αν δεν έχουμε εμείς ειρήνη δεν θα έχει και ο πλανήτης μας - ΒΙΝΤΕΟ νέα πλάνα από Βενεζουέλα

 

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΙΛΑΜΕ

+ «η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν» (Φιλιπ. Δ΄ 7)

Δέσμιος ο μεγάλος Απόστολος Παύλος, για την αγάπη και τη δόξα του Χριστού, κατά την πρώτη φυλάκισή του στη Ρώμη περί το 62 ή 63 μ.Χ., αποστέλλει τη θεόπνευστη αυτή επιστολή του. Οι ιεροί ερμηνευτές γράφουν μεταξύ των άλλων ότι το κείμενο αυτό ο Απόστολος το γράφει ως ένα είδος εγκυκλίου, την οποία απέστειλε στην Έφεσο για να αναγνωστεί απ’ όλη την τοπική Εκκλησία, ώστε στην συνέχεια να κυκλοφορήσει και στις τοπικές Εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής.

Και ναι μεν, σε κάθε κείμενο και επιστολή του ο Απόστολος Παύλος εκφράζει κατά συγκινητικό τρόπο την αγάπη του προς τον Κύριο ημών Ιησού, στην επιστολή του όμως αυτή, την τόσο θεολογική, διαφαίνεται η κάμινος που έκαιε στην καρδιά του Αποστόλου. Επίσης, αποκαλύπτεται η συγκίνησίς του αλλά και ομολογία του για το ότι ο Θεός διά του Ιησού Χριστού, ένωσε εθνικούς και Ιουδαίους σε ένα σώμα. Σε μία Εκκλησία. Το δε κεντρικό μήνυμα του σημερινού Αποστολικού αναγνώσματος είναι ότι ο Χριστός είναι η ειρήνη ημών!

Δεν χρειάζεται να γίνει ειδική αναφορά στο ότι όλος ο κόσμος επί της ουσίας επιζητά την ειρήνη. Το παράδοξο μάλιστα της υποθέσεως είναι ότι και αυτοί που ξεκινούν τους πολέμους και τον εξολοθρευμό του κόσμου και των λαών, το όνομα της ειρήνης έχουν στα χείλη τους. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι έμαθαν πλέον, και όσο περισσότερο ακούν πολιτικά κηρύγματα περί ειρήνης, τόσο και περισσότερο «κουμπώνονται» και ετοιμάζονται για θλίψεις και ταραχές, για πείνα και για αίματα…

H θέση πλέον αυτή, αποτελεί «κοινόν τόπον». Όμως, η διαπίστωση και η διάγνωση δεν φέρνουν και τη θεραπεία. Ας προσεγγίσουμε περισσότερο λοπόν τον λόγο του Θεού, και εν ταπεινώσει ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει και από πού ξεκινά επιτέλους αυτή η ειρήνη.

Φίλοι μου, η υπόθεση της ειρήνης δεν έχει να κάνει με την πολιτική, ούτε και με την ψυχολογία. Δεν είναι αποτέλεσμα διακριτικών χειρισμών και σχέσεων, ούτε φιλοσοφικών και κοινωνιολογικών συστημάτων. Και φυσικά δεν είναι θέμα εκρηκτικών ή ηπίων χαρακτήρων που πάντοτε θα υφίστανται στην ανθρωπότητα.

Το πρόβλημα της ειρήνης έχει να κάνει με τον ίδιο τον άνθρωπο. Και έχει να κάνει όχι μόνο με την εσωτερική κατάσταση του καθενός μας, αλλά κυρίως του ανθρώπου με τον Θεό.

Όλες αυτές οι φρικτές καταστάσεις που ζούμε, των πολέμων δηλαδή και των ταραχών που ταλανίζουν τον κόσμο, τις βιώνουμε ακριβώς διότι διερράγη η ειρήνη του ανθρώπου με τον δημιουργό του Θεό. Οι άνθρωποι «οδόν ειρήνης ουκ έγνωσαν» (Ψαλμ. ΙΓ’ 3).

Εδώ βρίσκεται η όλη ουσία της αναζητήσεως του θέματός μας. Και φυσικά, πριν ξεσπάσουν οι διαμάχες και οι πόλεμοι, στις καρδιές μέσα, λόγω της αποστασίας εκ του Θεού, έχουν ξεσπάσει και έχουν κυριεύσει τα πάθη. Οι καταραμένες αυτές καταστάσεις με τις οποίες συνειδητά ο άνθρωπος διαστρέφει την ύπαρξή του αλλά και τον προορισμό του, και που έχουν ως αποτέλεσμα αφού ξεφύγει η όλη ύπαρξις, τελικώς να μην μπορεί ο ταλαίπωρος να γευθεί και να χαρεί την ειρήνη ποτέ.

Ο άνθρωπος λόγω της αποστασίας και των «παθών της ατιμίας» είχε τόσο πολύ διαστραφεί που όχι την εσωτερική ειρήνη αγνοούσε, τι πράγμα είναι, αλλά κινδύνευε, λόγω αυτής ακριβώς της καταστάσεως να αφανιστεί από προσώπου γης.

Όμως, ας έχει δόξα ο Θεός, διότι γι’ αυτό έγινε άνθρωπος. Το ψάλλει με τόση συγκίνηση και το ομολογεί ο Ζαχαρίας στην Ωδή του: « επιφάναι τοις εν σκότει και σκια θανάτου καθημένοις, του κατευθύναι τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης» (Λουκ. Α’ 79). Δηλ. Ήλθε η ουράνια αυτή ανατολή για να φωτίσει εκείνους που κάθονται σαν κρατημένοι και απελπισμένοι στο σκοτάδι της πλάνης και της ασέβειας και στην σκιά της αμαρτίας του θανάτου. Και να ενδυναμώσει την θέλησή μας, που εξ΄ αιτίας της αμαρτίας εξασθένησε, ώστε η εν γένει ζωή μας να μπει σταθερά στον ίσιο δρόμο, που οδηγεί ασφαλώς στην κατά θεόν ειρήνη και στην αιώνια σωτηρία.

Επήλθε λοιπόν η συμφιλίωση μεταξύ Θεού και ανθρώπων διά του Κυρίου Ιησού και συγκεκριμένα με την ασύλληπτη για τους ανθρώπους αλλά και για ολόκληρο τον αγγελικό κόσμο, Σταυρική Του Θυσία. Μια θυσία που ουδέποτε έλλογο κτίσμα θα μπορούσε να φανταστεί!

Τι κρύβει αλήθεια το σχήμα και το μυστήριο του Σταυρού! Πόση χάρη και πόση ευλογία! Αλλά και τι όπλο εναντίον του εχθρού της ειρήνης, εναντίον του διαβόλου! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι λυσσούν τα όργανα του ανθρωποκτόνου εναντίον του σημείου του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Για τούτο δε και κάνουν τα πάντα ώστε να εκδιώξουν το σύμβολο της Νίκης από οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία. Και είναι τούτο επόμενο. Το όργανο της σωτηρίας, ο Σταυρός, καίει τον διάβολο και ερεθίζει τους οπαδούς του. Η δήθεν δικαιολογία που προβάλλουν ότι δηλ. θα αφαιρεθούν και τα άλλα θρησκευτικά σύμβολα, εκεί ακριβώς στοχεύει. Στο να αφανίσουν τον Τίμιο Σταυρό. Όλα τ’ άλλα δεν τους ενδιαφέρουν, είτε υπάρχουν, είτε όχι, αφού δεν έχουν να κάνουν τίποτε με τον άνθρωπο και την επικοινωνία του με τον Θεό.

Ο Σταυρός λοιπόν, με τις δύο του κεραίες, αυτό ακριβώς υποδηλώνει. Καθέτως την ειρήνη του ανθρώπου με τον Θεό, και οριζοντίως την ειρήνη του ανθρώπου με το συνάνθρωπο. Αποτελεί πλέον τον συνδετικό κρίκο της ειρήνης. Της Ειρήνης που δεν είναι κάποια θεωρία ή κάποιο σύστημα αλλά της Ειρήνης που είναι πρόσωπο. Το λατρευτό πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Πόσο όμορφα διασαλπίζει ο ουρανοφάντορας Μέγας Βασίλειος αυτήν ακριβώς την αλήθεια: «Ο ζητών την ειρήνην, ΧΡΙΣΤΟΝ ΕΚΖΗΤΕΙ, ότι αυτός εστίν η ειρήνη ημών»!.

Όμως, επειδή και αυτή η υψηλή κατάσταση της ειρήνης, δεν επέρχεται απλώς και θεωρητικώς, αλλά κυρίως βιωματικώς, είναι ανάγκη να γνωρίζουμε ότι ο βασικότερος τρόπος που ο Θεός χορηγεί την ειρήνη του και την ευλογία του, είναι το μυστήριο της αφέσεως των αμαρτιών. Δηλ. Το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως διά του οποίου έρχεται ο ίδιος ο Χριστός και σηκώνει το βαρύ φορτίο των αμαρτιών μας. Έρχεται να θεραπεύσει τα τραύματα της ψυχής μας, τα οποία είναι τα πλεόν σοβαρά τραύματα που μπορεί να υποστεί ο άνθρωπος, αφού κυρίως άνθρωπος δεν είναι το σώμα, αλλ’ αυτή η αθάνατη και αιώνια ψυχή μας. Και εννοείται πως η ειρήνη, ως μόνιμη πλέον κατάσταση της ψυχής μας, έρχεται ως ευλογία με το μεγάλο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Της Θείας δηλ. επικοινωνίας η οποία κατακαίει και αφανίζει μέσα στην ύπαρξή μας και το χειρότερο πάθος, και τον ισχυρότερο πειρασμό που είναι δυνατόν όσο υπάρχει να μας αφαιρέσει την ειρήνη. Το δώρο αυτό του Αγίου Πνεύματος και την ζεστή παρουσία της χάριτος.

Από την μια λοιπόν πλευρά τα μυστήρια της Εκκλησίας μας, από την άλλη ο συνειδητός τρόπος ορθοδόξου πνευματικότητος όπως ακριβώς εμφανίζεται στη ζωή των αγίων της Εκκλησίας μας, μας οδηγούν στον ευλογημένο δρόμο της ειρήνης. Ζούμε με ειρήνη και μεταδίδουμε πλέον την ειρήνη στο άμεσο περιβάλλον μας. Μέσα λοιπόν στο πνευματικό αυτό πλαίσιο του αγώνα κατά της πολυκέφαλης αμαρτίας, της συνειδητής συμμετοχής στην Εκκλησιαστική εν γένει ζωή και στο μέτρο της ασκήσεως και της προσευχής, ( ακολουθίες, απλή, νοερά, καρδιακή-ησυχαστών) «η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν» (Φιλιπ. Δ΄ 7) φρουρεί πλέον το νου και την καρδιά μας αλλά και όλη την πορεία της αγωνιστικής και μαρτυρικής μας ζωής…

Αδελφοί μου, δεν υπάρχει στον κόσμο μεγαλύτερο αγαθό και πλουσιώτερη ευλογία από αυτήν την Ειρήνη του Θεού. Όχι βεβαίως την ειρήνη όπως την εννοεί ο μακράν του Θεού κόσμος (που με τον όρο αυτό εννούν την ευκολία για αμαρτία και την πνευματική εν γένει αναισθησία) αλλά την Ειρήνη του Κυρίου! Του Παναγίου Πνεύματος! Αυτή την κατάσταση που όταν ο άνθρωπος την αισθανθεί, πράγματι γνωρίζει την εμπειρία των αγίων. Φως, ουράνιο άρωμα, χαρά, αυτή την ευτυχία και ευλογία του Αγίου Πνεύματος. Όταν συμβαίνει αυτό, τότε ο πιστός Χριστιανός είναι έτοιμος να δώσει και αυτή τη ζωή του, είτε με το κόκκινο μαρτύριο του αίματος, είτε με το λευκό μαρτύριο της συνειδήσεως.

Είθε ο Άρχων της ειρήνης να μας χαρίζει το ατίμητο δώρο του με την χάρη της παρουσίας Τού!

Αμήν

Αρχιμανδρίτου Ιωήλ Κωνστάνταρου

Θηβαίος Πολίτης ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

βίντεο ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ νέα πλάνα - ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΜΙΛΆΜΕ 

Η ''αποστολική'' φιλία σε καιρούς αφιλίας.....

 

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη 
Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου
Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

---

«Πάντων κτημάτων κράτιστόν ἐστί φίλος σαφὴς κἀγαθός». Αιώνες πριν μια σημαντική διαπίστωση κάνει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης: "Απ' όλα τα αποκτήματα το ωραιότερο είναι ο ειλικρινής και πιστός φίλος".

Η φιλία στην ανθρώπινη ζωή είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός γιατί όχι μόνο προσδίδει χαρά, κουράγιο και ελπίδα στην κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την οδηγεί στην πνευματική της τελείωση.

Όταν κάποιος γίνεται φίλος με κάποιον άλλον, μαθαίνει να μοιράζεται πράγματα και καταστάσεις και να μην κλείνεται στα όρια της ατομικότητάς του.

Η φιλία επίσης ως αρετή συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του κοινού καλού και στην κοινωνική πρόοδο, αφού διαπλάθει χαρακτήρες και καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης και της αυτοθυσίας.

Συνεπώς η γνήσια φιλία στοχεύει στο ηθικό καλό και προάγει το αγαθό.

Ίσως όμως γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ της "φιλίας" και των δύο αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων του Χριστού, Πέτρου και Παύλου;

Την απάντηση μας την δίνει το δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής της 29ης Ιουνίου: "Χαῖρε, Πέτρε Ἀπόστολε, καὶ γνήσιε φίλε, τοῦ σοῦ διδασκάλου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χαῖρε Παῦλε παμφίλτατε, καὶ κήρυξ τῆς πίστεως, καὶ διδάσκαλε τῆς οἰκουμένης."

Ο διαπρεπής υμνογράφος του Βυζαντίου Εφραίμ Καρίας εξυμνώντας τους δύο ενδόξους και πανεύφημους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, τους προβάλλει συν τοις άλλοις και ως παράδειγμα αληθινής φιλίας.

Τους παρουσιάζει στον ύμνο του ως υπόδειγμα αληθινής αγαπητικής σχέσης με τον Θεάνθρωπο Κύριο. Εύστοχα ο Ιερός Χρυσόστομος θα τους χαρακτηρίσει ως "εραστές του Θεού" των οποίων η ζωή είχε απορροφηθεί πλήρως από το πρόσωπο του Χριστού.

Θα σημειώσει: "ο μεν Πέτρος υπήρξε ο θερμός εραστής του Δεσπότη Χριστού, ο δε Παύλος ενώθηκε με τον Χριστό τόσο σφιχτά που σε κανένα σημείο της ζωής του, δεν δεχόταν να απομακρυνθεί απ' Αυτόν."

Και όντως ο απόστολος Πέτρος αποδείχθηκε γνήσιος φίλος του Χριστού μέσα απ' όλη την επίγεια διαδρομή του.

Πολλές στιγμές της ζωής του το μαρτυρούν. Ενδεικτικά ν' αναφερθεί ότι ο Πέτρος ήταν εκείνος που από υπερβολική αγάπη για το Διδάσκαλό του άδραξε το μαχαίρι και απέκοψε το αυτί του υπηρέτη Μάλχου, ενός εκ της συνοδείας των στρατιωτών που συνέλαβαν τον Ιησού στο κήπο της Γεθσημανή.

Αλλά και αργότερα παρότι αρνήθηκε τον Κύριο τρεις φορές φοβούμενος για την ίδια του τη ζωή, κατόπιν μετανόησε και επανόρθωσε με την τριπλή ομολογία της αγάπης του για τον Χριστό, όταν εμφανίστηκε ο Ίδιος ο Κύριος στους μαθητές Του μετά την Ανάστασή Του.

Ακόμη από την αστείρευτη αγάπη του για τον Χριστό έφτασε επί αυτοκράτορος Νέρωνος στη Ρώμη να σταυρωθεί γι' Αυτόν. Άρα με το σταυρικό του μαρτύριο επισφράγισε και συγχρόνως απέδειξε στη πράξη τη γνήσια φιλία του με τον Σωτήρα Χριστό.

Βεβαίως και ο απόστολος Παύλος αναδεικνύεται από το καθ' όλο βίο του, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, "ο παμφίλτατος" του Χριστού, ένας από τους πιο αγαπημένους και πιστούς φίλους του Κυρίου.

Αν και δεν ανήκε στην χορεία των Δώδεκα Αποστόλων, εντούτοις η πορεία του μετά τη μεταστροφή του στον χριστιανισμό χαρακτηρίζεται ως κατεξοχήν θυσιαστική.

Ο Ιερός Χρυσόστομος εγκωμιάζοντάς τον θα υπογραμμίσει ότι υπήρξε ο "Πρώτος μετά τον Ένα".

Αυτός που θεωρούσε τον εαυτό του έσχατο των Αποστόλων και ανάξιο του αποστολικού ονόματος, έγινε το σκεύος εκλογής της Θείας Χάριτος.

Τρανή απόδειξη της άνευ ορίων αγάπης του και αφοσίωσής του στον Λυτρωτή Χριστό ήταν τα όσα υπέμεινε μέχρι τέλους γι' Αυτόν.

Εξάλλου ο ίδιος θα γράψει σε επιστολή του προς τους Ρωμαίους: "πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα  οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν"(η΄, 38-39). Απ' όπου κι αν πέρασε κατά τις ιεραποστολικές του περιοδείες, προσπάθησε να καλλιεργήσει στους ανθρώπους τη ζωντανή σχέση τους με το Θεό.

Γι' αυτό το ιεραποστολικό του έργο κατηγορήθηκε, συνελήφθη στη Ρώμη και οδηγήθηκε εν τέλει στον αποκεφαλισμό αφήνοντας το αποτύπωμα της αληθινής φίλιας του με τον Κύριο.

Όλα όσα παρατέθηκαν ίσως φαίνονται αποκομμένα από το σημερινό γίγνεσθαι. Και σήμερα όμως είναι αναγκαία η καλλιέργεια της "κατά Χριστόν" φιλίας στον άνθρωπο, τη στιγμή που αποτελεί την ανώτερη μορφή ανθρώπινης σχέσης με βάση την πατερική θεολογία.

Πρόκειται για μια φιλία που δεν βασίζεται στο συμφέρον ή στη συμπάθεια ή στις κοινές ενασχολήσεις με κάποιον, αλλά θεμελιώνεται στο πρόσωπο του Θεανθρώπου.

Ο αληθινός φίλος του Χριστού γνωρίζει πως να αγαπά και να συγχωρεί τους πάντες.

Δεν κρατάει κακία, αλλά μεταμορφώνει τα πάθη του σε αρετές. Ο πραγματικός φίλος του Κυρίου δεν αγωνιά μόνο για την πνευματική του προκοπή, αλλά και για τη σωτηρία των ψυχών των "διπλανών" του.

Τέλος ο γνήσιος φίλος του Ιησού επιδιώκει διαρκώς δια του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας να ενώνεται μαζί Του προγευόμενος την Επουράνια Βασιλεία στην οποία η "κατά Χριστόν" φιλία συνεχίζεται στο διηνεκές.

Έγραφε ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος για τη φίλια του με τον Μέγα Βασίλειο: "είχαμε τα πάντα κοινά και μια ψυχή που ένωνε δυο σώματα... Μόνη μας επιδίωξη ήταν η αρετή και το να ζούμε για τις μελλοντικές ελπίδες της Βασιλείας."

Μεταφέροντας τη φιλία στο "σήμερα" θα διαπιστώσουμε ότι πολλοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την "ποσότητα" των φίλων τους στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ("Followers") και όχι ως προς την ποιότητα της φιλίας τους.

Ενδιαφέρονται εναγωνίως για το πόσες επισημάνσεις (likes) έλαβαν για κάτι που δημοσιοποίησαν, παρά για την εξεύρεση αληθινών φίλων, καθημερινών συμπαραστατών στην δύσκολη καθημερινότητα.

Αντίθετα στην πνευματική ζωή ένας από τους στόχους είναι και η καλλιέργεια της κατά Χριστόν φιλίας η οποία δεν αναζητεί αναγνώριση.

Ο πνευματικός φίλος είναι αυτός που θα σε ακούσει ακόμη και στην πτώση σου χωρίς να σε καταδικάσει.

Ο αληθινός φίλος του Κυρίου θα σου δείξει τον δρόμο της κατά χάριν θεώσεως.

Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς θα γράψει: "ο αληθινός φίλος δεν σκεπάζει τα λάθη, αλλά βοηθά στη διόρθωση του κακού και υποστηρίζει το καλό".

Συνοψίζοντας η κατά Χριστόν φιλία δεν είναι μια ξεπερασμένη θεωρία, αλλά ένα ζωντανό καταφύγιο για τον σημερινό άνθρωπο της εποχής της ψηφιακής τεχνολογίας και των ρομποτικών συστημάτων.

Έλεγε ο άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης: "Μη στενοχωριέσαι αν έχεις λίγους φίλους. Είναι καλύτερα να έχεις έναν καλό φίλο που σε φέρνει κοντά στο Χριστό, παρά πολλούς που σε απομακρύνουν απ' Αυτόν." Γένοιτο!

ΠΗΓΗ https://www.romfea.gr/pneumatika/77378-i-apostoliki-filia-se-kairoys-afilias

1999 "αν υπήρχαν ΠΕΝΤΕ Άγιοι Δεσποτάδες θα σας έδινα την ΠΟΛΗ" σήμερα τι; μέρες Πνευματικής Άλωσης

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΘΑ ΤΟ ΛΕΜΕ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ....ΤΕΤΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΛΉΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΔΙΕΞΟΔΩΝ ΩΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗΣ ΙΑΧΗΣ ΝΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ 

Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Αυτά ειπώθηκαν το μακρινό 1999 από την Υπεραγία Θεοτόκο σε  μια αγία ψυχή και εκείνο που μας αποτυπώθηκε είναι ότι το ζητούμενο είναι η ΑΓΙΟΤΗΤΑ σε όλα τα κοινωνικά και εκκλησιαστικά επίπεδα .

Έχοντας υπόψη αυτό τα επόμενα χρόνια στις ταπεινές γραφές μας επισημαίναμε ότι δεν χρειαζόμαστε τόσο ήρωες και πατριώτες αν αυτοί δεν ήταν πρώτα ΑΓΙΟΙ .

ΝΑΙ αλλά τούτο φαντάζει δύσκολο ...όμως  τελικά δεν είναι ..αρκεί να κατανοήσουμε τις μεθοδεύσεις του πονηρού να σύρει την καθημερινότητα μας προς την διαστροφή , την παναίρεση , ώστε να έχει το κεφάλι του ήσυχο από το να γίνουν κάποιοι Άγιοι. 

ΣΗΜΕΡΑ που η δαιμονική μπόρα του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ κορυφώνεται με την ψηφιακή σκλαβιά , η αγιότητα είναι το ζητούμενο για να έρθει και το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ .

Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ θέλει να μας δώσει την ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ,ενώ εμείς στηλώσαμε τα πόδια και επιλέγουμε την αμαρτία και την αίρεση .

Η Αγία Σοφία της Κλεισούρας το περιγράφει με πλήρη σαφήνεια όταν λέει :  "αν μετανοήσετε την Πόλη θα την πάρετε με χαρά , αν όχι θα σας δοθεί με κλάματα" 

Τελικά αν δεν βρεθούν Άγιοι στις μέρες μας θα βρεθούν τρόποι  για να γίνουμε...

Η Παρηγοριά  στις μέρες που έρχονται ( και όχι στα χρόνια) είναι ότι  η Σκέπη της Αρχιστράτηγου Υπεραγίας Θεοτόκου με το Ποθούμενο του Πατρό Κοσμά θα μας βοηθήσουν να αποφύγουμε  έστω και στο αμήν την νέα μεγάλη "άλωση" που απεργάζονται οι ιστορικοί εχθροί και "φίλοι" στο Ανάδελφον Έθνος μας .

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ 

 Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας

πώς πάνε οι Αμερικανοί στα άστρα και πώς πάνε οι Αγιορείτες;

 

Γράφει ο Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Αφορμή για την πραγματεία αυτή ήταν ένας διάλογος με αδελφούς, όπου θυμηθήκαμε πολλά .

Είχαμε παλαιότερα διαβάσει ότι ο Άγιος Παϊσιος έλεγε το εξής :

" οι Αμερικανοί ξοδεύουν τόνους  καυσίμων για να πάνε στα άστρα, ενώ εμείς με ένα παξιμάδι πάμε εκεί πάνω "

Σε πρώτη φάση αυτό ακουγόταν παράδοξο και μόνο πνευματικώ τω τρόπω θα μπορούσε να εξηγηθεί .

Μετά μάθαμε ότι ο Άγιος Πορφύριος είχε την δυνατότητα θεία Χάριτι να περιέρχεται το σύμπαν .

Και πάμε λίγα χρόνια πριν όταν ένα γνωστό μας Γεροντάκι στο Άγιο Όρος ρώτησε :

- ποια είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα παιδιά μου ;

Και αυτοί απάντησαν:

-του φωτός Γέροντα 

- όχι παιδιά μου , η μεγαλύτερη ταχύτητα είναι της σκέψης της προσευχής .

- μια φορά στεκόμουν κάτω από τον έναστρο ουρανό και το βλέμμα μου είχε προσηλωθεί σε ένα συγκεκριμένο αστέρι ..

- σαν να  το αγάπησα αυτό το αστέρι και δεν ξεκολλούσε η ματιά μου από το φως του .

- και τότε εντελώς αιφνίδια μεταφέρθηκα πάνω σε αυτό το Αστέρι.

- δεν μπορούσα να αρθρώσω Δοξολογία στον Δημιουργό του Σύμπαντος , μόνο το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ φώναζα μέσα σε αυτήν την μοναδική  απεραντοσύνη .

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ αδελφοί 

Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης το "βολευτήριο" και οι δημοσκοπήσεις σε ένα πλανήτη που βράζει

 

Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης: «Για να περάσης στην βουλή τού Θεού, πρέπει να γίνεις «βουλευτής» τού Θεού, όχι «βολευτής» τού εαυτού σου

ΟΤΙ ΖΟΥΜΕ ΤΑ ΕΙΠΕ ΑΠΟ ΤΟΤΕ.

ΜΗΝ ΠΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ...

– Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;

– Εσείς πώς τα βλέπετε;

– Εμείς τι να πούμε, Γέροντα; Εσείς να μας λέγατε.

– Η ησυχία πού επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται.

Δεν έχουμε καταλάβει καλά σε τι χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τι θα γίνει• πολύ δύσκολη κατάσταση! Η τύχη τού κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο. Χρειάζεται να κάνουμε πολλή προσευχή με πόνο, για να βάλει ο Θεός το χέρι Του. Να το πάρουμε στα ζεστά και να ζήσουμε πνευματικά. Είναι πολύ δύσκολα τα χρόνια. Έχει πέσει πολλή στάχτη, σαβούρα, αδιαφορία. Θέλει πολύ φύσημα, για να φύγει. Οι παλιοί έλεγαν ότι θα έρθει ώρα που θα κλωτσήσουν οι άνθρωποι. Πετάνε τους φράκτες, δεν υπολογίζουν τίποτε. Είναι φοβερό! Έγινε μία βαβυλωνία. Να κάνουμε προσευχή να βγουν οι άνθρωποι από αυτήν την βαβυλωνία. Διαβάστε την προσευχή των Τριών Παίδων, να δείτε με πόση ταπείνωση προσεύχονταν και τον 82° Ψαλμό: «ο Θεός, τις ομοιωθήσεταί σοι, μή σιγήσης…». Αυτό πρέπει να γίνει, αλλιώς δεν γίνεται χωριό. Θέλει θεϊκή επέμβαση.

Μπαίνουν μερικές αρρώστιες ευρωπαϊκές και προχωρούν όλο προς το χειρότερο. Μου είπε ένας Κύπριος οικογενειάρχης που μένει στην Αγγλία: «Κινδυνεύουμε πνευματικά. Πρέπει να φύγω από την Αγγλία οικογενειακώς». Βλέπεις εκεί ο πατέρας να παίρνει την κόρη, η μάνα τον γιό. Όλους τους στεφανώνουν, όλους τους ευλογούν. Κάτι πράγματα…, ντρέπομαι να τα πω. Και εμείς κοιμόμαστε με τα τσαρούχια. Δεν λέω να πάρουμε πλακάτ, αλλά να στρέψουμε την προσοχή μας στον μεγάλο κίνδυνο που περιμένουμε και να υψώνουμε τα χέρια στον Θεό. Να κοιτάξουμε πώς να αμυνθούμε κατά του κακού. Χρειάζεται να κρατάμε λίγο φρένο, γιατί όλα πάνε να τα ισοπεδώσουν. Τώρα είναι να λέει κανείς το ψαλμικό: «Θου τους άρχοντας αυτών ως τον Ωρήβ και Ζηβ και Ζεβεέ και Σαλμανά…, οίτινες είπαν κληρονομήσωμεν εαυτοίς το αγιαστήριον του Θεού».

Σύγχυση μεγάλη υπάρχει. Μύλος γίνεται• είναι ζαλισμένοι οι άνθρωποι. Ο κόσμος είναι όπως οι μέλισσες. Αν χτυπήσεις την κυψέλη, οι μέλισσες βγαίνουν έξω και αρχίζουν «βούου…» και γυρίζουν γύρω από την κυψέλη αναστατωμένες. Ύστερα η κατεύθυνσή τους θα εξαρτηθεί από τον άνεμο που θα φυσήξει. Αν φυσήξει βοριάς, θα πάνε μέσα. Αν φυσήξει νοτιάς, θα φύγουν. Έτσι και τον κόσμο τον φυσάει… «Εθνικός Βοριάς», «Εθνικός Νοτιάς», και είναι ο καημένος ζαλισμένος. Όμως, αν και γίνεται τέτοιο βράσιμο, νιώθω μέσα μου μία παρηγοριά, μία σιγουριά. Μπορεί να ξεράθηκε η ελιά, αλλά θα πετάξει νέα βλαστάρια. Υπάρχει μία μερίδα Χριστιανών, στους οποίους αναπαύεται ο Θεός. Υπάρχουν ακόμη οι άνθρωποι του Θεού, οι άνθρωποι της προσευχής, και ο Καλός Θεός μας ανέχεται, και πάλι θα οικονομήσει τα πράγματα. Αυτοί οι άνθρωποι της προσευχής μάς δίνουν ελπίδα. Μη φοβάσθε. Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάσει; Ούτε τώρα θα χαθούμε. ο Θεός μας αγαπά.

Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μία μπόρα θα είναι.

Δεν σας τα λέω αυτά, για να φοβηθείτε, αλλά για να ξέρετε πού βρισκόμαστε. Για μας είναι μία μεγάλη ευκαιρία, είναι πανηγύρι οι δυσκολίες, το μαρτύριο. Να είστε με τον Χριστό, να ζείτε σύμφωνα με τις εντολές Του και να προσεύχεσθε, για να έχετε θείες δυνάμεις και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες. Να αφήσετε τα πάθη, για να έρθει η θεία Χάρις. Αυτό που θα βοηθήσει πολύ είναι να μπει μέσα μας η καλή ανησυχία: πού βρισκόμαστε, τι θα συναντήσουμε, για να λάβουμε τα μέτρα μας και να ετοιμασθούμε. Η ζωή μας να είναι πιο μετρημένη. Να ζούμε πιο πνευματικά. Να είμαστε πιο αγαπημένοι. Να βοηθούμε τους πονεμένους, τους φτωχούς με αγάπη, με πόνο, με καλωσύνη. Να προσευχώμαστε να βγουν καλοί άνθρωποι.

“Ο Θεός θα δώσει τη λύση.”

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ο Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει. Δεν θα πάει πολύ αυτή η κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ο Θεός! Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά που άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ο καημένος σκούπιζε και έλεγε: «Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά που προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα – ήταν η Παναγία – που έλαμπε και το πρόσωπό της ακτινοβολούσε. Του παίρνει την σκούπα από το χέρι και του λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά• εγώ θα σκουπίσω».

Και άρχισε να σκουπίζει. Υστέρα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε η Παναγία.

Ο Θεός κάτι που δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ο διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρόκυψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ο Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι’ αυτό μη στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, που κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί που θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός που κάνει το κακό. Τελικά ο Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλωσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι’ αυτό αφαιρούν σιγά-σιγά από καμμιά πέτρα, για να σωριασθεί το οικοδόμημα της πίστεως. Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό• όχι μόνον αυτοί που αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν, αλλά και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε. Όποιος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώσει λόγο στον Θεό γι’ αυτό. Και ο διπλανός όμως θα δώσει λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνη κακό στον συνάνθρωπό του και δεν αντιδρούσε. Ο κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο που έχει τον τρόπο να πείθει.

– ο λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο.

– Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο. Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ο άνθρωπος που φεύγει μακριά από τον Θεό γίνεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο! Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα, τα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά… Πιο φοβερό είναι, όταν ο διάβολος συμμαχήσει με έναν άνθρωπο διεστραμμένο• τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους, όπως ο σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήσει με την σάρκα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα. Για να συνεργασθεί ο διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος, να έχει κακή προαίρεση, κακία.

Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυσκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια. Η Εκκλησία, ο Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμποδίση στα σχέδιά τους. Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί η σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά. Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα Τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν Τα πράγματα. Σ’ αυτήν την κατάσταση θα δείτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξοφλούν χρέη. Θα γίνουν έτσι τα πράγματα, που δεν θα στενοχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία που θα περνάνε – δεν θα λέει φυσικά «δόξα σοι ο Θεός».

Πόσο ο Θεός μας αγαπά! Αυτά πού γίνονται σήμερα και αυτά που σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια που είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ο κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα. Τώρα ξέρει ο κόσμος• η Εκκλησία δυνάμωσε. Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίσει γι’ αυτά που του χρειάζονται, φθάνει ο άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.

(Από το βιβλίο: “Λόγοι του Γέροντος Παισίου Β’. Πνευματική αφύπνιση”, Έκδοση: Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος. Σουρωτή Θεσσαλονίκης. 1999)

ΠΗΓΗ

όλα κοντά είναι ..πολύ κοντά

 

τι συμβαίνει στις ΗΠΑ; Και δεν είναι μόνο οι υπαναχωρήσεις του προέδρου Τραμπ ..είναι πολλά μεγάλα θέματα ..κοινωνικά , οικονομικά , γεωλογικά , γεωπολιτικά κ.α

+ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ.

Πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική. Θα πάψει να είναι υπερδύναμη. Υπερδύναμη θα είναι η Ρωσία και μετά θα συμβούν τα γεγονότα. Θα προηγηθεί μεγάλο κακό στην Αμερική.

Στην πρώτη μαρτυρία του κ. Απ. Σίμογλου, Αλεξανδρούπολη, αναφέρεται: Σε μια επίσκεψή μας στον Παππούλη και χωρίς να τον ρωτήσουμε ξαφνικά μας είπε : «Έφθασε ο καιρός να πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, θα γίνει πάλι ελληνική!» Όταν τον ρώτησα πότε θα γίνει αυτό, μου απάντησε : «Σύντομα. Πολύ σύντομα στις μέρες μας». Τον ξαναρώτησα : «Δηλαδή πότε; Πες μας κάποια ημερομηνία». Τότε η απάντησή του ήταν : «Α! Όλα και όλα ημερομηνίες όχι, όχι. Το σχέδιο του Θεού αυτό είναι, ημερομηνίες όμως όχι.». Μας είπε, επίσης, ότι πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική. Θα πάψει να είναι υπερδύναμη. Υπερδύναμη θα είναι η Ρωσία και μετά θα συμβούν τα γεγονότα. Επίσης, μας είπε : «Όλοι εσείς που είστε εδώ (ήμασταν εννέα άτομα διαφόρων ηλικιών) θα πάτε στην Πόλη και θα είναι Ελληνική. Εγώ όμως δε θα προλάβω. Θα έχω φύγει για τον ουρανό!!!»

Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΔΗΣ

ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ

Πηγή: Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης (Παπά – Γιάννης), (1925 – 2009), Σελ.141 -142)

Πηγή Θηβαίος Πολίτης ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

η Ελλάδα παρ όλα τα διαχρονικά δεινά που υφίσταται θα παραμείνει η ΛΑΜΠΗΔΟΝΑ του Παγκόσμιου Πολιτισμικού Γίγνεσθαι για να τροχοδρομεί την ανθρωπότητα στον ασφαλή διάδρομο της ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ Παράδοσης…

 

φώτο ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ Αδάμαντας Μήλος

Χρείαζεσαι Φώτιση  ω Φίλη Ελλάδα

Ένας μεγάλος Ρώσος Άγιος (ο ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ του Σάρωφ) και ένας Σέρβος Άγιος (ο ΟΣΙΟΣ Ιουστίνος Πόποβιτς) που μας μεταφέρει τους λόγους του πρώτου ρίχνουν ΦΩΣ στα σκοτάδια που μας περικύκλωσαν.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

«-Πιστεύω ότι ο Κύριος θα σας βοηθήσει να το διαφυλάξετε στην καρδιά σας, διότι αυτό δόθηκε όχι μόνο για μας, αλλά διά μέσου ημών και για τον υπόλοιπο κόσμο. Πορεύεσθε εν ειρήνη! Ο Κύριος και η Παναγία ας είναι μαζί σας!»

«-Κερδίζω σημαίνει αποκτώ. Εσείς γνωρίζετε σίγουρα τι σημαίνει αποκτώ χρήματα. Αυτό το ίδιο ισχύει και για το Άγιο Πνεύμα.»

Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, Διάλογος με τον Μοτοβίλωφ

Μετά την θεραπεία του ο Μοτοβίλωφ έγινε πολύ τακτικός επισκέπτης της μονής. Κατά την διάρκεια μιας συνομιλίας του με τον όσιο Σεραφείμ, τέλη Νοεμβρίου του 1831, ευτύχησε να τον δη καταγλαϊσμένο από τη Χάρη και λάμποντα μέσα στο φως, και να ακούσει από αυτόν ότι η Χριστιανική ζωή πρέπει να γίνη ζωή εν Αγίω Πνεύματι. Να τι έγραψε σχετικά ο Μοτοβίλωφ στο σημειωματάριο του, το οποίο βρέθηκε στο αρχείο της μονής Ντιβιέγιεβο, όπου είχε γίνει μοναχή η χήρα Ελένη Μοτοβίλοβα:

«Η ημέρα ήταν συννεφιασμένη, η γη είχε καλυφθεί από παχύ στρώμα χιονιού, το οποίο έπεφτε συνεχώς, όταν ο στάρετς Σεραφείμ με έβαλε να καθήσω δίπλα του σ’ ένα πεσμένο κορμό δένδρου.

«Ο Κύριος μου αποκάλυψε, μου είπε, ότι στην παιδική σας ηλικία επιθυμούσατε να μάθετε ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής.

Σας συμβούλευαν να εκκλησιάζεσθε, να προσεύχεσθε, να κάνετε καλές πράξεις, διότι σ’ αυτά, σας έλεγαν, συνίσταται ο σκοπός της χριστιανικής ζωής.

Αυτή η απάντηση όμως δεν μπορούσε να σας ικανοποιήσει.

Όντως η προσευχή, η νηστεία, η αγρυπνία, όπως και όλη η χριστιανική άσκηση είναι καλά καθ’ εαυτά. Αλλά ο σκοπός της ζωής μας δεν είναι μόνο να εκπληρώσουμε αυτά, διότι αυτά είναι μόνο μέσα.

Ο πραγματικός σκοπός της χριστιανικής ζωής είναι αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα. Πρέπει να γνωρίζετε ότι μόνο εκείνο το καλό έργο που έχει γίνει από αγάπη προς το Χριστό φέρει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος.

Σύμφωνα μ’; αυτά η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος είναι ο σκοπός της ζωής μας».

«-Με ποια έννοια λέτε ότι πρέπει να κερδίσουμε το Άγιο Πνεύμα; (ερώτησα εγώ), δεν το καταλαβαίνω καλά αυτό».

«-Κερδίζω σημαίνει αποκτώ, (μου απάντησε). Εσείς γνωρίζετε σίγουρα τι σημαίνει αποκτώ χρήματα. Αυτό το ίδιο ισχύει και για το Άγιο Πνεύμα.

Ο σκοπός της επίγειας ζωής για τον κοινό άνθρωπο είναι να κερδίσει χρήματα ή ν’ αποκτήσει τιμές, διακρίσεις και βραβεία. Το Άγιο Πνεύμα είναι επίσης κεφάλαιο και μάλιστα το αιώνιο κεφάλαιο και ο μοναδικός θησαυρός, αστείρευτος στον αιώνα. Κάθε έργο, που έγινε από αγάπη Χριστού, φέρει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, όμως τούτο κατορθώνεται ευκολότερα με την προσευχή διότι αυτή αποτελεί το όργανο που διαθέτουμε.

Μπορεί να τύχη να θέλετε να πάτε στην εκκλησία, αλλά η εκκλησία να μη είναι κοντά ή να έχει τελειώσει η ακολουθία. ΄Η έχετε ενδεχομένως επιθυμία να ελεήσετε κάποιον πτωχό, αλλά πτωχός δεν υπάρχει. Ίσως επιθυμείτε να γίνετε απαθής, αλλά δεν έχετε γι’ αυτό δυνάμεις.

Για την προσευχή όμως υπάρχει πάντοτε δυνατότητα, αυτή είναι προσιτή τόσο στον πλούσιο, όσο και στον πτωχό, τόσο στον εγγράμματο, όσο και στον απλοϊκό, στον ισχυρό, όσο και στον αδύναμο, στον υγιή όσο και στον ασθενή, στον δίκαιο όσο και στον αμαρτωλό. Η δύναμη της προσευχής είναι τεράστια και περισσότερο απ’; οτιδήποτε άλλο αυτή ελκύει το Άγιο Πνεύμα.»

«-Γέροντα, (είπα), όλη την ώρα μιλάτε για την χάρη του Αγίου Πνεύματος, την οποία πρέπει ν’αποκτήσουμε, αλλά πώς και πού μπορώ να την δω;

Τα καλά έργα είναι ορατά. Αραγε το Αγιο Πνεύμα μπορεί να γίνη ορατό;

Πώς μπορώ να γνωρίζω αν Αυτό είναι μαζί μου ή όχι;»

«-Η χάρη του Αγίου Πνεύματος, η οποία μας έχει δοθεί στο βάπτισμα, λάμπει στην καρδιά μας παρά τις αμαρτίες και τα σκοτάδια που μας περικυκλώνουν.

Αυτή εμφανίζεται μέσα σε άρρητο φως σ’ εκείνους, με τους οποίους ο Κύριος αναγγέλλει την παρουσία Του. Οι άγιοι Απόστολοι αισθάνθηκαν χειροπιαστά την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.»

Εγώ τότε ρώτησα:

«-Πώς θα μπορούσα να γίνω και εγώ προσωπικά μάρτυρας αυτού του πράγματος;»

Ο π. Σεραφείμ με αγκάλιασε και μου είπε:

«-Αγαπητέ μου, εμείς είμαστε και οι δύο τώρα εν Πνεύματι.

Γιατί δεν με κοιτάζετε;»

«-Γέροντα, δεν μπορώ να σας κοιτάξω διότι το πρόσωπό σας έγινε φωτεινότερο από τον ήλιο και τα μάτια μου έχουν θαμβωθεί.»

«-Μη φοβήσθε, διότι και εσείς έχετε γίνει τώρα φωτοφόρος όπως και εγώ.

Έχετε και εσείς τώρα πληρωθεί από το Άγιο Πνεύμα, αλλοιώς δεν θα μπορούσατε να με δήτε έτσι όπως με βλέπετε».

Και σκύβοντας κοντά μου, μου ψιθύρισε:

«-Παρακαλούσα τον Κύριο με όλη μου την καρδιά να σας αξιώσει να δήτε με τα σωματικά σας μάτια αυτή την κάθοδο του Αγίου Του Πνεύματος. Και να, με το μέγα Του έλεος παρηγόρησε την καρδιά σας, όπως θάλπει η μητέρα τα παιδιά της. Λοιπόν αγαπητέ μου, γιατί δεν με κοιτάζετε; Μη φοβήσθε τίποτε, ο Κύριος είναι μαζί σας!» Τον κοίταξα και με διαπέρασε ρίγος. Φαντασθήτε τον ήλιο στην πιο δυνατή λάμψη της μεσημβρινής ακτινοβολίας του και στο κέντρο του ηλίου να βλέπετε πρόσωπο ανθρώπου, ο οποίος συνομιλεί μαζί σας.

Βλέπετε τις κινήσεις των χειλιών του, την έκφραση των ματιών του, ακούτε τη φωνή του, αισθάνεσθε ότι το ένα του χέρι είναι απλωμένο γύρω από τον ώμο σας, αλλά δεν βλέπετε ούτε αυτό το χέρι ούτε το πρόσωπο, παρά μόνο το εκτυφλωτικό φως που απλώνεται παντού γύρω σας και φωτίζει με τη λάμψη του το χιόνι που καλύπτει το ξέφωτο και τις χιονονιφάδες που πέφτουν.

«-Τι αισθάνεσθε;» με ερώτησε.

«-Ησυχία και ειρήνη ανέκφραστη», είπα.

«-Και τι ακόμη αισθάνεσθε;»

«-Να γεμίζει η καρδιά μου από άρρητη χαρά.»

«-Αυτή η χαρά που αισθάνεσθε είναι μηδαμινή όταν συγκριθεί με εκείνη τη χαρά για την οποία έχει γραφεί: οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν Αυτόν. Σε μας δόθηκε μία σκιά μόνο της χαράς αυτής, τι να πει κανείς για την πραγματική χαρά; Τι αισθάνεσθε ακόμη φιλόθεε;»

«-Ανέκφραστη θερμότητα», είπα.

«-Τι είδους θερμότητα;

Είμαστε στο δάσος, τώρα είναι χειμώνας και παντού γύρω μας χιόνι…

Τι είδους θερμότητα είναι αυτή που αισθάνεσθε;»

Και εγώ αποκρίθηκα:

«-Όπως όταν λούζωμαι με ζεστό νερό. Αισθάνομαι ακόμη ευωδία τέτοια που ποτέ μέχρι τώρα δεν έχω αισθανθεί.»

«-Ξέρω, ξέρω, είπε εκείνος, σας ερωτώ επίτηδες. Αυτή η ευωδία που αισθάνεσθε είναι η ευωδία του Αγίου Πνεύματος.

Και αυτή η θερμότητα για την οποία μιλάτε δεν υπάρχει στην ατμόσφαιρα, αλλά μέσα μας. Θερμαινόμενοι από αυτήν οι ερημίτες δεν φοβούνταν τον χειμώνα διότι φορούσαν τον χιτώνα της χάριτος ο οποίος αντικαθιστούσε το ένδυμα.

Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστιν. Η κατάσταση στην οποία τώρα βρισκόμαστε το αποδεικνύει. Να τι σημαίνει να είσαι πλήρης Πνεύματος Αγίου.»

«-Θα θυμάμαι το έλεος αυτό που μας επισκέφθηκε σήμερα;» ερώτησα.

«-Πιστεύω ότι ο Κύριος θα σας βοηθήσει να το διαφυλάξετε στην καρδιά σας, διότι αυτό δόθηκε όχι μόνο για μας, αλλά διά μέσου ημών και για τον υπόλοιπο κόσμο. Πορεύεσθε εν ειρήνη! Ο Κύριος και η Παναγία ας είναι μαζί σας!» Όταν τον άφησα το όραμα δεν είχε παύσει: ο γέροντας βρισκόταν στην ίδια θέση που είχε στην αρχή της συνομιλίας μας και το άρρητο φως που είχα ιδεί με τα μάτια μου συνέχιζε να τον περιβάλλει».

- Από το βιβλίο του Αρχιμ. Ιουστίνου Πόποβιτς, «΄Οσιος Σεραφείμ του Σαρώφ»

Η πατρίδα μας η Ελλάδα παρ όλα τα διαχρονικά δεινά που υφίσταται θα παραμείνει η ΛΑΜΠΗΔΟΝΑ του Παγκόσμιου Πολιτισμικού Γίγνεσθαι για να τροχοδρομεί την ανθρωπότητα στον ασφαλή διάδρομο της ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ Παράδοσης…

Και πώς να μην συμβαίνει αυτό όταν στα κάτασπρα και παστρικά εκκλησάκια της και τα Ιερά Μοναστήρια που τιμούν την ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ και το ΠΑΝΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ διαλαλείται …

«Τη αυτή ημέρα, Κυριακή ογδόη από του Πάσχα, την αγίαν Πεντηκοστήν εορτάζομεν. Πνοή βιαία γλωσσοπυρσεύτως νέμει, Χριστός το θείον Πνεύμα τοις Αποστόλοις. Εκκέχυται μεγάλω ενί ήματι Πνεύμ' αλιεύσι. Ταις των αγίων Αποστόλων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν»

Στώμεν καλώς αδελφοί, στώμεν μετα φόβου…εδώ υπάρχει πολύ ΦΩΣ για αυτό πλακώσανε όλα τα σκοτάδια του αιώνος του απατεώνος.

ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ στα σκοτάδια μας

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

https://thivaiospolitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_71.html

το έλεγε για τις μέρες μας : *Ὁ Ρωμηός* γνωρίζει σαφῶς, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ συμμαχίας καί δουλείας

 

*Ἡ ΝΙΚΗ ΤΗ͂Σ ΡΩΜΑΝΊΑΣ. 

Τοῦτο εἶναι προσκλητήριον 

εἰς τούς Ρωμηούς καί τίς Ρωμαίγισσες.*

(ΤΟ ΓΛΩΣΣΆΡΙ ΤΟΥ Π.ΙΩΑΝΝΗ ΡΩΜΑΝΊΔΗ)

*Ἡ Ρωμηοσύνη δέν ἀποδεικνύεται. 

Περιγράφεται.

Δέν χρειάζεται ἀπολογητάς. 

Εἶναι ἁπλῶς αὐτό πού εἶναι.*

Τό δέχεται κανείς ἤ τό ἀπορρίπτει. 

Διά τοῦτο τά παιδιά τῶν Ρωμηῶν 

ἤ παρέμενον πιστοί καί σκληροί Ρωμηοί 

ἤ ἐφράγκευον καί ἐτούρκευον.

*Ἡ φραγκοκρατία καί ἡ τουρκοκρατία 

ἦσαν ὑποδούλωσις τοῦ σώματος.

Ὁ γραικισμός καί νεογραικισμός 

εἶναι ὑποδούλωση τοῦ πνεύματος.*

Μέ γραικισμό καί νεογραικισμό ἐννοοῦμε 

ὅχι τόν νεοελληνισμό, ἀλλά μόνον 

τό μή Ρωμαίηκο μέρος τοῦ νεοελληνισμοῦ. 

*Οἱ Ρωμηοί τῆς φραγκοκρατίας καί τῆς τουρκοκρατίας εἶναι ὅσοι δέν ἀκολούθησαν 

τό παράδειγμα ἐκείνων, πού ἐφράγκευσαν καί ἐτούρκευσαν.*

Τό γραικεύω εἶναι σχεδόν ταυτόν μέ τό φραγκέυω.

Σημαίνει σήμερα ἀμερικανεύω, ρωσεύω, φραντσεύω, γερμανεύω, δηλαδή γίνομαι πνευματικός δοῦλος τῶν ἔξω τῆς Ρωμηοσύνης. 

*Καί σήμερον ἄλλοι παραμένουν Ρωμηοί, 

ἄλλοι ὅμως ἀμερικανεύουν, ρωσεύουν, φραντσεύουν, ἀγγλεύουν, δηλαδή γραικεύουν.* 

*Ὁ Ρωμηός* γνωρίζει σαφῶς, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ συμμαχίας καί δουλείας. 

*Γίνεται σύμμαχος μέ ὁποιονδήποτε, 

ἐφ’ ὅσον συμφέρει εἰς τό Ἔθνος, 

ἀλλά ποτέ δοῦλος τῶν συμμάχων.*

Ναί μέν ὁ Ρωμηός ἔχει ἁπόλυτον πεποίθησιν εἰς τήν Ρωμαιοσύνη του, ἀλλά οὔτε φανατικός οὔτε μισαλόδοξος εἶναι καί οὔτε ἔχει καμμίαν ξενοφοβίαν. 

*Ἀγαπᾶ τούς ξένους, οὐχί ὅμως ἀφελῶς.*

*Οἱ μεγαλύτεροι ἥρωες τῆς Ρωμηοσύνης συγκαταλέγονται μεταξύ τῶν Ἁγίων.* 

Εἰς τό παρελθόν οἱ Ρωμηοί εἶχον τήν ἡγεσίαν καί ἦσαν ὀργανωμένοι μέ Ρωμαίηκην ἐπιστήμην καί παιδείαν καί ἐπικρατοῦσαν εἰς τό Ρωμαίηκον.  

*Μέ τήν ἵδρυση τῆς Ἐλλαδἰτσας* τῶν ἑλλαδιτσιτῶν, ὅμως, *οἱ Ρωμηοί ἐξετοπίσθησαν ἀπό τήν ἡγεσίαν καί ἀνέλαβον αὐτήν οἱ Γραικύλοι τῶν Μεγάλων Δυνάμεων* καί ἵδρυσαν τόν Νεογραικισμόν μέ ἐπίσημον πρόγραμμα 

*νά μήν εἴμεθα Ρωμηοί, ἀλλά τά ταπεινά καί φρόνιμα γραικύλα παιδιά*

τῶν Εὐρωπαίων καί τῶν Ρώσων. 

*Τοῦτο εἶναι προσκλητήριον 

εἰς τούς Ρωμηούς καί τίς Ρωμαίγισσες*

( ὡς τίς  ὀνομάζει ὁ Μακρυγιάννης) 

νά ἀναλάβουν τόν ἐπιστημονικόν ἀγῶνα 

νά ἀναστήσουν τήν Ρωμηοσύνην ἀπό τόν ἐπιστημονικόν θάνατον, τόν ὁποῖον ἐπεξειργάσθησαν δι’ αὐτήν:

1) οἱ Φράγκοι ἀπό τόν 9ον αἰῶνα

2) οἱ Γραικοί πρό τῆς Ἁλώσεως

3) οἱ Ρῶσοι μετά τήν Ἅλωσιν

4) *οἱ Νεογραικοί τῆς δούλης εἰς τούς Εὐρωπαίους καί Ρώσους Ἑλλαδίτσας τοῦ 19ου αἰῶνος, οἱ ὁποῖοι μετέτρεψαν τήν Ρωμαίηκην Ἐπανάστασιν τοῦ 1821 εἰς ἦτταν τῆς Ρωμηοσύνης καί θρίαμβον τοῦ Γραικισμοῦ τοῦ Καρλομάγνου 

καί τοῦ Νεογραικισμοῦ τῶν «φιλελλήνων» 

τῶν Μεγάλων Δυνάμεων.* 

_Μακαριστός πρωτοπρεσβύτερος 

π. Ἰωάννης Ρωμανίδης

Καθηγητής τῆς θεολογικῆς σχολῆς τοῦ ΑΠΘ._

Πηγή Ευάγγελος Κυριαλάνης ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Να αφήσουμε τα «μωρά» του κόσμου να μας μιλήσουν τώρα για την αλήθεια

 

ΜΙΑ  ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ μας έστειλε το παρακάτω και για αυτό την ευχαριστούμε για τον κόπο της. 

Πριν λίγες ημέρες, μου τηλεφώνησε μια γνωστή μου υπερήλικη κυρία, που πλησιάζει τα ενενήντα. Ζει σ’ ένα μικρό χωριουδάκι, είναι ευλαβέστατη, και παρά την ηλικία της, είναι δραστήρια και προσφέρει τις υπηρεσίες της με ζήλο στον ιερό ναό του χωριού της. Αν και σχεδόν αγράμματη- ίσα που να διαβάζει λίγο μπορεί- το ίδιο δραστήριο και διαυγές είναι και το μυαλό της.

  Μου είπε: «Δες τον ψαλμό 82 και πες μου τι εννοεί. Εγώ τον διαβάζω, αλλά δεν μπορώ να τον καταλάβω. Όμως αισθάνομαι με σιγουριά, το νιώθω,  ότι έχει κάποια σχέση μ’ αυτά που μας συμβαίνουν και μ’ αυτά που σύντομα θα μας συμβούν».

  Προσωπικά, δεν θυμάμαι να είχα διαβάσει ποτέ αυτόν τον ψαλμό. Όταν, λοιπόν, τον διάβασα, έπεσα από τα σύννεφα. Κυριολεκτικά, είναι σαν να μας στέλνει ένα μήνυμα ηχηρό- εφόσον τα νοήματα των ψαλμών είναι διαχρονικά- για ό,τι  μας συμβαίνει τώρα και για ό,τι πρόκειται να μας συμβεί, σύμφωνα με τη θεία νομοτέλεια..

  Στον ψαλμό αυτό, που ξεκινά με τη μεγαλειώδη φράση: «Ο Θεός, τις ομοιωθήσεταί σοι;» ο ψαλμωδός βρίσκεται σε μεγάλη ταραχή και επικαλείται την άμεση βοήθεια του Θεού, γιατί η χώρα του διατρέχει τον έσχατο κίνδυνο, τον οποίο ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν είχε δοκιμάσει. 

Γιατί ξαφνικά, όλα τα έθνη της γης, τα εχθρικά προς τον Θεό, ξεσηκώθηκαν εναντίον του λαού Του, και με πολύ μίσος και σχέδια γεμάτα πανουργίες, αποφάσισαν να εξολοθρεύσουν αυτόν τον λαό, ώστε να μην υπάρχει πλέον ως έθνος και να εξαφανισθεί από προσώπου γης εντελώς, ενώ αυτοί να κληρονομήσουν τον πλούσιο τόπο του.

 

    Προσφεύγει, λοιπόν, ο ψαλμωδός με πίστη θερμή τον Κύριο, και τον παρακαλεί να μη μείνει πλέον σιωπηλός και να μη συγκρατήσει άλλο την οργή Του ενώπιον αυτής της αδικίας. 

Αλλά να καταδιώξει τους εχθρούς αυτούς και ο θυμός Του να ξεσπάσει ξαφνικά σαν καταιγίδα και όλους να τους συνταράξει. 

Να τους μεταβάλει σε τροχό και ανεμοστρόβιλο, ώστε να μη στέκονται πουθενά, αλλά μέσα από συνεχείς και άπαυστες συμφορές να περιστρέφονται εδώ κι εκεί σαν ξηρό άχυρο που το φυσά ο άνεμος και το διασκορπίζει, να τους κατακαύσει δε ως πυρ. 

Ώστε στο τέλος, εν μέσω τόσων συμφορών, να ντροπιαστούν, να καταληφθούν από φόβο και ταραχή και να αναγκαστούν να εκζητήσουν το όνομα του Κυρίου. 

Και όσοι διαφύγουν τον  όλεθρο, να γνωρίσουν ότι όχι τα ονόματα των ψευδοθεών τους, αλλά το όνομα του Κυρίου είναι το ύψιστο σ’ όλη τη γη και  βεβαίως, η παιδαγωγική αυτή οργή του Κυρίου να οδηγήσει σε σωφρονισμό, μετάνοια και επιστροφή προς Αυτόν.

   Με εξέπληξε η φωτισμένη πληροφορία της γιαγιάς αυτής και κυρίως το πώς, χωρίς να καταλαβαίνει σχεδόν τίποτε από όσα διάβαζε,  συσχέτισε μέσα στην καρδιά και τη διάνοιά της το περιεχόμενο του ψαλμού με την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα ως χώρα, και ποιο θα είναι το προδιαγραμμένο τέλος της  πορείας αυτής. 

Σκέφθηκα, πόσο οι απλοί, ταπεινοί και αγράμματοι άνθρωποι, που κανένας δεν τους υπολογίζει, μπορούν να γίνονται δοχεία της σοφίας του Θεού. 

Αμέσως μετά, και ενώ έκανα τέτοιες σκέψεις,  άνοιξα τον υπολογιστή, και εντελώς συμπτωματικά(;) βρέθηκα μπροστά σ’ ένα άρθρο που μου έδινε καίριες τις απαντήσεις:

   Πολλά και μεγάλα τα συμφέροντα …

Δεν πιστεύω  πλέον  κανέναν , πολιτικό , δημοσιογράφο , επιστήμονα, είναι πολλά τα λεφτά και η δόξα…

Ποιόν να πιστέψω…

  ας θυμηθούμε ότι στα δύσκολα  ο Θεός στα «νήπια» αποκαλύπτει την αλήθεια  και αποκαλύπτεται …

Το πιθανότερο είναι ο επαίτης στον ηλεκτρικό, ο πωλητής στη λαϊκή, ο λαχειοπώλης, ο εργάτης που μοχθεί  νύκτα μέρα ταπεινωμένος, αν τον ρωτήσεις, να σου πει την αλήθειας…

«ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις».

  Και όπως λέει και ο Άγιος Παύλος: 

«…Τα μωρά του κόσμου εξελέξατο ο θεός ίνα τους σοφούς καταισχύνη,

και τα ασθενή του κόσμου εξελέξατο ο θεός ίνα καταισχύνη τα ισχυρά,

και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα εξελέξατο ο Θεός,

και τα μη όντα, ίνα τα όντα καταργήση,

όπως μη καυχήσηται πάσα σαρξ ενώπιον του Θεού»…

                                                  (Προς Κορινθίους Α΄1,27-30)     

  Ταπεινώνονται από τον Θεό για την υπερηφάνειά τους οι ισχυροί, οι έχοντες και κατέχοντες την κοσμική εξουσία και γνώση, ώστε να θολώνει η κρίση τους, να μωραίνονται και να μη βλέπουν την αλήθεια, ενώ δίνει τη χάρη Του στους ταπεινούς, ώστε να τη βλέπουν.

«…γέγραπται γαρ· απολώ την σοφίαν των σοφών και την σύνεσιν των συνετών αθετήσω.  Πού σοφός; Πού γραμματεύς; Πού συζητητής του αιώνος τούτου; Ουχί εμώρανεν ο Θεός την σοφίαν του κόσμου τούτου;» (Προς Κορινθίους Α΄, 1,19-21).

  Έτσι, σε καιρούς που το χέρι του Θεού αποκαλύπτει και ξεσκεπάζει ο,τιδήποτε το ψεύτικο, παρακμιακό και διεφθαρμένο, για να αναστήσει ένα νέο, αληθινό και πιο υγιή κόσμο, κάμπτεται η θρασεία καύχηση των ισχυρών και των έως τότε δήθεν σοφών, με αποτέλεσμα να  φανερώνονται και να αποδεικνύονται μέσα σ’ όλο το μεγαλείο της πνευματικής φτώχειας τους ως τραγικά «κύμβαλα αλαλάζοντα».

 Ενώ η φτωχή και αγράμματη γιαγιά μπορεί ν’ ανιχνεύει πολύ απλά μέσα από τον λόγο του Θεού την αλήθεια για τα επερχόμενα…

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

 https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com

"κόψτε" την συνήθεια να καλείτε την τεχνητή νοημοσύνη

 αυτή η συνήθεια όπως ωριμάζει δεν θα μας βγει σε καλό ...

λέμε : "ρωτήσαμε την τεχνητή νοημοσύνη να μας πει πως θα αντιμετώπιζε ένα γεγονός"

Ξέρετε αδελφοί με τι παίζουμε; Με αλγόριθμους που έχουν πολύ σκότος. 

Ξέρετε αδελφοί ότι αν ταυτιστούμε με αυτούς εύκολα μπορούμε να γίνουμε ένα νούμερο δίχως μυαλό, δίχως προοπτική αιωνιότητας ...

Σκεφτείτε τα νέα παιδιά τα επόμενα χρόνια ..να ρωτούν την τεχνητή νοημοσύνη για να βρουν το ταίρι τους , την δουλειά τους , το μέλλον τους .

Το Πνεύμα μας το εμφύσησε ο Άγιος Τριαδικός Θεός και όχι το μηχάνημα που φτιάχτηκε για να "παραλύσει" την ανθρώπινη σκέψη επειδή δεν θα σκέφτεται.

Τον νου μας τον εμφύσησε ο Άγιος Θεός για να υποδεχτούμε το ΠΑΝΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ και να γίνουμε Ναοί αυτού .

Τεχνητή Νοημοσύνη , τεχνητός νους δεν ταιριάζει με το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.

Δυστυχώς όλες οι δύσκολες προκλήσεις ήρθαν και μας βρήκαν σε αυτούς τους καιρούς της αποστασίας.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

ιδού η Ρόδος - ιδού και το Πνευματικό άλμα

 

Οι Άγιοι Απόστολοι ήσαν μόνον δώδεκα, αλλά επειδή εθεράπευσαν πρώτον τον εαυτόν τους εθεράπευ­σαν μυριάδας ανθρώπων από όλα τα Έθνη τα άπιστα, τα αλλόφυλλα.

Ημείς οι Έλληνες με πολλούς Αρχιερείς, χιλιάδες Ιερείς, Ιεροκήρυκες, Θεολόγους κ.λπ., διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, ΟΧΙ μόνον τα άγρια και αλλόφυλλα Έθνη ΔΕΝ ωφελούμεν, ΑΛΛΑ ούτε τους ομοφύλλους, ομοθρήσκους Έλληνας τους συμπατριώτας μας. ΔΙΑΤΙ; Διότι ΔΕΝ εφροντίσαμε να θεραπεύσουμε τα ιδικά μας πάθη, ή τουλάχιστον να ΚΑΝΟΥΜΕ εκείνα που ΔΙΔΑΣΚΟΥΜΕ! ...

άγιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

ΠΗΓΗ Γιῶργος Βς ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

πρέπει να αποτοξινωθούμε από ΤΡΑΜΠ και ΙΡΑΝ

 

πρέπει να αποτοξινωθούμε από ΤΡΑΜΠ και ΙΡΑΝ  μέχρι εκείνο το σημείο που το κάθε Έθνος θα κάνει το κεφαλιού του ..

και πως θα γίνει αυτό;

Στην περίπτωση του Περσικού πρoβλήματος ακολουθούν την πεπατημένη του Ουκρανικού ..δηλαδή χρονοτριβές, απώλειες στρατιωτικού δυναμικού , καταστροφή γης , μετανάστευση των λαών και πολλά άλλα δεινά.

Όμως και στις δύο αυτές περιπτώσεις την πραγματική ζημιά την παθαίνει η πραγματική οικονομία της καθημερινότητας..είναι κάτι που δεν μπορούν να το αποφύγουν σε όσα πονηρά μέσα οικονομετρίας καταλήξουν..γιατί δεν μπορούν να κοροιδέψουν  πολλούς και για πολλά ..

Μετά άρχεται ο κατήφορος και επειδή δεν θα έχουν άλλο να δώσουν σαν δικαιολογία θα καταλήξουν να παίξουν ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  

Διαβάζουμε: Ο Donald Trump, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις, δήλωσε ότι «ενδέχεται να έρθει η στιγμή που δεν θα μπορούμε πλέον να συμπεριφερόμαστε με λογική και θα αναγκαστούμε να ολοκληρώσουμε στρατιωτικά το έργο που ξεκινήσαμε»

Οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump την Κυριακή (28/6/2026), επανέφεραν στο προσκήνιο το ενδεχόμενο μιας νέας επικίνδυνης κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, λίγες μόλις ημέρες μετά τις συγκρούσεις που σημειώθηκαν μεταξύ αμερικανικών και ιρανικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή των Στενών του Hormuz.
Ο Donald Trump, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις, δήλωσε ότι «ενδέχεται να έρθει η στιγμή που δεν θα μπορούμε πλέον να συμπεριφερόμαστε με λογική και θα αναγκαστούμε να ολοκληρώσουμε στρατιωτικά το έργο που ξεκινήσαμε».
Η δήλωση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς ερμηνεύθηκε από αρκετούς αναλυτές ως μήνυμα ότι η Ουάσιγκτον διατηρεί ανοικτό το ενδεχόμενο νέων στρατιωτικών ενεργειών, εφόσον θεωρήσει ότι απειλούνται τα συμφέροντά της στην περιοχή.

https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884828/amok-trump-ti-kryvoun-oi-apeiles-gia-astrapiaio-afanismo-tou-iran-protofanis-blofa-i-molis-arxise-enas-tromeros-polemos

• Εύθραυστη εκεχειρία: Η ανταλλαγή πυρών αυτού του Σαββατοκύριακου δοκιμάζει μια αρχική συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν που υποτίθεται ότι θα σταματούσε τις εχθροπραξίες κατά τη διάρκεια 60 ημερών τεχνικών διαπραγματεύσεων. Ενώ καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει δηλώσει δημόσια ότι αποκλιμακώνει την ένταση , ένας ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ δήλωσε ότι περισσότερες συνομιλίες βρίσκονται ακόμη «σε καλό δρόμο για τις επόμενες ημέρες».

• Στενό του Ορμούζ: Η ενδιάμεση συμφωνία δεν αντικατοπτρίζεται επίσης στην κρίσιμη πλωτή οδό , αφήνοντας τους φορείς εκμετάλλευσης εμπορικών πλοίων και τα πληρώματά τους αντιμέτωπους με σύγχυση και κίνδυνο.

• Στον Λίβανο: Το Ιράν λέει ότι η πλήρης αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο πρέπει να αποτελεί μέρος μιας τελικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, καθώς οι συγκρούσεις με τη Χεζμπολάχ επιδεινώνουν περαιτέρω τις ειρηνευτικές προσπάθειες.

https://edition.cnn.com/2026/06/28/world/live-news/iran-war-strikes-trump?post-id=cmqy54r5g00033b6tk9606ciu