οι ΚΑΙΡΟΙ ήρθαν
η ΠΟΛΗ ήρθε πιο κοντά μας
το Ποθούμενο δεν είναι πλέον θρύλος , είναι η κατάληξη ενός ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ που εκπονήθηκε από την Οικονομία και την Φιλανθρωπία του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ, ενώ συνέτρεχαν δίπλα του σχέδια χοικών ανθρώπων.
Τα προηγούμενα χρόνια δίχως να συντρέχουν τα όσα πρωτοφανή σήμερα βίωνουμε αρθρογραφούσαμε και το στίγμα μας ήταν για τους γνωστικούς της νέας εποχής ως γραφικό ... λέγαμε και αναλύαμε ότι
"όλοι οι γεωπολιτικοί δρόμοι συγκλίνουν στα ΣΤΕΝΑ"
"στο τέλος του Πολέμου θα υπογραφεί μια και μοναδική συμφωνία, η συνθήκη της Κωνσταντινούπολης"
και εμμέναμε να τα θεωρούμε όλα αυτά με πνευματική ματιά και υπό το πρίσμα της μετανοίας και της αναγέννησης μας μέσα στα νάματα της Ορθοδοξίας..
Σε λίγο αδελφοί η πανηγυρτζίδικη "Ορθοδοξία" δεν θα έχει πέραση και τότε θα καταλάβουν αυτοί με τις Χρυσές στολές, ότι το να κάθονται πάντα πίσω από το ταμείο και να έχουν συναντίληψη με τις εξουσίες του απατέωνος τούτου κόσμου, ότι δεν τους έκανε καλό , μάλλον κακό ...
Τόσοι άγιοι , τόσες μαρτυρίες και όλοι εμείς στον χαβά της αμαρτιάς, μήν τυχόν και χάσουμε δευτερόλεπτο απόλαυσης και ευρώ πλεονεξίας...
" την ΠΟΛΗ θα την πάρουμε έτσι και αλλιώς , αν είμαστε σε μετάνοια θα την πάρουμε με χαρά , αν εμμένουμε στην αμαρτία θα την πάρουμε με κλάματα" έλεγε η ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ της Κλεισούρας
και έρχονται και μας λένε οι "πνευματικοί" της νεάς εποχής και θιασώτες του ψηφιακού μέλλοντος της υποδούλωσης μας ...
- για ποια ΠΟΛΗ μιλάς;
Σήμερα δεν θα βάλουμε τους Αγίους να τους μιλήσουν, θα τους βάλουμε δημοσιεύματα, να τους πουν τα παρακάτω ..πόσο δηλάδη τα πράγματα δείχνουν τον δρόμο για το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ..αν δεν το θέλουν να μην έρθουν, να πάνε στην Ευρώπη της Ούρσουλας, όπως πήγε ο Βησσαρίων της συνόδου Φεράρας - Φλωρεντίας.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ για αυτούς
Ο Βόσπορος -το στενό πέρασμα που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο, από το οποίο διέρχεται σημαντικό μερίδιο του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας και σιτηρών- δεν είναι απλώς ένα τουρκικό περιουσιακό στοιχείο. Είναι ένα από τα πιο στρατηγικά κρίσιμα περάσματα στον πλανήτη. Ο έλεγχός του, ή η ικανότητα επηρεασμού του ποιος τον ελέγχει, αποτελεί ένα έπαθλο που οι σοβαρές περιφερειακές δυνάμεις δεν αγνοούν.
Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Naftali Bennett, πήγε γηραιότερα, βάζοντας την Τουρκία στην ίδια πρόταση με το Ιράν: «Μια νέα τουρκική απειλή αναδύεται. Πρέπει να δράσουμε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ταυτόχρονα ενάντια στην απειλή από την Τεχεράνη και ενάντια στην εχθρότητα από την Άγκυρα».
Αυτές δεν είναι περιθωριακές φωνές. Όταν ένας εν ενεργεία υπουργός και ένας πρώην επικεφαλής της κυβέρνησης χρησιμοποιούν τη γλώσσα της ταυτόχρονης διαχείρισης απειλών τόσο για το Ιράν όσο και για την Τουρκία, εκπέμπουν μια στρατηγική στάση — η οποία έχει προφανείς επιπτώσεις για τη συνοχή του ΝΑΤΟ, το μέλλον του Βοσπόρου ως ουδέτερου περάσματος και τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.