Ήρθε η ώρα ο ελληνικός λαός να δει ποια κόμματα θα σταθούν απέναντι στον Σουλτάνο και θα του επιστρέψουν το νομοσχέδιό του ως απαράδεκτο
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που αυτό που για δεκαετίες ακουγόταν ως προειδοποίηση, ξαφνικά μετατρέπεται σε ψυχρή ειδησεογραφική πραγματικότητα.
Σήμερα, αυτό ακριβώς συμβαίνει.
Η Bloomberg αποκάλυψε ότι το καθεστώς του Recep Tayyip Erdoğan ετοιμάζει νομοσχέδιο με το οποίο η τουρκική Εθνοσυνέλευση θα του εκχωρήσει την εξουσία να ανακηρύσσει μονομερώς θαλάσσιες ζώνες έως και 200 ναυτικά μίλια από τις τουρκικές ακτές, να διεκδικεί δικαιώματα αλιείας, εξόρυξης, γεωτρήσεων και να ιδρύει θαλάσσια πάρκα ακόμη και σε περιοχές του Αιγαίου Πελάγους και της Ανατολικής Μεσογείου που η Άγκυρα χαρακτηρίζει «αμφισβητούμενες».
Με απλά λόγια: η Τουρκία ετοιμάζεται να μετατρέψει σε εσωτερικό της νόμο την επεκτατική θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η Τουρκία νομοθετεί αυτό που η Ελλάδα φοβάται να υπερασπιστεί
Η ιστορική ειρωνεία είναι συγκλονιστική. Η Ελλάδα διαθέτει, βάσει του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, το πλήρες κυριαρχικό δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.
Η Τουρκία όχι μόνο απειλεί με πόλεμο (casus belli) αν η Ελλάδα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της, αλλά τώρα ετοιμάζεται να δώσει στον Ερντογάν εξουσία να χαράσσει μονομερώς ΑΟΖ 200 μιλίων, αγνοώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών.
Η Άγκυρα πράττει. Η Αθήνα διστάζει.
Η Άγκυρα νομοθετεί. Η Αθήνα καθησυχάζει.
Η Άγκυρα δημιουργεί τετελεσμένα. Η Αθήνα μιλά για «ήρεμα νερά».
Ποια «ήρεμα νερά»;
Την ίδια ώρα που η ελληνική κυβέρνηση διαφημίζει το αφήγημα της αποκλιμάκωσης, η πραγματικότητα τη διαψεύδει.
Η Τουρκία αμφισβητεί την κυριαρχία ελληνικών νησιών. Διατηρεί το casus belli. Προωθεί τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Θεσμοθετεί μονομερείς διεκδικήσεις και ετοιμάζεται να εμφανίσει ως «τουρκικά δικαιώματα» θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου.
Αυτά δεν είναι «ήρεμα νερά». Είναι η προετοιμασία μιας νέας κρίσης. Είναι η νομική προπαρασκευή ενός θερμού επεισοδίου.
Ο νόμος που προσπαθεί να σβήσει το Αιγαίο
Το Αιγαίο δεν είναι λευκό χαρτί για να το χρωματίζει η Άγκυρα όπως επιθυμεί. Δεν είναι κενός χώρος. Είναι χώρος ιστορίας, κυριαρχίας, δικαιωμάτων και αίματος.
Κάθε ελληνικό νησί — από το Καστελόριζο έως την Κρήτη, από τη Ρόδο έως τη Λέσβο — διαθέτει πλήρη δικαιώματα θαλασσίων ζωνών σύμφωνα με τη διεθνή έννομη τάξη. Η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει μια αυθαίρετη γεωπολιτική φαντασίωση σε εσωτερικό της νόμο. Όμως ένας εθνικός νόμος δεν μπορεί να ακυρώσει το διεθνές δίκαιο.
Η διαχρονική ελληνική φοβία
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο η τουρκική επιθετικότητα. Είναι η ελληνική αναβλητικότητα.
Εδώ και δεκαετίες, οι ελληνικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα όχι ως υποχρέωση άσκησης, αλλά ως αντικείμενο φόβου.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Υποχωρήσεις, καθυστερήσεις, «στρατηγική ψυχραιμία» και η σταδιακή εμπέδωση της τουρκικής ατζέντας.
Η ιστορία διδάσκει ότι όταν ένα κράτος δεν ασκεί τα δικαιώματά του, κάποιος άλλος σπεύδει να τα αμφισβητήσει.
Δεν αρκούν οι δηλώσεις «ανησυχίας»
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες διπλωματικές κοινοτοπίες. Δεν αρκεί να λέμε ότι «παρακολουθούμε τις εξελίξεις». Δεν αρκεί να εκφράζουμε «ανησυχία».
Χρειάζεται σαφής εθνική στρατηγική. Να προχωρήσουμε σε άμεση επέκταση χωρικών υδάτων όπου και όταν κριθεί εθνικά αναγκαίο. Να κάνουμε πλήρη οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών με βάση το διεθνές δίκαιο. Να ξεκινήσει διεθνής κινητοποίηση στην Ε.Ε., τον ΟΗΕ και το NATO. Να σταλεί ξεκάθαρο μήνυμα ότι η ελληνική κυριαρχία δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Η ώρα της πολιτικής αλήθειας
Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει ποια κόμματα και ποιοι από τα κόμματα είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν έμπρακτα την εθνική κυριαρχία. Ποιοι θα σταθούν απέναντι στον νέο αυτόν τουρκικό νόμο. Ποιοι θα δηλώσουν καθαρά ότι το Αιγαίο δεν τεμαχίζεται με μονομερείς πράξεις της Άγκυρας. Και ποιοι θα συνεχίσουν να αποκοιμίζουν την κοινωνία με επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις περί «ήρεμων νερών».
Το Αιγαίο δεν παραχωρείται
Υπάρχουν στιγμές όπου τα έθνη καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στον φόβο και την αξιοπρέπεια. Ανάμεσα στην αναβολή και την ευθύνη. Ανάμεσα στη σιωπή και την ιστορία.
Η Τουρκία επέλεξε την κλιμάκωση.
Η Ελλάδα οφείλει να επιλέξει την αποφασιστικότητα.
Γιατί το Αιγαίο δεν δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεν είναι γκρίζο. Δεν είναι αμφισβητούμενο. Είναι ελληνικό και ευρωπαϊκό θαλάσσιο σύνορο.
Και η ιστορία δεν συγχωρεί εκείνους που, ενώ έβλεπαν την απειλή να πλησιάζει, επέλεξαν να την ονομάσουν «ήρεμα νερά».