θεσπίσει κανόνες για τις θαλάσσιες περιοχές στις οποίες διαθέτει ακτογραμμή, με ιδιαίτερη έμφαση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Όπως μεταδίδει το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο Haberturk, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) ολοκληρώνει τις προπαρασκευαστικές εργασίες για το νομοσχέδιο, το οποίο, σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Άγκυρας, έχει στόχο «στην προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας στις θάλασσες».
Η σύνταξη των διατάξεων αναμένεται να πραγματοποιηθεί μέσα στον Νοέμβριο, με την τουρκική κυβέρνηση να σχεδιάζει την κατάθεση του νομοσχεδίου στην Εθνοσυνέλευση πριν από την ολοκλήρωση του 2026.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του τουρκικού μέσου, το νέο πλαίσιο θα περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την έκταση και την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας που διεκδικεί η Τουρκία....
Παράλληλα, το νομοσχέδιο αναμένεται να προβλέπει ότι για την πραγματοποίηση οικονομικών, επιστημονικών και περιβαλλοντικών δραστηριοτήτων εντός της τουρκικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) θα απαιτείται προηγούμενη άδεια από τις αρμόδιες αρχές της Άγκυρας.
Αντίστοιχες ρυθμίσεις σχεδιάζεται να ισχύουν και για δραστηριότητες που σχετίζονται με τον βυθό και το υπέδαφος των θαλάσσιων περιοχών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πληροφορίες για τις βραχονησίδες και τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», καθώς το υπό προετοιμασία νομοσχέδιο αναμένεται να περιλαμβάνει διατάξεις για τον νομικό προσδιορισμό τους, με αναφορές στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
Αντίστοιχες ρυθμίσεις σχεδιάζεται να ισχύουν και για δραστηριότητες που σχετίζονται με τον βυθό και το υπέδαφος των θαλάσσιων περιοχών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πληροφορίες για τις βραχονησίδες και τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», καθώς το υπό προετοιμασία νομοσχέδιο αναμένεται να περιλαμβάνει διατάξεις για τον νομικό προσδιορισμό τους, με αναφορές στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΡΑ ή ΠΟΤΕ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΜΙΛΙΑ
"σκορποχώρι τα Ιερά Λείψανα και τα Άγια Σεβάσματα μετά την Άλωση ..σε λίγο θα συγκεντρωθούν στην ΠΟΛΗ " μας είπαν
Μεταφορά από τη Μάλτα στο Γκάτσινα ( προάστειο της περιοχής της Πετρούπολης) τμήματος του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου, μαζί με την εικόνα της Παναγίας της Φιλερμίου και το δεξί χέρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, 12 Οκτωβρίου
διαβάζουμε από το ιστολόγιο https://www.sidirokastro.org/
Η μεταφορά από τη Μάλτα στο Γκάτσινα ενός τμήματος του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου, μαζί με την εικόνα της Παναγίας της Φιλερμίου (από το όρος Φίλερμος στο νησί της Ρόδου) και το δεξί χέρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, έγινε το έτος 1799.
Αυτά τα ιερά κειμήλια φυλάσσονταν στο νησί της Μάλτας από τους Ιππότες του Καθολικού Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, γνωστούς και ως Ιωαννίτες ή Ιππότες του Νοσοκομείου.
Στις 11 Ιουνίου 1798, όταν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα αποβιβάστηκαν στο νησί καθ’ οδόν προς την Αίγυπτο, οι Ιππότες της Μάλτας ζήτησαν από τη Ρωσία βοήθεια και προστασία, επειδή ο Κανονισμός του Τάγματός τους απαγόρευε να πολεμούν εναντίον άλλων χριστιανών.
Στις 12 Οκτωβρίου 1799, οι Ιππότες προσέφεραν αυτά τα αρχαία ιερά κειμήλια στον Αυτοκράτορα Παύλο Α΄ της Ρωσίας, ο οποίος βρισκόταν τότε στο Γκάτσινα. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, τα ιερά αυτά αντικείμενα μεταφέρθηκαν στην Αγία Πετρούπολη και τοποθετήθηκαν στα χειμερινά ανάκτορα, μέσα στον ναό αφιερωμένο στην Εικόνα του Σωτήρος μη χειροποιήτου.
Η εορτή αυτής της μεταφοράς καθιερώθηκε το 1800.
Το δεξί χέρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου βρέθηκε στα χέρια των Ιωαννιτών Ιπποτών μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453. Τότε μεταφέρθηκε στη Ρόδο, όπου είχε έδρα το Τάγμα. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν και τη Ρόδο το 1522, οι Ιππότες μετέφεραν όλα τα ιερά κειμήλια στη Μάλτα.
Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα της Παναγίας της Φιλερμίου είχε αγιογραφηθεί από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Από τα Ιεροσόλυμα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Τον 13ο αιώνα, σταυροφόροι την πήραν από εκεί, και από τότε φυλασσόταν από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη.
Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, τα ιερά αυτά αντικείμενα μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Παβλόφσκι στο Γκάτσινα.
Το φθινόπωρο του 1919, όταν ο στρατός του Γιουντένιτς εγκατέλειψε το Γκάτσινα, τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν στην Εσθονία, έπειτα στη Δανία, όπου τα παρέδωσαν στη χήρα του Αυτοκράτορα Αλέξανδρου Γ΄, Μαρία Φεοντόροβνα. Οι κόρες της τα έδωσαν αργότερα στον Μητροπολίτη Αντώνιο (Χραπόβιτσκι).
Τα λείψανα φυλάχθηκαν για λίγο στο Βερολίνο και μετά στη Γιουγκοσλαβία, αλλά εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά τον πόλεμο, οι αρχές της Γιουγκοσλαβίας τα αναζήτησαν για έξι χρόνια.
Το 1951 ανακαλύφθηκαν τελικά στο Μοναστήρι του Τσετίνιε στο Μαυροβούνιο, και μεταφέρθηκαν στο Κρατικό Ιστορικό Μουσείο της πόλης.
Η ύπαρξή τους εκεί αποκαλύφθηκε δημόσια μόνο το 1993, με αφορμή την επίσκεψη του Πατριάρχη Μόσχας Αλεξίου Β΄.
πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
όλες οι διαβουλεύσεις για την Μέση Ανατολή γίνονται τώρα στην τουρκία γιατί ξεκινάει το τρένο για την Πόλη και την Καππαδοκία.
Όταν την ονοματίζουμε , όταν την περπατάμε , όταν ακούμε για αυτήν , τι αισθανόμαστε για αυτήν την ΠΟΛΗ;
“πόλεων πασών οφθαλμός, άκουσμα παγκόσμιο, θέαμα υπερκόσμιον, εκκλησιών γαλουχός, πίστεως αρχηγός, ορθοδοξίας οδηγός, λόγων μέλημα, καλού παντός ενδιαίτημα”, όπως την ένοιωθε ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης.
Είναι τέτοιες οι συγκυρίες , οι παρασκηνιακές εξελίξεις καθώς και οι ανατροπές που φέρνουν αυτές , ώστε η Ιστορία της Κωνσταντινούπολης ξανά δρομολογείται στην ζωντανή καθημερινότητα της Ρωμιοσύνης.
"Θα μπούμε στο τραίνο της ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ πάλι και η αιτία θα είναι η ΠΟΛΗ, όλοι και όλα δουλεύουν για αυτό και μάλιστα δίχως να το κατανοούν "
Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας
η ΕΙΔΗΣΗ της ημέρας και των επόμενων ημερών ...ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ με ΝΌΗΜΑ
Προειδοποίηση Lagarde: Εφιάλτης διαρκείας στην ΕΕ - Διπλό χτύπημα από πληθωρισμό και ενεργειακή κρίση - Γιατί αποχωρώ
Σήμα κινδύνου για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας εξέπεμψε κατά το κύκνειο άσμα της ως Ευρωπαίας κεντρικής τραπεζίτριας η Christine Lagarde…
Όπως επεσήμανε, η ταυτόχρονη πίεση από τις ανεξέλεγκτες τιμές της ενέργειας και τον επιμένοντα πληθωρισμό συνθέτουν ένα επικίνδυνο κοκτέιλ, που απειλεί την ευημερία εκατομμυρίων πολιτών.Αυτή η διπλή απειλή διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα αυξημένης αβεβαιότητας και προκλήσεων για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γεώργιος Αποστολάκης: Το «Αἰωνία ἡ μνήμη» στον τάφο του Πάπα και η ευθύνη του Πατριάρχη
Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον τάφο του Πάπα Φραγκίσκου, στις 28 Οκτωβρίου 2026, στη βασιλική της Santa Maria Maggiore στη Ρώμη, προστίθεται στη μακρά σειρά των δημόσιων εκδηλώσεων προσεγγίσεώς του προς τον Παπισμό. Το ίδιο το Πατριαρχείο ανακοίνωσε την επίσκεψη και την κατάθεση λουλουδιών στον τάφο του εκλιπόντος. Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, που θέτει το βίντεο το οποίο συνοδεύει την είδηση, είναι η ψαλμωδία του «Αἰωνία ἡ μνήμη» υπέρ αυτού. Πρόκειται για ενέργεια με εκκλησιαστικό περιεχόμενο, η οποία απαιτεί εκκλησιαστική εξήγηση.
Ο σεβασμός προς έναν νεκρό και η ανθρώπινη λύπη για την απώλειά του είναι απολύτως κατανοητά. Η δημόσια χρησιμοποίηση, όμως, της ευχής με την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία αποχαιρετά και μνημονεύει τους κεκοιμημένους της δεν εξαντλείται σε μια έκφραση προσωπικής φιλίας. Ιδίως όταν την ψάλλει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, η πράξη αποκτά αναπόφευκτα διδακτική σημασία. Τι διδάσκονται οι πιστοί βλέποντάς την; Ότι οι δογματικές διαφορές εξακολουθούν να αποτελούν ουσιώδες εμπόδιο εκκλησιαστικής κοινωνίας ή ότι μπορούν πλέον να παραμερίζονται στην πράξη;
Η ορθόδοξη αντίθεση προς τις παπικές κακοδοξίες έχει σαφές θεολογικό περιεχόμενο. Δεν αποτελεί κατάλοιπο εθνικών ανταγωνισμών ούτε ανεξήγητη εμμονή σε ένα μακρινό ιστορικό επεισόδιο. Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός διατύπωσε απερίφραστα την κρίση του για τους Λατίνους: «αἱρετικοί εἰσιν ἄρα, καὶ ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ἀπεκόψαμεν». Η Εκκλησία τον τιμά ακριβώς ως υπερασπιστή της πίστεως, ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει την ένωση της Φλωρεντίας. Η τιμή αυτή έχει συνέπειες για τη σημερινή εκκλησιαστική στάση· δεν μπορεί να περιορίζεται σε έναν ετήσιο πανηγυρικό λόγο.
Η αντίθεση προς τις λατινικές κακοδοξίες διατρέχει αιώνες της ορθόδοξης πατερικής παραδόσεως. Ο Μέγας Φώτιος, ήδη πριν από το σχίσμα του 1054, ο Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Μάρκος ο Ευγενικός, ο Συμεών Θεσσαλονίκης, ο Γεννάδιος ο Σχολάριος και, στους νεότερους χρόνους, ο Αθανάσιος ο Πάριος, ο Νεκτάριος Πενταπόλεως και ο Ιουστίνος Πόποβιτς αλλά και άλλοι πολλοί, αντιμετώπισαν, ο καθένας στο ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο της εποχής του, τις λατινικές δογματικές αποκλίσεις ή τις απόπειρες ενώσεως που τις παρέκαμπταν. Η Εκκλησία τιμά την ομολογία τους. Εύλογα, λοιπόν, οι πιστοί ζητούν να γνωρίζουν πώς οι σημερινές πατριαρχικές ενέργειες συμβιβάζονται με αυτή την ομολογία.
Οι διαφορές, άλλωστε, παραμένουν. Η επίσημη ρωμαιοκαθολική διδασκαλία εξακολουθεί να περιλαμβάνει το Filioque και το παπικό αλάθητο υπό τις προϋποθέσεις που η ίδια ορίζει. Συνεπώς, η αποκατάσταση της ενότητας προϋποθέτει πραγματική αντιμετώπιση των δογματικών αποκλίσεων. Οι θερμές σχέσεις, οι προσωπικές φιλίες και οι συμβολικές χειρονομίες δεν επιλύουν από μόνες τους το πρόβλημα της πίστεως.
Εδώ αποκτά νόημα ένα οξύ, αλλά θεμιτό ερώτημα: θα θεωρούσαμε σύμφωνη με την ορθόδοξη ομολογία την πράξη ενός Πατριάρχη που θα πήγαινε στον τάφο του Αρείου και θα έψαλλε υπέρ αυτού το «Αἰωνία ἡ μνήμη»; Η αναλογία αφορά την αρχή της εκκλησιαστικής συνέπειας, χωρίς να ταυτίζει τον Αρειανισμό με τις παπικές πλάνες. Εφόσον αναγνωρίζουμε ότι η αίρεση διαρρηγνύει την ενότητα της πίστεως, με ποιο θεολογικό κριτήριο ενεργούμε δημόσια σαν η διάρρηξη αυτή να έχει ήδη θεραπευθεί;
Ούτε μπορούμε να αποφαινόμαστε για την τελική κρίση του Θεού επί ενός ανθρώπου. Αυτή ανήκει στον Θεό. Η ευθύνη, όμως, ενός Ορθοδόξου επισκόπου για όσα ομολογεί και πράττει δημόσια ανήκει στην κρίση της Εκκλησίας. Η επίκληση της αγάπης δεν καταργεί αυτή την ευθύνη. Η αγάπη περιλαμβάνει και την ειλικρίνεια απέναντι στις διαφορές που εμποδίζουν την κοινωνία.
Η συγκεκριμένη ενέργεια πρέπει να αξιολογηθεί μέσα στη σταθερή φιλο-οικουμενιστική πορεία του Πατριάρχη. Ήδη το 2014, στα Ιεροσόλυμα, ο Βαρθολομαίος και ο Φραγκίσκος συμμετείχαν σε κοινή προσευχητική εκδήλωση και υπέγραψαν κοινή δήλωση προσανατολισμένη στην πλήρη ενότητα. Η ίδια εκείνη δήλωση αναγνώριζε ότι η πλήρης κοινωνία δεν είχε επιτευχθεί και συνέδεε την ευχαριστιακή ενότητα με την ομολογία της μίας πίστεως. Ακριβώς γι’ αυτό, οι μεταγενέστερες χειρονομίες οφείλουν να κρίνονται με αυστηρότητα: υπηρετούν την αποκατάσταση της κοινής πίστεως ή δημιουργούν την εντύπωση ότι η ενότητα μπορεί να προηγηθεί της δογματικής συμφωνίας;
Εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της κριτικής στην οικουμενιστική αυτή πρακτική: στη σταδιακή εξοικείωση του εκκλησιαστικού πληρώματος με εικόνες θρησκευτικής ενότητας, ενώ οι αιτίες της διαιρέσεως παραμένουν. Η επανάληψη τέτοιων πράξεων μπορεί να καταστήσει στη συνείδηση των πιστών περιττή την ίδια τη δογματική συμφωνία. Έτσι προετοιμάζεται μια ένωση στην πράξη, πριν αποκατασταθεί η ενότητα στην πίστη. Αυτό λέγεται «λαϊκός οικουμενισμός».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης οφείλει να εξηγήσει πώς η στάση αυτή συμβιβάζεται με την ομολογία των Αγίων που η Εκκλησία τιμά. Και οι επίσκοποι οφείλουν να δώσουν σαφή θεολογικό λόγο στο ποίμνιο. Η επιδιωκόμενη ενότητα χρειάζεται αλήθεια, μετάνοια και κοινή πίστη. Διαφορετικά, οι συμβολικές χειρονομίες κινδυνεύουν να συνηθίσουν τους πιστούς στην παράκαμψη όσων οι Άγιοι αγωνίστηκαν να διαφυλάξουν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)