ΛΑΜΠΡΟΔΕΥΤΕΡΑ στο ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ , η Ευωδία - η Λιτανεία και ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

 

Θηβαίος Πολίτης

του ιερομονάχου Ιωακείμ Καρυώτου

-Αυτό πού κάνει τον εορτασμό του Πάσχα ξεχωριστό στις Καρυές είναι ή λιτανεία της εικόνος του "Αξιον Εστί. Μιλήστε μας γι αυτήν, π. Ιω­ακείμ.

Την άλλη μέρα το πρωί, τη Δευτέρα του Πάσχα, εδώ στο Πρωτάτο γίνεται ή λι­τανεία του "Αξιον Εστί. Γίνεται μία Λει­τουργία στην οποία λαμβάνουν μέρος μόνο οι Καρυώτες ιερείς. Κανένας μο­ναστηριακός σύμφωνα με παράδοση πού ισχύει εδώ καί αιώνες τώρα.

Μετά τη Λειτουργία κάποιος ιερέας κά­νει τον αγιασμό καί ένας άλλος κάνει την Παράκληση στην Παναγία. Στή συ­νέχεια παίρνουν οί ιερείς την εικόνα του "Αξιον Εστίν καί ξεκινάει μία λιτανεία ή οποία κρατάει πέντε ώρες. Είναι ή λιτα­νεία, του "Αξιον Εστί, αυτής της θαυμα­τουργής εικόνας του Άγιου Όρους.

Στή λιτανεία προηγούνται τα λάβαρα, τα έξαπτέρυγα, ή σημαία καί ή εικόνα της Παναγίας πού κατά τη λιτανευτική πο­ρεία της βρίσκεται κάτω από μία πολύ­χρωμη μεγάλη ομπρέλα. Παρευρίσκεται ό Δεσπότης, με τους αντιπροσώπους των μοναστηριών του Αγίου Όρους, καί με τους ιερείς πού κρατούν την εικόνα. Την εικόνα της Παναγίας στην αρχή τη μεταφέρουν οι ιερείς καί στη συνέχεια την παίρνουν οί μοναχοί καί μετά τους μοναχούς οί λαϊκοί.

Ή λιτανεία περνάει από τα κονάκια των Μονών, από την Ί. Μ. Κουτλουμουσίου, από παλαιά μονύδρια, μέσα σε μία θαυ­μάσια φύση. Σέ κάθε Κονάκι, σε κάθε κελλί, λέμε το Ευαγγέλιο του Αγίου πού τιμάται, γίνεται αίτηση υπέρ υγείας του Καθηγουμένου ή του Γέροντος του κελλιού ή της Μονής καί στη συνέχεια υπάρχουν κεράσματα από τους οικείους μοναχούς. Αυγό, τυρί, ψωμί, κρασί, σε κάθε Κονάκι, σε κάθε στάση πού κάνει ή Παναγία.

Μετά από μία μεγάλη περιοδεία μέσα στο δάσος καί στα Κονάκια φτάνει ή λι­τανεία στο κτήριο της Ί. Κοινότητος, το οποίο βρίσκεται απέναντι από τον Ί. Ν. του Πρωτάτου, για την τελευταία δέηση υπέρ υγείας του Πρωτεπιστάτου, των συνεπιστατών του καί των μελών της Ί. Κοινότητος στην αίθουσα συνεδριάσε­ων. Ακολούθως κατεβαίνουμε στο Πρω­τάτο, όπου γίνεται ή απόλυση της λιτα­νείας.Ποιο είναι το νόημα μιας τόσο με­γάλης λιτανείας, π. Ιωακείμ, καί ενός τόσου μεγάλου κόπου αμέ­σως μετά την κούραση της Μ. Ε­βδομάδος;Εμείς έχουμε πάρει την ανάσταση, έχουμε πάρει το φως,έχουμε πάρει το .μήνυμα, τη χαρά, καί τη μεταδίδουμε στη φύση. Περνάει ό ιερέας καί αγιάζει όλη τη φύση καί ψέλνουμε τον κανόνα της Αναστάσεως σε όλη τη λιτανεία με κέ­φι, με διάθεση, χωρίς κόπωση, στον ήλιο, στη βροχή, ό,τι καιρό κι αν κάνει. Είναι τόση μεγάλη ή χαρά πού τη βγάζούμε από τον εαυτό μας καί τη δίνουμε οτή φύση. Όλα μαζί, φύση, κτίση, ουρα­νός, γη, άνθρωποι, μοναχοί, τα πάντα, όλα μαζί εορτάζουμε την Ανάσταση.

Και απολαμβάνουν ακριβώς αυτό το μήνυ­μα. Καί όλη την επόμενη εβδομάδα χτυπάνε οι καμπάνες του Πρωτάτου χω­ρίς να είναι ή ώρα κατάλληλη. Χτυπάνε οί καμπάνες χαρμόσυνα, αναστάσιμα, καί έτσι το μήνυμα φτάνει παντού.-Είναι αλήθεια φυσικά ότι ή Μεγάλη Σαρακοστή είναι πολύ κοπιαστική διότι είναι ή εποχή πού κάνουμε τίς περισσό­τερες δουλειές. Στά κτήματα, στα δέ­ντρα, πρέπει να σκάψουμε, να καλλιερ­γήσουμε. Είναι ή περίοδος πού είμαστε πολλές ώρες στην εκκλησία, είναι ή νη­στεία, ή μελέτη. Έτσι αυτό πού είπα προηγουμένως, ότι δίνουμε τον εαυτό μας ολόκληρο, παίρνουμε, τέτοια απο­ζημίωση μετά, είναι τέτοια ή χαρά, τέ­τοιο δώρο πού μας δίνει ό Θεός, πού τε­λικά ισορροπούμε.

Ό κόπος από όλα αυτά βέβαια στη συ­νέχεια είναι πολύ μεγάλος, ώστε την πρώτη βδομάδα του Πάσχα ή κούραση να μας καταβάλει σωματικά. Όμως μέσα μας έχουμε τόση πολλή ευτυχία πού δεν κρύβεται αυτό, καί στα πρόσωπα των μοναχών, στο χαιρετισμό, στα πάντα. Την εβδομάδα της Διακαινησίμου οί μοναχοί κάνουν επισκέψεις από το ένα μο­ναστήρι στο άλλο, υπάρχει ένα ελεύθε­ρο, λίγο άνετο πρόγραμμα, μέχρι να επανέλθουμε πάλι στα ίδια, την Κυριακή του Θωμά.

Από συνέντευξη του ιερομονάχου Ιωακείμ του Καρυώτου στον πρωτοπρ.Μιλτιάδη Ζέρβα''Πειραική Εκκλησία΄΄2007

proskynitis

Θηβαίος Πολίτης

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Θαύμα της Παναγίας «Άξιον Εστί» στον Γέροντα Παΐσιο τη Δευτέρα της Διακαινησίμου!!

Διηγήθηκε ο Γέροντας Παΐσιος: «Τη Δευτέρα της Διακαινησίμου καθόμουν στο Αρχονταρίκι και έλεγα την ευχή. Ξαφνικά αισθάνθηκα μια ευωδία, άλλο πράγμα! Βγήκα στο διάδρομο να δω από πού προέρχεται, πήγα στην Εκκλησία, τίποτα. Βγήκα έξω στην αυλή. Η ευωδία ήταν πολύ πιο έντονη. Ακούστηκε να χτυπά το τάλαντο. Κοίταξα και είδα να κατεβαίνει προς τα κάτω η λιτανεία, και κατάλαβα ότι προέρχεται από την εικόνα της Παναγίας».

Αυτή την ημέρα γίνεται η λιτανεία της θαυματουργού εικόνος του «Ἄξιον ἐστίν». Κατεβαίνει πιο κάτω από το Κουτλουμούσι, ως το Κελλί των Αγίων Αποστόλων (Αλυπίου). Το Κελλί της «Παναγούδας» απέχει ένα χιλιόμετρο περίπου. Από αυτή την απόσταση η Παναγία έστειλε τρόπον τινά τον χαιρετισμό της στον Γέροντα.

Πηγή: Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, Ιερομονάχου Ισαάκ, Άγιο Όρος, 2004, σελ. 288

Θηβαίος Πολίτης

Ὅσιος Παΐσιος: “Χαιρόμαστε γιατί η Παναγία μας έβγαλε ασπροπρόσωπους”

Η Παναγία έφερε στον κόσμο την χαρά

–Γέροντα, μπορείτε να μας ψάλετε το Μεγαλυνάριο που είχατε γράψει για την Παναγία;

–Έλα να το ψάλουμε μαζί. «Εύρες πολλήν Χάριν παρά Θεού, Μήτερ του Δεσπότου, Μεγαλόχαρη, αληθώς, Κεχαριτωμένη, ως Γαβριήλ εβόα, Βασίλισσα Αγγέλων, φρούρει τους δούλους σου». Να σού πω τώρα και ένα δογματικό: Η Παναγία ήταν Κόρη και Μητέρα, Δούλη και Βασίλισσα, Βασίλισσα όλου του κόσμου. Χωράει στον νού του ανθρώπου αυτό; Και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι κάτι το υπερφυσικό, έξω της λογικής.

Εύχομαι η Παναγία να σού δώση την χαρά του Ευαγγελισμού και ο Άγγελος να σε ευλογήση, για να έχης πνευματική πρόοδο. Αμήν.

–Γέροντα, ένα τροπάριο λέει: «Χαίρε η της Εύας χαρά· η γαρ εκείνης λύπη διά του τόκου σου πέπαυται, Αγνή» .

– Ο,τι καλό κι αν βρη ο άνθρωπος να πη για την Παναγία, δεν θα μπορέση να εκφράση το μεγαλείο Της. Η Παναγία με την υπακοή Της άνοιξε πάλι για μας τον Παράδεισο, που τον είχε κλείσει η παρακοή της Εύας.

Η Εύα έσπασε τον κρίκο που μας ένωνε με τον Θεό και έφερε στον κόσμο λύπη και πόνο · η Παναγία ένωσε πάλι τον κρίκο και έφερε στον κόσμο την παραδεισένια χαρά. Μας συνέδεσε με τον Θεό, αφού ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε στον κόσμο την χαρμόσυνη αγγελία ότι οι άνθρωποι χάρη στην Παναγία βρήκαν «χάριν παρά Θεού». Χαίρεται η Παναγία, γιατί σαρκώθηκε ο Λόγος του Θεού και μας λύτρωσε από την αμαρτία. Χαιρόμαστε και εμείς, γιατί η Παναγία μας έβγαλε ασπροπρόσωπους. Γι᾿ αυτό ψάλλουμε τα Χριστούγεννα: «Η έρημος προσφέρει στον Χριστό την φάτνη και εμείς οι άνθρωποι προσφέρουμε την Μητέρα Του, την Παναγία»

ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ E΄, ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ, εκδ. ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ», ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2010, σσ. 153.

Θηβαίος Πολίτης

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ