Κυριακή 19 Απριλίου 2020

Όταν μιλήσει ο Θεός θα βουβαθούν όλοι. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ


 “Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν”. (Ψαλ. 67,2)

Η άκρα ταπείνωσις της Ελλάδος θα φέρει και την Ανάστασή της.
Αποσπάσματα από λόγο του Ιερομονάχου Γεωργίου Αλευρά

« Έντονα έρχονται στο νου μου τα λόγια του Αγίου Πορφυρίου, που λίγο πριν κοιμηθεί μου είπε: “Είναι να παίρνουμε τις σπηλιές και τα βουνά και να κλαίμε να σώσει ο Θεός τον κόσμο, γιατί δεν ακούνε πλέον οι άνθρωποι”.
“Θαρσείτω, τοίνυν, θαρσείτω λαός τοῦ Θεοῦ· καί γάρ αὐτός πολεμήσει τούς ἐχθρούς ὡς παντοδύναμος”  - (Απόσπασμα από την “Παγκόσμιον Δόξαν” Δογματικόν Θεοτοκίον Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού).»

« Είναι επιτακτικό να παίρνουμε θάρρος από έναν άνθρωπο που μιλούσε πάντα με παραδείγματα από τις Γραφές, πάντα προέτρεπε να μελετούμε τους Προφήτες.
Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ότι “Διὰ Σιὼν οὐ σιωπήσομαι καὶ διὰ Ἱερουσαλὴμ οὐκ ἀνήσω, ἕως ἂν ἐξέλθῃ ὡς φῶς ἡ δικαιοσύνη μου, τὸ δὲ σωτήριόν μου ὡς λαμπὰς καυθήσεται.” (Ησ. 62,1)  και πάλι έλεγε «Κι αν μου πουν ότι δεν υπάρχει Έλληνας, εγώ δεν ανησυχώ Μπορεί ο Θεός να αναστήσει έναν Έλληνα. Φτάνει ακόμη και ένας». 
Ακόμη πίστευε αλλά και το έλεγε : «Και ένας Χριστιανός να μείνει μόνο, ο Χριστός θα κάνει το σχέδιό Του. Όταν οι άλλοι μιλούσαν για δυσάρεστες μελλοντικές εξελίξεις στο Έθνος και έσπερναν τον φόβο, ο Γέροντας μετέδιδε αισιοδοξία και ελπίδα. Μιλούσε για αναστημένη Ελλάδα και για ανάκτηση της Αγια Σοφιάς. «Υπάρχει και Θεός. Τον Θεό που τον έχεις βάλει»; είπε σε κάποιον κληρικό που έβλεπε το μέλλον της Πατρίδας ζοφερό.” 
Άλλες φορές πάλι έλεγε: «Αν ο Θεός άφηνε την τύχη του Έθνους στους πολιτικούς θα καταστρεφόμασταν. Αλλά αφήνει λίγο τα πράγματα, για να φανούν οι διαθέσεις του καθενός»
Πράγματι ο Θεός άφησε τα πράγματα για να φανούν οι διαθέσεις όλων. Αρχόντων, κλήρου και λαού.   Τότε θα φανούν οι αληθινά ταπεινοί άνθρωποι. 
Η συνάντηση των Ελλήνων με τον Χριστό λίγο πριν το Πάθος, ήταν η αφετηρία για την κοινή πορεία στο μέλλον. Ότι έπαθε ο Χριστός παθαίνει και η Ελλάδα. Ο Χριστός ζει την Άκρα Ταπείνωση πάνω στον Σταυρό, αλλά όμως δοξάζεται και με την Ανάστασή του. 
Η άκρα ταπείνωσις της Ελλάδος θα φέρει και την Ανάστασή της.»