ΑΝ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΕΙ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΘΑ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ - ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕ ΝΑ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΛΙΣΕ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ένα μικρό αλλά καλοβαλμένο αφιέρωμα
Η Πατρικία Ζωστή κυρά Γλύκατζη-Αρβελέρ δεν ζει πια εδώ! Ο χρυσός αιώνας της έφτασε στο τέλος της, όπως ορίζει ο αδυσώπητος χρόνος που κυλά αμείλικτος, παρασύροντας τα πάντα στο διάβα του (1926-2026)! Έφυγε για πορφυρά παλάτια. Θα δειπνεί σε συμπόσια μαζί με τον Μιχαήλ Ψελλό, την Άννα Κομνηνή, τον Θεοφάνη τον Ομολογητή, τον Νικηφόρο Γρεγορά, τον Γεώργιο Σφραντζή. Αναλύοντας δύσκολες φιλοσοφικές θεωρίες για τον Όμηρο, τους Πλατωνικούς και την Βίβλο, εφευρίσκοντας περίπλοκες σοφιστίες, κάτω από αρχαία λυχνάρια και λαμπερά ψηφιδωτά.
"Είμαστε ο μόνος βαλκάνιος λαός που δεν απελευθέρωσε το λίκνο και την κοιτίδα του γένους. Σώθηκαν όλα, όπως η ορθοδοξία, η γλώσσα, χάρη στην Πόλη. Και όμως, δεν την απελευθερώσαμε. Έπειτα, το 1833 κάναμε πρωτεύουσα την Αθήνα και ξαφνικά γίναμε απόγονοι του Περικλή, αγκιστρωθήκαμε στο μεγαλείο της αρχαιότητας, ξεπερνώντας περισσότερα από 1.000 ενδιάμεσα χρόνια ιστορίας. Κανένας Ρωμιός δεν γνωρίζει την ιστορία του Βυζαντίου. Μιλάμε για τουρκοκρατία, για φραγκοκρατία, για ενετοκρατία, αλλά δεν μιλάμε για τη ρωμαιοκρατία. Και ξεχνάμε ότι η αρχαιότητα δεν είναι ελληνική, αλλά ελληνορωμαϊκή. Σβήσαμε τη ρωμιοσύνη και γίναμε Έλληνες."
Φωτογραφία: οι αυτοκράτορες δέχονται αυτή την κυρά Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, την τόσο ειδικευμένη στα χρονικά της Ρωμανίας, στο Μέγα Παλάτιο. Όπως της αρμόζει.
Η αποστολή της είχε ολοκληρωθεί. Το Βυζάντιο ως οργανικό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας αποκαταστάθηκε. Ο μικρασιατικός ελληνισμός έλαβε την προσοχή που του πρέπει. Και το κακό του Διαφωτισμού και των συνεχιστών του (βλέπε Κοραή), εναντίον της Ρωμανίας, είχε εξοντωθεί.