2 μικρά ποιήματα λοιπόν που εξυμνούν τον Έλληνα και την Ελλάδα, δηλαδή αυτό προσπάθησα να κάνω, ελπίζω να βγήκε κάτι όμορφο!.
«Έλληνες »
Έλληνα ήρωα τι σε έκανε; μήπως η υπομονή σου , μήπως η ακλόνητη επιμονή σου , μην είναι η πίστη σου η αμετάκλητη, μην ειναι η κορμοστασιά σου , μην είναι τα αετήσια μάτια σου , μην είναι τα παιδιά σου ;
Έλληνα τι έκανε ορθό τ' ανάστημα σου , μην είναι τα νερά, μην είναι τα λειβάδια, μην είναι τούτης της γης τα άγια τα χορτάρια; Μην είναι η φωνή που ακούς μεσ' την καρδιά σου ; Που σου λέει δυνατά εμπρός είμαι κοντά σου;
Ελληνίδα τι σε έκανε λεβέντισσα στα αλήθεια; Μην είναι ο αγέρας; Μην είναι η θάλασσα, μην είναι που κάθε σου χτύπος της καρδιάς είναι και μια μάχη; Μην είναι τα μπαρούτια και τα βόλια που κουβάλαγες στα κρύα κάθε βράδυ;
Ελληνίδα μην είναι το εικόνισμα της Παναγιάς που στο κόρφο σου βαστούσες που σου δινε δύναμη τον φόβο να νικήσεις και για την πατρίδα με πυγμή και εσύ να πολεμήσεις; Λευτεριά και Ελληνίδα αντάμα μπρος στο ίδιο κύμα
Αυτά είναι Ελλάδα μου τα δόλια τα παιδιά σου , ήρωες γινήκανε μέσα στην αγκαλιά σου , πνοή αφήσανε στερνή στα άγια χώματα σου , εικόνισμα σεπτό η πίστη στην καρδιά τους , που ομόρφαινε τη γη με την περπατησιά τους ....
«Ελλάδος εγκώμιο »
Ω Ελλάς Ελλάς, πόση ιστορία κουβαλάς, πόσους καημούς και πόνους, πόση ομορφιά και χάρη έχει το δικό σου το ακρογιάλι. Πόσα μεγαλεία κρύβουν τα ξωκλήσια σου , πόσες ψυχές λυτρώσαν οι εκκλησίες σου.
Ηλιοβασίλεμα νοσταλγικό η ζωή σου , απάνεμη θάλασσα στολίζει την ψυχή σου , Ανατολή λαμπρή, ηλιοφωτη αχτίδα μοιάζει η δική σου η ελπίδα.
Θυμίαμα ευωδιαστό μυρίζουν τα σοκάκια σου , κρίνα λευκά ομορφαίνουν τα λειβάδια σου , πουλιά περήφανα σκίζουν τον αγέρα σου και μαρτυρούν με καημό τα περασμένα σου .
Στα βουνά σου αντηχεί το έρμο καριοφίλι, και ο ιαχός του ο βουβός τον χρόνο τον τσακίζει. Ρυάκια δροσερά, δροσίζουν παλικάρια που ιστορία έφερε και πάλι σε τούτα τα λαγκάδια.
Τ' αγιόκλιμα αλλάζει τις νύχτες σου , Ω Ελλάδα μου , μ' αστέρια ολόφωτα ομορφαίνει ο Θεός τα πελάγη σου , με ύμνους εξαίσιους, μυστικούς περιφρουρεί κάθε κομμάτι σου .
Ελλάδα, , αηδόνια πολλά τραγουδούν τα κάλλη σου , καρδιές ανασταίνεις με ένα βλέμμα σου , Ελλάδα, Πατρίδα μου , είσαι το φως και η ελπίδα μου .
Γλυκειά Ρωμιοσύνη μου , τον θεό μας δοξάζω, που γαλανόλευκη έπλασε για Σε την καρδιά μου . Περήφανη αισθάνομαι που είμαι παιδί σου , και όσο ζω παντού θα φωνάζω πως πολύ σ αγαπώ και πως στιγμή μακριά σου δεν ζω.
Ραφαηλία Μπατζή
ΥΓ...ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΡΑΦΑΗΛΙΑ ....ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΒΙΩΣΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ...
ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΡΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ..
ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΛΕΥΤΕΡΩΘΕΙ Η ΑΓΙΟΤΟΚΟΣ ΚΥΠΡΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΝΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ