Πολλοί σήμερα, κληρικοί και λαϊκοί, τιμούν τον Όσιο Παΐσιο ως διδάσκαλο και προφήτη των καιρών μας. Μνημονεύουν το όνομά του, τελούν ακολουθίες, επικαλούνται την πνευματική του αυθεντία. Κι όμως, την ίδια στιγμή, στέκονται επιλεκτικά απέναντι στη διδασκαλία του.
Ιδιαίτερα ως προς το ζήτημα των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, η σαφής προειδοποίησή του απορρίπτεται ως «προσωπική άποψη», ως ανθρώπινη εκτίμηση και όχι ως φωτισμένος λόγος.
Έτσι, το όλο φαινόμενο του ψηφιακού ελέγχου και της σταδιακής αλλοίωσης της ελευθερίας παρουσιάζεται ως κάτι πνευματικά ουδέτερο, ως ένα απλό διοικητικό μέτρο.
Με τον τρόπο αυτό, όμως, ο Άγιος τεμαχίζεται. Τιμάται ως πρόσωπο, αλλά αποσιωπάται η διδασκαλία του.
Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να δείξει ότι ο λόγος του Οσίου Παϊσίου δεν είναι ιδιωτική άποψη, αλλά συνέχεια της πατερικής ερμηνείας της Αποκαλύψεως και της εκκλησιαστικής παραδόσεως.
Δείτε το πλήρες άρθρο στο site «Επόμενη Μέρα»