με ένα αεροπλανοφόρο στο ΠΑΤΟ αμέσως θα βρεθούμε στο πάτο της κόλασης του παγκόσμιου πολέμου.

 

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΩΡΕΣ - ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ 

ΕΧΘΕΣ ΛΑΒΑΜΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΤΟΝΗ ΦΗΜΟΛΟΓΙΑ ΕΚΕΙ ΟΤΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ..ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΣΑΝ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΘΑ ΠΙΑΣΟΥΝ ΠΟΛΛΟΥΣ.

ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ  ΜΕ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ 48ΩΡΕΣ

Βλ.ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΣ 

"O Χαμενεΐ προκαλεί τον Τραμπ: Δεν θα καταφέρεις να καταστρέψεις τον Ιράν, ακόμα και οι ισχυρότεροι μπορεί κάποτε να δεχθούν τέτοιο χτύπημα που δεν θα μπορούν να σηκωθούν

Αναφερόμενος, δε, στις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ ότι ο αμερικανικός στρατός είναι ο ισχυρότερος στον κόσμο, ο Χαμενεΐ του απάντησε λέγοντας «ο ισχυρότερος στρατός στον κόσμο μπορεί μερικές φορές να δεχτεί ένα τέτοιο χτύπημα που δεν θα μπορεί να σηκωθεί».

«Συνεχίζουν να λένε ότι έχουμε στείλει ένα αεροπλανοφόρο προς το Ιράν. Πολύ καλά, ένα αεροπλανοφόρο είναι ένα επικίνδυνο μέσο, αλλά πιο επικίνδυνο από το αεροπλανοφόρο είναι το όπλο που μπορεί να το στείλει στον βυθό της θάλασσας» συμπλήρωσε στο πλαίσιο αυτό."

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΚΙΝΑ - ΙΝΔΙΑ - ΙΑΠΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝΙΚΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΞΕΦΥΓΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. 

Ο ΤΡΑΜΠ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΕΙ ΚΑΙ ΕΔΩΣΕ ΗΔΗ ΤΗΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ..ΑΡΑΓΕ ΜΕ ΤΙ;

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ.

Η ΕΕ ΘΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΝΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΣΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ..ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙ .

Ο ΚΑΘΕΤΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ..ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΡΩΤΟΔΩΣΕΙ ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ;

ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΗΓΟΡΗΘΟΥΝ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΦΡΟΥ - ΦΡΟΥ ΑΛΛΑ ΑΝ ΒΡΕΘΕΙ ΕΝΑΣ ΤΡΕΛΛΟΣ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΕΝΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ..ΤΟΤΕ ΟΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ.

ΤΟΤΕ Η ΑΝΩΜΑΛΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ ΘΑ ΠΝΙΓΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΧΥΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΔΗΛ. ΣΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ ΚΟΛΠΟ. 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  

η ΠΕΙΝΑ δεν έχει σύνορα και είναι ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΗ στις μέρες μας...

 

ΒΙΝΤΕΟ - ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ https://www.facebook.com/100047871199522/videos/1861018001309663/?_rdc=1&_rdr#

Βίντεο από τη διανομή ρυζιού και ξερών φασολιών στους αδελφούς και τις αδελφές μας στην Ενορία του Αγίου Νεκταρίου Γκόμας. Μην τους ξεχνάτε. Δεν έχουν πλέον πόρους, είναι εξαντλημένοι από τον ασταμάτητο πόλεμο που τους έχει επιβληθεί και τα βάσανά τους είναι αμέτρητα. Αντιμετωπίζουμε μεταξύ άλλων υψηλές τιμές, σπανιότητα προϊόντων και σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.….

ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ:

1) Όνομα: TIMOTHEE NTUMBA MUSUNGAYI. Χώρα: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το IBAN: 00011150520000138271793. Επωνυμία της τράπεζας: BCDC (EQUITY BANK). Swift (BIC) : BCDCCDKI.

2) Όνομα Λογαριασμού: EGLISE ORTHODOXE-IERA EPISKOPI GOMAS.

Χώρα: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Το IBAN: CD4805100051720112169700197.

Επωνυμία της τράπεζας: RAWBANK.

Swift (BIC): RAWBCDKI.

3) Όνομα Λογαριασμού: EGLISE ORTHODOXE-IERA EPISKOPI GOMAS.

Χώρα: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Το IBAN: 00011050288200180113301.

Επωνυμία της τράπεζας: EQUITY BCDC.

Swift (BIC): BCDCCDKI.

Μπορείτε να προσφέρετε τις δωρεές σας επίσης και μέσω των κάτωθι λογαριασμών του Συλλόγου μας στην Ελλάδα «Φίλοι Ιεραποστολικού Έργου π. Τιμοθέου Ntumba στο Κονγκό».

1) Εθνική Τράπεζα. Swift-Bic Τράπεζας: ETHNGRAA.

Το ΙΒΑΝ είναι: GR4801101340000013400564996.

Όνομα Δικαιούχου Γράψετε: «ΦΙΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΣΤΗΝ».

2) Τράπεζα Πειραιώς. Swift-Bic Τράπεζας : PIRBGRAA.

Το ΙΒΑΝ του λογαριασμού της Πειραιώς είναι: GR2701720980005098107308162.

Όνομα Δικαιούχου Γράψετε: «ΦΙΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΣΤΗ ΜΠΟΥΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟ».

3) Alpha Bank. Swift-Bic Τράπεζας: CRBAGRAA

Το IBAN είναι: GR4501401620162002002015349

Όνομα Δικαιούχου Γράψετε: «ΦΙΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΣΤΗ ΜΠΟΥΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟΓΚΟ»

Γράψετε ως αιτιολογία το ονοματεπώνυμό σας για να ξέρουμε ότι είναι από σας για να σας ενημερώσουμε ότι τα λάβαμε. Επίσης γράψετε ότι τα στέλνετε για την Ιεραποστολή στην Ι. Επισκοπή Γκόμας και Μεγάλου Κίβου ( Ανατολικό Κονγκό).

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ

ΠΗΓΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

«τις συμφώνησις Χριστού προς Βελίαλ; Τις κοινωνία φωτί προς σκότος; Τις συγκατάθεσις ναώ Θεού μετά ειδώλων; Ημείς εσμέν ναός Θεού ζώντος»

 

Μητροπολίτου Αιτωλοακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ*

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Ως πνευματικός πατέρας που αγωνιά για τον πνευματικό καταρτισμό, τον αγιασμό και τη σωτηρία σας, απευθύνομαι σε όλους σας σήμερα με πόνο και αγωνία, αλλά και με αγάπη Χριστού και παρακαλώ να δεχθήτε την πατρική μου φωνή και προτροπή.

Διερχόμαστε και ζούμε το κατανυκτικό Τριώδιο. Το Τριώδιο είναι η αγιωτέρα χρονική περίοδος του λειτουργικού μας έτους.

Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πιστεύουμε στον Τριαδικό μας Θεό και ποθούμε τον προσωπικό μας αγιασμό και τη σωτηρία μας. Γνωρίζουμε επομένως, και δεχόμαστε ότι Τριώδιο σημαίνει μετάνοια και αγιασμός ψυχών και σωμάτων.

Η Εκκλησία μας, ιδιαιτέρως αυτές τις κατανυκτικές ημέρες, μας καλεί με τα χαριτόβρυτα και αγιαστικά μέσα που μας προσφέρει, να προετοιμασθούμε ψυχικά, για να ζήσουμε επάξια τα σεπτά πάθη του Κυρίου μας και την ένδοξο Ανάστασί Του.

Μαζί με τον Κύριό μας οφείλουμε και εμείς να συσταυρωθούμε, να συσταυρώσουμε και να νεκρώσουμε τα αμαρτωλά μας πάθη, γιατί μόνον έτσι θα αναστηθούμε από τα μνήματα της αμαρτίας, η οποία ανέβασε το Χριστό μας στο Σταυρό.

Το διεκήρυξε αυτό οκτώ αιώνες προ Χριστού ο Προφήτης Ησαΐας λέγοντας: «ούτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται» (Ησ. 53, 4).

Σήμερα ζούμε την Κυριακή της Τυρινής, θυμόμαστε την έξοδο των πρωτοπλάστων από τον επίγειο Παράδεισο και συνειδητοποιούμε περισσότερο, πόσο εντονώτερα πρέπει να αγωνισθούμε την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η οποία αρχίζει από αύριο Καθαρά Δευτέρα, για να μη χάσουμε και εμείς τον ουράνιο Παράδεισο.

Ενώ όμως, αυτά θέλει ο Σταυρωθείς Θεός μας, η μητέρα μας Εκκλησία και η σωτηρία μας, άλλα θέλει και ενεργεί ο ανθρωποκτόνος διάβολος και τα όργανά του. Για να μας αποπροσανατολίσουν, για να μας απομακρύνουν από το πνεύμα και τη ζωή του Τριωδίου, μας προσφέρουν το Αντιτριώδιο.

Πνευματική ζωή ζητάει ό Θεός;

Φιλόυλη, φιλήδονη, ειδωλολατρική, σατανοκίνητη, κτηνώδη ζωή υποδεικνύει και προσφέρει ο διάβολος.

Με τους δικούς του δούλους ετοιμάζει, οργανώνει και παρουσιάζει τις καρναβαλικές εκδηλώσεις, οι οποίες ιδιαιτέρως αυτές τις πνευματικές ημέρες, επαναφέρουν ανάμεσα στους βαπτισμένους και μυρωμένους Ορθοδόξους Χριστιανούς, τις ειδωλολατρικές τελετές και λατρείες των ψευτοθεών - δαιμόνων και παρακινούν ψυχές αθάνατες και μάλιστα νέους και νέες, να τις παρακολουθήσουν, να τις ζήσουν, να συμμετάσχουν σε αυτές.

Η ειδωλολατρεία και η δαιμονολατρεία βασίλευαν προ Χριστού. Τα πάθη των ανθρώπων ήταν θεοποιημένα. Οι ψευτοθεοί - δαιμόνια ζητούσαν από τους ανθρώπους να υπακούσουν και να μιμηθούν τα κτηνώδη θελήματά τους. Ο Βάκχος τη μέθη του, η Αφροδίτη την ακολασία της, ο Δίας τις μοιχείες του. Αυτά τα πάθη καλλιεργούσαν οι λατρείες τους. Για παράδειγμα, όταν εώρταζε ο Βάκχος, οι εορταστές έκαναν πομπή, ξεκινούσαν από το ναό του Βάκχου, φορούσαν προσωπίδες, μάσκες, κρατούσαν αισχρά σύμβολα, αναμειγνυόταν άνδρες και γυναίκες, εκραύγαζαν βωμολοχίες, τραγουδούσαν όλα τα αήθη τραγούδια, εχόρευαν, μεθούσαν, ασχημονούσαν.

Τα ίδια δεν κάνουν και σήμερα όσοι συμμετέχουν ή παρακολουθούν τις καρναβαλικές εκδηλώσεις;

Μεταμφιέζονται, φορούν μάσκες, φορούν και σατανικές ακόμη ενδυμασίες στα παιδιά τους, αισχρολογούν, βωμολοχούν, χορεύουν φιλήδονους και σαρκολατρικούς χορούς, ασχημονούν καλυπτόμενοι από τις μάσκες τους, μεθούν, οργανώνουν καρναβαλικές παρελάσεις και διακωμωδούν χωρίς εντροπή και φόβο Θεού ιδανικά, ιερά και όσια της πίστεως, υβρίζουν ακόμη και αυτή την ιερωσύνη.

Ως Επίσκοπος και πνευματικός πατέρας, σας ερω­τώ εσάς που πιστεύετε και αγαπάτε το Χριστό μας και την αμώμητη Ορθοδοξία μας.

Ποια σχέσι έχουν όλα αυτά με την κατάνυξι και την ιερότητα, το σκοπό και τη ζωή του Τριωδίου, αλλά και με τη ζωή του συνειδητού Χριστιανού;

Αλήθεια, «τις συμφώνησις Χριστού προς Βελίαλ; Τις κοινωνία φωτί προς σκότος; Τις συγκατάθεσις ναώ Θεού μετά ειδώλων; Ημείς εσμέν ναός Θεού ζώντος» (Β' Κορ. στ' 15-16).

Η μία, αγία, καθολική και Αποστολική Εκκλησία μας στηριζόμενη στον αδιάψευστο λόγο της Αγ. Γραφής, στους κανόνας των Οικουμενικών Συνόδων και τη φωνή των αγίων Πατέρων, όπως του Αγ. Βασιλείου και του Ιερού Χρυσοστόμου, απορρίπτει και καταδικάζει αυτές τις καρναβαλικές εκδηλώσεις πάντοτε, ιδιαιτέρως αυτές τις άγιες ημέρες.

Αποκόπτει μάλιστα τους Χριστιανούς από το μυστικό σώμα της Εκκλησίας, εάν συμμετέχουν σε αυτές, δεν μετανοήσουν και δεν απομακρυνθούν απ' αυτές.

Ένας απόστολος του Χριστού μας, ο άγιος Τιμόθεος, Επίσκοπος Εφέσου, με μαρτυρικό θάνατο έχυσε το αίμα του, ελέγχοντας τις τότε ανάλογες ειδωλολατρικές τελετές.

Αγαπητοί, σήμερα Κυριακή της Τυρινής προκαλούν οι καρναβαλικές εκδηλώσεις. Εμείς τί θα κάνουμε;

Κατόπιν όλων αυτών, θα συμμετάσχουμε, θα παρακολουθήσουμε, θα θαυμάσουμε, θα χειροκροτήσουμε τα έργα της ειδωλολατρείας και της αποστασίας; Θέλουμε το Χριστό ή το διάβολο;

Ας διαλέξουμε. Το βλέπουμε. Ζώντας την αποστασία από το Χριστό μας, ζώντας το θέλημα του χωρίς Θεό κόσμου, οδηγούμαστε σε κοινωνία ζούγκλας, οδηγούμαστε σε χάος.

Σήμερα, ας αναδειχθούμε γνήσιοι ηρωικοί Χριστιανοί. Μη παίζουμε με τη σωτηρία μας. «Αποθώμεθα τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός... μη κώμαις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω» (Ρωμ. ιγ', 12-13).

Αγαπητοί μου, μείνετε ξένοι απ' αυτές και ελάτε στην γλυκειά κατάνυξι των ιερών ακολουθιών.

Ελάτε σήμερα, στον κατανυκτικό εσπερινό για να αρχίσητε άγια την Μ. Τεσσαρακοστή.

Πιστεύω και προσεύχομαι όλοι να νικήσουμε και να απομακρυνθούμε από τις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Έτσι, θα εισέλθουμε στο πνευματικό στάδιο της Μ. Τεσσαρακοστής και θα νικήσουμε.

Ολόψυχα εύχομαι για όλους τη Νίκη.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς

* Την 25 Φεβρ. 2009 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑΣ εξέδωσε την υπ' αριθ. 22 εγκύκλιο προς τους Εφημερίους των Ιερών Ναών και το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα. Αξίζει να την προσέξουμε.

"ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ"
Προσφορά στο λαό του Θεού από τις
Εκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2010 

Γεώργιος Αποστολάκης: "Μάρτυρες Χωρίς Ουρανό; Το Παράδοξο της Ηρωικής Θυσίας"

Την Πρωτομαγιά του 1944, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανή, διακόσιοι Έλληνες αντιστασιακοί εκτελέστηκαν από τα στρατεύματα της ναζιστικής κατοχής, ως αντίποινα για ενέργεια του ΕΛΑΣ. Ήταν κρατούμενοι – στην πλειονότητά τους κομμουνιστές πολλοί ήδη φυλακισμένοι από το καθεστώς Μεταξά και παραδομένοι στους Γερμανούς.

Οι φωτογραφίες που ήρθαν στο φως συγκλονίζουν όχι μόνο για το γεγονός της εκτέλεσης, αλλά για κάτι βαθύτερο: τη στάση των μελλοθανάτων.

Περπατούν ήρεμοι. Στέκονται όρθιοι. Υψώνουν τη γροθιά. Τραγουδούν.

Δεν υπάρχει πανικός. Δεν υπάρχει κατάρρευση. Υπάρχει αξιοπρέπεια.

Και τότε γεννάται ένα ερώτημα που δεν είναι κομματικό, αλλά υπαρξιακό:

Τι είναι αυτό που επιτρέπει στον άνθρωπο να κοιτά τον θάνατο χωρίς φόβο;

kaisariani fb 2

Το φαινόμενο του μαρτυρίου

Η λέξη μάρτυρας στην αρχική της σημασία δεν δηλώνει απλώς το θύμα. Δηλώνει εκείνον που «μαρτυρεί» — που δίνει δημόσια μαρτυρία για μια αλήθεια, την οποία θεωρεί ανώτερη από την ίδια του τη ζωή.

Οι χριστιανοί μάρτυρες των ρωμαϊκών διωγμών, οι νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας, ακόμη και οι πιστοί που εκτελέστηκαν στα κομμουνιστικά καθεστώτα του 20ού αιώνα, βάδιζαν προς τον θάνατο με παρόμοια ψυχραιμία. Ύμνοι, προσευχή, δοξολογία.

Οι διακόσιοι της Καισαριανής δεν προσεύχονταν στον Θεό. Δόξαζαν το κόμμα τους. Δεν πίστευαν στην αθανασία της ψυχής.Πίστευαν στην αθανασία της Ιστορίας.

Κι όμως, η ψυχολογία της στιγμής μοιάζει εντυπωσιακά.

kaisariani fb

Πίστη και ιδεολογία: τι διαφέρει;

Ο μάρτυρας της πίστης πιστεύει ότι ο θάνατος δεν είναι τέλος. Ότι η ζωή συνεχίζεται. Ότι το μαρτύριό του έχει αιώνιο νόημα.

Ο μάρτυρας της ιδεολογίας πιστεύει ότι ο θάνατος δεν είναι τέλος. Ότι η ζωή συνεχίζεται. Ότι το μαρτύριό του έχει αιώνιο νόημα.

Ο μάρτυρας της ιδεολογίας πιστεύει ότι ο θάνατός του εγγράφεται σε μια ιστορική αναγκαιότητα. Ότι γίνεται λίπασμα για το μέλλον. Ότι υπηρετεί μια συλλογική σωτηρία.

Στην πρώτη περίπτωση, το νόημα είναι μεταφυσικό. Στη δεύτερη, ιστορικό.

Και στις δύο, όμως, υπάρχει κάτι κοινό:η υπέρβαση του ατομικού φόβου.

Από πού αντλείται αυτή η δύναμη;

Ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει τον θάνατο όταν:

Πιστεύει ότι ανήκει σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.

Έχει εσωτερική βεβαιότητα ότι η ζωή του δεν υπήρξε μάταιη.

Έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα της θυσίας.

Η υπέρβαση δεν γεννιέται από την απουσία φόβου. Γεννιέται από την κυριαρχία πάνω στον φόβο.

Οι διακόσιοι δεν ήταν υπεράνθρωποι. Ήταν άνθρωποι που είχαν ήδη αποδεχθεί τη μοίρα τους. Η ταυτότητά τους – πολιτική, συλλογική, ιδεολογική – είχε γίνει ισχυρότερη από το ένστικτο αυτοσυντήρησης.

kaisariani fb 3

Μάρτυρες της Αλήθειας ή μάρτυρες της πλάνης;

Εδώ αρχίζει η δυσκολία.

Αν κάποιος πιστεύει ότι η χριστιανική αλήθεια είναι η μόνη οντολογική αλήθεια, τότε ο μάρτυρας της πίστης μαρτυρεί το Απόλυτο, ενώ ο μάρτυρας της ιδεολογίας μαρτυρεί μια ιστορική ιδέα – ενδεχομένως εσφαλμένη.

Αν όμως δούμε το ζήτημα υπαρξιακά, χωρίς δογματική προϋπόθεση, τότε αυτό που έχει σημασία δεν είναι η αντικειμενική αλήθεια του περιεχομένου, αλλά η αυθεντικότητα της αυτοπροσφοράς.

Η Ιστορία έχει γνωρίσει ιδεολογίες που γέννησαν ολοκληρωτισμούς. Ο κομμουνισμός σε πολλές χώρες κατέληξε σε διώξεις και εκτελέσεις πιστών – δηλαδή σε παραγωγή «αντίστροφων» μαρτύρων.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι της Καισαριανής πέθαναν θύματα ενός άλλου ολοκληρωτισμού: του ναζισμού.

Το ηθικό μέγεθος της στάσης τους δεν ταυτίζεται αυτομάτως με το πολιτικό περιεχόμενο της ιδεολογίας τους.

Η μαρτυρία ως ανθρώπινο αρχέτυπο

Ίσως το βαθύτερο συμπέρασμα είναι άλλο.

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη νοήματος τόσο βαθιά, ώστε μπορεί να προσφέρει τη ζωή του γι’ αυτό. Είτε το ονομάσει Θεό, είτε Πατρίδα, είτε Ιστορία, είτε Κόμμα.

Το μαρτύριο είναι η ακραία μορφή αυτής της ανάγκης.

Οι φωτογραφίες της Καισαριανής δεν μιλούν μόνο για τον κομμουνισμό ή για την Αντίσταση. Μιλούν για το μυστήριο της ανθρώπινης ελευθερίας: ότι ακόμη και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει πώς θα πεθάνει.

Και ο τρόπος του θανάτου του γίνεται μήνυμα.

kaisariani fb 2

Η τελική κρίση

Μπορούμε να διαφωνούμε ριζικά με με την ιδεολογία τους. Μπορούμε να ασκούμε αυστηρή κριτική στον ιστορικό κομμουνισμό. Μπορούμε να επισημαίνουμε τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο όνομά του.

Όμως δεν μπορούμε να αρνηθούμε το ανθρώπινο μέγεθος εκείνης της στιγμής. Στάθηκαν όρθιοι.

Και το να στέκεσαι όρθιος μπροστά στον θάνατο είναι πράξη που ξεπερνά τις ιδεολογίες. Είναι πράξη βαθιά ανθρώπινη.

Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι αν ήταν μάρτυρες της Αλήθειας ή της ιδεολογίας τους.

Ίσως το ερώτημα είναι αν εμείς, σε εποχές άνεσης και σχετικότητας, διαθέτουμε έστω ένα ελάχιστο από το φρόνημα εκείνων που βάδιζαν προς τον θάνατο χωρίς να σκύβουν το κεφάλι.

Είναι καθρέφτης.

Και ο καθρέφτης δεν ρωτά τι πιστεύεις. Ρωτά αν είσαι έτοιμος να το πληρώσεις.

Γιατί οι φωτογραφίες αυτές δεν είναι απλώς ιστορικό ντοκουμέντο. 

Πηγή https://www.iepomenimera.gr/index.php/el/i-thesi-mas/georgios-apostolakis-martyres-xoris-ourano-to-paradokso-tis-iroikis-thysias

τα Βαλκάνια δρομολογούνται να γίνουν φωτιά και λαύρα

 

ΦΩΤΟ - η Συμβασιλεύουσα με τους τόσους ΑΓΙΟΥΣ οχύρωμα στους δύστροπους γείτονες μας. 

Εμείς δεν έχουμε μόνο το πρόβλημα (νταλκά) του Περσικού ή του ΑΙΓΑΙΟΥ , έχουμε και τα ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ 

Σερβία: Ποια χώρα κρύβεται πίσω από τη στρατιωτική συμμαχία Κροατίας- Αλβανίας- Κοσσυφοπεδίου…

Όλες οι μεγάλες δυνάμεις προσπαθούν να ασκήσουν επιρροή στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων σε διαφορετικό βαθμό. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιρροή της Τουρκίας είναι ιδιαίτερα έντονη, γράφει η σερβική Danas.

Η Σερβία να εγκαταλείψει τις αυταπάτες της εξωτερικής πολιτικής

Η επιρροή της Τουρκίας, της οποίας η εξωτερική πολιτική ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό την έννοια του Αχμέτ Νταβούτογλου, που περιγράφεται στο βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος», είναι ιδιαίτερα σαφής.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στο https://echedoros.blog/

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΕΙΠΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ 

" η απειλή είναι από εκεί" ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Σύμφωνα με αυτό το δόγμα, τα τουρκικά συμφέροντα στα Βαλκάνια επιτυγχάνονται κυρίως μέσω του αλβανικού παράγοντα, και όχι σε μια στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα ή τη Σερβία.

πως θα αποτινάξουμε τον πνευματικό κανόνα του εμφυλίου σπαραγμού για να δούμε ΘΕΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ;

 ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΤΡΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ  ΠΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΒΛ. ΣΗΜΕΡΑ - ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΚΟΡΙΖΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗΣ ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑΣ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ - ΓΡΑΨΕ - ΣΒΗΣΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ..ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΑΖΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

«Η Σταύρωση του Παπα-Σκρέκα στον Κόζιακα»

Ήταν Μάρτιος του 1947.

Η Θεσσαλία βρισκόταν στο επίκεντρο της πιο σκληρής φάσης του Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος.

Στα ορεινά των Τρικάλων, στον Κόζιακα, δρούσαν αντάρτικες ομάδες, ενώ ο κυβερνητικός στρατός επιχειρούσε εκκαθαρίσεις. Τα χωριά ζούσαν ανάμεσα στον φόβο, στις επιτάξεις, στις συλλήψεις, στις υποψίες.

Η καχυποψία είχε γίνει καθημερινότητα η βία, σχεδόν κανονικότητα.

Στη Μεγάρχη, εφημέριος ήταν ο ιερέας Γεώργιος Σκρέκας.

Από το 1944 είχε τοποθετηθεί οριστικά στο χωριό, έχοντας υπηρετήσει νωρίτερα σε Κρανιά και Καλονέρι.

Ήταν πατέρας έξι ανήλικων παιδιών, με το μικρότερο βρέφος λίγων μηνών.

Για τους συγχωριανούς του ήταν πνευματικός πατέρας και σημείο αναφοράς.για την ταραγμένη εποχή, πρόσωπο με επιρροή.

Τη νύχτα της 27ης Μαρτίου 1947, ένοπλη ομάδα περίπου πενήντα ανδρών εισέβαλε στη Μεγάρχη. Επικεφαλής αναφέρεται ο καπετάνιος Χρήστος Τζιατζιάς, γνωστός ως «Καπετάν Φαρμάκης».

Ο ιερέας συνελήφθη στο σπίτι του. Ακολούθησαν ξυλοδαρμοί, λεηλασίες και εκφοβισμοί της οικογένειάς του.

Η σύζυγός του και οι ηλικιωμένοι συγγενείς του υπέστησαν κακοποιήσεις τα παιδιά έμειναν να θρηνούν μέσα στο σκοτάδι.

Από τη Μεγάρχη οδηγήθηκε στο Γοργογύρι και κατόπιν, έπειτα από πορεία μέσα από τα χωριά Τύρνα και Ξυλοπάροικο, στο Νεραϊδοχώρι, ορεινό κέντρο δράσης των ανταρτικών τμημάτων στον Κόζιακα.

Κρατήθηκε σε αχυρώνα και σε υπόγειο χώρο, όπου σύμφωνα με μαρτυρίες υπέστη επανειλημμένους βασανισμούς.

Του ζητήθηκε να αποκηρύξει την αγάπη του για τον Χριστό αλλά εκείνος επέμεινε βαθιά στην πίστη του.

Η Μεγάλη Εβδομάδα του 1947 βρήκε τον ιερέα φυλακισμένο.

Η κορύφωση ήρθε τη Μεγάλη Παρασκευή, 11 Απριλίου. Σε ένα αυτοσχέδιο «λαϊκό δικαστήριο» καταδικάστηκε σε θάνατο.

Η εκτέλεση, κατά τις τοπικές αφηγήσεις, έγινε με σταύρωση σε δίκορμο έλατο μια πράξη με βαρύ συμβολισμό, αφού επαναλάμβανε την εικόνα του Γολγοθά την ίδια ημέρα που η Εκκλησία μνημονεύει τα Πάθη.

Το σώμα του, όπως καταγράφηκε μεταγενέστερα, έφερε σημάδια σκληρών βασανισμών.

Όταν ο κυβερνητικός στρατός ανέκτησε τον έλεγχο της περιοχής, ο αξιωματικός Νικόλαος Χόνδρος εντόπισε το λείψανο σε χαράδρα.

Η ιατροδικαστική εξέτασις ήταν κόλαφος,απέδειξε οτι σταυρώθηκε ζωντανός. Επιπλέον διαπιστώθηκε εξόρυξη των οφθαλμών του.

Λογχισμός της δεξιάς πλευράς καθώς και κόψιμο των γεννητικών οργάνων. Τα οστά του ήσαν καταθρυμματισμένα από τα ανελέητα φοβερά κτυπήματα.

Επίσης οτι είχε πυροβοληθεί στο μέτωπο και στους κροτάφους.

Η καταπονημένη σορός μεταφέρθηκε στα Τρίκαλα, όπου τελέστηκε πάνδημη κηδεία με τη συμμετοχή δεκάδων ιερέων και πλήθους λαού.

Η υπόθεση του παπα-Σκρέκα εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο ωμοτήτων που σημάδεψαν τον Εμφύλιο.

Εκείνη την περίοδο, στα ορεινά της Θεσσαλίας, σημειώθηκαν εκτελέσεις, αντίποινα, στρατοδικεία, καψίματα χωριών, συλλήψεις υπόπτων.

Η κοινωνία ήταν βαθιά διχασμένη οι οικογένειες χωρισμένες.

Η τραγωδία που συνέβαινε είχε ξεπεράσει κάθε ανθρώπινη φαντασία.

Κι όμως, μέσα στη δίνη και την φθορά του χρόνου μπορεί να μην έχουμε φωτογραφικό υλικό (όπως σε άλλες περιπτώσεις) αλλά η μορφή του ιερέα έμεινε χαραγμένη στη μνήμη της τοπικής κοινωνίας ως σύμβολο μαρτυρίου.

Όχι μόνο για τον τρόπο του θανάτου του, αλλά για την εικόνα ενός ανθρώπου που, μπροστά στη βία, απάντησε με προσευχή.

Οι τελευταίες του φράσεις προς τη σύζυγό του

«Έλπιζε στον Θεό. Υπομονή» διασώθηκαν ως

πνευματική παρακαταθήκη.

Σήμερα, σχεδόν ογδόντα χρόνια μετά, τα χωριά της Μεγάρχης, του Γοργογυρίου και του Νεραϊδοχωρίου έχουν επιστρέψει στη γαλήνη της καθημερινότητας.

Ο Κόζιακας παραμένει ίδιος έλατα, πέτρα, άνεμος.

Μα κάτω από το χώμα εκείνων των βουνών βρίσκεται η μνήμη ενός καιρού που δίδαξε πόσο βαθιά μπορεί να πληγώσει ο διχασμός.

Το σπουδαιότερο στοιχείο της ιστορίας δεν είναι βέβαια η φρικτή πράξη αλλά η αντοχή της πίστης μέσα στην απόλυτη και πιο σκληρή δοκιμασία.

Είναι το γεγονός ότι ένας πατέρας έξι παιδιών, χωρίς όπλο, στάθηκε μέχρι τέλους με τη συνείδησή του.

Η ιστορία δεν γράφεται για να αναμοχλεύει μίση, αλλά για να φωτίζει αλήθειες.

Και η θυσία εκείνης της Μεγάλης Παρασκευής στον Κόζιακα στέκει ως υπενθύμιση ότι ο εμφύλιος δεν έχει νικητές μόνο πληγές.

Και ότι η μνήμη, όταν συνοδεύεται από ταπείνωση και δικαιοσύνη, μπορεί να γίνει γέφυρα συμφιλίωσης.

Στυλ. Καβάζης

πηγή ΣΥΝΔΕΣΜΟ

" Λουκούμια από χιόνι - κουλουράκια από χώμα " - πρώτα όμως θα τα σταυρώνουμε

 

θα γίνει ή δεν θα γίνει πόλεμος..

μια φορά με τόσες δολοφονίες , εγκλήματα , δυστυχήματα και άλλα τραγικά που συμβαίνουν , ουσιαστικά έχουμε μεγάλο πόλεμο και όχι μικρό ..

οι ΑΓΙΟΙ μας μίλησαν, ότι η αμετανοησία μας θα τα φέρει όλα...

μας είπαν επίσης και κάτι άλλο ...μόνο με ΠΙΣΤΗ θα μπορούμε να χορταίνουμε στις μέρες που φαίνεται να ακολουθούν.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

ΔΥΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

“ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΑΠΟ ΧΙΟΝΙ” (ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Μαρτυρία π. Σ. Α., αποφοίτου Αθωνιάδος: «Ήταν 10 Φεβρουαρίου 1980. Τα χιόνια αργούν να λυώσουν, γι’ αυτό λίγοι κατηφορίζουν προς το οικειότερο Κελλί της αγιώνυμης πολιτείας, την “Παναγούδα”.

Το θεώρησα χρυσή ευκαιρία γιατί θα τον εύρισκα μόνο.

Έλαβα ευλογία από τον Σχολάρχη και κατηφόρισα προς την απέριττη καλύβη του π. Παϊσίου για να τρυγήσω λίγη πνευματική αμβροσία.

»Μόλις έφθασα στην αυλόπορτα τράβηξα το συρματόσχοινο και χτύπησε το καμπανάκι. Ο Γέροντας βγήκε, μου κατέβασε το κλειδί και άνοιξα την πόρτα.

Με υποδέχθηκε και μου είπε να καθήσω.

–Τι γίνεται, Γέροντα; Πως είσθε; τον ρώτησα.

– Τι να κάνω… είμαι κουρασμένος, είμαι και άρρωστος… (είχε γρίπη). Δεν μ’ αφήνει ο κόσμος να πεθάνω…

– Όχι, Γέροντα, σας χρειαζόμαστε, του είπα.

– Φαίνεται έχω αμαρτίες ακόμα, είπε, γραμμάτια… Δεν έχω και τίποτα να σε φιλέψω. Κάτι λουκούμια που είχα τά ‘φαγαν οι τελευταίοι επισκέπτες που ήρθαν εδώ το μεσημέρι από τις Καρυές.

–Δεν θέλω τίποτα, Γέροντα, για συζήτηση ήρθα.

– Όχι, για στάσου, είπε.

»Και χωρίς να χάση καιρό βγήκε έξω στο χιόνι.

Τον παρακολουθούσα από περιέργεια. Από την ολάνοιχτη πόρτα τον έβλεπα σκυφτό προς το χιόνι. Είχε την πλάτη προς εμένα και σαν να έκανε κάτι.

Σε λίγο μπήκε μέσα κρατώντας ένα τενεκεδάκι και μέσα φαίνονταν κάτι ανισομεγέθη σκευάσματα με αποτυπωμένες δαχτυλιές και σημάδια παλάμης.

Όλα ακανόνιστα, άλλα μεγαλύτερα, άλλα μικρότερα. Όλα άσπρα και σαν να είχαν πολλή άχνη πασπαλισμένη από πάνω, όπως είναι το χιόνι.

– Πάρε, μου είπε. Πάρε να φας.

»Έφαγα ένα. Η γεύση ήταν σαν λουκούμι και στην κυριολεξία ήταν λουκούμι.

–Πάρε άλλο ένα, μου είπε, αλλά όχι άλλα.

–Ωραία τα λουκούμια, π. Παΐσιε, είπα.

– Ποια λουκούμια; Χιόνι είναι, είπε γελώντας. Κοίταξε, μου είπε, μην πης τίποτα σε κανέναν. Με πόσα παιδιά μένεις στον θάλαμο; Πάρτα να τα δώσης στα παιδιά, αλλά προσοχή δεν θα πεις τίποτα.

»Έφυγα από το Καλύβι γιατί νύχτωνε και έκανα όπως μου είπε ο Γέροντας.

Από τα λουκούμια αυτά που τα έκανε ο Γέροντας με το χιόνι έφαγαν και άλλα τρία παιδιά του θαλάμου μου.

Αλλά δεν είπα τίποτα για την προέλευσή τους, διότι δεν είχα ευλογία.

Τώρα που ο Γέροντας εκοιμήθη και ήρθη το “επιτίμιον” το εξιστορώ εις δόξαν Θεού».

Βίος Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου,

Ιερομονάχου Ισαάκ Άγιον Όρος, 2016

σελ. 567-569

ΠΗΓΗ Θηβαίος Πολίτης ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΟΣΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ: Η Άννα Βιμπόρνοβα θυμάται. «Επισκέφθηκα την Ματρώνα τις μέρες της Μεγάλης Σαρακοστής, λίγο πριν πεθάνει.

– Μη φοβάσαι μου λέει, δεν θα ξαναγίνει σύντομα πόλεμος. Θα ξαπλώσουμε έτσι, και θα σηκωθούμε «αλλιώς»...

Πόλεμος (συμπλήρωσε) δεν θα ξαναγίνει (με τον τρόπο που μέχρι τώρα ξέρουμε) Χωρίς πόλεμο θα πεθάνετε όλοι. Θα πέσουν πολλά θύματα. Όλοι οι νεκροί, θα ξαπλώσετε επάνω στην γη.

Θα σας πω και κάτι άλλο, Αποβραδίς, όλα θα είναι (όρθια και καλά) πάνω στην γη, και όταν θα σηκωθείτε το άλλο πρωί, όλα θα μπουν (θα ταφούν) μέσα στην γη. Χωρίς «πόλεμο».

«Πως σας λυπάμαι, όσους τους έσχατους καιρούς θα ζήσετε. Η ζωή θα γίνεται όλο χειρότερη. Τελικά θα έλθει καιρός που θα βάλουν μπροστά σας τον ΣΤΑΥΡΟ και το ΨΩΜΙ και θα σας πούν «Διαλέξετε!».

Θα διαλέξουμε τον Σταυρό, της έλεγαν, αλλά πως θα μπορέσουμε να ζήσουμε;

-«Ε, θα κάνουμε προσευχή, θα πλάσουμε βώλους λίγο χωματάκι, θα προσευχηθούμε στον Θεό, θα φάμε και θα χορτάσουμε! » αποκρινόταν προφητικά η Αγία Ματρώνα, ενώ αλλού έλεγε:

«Θα πάρετε χώμα, θα κάνετε κουλουράκια, θα τα σταυρώνετε, και θα είναι σαν ψωμί!»

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΕ 48 ΩΡΕΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ; ΒΙΝΤΕΟ

 

ΤΕΤΑΜΕΝΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ

ΒΙΝΤΕΟ - ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Οι Αμερικανοί θέλουν συμφωνίες για Ουκρανία και Ιράν τις επόμενες 48 ώρες -Κρίσιμες συζητήσεις στη Γενεύη

Μπορεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν να αποτελεί πρόβλημα δεκαετιών για την παγκόσμια ασφάλεια και ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας να μπαίνει στο πέμπτο του έτος, όμως το επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ φιλοδοξεί να πετύχει συμφωνίες, ή έστω σημαντική πρόοδο, σε μία ή δύο ημέρες. 

https://www.iefimerida.gr/kosmos/amerikanoi-theloyn-symfonies-gia-oykrania-iran-epomenes-48-ores

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ 

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν επίσης να στέλνουν συστήματα αεράμυνας στην περιοχή, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, και αρκετές αμερικανικές στρατιωτικές μονάδες που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή και αναμενόταν να απομακρυνθούν τις επόμενες εβδομάδες έχουν λάβει παράταση των παραγγελιών τους, δήλωσε μια πηγή που γνωρίζει το θέμα. Δεκάδες αμερικανικά στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη έχουν μεταφέρει εξοπλισμό από τις ΗΠΑ στην Ιορδανία, το Μπαχρέιν και τη Σαουδική Αραβία τις τελευταίες εβδομάδες, σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων.

Το βράδυ της Παρασκευής, πολλά μαχητικά αεροσκάφη έλαβαν επίσης διπλωματική άδεια να εισέλθουν στον εναέριο χώρο της Ιορδανίας, σύμφωνα με επικοινωνίες εναέριας κυκλοφορίας ανοιχτού κώδικα . Δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι 12 αμερικανικά επιθετικά αεροσκάφη F-15 έχουν τοποθετηθεί στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti της Ιορδανίας από τις 25 Ιανουαρίου.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί με στρατιωτική δράση κατά του Ιράν εδώ και εβδομάδες, ξεκινώντας τον περασμένο μήνα, όταν προειδοποίησε τους Ιρανούς ηγέτες ότι ήταν έτοιμος να διατάξει επίθεση εάν η κυβέρνηση δεν σταματούσε να σκοτώνει διαδηλωτές. Και την Παρασκευή, δήλωσε ότι πιστεύει ότι η αλλαγή καθεστώτος «θα ήταν το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί» στο Ιράν.

Η συγκέντρωση στρατιωτικών πόρων και η έμφαση από τον Τραμπ και ανώτερα μέλη της κυβέρνησης ότι η αλλαγή καθεστώτος είναι προτιμότερη έχει φέρει την περιοχή σε αγωνία και αυξάνει τα διακυβεύματα για τις συνομιλίες της Τρίτης. Οι συνομιλίες στην Ελβετία αναμένεται να ηγηθούν από την αμερικανική πλευρά ο απεσταλμένος του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, και ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, με το Ιράν να εκπροσωπείται από τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.

ΠΗΓΗ https://edition.cnn.com/2026/02/16/politics/us-iran-military-buildup-pressure

δεν τελείωσαν οι "εκπλήξεις" αδελφοί ..μαζί μας και την ΑΓΙΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 

ΠΡΙΝ 10 ΕΤΗ - "ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ δεν σας αποκαλύπτει όσα γίνονται πίσω από τις πλάτες σας γιατί θα τρελαινόσασταν"  μας είπε 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

αυτά μας είπε ένας σεβάσμιος παπούλης ..τότε τα γράψαμε και σήμερα τα ζούμε  

και τι βλέπουμε σήμερα ...ο ΘΕΟΣ μας αποκαλύπτει όλο αυτό το διάστημα το πνευματικό ψέκασμα που μας έκαναν οι σιχαμεροί για να κατανοήσουμε τους μεγίστους κινδύνους που κυκλώνουν την καθημερινότητα και την επιβίωση μας και όχι μόνο αυτό ..ο χειρότερος κίνδυνος είναι να απωλέσουμε σαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί το δικαίωμα που έχουμε να εισέλθουμε εις την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.

Αυτοί που χαρακτήριζαν ανερυθρίαστα τους συνανθρώπους τους ως ψεκασμένους , τι έχουν να πουν τώρα που άνοιξε ο βόθρος του σιωνιστή Επστάιν που ήταν μέσα σε όλα ..σε προγράμματα ευγονικής μαζί με τους γνωστούς φιλάνθρωπους , σε προγράμματα επανεκκινήσης της ανθρωπότητας με την νέα ηθική της αχαλίνωτης ανωμαλίας ..τότε μας κουνούσαν το χέρι...

Δεν τελείωσαν οι εκπλήξεις αδελφοί, έδωσαν τον δικό τους Επστάιν για να σώσουν τον "άλλον" που τον φέρνουν μυστικά και δόλια για να γίνει ο πλανητάρχης της ανωμαλίας  ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ

Να βρεθούμε κοντά στα ΑΓΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ της Εκκλησίας μας με συντριπτική μετάνοια .. είναι η μόνη συνταγή Σωτηρίας γιατί το κακό ντύθηκε καρναβάλι και ξεσαλώνει σε όλες τις γωνιές του πλανήτη . 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς  

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

μπορεί να είναι στην Μυτιλήνη αλλά να τον κάνετε και εσείς φίλο σας...

 

ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΝΗΣΙ - 17 Φεβρουαρίου 

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΕΡΑΙΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ.

ΜΟΛΙΣ ΦΤΑΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΒΗΜΑΤΙΣΕΙΣ ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙΣ ΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙΣ ΤΙΣ ΔΩΡΕΕΣ ΤΟΥ .

ΣΤΩΜΕΝ καλώς   

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ (1774 – 1795) Ένας ένδοξος νεομάρτυς διασώζει τη Μυτιλήνη από τη θανατηφόρο πανώλη και ανακηρύσσεται πολιούχος άγιος του νησιού

Εορτάζει 17 Φεβρουαρίου.

Μέσα στη σεπτή χορεία των ενδόξων νεομαρτύρων της ορθοδόξου πίστεως, που έλαμψαν ως φωταυγείς αστέρες την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ξεχωριστή θέση κατέχει ο Άγιος νεομάρτυς Θεόδωρος ο Βυζάντιος, ο πολιούχος άγιος της Μυτιλήνης, ο οποίος απαγχονίστηκε για την αγάπη του Χριστού στις 17 Φεβρουαρίου 1795 και διέσωσε την πρωτεύουσα του ακριτικού και ευλογημένου αυτού νησιού του Αιγαίου από τη θανατηφόρο επιδημία της πανώλης το 1832.

Ο Άγιος νεομάρτυς Θεόδωρος γεννήθηκε το 1774 στο Νεοχώρι του Βυζαντίου και έζησε επί των ημερών της βασιλείας του σουλτάνου Μαχμούτ Α΄. Οι γονείς του ονομάζονταν Χατζή Αναστάσιος και Σμαραγδή και ανέθρεψαν χριστιανικά τόσο τον Θεόδωρο, όσο και τα δύο αδέλφια του, τον Αντώνιο και τον Γεώργιο. Μάλιστα ο Γεώργιος είχε τέτοια χριστιανική ευσέβεια, που μετά τον μαρτυρικό θάνατο του αδελφού του, του Θεοδώρου, χειροτονήθηκε μητροπολίτης Αδριανουπόλεως με το όνομα Γρηγόριος. Από μικρός ο Θεόδωρος ήθελε να γίνει ζωγράφος και γι’ αυτό πήγε με έναν ζωγράφο στα ανάκτορα του σουλτάνου, όπου άρχισε να εργάζεται. Όμως μέσα στο μουσουλμανικό περιβάλλον των ανακτόρων παρασύρθηκε από τις ηδονές και τη χλιδή σε τέτοιο βαθμό, ώστε αρνήθηκε τη χριστιανική του πίστη και ασπάσθηκε τον μωαμεθανισμό.

Πέρασαν τρία χρόνια και η θανατηφόρος επιδημία της πανώλης άρχισε να μαστίζει την περιοχή του Βυζαντίου. Πολλοί άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων οδηγήθηκαν στον θάνατο, γεγονός που έκανε τον Θεόδωρο να φοβηθεί και να σκεφθεί τον Θεό. Συναισθανόμενος το αμάρτημά του άρχισε να αναζητά τρόπο για να δραπετεύσει από τα ανάκτορα και να μετανοήσει για την εξώμοσή του. Προσπάθησε να φύγει, αλλά δεν τα κατάφερε, αφού ο δυνατός θόρυβος της πτώσης του από ψηλό τοίχο κινητοποίησε τους μωαμεθανούς των ανακτόρων, οι οποίοι και τον συνέλαβαν. Η δεύτερη προσπάθειά του στέφθηκε όμως με επιτυχία. Με τη βοήθεια ενός χριστιανού γούναρη των ανακτόρων προμηθεύτηκε ναυτικά ρούχα και αφού μουτζούρωσε το πρόσωπό του, έδεσε ένα μαντήλι στο μέτωπό του και σηκώνοντας στους ώμους του μία στάμνα, έφυγε από το παλάτι χωρίς να γίνει αντιληπτός από κανέναν. Μετά τη δραπέτευσή του κατόρθωσε να φτάσει σε συγγενικό του σπίτι, όπου μετά από λίγες ημέρες εξομολογήθηκε, χρίσθηκε με Άγιο Μύρο και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων.

Για να μην ανακαλυφθεί όμως από τους Τούρκους, αποφάσισε να φύγει και έφτασε στη Χίο, η οποία στάθηκε ο τόπος της ψυχικής του ανατάσεως, του πνευματικού του ανεφοδιασμού, της βαθιάς του μετανοίας και της προετοιμασίας του για να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Η καρποφόρα αυτή πνευματική προετοιμασία οφείλεται στην καθοδήγησή του από τον Άγιο Μακάριο Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου τον Νοταρά (1731 – 1805), ο οποίος αναδείχθηκε Γενάρχης του Φιλοκαλισμού, πολύτιμος συγγραφέας και θαυμαστός αλείπτης νεομαρτύρων. Την εποχή αυτή ο Άγιος Μακάριος εφησυχάζει και ασκητεύει στο μοναστήρι του Αγίου Πέτρου πάνω από την κωμόπολη του Βροντάδου και σ’ αυτόν τον χώρο ο Άγιος Θεόδωρος βρίσκει την ευκαιρία να διαβάσει πολλά ψυχωφελή βιβλία και κυρίως τα μαρτυρολόγια των νέων μαρτύρων, που τον ενισχύουν στην πίστη του και τον παροτρύνουν να ομολογήσει τον Χριστό και να μαρτυρήσει για την αγάπη Του. Τρεις φορές εξομολογήθηκε με δάκρυα στον Άγιο Μακάριο για το φοβερό αμάρτημα της αρνησιθρησκείας ζητώντας το έλεος του Θεού, ενώ καθημερινά υποβαλλόταν σε νέες δοκιμασίες για να στερεωθεί στην πίστη του και στην απόφασή του να μαρτυρήσει για τον Χριστό.

Οπλισμένος με ακλόνητη πίστη και σθεναρό φρόνημα ο νεαρός Θεόδωρος ανεχώρησε για τη Μυτιλήνη για να ομολογήσει εκεί τον Χριστό και να μαρτυρήσει γι’ Αυτόν. Στο ταξίδι του τον συνόδευσε και ο ευλαβής μοναχός Νεόφυτος, ο οποίος έμεινε κοντά του μέχρι το μαρτύριό του, συμπροσευχόμενος και ενισχύοντάς τον ψυχικά. Ο Θεόδωρος του ζήτησε μάλιστα μετά τον θάνατό του να πάει να βρει τους γονείς του για να τους παρηγορήσει, αλλά και να ευχαριστήσει για μια ακόμη φορά τον Άγιο Μακάριο, ο οποίος τον καθοδήγησε πνευματικά και τον στερέωσε στην πίστη του. Μέχρι σήμερα σώζονται επτά επιστολές του Αγίου Μακαρίου προς την οικογένεια του Αγίου Θεοδώρου.

Στη Μυτιλήνη ο νεαρός Θεόδωρος, αφού κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, φόρεσε τουρκικά ενδύματα και παρουσιάστηκε με θάρρος στις τουρκικές αρχές ομολογώντας με παρρησία τη χριστιανική του πίστη, την οποία, όπως είπε, πριν δέκα χρόνια πρόδωσε, ασπαζόμενος τον μωαμεθανισμό. Μάλιστα μπροστά στα έκπληκτα μάτια του κριτή πέταξε τον μωαμεθανικό σκούφο, έσχισε τα ενδύματά του και τα ποδοπάτησε περιφρονητικά. Στην αρχή νόμισαν, ότι είναι τρελός, αλλά ο μάρτυς απάντησε, ότι είναι χριστιανός ορθόδοξος και θα πεθάνει χριστιανός. Η ομολογία του Θεοδώρου εξόργισε τόσο πολύ τον κριτή και τους παρευρισκόμενους, ώστε αφού τον μαστίγωσαν, τον έστειλαν στο παλάτι του Ναζήρη. Εκεί τον έβαλαν στη φυλακή και τον υπέβαλαν σε πλήθος βασανιστηρίων. Τα πόδια του ήταν δεμένα και στον λαιμό του είχαν περάσει βαριά αλυσίδα. Κάθε μωαμεθανός, που περνούσε από μπροστά του, τον κορόιδευε ότι είναι τρελός, ενώ εκείνος ομολογούσε τον Χριστό και δήλωνε, ότι είναι υγιής και σώφρων.

Την επόμενη ημέρα οδηγήθηκε ενώπιον του Ναζήρη, ο οποίος προσπάθησε με δώρα και υποσχέσεις να τον μεταπείσει να ασπασθεί και πάλι τον μωαμεθανισμό. Ο Θεόδωρος όμως ομολόγησε και πάλι με παρρησία τη χριστιανική του ταυτότητα, αλλά και τη σταθερή του πρόθεση να μαρτυρήσει για τον ένα και αληθινό Θεό. Τότε ο Ναζήρης διέταξε να τον κλείσουν στη φυλακή και αφού τον έδεσαν, τον μαστίγωσαν ανελέητα με 300 μαστιγώσεις. Άφησαν μάλιστα και τις πόρτες της φυλακής ανοικτές και κάθε φορά, που έμπαινε κάποιος Τούρκος, τον κτυπούσε βάναυσα. Ο Θεόδωρος προσευχόταν διαρκώς στον Θεό και δεχόταν με καρτερία τα βασανιστήρια, ενώ συνέχισε να δηλώνει, ότι είναι χριστιανός. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να του βγάλουν τα μάτια και να του γυρίσουν το κεφάλι προς τα πίσω, ενώ για να τον κάνουν να σωπάσει, του έβαλαν στο στόμα μία ράβδο και του έσπασαν τα δόντια.

Το πρωί του Σαββάτου ο χριστιανός φύλακας τον βρήκε μισοπεθαμένο μέσα στη φυλακή να ψάλλει χαμηλόφωνα τον ύμνο «Τη Υπερμάχω». Στη συνέχεια του ζήτησε να πει στον αρχιερέα να του αποστείλει Θεία Κοινωνία, όπως και έγινε.

Την εποχή αυτή κάποιος νέος από τη Θεσσαλονίκη με το όνομα Γεώργιος είχε διαβάσει για τα μαρτύρια των παλαιών μαρτύρων, αλλά είχε εξεφράσει τις αμφιβολίες του γι’ αυτά. Έτσι ακούγοντας τα βασανιστήρια του Θεοδώρου, επιθυμούσε να μπει στη φυλακή και να δει τον νεαρό αθλητή της πίστεως. Γι’ αυτό και προκάλεσε τον εγκλεισμό του στη φυλακή και έζησε από κοντά πολλά από τα βασανιστήρια, που υπέστη ο Θεόδωρος, όπως το δέσιμο του κεφαλιού με σχοινί, το κάψιμο του λαιμού του και το μαστίγωμα. Ο Θεόδωρος ευχαρίστησε τον νεαρό Γεώργιο, που βρέθηκε κοντά του και τον ενίσχυσε με την παρουσία του στο μαρτύριο.

Ο τοπάρχης όμως της περιοχής πληροφορούμενος τα γεγονότα, δήλωσε ότι όποιος βλασφημεί τη θρησκεία του, καταδικάζεται σε θάνατο. Γι’ αυτό και επισκέφθηκε τον Θεόδωρο στη φυλακή, ζητώντας του να του δώσει το «σαλαβάτι» του, δηλαδή τη μαρτυρία της μουσουλμανικής θρησκείας. Τότε ο Θεόδωρος με παρρησία και σθένος μίλησε τόσο περιφρονητικά για τον Μωάμεθ και την πίστη του, ώστε αποφασίστηκε η θανατική του καταδίκη.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1795, την ημέρα δηλαδή της μνήμης του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, και σε ηλικία 21 ετών ο νεαρός Θεόδωρος έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου με τον δι’ αγχόνης μαρτυρικό θάνατο. Το σώμα του μάρτυρος έμεινε τρεις ημέρες κρεμασμένο στην αγχόνη και πολλοί χριστιανοί προσέρχονταν με ευλάβεια και έκοβαν τεμάχιο από τον χιτώνα του, το οποίο βουτούσαν στο αίμα και το κρατούσαν ως φυλακτό. Μετά από τρεις ημέρες οι χριστιανοί ενταφίασαν το μαρτυρικό λείψανο με την πρέπουσα εκκλησιαστική τάξη στον Ιερό Ναό της Παναγίας Χρυσομαλλούσας στην πόλη της Μυτιλήνης, όπου μέχρι σήμερα σώζεται ο τάφος του, ενώ μετά από τρία χρόνια πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή του ιερού λειψάνου, το οποίο βρέθηκε ακέραιο. Το γεγονός αυτό πιστοποίησε την αγιότητα του νεομάρτυρος, ο οποίος κατέλαβε ξεχωριστή θέση στη χορεία των πολυάριθμων αγίων της Λέσβου και στη θρησκευτική συνείδηση των κατοίκων του νησιού. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις τριανταπέντε και πλέον εικόνες του Αγίου, που φυλάσσονται σε ιερούς ναούς του νησιού, αλλά και από την ιστόρηση εικόνος του Αγίου το 1798, τρία χρόνια δηλαδή μετά το μαρτύριό του, τεθησαυρισμένη σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Παμφίλων Λέσβου.

Μετά την ανακομιδή το άφθαρτο λείψανο του Αγίου τοποθετήθηκε στην κρύπτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Αθανασίου μέχρι το 1832. Κατά το έτος αυτό έγινε το θαύμα της διασώσεως της πόλεως της Μυτιλήνης από τη θανατηφόρο πανώλη. Μόλις ξέσπασε η φοβερή επιδημία και ο θάνατος άρχισε να κτυπά ολοένα και περισσότερες οικογένειες, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να διαφύγουν στους γύρω λόφους. Όμως τίποτα δεν μπόρεσε να σταματήσει τον θάνατο, ούτε και η αποστολή γιατρών και φαρμάκων έφερε κάποιο αποτέλεσμα. Τότε ο Άγιος παρουσιάστηκε κατ’ όναρ το βράδυ της πρώτης Παρασκευής της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στον τότε Πρωτοσύγκελλο Καλλίνικο και του παρήγγειλε να πει στον Μητροπολίτη να μαζέψει τους χριστιανούς, που είχαν φύγει από την πόλη και να κάνουν αγρυπνία στον Μητροπολιτικό Ναό, βγάζοντας το λείψανο από την κρύπτη του ναού. Ο Πρωτοσύγκελλος δεν έδωσε σημασία στο όνειρο, αλλά ο Άγιος εμφανίστηκε και πάλι στον ύπνο του μετά από μία εβδομάδα. Τότε ενημέρωσε τον Μητροπολίτη, ο οποίος με τη σειρά του ζήτησε από τον Τούρκο διοικητή να ειδοποιηθούν οι χριστιανοί για να τελεσθεί η αγρυπνία. Κατά τις πρωινές ώρες και ενώ ο ναός ήταν κατάμεστος από χριστιανούς, που παρακολουθούσαν την αγρυπνία, ο Μητροπολίτης και ο Πρωτοσύγκελλος έβγαλαν από την κρύπτη το ιερό λείψανο του Αγίου και έκαναν λιτανεία γύρω από τον ναό. Από εκείνη τη στιγμή σταμάτησε η επιδημία της πανώλης, γεγονός που οδήγησε στην καθιέρωση και ανακήρυξη του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου ως πολιούχου και προστάτου της πόλεως και του νησιού της Μυτιλήνης.

Από το 1832 το ιερό λείψανο του πολιούχου του νησιού φυλάσσεται ως «τιμαλφής θησαυρός» στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου, εις ανάμνηση δε της θαυματουργικής διασώσεως της πόλεως της Μυτιλήνης από τη θανατηφόρο πανώλη καθιερώθηκε από το 1936 με πρωτοβουλία του Μητροπολίτου Μυτιλήνης Ιακώβου του από Δυρραχίου παλλεσβιακή πανήγυρις με πάνδημη λιτάνευση του ιερού λειψάνου του στην πόλη της Μυτιλήνης την Κυριακή του Παραλύτου.

ΠΗΓΗ- ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΙΒΗΡΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΙΤΙΣΣΑ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ