Τι είπε ο Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο εξ Ιωαννίνων; αρθρογραφία μας από 16 Ιανουαρίου 2021
ΣΗΜΕΡΑ κατανοήσαμε ποιο γεγονός συνδέει τον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ με τον ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ από τα Γιάννενα.
και αυτό είναι ότι στις 26 Οκτωβρίου του 1971 ανήμερα της εορτής του πρώτου έγινε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του δεύτερου.
Ευτυχώς βρέθηκε ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης να μαζέψει τα άγια αίματα των Νεομαρτύρων του 21 στα συναξάρια του και να μας πει “ με τούτα ποτίζεστε μέχρι σήμερα ”
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας (άρθρο του 2021)
Με όλα τα νεοποχίτικα βεγγαλικά των εορτασμών για τα 200 χρόνια της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ μας προσπαθούν να κάνουμε να αποστραφούμε (σιχαθούμε) τα ιερά και τα όσια , κάνοντας τα άνοστα κυρίως στις νέες γενιές που «πλάθονται» για να συμβιώσουν με το έκτρωμα του πολιτισμού της ισοπέδωσης. όλων των πανανθρώπινων αξιών.
Η βιωματική ψυχογραφία της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ του 1821 που φοβούνται είναι η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ του ανθρώπου να νοηματοδοτήσει την πραγματική ευτυχία του στην αξία της ειρήνης του βίου και της προόδου.
Αλλά τα θηρία , πάντα θεριά και πάντα τα ίδια διαχρονικά.
Άλλοι κατέδιδαν τους Νεομάρτυρες της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ στους Τούρκους και άλλοι (κυρίως τουρκαλβανοί) ελάμβαναν εντολή με χαντζάρες να αποτελειώσουν τα άγια σφάγεια.
Από παιδιόθεν στα ακούσματα μας στους περιώνυμους εκφωνηθέντες πανηγυρικούς λόγους ακούμε για αίματα που πότισαν το δέντρο της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ από όλο το φάσμα των εξουσιών , αλλά εκείνο που βλέπαμε και βλέπουμε και μακάρι να μην δούμε άλλο , είναι ότι «ποτιζόταν» με το άγιο αυτό αίμα οι τσέπες και οι θέσεις των αθλίων εκείνων που καπηλεύονται μέχρι και σήμερα τα ιερά και τα όσια μας προς τον ίδιον όφελος ανέλιξης
Δεν τους έφτανε μόνο αυτό, αλλά αφού γλυκάθηκαν πήραν εντολές να σβήσουν ολάκερα κομμάτια ιστορίας ή να τα παραδώσουν μαζί με άγια ονόματα περιοχών στους διαχρονικούς μας δήμιους.
Σήμερα όμως μήπως θέλουν να παραδώσουν και ολόκληρα εν δυνάμει κυριαρχικά δικαιώματα, όπως βαυκαλίζονται να τα ονομάζουν έτσι ;
Προσέξτε μια μοίρα θλιβερή να μην επαναληφθεί…
α 100 χρόνια της επετείου αυτής δηλ. το 1921, ας πούμε ότι τα γιορτάσαμε με την ωρίμανση τότε της πλεκτάνης των δήθεν φίλων μας που προετοίμασε την ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ την επόμενη χρονιά το 22.
Βλέπουμε τι σκαρφίστηκαν για την πατρίδα τόσα χρόνια αυτοί που διαφημίζονται ως σωτήρες μας.
” θέλουν να τελειώνουν με την Ελλάδα; ”
” θέλουν να την μειώσουν παντού , να καταπιούν το άγιο χώμα της με συμφωνίες , να μειώσουν τον Ελληνικό πληθυσμό , να τον εξανδραποδίσουν στην ξενιτειά … θέλουν , θέλουν πολλά και μόλις άρχισαν να αποκαλύπτονται οι ανομίες τους έπεσαν οι μάσκες. φυσικά όχι οι προστατευτικές για τον ξενόφερτο ιό της ανομίας και της πανδημίας; ”
Πάμε τώρα σε αυτά που είναι απίστευτα, αλλά βιωματικά.
Βαρυχειμωνιά είχε πλακώσει τέτοιες ημέρες όχι πολλά χρόνια πριν στη Δυτική Μακεδονία. Ήταν οι χρονιές που “έψηναν” στα κάστανα της συμφωνίας των Πρεσπών.
Η Εγνατία οδός φρακαρισμένη στο χιόνι και μετά δυσκολίας γινόταν η κυκλοφορία με αλυσίδες.
Κάποιος αδελφός είχε μια υποχρέωση στην όμορφη πόλη των Γρεβενών της Ελληνικής Μακεδονίας μας ( για να μην ξεχνιόμαστε ) και επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη.
Λίγο έξω από τα Γρεβενά εκεί στον κόμβο με το χωριό του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ που η παράδοση το θέλει γενέτειρα του Αγίου Νεομάρτυρος εξ Ιωαννίνων , σταμάτησε για να βάλει αλυσίδες.
Τα χέρια του είχαν παγώσει και δυσκολευόταν, αλλά μόλις σήκωσε τα μάτια μπροστά στο καπό, βλέπει ένα παλληκαράκι με λεπτό μουστακάκι να του χαμογελάει και να του προτείνει να τον βοηθήσει.
Πράγματι όλα τελείωσαν στο άψε – σβήσε.
Ευχαριστώντας το παλληκάρι αυτό, άκουσε να του λέει:
” αν πας Θεσσαλονίκη, μπορείς να με πάρεις και εμένα , θέλω να πάω στο ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ για να τον προσκυνήσω.”
Τάχασε ο οδηγός , το μυαλό του κατακλύστηκε από διάφορες σκέψεις
“ τόσες ώρες με έναν άγνωστο και που ξέρεις τι είναι και τι μπορείς να κάνεις στη διαδρομή; "
Βλέποντας όμως το καθαρό πρόσωπο του νέου δεν φοβήθηκε να πει:
– εντάξει παλληκάρι μου , ευκαιρία να προσκυνήσω και εγώ μαζί σου την ΧΑΡΗ του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ.
Ο νέος του συστήθηκε:
” με λένε Γιώργο και ασχολούμαι με άλογα στην περιοχή ”
Όλα γύρω παγωμένα αλλά το αυτοκίνητο τσουλούσε λες και ήταν πάνω σε ένα αερόστρωμα.
Και φυσικά η συζήτηση με τον νέο περιεστράφει γύρω από τα τότε τεκταινόμενα για το Σκοπιανό και τις αντιδράσεις του κόσμου.
Έλεγε, έλεγε ο οδηγός…είχε πιάσει όλους τους πολιτικούς και τους ανεβοκατέβαζε γενιές 14ερες.
Ο συνοδηγός τον άκουγε με προσοχή , κουνώντας το κεφάλι του , λες και επικροτούσε, ότι άκουγε από τον συνομιλητή του.
Αφού πέρασαν τις σήραγγες της Εγνατίας και στη μεγάλη κατηφοριά της Βέροιας ο νέος άρχισε να σταυροκοπιέται συνέχεια.
Καλά του λέει ο οδηγός
-τι σε έπιασε ξαφνικά, για πόσες εκκλησίες και αγίους σταυροκοπιέσαι;, τον ρώτησε.
και ο νέος του απάντησε:
“η Βέροια είναι γεμάτη με πολλούς νεομάρτυρες από τα χρόνια της σκλαβιάς που δεν τους ξέρετε, αλλά για μένα είναι φίλοι μου”
τι Παράξενα πράγματα είπε μέσα του οδηγός και ξεκίνησε πάλι να μιλάει για τους πολιτικούς που διαπραγματεύονται για την ονομασία της Μακεδονίας.
Αφού πέρασαν τον Κόμβο στο ΚΛΕΙΔΙ μπήκαν στη μεγάλη ευθεία προς τη Θεσσαλονίκη.
Στέγνωσε το στόμα του οδηγού να μιλάει και σώπασε για λίγο,
όταν άκουσε τότε τον συνοδηγό του να του αποκαλύπτει, ότι αυτό που άνοιξαν οι Σκοπιανοί με τους φίλους τους
"θα το λύσει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ, όταν ξαναεπιτεθούν οι τούρκοι στην Ελλάδα"
Μόλις το παλληκάρι είπε τη λέξη ¨τούρκοι¨ το πρόσωπο του έκανε συσπάσεις πόνου και κοιτούσε τα πόδια του.
– τι έχεις τον ρώτησε , σαστισμένος ο οδηγός
Αμίλητος ο νέος δίπλα του.
Σε ένα φανάρι μέσα στη Θεσσαλονίκη έσκυψε ο οδηγός να δει τα πόδια του νέου που έδειχνε ότι πονάει.
και τι να δει ..
τα πάντα είχαν γεμίσει αίματα
– ΠΑΝΑΓΙΑ μου είπε, να σε πάω σε κοντινό νοσοκομείο.
” όχι αδελφέ μου , δεν είναι τίποτε πάντα τέτοια μέρα ανοίγουν οι πληγές στα πόδια μου που μου έκαναν οι τούρκοι, να με πας στο ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ” του σύστησε.
-ποιοι τούρκοι και γιατί να μην τον πάω στο νοσοκομείο , αφού είμαι υπεύθυνος για την υγεία του; αναρωτήθηκε ο οδηγός για τα παράδοξα
Τελικά τον έπεισε να πάει στο νοσοκομείο της πόλης.
Εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτε από όσα του είπε ο νέος για τους τούρκους, έβλεπε τα αίματα στις μοκέτες της θέσης του συνοδηγού και τρόμαζε με τις εικόνες αυτές.
Έξω από το νοσοκομείο μεταξύ της στάσης των επειγόντων και μέχρι να φωνάξει ένα καροτσάκι, ο νέος είχε εξαφανιστεί από τη θέση του συνοδηγού, ρώτησε , ξαναρώτησε σε όλο το νοσοκομείο , κανείς δεν είδε τον νέο αυτό , όπως τον περιέγραφε.
Πήγε και στο ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ αλλά και εκεί δεν τον βρήκε μόνο προσκύνησε τον ΑΓΙΟ στη Λάρνακα του που μυρόβλυζε.
Στο μυαλό του μπήκαν πάλι πολλοί λογισμοί
– τι παράξενα πράγματα είναι όλα αυτά , καλύτερα να μην τον έπαιρνα μαζί μου στο ταξίδι.
Μέχρι και στην αστυνομία σκέφτηκε να πάει και να καταγγείλει το συμβάν.
Το βράδυ αποκαμωμένος από τα γενόμενα, βλέπει τον νέο, τον συνταξιδευτή του να του λέει:
" – καλά έκανες κύριε Κώστα και με πήρες για τη Θεσσαλονίκη.
– πάντα τέτοιες μέρες πριν την γιορτή μου έρχομαι με άλλους νεομάρτυρες αδελφούς και συναντάμε στη Θεσσαλονίκη τον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ… πάνω στο μαρτύριο του στηρίχτηκαν και τα δικά μας μαρτύρια για τον ΧΡΙΣΤΟ.
– είμαι ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο εξ Ιωαννίνων που με κρέμασαν οι τούρκοι κτυπώντας αλύπητα πρώτα τα πόδια μου , σέρνοντας με.
– από τα αίματα που είδες, θα μείνει ένα μόνο μικρό σημείο πάνω στη μοκέτα ξεραμένο αίμα, να το κόψεις και να είναι το δώρο που σου κάνω για το ταξίδι που μου χάρισες.
– Όλα θα γίνουν κατά το ΑΓΙΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ για την πατρίδα και μην ανησυχείς, έχουν γνώση οι φύλακες.
-αυτά τα αίματα μας θα τρομάξουν τους τούρκους που θα ξαναέλθουν με τις πλάτες άλλων"
https://konstantinoupolipotoumeno.blogspot.com/
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ 
