Ομιλία στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης — 18 Οκτωβρίου 2026
Φίλες και φίλοι,
Σήμερα βρισκόμαστε εδώ γιατί ανησυχούμε βαθιά για όσα συντελούνται γύρω μας.
Για την ηλεκτρονική ταυτότητα. Για τον Προσωπικό Αριθμό. Για τη νέα ψηφιακή αρχιτεκτονική που οικοδομείται βήμα προς βήμα.
Ένα σύστημα που συγκεντρώνει πληροφορίες, διασυνδέει δεδομένα και δημιουργεί πρωτοφανείς δυνατότητες ελέγχου της ζωής μας.
Και όσο περισσότερες δραστηριότητες του πολίτη εξαρτώνται από αυτό, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο κίνδυνος να μετατραπεί η τεχνολογία από μέσο εξυπηρέτησης σε μηχανισμό επιτήρησης και εξαναγκασμού.
Δεν είμαστε εδώ μόνο για να καταγγείλουμε αυτούς τους κινδύνους.
Είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας να μην εξαρτάται η ζωή μας από ένα υποχρεωτικό ψηφιακό σύστημα.
Για το δικαίωμα να λέμε ΟΧΙ.
Χωρίς να χάνουμε τα δικαιώματά μας.
Χωρίς να αποκλειόμαστε από την εργασία, τις συναλλαγές, τις δημόσιες υπηρεσίες.
Χωρίς να αντιμετωπιζόμαστε ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Γιατί η ελευθερία δεν δοκιμάζεται όταν όλοι συμφωνούν.
Η ελευθερία δοκιμάζεται όταν κάποιος διαφωνεί.
Και τότε φαίνεται αν η Πολιτεία σέβεται πραγματικά τον πολίτη.
Ή αν απαιτεί την υποταγή του.
. . .
Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας εξακολουθεί να διατηρεί τις παλαιές ταυτότητες. Σύμφωνα με πληροφορίες, περίπου έξι στους δέκα.
Για διαφορετικούς λόγους.
Άλλοι επειδή αντιτίθενται συνειδητά στο νέο σύστημα.
Άλλοι επειδή προβληματίζονται.
Άλλοι επειδή αναβάλλουν την απόφασή τους.
Και αρκετοί από εκείνους που έχουν ήδη πάρει τη νέα ταυτότητα, εξακολουθούν να έχουν σοβαρές αντιρρήσεις για τον Προσωπικό Αριθμό και τις ψηφιακές υποχρεωτικότητες.
Δεν ισχυρίζομαι ότι όλοι αυτοί διαφωνούν.
Λέω όμως κάτι που πρέπει να ακουστεί.
Η σιωπή δεν σημαίνει συναίνεση...
Η συνέχεια της ομιλίας στην ίδια την ΠΗΓΗ