.jpg)
Εννιά μερόνυχτα δρόμος και λίγο πριν την Ιθάκη, όλα γύρισαν πίσω. Όχι γιατί δεν υπήρχε προορισμός, αλλά γιατί δεν υπήρχε εγκράτεια.
Κοιτάς σήμερα τη θάλασσα. Κυριακή 3 Μαΐου, τρίτη μέρα με απαγορευτικό από την Ιερισσό. Ο αέρας κρατά ακόμα, τα νερά ανήσυχα, ο ουρανός δεν ανοίγει τελείως. Σαν να μην αφήνει τον άνθρωπο να προχωρήσει. Και όμως, ίσως δεν είναι κακό αυτό.
Υπάρχουν φορές που το «σταμάτα» γίνεται προστασία και όχι εμπόδιο. Ο άνθρωπος θέλει πάντα να φτάσει, να προχωρήσει, να ολοκληρώσει, να κλείσει τον κύκλο. Όμως δεν είναι κάθε στιγμή για άφιξη. Υπάρχουν και στιγμές που καλείσαι να κρατήσεις κλειστό το “ασκί” σου, να μη βιαστείς να ανοίξεις όσα κουβαλάς μέσα σου, να μην παρασυρθείς από την περιέργεια ή την ανυπομονησία.
Γιατί κάποια πράγματα, όταν ανοίξουν στην ώρα τους, γίνονται ευλογία. Όταν ανοίξουν στη λάθος στιγμή, γίνονται άνεμοι… και σε παίρνουν πίσω.
Η θάλασσα σήμερα δεν κλείνει τον δρόμο, αλλά τον δυσκολεύει. Υπάρχουν περάσματα, υπάρχουν επιλογές, κάποια λιμάνια δουλεύουν, κάποια άλλα κρατούν στάση. Και ίσως αυτό λέει κάτι πιο ουσιαστικό. Ότι η ζωή δεν σου κλείνει πάντα τον δρόμο, αλλά σου αλλάζει τον τρόπο.
Σε καλεί να προσέξεις περισσότερο, να μη κινηθείς όπως χθες, να δεις λίγο καλύτερα, να ακούσεις, να υπολογίσεις. Δεν είναι «σταμάτα»... είναι «πρόσεξε».
Και εκεί… φαίνεται ο άνθρωπος.
Καλή και ευλογημένη Κυριακή, με διάκριση και καθαρό λογισμό.
Χριστός Ανέστη.